Grzyby Candida w jelitach: objawy i leczenie (jedzenie, leki, lud)

Główny Zapalenie jelit

Grzyby z rodzaju Candida (Candida) są przedstawicielami flory warunkowo patogennej. Choroba rozwija się tylko w przypadku obniżenia odporności immunologicznej organizmu ludzkiego i dużej liczby komórek grzybów. Patologia może stanowić dość poważny problem w przypadku braku odpowiedniej terapii.

ogólna charakterystyka

Przyczyną kandydozy jelitowej mogą być różne typy Candida: krusei, lusitaniae, dubliniensis, glabrata, albicans, tropicalis. Objawy kliniczne są takie same niezależnie od rodzaju grzyba.

Ci przedstawiciele flory bakteryjnej są szeroko rozpowszechnieni w środowisku i wewnątrz ludzkiego ciała. Na powierzchni błony śluzowej jamy ustnej, w żołądku i jelitach można znaleźć różne rodzaje Candida. W kale pojedyncze komórki Candida są wykrywane u 50-70% zdrowych ludzi.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Wykrycie Candida w wynikach coprogramu (analiza stolca) nie jest powodem do paniki, ponieważ ten drobnoustrój nie zawsze wywołuje chorobę z ciężkimi objawami.

Warunkiem powstania ogólnoustrojowej infekcji drożdżakowej jest obniżenie odporności. Ułatwiają to następujące czynniki:

  • ciężkie i długotrwałe niedożywienie (niedobór witamin, pierwiastków śladowych, składnika białkowego);
  • długotrwałe stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania (cefalosporyny, fluorochinolony);
  • procesy onkologiczne (głównie złośliwe);
  • choroby autoimmunologiczne (zapalenie tarczycy);
  • operacje przeszczepu narządów (na przykład nerki);
  • patologia endokrynologiczna.

Wrodzony i nabyty niedobór odporności może być chorobą niezależną. Najczęstszą nabytą opcją jest zakażenie wirusem HIV.

Możliwy jest również stan niedoboru odporności z przyczyn fizjologicznych. Na przykład dla kobiety jest to stan ciąży, przedszkola lub odwrotnie, starość..

Ciało zdrowej osoby jest dość odporne na rozwój infekcji grzybiczej. Stan niedoboru odporności zmniejsza tę oporność - Candida staje się agresywna i aktywnie się rozmnaża.

Objawy

W praktyce klinicznej istnieją:

  • Nieinwazyjna kandydoza. Charakteryzuje się masywnym pojawieniem się grzyba w świetle jelita, w wyniku czego zaburzone są procesy wchłaniania i trawienia składników pokarmowych. Grzyb nie przenika do głębokich warstw jelita.
  • Inwazyjna kandydoza. Charakteryzuje się wnikaniem nitkowatej formy Candida do komórek jelitowych. Skutkuje to wyraźnymi zmianami morfologicznymi, możliwe jest również hematogenne (z przepływem krwi) rozprzestrzenianie się czynnika drobnoustrojowego na inne narządy i tkanki..

Objawy jelitowe

Symptomatologia przewodu pokarmowego jest niespecyficzna, więc nawet specjalista nie zawsze może podejrzewać drożdżakowy charakter choroby. W przypadku kandydozy jelitowej osoba zauważa:

  • pogorszenie apetytu aż do całkowitego braku;
  • nudności, rzadziej epizody wymiotów;
  • rozlany, umiarkowanie silny ból brzucha;
  • wzdęcia związane z zaburzeniami trawienia;
  • zaburzenia wypróżniania (najczęściej w postaci biegunki), czasem z zanieczyszczeniami krwi i białą serową płytką.

Dysfunkcja jelit może wystąpić z okresowym pogarszaniem się objawów klinicznych i okresami poprawy.

Objawy pozajelitowe

Zmiany w ogólnym stanie osoby obserwuje się tylko w przypadku ogólnoustrojowego procesu kandydozy. W rzeczywistości mówimy o posocznicy grzybiczej - ciężkiej porażce wszystkich układów narządów ludzkiego ciała. Candida znajduje się w drogach oddechowych, płynie mózgowo-rdzeniowym i innych miejscach. W przypadku uogólnionej infekcji drożdżakowej mogą wystąpić:

  • gorączka i inne oznaki ogólnego zatrucia;
  • bladość skóry i błon śluzowych, pojawienie się na jej powierzchni białych ognisk, łatwo usuwalnych, a także szybko regenerujących się;
  • ból w mostku z uszkodzeniem tchawicy lub przełyku.

Pojawienie się ciężkich i długotrwałych objawów klinicznych ze strony przewodu pokarmowego, a nawet bardziej pozajelitowych, jest powodem szukania pomocy medycznej.

Diagnostyka

Na podstawie uwolnienia Candida w kale w ilości ponad 10000 jtk / g, wyniki badań endoskopowych (owrzodzenie i naruszenie integralności błony śluzowej z niewielkimi uszkodzeniami podczas badania).

Leczenie

Leczenie infekcji drożdżakowych zależy od ciężkości procesu patologicznego, a także od początkowego stanu zdrowia pacjenta. Stosuje się podejście zintegrowane: zmiany stylu życia, odżywianie, leki.

Dietetyczne jedzenie

Odzyskanie kontroli nad rozmnażaniem Candida w jelitach jest możliwe tylko przy zbilansowanej diecie..

Polecane produktyProdukty niezalecane
  • chleb pełnoziarnisty;
  • produkty kwasu mlekowego;
  • owsianka i inne potrawy zbożowe;
  • sezonowe warzywa i owoce
  • Cukiernia;
  • słodka woda gazowana i piwo;
  • wędliny i marynaty

Leki

Leki przeciwgrzybicze są głównym składnikiem skutecznego leczenia kandydozy jelitowej..

W przypadku braku uszkodzeń ogólnoustrojowych, to znaczy w przypadku rozwoju procesu patologicznego tylko w jelicie, można stosować leki o minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Obejmują one:

Czas ich stosowania waha się od 7 do 10 dni. Wskazaniem do odstawienia leku jest poprawa stanu pacjenta, ustąpienie objawów patologicznych (biegunka itp.). Zaletą tych leków jest skuteczne działanie w świetle jelita, minimalne działanie ogólnoustrojowe, niskie ryzyko skutków ubocznych.

W przypadku ogólnoustrojowej kandydozy stosuje się inne leki, które są w stanie przeniknąć do wszystkich tkanek. Obejmują one:

Leki te wchłaniają się w jelitach górnych, dlatego stosuje się tylko postacie do wstrzykiwań, aby substancja czynna dotarła do jelit. Ogólnoustrojowe skutki uboczne mogą być znaczące, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.

Obowiązkowym dodatkiem do środków przeciwgrzybiczych są:

Leczenie ogólnoustrojowego zakażenia drożdżakowego przeprowadza się w warunkach szpitalnych. Zmiany jelitowe można wyleczyć w domu, ale zawsze pod nadzorem lekarza.

Środki ludowe

Uzupełnienie tradycyjnych leków. Używane są wywary:

Podobnie jak w innych przypadkach, leczenie środkami ludowymi jest długotrwałe i nie zawsze skuteczne..

Możliwe konsekwencje i rokowanie

Candida zagraża życiu tylko wtedy, gdy jest układowa. O wiele ważniejsze jest ustalenie przyczyny aktywacji flory grzybowej, aby nie przeoczyć i szybko skorygować chorobę przewlekłą, chorobę zakaźną lub niedobór odporności.

Kandydoza jelit: objawy, oznaki, leczenie dorosłych i dzieci. Dieta na kandydozę jelitową

Ogromna liczba osób zna różne rodzaje infekcji jelitowych, które powodują silny dyskomfort i nieznośny ból. Wśród takich infekcji jest kandydoza jelitowa, która jest rodzajem dysbiozy. Chorobę wywołują warunkowo chorobotwórcze grzyby z rodzaju Candida, które w niewielkich ilościach występują w jelitach nawet absolutnie zdrowej osoby, nie szkodząc mu.

Istota choroby

W normalnym stanie mikroflora jelitowa wytwarza substancje o działaniu przeciwbakteryjnym. Nie pozwalają na niekontrolowane rozmnażanie się organizmów grzybowych. Kandydozę jelitową rozpoznaje się, gdy osłabiony układ odpornościowy nie jest w stanie zapobiec rozwojowi grzybów, w wyniku czego ich liczba znacznie wzrasta.

Źródła grzybów

Grzyby z rodzaju Candida są szeroko rozpowszechnione w środowisku. Ich żywotne komórki często znajdują się w pożywieniu, wodzie pitnej, a nawet w glebie. Mogą łatwo dostać się na skórę, na błonę śluzową jelit i jamy ustnej, na drogi oddechowe i narządy płciowe.

Przyczyny choroby

Kandydoza jelit może wystąpić z różnych powodów. Obejmują one:

  • Niedobór odpornościowy. Może być fizjologiczne, zdiagnozowane we wczesnym dzieciństwie i podczas ciąży; wrodzone, gdy rodzi się dziecko z takimi dolegliwościami jak zespół Shediaka-Higashiego czy Nezelofa, a także nabyte - w przypadku zakażenia chorobą taką jak AIDS.
  • Zakłócenie trawienia pokarmu.
  • Niezbilansowane odżywianie, w którym organizm nie otrzymuje wszystkich potrzebnych mu składników odżywczych.
  • Choroby onkologiczne. Uważa się, że chemioterapia nowotworów złośliwych wywołuje wzrost liczby mikroorganizmów grzybiczych.
  • Przeszczep narządu, po którym wskazane są leki immunosupresyjne.
  • Choroby autoimmunologiczne i alergiczne, w związku z rozwojem których pacjent jest zmuszony do przyjmowania glikokortykosteroidów.
  • Wstrząsy i przewlekłe infekcje.
  • Rozwój chorób, takich jak zapalenie wątroby, anemia, marskość wątroby.
  • Terapia antybiotykowa, która spowodowała zaburzenia równowagi bakteryjnej biocenozy jelitowej.

Odmiany kandydozy jelitowej

Kandydoza jelit, w zależności od mechanizmu jej rozwoju, ma dwa typy:

  • Kandydoza inwazyjna, w której do komórek ściany jelita wprowadza się grzyby drożdżopodobne. Istnieją dwa rodzaje inwazyjnej kandydozy: ogniskowa lub ogniskowa i rozproszona, określana również jako pospolita.
  • Nieinwazyjna kandydoza, której cechą charakterystyczną jest nadmierny wzrost grzybów drożdżopodobnych bezpośrednio w samym świetle jelita.

