Przełyk Barretta

Główny Zapalenie jelit

Jedną z najpoważniejszych chorób przełyku, zwaną przełykiem Barretta, jest zespół charakteryzujący się patologicznymi zmianami w błonie śluzowej. Choroba rozwija się na tle refluksu żołądkowo-przełykowego, czyli z powodu refluksu kwasu solnego do przełyku. Ten zespół odnosi się do stanów, które mogą potencjalnie powodować rozwój raka przełyku. Do diagnozy może być wymaganych szereg badań instrumentalnych, ponieważ choroba objawia się odbijaniem, zgagą i innymi objawami charakterystycznymi dla różnych patologii przełyku i żołądka. Przy nieskomplikowanym przebiegu zalecane jest leczenie zachowawcze, w niektórych przypadkach wymagana jest interwencja chirurgiczna. Jeśli objawy wydają się podejrzane o rozwój przełyku Barretta, należy skonsultować się z gastroenterologiem.

  • Konsultacja wstępna - 4200
  • Konsultacja wielokrotna - 3000
Umówić się na spotkanie

Cechy choroby

Nazwa zespołu pochodzi od badacza, który odkrył tę chorobę w połowie XX wieku. Początkowo Barrett uważał takie patologiczne zmiany za wariant normy. I dopiero po latach badań udało mu się odkryć, że zespół można przypisać stanom przedrakowym. Choroba ta jest uważana za ciężką, ponieważ ciągłe narażenie na sok żołądkowy, który ma wyjątkowo niskie pH, ma szkodliwy wpływ na nabłonek przełyku i prowokuje rozwój onkologii. Ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego zmniejsza się po skutecznym leczeniu.

Obecnie często łączy się GERD (choroba refluksowa przełyku) z przełykiem Barretta. Istnieją badania, które to potwierdzają

80% pacjentów z przełykiem Barretta miało wcześniej GERD. Patologia jest związana z wiekiem i czasem trwania GERD. Najczęściej chorobę rozpoznaje się u mężczyzn w wieku 50-60 lat. Ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego (złośliwości) jest 9-krotnie wyższe u mężczyzn niż u kobiet.

Powody

Badacze wskazują na wyraźny związek między tą chorobą a GERD. Dlatego za główny czynnik etiologiczny uważa się refluks soku żołądkowego, przełyku, prowadzący do metaplazji. W przyszłości możliwa jest degeneracja uszkodzonych komórek. Uważa się, że potrzeba co najmniej 4 lat, aby zwiększyć ryzyko wystąpienia nowotworu. Dlatego powikłaniom można zapobiec tylko poprzez terminowe leczenie..

Oprócz bezpośredniej przyczyny wyróżnia się następujące czynniki ryzyka:

  1. Palenie. Jest to również główny czynnik ryzyka rozwoju GERD..
  2. Spożycie alkoholu.
  3. Przyjmowanie niektórych klas leków.
  4. Dojrzały i starość.
  5. Przewlekłe choroby narządów wewnętrznych.

Te czynniki ryzyka nie powodują bezpośrednio choroby, ale zwiększają ryzyko przełyku Barretta w obecności przyczyny, a także przyczyniają się do skomplikowanego przebiegu..

Objawy

Reklamacje typowe dla GERD

Wiąże się to ze szczególną trudnością w diagnozowaniu przełyku Barretta. Aby postawić diagnozę, konieczne jest przeprowadzenie badania histologicznego zmienionej patologicznie tkanki, ponieważ objawy są podobne dla tej choroby, dla GERD, dla zapalenia żołądka.

Typowe objawy przełyku Barretta obejmują:

  • Zgaga. Najczęściej. Rozwija się po wysiłku fizycznym, po jedzeniu, przy schylaniu, może się pogorszyć w nocy.
  • Częste odbijanie powietrza, kwasu, a nawet żółci.
  • Dysfagia to zaburzenie połykania, które utrudnia pacjentom jedzenie. W rezultacie może dojść do zmniejszenia masy ciała..
  • Wymioty i krwawienie są charakterystyczne dla zaawansowanego stadium choroby i mogą wskazywać na rozwój procesu onkologicznego.

Ponieważ nie można określić choroby tylko na podstawie objawów, wymagana jest diagnostyka instrumentalna i laboratoryjna. Zakres badania ustala gastroenterolog po badaniu.

Nasi lekarze

Diagnostyka

Im wcześniej pacjent zgłosi się do specjalisty, tym większa skuteczność leczenia. Gdy pojawiają się typowe objawy, należy udać się na badanie do gastroenterologa. Jeśli podejrzewasz przełyk Barretta, zaleca się standardowe badanie - ezofagoskopię. Jeśli choroba rozwija się przez długi czas, wymagana jest endoskopowa biopsja patologicznej tkanki nabłonkowej. Badanie endoskopowe wyraźnie pokazuje zmienione obszary błony śluzowej. Oprócz ezofagoskopii do wyjaśnienia diagnozy stosuje się inne metody..

Tak więc diagnoza zespołu Barretta obejmuje:

  • Esophagogastroduodenoscopy.
  • RTG przełyku.
  • Elektrokardiogram.
  • Badanie kwasowości żołądka, pH-metria.
  • Badanie elektrofizjologiczne stanu funkcjonalnego przełyku - pomiar impedancji za pomocą manometrii.
  • Badanie laboratoryjne kału na krew utajoną. Pozwala zidentyfikować przewlekłe krwawienie.
  • Badanie histologiczne wycinka błony śluzowej przełyku po przełyku.

W diagnostyce morfologicznej lekarze oceniają obecność i poziom metaplazji lub dysplazji (zmian patologicznych) tkanki nabłonkowej. Jeśli badanie laboratoryjne biopsji nie wykryje zmienionych komórek, wyklucza się rozpoznanie przełyku Barretta.

Leczenie

Schemat leczenia zależy przede wszystkim od stopnia uszkodzenia błony śluzowej, czyli od stopnia dysplazji. Ogromne znaczenie ma obecność chorób przewlekłych i ogólny stan zdrowia.

W początkowej fazie choroby leczenie obejmuje:

  • Styl życia i zmiany diety.
  • Korekta choroby refluksowej przełyku. Jeśli zapobiega się przedostawaniu się kwasu do przełyku, można zatrzymać postęp choroby..
  • Leczenie objawowe.
  • Chirurgiczne wzmocnienie zwieracza, przez które do przełyku wrzuca się sok żołądkowy.

Należy zauważyć, że leczenie GERD nie przyczynia się do całkowitego wyleczenia zespołu Barretta, ale pomaga zahamować rozwój tej choroby..

Ponadto wymagana jest regularna endoskopia, aby obserwować zmiany w wyściółce przełyku. Taktyka leczenia w dużej mierze zależy od tempa postępu zmian patologicznych. Jeśli podczas endoskopii pojawią się oznaki onkologii, możesz natychmiast wykonać biopsję i zdiagnozować raka na początkowym etapie.

W przypadku dysplazji wysokiego stopnia i zaawansowanego przebiegu choroby wymagane jest poważniejsze leczenie. Rozwinięty zespół z rozległymi zmianami błon śluzowych jest uważany za stan przedrakowy, który wymaga obowiązkowej korekty.

Leczenie obejmuje usunięcie nieprawidłowej tkanki, co można wykonać na kilka sposobów:

  • Chirurgia endoskopowa z resekcją podśluzówkową zmienionych obszarów.
  • Ekspozycja termiczna RF. Może być uzupełnieniem operacji endoskopowej.
  • Krioterapia. Zimno może usunąć nieprawidłowe komórki.
  • Operacja laserowa.
  • Resekcja chirurgiczna. Jest stosowany tylko w szczególnie ciężkich przypadkach.

Po operacji należy kontynuować leczenie GERD i przyjmować leki zmniejszające produkcję kwasu solnego.

Zdrowy tryb życia

Skuteczność leczenia zależy w dużej mierze od przestrzegania zaleceń dietetycznych i zdrowego trybu życia..

Dla pacjentów z GERD i zespołem Barretta opracowano następujące zalecenia:

  • Kontrola wagi. Przy otyłości konieczne jest zmniejszenie masy ciała i utrzymanie jej w normie wieku.
  • Konieczne jest unikanie noszenia ciasnych pasów, ciasnej odzieży. Istnieją dowody, że nadmierny nacisk na ścianę brzucha nasila GERD.
  • Unikaj jedzenia produktów powodujących zgagę. Tradycyjnie obejmuje potrawy pikantne, tłuste i smażone. Każdy pacjent ma indywidualną listę potraw i napojów, które powodują dyskomfort..
  • Konieczne jest całkowite rzucenie palenia i picia alkoholu.
  • Zaleca się przestrzeganie schematu picia.
  • Nie powinieneś iść do łóżka zaraz po posiłku. Lepiej zjeść obiad 3-4 godziny przed snem.
  • Pacjenci, którzy cierpią na zgagę w nocy, powinni podnosić głowę łóżka. Ważne jest, aby cała górna połowa ciała była lekko uniesiona - poduszki nie pomogą.

