Jak rozpoznać pierwsze objawy i czy można wyleczyć zakrzepicę hemoroidu zewnętrznego?

Główny Zapalenie wyrostka robaczkowego

Zakrzepica hemoroidów zewnętrznych występuje głównie u osób z hemoroidami przewlekłymi. W 80% przypadków zakrzepica odbytnicy jest powikłaniem, a tylko w 20% staje się ostrą i niezależną patologią. W tym drugim przypadku ma miejsce bardziej złośliwy przebieg. Choroba jest niebezpieczna z powodu rozwoju stanów nagłych, takich jak posocznica i paraproctitis..

Co to jest zewnętrzna zakrzepica hemoroidalna?

Zakrzepica hemoroidów zewnętrznych jest jednym z ostrych powikłań hemoroidów, w wyniku którego powstały skrzeplina zatyka naczynie i zakłóca odżywianie otaczających tkanek. Hemoroidy zewnętrzne znajdują się przy bramie odbytu. Są zdefiniowane bezpośrednio pod skórą, poniżej linii zębatej..

Mechanizm rozwoju

Wraz z rozwojem zmian w zewnętrznych naczyniach hemoroidalnych pojawiają się hemoroidy. Często jest to spowodowane niepowodzeniem, osłabieniem ściany naczyniowej.

Zakrzepica tych naczyń następuje w wyniku urazu ściany wewnętrznej, podczas tworzenia się zatorów w ciałach jamistych.

W uszkodzonym obszarze dochodzi do infiltracji leukocytów, agregacji płytek (adhezji) i utraty fibryny - tworzy się skrzeplina. Wyniki patologii mogą być różne: od resorpcji skrzepu krwi po martwicę naczyń.

Przyczyny występowania

Główne powody to:

  • zaburzenia stolca, w tym przewlekłe zaparcia;
  • okres rodzenia dziecka, zwłaszcza w późniejszych etapach;
  • naturalny poród;
  • naruszenie diety - nadużywanie napojów alkoholowych, pikantnych, tłustych, słonych, kwaśnych;
  • systematyczny duży wysiłek fizyczny, pojedyncze przeciążenie;
  • hipodynamia, siedzący tryb życia;
  • hipotermia ciała;
  • podeszły wiek;
  • uraz okołoodbytniczy.

Zakrzepica rozwija się w krótkim czasie, dlatego często można zidentyfikować przyczynę po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu z pacjentem i zidentyfikowaniu okoliczności poprzedzających jego pojawienie się.

Czynniki i grupy ryzyka

Można zidentyfikować następujące czynniki ryzyka zakrzepicy:

  • nadwaga;
  • obciążona dziedziczność;
  • hipodynamia;
  • częste stresujące sytuacje;
  • zapalenie jelita, wątroby;
  • palenie, picie napojów alkoholowych.

Następujące osoby są zagrożone wystąpieniem patologii:

  • z otyłością;
  • pracownicy siedzący - pracownicy biurowi, nauczyciele, kierowcy i inni;
  • osoby pracujące na wysokości - monterzy, stewardesy, piloci;
  • z dziedziczną predyspozycją.

Obraz kliniczny: formy i etapy

W przypadku formy zewnętrznej skrzepy krwi są często pojedyncze, dotyczy to jednego węzła. Nasilenie objawów zależy od stopnia zakrzepicy. Rodzaj i objawy w zależności od stopnia:

  • Stopień 1 - zakrzepica bez objawów zapalenia. W tym stopniu pacjent zauważa pojawienie się pojedynczych „guzków” niewielkich rozmiarów, bolesnych przy badaniu palpacyjnym. Są napięte, skóra jest lekko przekrwiona, określa się miejscowe zaczerwienienie.
  • Stopień 2 - zakrzepica z objawami zapalenia. Oprócz obecności węzłów pojawia się miejscowy obrzęk, same węzły są bolesne, zagęszczone. Osoba odczuwa ciągły dyskomfort, zwiększony ból podczas wypróżnień i siedzenia na twardej powierzchni.
  • 3 stopnie - węzeł o jasnym fioletowo-czarnym kolorze, powściągliwy. Równolegle obserwuje się zapalenie podskórnej tkanki tłuszczowej - zwiększa się obrzęk i przekrwienie skóry. Wokół węzłów znajdują się obszary niebieskawego odcienia, które wskazują na naruszenie skóry.

Jak określić zakrzepicę zewnętrznego hemoroidu?

  1. W początkowej fazie dolegliwości pacjent się nie zgłasza, ale już w momencie wypróżniania zauważa niewielki dyskomfort, możliwe jest swędzenie i pieczenie. Objawy nasilają się w wyniku spożywania pikantnych potraw i napojów alkoholowych.
  2. Na etapie 2 występuje silniejszy ból, swędzenie i pieczenie, nasilone po wypróżnieniu, długotrwałym siedzeniu. Podczas badania palpacyjnego węzłów pacjent odczuwa silny ból.
  3. Na etapie 3 ból jest wyraźny i trwały. Pacjent nie może być w pozycji siedzącej, istnieje ryzyko powikłań.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie skarg, zebrania wywiadu dotyczącego życia i chorób przewlekłych, danych z badań oraz badania laboratoryjnego i instrumentalnego. Z metod laboratoryjnych stosuje się:

  • ogólna morfologia krwi - w przypadku krwawienia obserwuje się niedokrwistość (spadek poziomu hemoglobiny, erytrocytów), leukocytozę, przyspieszoną ESR (objaw procesu zapalnego);
  • ogólna analiza moczu - w ciężkich przypadkach w moczu pojawia się białko, co wskazuje na stan zapalny w organizmie i podwyższone ciśnienie krwi;
  • biochemiczne badanie krwi - może potwierdzić anemię, żelazo w surowicy zostanie obniżone;
  • koagulogram - pokazuje stan układu krzepnięcia krwi, przy zakrzepicy wskaźniki zostaną zwiększone.

Z instrumentalnych metod badania stosuje się anoskopię, kolonoskopię. Anoskopia to badanie odbytnicy za pomocą anoskopu. Wykonując tę ​​manipulację, można nie tylko zdiagnozować patologię, ale także przeprowadzić środki terapeutyczne.

W przypadku badania na zakrzepicę stwierdza się hemoroidy. Są powściągliwe i mają ciemny odcień, błona śluzowa jest napięta i opuchnięta.

Kolonoskopia jest podobnym zabiegiem, pozwala na badanie jelita na większej długości, w przeciwieństwie do anoskopu, ale przy zakrzepicy węzłów zewnętrznych ma pomocniczą wartość diagnostyczną, dzięki czemu lekarz może ocenić rozpowszechnienie procesu patologicznego i określić obecność węzłów wewnętrznych.

Osoba może niezależnie określić zewnętrzny węzeł za pomocą palpacji. Ostrożnie poczuj okolice odbytu, bez wysiłku, ręce powinny być dobrze umyte i poddane działaniu środka antyseptycznego, co pomoże wykluczyć infekcję. Po dotknięciu możesz poczuć zaokrągloną formację przy wejściu do odbytnicy. Nawet przy niewielkiej ekspozycji ból wzrośnie.

Diagnostyka różnicowa

Chorobę należy odróżnić od innych patologii, takich jak ostre zapalenie przyzębia i szczelina odbytu.

Diagnostyka różnicowa zakrzepicy zewnętrznej z innymi chorobami:

Kryterium ocenyZakrzepica zewnętrznych naczyń hemoroidalnychSzczelina odbytuOstre zapalenie przyzębia
Powody
  • zaburzenia stolca;
  • podnosić ciężary;
  • hipodynamia;
  • niewłaściwe odżywianie;
  • złe nawyki
  • zaburzenia stolca;
  • podnosić ciężary;
  • hipodynamia;
  • niewłaściwe odżywianie;
  • złe nawyki
wprowadzenie czynnika zakaźnego w okolicy tkanki okołostopniowej
Objawy kliniczne
  • krwawienie;
  • ból podczas wypróżnień;
  • palenie;
  • swędzący;
  • uczucie obcego obiektu w odbycie;
  • uczucie niepełnego opróżnienia po wypróżnieniu
  • występowanie bólu podczas wypróżnień;
  • krwawienie
  • pojawienie się bólu w odbytnicy, niezależnie od aktów wypróżnienia;
  • hipertermia (lokalny wzrost temperatury);
  • dreszcze
Cyfrowe badanie doodbytniczehemoroidy są omacywaneuszkodzenie błony śluzowej jest wyczuwalneostry ból podczas badania palpacyjnego, obecność nacieku (ograniczone zagęszczenie)
Kolonoskopia, anoskopiahemoroidy po 3, 7, 11 godzinachuszkodzenie błony śluzowej po 6 i 12 godzinachobrzęk dotkniętego obszaru z możliwym wypływem ropy

W przypadku wykrycia naruszeń w wyniku kolonoskopii i anoskopii lekarz opisuje je zgodnie z położeniem zegarka na tarczy.

Wybór taktyki leczenia

Istnieją 2 metody leczenia - zachowawcza i operacyjna. Leczenie zachowawcze stosuje się dla 1 i 2 stopni. Polega na przestrzeganiu diety, przyjmowaniu leków doustnie i leczeniu miejscowym.

Dieta polega na normalizacji pracy przewodu pokarmowego poprzez spożywanie wystarczającej ilości błonnika dziennie. Są to: otręby pszenne, owies, wodorosty, siemię lniane, warzywa i owoce.

Zabieg miejscowy - płyny nawilżane roztworami antyseptycznymi (furacylina, nadmanganian potasu).