Kandydoza jelit: objawy

Infekcja drożdżakowa może objawiać się na różne sposoby, w zależności od ciężkości choroby. Typowe objawy aktywności w jelicie grzybów z rodzaju Candida to:

  • podgorączkowa temperatura ciała;
  • skurcze brzucha, którym towarzyszy ból;
  • biegunka;
  • wzdęcia i zwiększona produkcja gazu (wzdęcia);
  • obecność krwi i śluzu w kale.

Takie objawy kandydozy jelitowej z reguły towarzyszą nieinwazyjnemu typowi choroby. Przy inwazyjnym, powszechnym typie dolegliwości, wraz z objawami ogólnymi, rozpoznaje się zapalenie całego jelita. Często wraz z tym pacjent ma pleśniawki jamy ustnej i okolicy moczowo-płciowej..

Jeśli chodzi o ogniskową inwazyjną kandydozę, często towarzyszy jej wrzód dwunastnicy lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. W niektórych przypadkach pacjenci mają zapalenie odbytnicy lub zmiany odbytnicy z grzybami drożdżopodobnymi (choroba zwykle dotyka pacjentów z rozpoznaniem AIDS, a także pasywnych mężczyzn homoseksualnych). Charakterystycznymi objawami choroby są fałszywe pragnienie wypróżnienia, któremu towarzyszy ból i swędzenie odbytu, które powoduje silny dyskomfort..

Konsekwencje kandydozy jelitowej

Kandydoza jelit, której objawy mogą się różnić, bardzo ważne jest natychmiastowe rozpoczęcie jej leczenia. Brak odpowiednich środków może powodować tak poważne powikłania, jak rozwój posocznicy, perforacja jelit, wrzody i wielokrotne krwawienia.

Kiedy dowiedział się o obecności kandydozy jelitowej, leczenie powinno być pilne, ponieważ w przeciwnym razie choroba może stać się przewlekła. Co więcej, z czasem szkodliwe grzyby drożdżopodobne wnikają głębiej w dotknięte nimi tkanki, naruszając ich integralność, co z kolei może wywołać otwarcie krwawienia.

Kandydoza jelitowa podczas noszenia dziecka może zarazić płód, a nawet spowodować aborcję. Kandydoza jelit u dzieci jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ przy częstych i luźnych stolcach, witaminy i inne składniki odżywcze, które mają ogromne znaczenie dla rozwoju dziecka, opuszczają małe ciało. W rezultacie takie dzieci, z niedoszacowanymi wskaźnikami wzrostu i wagi, wkrótce będą pozostawać w tyle za swoimi rówieśnikami pod względem rozwoju fizycznego. Ponadto kandydoza jelit może wywołać rozwój drożdżakowego zapalenia płuc i drożdżakowego zapalenia jelit. Co więcej, grzyb może dostać się do krwiobiegu, co może być nawet śmiertelne..

Diagnoza choroby

Aby zdiagnozować kandydozę jelitową, konieczne jest przeprowadzenie badań flory jelitowej pod kątem obecności w niej grzybów drożdżopodobnych. Zaleca się również zbadanie tkanek dotkniętego narządu. Przed podjęciem decyzji, jak leczyć kandydozę jelit, jakie leki w tym celu zastosować, należy dowiedzieć się, jaki konkretny rodzaj grzyba występuje w jelicie, dla którego przeprowadza się odpowiednie uprawy.

Samodiagnoza

Możliwe jest określenie obecności kandydozy jelitowej nie tylko na podstawie badań laboratoryjnych, ale także samodzielnie w domu. Konieczne jest natychmiast po przebudzeniu, przed porannymi zabiegami higienicznymi i posiłkami, wlać przegotowaną wodę do szklanki i wypluć tam maksymalną ilość śliny. Przez jakiś czas będzie na powierzchni cieczy. Jeśli po 30 minutach ślina opada na dno szklanki, oznacza to obecność w ciele grzybów z rodzaju Candida w ilości przekraczającej normalne, dopuszczalne wskaźniki.

Ogólne zasady leczenia

Podczas diagnozowania kandydozy jelit leczenie powinno być kompleksowe i obejmować 3 kierunki. Przede wszystkim jest to terapia przeciwgrzybicza, której celem jest zahamowanie żywotnej aktywności grzybów drożdżopodobnych. Pacjent potrzebuje również kompleksowej terapii, która ma na celu normalizację pracy układu pokarmowego: przywrócenie mikrobiocenozy bakteryjnej, aktywację odporności miejscowej oraz poprawę funkcjonowania jelit. Oprócz powyższych działań leczenie kandydozy jelitowej powinno obejmować przestrzeganie specjalnej racjonalnej diety mającej na celu przywrócenie funkcjonowania układu pokarmowego..

Leki

W leczeniu nieinwazyjnej kandydozy jelit przepisuje się takie leki przeciwgrzybicze, które działają tylko w świetle jelita i nie są wchłaniane do krwi. Do takich leków należą polienowe środki przeciwgrzybicze, na przykład środki „Natamycyna”, „Nystatyna”, „Leworin”. Przepisywanie konkretnego leku, ustalanie jego optymalnej dawki jest wyłączną prerogatywą specjalisty. W celu zwalczania inwazyjnej kandydozy jelit stosuje się leki resorpcyjne, które są adsorbowane w krążeniu ogólnoustrojowym..

W przypadku zakażenia tkanek nabłonka jelita wraz z infekcją grzybiczą i drobnoustrojami mikrobiologicznymi, w trakcie leczenia należy uwzględnić antybiotyki niezbędne do zahamowania żywotnej aktywności patogennej flory.

Obowiązkowe są również preparaty bakteriologiczne, zwane także probiotykami. Zawierają bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego niezbędne do utrzymania optymalnej mikroflory jelitowej.

W leczeniu kandydozy jelit stosuje się środki prokinetyczne, które poprawiają funkcję motoryczno-ewakuacyjną jelita oraz preparaty enzymatyczne, które wspomagają trawienie pokarmu i kompensują brak funkcji zewnątrzwydzielniczych.

Dieta na kandydozę jelitową

Pacjenci, u których zdiagnozowano kandydozę jelitową, muszą przestrzegać określonej diety, której celem jest przywrócenie harmonii mikroflory. Z tego powodu zaleca się spożywanie pokarmów bogatych w bifidobakterie. W tym sensie szczególnie przydatne są fermentowane produkty mleczne: sfermentowane mleko pieczone, serwatka, kefir.

Również w diecie osoby cierpiącej na tę dolegliwość powinna znaleźć się żywność wzbogacona błonnikiem. Możesz więc włączyć do menu otręby, kaszę jaglaną, biały ryż. Pokazano również stosowanie produktów zawierających witaminę B. Można ją uzyskać z truskawek, kopru, pietruszki..

Przydatne są świeże, niekwaśne warzywa i owoce. Wszystkie potrawy należy gotować przez gotowanie, gotowanie na parze lub pieczenie. Zwykłą wodę, aby uniknąć wnikania szkodliwych mikroorganizmów, należy zastąpić wodą destylowaną. Jeśli chodzi o napoje, przydatna jest herbata Kambuka na bazie kombuka.

Prawidłowe odżywianie w przypadku kandydozy jelitowej oznacza unikanie niektórych pokarmów. Najważniejsze to zapomnieć o używaniu alkoholu, pokarmów zawierających drożdże i cukru. Tłumaczy to fakt, że obecność cukru sprzyja rozmnażaniu się grzybów z rodzaju Candida. Kwaśne środowisko daje podobny efekt, dlatego sos sojowy, ocet, cytryny, mandarynki, grejpfruty, pomarańcze są również produktami zabronionymi..

Alternatywne leczenie kandydozy jelitowej

Istnieje wiele popularnych przepisów, które mogą pomóc w leczeniu kandydozy jelitowej i wyeliminować nieprzyjemne objawy tej choroby. Rozważmy kilka z nich.

  • Zetrzyj cebulę (3 główki) na drobnej tarce. Z powstałego płynnego kleiku należy wycisnąć sok i połączyć go z taką samą ilością świeżo wyciśniętego soku z cytryny i pomarańczy. Dodaj naturalny miód (5 łyżek. L.) Do powstałej masy i wymieszaj. Weź produkt do środka trzy razy dziennie za 1 łyżkę. l.
  • Dokładnie posiekaj wysuszone liście czarnej porzeczki (7-8 łyżek. L.) i zalej je wrzątkiem (100 ml). Pozostaw bulion do zaparzenia przez 1 minutę, a następnie gotuj na dużym ogniu. Wyciśnij sok z jednej średniej cytryny do schłodzonego płynu. Dobrze wymieszaj kompozycję i odcedź. Pij 100 ml dwa razy dziennie.
  • Zmieszać w równych proporcjach pąki brzozy, rumianek, nagietek, jagody jałowca i ziele krwawnika. Zmiel i wymieszaj powstałą masę. Weź 2 łyżki. l. otrzymany zbiór i zalać wrzącą wodą (1 l). Napar pozostawić na 12 godzin, następnie preparat przyjmować przed posiłkami trzy razy dziennie po 1/3 szklanki.

Leczenie kandydozy jelit środkami ludowymi powinno być prowadzone jako dodatkowy środek do leczenia głównego przepisanego przez lekarza. W takim przypadku pozbycie się choroby będzie znacznie łatwiejsze, a powrót do zdrowia nastąpi znacznie szybciej..

Objawy i leczenie kandydozy u dzieci w jelitach, na skórze i innych lokalizacjach

Ogólne informacje o patologii

Drożdżyca jelitowa przyczynia się do rozwoju infekcji grzybiczej na wszystkich jej powierzchniach śluzowych. Pomimo faktu, że kliniczne objawy patologii są dość wyraźne, nadal problematyczne jest zdiagnozowanie początku rozwoju tej choroby, nawet dla doświadczonego lekarza..

Ważne jest, aby wiedzieć, że nadal nie ma jasnego kryterium określającego początek rozwoju tej choroby. Wynika to z faktu, że naukowcy nie mogą określić granicy przejścia grzybów drożdżakowych ze stadium saprofitycznego, gdy współistnieją w organizmie człowieka bez naruszania mikroflory jelitowej, do stadium pasożytów, kiedy już zaczynają się aktywnie namnażać, wywołując patologiczne zmiany w strukturze powierzchni śluzowych przewodu pokarmowego.