Nasze Usługi

Administracja CELT JSC regularnie aktualizuje cennik zamieszczony na stronie internetowej kliniki. Aby jednak uniknąć ewentualnych nieporozumień, prosimy o wyjaśnienie kosztów usług telefonicznie: +7 (495) 788 33 88

Przełyk Barretta

Nazwa choroby pochodzi od nazwiska brytyjskiego naukowca, który ją odkrył. Przełyk Barretta jest stanem przedrakowym, jednym z powikłań choroby refluksowej przełyku. W tej chorobie komórki błony śluzowej przełyku są uszkodzone, normalny nabłonek płaskonabłonkowy zostaje zastąpiony cylindrycznym, który wyściela ściany jelita.

Przełyk Barretta jest często diagnozowany u osób z przewlekłym refluksem żołądkowo-przełykowym: najczęstszą przyczyną tego stanu jest powtarzająca się ekspozycja błony śluzowej przełyku na typową kwaśność refluksową. Najczęściej dotyczy to mężczyzn..
Zaleca się okresowe badania w celu identyfikacji komórek przedrakowych w przełyku.

Choroba Barretta

Przełyk Barretta jest konsekwencją refluksu żołądkowo-przełykowego, a błonę śluzową - którą przełyk samoistnie wytwarza - należy uznać za obronę przed uporczywymi atakami kwasu z powodu refluksu.

Objawy

Wiele osób z przełykiem Barretta nie wykazuje żadnych objawów. Jednak w większości przypadków objawy mogą pokrywać się z objawami choroby refluksowej przełyku, nawet jeśli mogą być cięższe i długotrwałe:

  • częste spalanie
  • trudności w połykaniu pokarmu
  • ból w klatce piersiowej
  • ból brzucha, szczególnie w górnej części
  • suchy kaszel

Jak zapobiegać chorobie Barretta

Złagodzenie objawów choroby refluksowej przełyku może pomóc zmniejszyć ryzyko zakażenia przełykiem Barretta.

Dlatego może być przydatne:

  • podziel codzienną dietę na 4-5 małych posiłków;
  • unikanie tłustych potraw i alkoholu oraz ograniczenie spożycia pokarmów, takich jak czekolada, mięta, kawa i herbata
  • zbyt ciasne paski lub ubrania nie są zalecane;
  • należy iść spać nie wcześniej i 2-3 godziny po jedzeniu.

Leczenie i rokowanie

Badania nad chorobą Barretta potwierdzają progresję choroby od łagodnej do ciężkiej w ciągu 30 miesięcy. Głęboka dysplazja po roku zamienia się w onkologię. Terapia choroby Barretta polega na łagodzeniu objawów, łagodzeniu stanu pacjenta - za pomocą terapii lekowej.

Jak leczyć przełyk Barretta

Choroba refluksowa przełyku (ang. Gastroesophageal reflux disease, GERD) ma wiele powikłań. Za najpoważniejszą konsekwencję uważa się przełyk Barretta. Ta dolegliwość pojawia się u niektórych pacjentów z GERD z powodu znacznego uszkodzenia błony śluzowej przełyku przez żółć i / lub kwas. Komórki błony śluzowej przełyku zaczynają być zastępowane komórkami typu żołądkowego lub jelitowego, wtedy możemy mówić o występowaniu choroby przedrakowej, tzw. Zespołu Barretta. Gdy na tle metaplazji jelitowej znajdują się komórki z dysplazją, możemy mówić o stanie przedrakowym.

Mechanizm powstawania i rozwoju zespołu Baretta:

  1. Kwas i żółć stale dostają się do przełyku.
  2. Komórki przystosowują się do negatywnych warunków i zaczynają się różnicować, tj. podczas namnażania stają się nie płaskimi komórkami błony śluzowej przełyku, ale komórkami o charakterze cylindrycznym (typu żołądkowego lub jelitowego).
  3. Występują zmiany zapalne, które kończą się dysplazją.

Objawy przełyku Barretta

Aby rozpocząć leczenie przełyku Barretta, musisz najpierw go zdiagnozować. Ale nie ma charakterystycznych objawów tej choroby. U pacjentów z GERD należy wykluczyć tę dolegliwość..

Ale nadal istnieją oznaki wskazujące na tę chorobę:

  1. Ciągła zgaga, która powoduje nieznośny dyskomfort. Zatrzymanie zgagi za pomocą domowych środków jest prawie niemożliwe. Również jednorazowe dawki leków zmniejszających kwasowość nie radzą sobie dobrze z tym objawem. Ale w niektórych przypadkach zgaga może nie występować, jeśli refluks jest przeprowadzany z żółcią lub żółcią z kwasem.
  2. Czasami osoby z przełykiem Barretta mogą odczuwać dyskomfort tylko pod „łyżką”. Ból może pojawić się przy wysiłku fizycznym. Lub podczas pochylania się, gdy płynny pokarm wlewa się do przełyku.
  3. Ochrypły głos rano, kaszel i mokre plamy na poduszkach to również objawy tej choroby. Ponieważ u takich osób refluks żołądkowy występuje głównie w nocy.

Diagnostyka przełyku Barretta

Obecnie najbardziej pouczającą metodą diagnozowania tej choroby jest badanie endoskopowe. Po potwierdzeniu diagnozy można przystąpić do leczenia przełyku Barretta.

Jak leczyć przełyk Barretta. Czy można na zawsze pozbyć się tej choroby?

W tej chwili nie jest możliwe całkowite wyleczenie przełyku Barretta (zastąpienie metaplazji komórek cylindrycznych normalnymi komórkami przełyku), nie jest możliwe ani leczenie, ani leczenie chirurgiczne. Chociaż temu zagadnieniu poświęcono wiele badań. Wśród najbardziej udanych metod leczenia odnotowuje się pojawienie się nowego nabłonka w niektórych miejscach, ale nie jego całkowite przywrócenie..

Najnowocześniejsze leczenie przełyku Barretta oferuje zniszczenie ognisk choroby różnymi metodami. Ale w przypadku tej procedury często ważny jest czynnik ludzki. W końcu niemożliwe jest dokładne określenie wszystkich zmian. Opisano wiele przypadków, w których pozostawały drobne ogniska, które następnie przerastały nowe komórki błony śluzowej przełyku. A pozostałości przełyku Barretta nadal się rozwijały, ale nie były już widoczne podczas endoskopii..

Jest inna metoda, aby zmienić swój światopogląd, styl życia. Musisz być przygotowany na terapię lekową i dietę przez całe życie. Pozbądź się złych nawyków.

Przełyk Barretta - co to jest?

Bardzo często choroby układu pokarmowego są wynikiem zaniedbania lub niewłaściwego leczenia istniejących przewlekłych procesów. Terminowe przyjmowanie niewielkich, profilaktycznych dawek leków i przestrzeganie diety może uchronić osobę przed niekorzystnymi konsekwencjami. Ale ludzie rzadko myślą o takiej potrzebie, aw wyniku choroby nie tylko często się zaostrzają, ale także pojawiają się komplikacje, których prawie nie można się pozbyć..

Jedną z tych chorób jest przełyk Barretta. Co to jest i dlaczego się pojawia? Czy warto wpadać w panikę, jeśli po kolejnym badaniu postawiono tę diagnozę?

Trochę anatomii

O dobrze skoordynowanej pracy wszystkich narządów układu pokarmowego decydują nie tylko ich funkcje, ale także budowa. Jedną z głównych ról odgrywa błona śluzowa - nabłonek. Jest to warstwa, która znajduje się na granicy przełyku i otoczenia (w tym przypadku jest to żywność, leki i płyny).

Nabłonek mimo jednego pochodzenia, w zależności od umiejscowienia w narządach wewnętrznych, posiada cechy strukturalne. W przełyku jest wielowarstwowy, płaski, nie powoduje rogowacenia. To doskonała obrona narządów. W odpowiedzi na regularny przepływ produktów o różnej jakości i składzie, błona śluzowa narządu nie tylko nie ulega uszkodzeniu, ale jest również zdolna do szybkiego powrotu do zdrowia (dzięki podstawowej warstwie nabłonka).

Gdy rozwija się przełyk Barretta, pojawiają się w nim obszary metaplazji jelitowej. Co oznacza taki niezrozumiały termin? Tak wygląda wygląd nietypowych dla tego narządu odcinków nabłonka walcowatego. Jest bardziej typowy dla jelit, stąd nazwa.

Przyczyny przełyku Barretta

Nie ustalono jeszcze, z jakiego powodu dochodzi do zwyrodnienia normalnej ochronnej warstwy nabłonka przełyku w wypaczoną, atypową. Ale wiadomo na pewno, że jednym z czynników predysponujących do rozwoju choroby są niektóre patologiczne procesy przełyku. Co prowadzi do rozwoju przełyku Barretta?