Leczenie:

  1. Eliminacja zespołu bólowego - Proctosan, Aurobin, Ultraproct, Relief i inne leki.
  2. Antykoagulanty - Maść heparynowa, Trokserutyna.
  3. Flebotoniki - Detralex.
  4. Terapia przeciwzapalna - Diclofenac, Indomethacin.
  5. W przypadku krwawienia wskazane są miejscowe leki hemostatyczne - fenylefryna, alginian sodu.

Leczenie chirurgiczne jest zalecane w przypadku zakrzepicy 3. stopnia. Wykonywana jest operacja wycięcia hemoroidu i usunięcia skrzepliny - trombektomia. W ciężkich przypadkach sam węzeł jest usuwany - hemoroidektomia.

Styl życia

Konieczne jest wykluczenie czynników przyczyniających się do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej: nie można jeździć na rowerze, podnosić ciężarów, przerywać diety. Powinieneś także porzucić lub przynajmniej ograniczyć złe nawyki. Powinieneś trzymać się umiarkowanej aktywności fizycznej, pić wystarczającą ilość płynów i błonnika pokarmowego.

Możliwe komplikacje i konsekwencje

Powikłania wynikające z braku leczenia mogą być różne. Zawierają:

  • powstawanie paraproctitis (proces zapalny w tkance okostnej);
  • pojawienie się obrzęku;
  • rozwój krwawienia;
  • naruszenie węzła;
  • zmiany martwicze w tkankach węzła;
  • zatorowość płucna.

Po zabiegu występowanie działań niepożądanych kilkakrotnie się zmniejsza.

Aby zapobiec zakrzepicy zewnętrznej, należy przestrzegać prawidłowej diety, wykonywać ćwiczenia fizyczne oraz ograniczać lub eliminować wpływ złych nawyków u osób zagrożonych. Jeśli odczuwasz dyskomfort podczas wypróżnień, musisz skonsultować się z lekarzem, aby w razie potrzeby podjąć odpowiednie środki medyczne.

Zakrzepica hemoroidalna: leczenie, przyczyny, rozpoznanie, możliwe powikłania

Zakrzepica hemoroidalna jest jednym z najniebezpieczniejszych powikłań hemoroidów. Jest to zablokowanie obrzęku żyły hemoroidalnej z gęstym, skoagulowanym skrzepem krwi. Powoduje to zaburzenia hemodynamiczne w uszkodzonym obszarze i silny ból. Chorobie przypisano kod zgodnie z ICD 10 (międzynarodowa klasyfikacja chorób) K64 oraz marker „hemoroidy i zakrzepica żył okołoodbytniczych”.

Dlaczego występuje zakrzepica hemoroidalna??

Zakrzepica ma wiele przyczyn i może rozwijać się szybko lub być przewlekła. Ostra zakrzepica hemoroidów charakteryzuje się zespołem objawów, które pojawiają się nagle, można je wyeliminować tylko poprzez podjęcie określonych działań. Przewlekły przebieg choroby jest obarczony szybkim postępem hemoroidów do kolejnych etapów i zaburzeniami krążenia.

Hemoroidy wewnętrzne charakteryzują się lepszym odżywianiem z mikrokrążenia, dlatego zakrzepica węzła wewnętrznego przechodzi wolniej od jednego stopnia ciężkości do drugiego. Zakrzepica hemoroidów zewnętrznych charakteryzuje się szybkim nasileniem objawów.

Przyczyny zakrzepicy obejmują:

  • uraz ściany odbytnicy lub samego hemoroidu. Uszkodzenie błony śluzowej lub śródbłonka naczyniowego (warstwa wyściełająca żyły i tętnice) pociąga za sobą zwiększoną agregację (adhezję) płytek krwi, pogrubienie skrzepu krwi. Im gęstszy skrzep krwi zachodzi na światło naczynia, tym wyraźniejsze są objawy kliniczne;
  • zmniejszenie prędkości przepływu krwi w węźle hemoroidalnym. Zastój żylny w żyłach wokół odbytnicy nie sprzyja aktywnej perfuzji krwi. Płynie wolno, ukształtowane elementy osiadają i tworzą konglomeraty. Odnosi się to do postępujących hemoroidów, które nie są leczone, gdy pacjent nadal się trochę porusza, prowadzi głównie siedzący tryb życia;
  • podwyższone ciśnienie krwi. Może się to rozwinąć zarówno idiopatycznie, to znaczy bez wyraźnego powodu (ponad 80% osób skarży się na wysokie ciśnienie krwi), jak i podczas wysiłku podczas zaparć, podnoszenia ciężarów, a także z powodu zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej podczas ciąży.

W zależności od tego, które hemoroidy są uszkodzone, rozróżnia się zakrzepicę hemoroidów wewnętrznych i zewnętrznych. Różnią się metodami diagnostycznymi i podejściem do leczenia, ale obie formy są równie niebezpieczne dla zdrowia pacjenta..

Kiedy tworzy się skrzep, tkanki wokół i wzdłuż zatkanego naczynia doświadczają poważnego braku składników odżywczych. Przed blokowaniem skrzepu krew gromadzi się, rozszerza ściany żył i powoduje powiększenie węzła i inne objawy.

Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem jest martwica dotkniętego obszaru. Jest to nieodwracalna martwica tkanek spowodowana ostrym brakiem składników odżywczych. Strefa martwicy szybko się rozszerza, dlatego stan wymaga natychmiastowego leczenia.

Objawy choroby

Przewlekła postać zakrzepicy węzła może nie pojawić się przez bardzo długi czas. W przypadku zaostrzeń i ostrych postaci charakterystyczne są następujące objawy:

  • ostry, przeszywający ból w okolicy odbytu. Występuje nagle, odbija się w okolicy krocza, genitaliach. Zespół bólowy nie zależy od czasu wypróżnienia - dzięki temu można go odróżnić od zwykłego bólu trzewnego ciągnącego w hemoroidach;
  • jeśli dopływ krwi do żył hemoroidalnych jest wysoki, prawdopodobne jest krwawienie. Pojawiają się spontanicznie, pacjent zauważa szkarłatne plamy krwi na bieliźnie. Mogą wystąpić zarówno podczas wypróżnień, jak iw dowolnym innym czasie;
  • obrzęk, przekrwienie wokół odbytu jest wizualnym objawem zakrzepicy, jednym z objawów zakrzepowego zapalenia żył jest zapalenie ściany żyły z zakrzepem.

Jeśli węzeł zewnętrzny przeszedł zakrzepicę, widocznym objawem będzie również jego wypełnienie krwi, sinica (sinica) z powodu obfitości krwi żylnej.

Na zdjęciu zakrzepica hemoroidów wygląda jak cyjanotyczny splot żylny przelewający się krwią wokół odbytu..

Nasilenie zakrzepicy

Klinika wyróżnia trzy etapy zakrzepicy węzłów, różniące się zmianami organicznymi w dotkniętych tkankach, a co za tym idzie, leczeniem.

  1. Występuje spontaniczny ból, węzeł jest ostro bolesny po dotknięciu. Mikrokrążenie jest upośledzone, przepływ krwi jest spowolniony. Nie ma jeszcze reakcji zapalnych, ale leczenie należy rozpocząć natychmiast, aby uniknąć konsekwencji.
  2. Przekrwienie skóry wokół odbytu, obrzęk i stan zapalny, bolesność tkanek odbytu. Ze względu na wzrost objętości węzła może blokować światło odbytnicy, powodując niedrożność i niedrożność jelit. Leczenie polega na terapii skojarzonej środkami przeciwzapalnymi, przeciwbólowymi, poprawiającymi krążenie krwi.
  3. Masywne niedokrwienie, sinica tkanek wokół odbytu. Możliwość wystąpienia martwicy otaczających tkanek i podskórnej tkanki tłuszczowej, ropne procesy zapalne. Węzły wyglądają jak gęste, ciemne, penetrowane przez naczynia formacji. Naczynia w dotkniętym obszarze nie będą już wracać do swoich poprzednich funkcji, zapadły się i zdegenerowały. Stanowi towarzyszy silny ból, cuchnący zapach. Wskazana interwencja chirurgiczna.

Ważne jest nie tylko zidentyfikowanie zakrzepicy, ale także określenie jej stadium, ponieważ od tego zależy taktyka leczenia - we wczesnych stadiach jest zachowawcza i jest przeprowadzana za pomocą środków farmakologicznych, w późniejszych etapach wskazana jest operacja.

Zakrzepica może wystąpić już w drugim stadium hemoroidów. Naruszenie węzła znacznie przyspiesza procesy rozpadu w niedokrwionych tkankach. Hemoroidy wewnętrzne charakteryzują się lepszym odżywianiem z mikrokrążenia, dlatego zakrzepica węzła wewnętrznego przechodzi wolniej od jednego stopnia ciężkości do drugiego. Zakrzepica hemoroidów zewnętrznych charakteryzuje się szybkim nasileniem objawów.

Powikłania zakrzepicy

Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem jest martwica dotkniętego obszaru. Jest to nieodwracalna martwica tkanek spowodowana ostrym brakiem składników odżywczych. Strefa martwicy szybko się rozszerza, dlatego stan wymaga natychmiastowego leczenia. Leczenie w tym przypadku ma charakter chirurgiczny, polegający na całkowitym wycięciu martwiczej tkanki, która może stanowić dość dużą część okolicy odbytu i odbytnicy. Wysiłki lekarzy zakrzepicy mają na celu zapobieganie rozwojowi martwicy, a jeśli już się rozwinęła, zapobieganie jej rozprzestrzenianiu się.