Grzyby drożdżakowe są dość rozpowszechnione. Ustalono, że ponad 90% światowej populacji uważa się za nosicieli tego grzyba. Ponadto naukowcy udowodnili, że kandydoza przewodu pokarmowego nigdy nie objawia się przy normalnym poziomie układu odpornościowego organizmu. Dlatego rozwój tej choroby uważa się nie z punktu widzenia patologicznej zmiany w funkcjonowaniu jelita, ale od strony obniżenia odporności i wszystkich czynników przyczyniających się do wystąpienia niedoboru odporności.

Niedobór odpornościowy

Najcięższa inwazyjna kandydoza występuje u pacjentów zakażonych wirusem HIV, z cukrzycą powikłaną niewydolnością nerek i otrzymujących chemioterapię w dużych dawkach z powodu raka. Oprócz terapii etiotropowej takie dzieci powinny otrzymywać leki, których działanie ma na celu przywrócenie ich własnych mechanizmów obronnych:

  1. HIV. Terapia antyretrowirusowa, która tłumi wirusa we krwi i promuje wzrost komórek CD4. Zniknięcie zarodników drożdży z treści jelitowej następuje, gdy liczba CD4 osiągnie normalny poziom. Należy zauważyć, że normalna liczba komórek odpornościowych u dzieci jest znacznie wyższa niż u dorosłych..
  2. Chemoterapia. Podczas gdy pacjent otrzymuje leki cytotoksyczne, nie ma sensu stymulować jego układu odpornościowego. W trakcie kursu dziecko powinno otrzymać nieresorpcyjne środki przeciwgrzybicze.
  3. Cukrzyca. Poziom obrony immunologicznej stopniowo wzrasta wraz z długotrwałą kompensacją patologii. Dlatego terapię kandydozy należy rozpoczynać od doboru skutecznej dawki insuliny lub leków przeciwhiperglikemicznych. Pokazano zgodność z dietą numer 9.
  4. Genetyczne niedobory odporności (zespół Di-Georga, Shediak-Higashi). Nie można całkowicie wyleczyć. Utrzymanie odporności na akceptowalnym poziomie jest możliwe poprzez substytucyjne podawanie leków o budowie zbliżonej do immunoglobuliny G. Zabieg wykonywany jest raz w miesiącu.

Z powodu niekontrolowanego stosowania antybiotyków w stolcu dziecka mogą pojawić się drożdżaki

Czynniki prowokujące

Głównym czynnikiem prowokującym, przyczyniającym się do intensywnego rozwoju grzybów Candida w jelicie, jest gwałtowny spadek odporności, co prowadzi do szeregu określonych czynników. W większości przypadków układ odpornościowy organizmu zaczyna słabnąć wraz z ciągłą ekspozycją na stresujące sytuacje, a także z częstym występowaniem chorób, w celu wyeliminowania których przepisuje się leki przeciwbakteryjne. Podczas przyjmowania antybiotyków zmniejsza się odporność osoby, co wywołuje rozwój poważnych powikłań z przewodu pokarmowego, z których jednym jest kandydoza jelitowa, czyli powstaje błędne koło.

Istnieją inne powody, dla których może rozwinąć się pleśniawka w jelitach, są to:

  • wrodzony i nabyty niedobór odporności;
  • przewlekłe patologie układu narządów przewodu pokarmowego;
  • okresy obniżenia odporności organizmu, związane ze zmianami związanymi z wiekiem lub zmianami fizjologicznymi, do których należą niemowlęctwo i starość, menopauza, a także okres ciąży i laktacji;
  • zaburzenia patologiczne w ciele o charakterze autoimmunologicznym;
  • długotrwałe i niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków;
  • choroby alergiczne;
  • niskie spożycie zdrowych witamin i pokarmów białkowych;
  • długi cykl chemioterapii;
  • narażenie na promieniowanie;
  • postęp onkologii;
  • niezrównoważona dieta, która wywołuje rozwój niedoboru witamin.

Kandydoza może postępować tylko wtedy, gdy układ odpornościowy jest osłabiony. Dlatego leczenie kandydozy jelitowej, zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn, powinno być podejściem zintegrowanym. Wszystkie działania powinny mieć na celu wyeliminowanie pierwotnej przyczyny intensywnego namnażania się Candida, niszczenia grzybów przez przyjmowanie środków przeciwgrzybiczych oraz wzmocnienie układu odpornościowego organizmu.

Jakie są najczęstsze przyczyny nawrotów dysbiozy drożdżakowej?

  • Niektóre leki, takie jak środki przeciwwirusowe lub leki stosowane w chelatacji (oczyszczaniu organizmu z metali ciężkich), jako efekt uboczny, stymulują wzrost grzybów Candida;
  • Przechodząc na dietę wolną od glutenu, kazeiny i soi, rodzice zaczynają zastępować znaną wcześniej żywność pokarmem bogatym w węglowodany, co sprzyja rozwojowi grzybów;
  • Słaby układ odpornościowy: gdy odporność jest wysoka, grzybom trudniej się namnażać. Kiedy odporność jest słaba, powracają bez czasu, by znaleźć się pod kontrolą pożytecznej flory;
  • Zaburzenia hormonalne, celiakia i hemochromatoza (nadmiar żelaza w organizmie) powodują namnażanie się drożdży;
  • Doświadczone choroby. Im częściej i częściej dziecko choruje, tym mniejszy układ odpornościowy ma zdolność zwalczania grzybów. Im lepsze jest przeciętne dziecko, tym mniej problemów z drożdżakami..

(!) Nieuniknione kursy terapii A / B wymagają osobnego wyjaśnienia, jeśli dziecko często choruje. Jest to częsta przyczyna nawrotów dysbiozy drożdżakowej..

Nie możemy odmówić antybiotyków, które są pilnym ratunkiem przed infekcją bakteryjną dowolnej lokalizacji (na przykład zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, streptoderma itp.).

Za każdym razem przy terapii A / B odnawia się krąg patologiczny:

  • Przyjmowanie antybiotyku - Tłumienie korzystnej mikroflory - Rozwój grzybów w opuszczonej niszy - Dysbioza drożdżakowa.

Dlatego zawsze pytaj swojego pediatrę o potrzebę podłączenia nie tylko probiotyków, ale także leku przeciwgrzybiczego na etapie terapii A / B. Lub weź odpowiedzialność, na przykład za pomocą Nystatyny lub kwasu kaprylowego.

  1. Nie należy jednocześnie przyjmować antybiotyków i probiotyków. Jeśli podajesz antybiotyki o godzinie 8:00 i 20:00, podawaj probiotyki w odstępie trzech do czterech godzin (o 11:00 i 16:00). Jest to konieczne, aby mniej pożytecznych bakterii umierało w godzinach, w których stężenie antybiotyku jest najwyższe..
  2. Wskazane jest podawanie sorbentu w nocy (22:00). W detoksykacji może pomóc wiele sorbentów - od zwykłego węgla aktywnego po sorbenty najnowszej generacji, np.Smecta, Enterosgel..
  3. Pamiętaj, aby kontynuować kurację probiotyczną przez kolejne 3-4 tygodnie po zakończeniu terapii A / B.
  4. Jeśli to możliwe, wykonaj test stolca na dysbiozy za każdym razem, gdy masz uporczywe problemy ze stolcem, szczególnie po terapii A / B. Konieczne może być podjęcie kursu w celu przywrócenia pożytecznych bakterii E. coli, które wiele antybiotyków może prawie całkowicie zabić.

Formy choroby

Obecnie wyróżnia się dwie główne formy pleśniawki jamy brzusznej - inwazyjną i nieinwazyjną.

Kandydoza inwazyjna powstaje, gdy grzyby Candida dostają się do jamy ciała człowieka bezpośrednio przez przewód pokarmowy wraz z pożywieniem i płynami. Ta forma patologii może prowadzić nie tylko do rozwoju pleśniawki w jamie jelitowej, ale także wpływać na tak ważne narządy, jak płuca, wątroba i trzustka, ponieważ mikroorganizmy zakaźne przenikają do układu krwionośnego i rozprzestrzeniają się po całym organizmie człowieka, co określa się jako „rozwój trzewnych kandydoza ”.

Nieinwazyjna kandydoza zaczyna postępować bezpośrednio w jamie ciała, bez wnikania do struktur tkankowych na tle ogólnego osłabienia układu odpornościowego organizmu, rozwoju dysbiozy lub negatywnego wpływu mieszanej infekcji jelitowej. Czynniki te przyczyniają się do zubożenia lokalnej obrony jelita, co wywołuje intensywne namnażanie grzybów drożdżakowych na wewnętrznych powierzchniach przewodu pokarmowego. Proces rozwoju kandydozy nabiera niekontrolowanego charakteru przebiegu i przez minimalny czas w jamie jelitowej powstaje wiele nowych grzybów kandydozy, gotowych do dalszej samodzielnej reprodukcji.

Obraz kliniczny

Kiedy osoba rozwija kandydozę w jelitach, objawy mogą objawiać się w różnym stopniu. Zależy to od tego, na który narząd ma wpływ przedstawiciel Candida i jakie były patologiczne skutki wytwarzanych przez niego toksycznych związków.

Głównymi objawami kandydozy jelitowej są objawy silnego bólu brzucha. Warto jednak zwrócić uwagę, że namnażające się grzyby Candida mogą wywołać inne objawy w postaci:

  • przewlekłe wzdęcia;
  • pojawienie się uczucia ciężkości w okolicy nadbrzusza;
  • powstawanie skurczów w okolicy jelit po jedzeniu;
  • rozwój biegunki;
  • zwiększenie wskaźników temperatury do 37, 5 stopni;
  • zmniejszenie i utrata apetytu;
  • pojawienie się ropnych lub krwi w kale;
  • możliwy pojawienie się w kale białawego, tandetnego wydzieliny o nieprzyjemnym zapachu;
  • brak uczucia ulgi po defekacji;
  • pojawienie się silnego bólu podczas wypróżnień;
  • tworzenie fałszywego pragnienia wypróżnienia;
  • pojawienie się charakterystycznej wysypki na powierzchni skóry.

Na tle rozwoju pleśniawki pacjenci mogą również zauważyć powstawanie chronicznego zmęczenia, zaburzenia snu oraz postęp patologii skóry w postaci pokrzywki, trądziku czy zapalenia skóry..

Wraz ze wzrostem intensywności namnażania grzybów Candida, pojawiające się objawy objawowe staną się bardziej wyraźne. Brak terminowego leczenia kandydozy jelitowej, zwłaszcza u kobiet, może prowadzić do uszkodzenia układu moczowo-płciowego narządów i jamy ustnej. Warto również zauważyć, że rozwój pleśniawki przyczynia się do zaostrzenia istniejących patologii przewodu pokarmowego.