  1. Patologiczna zgaga spowodowana refluksem żołądkowo-przełykowym (refluks treści żołądkowej z powodu osłabienia dolnego zwieracza przełyku). Przy tej patologii wzrasta produkcja kwasu solnego, który wpływa na narząd. Długi przebieg GERD prowadzi do przełyku Barretta, który jest główną przyczyną. Według statystyk u 10–20% osób chorujących na refluks z czasem dochodzi do degeneracji komórek błony śluzowej. Tego rodzaju „ochronna” reakcja organizmu na czynnik agresywny wynika z faktu, że nabłonek walcowaty jest bardziej odporny na warunki zewnętrzne.
  2. Stałe przyjmowanie pewnych leków chemicznych, które hamują pracę nabłonka wielowarstwowego płaskiego, do których należą: „metotreksat”, „cyklofosfamid”.
  3. Przełyk Barretta występuje również u dzieci, ale jest to rzadka patologia i jest spowodowana predyspozycjami genetycznymi lub naruszeniem procesu różnicowania komórek podczas rozwoju wewnątrzmacicznego dziecka.

Dlaczego lekarze poświęcają tyle uwagi tej chorobie? Odnosi się do procesów przedrakowych i często występuje u tych pacjentów, którzy mają nieregularnie lub nieprawidłowo leczony GERD, zapalenie przełyku, które od czasu do czasu obserwował lekarz w związku z tymi przewlekłymi chorobami, preferując znosić częste zgagi latami.

Ciekawe fakty dotyczące przełyku Barretta

Nazwa choroby to przełyk Barretta, nadana przez autora, który ją odkrył. Tak więc jest to ogólnie akceptowane. Ale nie w tym przypadku! W 1950 roku chirurg Norman Barrett argumentował w swoim raporcie, że przełyk nie może zostać wydalony przez nabłonek walcowaty. Dlatego nazwa jest raczej ironiczna, jako przypomnienie chirurgowi o jego złudzeniu.

Przełyk Barretta to powikłanie wielu schorzeń tej części układu pokarmowego: refluks, zapalenie przełyku. Około 1% ludzi na świecie jest skłonnych do jej rozwoju.

Jednym z głównych objawów tych bolesnych procesów prowadzących do przełyku Barretta jest długa i potworna zgaga. Ale nie wszystkie choroby zgagi prowadzą do metaplazji jelit. Uczucie pieczenia za mostkiem powinno być skutkiem działania kwaśnego środowiska żołądka na dolną część przełyku (zwykle środowisko jest lekko zasadowe). Bóle palące powinny przeszkadzać osobie przez co najmniej pięć lat - to jeden z warunków wystąpienia choroby.

Osoby, które podczas badania stwierdziły obszary metaplazji jelitowej w przełyku, mają skłonność do pojawienia się:

  • wrzodziejące wady;
  • krwawienie;
  • skurcze narządów.

Choroba postępuje bardzo wolno, a przy odpowiednim leczeniu i regularnej obserwacji może na długi czas ustąpić na etapie rozwoju, na którym została wykryta.

Przełyk Barretta, co to jest, kolejna zagadka układu pokarmowego lub wynik zaniedbanego stosunku człowieka do swojego zdrowia? Tak, naukowcy nie ustalili jeszcze wielu faktów dotyczących rozwoju tej choroby. Ale już jest jasne, że często choroba może pojawić się jako zaniedbany przypadek GERD lub problemy z przełykiem. To przypomnienie dla wszystkich, że czasami lepiej jest zapobiegać chorobie niż ją leczyć..

Co to jest przełyk Barretta

Przełyk Barretta jest chorobą przełyku, która objawia się wymianą płaskich komórek nabłonka błony śluzowej narządu dystalnego na cylindryczny. Rozpoznanie można postawić dopiero po potwierdzeniu transformacji komórek metodami badań endoskopowych i histologicznych. Odnosi się do obligatoryjnych warunków przedrakowych.

Częstość występowania choroby w Rosji wynosi 50 osób na 100 000 mieszkańców. Głównym zagrożeniem jest złośliwość z rozwojem gruczolakoraka, który obserwuje się u 12% pacjentów w przypadku braku szybkiego leczenia. Śmiertelność sięga 12-14%.

Powody

Głównym czynnikiem prowadzącym do pojawienia się zespołu Barretta jest choroba refluksowa przełyku (GERD) - systematyczny odpływ treści żołądkowej lub składników dwunastnicy do przełyku z powodu niewydolności proksymalnego zwieracza przełyku.

W rezultacie nabłonek błony śluzowej ulega uszkodzeniu i rozwija się metaplazja - wymiana komórek nabłonka. Możliwe jest tworzenie cylindrycznych komórek gruczołowych, które zwykle znajdują się w części dna i sercowej żołądka, a także w jelicie cienkim i grubym. Czynnikami predysponującymi do refluksu treści żołądkowej i dwunastniczej są:

  1. Częste picie. Oprócz niezależnego działania etanolu produkty te rozluźniają dolny zwieracz przełyku, prowadząc do jego niewydolności.
  2. Palenie.
  3. Męska płeć. U kobiet ta patologia występuje 7-8 razy rzadziej..
  4. Wiek powyżej 50 lat.

Kiedy enzymy trzustki lub żółci dostaną się do żołądka, metaplazja rozwija się znacznie szybciej (w ciągu 1-2 miesięcy).

W początkowych stadiach choroby powstawanie nabłonka gruczołowego jest reakcją obronną, ponieważ tkanka gruczołów jest znacznie bardziej odporna na czynniki kwaśne. Jeśli GERD nie zostanie szybko wyeliminowany, zaczyna postępować metaplazja - migracja komórek jest wykrywana 2 cm lub więcej od linii Z (granice w okolicy zwieracza przełyku). Kilka lat później (zwykle od 1 do 4) jeden na dziesięciu pacjentów rozpoczyna proliferację złośliwą.

W rzadkich przypadkach (1% wszystkich pacjentów) przełyk Barretta rozpoznaje się na tle takich schorzeń jak:

  • wrzodziejący proces żołądka i dwunastnicy;
  • systematyczne przejadanie się z częstym spożywaniem smażonych lub pikantnych potraw;
  • chirurgiczne usunięcie żołądka lub jego części;
  • praca wymagająca ciągłej zmiany pozycji ciała (pionowo-poziomo).

Objawy kliniczne

W przełyku Barretta nie ma specyficznych objawów. W około połowie przypadków odchylenie jest ukryte. Główne objawy kliniczne są podobne do objawów choroby refluksowej przełyku. Niezwykle powszechne wśród:

  1. Zgaga to uczucie łagodnego bólu i pieczenia w klatce piersiowej. Dzieje się tak po ciężkim posiłku, zwłaszcza smażonym, pikantnym, słonym jedzeniu, przyprawach, napojach mocno gazowanych.
  2. Odbijanie kwaśne po jedzeniu.
  3. Swędzenie, ból i ból gardła. Rozwijają się przy zmianie pozycji ciała z pionowej na poziomą. Objawy są spowodowane uwolnieniem treści żołądkowej i podrażnieniem wewnętrznej wyściółki nie tylko przełyku, ale także części ustnej gardła.
  4. Dysfagia - niezwykle rzadka w ciężkich przypadkach.
  5. Nudności i wymioty. Zdiagnozowano rzadkie i obfite spożycie żywności.

Na tle ciągłego wnikania kwasu solnego i enzymów z przewodu pokarmowego do jamy ustnej możliwe jest uszkodzenie zębów (mikropęknięcia, wióry, próchnica), błony śluzowej jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej, pojedyncze owrzodzenia i erozja), a także usta (pęknięcia).

W zależności od nasilenia procesu dysplazji w GERD istnieje kilka stopni nasilenia:

SurowośćZnaki endoskopowe
UmiarkowanyNaruszenie architektury komórek jest nieistotne, istnieją pojedyncze ogniska dysplazji. Prawdopodobieństwo wystąpienia metaplazji jest minimalne.
CiężkiCiężka dysplazja nabłonka, istnieje wiele ognisk metaplazji. Ryzyko wystąpienia zespołu Barretta przekracza 30%.

Opisano kilka form w zależności od rodzaju nabłonka do wymiany:

Typ transformacji komórekLokalizacja „migrowanych” komórek
Zastąpienie nabłonkiem żołądka typu sercowego.W okolicy przedsionka żołądka (3-4 cm od granicy z przełykiem).
Przemiana w nabłonek żołądka dna żołądka.Dno żołądka.
Konwersja do nabłonka jelitowego z utworzeniem komórek kubkowych.Na całej grubości jelita cienkiego (komórki te wytwarzają dużo śluzu, który pomaga chronić żołądek przed kwasem solnym).