Istnieje małe prawdopodobieństwo oderwania się skrzepliny z zakrzepicą węzłów wewnętrznych, co jest praktycznie wykluczone w zewnętrznej postaci choroby. Kiedy skrzep fibryny dostanie się do krwiobiegu, może zatykać naczynia średniego i małego kalibru, eliminując miejscowe zaburzenia troficzne, zaburzenia krążenia.

Możliwy jest rozwój owrzodzeń i paraproctitis. Błona śluzowa pokryta owrzodzeniami troficznymi nie goi się dobrze, a ropa pi paraproctitis szybko rozprzestrzenia się wzdłuż luźnej tkanki łącznej, tworząc przetoki odbytu.

Diagnoza choroby

W celu rozpoznania i leczenia zakrzepicy żył hemoroidalnych należy niezwłocznie skontaktować się z proktologiem lub chirurgiem, natychmiast po pojawieniu się pierwszych objawów. Postać przewlekłą często stwierdza się podczas regularnego badania, które pacjentom z hemoroidami należy planować co sześć miesięcy..

Ostra zakrzepica hemoroidów charakteryzuje się zespołem objawów, które pojawiają się nagle, można je wyeliminować tylko poprzez podjęcie określonych działań. Przewlekły przebieg choroby jest obarczony szybkim postępem hemoroidów do kolejnych etapów i zaburzeniami krążenia.

Podczas badania lekarz z reguły natychmiast stawia diagnozę zakrzepicy żylnej splotu hemoroidalnego, opierając się na objawach zewnętrznych i zwiększonej bolesności okolicy odbytu. Podczas badania ocenia kolor skóry i błon śluzowych, przekrwienie, obrzęk. Badanie palca pozwala określić zwiększoną gęstość i bolesność węzłów.

W razie potrzeby skorzystaj z dodatkowych badań - badanie za pomocą wziernika doodbytniczego z rozszerzaczem, angiografia z kontrastem i diagnostyka laboratoryjna.

Ważne jest nie tylko zidentyfikowanie zakrzepicy, ale także określenie jej stadium, ponieważ od tego zależy taktyka leczenia - we wczesnych stadiach jest zachowawcza i jest przeprowadzana za pomocą środków farmakologicznych, w późniejszych etapach wskazana jest operacja.

Leczenie zakrzepicy hemoroidów

Leczenie zachowawcze odbywa się w dwóch kierunkach: etiotropowym (eliminacja przyczyny zakrzepicy) i objawowym (łagodzenie cierpienia pacjenta, poprawa jego ogólnego stanu). Stosowane są leki z następujących grup:

  • leki przeciwbólowe - stosowane miejscowo już na etapie badania, gdyż często palpacja hemoroidów jest utrudniona z powodu silnego bólu. Później można je przepisać w postaci leków o działaniu ogólnoustrojowym;
  • przeciwzapalne - zmniejszają uszkodzenia tkanek przez czynniki zapalne, łagodzą ból i obrzęki. Biodostępność leków w ognisku zapalnym zapewniają leki miejscowe - czopki doodbytnicze (czopki), maści, mikroblosy;
  • fibrynolityki (leki zmniejszające lepkość krwi) - są niezbędne do upłynnienia gęstego skrzepu i normalizacji krążenia krwi;
  • flebotoniki - poprawiają napięcie żył, pomagają zmniejszyć zastój żylny;
  • angioprotectors - chronią wewnętrzną wyściółkę naczyń krwionośnych przed uszkodzeniem, zapobiegając pojawianiu się nowych zakrzepów;
  • przeciwskurczowe - rozluźniają błonę mięśniową naczyń krwionośnych i zwieraczy, zapobiegają uszczypnięciu węzła i eliminują dyskomfort;
  • leki poprawiające funkcje przewodu pokarmowego (stymulatory motoryki, środki przeczyszczające) - przepisywane są jako terapia wspomagająca, ułatwiają wypróżnianie, zapobiegają uszkodzeniom tkanek przez gęsty kał.

W zależności od tego, które hemoroidy są uszkodzone, rozróżnia się zakrzepicę hemoroidów wewnętrznych i zewnętrznych. Różnią się metodami diagnostycznymi i podejściem do leczenia, ale obie formy są równie niebezpieczne dla zdrowia pacjenta..

Przy odpowiednim leczeniu skrzeplina rozpuszcza się, normalizuje się krążenie krwi - zakrzepica odbytu szybko znika, gdy tylko ustąpi jej bezpośrednia przyczyna. Leczenie zachowawcze nie wymaga hospitalizacji, można je również przeprowadzić w domu.

W przypadkach, gdy terapia zachowawcza jest nieskuteczna, uciekają się do interwencji chirurgicznej. Polega na usunięciu hemoroidu wraz z otaczającymi tkankami i zaopatrzeniem naczyń krwionośnych. Objętość zależy od skali zmiany - może to być niewielka operacja wykonywana w znieczuleniu miejscowym w warunkach ambulatoryjnych lub zabieg na dużą skalę z wycięciem dużej ilości tkanki.

Po operacji Milligana-Morgana w celu wycięcia hemoroidów następuje długi okres rekonwalescencji. Operacja metodą Longo jest mniej traumatyczna, ale wymaga specjalnego sprzętu, materiałów oraz wysokich kwalifikacji chirurga. Charakteryzuje się wysoką wydajnością, krótszym okresem rehabilitacji i doskonałymi opiniami zarówno lekarzy, jak i pacjentów..

Po wyzdrowieniu pacjent musi przestrzegać podstawowych zasad profilaktyki: przestrzegać diety, zrezygnować z nadmiernego wysiłku fizycznego, podnoszenia ciężarów, siedzącego trybu życia. W przeciwnym razie nie wyklucza się nawrotu choroby..

Wideo

Oferujemy do obejrzenia filmu na temat artykułu.

Objawy, leczenie i zapobieganie zakrzepicy hemoroidalnej

Możliwe komplikacje

Poważne konsekwencje zakrzepicy obejmują rozwój przewlekłego zapalenia paraproctitis i martwicy. Najczęściej patologia rozwija się, gdy stożki są uszczypnięte podczas skurczu zwieracza lub po wypadnięciu węzłów podśluzówkowych. Martwica może rozprzestrzeniać się na całą okolicę pachwiny, tkankę podskórną, powodując nieznośny ból.

Powikłania obejmują również zatorowość zakrzepową. Patologia może pojawić się, jeśli hemoroidy zostaną zakażone. Cząsteczki rozpuszczonej skrzepliny dostają się do krążenia ogólnoustrojowego i tworzą ogniska bakteriemii w narządach wewnętrznych. Infekcja krwi i powstawanie wielu ropnych ropni mogą być śmiertelne.

Działania lecznicze

Leczenie zakrzepowego węzła rozpoczyna się od dostosowania stylu życia i diety. Zaleca się wykluczenie jakiejkolwiek aktywności fizycznej, alkoholu, usunięcie z diety pikantnych, tłustych i słonych potraw, zalecana jest specjalna dieta.

Każdy pacjent z tak delikatnym problemem ma pytanie, jak leczyć zakrzepicę. Zakrzepicę hemoroidów zewnętrznych można leczyć na trzy główne sposoby.

  1. Konserwatywny. Pomaga rozwiązać problem w około dwa miesiące. W tym czasie hemoroidy i nieprzyjemne objawy mają czas, aby całkowicie minąć. Ponadto konieczne jest podjęcie działań zapobiegawczych, aby uniknąć zaostrzeń. Ten rodzaj leczenia jest skuteczny we wczesnym stadium choroby. Terapia ma na celu likwidację bólu i obrzęków, łagodzenie stanów zapalnych, poprawę krążenia krwi w odbytnicy, a także poprawę funkcjonowania układu pokarmowego.
  2. Lek. Jak szybko znika zakrzepica podczas przyjmowania leków? Efekt jest zauważalny pod koniec pierwszego miesiąca kuracji.
  3. Chirurgiczny. Aby poradzić sobie z zakrzepicą, która nie reaguje na leczenie, pomoże tylko operacja.

Hemoroidy zewnętrzne można wyleczyć samodzielnie. Ale umowa z lekarzem musi być obowiązkowa. Leczenie domowe polega na produkcji okładów, balsamów, maści. Kąpiele w pozycji siedzącej z dodatkiem wywaru z rumianku, szałwii lub mikroblastrów z tymi wywarami są uważane za skuteczne..

Leczenie zakrzepowych hemoroidów tradycyjną medycyną powinno być połączone z częstymi spacerami na świeżym powietrzu, przestrzeganiem reżimu odpoczynku i pracy. Aby zapobiec zaparciom, musisz uwzględnić w swojej diecie jak najwięcej warzyw i owoców..

Lekarz może przepisać leki, które złagodzą stan i poradzą sobie z nieprzyjemnymi objawami:

  1. Leki rozpuszczające węzły, łagodzące obrzęki i stany zapalne, na przykład maść heparynowa lub Traxevasin. Maść nakłada się cienką warstwą na obszar objęty stanem zapalnym do trzech razy dziennie.
  2. Można przepisać lek hormonalny Prednizolon. Łagodzi obrzęki i stany zapalne, a także łagodzi swędzenie.
  3. Środki, które sprawiają, że ściany naczyń krwionośnych są mocne i elastyczne, takie jak Detralex.
  4. Środki przeczyszczające, takie jak Duphalac, są przepisywane na zaparcia..
  5. Specjalne maści, takie jak Proctosedil, mogą łagodzić ból i stany zapalne..
  6. Maść Levomekol działa przeciwzapalnie.
  7. Świece Relief lub Posterisan pomogą złagodzić ból.
  1. Tromboektomia to operacja, podczas której usuwa się skrzep krwi. Wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, rana goi się w ciągu 4 dni. W przyszłości, aby nowy skrzep krwi nie pojawił się, musisz przestrzegać codziennego schematu i dobrze się odżywiać.
  2. Hemoroidektomia - ten rodzaj operacji jest wykonywany, jeśli etapy zaostrzeń występują zbyt często. Usuwany jest nie tylko skrzep krwi, ale także cały węzeł.