Rozprzestrzenianiu się kandydozy u kobiet na narządy układu rozrodczego towarzyszy powstawanie następujących objawów:

  • pojawienie się białej wydzieliny z pochwy o tandetnym charakterze i nieprzyjemnym kwaśnym zapachu;
  • powstawanie nieznośnego uczucia swędzenia i pieczenia w okolicy pochwy, które objawia się podczas oddawania moczu, podczas intymności z partnerem i odpoczynku;
  • wraz z rozwojem ciężkiej postaci patologii może wystąpić naruszenie cyklu miesiączkowego, a także rozwój niepłodności.

U mężczyzn objawy kandydozy jelitowej są podobne i objawiają się uczuciem swędzenia i pieczenia w mosznie i penisie, pojawieniem się tandetnej wydzieliny i patologicznym naruszeniem aktów oddawania moczu. W składzie moczu u przedstawicieli silnej połowy ludzkości odnotowuje się obecność patogennych grzybów, a na zewnątrz mocz staje się nieco niejasny z obecnością białawego osadu.

Zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn objawy kandydozy jelit objawiają się tworzeniem się białej płytki w jamie ustnej, którą można dość łatwo usunąć szpatułką lub gazikiem. Podczas posiłku odkłada się płytka nazębna, co powoduje nieprzyjemne uczucie bolesności..

Zaleca się, aby w przypadku bolesnych odczuć w okolicy nadbrzusza przez długi czas i przy pojawieniu się pierwszych objawowych objawów kandydozy jelitowej, natychmiast skonsultować się z lekarzem gastroenterologiem w celu pełnego badania i przepisania szybkiego leczenia.

Rodzaje powikłań

W przypadku przedwczesnego leczenia choroby lub jej nieprawidłowego przebiegu, pleśniawki w jelicie mogą być bardzo powikłane i prowadzić nie tylko do wrzodziejących zmian błony śluzowej, ale także do perforacji ściany z późniejszą penetracją. Kiedy wrzód pęka, cały płyn w nim zawarty wnika do jamy jelitowej i pobliskich narządów, co często prowadzi do śmierci.

Co należy zmienić w diecie dziecka?

  • Jedz dietę bez glutenu, kazeiny i soi
  • Zapobiegaj pojawianiu się w menu dużych ilości cukrów
  • Użyj enzymów do szybkiego wchłaniania węglowodanów
  • Alternatywna opcja diety: SUD (specjalna dieta węglowodanowa)

Węglowodany złożone to ryż, kukurydza, ziemniaki, owies, kasza gryczana. Rozkładają się wolniej niż proste i nie prowadzą do gwałtownych wahań poziomu cukru we krwi.

Drożdże żywią się cukrem, dlatego konieczne jest zmniejszenie jego spożycia z pożywienia, a także proporcji pokarmu, który jest rozkładany na cukry proste (takie jak kukurydza, ryż, owoce, warzywa skrobiowe, inne zboża).

Całkowicie wyeliminuj z diety soki i słodycze. Unikaj żywności zawierającej sztuczne barwniki i dodatki. Należy również pamiętać, że węglowodany znajdują się w mleku i produktach mlecznych..

Toksyczny efekt obecności ogromnej liczby martwych mikroorganizmów w jelitach może prowadzić do biegunki, wzdęć, osłabienia i zmęczenia.

Najczęściej po okresie negatywnej reakcji następuje znaczna poprawa..

  1. Kapsułki z węglem aktywnym
  2. Spożycie dużej ilości wody (co najmniej 200 ml co dwie godziny)
  3. Wysokie dawki witaminy C czy magnezu pomogą organizmowi szybciej pozbyć się toksyn.
  4. Oczyszczanie jelita grubego według schematu przedstawionego na końcu artykułu

Nie zaleca się przerywania przyjmowania leków z wyprzedzeniem, ponieważ może to tylko pogorszyć stan pacjenta. W każdym razie najlepiej jest przejść kurację pod nadzorem lekarza..

Metody diagnostyczne

W większości przypadków, z pewną objawioną symptomatologią, bardzo problematyczne jest określenie rozwoju takiej patologii, jak kandydoza jelit. Wynika to z faktu, że drozd w niektórych przypadkach rozwija się na tle innych chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, co prowadzi do drenażu ich objawów objawowych. Dlatego rozpoznanie tej choroby powinno obejmować pełen zakres badań fizykalnych, laboratoryjnych i instrumentalnych ciała pacjenta..

Badanie przedmiotowe polega na ogólnym badaniu pacjenta, badaniu palpacyjnym i opukaniu okolicy nadbrzusza, a także na osłuchiwaniu jamy brzusznej za pomocą fonendoskopu.

Instrumentalne metody diagnostyczne to:

  • badanie radiologiczne narządów jamy brzusznej;
  • USG brzucha;
  • w rzadszych przypadkach można zlecić diagnostykę CT, MSCT lub MRI.

Aby bezpośrednio wykryć oznaki patologicznego uszkodzenia wewnętrznych ścian jelita, stosuje się endoskopowe metody diagnostyczne w postaci fibroskopii lub kolonoskopii.

Podsumowanie

Kandydoza to choroba grzybicza, która rozwija się na tle obniżenia odporności, osłabienia mechanizmów obronnych organizmu. Objawia się obecnością białej zsiadłej płytki na błonie śluzowej jamy ustnej i genitaliach. Znacznie rzadziej atakowane są jelita, narządy wewnętrzne i skóra. Przy szybkiej odpowiedzi wystarczy miejscowa terapia środkami ludowymi (roztwór sody lub miodu, wywary ziołowe, 1% nadtlenek wodoru) przez 1,5-2 tygodnie. W przypadku nawrotów lub powikłań potrzebna jest pomoc specjalisty. W ciężkich przypadkach dziecko może być hospitalizowane.

https://www.rastut-goda.ru/grow-up-healthy/8658-kandidoz-kishechnika-u-detej.html https://detstrana.ru/service/disease/newborns/kandidoz-kishechnika/ https: / /floragaz.ru/zdorovye/kandidoz-novorozhdennyh

Jak leczyć kandydozę jelit?

Zastanowimy się więc, jak skutecznie wyleczyć chorobę, co może być do tego potrzebne i jakie leki są potrzebne..

W przypadku kandydozy jelit leczenie powinno polegać na wykonaniu następujących działań:

  • w zależności od postaci kandydozy i ciężkości patologii należy przepisać określone leki przeciwgrzybicze;
  • gdy dochodzi do wtórnej infekcji, przepisywany jest cykl leków przeciwbakteryjnych;
  • aby przywrócić mikroflorę wszystkich części jelita, zaleca się przyjmowanie probiotyków i prebiotyków;
  • aby znormalizować i przywrócić odporność, należy przepisać leki immunomodulujące i kompleksy witaminowe.

Metody leczenia kandydozy w jelicie, które mają nieinwazyjną formę rozwoju, powinny polegać na wyznaczeniu nieresorpcyjnych leków o spektrum działania przeciwgrzybiczego, które mają niski poziom wchłaniania i są słabo wchłaniane w ściany błony śluzowej, co przyczyni się do maksymalnego wpływu na mikroorganizmy grzybowe.

Spośród wielu niezaadsorbowanych leków na kandydozę jelit o nieinwazyjnej postaci najskuteczniejsze są:

  • Pimafucin lub Natamycin;
  • Levorin;
  • Nystatin.

Czas przyjęcia i dawkowanie powinien określić wyłącznie lekarz, w zależności od indywidualnych cech ciała pacjenta i ciężkości patologii.

W przypadku inwazyjnej kandydozy jelit leki wchłanialne są przepisywane w postaci tabletek Diflucanu, Ketokonazolu, Flukonazolu lub Itrakonazolu.

Przy zaawansowanej postaci patologii kandydoza jelit jest leczona przez długi czas, dlatego w celu maksymalizacji odbudowy mikroflory przepisuje się preparaty o probiotycznym spektrum działania, wśród których najskuteczniejsze są Lactobacterin, Gastrofarm i Linex. Aby przywrócić korzystną kwasowość mikroflory jelitowej dla życia pożytecznych bakterii, przepisuje się następujące prebiotyki:

  • Enterol to lek, który pomaga hamować aktywność grzybów drożdżakowych i przywracać równowagę mikroflory jelitowej;
  • Hilak-Forte to lek, który przyspiesza regenerację uszkodzonych struktur w ścianach jelit;
  • Można również przepisać Duphalac, Candinorm, Maxilac, Lactofilter lub Prelax.

Aby zapobiec nawrotom nawracających objawów pleśniawki jelitowej, w leczeniu przywracającym odporność przepisywane są leki immunomodulujące w postaci Polyoxidonium, Marispam lub Kipferon..

Należy również zauważyć, że dzieciom i dorosłym zaleca się dostosowanie diety, a dieta na kandydozę odbytnicy powinna polegać na całkowitym wykluczeniu wyrobów cukierniczych i mącznych, a także chipsów, kiriesheku i innych odmian krakersów. Ponadto nie zaleca się spożywania produktów mięsnych, wszystkich odmian przypraw i napojów alkoholowych..

Zaleca się wzbogacać dietę w sfermentowane produkty mleczne, jogurty naturalne, świeże owoce i warzywa.

Dietetyka i medycyna tradycyjna

Nie zapomnij o korekcie odżywiania drożdżami w jelitach. Potencjalnie niebezpieczne produkty obejmują:

  • ciastka i słodycze;
  • biały chleb, makaron;
  • produkty wędzone o ostrym smaku;
  • jakiekolwiek grzyby;
  • mleko i świeży ser;
  • różne sosy, majonez i keczup.

Zalecamy przeczytanie - Jak usunąć grzyby z organizmu za pomocą środków ludowej

Również w diecie z grzybem w żadnym wypadku nie powinno być owoców z przewagą fruktozy. Należą do nich banany, winogrona i niektóre owoce cytrusowe.

Świeże warzywa sezonowe pomogą w normalizacji trawienia i wyeliminowaniu pojawienia się zarodników grzybów w rozmazie w przyszłości. Zaleca się wypełnienie ich olejem słonecznikowym. Przydatnym dodatkiem będzie również użycie gotowanych ziemniaków, sfermentowanych produktów mlecznych, jaj kurzych. Ryby i owoce morza, chude mięso pomogą szybciej wyleczyć grzyby. Osobne miejsce zajmuje cebula, świeży czosnek, pietruszka i koperek.