Komplikacje

Jedynym, ale niezwykle groźnym powikłaniem jest złośliwość transformowanych komórek. Rak rozpoznaje się u około 1-3% pacjentów. Jeśli zgodnie z wynikami badania endoskopowego zostanie zdiagnozowany ciężki stopień nasilenia, ryzyko wystąpienia proliferacji złośliwej po utworzeniu przełyku Barretta wynosi do 30%.

Diagnostyka

Terminowe wykrycie patologii stwarza duże trudności ze względu na zamazany obraz kliniczny..

Badanie rozpoczyna się od zebrania wywiadu (wyszukanie i uszczegółowienie wszystkich dolegliwości, ustalenie związku między objawami a spożyciem pokarmu lub zmianą pozycji ciała). Istnieją badania potwierdzające predyspozycje genetyczne. Dlatego konieczna jest analiza wszystkich chorób przewodu pokarmowego u najbliższych..

Zestaw metod instrumentalnych i laboratoryjnych pokazuje:

  1. Ogólna analiza krwi. Przy ciężkim zapaleniu przełyku można zaobserwować leukocytozę, podwyższoną ESR i przesunięcie formuły leukocytów w lewo. Wzrost ESR w połączeniu z niedokrwistością (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i poziomu hemoglobiny) jest charakterystyczny dla złośliwego guza.
  2. Biochemiczne badanie krwi. Metoda ma na celu wykrycie współistniejących patologii przewodu pokarmowego: trzustki (wzrost amylazy, CRP), wątroby (nadmiar ALT, AST).
  3. Badanie krwi utajonej w kale (dodatnie na krwawienie).
  4. Oznaczanie kwaśności soku żołądkowego (pH-metria). Badanie jest niezbędne do diagnostyki różnicowej z innymi nieprawidłowościami (przy leczeniu przełyku pH Barretta

Obecnie nie ma metod leczenia prowadzących do całkowitej remisji choroby. Leczenie ma na celu zmniejszenie nasilenia objawów klinicznych i usunięcie formacji guza (jeśli występują).

Wśród produktów nielekowych sprawdzają się doskonale:

  1. Zmiana wzorców ruchu i snu. Zaleca się chodzić po każdym posiłku przez 30-45 minut, wykluczając jedzenie przed snem. Nie należy nosić obcisłej odzieży (zwłaszcza pasków). Musisz spać na wysoko uniesionej poduszce (najlepiej siedzącej).
  2. Zgodność z dietą. Pacjentom przypisuje się dietę z całkowitym wykluczeniem tłustych, pikantnych, smażonych i słonych potraw, a także wszelkich substancji podrażniających powierzchnię błony śluzowej.
  3. Rzucenie złych nawyków (palenie, alkohol).

Wśród leków pokazano:

  1. Leki zobojętniające - substancje obniżające pH soku żołądkowego i chroniące wewnętrzną wyściółkę przełyku przed szkodliwym działaniem.
  2. Inhibitory pompy protonowej - zmniejszają syntezę kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka. Zalecany dożywotni wstęp.
  3. Selektywne NLPZ (działają tylko na COX-2) - w celu zmniejszenia nasilenia bólu.
  4. Prokinetyka - normalizuje pracę mięśni gładkich całego przewodu pokarmowego.

Spośród metod radykalnych można zastosować:

  1. Endoskopowe niszczenie obszarów dysplazji lub metaplazji płytki nabłonkowej. Interwencja wykonywana jest za pomocą lasera.
  2. Terapia fotodynamiczna to wprowadzanie do organizmu (dożylnie) substancji światłoczułych, które gromadzą się wyłącznie w transformowanych komórkach. Następnie w przełyku zanurza się źródło światła o określonej długości fali i natężeniu. W procesie ekspozycji powstaje tlen atomowy, powstają wolne rodniki, a niepożądane komórki ulegają apoptozie, a następnie niszczą..
  3. Usunięcie dolnej jednej trzeciej narządu (ze złośliwym procesem).
  4. Plastyka korekcji dolnego zwieracza przełyku - utworzenie odpowiednio funkcjonującego zwieracza zapobiegającego niedomykalności.

Dodatkowo, odnośnie metod leczenia przełyku Barretta, zalecamy zapoznanie się z komentarzami lekarza Państwowego Centrum Medycznego. A.I. Burnazyan FMBA do szczegółowej diagnozy pacjenta (kobieta 35 lat): https://health.mail.ru/consultation/693409/

Leki do leczenia

Nazwa lekuGrupa farmakologicznaMechanizm akcjiSposób stosowaniaKoszt
Metoklopramid
ProkineticZmniejsza wrażliwość receptorów dopaminy, hamując działanie dopaminy i prowadząc do rozluźnienia mięśni (wygładzenie).0,001 - 2 razy dziennie, 30 dni120 rubliPhosphalugel

Środek zobojętniający kwasNeutralizuje kwas solny „zamieniając” go w wodę.1 saszetka 2-3 razy dziennie lub przy silnej zgadze. Czas trwania kursu - do 2 tygodniOkoło 500 rubliOmeprazol

Inhibitor pompy protonowejBlokuje enzym w komórkach okładzinowych wewnętrznej warstwy żołądka - ATPazę potasowo-sodową, zmniejszając syntezę kwasu solnego.0,02 - 2 razy dziennie przez całe życieOkoło 100 rubliCelecoxib

Selektywne NLPZ.Blokuje produkcję prostaglandyn E2, zapobiegając w ten sposób powstawaniu bólu0,2 do 2 razy dziennie - na bólOd 400 rubli

Dieta

Wszyscy pacjenci otrzymują częste i ułamkowe posiłki - do 6 razy dziennie. Wykluczone jest użycie jakichkolwiek stałych, ściernych cząstek żywności.

Rodzaj produktówDozwolonyZabroniony
Pieczywo
Chleb biały w postaci sucharów, biszkoptów przaśnych.Wszelkie produkty świeżo upieczone i żytnie.Zupy i buliony

Dowolne zupy-przeciery z gotowanego mięsa (najlepiej z kurczaka), makarony, buliony mleczne z dodatkiem zbóż (płatki owsiane, kasza manna, kasza gryczana).Bogate zupy z mięsem i grzybami, kapuśniak, a także barszcz.Mięso

Pożądane rodzaje o niskiej zawartości tłuszczu (kurczak, wołowina, wieprzowina, królik, indyk), dobrze ugotowane lub gotowane na parze.Wszelkie tłuste odmiany z chrząstką, konserwy i wędzonki.Produkty rybne

Każda ryba bez kości lub skóry, gotowana w wodzie.Konserwy rybne, odmiany tłuste i słone.Fermentowane produkty mleczne

Wszystko, co nie jest zabronione.Sery słone, potrawy o dużej zawartości tłuszczu (powyżej 3%) i kwasowości.Jajka

Gotowane na miękko - do 4 sztuk dziennie.Smażone i gotowane na twardo.Owsianka

Kasza manna, ryż, płatki owsiane. Zaleca się gotować owsiankę w wodzie lub mleku..Kasza jaglana, jęczmień perłowy, rośliny strączkowe.Uprawy warzyw

Ziemniaki, marchew, buraki, zielona kapusta, rzadko zielony groszek.Cebula, czosnek, biała kapusta, rzepa.Jagody i owoce

Wszystko, co nie jest zabronione. Pożądane jest poddanie obróbce cieplnej.Kwaśne, niedojrzałe odmiany.NapojeSłaba herbata (najlepiej zielona) z mlekiem, rozcieńczonym kakao i bulionem z dzikiej róży.Napoje gazowane i alkoholowe, mocna kawa.

Przykładowe menu

Śniadanie 1Jajko na miękko; owsianka z mlekiem z dodatkiem gryki, słaba herbata z niskotłuszczową śmietaną.
Śniadanie 2Odwar z dzikiej róży. Niskotłuszczowy i świeży twaróg.
LunchPuree ziemniaczane z mięsem królika.
Popołudniowa przekąskaRosół jagodowy i białe krakersy.
Kolacja 1Gotowana ryba. Kakao z mlekiem. Puree ziemniaczane z burakami.
Kolacja 2Śmietana niskotłuszczowa.

Zatem przełyk Barretta jest poważną i niezwykle ciężką patologią. Oprócz wielu nieprzyjemnych wrażeń może wystąpić złośliwa transformacja komórek nabłonka. Dla bezpieczeństwa należy skonsultować się z lekarzem, jeśli masz jakiekolwiek dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie w przypadku GERD).

Co to jest przełyk Barretta i czy można go wyleczyć

Brytyjski chirurg Norman Barrett poświęcił swoje życie chirurgii klatki piersiowej. W 1950 roku przedstawił raport dotyczący degeneracji komórek nabłonka dolnego przełyku. Patologiczny proces metaplazji przełyku został nazwany imieniem naukowca.