Jeśli zabiegi nie zostaną rozpoczęte na czas, może rozpocząć się martwica hemoroidów, proces zapalny odbytnicy lub zatrucie krwi.

Jak usunąć lub zmniejszyć hemoroidy

Pojawienie się hemoroidów to poważna sprawa! Jeśli leczenie nie rozpocznie się na czas, proces zapalny doprowadzi do jego utraty z kanału odbytu. Jak usunąć hemoroidy w domu?

Proktologia wyróżnia dwie formy choroby: zewnętrzną i wewnętrzną

Hemoroidy to ruchome formacje naczyniowe powstałe w wyniku splotu żylnego. Znajdują się w odbytnicy i kroczu pod skórą. Postępującym hemoroidom towarzyszy powiększenie, zapalenie i wypadanie przez odbyt tych węzłów.

Jak oni wyglądają? Węzeł na zewnątrz reprezentuje zwartą formację. Podczas badania warstwy podśluzówkowej specjalista widzi małe kłębuszki naczyniowe o wielkości do 6 mm. Ich zrost zachodzi w mięśniach i luźnej tkance łącznej..

Jak usunąć hemoroidy? Zalecana jest terapia lekowa, która obejmuje leki, czopki i maści, które rozpuszczają i zmniejszają hemoroidy. Jeśli taka terapia nie pomaga, zaleca się leczenie operacyjne. Węzły wycina się chirurgicznie lub minimalnie inwazyjnie opala.

Wewnątrz guzków znajdują się ubytki o różnych rozmiarach. Są oddzielone od siebie i od otaczających tkanek cienkimi przegrodami tkanki łącznej lub mięśniowej.

Wewnętrzne pokryte są błoną śluzową. Warstwa podśluzówkowa jest zwykle pogrubiona. Mieści mięśnie i tkankę łączną, które charakteryzują się obrzękiem podczas zaostrzenia choroby. To w tych obrzękniętych tkankach koncentruje się duża liczba żył jamistych. Oprócz tkanki łącznej węzły zawierają elastyczne włókna i małe wiązki komórek mięśni gładkich..

Zapobieganie zakrzepicy hemoroidów

Problem zakrzepicy w dzisiejszych czasach nabrał znaczenia społecznego, dlatego proktolodzy dokładają wszelkich starań, aby popularyzować wśród ludności wiedzę na temat profilaktyki zakrzepicy. Wszystko może wywołać chorobę: naturalny poród, uraz, a nawet idealnie wykonane zabiegi chirurgiczne. Często z takim powikłaniem występuje gwałtowne podnoszenie ciężarów, przewlekłe zaparcia, praca w pozycji stojącej lub siedzącej. Do tworzenia się skrzepliny przyczyniają się różne warunki wstępne. Mechanizm uruchamiania może być:

  1. Wiek pacjenta;
  2. Słabe zapalenie krwiaka, które charakteryzuje lepkość krwi;
  3. Zatory w miednicy małej;
  4. Nadużywanie alkoholu i tytoniu;
  5. Wysoki poziom „złego” cholesterolu;
  6. Uraz węzłów;
  7. Obciążona dziedzicznością;
  8. Nadwaga (otyłość brzuszna);
  9. Niewydolność nerek;
  10. Posocznica;
  11. Stosowanie leków hormonalnych i środków antykoncepcyjnych;
  12. Chemoterapia;
  13. Rehabilitacja pooperacyjna;
  14. Hipodynamia;
  15. Długotrwałe wymuszone pozy;
  16. Onkologia;
  17. Hipotermia;
  18. Choroby układu krążenia.

Żyły nóg i hemoroidy są zakrzepowe częściej niż inne. Najpierw do ściany naczynia przyczepia się skrzep. Następnie rośnie, aż zablokuje światło żyły. Zmiany żylakowe w strukturze naczyń krwionośnych tylko przyspieszają patologiczny proces. Zrozumienie przyczyn zakrzepicy pomoże zapobiegać takim zaostrzeniom choroby hemoroidalnej.

Zapobieganie zakrzepicy powinno odbywać się na różne sposoby i kompleksowo. Po pierwsze, nie zaszkodzi sprawdzić predyspozycje rodziny do żylaków hemoroidalnych. Biochemiczne i molekularne badania genetyczne krwi pomogą potwierdzić tendencję do tworzenia się skrzepów. W przeciwieństwie do zakrzepicy serca lub kończyn dolnych, skrzepy krwi z żył hemoroidalnych nie przemieszczają się przez układ krążenia, powodując chorobę zakrzepowo-zatorową płuc i inne choroby zagrażające życiu. A jednak stwarzają wystarczająco dużo problemów. Jak zapobiec takiemu rozwojowi wydarzeń?

  • Normalizuj obciążenia mięśni: podnoszenie ciężarów jest jednym z głównych czynników ryzyka.
  • Przemyśl swój styl życia: kompetentna organizacja warunków pracy, gimnastyka w domu i w pracy zapobiega stagnacji.
  • Spacer po parku, pływanie, taniec - każda czynna aktywność, którą lubisz, poprawi stan naczyń krwionośnych. Starożytni chińscy uzdrowiciele zalecali każdemu co najmniej 10 000 kroków dziennie..
  • Kontroluj swoją pozycję ciała, jeśli musisz spędzić wiele godzin jazdy lub transportu. Przestrzeganie reżimu picia, regularna zmiana postawy, ruchy nóg, wygodna odzież pomogą uniknąć komplikacji.
  • Wzmocnij układ odpornościowy, aby zapobiec chorobom zakaźnym, temperamentu, przyjmowaniu witamin, normalizacji diety.
  • Kontroluj ryzykowne nawyki - od nadużywania alkoholu i tytoniu po systematyczne przejadanie się. Walka z tymi uzależnieniami pomoże poprawić skład krwi i zdrowie naczyń..
  • Nie noś akcesoriów, które uciskają problematyczne obszary ciała: obcisłe paski, gorsety, gumki, obcisła bielizna i ubrania o jeden rozmiar mniejsze.
  • Ze skłonnością do zakrzepicy lekarze zalecają unikanie długotrwałego narażenia na ciepło lub zimno.
  • W przypadku przeciążenia mięśniowo-emocjonalnego przyjmuj leki przepisane przez lekarza - leki przeciwpłytkowe, bioflawonoidy, antykoagulanty, kwas foliowy i nikotynowy, kompleks witamin, zwłaszcza przedstawiciele grupy B i E. Niedopuszczalne jest samoleczenie takimi lekami!
  • W zabiegach chirurgicznych preferowane są mało traumatyczne, małoinwazyjne techniki, które pozwalają pacjentowi pozostać aktywnym nawet po operacji.

Leczenie zakrzepicy hemoroidalnej lekami

Jeśli węzły nie są napięte, nie ma obszarów martwicy, wówczas ten etap choroby jest leczony lekami. Aby zwiększyć napięcie naczyniowe, przyjmuje się leki venotonics, znieczula miejscowo i łagodzi stany zapalne maściami i czopkami. Przebieg leczenia trwa średnio 3 tygodnie. Standardowy zestaw leków obejmuje:

  1. Maści i czopki takie jak Hepatrombina, Troxevasin, Levomikol, a także maść Heparyna, żel Aescin wzmacniają elastyczność naczyń krwionośnych, rozpuszczają skrzepy krwi, poprawiają krążenie krwi.
  2. W przypadku wewnętrznej postaci powikłań przepisywane są czopki - Relief, Anestezol, Posterisan, Nigepan.
  3. Możesz znieczulić i złagodzić podrażnioną skórę odbytu blokadą nowokainy, maścią Aurobin i Polidekanolem..
  4. Spośród venotonics najbardziej popularne są Petralex i Aescin. Przebieg przyjmowania tabletek z deformacjami hemoroidów jest długi.

W przypadku zaostrzeń stosuje się złożoną terapię zachowawczą - od wstrzyknięć domięśniowych i dożylnych po miejscowe leczenie obszaru problemowego maściami, okładami.

Przyczyny zakrzepicy hemoroidalnej

Zatem bezpośrednią przyczyną zakrzepicy powiększonych splotów żylnych jest uszkodzenie ściany naczynia. Następujące czynniki powodują jego wystąpienie:

  1. Nadmiernie silne pchanie, które prowadzi do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej. Jest to możliwe z powodu silnego wysiłku podczas wypróżnień, porodu lub podnoszenia ciężarów..
  2. Uszkodzenie kanału odbytu (w tym podczas „niekonwencjonalnego” seksu).
  3. Hipotermia narządów miednicy. W takich sytuacjach dochodzi do zwężenia światła naczynia, w wyniku czego pogarsza się przepływ krwi. Z powodu stagnacji krwi dochodzi do uszkodzenia ścian naczynia.