Do przywrócenia jelit stosuje się również środki ludowe. Na przykład wywary z oregano, kory dębu i liści maliny. Każdy składnik (jedna łyżka. L.) wlewa się do wrzącej wody i utrzymuje przez 30 minut. Następnie napój jest filtrowany i spożywany na ciepło. Należy to robić dwa razy dziennie przed posiłkami. Leczenie należy kontynuować do całkowitego wyzdrowienia..

Innym przepisem, który sprawdził się u dorosłych, jest suchy proszek koperkowy, trzy ząbki czosnku. Miesza się je ze sobą i wlewa 200 ml kefiru. Napój ten spożywany jest codziennie rano na czczo. Ważne jest, aby produkt był świeży. Dlatego codziennie przygotowywana jest nowa kompozycja. Według opinii leczenie trwa od tygodnia do miesiąca.

Środki zapobiegawcze

Infekcja grzybicza jelit i żołądka jest taką chorobą, której ponownemu rozwojowi lepiej zapobiegać, niż ponownie doświadczać wszystkich jej objawowych objawów. A głównym postulatem, na który należy kierować wszelkie działania profilaktyczne, jest wzmocnienie układu odpornościowego organizmu. Dlatego w zapobieganiu kandydozie jelitowej ważne jest przestrzeganie następujących zaleceń:

  • wzmocnić odporność dwa razy w roku, przyjmując kompleksy witaminowe;
  • zbilansować dietę;
  • hartować ciało;
  • przestrzegaj zasad zdrowego stylu życia;
  • jeśli to możliwe, wyeliminuj stresujące sytuacje;
  • ustal reżim aktywności fizycznej, odpoczynku i intymności z partnerem.

Przy pierwszych objawach ważne jest, aby w odpowiednim czasie leczyć kandydozę jelitową i współistniejące patologie narządów przewodu żołądkowo-jelitowego.

Kandydoza przewodu pokarmowego

Kandydoza jest obecnie najczęstszą infekcją grzybiczą wywoływaną przez grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida (candida). Wzrost zachorowalności na tę grzybicę (od greckiego μύκης - grzyb) w ostatnich dziesięcioleciach wiąże się z powszechnym stosowaniem antybiotyków i wzrostem liczby pacjentów z niedoborami odporności. Patogeny należą do grupy mikroorganizmów oportunistycznych.

Częstość kandydatur wynosi 25% w jamie ustnej i 70 - 80% w jelitach. Ludzki układ odpornościowy hamuje rozwój choroby. W normalnych warunkach ilość flory saprofitycznej jest znikoma. W przypadku nieprawidłowego działania odporności obserwuje się nadmierny wzrost grzybów. Oddziałują na błony śluzowe, skórę i narządy wewnętrzne. Rejestrowane są najczęstsze przypadki kandydozy jamy ustnej i jelit. Z narządów trawiennych wpływa również przełyk, żołądek, odbytnica, drogi żółciowe i trzustka..

Mikroorganizmy są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. Występują w wodzie pitnej, glebie i pożywieniu. Żyją na skórze i błonach śluzowych zwierząt i ludzi. Spośród 200 biologicznych gatunków grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida 10 gatunków jest niebezpiecznych dla ludzi, z czego około 87% to Candida albicans.

Figa. 1. Grzyby z rodzaju Candida: okrągły (lewe zdjęcie), micelarny (prawe zdjęcie).

Czynniki wirulencji patogenów

Rozwój kandydozy jelit, przełyku i żołądka ułatwiają szczególne właściwości patogenów:

  • Grzyby z rodzaju Candida mają zdolność przyczepiania się do komórek błony śluzowej, a następnie, przekształcając się w postać nitkowatą (tworzenie się grzybni), wprowadzane są do błony śluzowej (inwazja), powodując martwicę tkanek na skutek wydzielania enzymów, takich jak proteinazy aspartylowej i fosfolipaza. Adhezja i tworzenie pseudomycelium są głównymi czynnikami wirulencji Candida.
  • Enzymy patogenów proteazy i glikozydazy intensywnie rozkładają mucynę (mukopolisacharydy śluzu), która chroni błonę śluzową przełyku, żołądka i jelit przed agresywnymi czynnikami zewnętrznymi.
  • Zmienność wewnątrzgatunkowa przyczynia się do rozwoju oporności mikroorganizmów na negatywne czynniki środowiskowe, w tym leki przeciwgrzybicze.
powrót do treści ↑

Czynniki oporności przeciwgrzybiczej organizmu

Ciało ludzkie przeciwstawia swoje mechanizmy obronne czynnikom zjadliwości Kandydatów:

  • Tworzenie mukopolisacharydów (mucyny, śluzu), produkcja lizozymu, dopełniacza, wydzielniczych IgA, transferyny, laktoferyny, kwasów i enzymów, zdolność do regeneracji błon śluzowych, utrzymanie prawidłowej mikroflory (mikroflory jelitowej), aktywność perystaltyczna.
  • Stan odporności komórkowej szeregu fagocytarnego - naturalne zabójcy, leukocyty polimorfojądrowe i fagocyty jednojądrzaste, przeciwgrzybicza odpowiedź humoralna (synteza swoistych immunoglobulin przez limfocyty B, które inaktywują enzymy grzybowe i endotoksyny) oraz złożona interakcja komórek dendrytycznych z komórkami pomocniczymi T i T.
  • Ograniczenie wzrostu Candida przez bakterie symbiont (bifidobacteria, lactobacilli, enterococci, Escherichia coli).
  • Normalna mikroflora przewodu pokarmowego wytwarza substancje, które uniemożliwiają przenikanie patogennych mikroorganizmów do błony śluzowej.
powrót do treści ↑

Czynniki przyczyniające się do rozwoju kandydozy

  • Fizjologiczne niedobory odporności (ciąża, dzieciństwo i starość, długotrwałe sytuacje stresowe).
  • Pierwotne niedobory odporności (wrodzone).
  • Rak i AIDS.
  • Przyjmowanie glukokortykoidów, cytostatyków, radioterapii.
  • Przyjmowanie środków antykoncepcyjnych zawierających dużą ilość estrogenu.
  • Choroby układu hormonalnego (niewyrównana cukrzyca, otyłość, niedoczynność tarczycy itp.).
  • Dysbioza spowodowana długotrwałą antybiotykoterapią.
  • Przewlekłe choroby osłabiające pacjenta.
  • Urazy, operacje, długotrwały stres - wszystko, co uderza w układ odpornościowy.

Wady w układzie odporności przeciwgrzybiczej są głównym czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju kandydozy u ludzi.

Figa. 2. Grzybnia Candida na powierzchni błony śluzowej tworzy silną strukturę - biofilm. Procesowi towarzyszy zniszczenie warstwy śluzowej z powstawaniem nadżerek i wrzodów.

Klasyfikacja kandydozy układu pokarmowego

  1. Kandydoza jamy ustnej i gardła (jama ustna i gardło): drgawki, zapalenie warg, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie języka.
  2. Kandydoza przełyku (bez nadżerek iz nadżerkami).
  3. Kandydoza żołądka:
  • Erozyjno-włókniste (rozproszone).
  • Ogniskowa (wtórne wrzody żołądka).
  1. Kandydoza jelit:
  • Inwazyjne rozproszone.
  • Nieinwazyjne.
  • Ogniskowa (wtórne wrzody dwunastnicy).
  1. Kandydoza bezodbytnicza:
  • Drożdżakowe zapalenie odbytnicy i esicy.
  • Inwazyjna kandydoza odbytnicy.
  • Kandydozowe zapalenie skóry okolicy odbytu.

Figa. 3. Na zdjęciu pod mikroskopem grzyby drożdżopodobne Candida albicans. Wyraźnie widoczne są włókna pseudomycelium, chlamydii i blastosporów.

Diagnoza choroby

Rozpoznanie kandydozy jelit, przełyku, żołądka i innych narządów trawiennych opiera się na obrazie klinicznym choroby, identyfikacji czynników ryzyka oraz danych z badań laboratoryjnych.

Historia medyczna

Dokładne badanie skarg pacjenta oraz historii jego choroby i życia ujawni przynależność pacjenta do grup ryzyka. „Przypadkowe” wykrycie infekcji grzybiczej jest powodem poszukiwań takich czynników tła. Często kandydoza objawia się najpierw rozwojem chorób, którym towarzyszy niedobór odporności.

Mikroskopia preparatów natywnych

Wykrywanie pseudomycelium pączkujących komórek patogenów w zeskrobinach z błony śluzowej, osadzie moczu, kale lub plwocinie, odciski z dna owrzodzeń metodą mikroskopową to „standard” w diagnostyce grzybicy.

Figa. 4. Candida albicans pod mikroskopem: okrągłe komórki i włókna pseudomycelium.

Szybka technika identyfikacji

Szeroko stosowana jest metoda szybkiej identyfikacji Candida albicans. Mikroorganizmy tego typu są zdolne do tworzenia krótkich włókien grzybni i kiełków w ciągu 2-4 godzin przy wzroście na pożywce w temperaturze + 37 ° C.

Badania kulturowe

Prowadzone są badania kulturowe w celu określenia przyczyn choroby, określenia ilościowej oceny patogenów, ich gatunku oraz wrażliwości na leki przeciwgrzybicze. W tym badaniu wykorzystuje się popłuczyny z błony śluzowej jamy ustnej i przełyku, zawartość żołądka i jelit, płytki, błony, żółć uzyskaną podczas intubacji dwunastnicy..

Interpretacja niektórych wyników badań:

  • U osób z prawidłową odpornością wykrycie pojedynczych kolonii Candida nie jest podstawą do rozpoznania „kandydozy”.
  • Liczba kolonii powyżej 105 ma znaczenie diagnostyczne.
  • U osób z niskim poziomem odporności istotny jest niższy poziom diagnostyczny.
  • W niektórych przypadkach, przy uszkodzeniu jelit, wykrycie Candida w kale może być jedynym objawem choroby..

Figa. 5. Na zdjęciu po lewej stronie wzrost kolonii Candida albicans na pożywce. Na zdjęciu po prawej widok kolonii grzyba z komórkami nitkowatymi na górze.

Badanie histologiczne

Badanie histologiczne i cytologiczne wycinków biopsyjnych umożliwia identyfikację tkankowych form patogenów.