Odkrycie zespołu Barretta wiele znaczyło dla medycyny. Objawy przełyku Barretta są związane z refluksem kwaśnym i są zwiastunami złośliwych zmian.

Co to jest przełyk Barretta

Przełyk Barretta jest stanem błony śluzowej, w którym metaplazja nabłonka występuje w odcinku przewodu przełykowego przylegającego do żołądka. Metaplazja to zastąpienie jednego typu tkanki inną funkcjonalną tkanką pod wpływem niekorzystnych warunków. Zmiany mogą być odwracalne.

Prawidłowe komórki błony śluzowej przełyku są nabłonkiem wielowarstwowym płaskonabłonkowym. Komórki te znajdują się w kilku warstwach i odgrywają rolę ochronną. Z czasem warstwy zewnętrzne stają się płaskie, stopniowo odpadając. Szybko się dzielą i naprawiają uszkodzenia.

Metaplazja cylindryczna komórek przełyku występuje, gdy nabłonek wielowarstwowy płaskonabłonkowy wyściełający narząd zostaje zastąpiony cylindrycznym.

W dolnej części przełyku znajdują:

  • komórki strefy sercowej, znajdujące się na styku żołądka z kanałem przełykowym;
  • komórki dna lub dna żołądka;
  • komórki kubkowe, charakterystyczne dla błony śluzowej jelit.

Komórki kubkowe mają rozszerzone przewody wydalnicze, przez które wydzielany jest ochronny śluz o wysokiej zawartości białka mucyny. Obecność komórek kubkowych w nabłonku przełyku jest patologiczną reakcją obronną na przewlekłe podrażnienie. Niebezpieczeństwo to możliwa dysplazja - przemiana walcowatego nabłonka w komórki rakowe.

Powody zmian

Zmiany w błonie śluzowej kanału przełyku zachodzą pod wpływem częstego refluksu treści żołądkowej i jelitowej z dużym stężeniem kwasu solnego do przełyku.

Sam proces ciągłego, nienaturalnego uwalniania częściowo strawionego pokarmu z żołądka, a nawet jelita cienkiego do przełyku, nazywany jest chorobą refluksową przełyku lub GERD. Regularne narażenie na kwas solny i żółciowy na błonie śluzowej przełyku prowadzi do zapalenia lub zapalenia przełyku. Zespół Barretta występuje u co dziesiątego nosiciela refluksowego zapalenia przełyku.

Na poziomie komórkowym powikłania choroby żołądkowo-przełykowej są następujące:

  • kwas solny wzmacnia aktywność enzymów modyfikujących białka komórkowe i zmieniających styl ich interakcji z innymi białkami;
  • te enzymy działają jak mutagen wewnętrzny, zmieniając strukturę białek DNA komórki;
  • przyspieszony jest wzrost i podział zmienionych komórek;
  • naturalny proces śmierci uszkodzonych, zmutowanych komórek w dotkniętych chorobą obszarach błony śluzowej zostaje zahamowany.

Z kolei przyczyny GERD to:

  • obecność prowokatorów zgagi w diecie - kawa, czekolada, owoce cytrusowe, pomidory, mięta pieprzowa;
  • osłabienie dolnego zwieracza przełyku, jego niezdolność do utrzymania zawartości żołądka;
  • stosowanie leków - niesteroidowych leków przeciwzapalnych, a także leków rozluźniających mięśnie gładkie;
  • palenie, alkohol;
  • otyłość brzuszna, ciąża - zwiększony nacisk na żołądek;
  • zwiększona kwasowość żołądka z powodu chorób zapalnych - zapalenie żołądka, wrzody;
  • zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej z powodu zaparć;
  • przepuklina rozworu przełykowego.

Przepuklina przełyku może być zarówno przyczyną, jak i następstwem choroby zwanej przełykiem Barretta. Wyjście zwieracza serca do jamy klatki piersiowej z przepukliną zmniejsza jego pojemność zasłonową. Błona śluzowa przełyku jest stabilnie uszkodzona przez kwas solny z żołądka, nabłonek mutuje.

Agresywny refluks kwasu może prowadzić do owrzodzeń i erozji. Uszkodzenia goją się, tworząc zrosty bliznowate. Rurka przełykowa jest skrócona. Krótki przełyk wciąga żołądek i jelito cienkie do klatki piersiowej, rozciągając otwór rozworu przepony. Skrócenie przewodu przełykowego występuje również z powodu wrodzonych patologii.

Należy zauważyć, że Norman Barrett, znajdując nabłonek żołądka w kanale przełyku, pomylił takie zmiany ze skróconą rurką. Później zdał sobie sprawę z błędu pierwotnego stwierdzenia - długość rurki nie zmniejsza się, patologia wiąże się ze zmianą struktury tkanek. Jednak w literaturze istnieją definicje zespołu Barretta jako krótkiego przełyku.

Oznaki choroby

Objawy przełyku Barretta nie mają wyraźnej kliniki zewnętrznej i są podobne do objawów refluksu kwaśnego. Pacjentowi towarzyszy potworna zgaga. Po każdym posiłku pojawiają się palące ataki za mostkiem. W ustach czuć kwaśny posmak, boli mnie gardło, mam ochotę odkaszlnąć.

Podczas połykania pojawia się ból - odonofagia. Ból jest spowodowany wrażliwą, zapaloną błoną śluzową. Bolesne połykanie odwraca się od jedzenia, osoba znacznie traci na wadze, zaburzony jest metabolizm. Jeśli stan zapalny wnika głęboko, małe i średnie naczynia ulegają zniszczeniu. Występuje niewielkie krwawienie objawiające się wymiotami z krwawymi smugami lub strawioną krwią w stolcu. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek objawów, zasięgnij porady lekarza..

Klasyfikacja przełyku Barretta ma kilka odmian - ze względu na rodzaj atypowych komórek, liczbę zmutowanych komórek i klasyfikację praską według obszaru zastąpionej tkanki.

W zależności od rodzaju komórek znajdujących się w jamie przełyku wyróżnia się:

  • komórki odcinka sercowego żołądka;
  • komórki odcinka dna żołądka;
  • komórki jelitowe.

W zależności od liczby komórek, w których zachodzą zmiany, rozróżnia się:

  • łagodny stopień;
  • umiarkowany stopień;
  • ciężki stopień.

Skala praska klasyfikuje chorobę ze względu na obszar występowania zmiany, gdzie C oznacza zmianę obwodu, a M - długość. Na przykład wpis lekarza „Przełyk Barretta C3M5” oznacza, że ​​kolisty obszar metaplazji ma 3 cm, a podłużny 5 cm.

Wykrywanie chorób

Rozpoznanie zespołu Barretta składa się z kilku kroków, które pozwalają określić rodzaj zmienionych komórek, rozmiar patologii, współistniejące anomalie przewodu pokarmowego.

Wstępna inspekcja obejmuje:

  • badanie palpacyjne brzucha, badanie błon śluzowych, pomiar temperatury i ciśnienia krwi;
  • zbieranie historii refluksu - styl życia, nawyki żywieniowe, używanie narkotyków, tytoń, alkohol;
  • poznanie wykonanych operacji, przebytych chorób, wad wrodzonych, urazów.

Przeprowadzane są badania sprzętowe w gastroenterologii w celu wyjaśnienia szczegółów choroby. Obejmują one:

  • ezofagogastroskopia;
  • RTG w 2 projekcjach z kontrastem;
  • codzienne pH-metry;
  • manometria - pomiar ciśnienia w przewodzie przełykowym;
  • pomiar impedancji - badanie kierunku perystaltyki, siły refluksu.

Najbardziej pouczające jest badanie endoskopowe objawów choroby. Elastyczna sonda endoskopowa jest wyposażona w kamerę i urządzenie do pobierania próbek. Biopsję pobiera się z 4 miejsc błony śluzowej. Zabieg wykonywany jest w lekkim znieczuleniu dla lepszych efektów i komfortu pacjenta. Biopsję bada się pod mikroskopem. Charakterystyka mikroskopowa określi rodzaj zmutowanych komórek - żołądka lub jelit.

Szczególną uwagę podczas badania zwraca się na linię zębatą przełyku. Tak nazywa się granica między cylindrycznym i płaskim nabłonkiem na styku przełyku i żołądka.

Metaplazja przewodu przełykowego daje jasny różowo-pomarańczowy kolor nabłonka walcowatego na tle bladego nabłonka płaskiego. Aby zapobiec rozwojowi guza nowotworowego, endoskopię wykonuje się raz na dwa lata lub częściej.

Leczenie i rokowanie

Według badań rokowanie dotyczące rozwoju łagodnego stopnia uszkodzenia do ciężkiego wynosi około 30 miesięcy. Głęboka dysplazja zmienia się w raka po około roku. Rokowanie na życie pacjenta z gruczolakorakiem wynosi od roku do 6 lat.