Ponieważ zakrzepica węzłów i hemoroidów są ze sobą ściśle powiązane, źródłem tych pierwszych są te same czynniki, które przyczyniają się do wzrostu stożków hemoroidów, na przykład:

  1. Długotrwałe siedzenie i ogólnie siedzący tryb życia. W wyniku hipodynamii dochodzi do zastoju w narządach otrzewnej i miednicy.
  2. Długotrwała aktywność fizyczna (praca, sporty siłowe). Takie „nasilenie” zmniejsza elastyczność ścian naczyń, co zwiększa prawdopodobieństwo wzrostu guzków hemoroidalnych.
  3. Zakłócenia w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego. Przy trudnościach z wypróżnianiem kał twardnieje, co nieustannie uszkadza błonę śluzową odbytu i hemoroidy. W przypadku biegunki dochodzi do podrażnienia kanału odbytu.
  4. Niewłaściwie zorganizowana dieta i nadmierna pasja do napojów alkoholowych. Słone, tłuste potrawy mogą podrażniać przewód pokarmowy, a alkohol etylowy rozszerza naczynia krwionośne, co prowadzi do przepływu krwi do narządów.
  5. Nowotwory w odbytnicy. Guzy prowadzą do zwiększonego przepływu krwi, w wyniku czego dochodzi do stagnacji krwi. Zapalenie ostatecznie wywołuje ucisk i uraz splotu żylnego.
  6. Zmiany w organizmie podczas ciąży. W tym okresie zwiększa się prawdopodobieństwo zaparć i często występują hemoroidy. W czasie ciąży problemy te są wywoływane przez zmianę tła hormonalnego i wzrost wielkości macicy..

Tak więc w przypadku hemoroidów dość często rozwija się zakrzepica zapalenia hemoroidów. Przyczyny takich stanów są zbieżne, dlatego konieczne jest przede wszystkim leczenie wzrostu czopków żylnych, aby nie wywołać ich zakrzepicy..

Jak możesz leczyć

Należy pamiętać, że jeśli zauważysz pierwsze oznaki powikłań hemoroidów w postaci ostrej zakrzepicy, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą. Flebolog lub chirurg naczyniowy będzie mógł przepisać odpowiednie leczenie hemoroidów, doradzić dalsze metody zapobiegania i porozmawiać o tym, jak szybko choroba mija, jeśli jest leczona w domu.

Jak leczyć zakrzepicę hemoroidalną za pomocą leków, najlepiej doradzi lekarz. Najprawdopodobniej przepisze pacjentowi takie leki jak: leki trombolityczne i przeciwzakrzepowe, przeciwskurczowe, przeciwzapalne, flebotoniczne.

Środki trombolityczne i przeciwzakrzepowe najlepiej stosować w postaci maści, nakładając je bezpośrednio na obszar procesu patologicznego. Najskuteczniejsze są maści na bazie heparyny, a także maść lewomekolowa, Proctoseryl, Troxevasin.

Leki rozkurczowe w przypadku zakrzepicy żył hemoroidalnych najlepiej stosować w postaci zastrzyków domięśniowych lub czopków doodbytniczych. Na przykład mogą to być leki - No-shpa, Papaverin, a także czopki - Spazmolysin i Buscopan.

Jak leczyć zakrzepicę węzła hemoroidalnego i skutecznie eliminować zespół bólowy, lekarz powinien również powiedzieć, ale najczęściej w tym przypadku stosuje się znane wszystkim banalne leki przeciwzapalne: Diklofenak, Dikloberl. W przypadku zespołu intensywnego bólu specjalista może zdecydować się na wykonanie tzw. Blokady nowokainowej.

Konieczne jest również leczenie zakrzepicy hemoroidalnej środkami normalizującymi i zwiększającymi napięcie ścian naczyń żylnych. Mogą to być narkotyki - Aescin, Detralex i inne.

W zaawansowanych stadiach lekarz przepisze operację. Bezpośrednimi przyczynami umieszczenia pacjenta na stole operacyjnym będą - duża utrata krwi w wyniku krwawienia z uszkodzonego węzła, proces martwicze, przejście stanu zapalnego do otaczających tkanek.

Chirurg naczyniowy może wykonać operację na dwa sposoby:

  1. Usunięcie zakrzepicy hemoroidu zewnętrznego poprzez usunięcie samego węzła. Bardzo skuteczna technika leczenia chirurgicznego, ponieważ eliminowana jest nie tylko niefortunna skrzeplina, ale także sam powiększony węzeł. Oznacza to, że przyczyna powstania skrzepu jest usuwana bezpośrednio, co automatycznie neguje możliwość powtarzających się przypadków choroby. Ponadto ogólny stan i życie pacjenta ulegną znacznej poprawie, ponieważ nie będzie bolesnego węzła zewnętrznego.
  2. Usunięcie zakrzepicy hemoroidów zewnętrznych poprzez resekcję mas zakrzepowych. Ta technika jest znacznie gorsza od poprzedniej metody, ponieważ tutaj węzeł nie pozostaje odległy. Resekcję mas zakrzepowych przeprowadza się zarówno mechanicznie, konwencjonalnym skalpelem, jak i laserem.

Istnieje również szereg małoinwazyjnych zabiegów, które pozwalają pozbyć się problemu bez stosowania radykalnych metod. Należą do nich - podwiązanie węzłów, koagulacja światłem podczerwonym, utwardzanie.

Klasyfikacja choroby

Zakrzepowe hemoroidy zewnętrzne występują w kilku etapach. Każdy z nich ma swoje własne cechy..

  1. Pierwszy etap charakteryzuje się małymi węzłami. Podczas zaostrzenia hemoroidy i zakrzepica wywołują uczucie swędzenia, pieczenia i bólu podczas opróżniania. Niewłaściwa dieta, złe nawyki, długie siedzenie lub stanie mogą wywołać te objawy.
  2. Drugiemu etapowi towarzyszy rozprzestrzenianie się obrzęku na sąsiednie obszary; podczas badania odbytu pacjent odczuwa ostry ból. Podczas wysiłku węzły wypadają, ale kiedy się rozluźniają, ponownie dostosowują się.
  3. W trzecim etapie obrzęk obejmuje cały obszar wokół odbytu, zauważalne stają się węzły, są koloru bordowego. Może rozpocząć się martwica, wzrasta temperatura ciała, nasila się ból. Zwiększa się ryzyko uszczypnięcia hemoroidu. Stan jest niebezpieczny z powodu rozwoju posocznicy lub zapalenia paraproctitis.

W zależności od lokalizacji zmiany, zakrzepowe zapalenie żył wewnętrznych (dotyczy to węzłów wewnętrznych), zewnętrzne (cierpią formacje zewnętrzne) i połączone.

Hemoroidy zakrzepowe wymagają leczenia na najwcześniejszym etapie, kiedy właśnie pojawiły się pierwsze objawy. W takim przypadku możesz szybko i łatwo osiągnąć zniknięcie choroby na długi czas..

Co to jest zakrzepica hemoroidalna

Choroba jest powikłaniem hemoroidów, które stały się przewlekłe. Gdy ściana naczynia rozszerza się, w uszkodzonym miejscu tworzy się skrzep - skrzeplina. Im więcej uszkodzeń, tym więcej nowotworów. Zakrzepica prowadzi do pojawienia się hemoroidów, wewnętrznych i zewnętrznych. Zakrzepłe naczynie jest źródłem wszystkich kolejnych problemów. Przeciąganie, zmiana jedzenia i inne naruszenia reżimu prowadzą do rozwoju procesów zapalnych. Ich obraz kliniczny dzieli się następnie na kilka hemoroidów o różnym nasileniu:

  • Pierwszy. Brak stanu zapalnego, pieczenie, bolesne wypróżnienia, swędzenie po wypiciu ostrych, słonych napojów alkoholowych lub po wysiłku.
  • Druga. Narastający ból podczas chodzenia i siedzenia, rozdzierające wypróżnienia, krwawiący węzeł, gorączka. Węzły zewnętrzne i wewnętrzne ulegają stanom zapalnym, puchną.
  • Trzeci. Ostry, nawiedzony ból, w tym podczas wypróżnień, wysoka gorączka, odruchowe skurcze opóźniające oddawanie moczu. Zakrzepowe zapalenie żył aktywnie postępuje. Węzły puchną, gęstnieją, stają się niebieskie. Może wystąpić martwica hemoroidalna. Otaczające tkanki ulegają zapaleniu. Możliwe krwawienie lub drenujący śluz.

Oznaki choroby powinny być pilnym powodem wizyty u lekarza. Każdy powód, który może powodować przepływ krwi w okolicy miednicy, może powodować rozciąganie, pękanie naczyń żylnych i tworzenie się skrzepów krwi. W przypadku zakrzepicy pieczęć rośnie, ściany naczynia odczuwają nacisk z boku. Stąd pojawia się uczucie nieznośnego bólu w odbycie, chód z boku wygląda jak „kaczka”. Skrzepy krwi z węzła hemoroidalnego mogą powstać jako konsekwencje:

  • wzrost aktywności fizycznej;
  • uraz lub uszkodzenie tkanki w odbycie;
  • ciąża lub trudny poród;
  • hipotermia ciała;
  • nadużywanie alkoholu;
  • zaburzenia przewodu pokarmowego (z zaparciami, biegunką);
  • siedzący, siedzący tryb życia;
  • uprawianie niektórych sportów (dla ciężarowców, rowerzystów, jeźdźców).

Dieta na zakrzepicę żył hemoroidalnych

Niezbilansowana dieta jest jedną z przyczyn zaostrzeń hemoroidów. Często myślimy o diecie, gdy hemoroidy i ich zaostrzenia już się zgłosiły, nie zdając sobie sprawy, że przy regularnym przestrzeganiu zakrzepicy może nie być.