Analiza kału pod kątem mikroflory jelita grubego

W przypadku nieinwazyjnej kandydozy jelit i braku materiału biopsyjnego standardem diagnostycznym jest wzrost grzybów Candida powyżej 104 jtk / g. Wzrost tego poziomu wskazuje na osłabienie odporności, długotrwałe stosowanie antybiotyków lub spożywanie pokarmów bogatych w węglowodany..

Figa. 6. Nadmierny wzrost Candida albicans w treści jelitowej.

Inne laboratoryjne metody badawcze

Praktyczne znaczenie ma enzymatyczny test immunologiczny antygenów kałowych i PCR.

Endoskopowe metody badawcze

Badanie endoskopowe przełyku, żołądka i dwunastnicy 12 ujawnia zjawisko zapalenia błony śluzowej i obecność białawych blaszek, weź kawałek materiału do badań. Nowoczesne techniki wideo i kolonoskopii (badanie jelita grubego) pozwalają na badanie narządu w komfortowych dla pacjenta warunkach - na tle snu „leczniczego”.

Badanie rentgenowskie

Badanie rentgenowskie ujawnia ubytki w konturach błon śluzowych, wielkości rurek pokarmowych i głębokości perystaltyki.

Wykrywanie pseudomycelium grzybów drożdżopodobnych - „standard” rozpoznawania choroby.

Figa. 7.Candida albicans pod mikroskopem.

Kandydoza jelit: objawy, leczenie, dieta

Wśród wszystkich rodzajów kandydozy wiodące miejsce zajmują zmiany jelitowe. Choroba jest spowodowana obniżeniem odporności organizmu i powszechnym stosowaniem leków przeciwbakteryjnych o szerokim spektrum działania. Infekcja jest często określana jako „choroba chorego” lub „choroba spowodowana leczeniem”.

Jak rozwija się choroba

Rozróżnij inwazyjne i nieinwazyjne postacie choroby. W postaci inwazyjnej grzyby kiełkują w błonie śluzowej jelita, w postaci nieinwazyjnej rozwijają się w świetle jelita.

Forma inwazyjna

W inwazyjnej kandydozie Candida przykleja się do komórek nabłonka jelita, tworzy nitkowate wyrostki (pseudomycelium), warstwa nabłonka rośnie i przenika poza błonę podstawną. Następnie patogeny dostają się do układu limfatycznego i wraz z krwią są rozprowadzane po całym organizmie. Tak rozwija się ogólnoustrojowa kandydoza z uszkodzeniem narządów wewnętrznych..

Choroba rozwija się w narządach trawiennych, których wewnętrzna ściana jest wyłożona wielowarstwowym płaskim (częściej) i cylindrycznym (rzadziej) nabłonkiem. Częściej choroba występuje w jamie ustnej i przełyku, rzadziej w żołądku i jelitach. Erozyjne i wrzodziejące wady ściany jelita mają różne kształty i rozmiary. Pojawiają się pęknięcia, naloty membranowe i polipoidy.

Figa. 8. W fazie aktywnej drożdżaki Candida tworzą pseudomycelium, rozrastając się przez błonę śluzową jelit.

Forma nieinwazyjna

W przypadku nieinwazyjnej postaci kandydozy komórki grzybów nie tworzą pseudomycelium, a błona śluzowa jelit nie rośnie. Namnażają się energicznie w świetle narządu, zaburzając trawienie w jamie i ciemieniu. Składniki drobnoustrojów i metabolity hamują prawidłową mikroflorę, przenikając do krwiobiegu, prowadzą do rozwoju ogólnoustrojowych reakcji immunozapalnych i alergicznej przebudowy organizmu.

Większość grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida jest zlokalizowana w ludzkim jelicie. Pozajelitowa lokalizacja grzybicy (jama ustna, narządy płciowe i narządy wewnętrzne) jest przejawem kandydozy układowej, której początkiem w większości przypadków jest uszkodzenie jelit.

Oznaki i objawy kandydozy jelitowej

Objawy kandydozy jelitowej zależą od postaci choroby, stopnia i rozległości zmiany..

  1. Dyskomfort w jamie brzusznej jest głównym objawem kandydozy jelitowej. Pacjent obawia się bólu spastycznego, wzdęć (wzdęć), w kale może występować krew i śluz.
  2. Zmiana częstotliwości i konsystencji stolca. W kale w dużych ilościach wykrywane są grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida.
  3. Stałym objawem kandydozy jelitowej są wzdęcia - wydzielanie gazów trawiennych z dźwiękiem o różnej objętości i cuchnącym zapachu.
  4. Odurzenie chorobą jest umiarkowane.
  5. Uczulenie organizmu charakteryzuje się objawami alergii o różnej lokalizacji i nasileniu.

Oznaki i objawy kandydozy jelitowej (rozproszona postać inwazyjna)

Rozlana inwazyjna postać kandydozy jelitowej przebiega jako zapalenie jelit. Pacjenci obawiają się bólów spastycznych, w kale mogą występować wzdęcia jelit, krew i śluz, często pojawiają się objawy kandydozy błon śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych. Gorączka jest umiarkowana. Zmiany w jelicie podczas endoskopii o charakterze włóknisto-wrzodziejącym. Czasami choroba przebiega jako nieswoiste wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub wrzód trawienny 12 wrzodu dwunastnicy. W niektórych przypadkach rozwija się okołoodbytnicze zapalenie skóry. Leczenie lekami przeciwgrzybiczymi jest korzystne.

Oznaki i objawy kandydozy jelitowej (postać nieinwazyjna)

Nieinwazyjna postać kandydozy jelitowej przebiega z bólem brzucha i rozdęciem jelit, cuchnącymi gazami, wydzielanymi z dźwiękiem, stolec nie jest dekorowany. Leczenie lekami przeciwgrzybiczymi jest korzystne.

Figa. 9. Na zdjęciu kandydoza jelit. Strzałki wskazują „zsiadły” rodzaj nakładki.

Powikłania kandydozy jelitowej

  • Przy przedłużonym przebiegu kandydozy dochodzi do alergicznej restrukturyzacji organizmu, która charakteryzuje się pojawieniem się pokrzywki, świądu skóry, alergicznego zapalenia naczyń lub wyprysku grzybiczego.
  • W ciężkich postaciach inwazyjna kandydoza jelit jest komplikowana przez perforację wrzodów i krwawienie.
  • Kiedy patogeny dostają się do łożyska naczyniowego, pojawia się posocznica drożdżakowa. Z narządów miąższowych, pęcherzyka żółciowego i wątroby wpływa trzustka, co często obserwuje się u pacjentów z AIDS.
  • Na ogólnoustrojowy charakter grzybicy wskazuje jednoczesne uszkodzenie jamy ustnej i / lub narządów płciowych..

Śmiertelność w inwazyjnej kandydozie jelit sięga 25 - 55%. U pacjentów po przeszczepach i z ostrą białaczką inwazyjne postacie grzybicy są głównymi przyczynami śmierci..

Figa. 10. W niektórych przypadkach kandydoza jelit przebiega w postaci włóknisto-wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

Leczenie kandydozy jelitowej

Leczenie kandydozy jelit ma na celu skuteczne zniszczenie patogenów i wszystkich ogniw procesu patologicznego. Konieczne jest zidentyfikowanie i wyeliminowanie czynników sprzyjających rozwojowi grzybicy. W trakcie leczenia pacjenci muszą przestrzegać ścisłej diety i porzucić złe nawyki..

Leczenie kandydozy jelitowej lekami przeciwgrzybiczymi

W leczeniu kandydozy stosuje się leki przeciwgrzybicze, które nie są adsorbowane ze światła jelita, ponieważ bez hamowania wzrostu drożdżaków nie obserwuje się efektu terapeutycznego lub okazuje się niestabilny i krótkotrwały. Flukanazol, ketokonazol, intrakonazol i amfoterycyna są całkowicie wchłaniane w górnym odcinku przewodu pokarmowego i nie osiągają poziomu jelita krętego, w którym skupia się główna populacja grzybów Candida..

Grupa leków przeciwgrzybiczych, które nie są wchłaniane ze światła jelita, obejmuje Nystatynę, Leworin i Natamycynę (Pimafucin). Nystatyna i Levorin mają wiele skutków ubocznych: niestrawność, toksyczne zapalenie wątroby, alergie itp..

Pimafucin jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania z grupy antybiotyków polienowych. Pod jego wpływem zostaje naruszona integralność i funkcja błon komórkowych, co prowadzi do śmierci patogenów. Na początku leczenia u pacjentów pojawiają się nudności i biegunka, które ustępują samoistnie bez odstawiania leku. Ciąża i karmienie piersią nie są przeciwwskazaniami. Nie uzyskano danych dotyczących wpływu na płód.

Główne kryteria skuteczności leczenia to:

  • Zanik klinicznych objawów choroby.
  • Normalizacja populacji kandydatów do kolonii na temat przedmiotu odpowiedniej analizy.

W niektórych przypadkach, aby uzyskać pożądany efekt, uciekają się do powtarzanych cykli leczenia..

Figa. 11. Pod wpływem leków przeciwgrzybiczych skorupa grzybów staje się porowata, „nieszczelna”. Zawartość komórek wypływa na powierzchnię grzybni.

Patogenetyczne leczenie kandydozy

Kompleksowe leczenie grzybicy powinno mieć na celu korektę stanu immunologicznego pacjenta, zmniejszenie uczulenia organizmu i przywrócenie biocenozy jelitowej, co znacznie zwiększy skuteczność leczenia.

  1. W celu zmniejszenia uczulenia organizmu pacjentom zaleca się przyjmowanie leków przeciwalergicznych nowej generacji..
  2. W celu uzupełnienia utraty witamin i pierwiastków śladowych (w tym żelaza) zaleca się przyjmowanie Ferroglobiny B12, która zawiera witaminy z grupy B (B1, B2, B3, B6 i B12), kwas foliowy i pantotenowy, witaminę C, cytrynian żelaza amonowego, wapń glicerofosforan, cynk, miedź, mangan, jod, lizyna, wyciąg z korzenia lukrecji i miód.
  3. Przywrócenie mikrobiocenozy jelitowej.

Przywrócenie mikrobiocenozy jelitowej powinno odbywać się w dwóch kierunkach:

  • Walcz z oportunistyczną florą (przyjmowanie antybiotyków, Intestopan, Mexaform, spożywanie pokarmów o działaniu bakteriobójczym).
  • W celu normalizacji flory jelitowej zaleca się przyjmowanie leków zawierających żywe bakterie lakto-, bifido- i inne rodzaje bakterii: Linex, Acipola, Hilak-forte, Bifi-Form, Bifibumbacterin, Bactisubtil, Lactobacterin, Acylact, Lakteol, Profora, Bitsilak.