Terapia chorób polega na łagodzeniu objawów, łagodzeniu ich bólu i zmniejszaniu częstotliwości ich występowania. Kwasowość żołądkową eliminują leki zobojętniające sok żołądkowy, alginiany, inhibitory pompy protonowej. Z zapaleniem żołądka i wrzodami zwalczają zwalczanie Helicobacteria. Aby to zrobić, użyj kombinacji antybiotyków - amoksycyliny i klarytromycyny.

W kompleksowym leczeniu przełyku Barretta stosuje się środki ludowe. Wywary z rumianku, nagietka, szałwii, dziurawca, kory dębu łagodzą stany zapalne, regenerują błony śluzowe, poprawiają motorykę żołądka, podnoszą napięcie zwieracza serca.

Przełyk Barretta można radykalnie wyleczyć tylko chirurgicznie. W przypadku przepukliny ujścia przełyku narządy powracają na należne im miejsce. Otwór rozworu jest zszyty. Operacja fundoplikacji eliminuje cofanie się kwasu do jamy przełyku. Istotą operacji jest uformowanie ciasnego rękawa z dna żołądka wokół brzusznego odcinka rurki przełykowej.

Jeśli komórki nie zdążyły zdegenerować się w złośliwe, lekarze zalecają leczenie przełyku falami radiowymi, aby przyspieszyć śmierć chorych komórek. Przedstawiono terapię radiową i po zabiegu. Nowym sposobem leczenia przełyku Barretta jest koagulacja plazmą argonową. Dzięki niemu dotknięte obszary są usuwane w delikatnym trybie.

Odżywianie w zespole Barretta

Dieta przełyku Barretta jest nierozerwalnie związana z planem leczenia. Nie można jeść tłustych, pikantnych, wędzonych, marynowanych, smażonych potraw. Wyklucz napoje gazowane, mocną kawę, alkohol, papierosy. Będziemy musieli zrezygnować z cytrusów, pomidorów, czekolady, mięty pieprzowej.

Menu na przełyk Barretta opiera się na gotowanych puree warzywach, niskotłuszczowych kotletach parowych, gotowanych mlecznych płatkach - kasza manna, gryka, ryż, płatki owsiane. Przygotuj puree warzywne lub mleczne, pasztety i suflet z podrobów. Z napojów dozwolona herbata ziołowa, stado róży, kompot, galaretka.

Żywność dietetyczna zapewnia podział codziennego menu na 5-6 porcji. Zmniejszy to nacisk na ściany żołądka i zwieracz serca. Po jedzeniu nie kładź się ani nie pochylaj przez godzinę. Kolacja planowana jest na 2 godziny przed snem. Potrzebujesz co najmniej 8 godzin snu w przewiewnym miejscu na łóżku z podniesionym wezgłowiem.

Wniosek

Zespół Barretta charakteryzuje się zastąpieniem nabłonka wielowarstwowego płaskiego kanału przełyku nabłonkiem typu żołądkowego lub jelitowego. Transformacja komórek, która rozpoczęła się z czasem, grozi rakiem. Zwyrodnienie komórkowe występuje jako reakcja obronna na przewlekły refluks żołądka. Objawia się zgagą, bolesnym przełykaniem.

Leczenie zależy od obszaru zmiany i stopnia zmiany nabłonka. Terminowa diagnoza i leczenie patologii żołądkowo-jelitowych to najlepszy sposób zapobiegania zespołowi Barretta.

Informacje na naszej stronie są dostarczane przez wykwalifikowanych lekarzy i służą wyłącznie celom informacyjnym. Nie leczyć siebie! Koniecznie skontaktuj się ze specjalistą!

Autor: Rumyantsev V.G. Doświadczenie 34 lata.

Gastroenterolog, profesor, doktor nauk medycznych. Wyznacza diagnostykę i leczenie. Ekspert Grupy ds. Chorób Zapalnych. Autor ponad 300 prac naukowych.

Leczenie przełyku Barretta za pomocą małoinwazyjnej operacji.

Przełyk Barretta jest stanem przedrakowym, który przebiega bezobjawowo i jest wykrywany przypadkowo w badaniu gastroskopowym..

Po raz pierwszy nabłonek walcowaty w przełyku został opisany w 1950 roku przez N. Barretta błędnie interpretując tę ​​sytuację jako wrodzony skrócenie przełyku. Dalej w 1953 roku P. Allison i A. Johnstone stwierdzili, że opisane zmiany dotyczą bezpośrednio błony śluzowej przełyku i są konsekwencją wymiany nabłonka płaskiego w cylindrycznej części. Następnie w 1970 roku C.Bremner w pracach naukowych na zwierzętach wykazał pojawienie się metaplazji walcowatej nabłonka przełyku w refluksie żołądkowo-przełykowym, wywołanej eksperymentalnie, wykazując nabyty charakter tych zmian i związek z HH lub GERD..

Pilność tego problemu polega na tym, że prawdopodobieństwo raka gruczołowego u pacjentów z metaplazją cylindryczną (jelitową) wynosi 0,5-0,8% rocznie lub 5-8% w ciągu życia.

Częstość metaplazji przełyku u Europejczyków według różnych źródeł waha się od 2% do 5%. Jednocześnie w przypadku choroby refluksowej przełyku (GERD) z lub bez przepukliny rozworu przełykowego metaplazję walcowatą błony śluzowej przełyku rozpoznaje się u 10–15% chorych. Adenogenny rak przełyku, który rozwinął się na tle metaplazji, został po raz pierwszy opisany w 1952 roku przez B. Morsona i J. Belchera, aw 1975 roku A. Naef teoretycznie uzasadnił rozwój gruczolakoraka z nabłonka metaplastycznego przełyku. Gruczolakorak przełyku jest śmiertelną chorobą o pięcioletnim przeżywalności poniżej 20%, rozpoznawaną w Rosji w późnym stadium. Wśród pacjentów z przełykiem Barretta ryzyko uszkodzenia guza jest 30-120 razy większe.

W 1983 roku D. Skinner, korzystając z obszernego materiału klinicznego, wykazał obecność łańcucha patogenetycznego: refluks żołądkowo-przełykowy - metaplazja cylindryczno-komórkowa - adenogenny rak przełyku.

Powyższe rozważania zmuszają nas do rozważenia metaplazji cylindrycznych komórek błony śluzowej przełyku jako ważnego problemu chirurgicznego, który wymaga przemyślanego podejścia do jego rozwiązania..

Zastosowanie prawidłowego i nowoczesnego algorytmu w leczeniu choroby refluksowej przełyku, występującej wraz z rozwojem metaplazji komórek cylindrycznych przełyku, pozwala na zastosowanie chirurgicznych technologii endoskopowych nie tylko w celu uzyskania znaczącej poprawy jakości życia pacjentów, ale także w zapobieganiu rozwojowi gruczolakoraka przełyku.

Diagnostyka przełyku Barretta

Przełyk Barretta rozpoznaje się na podstawie badania endoskopowego przełyku i żołądka. Badanie przeprowadza się na wideo-esofagogastoskopie z NBI lub chromoskopią z biopsją z co najmniej 4 miejsc. Preparaty poddawane są badaniu histologicznemu lub immunohistochemicznemu. W tym przypadku wizualnie w dolnej jednej trzeciej przełyku zmiany w błonie śluzowej o jaskrawoczerwonym kolorze określa się jako „języki ognia”.

Wysokość zmian śluzowych (długość przełyku Barretta) może być trzech typów: krótka - gdy długość zajętego obszaru jest mniejsza niż 3 cm, średnia - 3-5 cm i długa - powyżej 5 cm Bardzo ważne jest zrozumienie stopnia i rodzaju zmian dysplastycznych w zmienionej błonie śluzowej (klasyfikacja P H. Riddell (1983)).

Należy podkreślić, że aby zbadać tak delikatną okolicę, jak dolna trzecia część przełyku i część sercowa żołądka, ocenić stan połączenia żołądkowo-przełykowego i funkcję dolnego zwieracza przełyku, pacjent musi być spokojny i nie może występować antyiperistaltyczne skurcze spowodowane odruchem wymiotnym. Jak twierdzi wielu autorów, niezbędny jest całkowity „wewnętrzny spokój na pokładzie statku w czasie burzy na oceanie”. Dlatego zastosowanie krótkotrwałej sedacji dożylnej ułatwia pacjentowi odroczenie zabiegu i pozwala lekarzowi na dokładniejszą diagnozę. W naszej klinice oferujemy pacjentom wideofilmoskopię z wykorzystaniem ambulatoryjnych środków znieczulających wyprodukowanych w USA.