Stosowanie ostrych przypraw, tłustych mięs, konserw, wędlin, alkoholu przyczynia się do zwiększonego ukrwienia jamy brzusznej i przepełnienia żył miednicy krwią. Tak zaogniony.

Stosuj dietę zakrzepową. Pomóż w normalizacji gęstości krwi:

  1. Warzywa i owoce;
  2. Kasze (kasza gryczana, pęczak, płatki owsiane, kasza jęczmienna);
  3. Chude mięso;
  4. Ryby zimnych mórz, bogate w dobroczynne kwasy;
  5. Fermentowane produkty mleczne;
  6. Olej roślinny.

Włókna roślinne powinny być obecne w żywieniu medycznym, aby znormalizować pracę jelit, zmniejszyć poziom lipoprotein o niskiej gęstości.

W tym okresie szczególną uwagę zwraca się na zapobieganie zaparciom, które zwiększają obciążenie hemoroidów..

Błonnik pomoże znormalizować stan mikroflory jelitowej, która bierze czynny udział w procesie trawienia, oraz poprawi konsystencję kału, jest go dużo w zbożach, świeżych warzywach i owocach.

Łosoś, makrela, sardynki zawierają wielonienasycone kwasy Omega-3 w wysokim stężeniu. Ich stosowanie pomaga poprawić poziom trójgliceryny i hematokrytu.

Czosnek i imbir rozrzedzają krew. Produkty z flawonoidami, takie jak czerwone winogrona, sok winogronowy, wytrawne wino, poprawiają jego skład.

Przydatne są pokarmy zawierające witaminę E: kiełki pszenicy, nasiona słonecznika i lnu, oleje z oliwek i lnu, wypieki z otrębami i mąka razowa.

Przestrzeganie reżimu picia zmniejsza lepkość krwi, rozluźnia konsystencję kału w celu swobodnego przemieszczania się w odbytnicy, ponieważ ciśnienie gęstego kału uszkadza stan zapalny węzłów, przyczynia się do pojawienia się szczelin odbytu.

Z diety wyłączone są fast foody, tłuszcze utwardzane, półprodukty, wędliny tłuste, czekolada, rośliny strączkowe, konserwy, sery, wędliny, pieczywo. Cukier, napoje gazowane, rafinowana mąka, podroby również znajdują się na czarnej liście. Istnieją również ograniczenia dotyczące liczby jaj: nie więcej niż trzy żółtka tygodniowo.

Możesz normalizować trawienie ułamkowymi posiłkami: 5-6 razy dziennie. Gotowanie potraw w podwójnym bojlerze, kuchence mikrofalowej, piekarniku.

Asortyment pokarmów dopuszczonych do zakrzepicy jest wystarczająco szeroki, aby skomponować pyszne menu i nie czuć się pominiętym.

Znając przesłanki i mechanizm powstawania zakrzepicy żył hemoroidalnych, przestrzegając środków zapobiegawczych, można w dużej mierze uniknąć takich powikłań i poprawić jakość życia z żylakami hemoroidów.

Techniki operacyjne

Jeśli pacjent ma martwicę błony śluzowej, wówczas takie przypadki podlegają chirurgicznemu leczeniu zakrzepicy hemoroidalnej. Wycina się zakrzepowe masy i zewnętrzną tkankę węzła. Podczas szczypania stożków wskazana jest pilna interwencja chirurgiczna, jeśli występuje stan zapalny, najpierw zatrzymuje się je lekami. Zakrzepowe węzły wycina się w ciągu czterech dni.

Najpopularniejsze metody to:

  • Tromboektomia. Jest to otwarcie węzła i eliminacja skrzepu krwi. Rana jest dezynfekowana, ale nie zszywana - w otwartej formie goi się szybciej.
  • Hemoroidektomia podśluzówkowa. Jest stosowany w przypadku znacznego obszaru dotkniętego chorobą. Grudki są wycinane, a obszary dotkniętej błony śluzowej odbudowywane.
  • Sfinkterotomia dawkowana. Rozwarstwienie zwieracza służy do zakrzepicy wywołanej skurczem zwieracza. Przy zwiększonym uwalnianiu nacieku następuje drenaż tkanki.

Tam bierze te same leki, okresowo pojawiając się u proktologa na badanie. W ciągu 10 dni istnieją pewne ograniczenia, ale ogólnie pacjent prowadzi swój zwykły tryb życia - jego stan poprawia się każdego dnia, zdolność do pracy pozostaje. Po zagojeniu rany na skórze nie pozostaje żaden ślad.

W miejscu wycięcia nie ma nawrotów. Ale ponieważ każdy z nas ma trzy grupy zewnętrznych i trzy grupy wewnętrznych splotów jamistych, zakrzepica może również rozwinąć się w sąsiednich węzłach. Zwykle dzieje się tak, gdy pacjent nadal prowadzi poprzedni styl życia, który wywołał.

Jak je zredukować w domu

Tylko lekarz może szybko przeprowadzić badania i przepisać skuteczne leczenie

Terapia zachowawcza ma wiele podejść, ale zawsze zaczyna się od wyeliminowania głównej przyczyny procesu zapalnego. Aby zidentyfikować przyczynę, musisz przejść badanie diagnostyczne przez proktologa.

Zapobieganie i leczenie hemoroidów składa się z prostych procedur:

  • przestrzeganie diety bogatej w błonnik;
  • zwiększona aktywność ruchowa;
  • normalizacja stolca;
  • odrzucenie złych nawyków.

Terapia lekowa bez operacji

Zwykle w początkowej fazie choroby lekarz przepisuje leki miejscowe. Są to płyny, świece, maść lub krem.

W przypadku kobiet w ciąży i matek karmiących stosowanie czopków ziołowych nie jest przeciwwskazane, ponieważ substancje czynne nie są wchłaniane do krwiobiegu. Leki żylne wzmacniają ściany naczyń krwionośnych, zapobiegając wypadaniu hemoroidów.

Zakrzepica hemoroidalna - objawy i leczenie

Co to jest zakrzepica hemoroidalna? Przeanalizujemy przyczyny występowania, diagnostykę i metody leczenia w artykule dr Bogdanov D.V., proktologa z 19-letnim doświadczeniem.

Definicja choroby. Przyczyny choroby

Zakrzepica hemoroidów jest ostrym stanem na tle przewlekłych hemoroidów lub po raz pierwszy na tle całkowitego dobrego samopoczucia. Jest to zawsze bolesny stan, który objawia się:

  1. tworzenie się skrzepów krwi (krwiaków) w hemoroidach okolicy odbytu;
  2. utrata, a następnie naruszenie usuniętych węzłów;
  3. zmiany martwicze o różnym nasileniu w patologicznie zmienionych węzłach;
  4. skurcz zwieracza odbytu, który towarzyszy zakrzepicy w zdecydowanej większości przypadków.

Zakrzepica hemoroidów, czyli ostre hemoroidy, czyli ostre zakrzepowe zapalenie żył hemoroidalnych, jest ostrym stadium, fazą choroby hemoroidalnej (GB). [12]

Przyczynami pojawienia się zmian zakrzepowych w splotach jamistych kanału odbytu mogą być:

  • uraz hemoroidów z gęstym kałem;
  • zapalenie węzłów i tkanek okołoodbytniczych w wyniku zapalenia odbytnicy;
  • nadużywanie mocnych napojów alkoholowych, pikantnych, pikantnych potraw;
  • sytuacje z gwałtownym wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej - podnoszenie ciężarów, poród, ciąża;
  • epizody wzrostu ciśnienia krwi do wysokich wartości (powyżej 160/100 mm Hg);
  • zaostrzenie przewlekłych hemoroidów spowodowane czynnikami prowokującymi.

Szybkie tworzenie skrzeplin splotu jamistego, wzrost obrzęku jest ułatwiony przez specyfikę ich struktury. Hemoroidy to liczne ubytki o ścianach mięśniowo-łącznych, obficie zaopatrzone w tętnice śródścienne. Intensywny dopływ krwi tętniczej, w tym przez przecieki tętniczo-żylne, z tendencją do odruchowego zwężania żyłek i późniejszego zmniejszenia odpływu, prowadzi do powstawania skrzepów krwi w jamach wewnątrz splotów. [5] [7] Jednym z „winowajców” takich zmian w zatokach jest patologiczny wzrost poziomu acetylocholiny, katecholamin. W wielu badaniach odnotowano wyraźną aktywność procesu produktywnego komórek [8] w zatokach jamistych dystalnej części jelita. To u nich podczas badań stwierdzono skrzepliny rekanalizowane, skrzepliny o różnym wieku powstania, które praktycznie nie występują w zwykłych żylakach. [6] [7]

Objawy zakrzepicy hemoroidalnej

Ból. Zajmuje pierwsze miejsce wśród objawów ostrych hemoroidów (według subiektywnych ocen pacjentów). Nasilenie zespołu bólowego ma charakter indywidualny, jest zwykle opisywane jako uciskowe, pękające. Ból jest gorszy, gdy siedzisz na twardym siedzeniu, podczas chodzenia. Z obawy przed ostrym bólem pacjenci mogą powstrzymać się od wypróżniania.

Pojawienie się bolesnej masy w odbycie. Zaokrąglona formacja w miejscu hemoroidów, gęsta, niebieskawa, pojawia się stosunkowo szybko (w ciągu kilku godzin).

Wypadanie hemoroidów.