BAA do żywności Baktistatyna to niezastąpiony wieloskładnikowy lek w leczeniu kandydozy:

  • Metabolity Bacillus subtilis hamują oportunistyczną i patogenną mikroflorę jelitową, sprzyjają pełnemu trawieniu, zwiększają mechanizmy obronne organizmu poprzez stymulację syntezy interferonu.
  • Zeolit ​​to naturalny sorbent. Selektywnie wchłania i usuwa alergeny i toksyny, pomagając w ten sposób redukować różnego rodzaju zatrucia. Pod wpływem ekspozycji dochodzi do normalizacji perystaltyki jelit, zmniejszają się wzdęcia i spastyczne zjawiska..
  • Hydrolizat mąki sojowej jest składnikiem prebiotycznym. Wspomaga wzrost i odbudowę prawidłowej mikroflory jelitowej.
  1. Stosuje się leki hamujące procesy fermentacyjne (Karbolen - węgiel aktywny) i normalizujące trawienie (Pepsidid, Sok żołądkowy, Acidin-pepsyna, Siarczan magnezu, preparaty enzymatyczne).
  2. Przy niskiej zawartości hemoglobiny we krwi stosuje się preparaty żelaza: Ferroplex, Mleczan żelaza, Glicerofosforan żelaza, Hemostymulina.
  3. W celu zwalczania hipoproteinemii, w celu normalizacji metabolizmu azotu, pacjentom przepisuje się sterydy anaboliczne: inozynę, nandrolon, kwas orotowy, metylouracyl itp..
  4. Przy udowodnionej funkcjonalnej i ilościowej niewydolności ogniwa odpornościowego komórek T i B przepisywane są immunomodulatory: nukleinian sodu, splenina, taktiwina, arbidol, lewamizol, splenina, metylouracyl itp..
  5. W celu skorygowania odporności humoralnej stosuje się immunoglobulinę ludzką, gamma globulinę itp..

Dieta na kandydozę jelitową

  1. Grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida wolą żyć w tkankach bogatych w cukier wewnętrzny - glikogen. W celu ograniczenia procesów fermentacyjnych i walki z dyskinezą przewodu pokarmowego zaleca się ograniczenie dziennego spożycia cukru oraz pokarmów zawierających dużą ilość węglowodanów. Nie zaleca się słodyczy, ciastek, ciastek, białego pieczywa, makaronu, słodkich napojów, piwa i kwasu chlebowego, ziemniaków, buraków i kukurydzy, winogron, bananów i innych słodkich owoców.
  2. Dozwolone do stosowania: chude mięsa w postaci duszonej, gotowanej lub pieczonej, gotowane jaja kurze i omlet, oleje roślinne, nabiał, warzywa - ogórki i pomidory, ze zbóż - kasza gryczana i ryż, z jagód - porzeczki, borówki i żurawiny w forma napojów owocowych, z napojów - wywary ziołowe, sok z granatu lub marchwi, wywar z dzikiej róży, zielona herbata, napój z cytryną bez cukru.

Wysoce skuteczny lek przeciwgrzybiczy, przeciwzapalny, regenerujący i immunomodulujący, korekcja chorób współistniejących - podstawa leczenia kandydozy przewodu pokarmowego.

Figa. 12. Grzyby drożdżopodobne Candida albicans pod mikroskopem: widoczne są okrągłe komórki patogenów i fragmenty filamentów pseudomycelium.

Kandydoza przełyku: objawy i leczenie

Kandydoza przełyku występuje rzadko (u 1,3% - 2,8% pacjentów), głównie u osób z obniżoną odpornością, u 4% pacjentów po przeszczepieniu, u 3 - 6,7% pacjentów z rakiem rozsianym, u co trzeciego chorego na AIDS, często obserwuje się u pacjentów z dysfunkcją nadnerczy i przytarczyc, u 5–10% chorych na cukrzycę. Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju kandydozy przełyku są oparzenia, polipowatość i uchyłkowatość..

Klasyfikacja

Drożdżakowe zapalenie przełyku może przebiegać bez nadżerek i z nadżerkami. Morfologicznie istnieją 3 stopnie nasilenia grzybicy:

  • Przy 1. stopniu nasilenia na błonie śluzowej przełyku pojawiają się oddzielne szaro-białe blaszki. Pseudomycelium grzybów atakuje warstwę nabłonka.
  • Na drugim stopniu nasilenia naloty są błoniaste, miejscami łączą się, tworząc duże obszary. W warstwie śluzowej i podśluzowej rosną włókna grzybni.
  • Przy 3. stopniu nasilenia nakładki rzekomobłonowe są rozległe. Włókna grzybni wrastają w warstwę mięśniową.

Jak rozwija się kandydoza przełyku?

Przylegając do komórek błony śluzowej przełyku i nie otrzymując odpowiedniego odparcia ze strony układu odpornościowego, candida zaczyna tworzyć pseudomycelium i rozrastać się przez błonę śluzową. Pod wpływem enzymów patogenów komórki błony śluzowej ulegają zniszczeniu. Złuszczony nabłonek i ciała grzybów tworzą osady na powierzchni, które mają szaro-biały kolor. Początkowo są to małe białawe ogniska, które z czasem łączą się i tworzą gęste osady - filmy. W niektórych przypadkach jest tak wiele błoniastych blaszek, że całkowicie blokują światło przełyku. U pacjentów z niedoborami odporności pojawiają się wrzody, często dochodzi do perforacji (perforacji) ściany i krwawienia. Zapalenie ropne przełyku i śródpiersia powoduje śmierć pacjentów. Mikroskopia ujawnia pseudomycelium i pączkujące komórki patogenów.

Figa. 13. Tworzenie się grzybni na powierzchni błony śluzowej. Zdjęcie po prawej przedstawia pseudomycelium i zaokrągloną chlamydosporę - narządy rozmnażania bezpłciowego. Procesowi towarzyszy zniszczenie warstwy śluzowej, a następnie powstawanie nadżerek i wrzodów..

Objawy kandydozy przełyku

Na podstawie obrazu endoskopowego wyróżnia się 4 typy przebiegu choroby - od łagodnego do ciężkiego, powikłanego. Kandydoza przełyku z utajonym przebiegiem może przebiegać bezobjawowo.

Głównymi objawami kandydozy przełyku są dysfagia (dyskomfort podczas połykania), ból (odonofagia), w niektórych przypadkach ślinienie (nadmierne ślinienie). Ból przy połykaniu o różnej intensywności, czasami niemożność połykania pokarmu. Podczas wymiotów uwalniane są błoniaste formacje. Dysfagia występuje w 70% przypadków, zmiany w jamie ustnej - 45%, nudności i wymioty - 15%, utrata masy ciała - 8%, biegunka - 2%, co trzeci pacjent nie ma objawów kandydozy przełyku. Zgaga i luźne stolce są rzadkie.

Powikłania kandydozy przełyku:

  • Nie połykanie płynnej żywności prowadzi do odwodnienia.
  • Perforacja ścian (perforacja).
  • Krwawienie, a następnie niedokrwistość.
  • Rozwój zwężenia (zwężenia) przełyku.
  • Rozprzestrzenianie się infekcji grzybiczej z uszkodzeniem narządów wewnętrznych.
  • Posocznica drożdżakowa.
  • Zapalenie ropne przełyku i śródpiersia powoduje śmierć pacjentów.

Figa. 14. Ślinienie się (zdjęcie po lewej), obrzęk, przekrwienie błony śluzowej i „tandetna” płytka - główne objawy kandydozy przełyku.

Rozpoznanie kandydozy przełyku

Badanie w kierunku kandydozy przełyku należy przeprowadzić u wszystkich pacjentów z czynnikami ryzyka, jeśli odczuwają dyskomfort i ból podczas połykania. Potwierdza rozpoznanie obecności drożdżakowego zapalenia jamy ustnej u pacjentów, ale w przypadku jego braku uszkodzenie przełyku również nie jest wykluczone.

Mikroskopia rodzimych rozmazów

Wykrycie pseudomycelium jest „standardową” diagnozą kandydozy błony śluzowej. Komórki grzybów są wykrywane zarówno w chorobie, jak iw kandydozie.

Wykrywanie patogenów odbywa się metodami cytologicznymi (badanie rozmazów rodzimych) i histologicznymi (badanie materiału biopsyjnego). Analiza skrobania jest najbardziej wiarygodna.

Metoda kulturowa

Wysiew biomateriału pozwala zidentyfikować przyczynę choroby, określić ilościowo patogeny, określić gatunek grzybów i wrażliwość na leki przeciwgrzybicze, monitorować skuteczność leczenia. Wadą metody posiewowej jest niemożność odróżnienia kandydozy od kandydozy.

Testy serologiczne i skórne

Badania serologiczne (ELISA, oznaczanie swoistych IgE itp.) Oraz testy skórne są rzadko stosowane w praktyce ze względu na brak wymaganej dokładności.

Szybka diagnostyka kandydozy przełyku

Szybką diagnostykę chorób przełyku przeprowadza się za pomocą szczoteczki cytologicznej i cewnika balonowego. Narzędzia do pobierania są wprowadzane przez nos lub usta. Uzyskany materiał jest badany cytologicznie i kulturowo. Czułość metody jest znacznie wyższa niż w badaniu histologicznym biopsji uzyskanych podczas endoskopii, ponieważ podczas obróbki uzyskanego materiału można wypłukać grzyby z powierzchni błony śluzowej..

Figa. 15. Kandydoza przełyku. Mikroskopia zawartości wrzodu przełyku. Wyraźnie widoczne są włókna pseudomycelium i pączkujących komórek Candida..

Badanie endoskopowe przełyku

Ten rodzaj badania przełyku pozwala wizualnie ocenić obraz zapalenia i pobrać materiał do badań. Wadą jest to, że miniaturowy fragment tkanki uzyskuje się za pomocą kleszczy biopsyjnych, co znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo znalezienia informacji niezbędnych do postawienia diagnozy, dlatego często pojedyncza biopsja potwierdzająca rozpoznanie to za mało.

Głównymi endoskopowymi objawami kandydozy przełyku są przekrwienie błony śluzowej, zwiększona podatność na kontakt, złogi fibrynowe o różnej lokalizacji, wielkości i konfiguracji.