W ostatnich latach histolodzy zaczęli zauważać, że materiał pobrany z jednego obszaru przełyku Barretta może odpowiadać różnym typom dysplazji: metaplazji jelitowej, metaplazji żołądka lub metaplazji serca. Tak więc w jednym obszarze przełyku mogą wystąpić dwa lub trzy typy nabłonka. Dzieje się tak w wyniku patologicznego cofania się agresywnej treści żołądkowej do przełyku (żółci lub kwasu) i sekwencyjnej przebudowy nabłonka przełyku, najpierw do serca, a następnie do jelit. Ponadto sytuacja ta występuje u 30% pacjentów. Z praktycznego punktu widzenia ważne jest, aby zrozumieć, że jest to oparte na dużej grupie badań, że rodzaj dysplazji nie wpływa na częstość degeneracji w raka. W związku z tym wskazania do kompleksowego leczenia operacyjnego należy przedstawić w obecności potwierdzonego przełyku Barretta, niezależnie od rodzaju i stopnia dysplazji..

Należy zwrócić uwagę, że 70% przełyku Barretta rozwija się na tle przepukliny rozworu przełykowego (przepukliny rozworu przełykowego) i refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD) bez przepukliny rozworu przełykowego. Dlatego, aby postawić trafną diagnozę i, co najważniejsze, zrozumieć przyczyny rozwoju tego schorzenia, musimy mieć jak najwięcej informacji o stanie górnego odcinka przewodu pokarmowego. W tym celu konieczne jest wykonanie ezofagogastroskopii, w której ocenia się stan błony śluzowej przełyku i żołądka, pobiera biopsję z kilku punktów (strefa wyraźnych zmian) i określa długość zmiany błony śluzowej przełyku w centymetrach, a także stwierdza obecność żółci w żołądku i ocenia stan odźwiernika. Następnie konieczne jest codzienne wykonywanie pomiarów pH przełyku i żołądka, aby dobrze zrozumieć rodzaj patologicznego refluksu: kwaśny lub zasadowy. Następnie przeprowadź badanie rentgenowskie przełyku i żołądka, podczas którego można postawić lub odrzucić rozpoznanie przepukliny rozworu przełykowego, a także przeanalizować ewakuację z żołądka oraz wykryć zjawiska i stopień dwunastnicy.

Informacje te stanowią podstawę do doboru algorytmu do indywidualnego leczenia konkretnego pacjenta..

Aby wykryć HH, określić rodzaj metaplazji i stopień uszkodzenia przełyku, a także wybrać właściwą indywidualną taktykę leczenia chirurgicznego, należy przesłać mi kopię pełnego opisu gastroskopii z biopsją przełyku z co najmniej 4 punktów na mój osobisty adres e-mail [email protected] [email protected], Rtg przełyku i żołądka z barem na przepuklinę rozworu przełykowego, najlepiej USG narządów jamy brzusznej, konieczne jest wskazanie wieku i głównych dolegliwości. W rzadkich przypadkach, gdy dolegliwości, dane rentgenowskie i FGS nie zgadzają się, konieczne jest codzienne wykonywanie pH-metrii i manometrii przełyku. W takim razie mogę udzielić dokładniejszej odpowiedzi na Twoją sytuację..

Małoinwazyjne leczenie przełyku Barretta: laparoskopia i endoskopia.

Moje doświadczenie w leczeniu pacjentów z HH i refluksowym zapaleniem przełyku o różnym nasileniu wynosi 24 lata. W tym czasie z powodzeniem operowałem i wyleczyłem laparoskopowo ponad 2000 pacjentów. 10% z nich miało przełyk Barretta, z którym skutecznie poradziliśmy sobie u 97% stosując nasze kompleksowe podejście do leczenia małoinwazyjnego.

Należy zaznaczyć, że tylko dzięki jasnemu i kompletnemu badaniu możemy uzyskać wiele informacji o pacjencie. Jeśli przełyk Barretta zostanie znaleziony w badaniu endoskopowym i potwierdzony analizami histologicznymi, pojawia się kwestia jego obowiązkowego leczenia, ponieważ ryzyko zwyrodnienia w raka jest bardzo wysokie.

Na tym etapie wyniki badań cytologicznych i histologicznych pomagają precyzyjnie dobrać metodę leczenia operacyjnego. Wspomnieliśmy już, że przełyk Barretta charakteryzuje się zmianami hiperkeratycznymi, metaplastycznymi i dysplastycznymi w błonie śluzowej przełyku. Dlatego wykrywając hiperkeratozę, metaplazję żołądka, jelita cienkiego i okrężnicy, łagodną i umiarkowaną dysplazję, mówimy tylko o łagodnym procesie. W przypadku ciężkiej dysplazji lub po wykryciu raka kolczystokomórkowego nie rogowaciejącego stawia się rozpoznanie raka. Pozwala to na wyraźne rozróżnienie dwóch rodzajów leczenia - w pierwszym przypadku zachowawczym, w drugim - zubożającym (operacja Lewisa).

Badanie immunohistochemiczne, wraz z badaniem histologicznym wycinków biopsyjnych, ujawnia wczesne postacie gruczolakoraka przełyku. Rak przełyku charakteryzuje się zwiększeniem obszaru ekspresji markera Ki-67 i czynnika przeciwapoptotycznego bcl-2 w porównaniu z wartościami w chorobie refluksowej przełyku i przełyku Barretta. Tak więc diagnostykę różnicową przełyku Barretta i gruczolakoraka przełyku można dodatkowo przeprowadzić, badając wyniki badań immunohistochemicznych komórek przełyku wytwarzających syntazę tlenku azotu i endotelinę-1..

Jeśli w wyniku badania endoskopowego, badań histologicznych i immunohistochemicznych nie ujawni się ciężka dysplazja i gruczolakorak przełyku, należy mówić jedynie o narządowym leczeniu przełyku Barretta. Etapy tego algorytmu opiszę poniżej..

W przypadku braku HH, zwłaszcza u młodszych pacjentów, stosujemy ablację częstotliwością radiową (RFA) przełyku Barretta. W okresie pooperacyjnym zaleca się terapię blokerami pompy protonowej (zahamowanie wydzielania żołądka) i motilium (poprawa motoryki żołądka) przez 6-8 tygodni. Obserwacja dynamiczna - gastroskopia prowadzona jest przez kilka miesięcy. W przypadku nawrotu choroby procedurę tę można powtórzyć, ponieważ efekt występuje tylko w obrębie błony śluzowej, nie powodując uszkodzenia całej grubości ściany przełyku.

W przypadku przepukliny ujścia przełyku przepony w pierwszym etapie konieczna jest interwencja chirurgiczna - fundoplikacja laparoskopowa wg Tope (fundoplikacja obustronna przy 270 stopniach) i krurorafia. Ta interwencja eliminuje przepuklinę i zatrzymuje patologiczne wydzielanie agresywnej treści żołądkowej do przełyku. Bez tego etapu dalsze leczenie przełyku Barretta zwykle nie działa. W okresie pooperacyjnym przez 3-4 miesiące zalecana jest terapia blokerami pompy protonowej.

Ten etap pozwala w 90% przypadków zatrzymać patologiczny refluks do przełyku, a tym samym zatrzymać patologiczną przemianę błony śluzowej i rearanżację odwrotnego nabłonka przełyku.

Po zabiegu w ciągu 2-3 miesięcy konieczne jest wykonanie ablacji częstotliwością radiową (RFA) chorej błony śluzowej, a następnie wykonanie badań kontrolnych przełyku (FGS) po 3 i 6 miesiącach. W przypadku dodatniej dynamiki dalsza obserwacja prowadzona jest 1-2 razy w roku.

U wielu pacjentów ze zmianami na błonie śluzowej o dużej długości (długi odcinek przełyku Barretta) wymagane są dodatkowe 1-2 sesje RFA.

Jeżeli przy ponownej ocenie stanu błony śluzowej przełyku, według FGS, zmiana w śluzówce zmniejszy się, wówczas prowadzimy dalszą obserwację dynamiczną, wykonując FGS w odstępie 6 miesięcy. Po 1 roku dokonuje się ostatecznej oceny obecności lub braku przełyku Barretta. U większości pacjentów objawy przełyku Barretta uległy odwróceniu (szczególnie u pacjentów z HH i refluksem kwaśnym). Jeżeli morfologicznie, przy biopsji, widzimy zachowanie zmian w błonie śluzowej (metaplazja), to przechodzimy do kolejnego etapu - endoskopowej (RFA) lub argonowej koagulacji błony śluzowej przełyku w okolicy przełyku Barretta.

Ablację prądem o częstotliwości radiowej i koagulację plazmą argonową wykonuje się pod kontrolą endoskopową, zwykle w znieczuleniu ogólnym (krótkotrwała sedacja dożylna). Przy odcinku zmiany do 3 cm z reguły wystarczy jedna sesja. Jeśli zmiana jest większa niż 3 cm, może być konieczne powtórzenie procedury. Po ablacji prądem o częstotliwości radiowej uszkodzona tkanka zostaje zastąpiona nabłonkiem płaskonabłonkowym i goi się bez blizn. W naszej praktyce wolimy stosować RFA, który z założenia jest ulepszoną wersją techniki koagulacji plazmą argonową, ponieważ ma mniej skutków ubocznych..