Krwawienie. Pojawia się, gdy naruszona zostaje integralność błony śluzowej lub skóry. Czasami może być obfity, może być trudno poddać się konserwatywnym metodom hemostazy (stosowanie czopków, maści, flebotoników, miejscowe przeziębienie itp. Niewiele pomaga). [2]

Podwyższona temperatura ciała. Powstaje jako ogólna reakcja organizmu w odpowiedzi na zapalenie tkanki w okolicy odbytu. Hipertermia towarzyszy takim powikłaniom ostrej zakrzepicy jak zapalenie tkanki okołodbytniczej.

Odruchowy skurcz zwieracza odbytu (zauważone w większości przypadków).

Patogeneza zakrzepicy hemoroidalnej

Głównymi ogniwami w powstawaniu hemoroidów są: czynniki mechaniczne i naczyniowe.

  • Słabość tkanki łącznej w aparacie więzadłowo-mięśniowym (w tym więzadła Parks), jej nadmierne rozciąganie i podatność prowadzą do zatrzymywania patologicznie zmienionych splotów jamistych w odbytnicy, węzły przemieszczają się na zewnątrz i wpadają do światła odbytu - tzw. Czynnik mechaniczny.
  • Naruszenie hemodynamiki w żyłach splotu hemoroidalnego. Ekspansja splotów, zmniejszenie napięcia żylnego prowadzi do zmniejszenia odpływu krwi z węzłów, nierównowaga między objętością dopływającej krwi a odpływem prowadzi do dalszego nadmiernego rozciągania ścian splotu jamistego, zmian dystroficznych w nich - to naczyniowa teoria rozwoju hemoroidów. Ogromne znaczenie ma niepowodzenie w procesach nerwowej regulacji napięcia naczyniowego..

Kolejność występowania czynników predysponujących może być dowolna, jednak w każdym przypadku występuje ich kombinacja o różnym stopniu nasilenia.

Obecność czynników ryzyka (czynników predysponujących) niekoniecznie prowadzi do pojawienia się ostrych hemoroidów, ale pod wpływem okoliczności prowokujących na „przygotowanej glebie” uruchamiany jest mechanizm patologiczny, dochodzi do zakrzepicy hemoroidów. Czynniki prowokujące zostały już wymienione powyżej - są to sytuacje stresujące, a także aktywność fizyczna, ciąża, poród, naruszenie diety (spożywanie pikantnych, gorzkich potraw), „biust” alkoholem, mocna herbata i kawa, zaostrzenie nadciśnienia tętniczego, przewlekłe zaparcia, przedłużony pobyt w pozycji wymuszonej (praca siedząca), guzy jamy brzusznej i układu moczowo-płciowego (mięśniaki, gruczolaki), nagłe skoki masy ciała, częste stosowanie lewatyw, marskość wątroby itp.).

Obecność czynników predysponujących + sytuacje wyzwalające (zdarzenia prowokujące) - aw patologicznie rozszerzonych splotach jamistych odbytnicy tworzy się skrzeplina, po której następuje zapalenie ścian żył i tkanek leżących pod nimi. W rezultacie silny obrzęk i zespół bólowy. Czasami siła czynników prowokujących jest wystarczająca do pojawienia się ostrej zakrzepicy u całkowicie zdrowych osób, które wcześniej nie miały zmian w ścianach naczyń i zaburzeń hemodynamicznych.

W 4 na 5 przypadków zakrzepowe zapalenie żył węzłów występuje na tle istniejącej choroby hemoroidalnej jako jej zaostrzenie. Pozostałe 20% to nowo zdiagnozowany, nagle rozpoczęty proces.

Udowodniono genetyczną predyspozycję do rozwoju choroby hemoroidalnej, cechy strukturalne - wielkość i kształt splotu jamistego, opcje mocowania węzłów w warstwie podśluzówkowej. Charakter przepływu krwi w ciałach jamistych i specyfika regulacji nerwowej w tkankach - wszystko to może występować u osobnika od urodzenia i prowadzić do częstego zakrzepowego zapalenia żył hemoroidalnych pod wpływem niekorzystnych warunków, które u innych osób mijają bezkarnie. U osób predysponowanych na etapie embriogenezy układa się patologię splotu jamistego, co następnie prowadzi do pojawienia się nieprawidłowej ilości wazorum w ścianach żył i zastąpienia komponentu mięśniowego ścian tkanką łączną. [3]

Niejadną przyczyną zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w tkankach okolicy odbytu są przewlekłe hemoroidy.

Klasyfikacja i etapy rozwoju zakrzepicy hemoroidalnej

Na podstawie lokalizacji procesu patologicznego istnieją:

  • Ostre hemoroidy zewnętrznych węzłów;
  • Ostre hemoroidy węzłów wewnętrznych;
  • Połączone zakrzepowe zapalenie żył węzłów (rozpoznane w ponad 80% przypadków).

Stopniowanie objawów klinicznych, nasilenie zmian patologicznych tradycyjnie ma 3 stopnie:

Stopień I - w przypadku zajęcia węzłów zewnętrznych uwidacznia się je jako ciasno elastyczne, sinicowe, małe węzły na granicy błony śluzowej kanału odbytu i skóry okolicy odbytu. Węzły wewnętrzne mogą nie być widoczne, ale ich zakrzepica stopniowo prowadzi do rozprzestrzeniania się obrzęku odbytu, węzły zewnętrzne nienaruszone są umiarkowanie bolesne i stwardniałe.

Kompleksy hemoroidalne z reguły są zgrupowane w tradycyjnej lokalizacji na godzinie 3, 7, 11 zgodnie z konwencjonalną tarczą w pozycji leżącej.

Skóra w pobliżu odbytu jest przekrwiona. Badanie palpacyjne (po ucisku) determinuje krótkotrwała bladość w miejscu wycisku. Subiektywne odczucia pacjentów obejmują umiarkowane swędzenie, pieczenie, ból w okolicy splotu jamistego. Manifestacje nasilają się wraz z wypróżnieniami, na twardym siedzeniu, po pikantnym, pikantnym jedzeniu, spożyciu alkoholu. [1]

Zakrzepica hemoroidów zewnętrznych bez zapalenia (stopień 1)

II stopień - objawy są znacznie nasilone, często z powodu bólu i narastającego skurczu zwieracza odbytu, nie można przeprowadzić badania palcem. Pacjenci skarżą się na silny ból podczas ruchu, zmuszeni są do wyboru pozycji siedzącej i arbitralnie opóźniają wypróżnianie. Miejscowe przekrwienie, bolesność i obrzęk skóry mogą wzbudzić podejrzenie ostrego zapalenia paraproctitis. Ale w przypadku tego ostatniego ból jest z reguły asymetryczny, niezbyt wyraźny. Czasami w przypadku paraproctitis można określić zmienność ściany odbytnicy po stronie dotkniętej chorobą. W przypadku zapalenia paraproctitis charakterystyczne jest ograniczenie przekrwienia. [pięć]

III stopień. Objawy są niezwykle wyraźne i zakłócają normalne życie pacjenta. Możliwe jest zaburzenie oddawania moczu, aż do bezmoczu. Zmiany zapalne są niezwykle wyraźne, ostry obrzęk i przekrwienie całej okolicy odbytu - naciek okrężny zwieracza, poszczególne grupy hemoroidów łączą się w jeden konglomerat. Badanie palca jest niemożliwe, nawet badanie palpacyjne przynosi wiele bolesnych wrażeń. Czasami obrzęk i infiltracja są podobne do kliniki naruszenia wewnętrznych węzłów. Jeśli sęki faktycznie wypadną, ich redukcja jest niemożliwa. Stopniowo cyjanotyczne węzły zaczynają ulegać nekrozie.

SSC opracowało klasyfikację ostrych hemoroidów, uwzględniającą stopień zmian zapalnych, gdzie I stopień to zakrzepica bez reaktywnych zmian tkankowych. II stopień - określa się reakcje zapalne zajętych węzłów. III stopień - reakcja tkanek nie tylko w splotach jamistych, zapalenie tkanki podskórnej, obrzęk skóry okolicy odbytu, martwica błony śluzowej.

Powikłania zakrzepicy hemoroidalnej

Na tle nieleczonego lub niewystarczająco leczonego zaostrzenia nadciśnienia tętniczego może wystąpić: [14]

  • martwica nabłonka lub błony śluzowej nad zakrzepowymi węzłami;
  • powstawanie zakażonych ran w miejscu zmian martwiczych, paraproctitis;
  • krwawienie, czasami dość obfite, z rany w okolicy krwiaka.

Rozpoznanie zakrzepicy hemoroidalnej

Ostry stan zakrzepowego zapalenia żył hemoroidów nie wymaga skomplikowanych metod diagnostycznych. Z reguły wystarczające jest badanie wizualne, badanie cyfrowe (jeśli zespół bólowy, skurcz zwieracza na to pozwala) i dokładne przesłuchanie, a także obowiązkowe przeprowadzenie CBC, OAM i badania parametrów biochemicznych krwi. Anamneza z nagłym początkiem po ekspozycji na czynniki prowokujące, błyskawiczna progresja pomoże w prawidłowej diagnostyce ostrych hemoroidów.

Stany patologiczne z podobnymi objawami, z którymi należy przeprowadzić diagnostykę różnicową:

Ostre zapalenie przyzębia. Różnica polega na asymetrii ścian jelita i odbytu biorących udział w zapaleniu, często w obecności fluktuacji i delimitacji przekrwienia. Ropnemu zapaleniu paraproctitis często towarzyszy ogólna reakcja w postaci wzrostu temperatury ciała do 38-39 ° C, pulsujący ból, wydzielina bardziej ropna niż krwotoczna.