  1. W przypadku nieżytowego drożdżakowego zapalenia przełyku obserwuje się rozproszone przekrwienie o różnym nasileniu, obrzęk błony śluzowej jest umiarkowany. W kontakcie następuje zwiększone krwawienie.
  2. W przypadku włóknistego drożdżakowego zapalenia przełyku na tle obrzęku i przekrwienia błony śluzowej obserwuje się szarobiałe lub żółtawe luźne okrągłe blaszki o średnicy 1 - 5 mm. W kontakcie następuje zwiększone krwawienie.
  3. W przypadku włóknikowo-erozyjnego drożdżakowego zapalenia przełyku na grzbietach fałdów podłużnych znajdują się złogi o brudnoszarym kolorze, „z frędzlami”, przypominające wstążki. Błona śluzowa jest obrzęknięta i przekrwiona. W kontakcie następuje zwiększone krwawienie.

Figa. 16. Zdjęcie endoskopowe kandydozy przełyku.

Badanie histologiczne

Tylko badanie histologiczne materiału biologicznego może ujawnić rzekomoglikon, który wniknął w głąb ściany przełyku.

Metoda rentgenowska

Rentgenowska metoda badania przełyku jest nieskuteczna, ale może pomóc zidentyfikować powikłania choroby - zwężenia, owrzodzenia, perforacje.

Leczenie kandydozy przełyku

Leczenie kandydozy przełyku jest złożone. Najpierw przeprowadza się wyszukiwanie, identyfikację i korektę chorób podstawowych. Terapia lekowa polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych, immunokorektorów, czynników patogenetycznych i objawowych.

Leki przeciwmotyczne są przepisywane głównie w postaci tabletek. Podanie dożylne stosuje się w przypadku oporności kandydozy na tradycyjne schematy leczenia i niezdolności do połykania. Terapia lokalna nie jest wykonywana.

W przypadku kandydozy przełyku stosuje się:

  • Triazole (związki azolowe) (flukonazol, itrakonazol). Leki zawierające flukonazol to „złoty standard” w leczeniu pacjentów z kandydozą. Wnikają dobrze do krwiobiegu.
  • Pochodne imidazolu (mikonazol, ketokonazol, izokonazol, omokonazol, klotrimazol, ekonazol, bifonazol, oksykonazol, butokonazol, sertakonazol (imidazol + benzotiofen).
  • Grupa antybiotyków polienowych (Nystatyna, Leworin, Natamycyna, Amfoterycyna i Pimafucyna). Nie wchłania się ze światła jelita.
  • Echinokandyny (kaspofungina, anidulafungina, mikafungina).

Leki pierwszego rzutu obejmują flukonazol, ketokonazol i intrakonazol.

Leki zawierające flukonazol są złotym standardem w leczeniu kandydozy przełyku. Wnikają dobrze do krwiobiegu, skuteczniej niż ketokonazol i intrakonazol.

Leki drugiej linii to: ketokonazol, intrakonazol, amfoterycyna, kapsofungina, worykonazol, prokanazol.

Wraz z rozwojem oporności na leki przeciwgrzybicze zmienia się schemat leczenia:

  • Podczas leczenia azolami (flukonazol) konieczne jest zwiększenie dawki leku. Jeśli są nieskuteczne, przechodzą na inny lek z tej grupy - intrakonazol, który jest przepisywany w wyższej dawce.
  • Jeśli duża dawka flukonazolu (400 mg dziennie) jest nieskuteczna, przechodzą na dożylne podawanie amfoterycyny B. Rzadko obserwuje się oporność na ten lek.

Leczenie kandydozy przełyku przeprowadza się wyłącznie zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza.

Kandydoza żołądka

Rzadko rozwija się infekcja grzybicza żołądka przy braku uszkodzenia ściany narządu. Spośród wszystkich typów zmian specyficznych przewodu pokarmowego kandydoza żołądka wynosi 5,2%. W przewlekłym zapaleniu żołądka oraz w biopsjach wrzodów żołądka i dwunastnicy grzyby drożdżopodobne stwierdza się w 17-30% przypadków.

Kandydoza żołądka ma charakter nadżerkowo-włóknisty (rozlany) lub ogniskowy (wtórne wrzody żołądka). Kandydamykoza często rozwija się u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i refluksem żołądkowo-przełykowym. Patogeny rozmnażają się intensywnie na tle spadku lub braku kwasu solnego w soku żołądkowym (achlorhydria), szczególnie w obszarach owrzodzeń i uszkodzeń (erozji) błony śluzowej. W rezultacie wrzody i erozja nie goją się przez długi czas, a kiełkowanie grzybów w warstwie podśluzówkowej powoduje ból i krwawienie..

Badanie endoskopowe żołądka i dwunastnicy 12 pozwala na wykrycie zjawiska zapalenia błony śluzowej, obecności białawych blaszek, na pobranie materiału do badań. Wiarygodne potwierdzenie rozpoznania polega na wykryciu Candida pseudomycelium w preparatach cytologicznych i / lub histologicznych..

W ostatnich latach coraz częściej izolowano grzyby z rodzaju Candida w połączeniu z Helicobacter pylori. Ustalono, że terapia przeciwwrzodowa przyczynia się do wzrostu częstości kandydozy, a przy obecności grzybów choroby żołądka są cięższe.

Leczenie w takich przypadkach należy prowadzić lekami przeciwbakteryjnymi razem z lekami przeciwgrzybiczymi..

Rozproszona kandydoza żołądka

Rozproszone uszkodzenia żołądka rozwijają się na tle podchlorhydrii, po operacji i oparzeniach. Podczas endoskopii uwidacznia się objawy włóknisto-wrzodziejącego zapalenia błony śluzowej żołądka, w odciskach rozmazów widoczne są nitki pseudomycelium. W leczeniu stosuje się flukonazol 200 mg dziennie przez 10 - 14 dni lub lek Amfoterycyna B.

Ogniskowa kandydoza żołądka

Ogniskowe (ograniczone) uszkodzenie żołądka (wrzodowa kandydoza) rozwija się na tle wrzodu żołądka lub 12 wrzodów dwunastnicy. Wrzody z reguły są duże, podatne na krwawienie, tolerują tradycyjne leczenie. W biopsjach i rozmazach stwierdza się inwazyjną rzekomoglikelię. Lekiem z wyboru jest flukonazol, stosowany w dawce 200 mg dziennie przez 10-14 dni.

Figa. 17. Wrzód żołądka (zdjęcie po lewej) i 12 wrzodów dwunastnicy (zdjęcie po prawej, zaznaczone strzałkami).

Kandydoza trzustki

Udowodniono, że grzyby z rodzaju Candida wpływają na trzustkę w takim samym stopniu jak inne narządy. Choroba powoduje rozwój cukrzycy, co zostało udowodnione poprzez uzyskanie dodatniej dynamiki przy przepisywaniu leków przeciwgrzybiczych.

Kandydoza dróg żółciowych

Grzyby z rodzaju Candida mogą infekować woreczek żółciowy i drogi żółciowe. Ułatwia to dyskineza dróg żółciowych, cholestaza, lamblioza, choroba trzustki, niedociśnienie woreczka żółciowego i inne rodzaje patologii. Stwarza to warunki sprzyjające rozwojowi patogenów. Kamienie w drogach żółciowych stają się „rezerwuarem” grzybów. Wielu autorów nazywa je „kamieniami kandydozy”.

Diagnostyka laboratoryjna opiera się na badaniu mikrobiologicznym części żółciowych pobranych podczas wielofrakcyjnej intubacji dwunastnicy.

W leczeniu przepisywane są leki przeciwgrzybicze Nystatin, Mikoheptin, Levorin, leki żółciopędne i przeciwbakteryjne. Uzupełnieniem leczenia są zabiegi fizjoterapeutyczne. Dieta powinna zawierać pokarmy bogate w białko, pieczywo razowe, sfermentowane produkty mleczne, lemoniadę i soki owocowe. Ogranicz pokarmy bogate w węglowodany. Pokarm ułamkowy, w małych porcjach 5-6 razy dziennie.

Figa. 18. Kandydoza odbytu.

Kandydoza bezodbytnicza

Klęska okolic odbytniczo-odbytniczych przez grzyby z rodzaju Candida następuje w wyniku wprowadzenia patogenów do ściany jelita pseudomycelium. Grzybica rozwija się na tle spadku odporności, jest konsekwencją kandydozy jelitowej. Często skóra okolicy odbytu jest zaangażowana w proces patologiczny..

Kandydoza odbytnicy

Kandydoza odbytnicy często rozwija się u pacjentów z AIDS, homoseksualistów, a jako mieszana infekcja ze zmianami opryszczkowymi przebiega jako zapalenie odbytnicy. Ból w okolicy odbytu, fałszywa potrzeba wypróżnienia, krew i śluz w kale to główne objawy choroby. Przy sigmoidoskopii na tle obrzęku i przekrwienia błony śluzowej widoczne są czerwone brodawki i ziarnina, dochodzi do zwiększonego krwawienia. W ciężkich przypadkach pojawiają się wrzody, proces rozciąga się na okolice krocza i zewnętrzne narządy płciowe. Często obserwuje się zmiany dwubiegunowe - pleśniawki w jamie ustnej i odbytnicy. Kandydoza odbytu i odbytnicy jest długotrwała, trudna do leczenia.

Rozpoznanie ustala się na podstawie wykrycia grzybni rzekomej grzybów w rozmazach. Do leczenia stosuje się Flukonazol 200 mg dziennie przez 14-20 dni, z leków drugiej linii - Intrakonazol i Ketokonazol. Dodatkowo miejscowe leczenie przeprowadza się za pomocą czopków z Nystatyną i Levorinem, mikroblagów z wodną zawiesiną Levorinu, 0,02% roztworu błękitu metylenowego.

Drożdżakowe zapalenie skóry w okolicy odbytu

Uszkodzenie skóry okolicy odbytu przebiega z dolegliwościami swędzenia i pieczenia. Akt wypróżniania staje się bolesny, pojawiają się pęknięcia i krwawienie. Podczas badania obserwuje się przekrwienie, liczne nadżerki i zapalenie mieszków włosowych..

Rozpoznanie opiera się na wykryciu Candida pseudomycelium w łuskach skóry. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze w postaci kremu i maści do stosowania zewnętrznego z klotrimazolem. Z leków drugiej linii stosuje się maści i kremy Nizoral lub Exoderil. W przypadku silnego świądu stosuje się leki przeciwtarczycowe z hormonami.

Figa. 19. Zdjęcie przedstawia drożdżakowe zapalenie skóry w okolicy odbytu.

Artykuły O Zapaleniu Wątroby