Rak kanału odbytu. Klinika ze stopniowym i długotrwałym rozwojem objawów, śluzowo-ropną wydzieliną z krwią, nasileniem martwicy jest charakterystyczna dla nowotworów złośliwych. Biopsja z badaniem histologicznym pomoże zidentyfikować atypowe komórki.

Syfilityczny wrzód okolicy odbytu. Podstawowy kompleks w tej chorobie zakaźnej przy badaniu palpacyjnym jest praktycznie bezbolesny, ma bardzo dużą gęstość. Dodatkowo wymagane jest badanie krwi na RW.

Zespół ostrego bólu odbytu w procesach zapalnych - na przykład z zapaleniem krypty, zapaleniem zwieracza, zapaleniem brodawki. W tym drugim przypadku ból i obrzęk są spowodowane ostrym stanem zapalnym przerośniętych brodawek lub uszkodzeniem krypt Morgana (zatok odbytu) - takie stany mogą wystąpić bez GB.

Utrata niezapalnych węzłów z hemoroidami (co jest niezwykle rzadkie). Zwykłemu wypadnięciu węzłów z reguły nie towarzyszy ból, a wypadające hemoroidy można łatwo i bezboleśnie naprawić. [1]

W trudnych przypadkach, przy zmianach kombinowanych, po ustąpieniu ostrego procesu zapalnego wymagane będzie badanie rozszerzone: anoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia, sfinkterometria itp..

Leczenie zakrzepicy hemoroidalnej

Zarówno eksperci krajowi, jak i źródła zagraniczne podają jednoznaczne zalecenia: w przypadku choroby hemoroidalnej ostre stany leczone są zachowawczo, z kompleksem leczniczych skutków ogólnoustrojowych i miejscowych. W niektórych przypadkach bardzo skuteczne jest połączenie fizjoterapii (ultradźwięki i magnetoterapia laserowa).

Leki ogólnoustrojowe mają na celu normalizację przepływu krwi w splotach jamistych, poprawę mikrokrążenia w tkankach, zmniejszenie stanu zapalnego, zespołu bólowego oraz pobudzenie efektu drenażu limfatycznego. Najbardziej sprawdzone:

  • Mikronizowana diosmina [11] (Vasoket, Detralex, Phlebodia, Venarus);
  • Doustne NLPZ - niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ibuprofen, Nimesulid).

Miejscowa farmakoterapia ma na celu zmniejszenie obrzęku, działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne bezpośrednio w splocie hemoroidalnym, a także działanie przeciwzakrzepowe. Maść, formy żelowe nakłada się kilka razy dziennie, aż do złagodzenia głównych objawów (średnio 7-10 dni). Optymalnym lekiem o połączonym składzie jest Hepatrombin G. Inną maścią o połączonym działaniu jest Proctosan. Zawierają glukokortykoidy, leki przeciwbólowe, galusan bizmutu, NLPZ, dwutlenek tytanu.

Zawartość substancji czynnej w maściach jednoskładnikowych zawierających heparynę powinna wynosić co najmniej 1000 IU.

Zastosowanie metod chirurgicznych w jak najkrótszym czasie łagodzi stan pacjenta i zapobiega występowaniu nawrotów, ale operacja jest najskuteczniejsza we wczesnym okresie (do 3 dni po wystąpieniu zakrzepowego zapalenia żył splotu jamistego dystalnej części okrężnicy). [2]

Najpopularniejsze metody w chirurgicznym leczeniu zaostrzeń nadciśnienia tętniczego to metody małoinwazyjne:

  • Wyłuszczenie (złuszczanie) skrzepliny;
  • Trombektomia z surgetronem;
  • Trombektomia chirurgiczna z użyciem lasera do koagulacji naczyń zasilających węzeł.

W ostrym zakrzepowym zapaleniu żył hemoroidów zewnętrznych stosuje się wyłuszczenie, a także trombektomię:

  1. Jeśli istnieje ryzyko uszkodzenia integralności (pęknięcia) nabłonka nad krwiakiem odbytu;
  2. Jeśli krwiak okołoodbytniczy jest powierzchowny;
  3. Jeśli zdiagnozowany zostanie pojedynczy zakrzep krwi.

Pęknięcie nabłonka nad zakrzepowym węzłem hemoroidalnym. Późne odwołanie

Metoda wyłuszczenia daje dobry efekt kliniczny w zakresie poprawy samopoczucia, łagodzenia bólu, obrzęków itp. Wśród niedociągnięć można wymienić ewentualne nawroty ostrej zakrzepicy w tym samym węźle (ponieważ pozostają naczynia zaopatrujące splot jamisty).

W przypadku wielu krwiaków okolicy odbytu (zakrzepicy) wykonuje się hemoroidektomię.

Zabieg przeprowadza się w warunkach szpitalnych, jeśli w okolicy odbytu w odbytnicy występuje wyraźna rozległa reakcja zapalna. Zastosowanie nowoczesnych technologii UltraCision i LigaSure przy usuwaniu węzłów zapewnia zmniejszenie dolegliwości bólowych we wczesnym okresie pooperacyjnym, zmniejszenie okresu niepełnosprawności pooperacyjnej oraz zmniejszenie częstości dysurycznych zaburzeń pooperacyjnych. [9] [10]

Prognoza. Zapobieganie

Ostre hemoroidy to choroba, przy odpowiednim leczeniu, w 98-100% przypadków można całkowicie pozbyć się objawów zakrzepowego zapalenia żył. * Przy zachowawczym postępowaniu w zaostrzeniu po ustąpieniu objawów zapalenia, ustąpieniu obrzęku, dalsze leczenie choroby hemoroidalnej jest wskazane wieloma metodami (małoinwazyjnymi: podwiązanie lateksem, skleroterapia, waporyzacja laserowa czy klasyczna hemoroidektomia). Konieczne jest korygowanie zmian w przewlekłej chorobie hemoroidalnej, między innymi wykluczenie nawrotu zakrzepowego zapalenia żył węzłów chłonnych, poprawa jakości życia.

Wybór metody usuwania zmienionych patologicznie splotów jamistych w przewlekłym nadciśnieniu tętniczym zależy od ich lokalizacji, wielkości, stopnia zmian dystroficznych w tkankach leżących u podłoża (stadium choroby), dostępności nowoczesnego sprzętu medycznego w placówce medycznej oraz preferencji chirurga.

Zapobieganie chorobie polega na wykluczeniu czynników wywołujących zaostrzenie choroby hemoroidalnej:

  • Normalizacja stolca;
  • Picie wystarczającej ilości płynów w ciągu dnia;
  • Zwiększenie aktywności fizycznej **, walka z hipodynamią;
  • Korekta żywienia - zwiększenie diety w błonnik roślinny, warzywa i owoce, fermentowane przetwory mleczne ***;
  • Ograniczenie spożycia mocnego alkoholu, pikantnych potraw;
  • Leczenie przewlekłych procesów zapalnych w okolicy odbytu (zapalenie odbytnicy, przewlekłe hemoroidy);
  • Spadek masy ciała do optymalnych parametrów (BMI 20-23);
  • Leczenie chorób współistniejących - nadciśnienie tętnicze, choroby przewodu pokarmowego.

* jeśli w terapii kompleksowej zastosowano pomoce chirurgiczne z koagulacją naczyń zasilających węzeł.

** aktywność fizyczna w dawce przyczynia się do normalizacji masy ciała, metabolizmu, wzmocnienia mięśni dna miednicy. Jednak oni powinien wykluczyć czynności prowadzące do gwałtownego wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej (martwy ciąg, przysiady, podnoszenie ciężarów, trójbój siłowy).

*** jeśli korekta diety nie wystarczy, w przypadku uporczywych zaparć wskazane jest regularne stosowanie probiotyków i prebiotyków, środków przeczyszczających - laktulozy (Lactusan, Duphalac), nasion babki lancetowatej (Mucofalk, Fitomucil). Zwykle efekt uboczny laktulozy - wzdęcia, wzdęcia - jest eliminowany poprzez zmniejszenie spożywanych węglowodanów, co zapobiega nadmiernemu wzrostowi mikroflory jelitowej.

Zapobieganie ostrym hemoroidom u kobiet w ciąży

Nawet na etapie planowania ciąży dziewczęta muszą skonsultować się z proktologiem, ponieważ w przypadku choroby hemoroidalnej 1 łyżka. przejawy mogą być minimalne, niezauważalne dla młodej kobiety. Jednak nosząc dziecko wszystkie skąpe problemy mogą stać się dość bolesne dla przyszłej mamy, a ich skuteczne leczenie w czasie ciąży będzie niezwykle trudne..

Wskazane jest ponowne badanie kobiet w ciąży w 2-3 trymestrze ciąży. Jeszcze przed porodem u niektórych kobiet w ciąży odnotowano w pewnym stopniu nasilenie nadciśnienia, co wiąże się z naruszeniem odpływu żylnego z miednicy małej, wzrostem ciśnienia wewnątrzbrzusznego i zmianą wskaźników układu krzepnięcia krwi. A podczas naturalnego porodu zakrzepowe zapalenie żył występuje u prawie połowy kobiet rodzących z powodu bezpośredniego ucisku węzłów przez głowę płodu przechodzącego przez kanał rodny. [13]

W przypadku porodu naturalnego rozpoznanie hemoroidów nie jest przeciwwskazaniem, ale stan wymaga dynamicznej obserwacji przez specjalistę i wdrożenia określonych zaleceń.

Artykuły O Zapaleniu Wątroby