Warto zwrócić uwagę, że jeśli w obszarze metaplazji wykryto obszary o wysokiej neoplazji, w których prawdopodobieństwo inwazyjnego wzrostu znacznie wzrasta, można również wykonać ablację prądem o częstotliwości radiowej. Przy głębokich zmianach wykonuje się endoskopowe radykalne usunięcie błony śluzowej przełyku. Jeśli obszar zmian wynosi do 2 cm2, z reguły wykonuje się endoskopową resekcję błony śluzowej przełyku (EMR-C), a jeśli obszar zmian jest większy niż 2 cm2, preparacja nowotworu w warstwie podśluzówkowej (ESD).

Ponadto obowiązkowa jest dożywotnia obserwacja ambulatoryjna - w pierwszym roku po 3 miesiącach, następnie raz w roku wykonuje się FGS z możliwą biopsją błony śluzowej podejrzanych obszarów.

Bardzo rzadko po tak złożonym i etapowym leczeniu dochodzi do nawrotów przełyku Barretta (mniej niż 5%), z reguły przy nawrocie HH i pozostałości zmienionej śluzówki po RFA.

Wielu autorów przeprowadza leczenie operacyjne w odwrotnej kolejności - na początku RFA, a następnie fundoplikację laparoskopową. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że optymalny czas na laparoskopową operację przełyku to 3-4 miesiące po pierwszym etapie. Tak więc, jak wynika z badania USG przełyku, obrzęk jego ściany utrzymuje się bardzo długo (na tle RFA), a wcześniejsza fundoplikacja może prowadzić do powstania zwężenia w okolicy połączenia przełykowo-żołądkowego. Naturalnie, gojenie się błony śluzowej przełyku potrwa znacznie dłużej, ponieważ odpływ agresywnych treści z żołądka pozostaje nieskorygowany. Dlatego w naszej pracy stosujemy rozsądną kolejność. Przede wszystkim etap patogenetyczny to zatrzymanie refluksu, a dopiero potem ablacja zmienionej błony śluzowej prądem radiowym. Jak pisałem wcześniej, u niektórych pacjentów drugi etap nie jest wymagany, ponieważ błona śluzowa wraca do normy dzięki własnym procesom naprawczym.

Tak więc fundoplikacja laparoskopowa na pierwszym etapie leczenia pozwala na zmniejszenie wielkości zajętego odcinka przełyku, co w przyszłości może wymagać tylko 1-2 sesji RFA i tym samym mniejsze ryzyko wystąpienia zwężenia przełyku, a u wielu pacjentów całkowicie uniknąć drugiego etapu..

Odpowiedzi na pytania pacjentów z przełykiem Barretta

Czy przełyk Barretta może leczyć?

Przełyk Barretta jest stanem przedrakowym, jeśli pacjent z taką diagnozą przeszedł niezbędny przebieg leczenia, regularnie odwiedza lekarza w celu opanowania sytuacji i przestrzega wszystkich jego zaleceń, wówczas prawdopodobieństwo wyleczenia jest bardzo wysokie. Ta choroba, szczególnie we wczesnych stadiach, dobrze reaguje na leczenie, pod warunkiem, że jest przepisywana przez indywidualnie kompetentnego specjalistę i przeprowadzana w sposób złożony. Kompleks powinien obejmować wszystkie niezbędne metody - lecznicze, dietetyczne, endoskopowe i chirurgiczne. Dlatego do całkowitego wyleczenia przełyku Barretta wymagane są wspólne wysiłki lekarza prowadzącego i pacjenta..

Jak leczyć przełyk Barretta?

W leczeniu przełyku Barretta najważniejszym czynnikiem jest terminowe wykrycie patologii. Jeśli pacjent przejdzie regularne badania, lekarz będzie mógł wykryć chorobę na wczesnym etapie. Po skutecznym leczeniu praktycznie wykluczone jest ryzyko możliwej transformacji komórek złośliwych..

Leczenie przebiega kompleksowo iw zależności od konkretnej sytuacji obejmuje zarówno metody operacyjne, jak i zachowawcze. Program terapeutyczny opracowywany jest indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę cechy jego ciała i obraz kliniczny. W efekcie zmniejsza się ryzyko dalszego rozwoju patologii i powikłań groźnych dla życia pacjenta, poprawia się jego stan zdrowia, wzrasta jakość życia..

Jeśli sytuacja pozwala na przepisanie tylko leczenia zachowawczego, pacjent powinien być gotowy do dokładnego przestrzegania przepisanego schematu leczenia przez długi czas (od 3 miesięcy do 2 lat). Ponadto dla powodzenia zabiegu wymagana będzie pewna korekta diety i stylu życia pacjenta - zabiegi wzmacniające odporność, rozsądne dawkowanie pracy i odpoczynku, utrata wagi, odrzucenie złych nawyków (alkohol, palenie, czekolada, napoje gazowane, herbata, kawa).

Wielu pacjentów na zlecenie lekarza od razu poddaje się zabiegowi ablacji prądem o częstotliwości radiowej (RFA) błony śluzowej przełyku, podczas którego w trakcie gastroskopii dokonuje się dawkowania zniszczenia zmienionej błony śluzowej. W wyniku tej procedury nabłonek metaplastyczny zostaje zastąpiony prawidłową śluzówką. Okres leczenia zachowawczego jest kilkakrotnie skracany.

Jeśli choroba rozwinęła się na tle HH i weszła już na etap, który wymaga zastosowania chirurgicznych metod leczenia, w naszej klinice stosowane są metody laparoskopowe, które są nie tylko skuteczne, ale powodują minimum urazów, dzięki czemu są łatwo tolerowane przez pacjenta.

Celem kompleksu metod chirurgicznych i zachowawczych jest zminimalizowanie ryzyka raka i odbudowa błony śluzowej przełyku. Również leczenie chirurgiczne jest zalecane, jeśli leczenie zachowawcze nie przyniosło oczekiwanych rezultatów..

Jak długo żyć z przełykiem Barretta?

Jeśli leczenie jest skuteczne, co zdarza się w większości przypadków, pacjenci, u których zdiagnozowano przełyk Barretta, prowadzą normalne życie..

Dlatego ważne jest, aby zidentyfikować chorobę na wczesnym etapie i przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego. Zagrożeniem dla życia nie jest sam syndrom, ale jego powikłania. Niestety liczba pacjentów z rakiem przełyku rośnie z każdym rokiem. Leczenie raka przełyku ma charakter wyłącznie chirurgiczny i towarzyszy mu długa i bardzo obszerna interwencja chirurgiczna polegająca na usunięciu całego przełyku i operacji plastycznej żołądka.

Jak często przełyk Barretta przekształca się w raka??

Przełyk Barretta różni się od zwykłych chorób przewlekłych tym, że degeneracja komórek w dowolnym momencie może stać się złośliwa. Na pierwszy rzut oka spokojnie przebiegająca choroba może nagle przekształcić się w raka przełyku. Ponadto proces onkologiczny charakteryzuje się szybkim rozwojem..

Obecnie światowa medycyna odnotowuje znaczny wzrost liczby chorych na raka przełyku, co jest konsekwencją zaniedbanego przełyku Barretta. Prawdopodobieństwo, że ten zespół rozwinie się w raka, według Światowej Organizacji Zdrowia, różni się w zależności od kraju i wynosi od 0,5% do 10%. Biorąc pod uwagę, że w naszym kraju ludzie nie przywiązują wystarczającej uwagi do swojego zdrowia, odpisują alarmujące objawy z powodu złego samopoczucia, prawdopodobieństwo, że choroba zostanie zdiagnozowana na późniejszych etapach, a proces degeneracji komórek nabierze złośliwego charakteru, skłania się ku dużej liczbie.

Dlatego przy najmniejszym podejrzeniu choroby przełyku Barretta konieczna jest konsultacja z wysoko wykwalifikowanym specjalistą. Zawsze możesz też napisać na moją osobistą pocztę: [email protected]

Lokalizacja przełyku Barretta w połączeniu żołądkowo-przełykowym

Obraz wizualny podczas endoskopii, opcje błony śluzowej z przełykiem Barretta

Obraz wizualny podczas endoskopii, długość zmiany śluzowej przełyku Barretta

Zadawaj pytania lub zapisz się na konsultację

Zadawaj pytania lub zapisz się na konsultację telefoniczną:
+7 495 222-10-87
+7 903 798-93-08
Możesz otrzymać bezpłatną konsultację profesorską przez e-mail:
[email protected] [email protected] kopia

„Kiedy piszesz list, wiedz: trafia on do mnie na mój osobisty e-mail. Na wszystkie Twoje listy zawsze odpowiadam tylko sam. Pamiętam, że ufasz mi to, co najcenniejsze - swojemu zdrowiu, swojemu przeznaczeniu, swojej rodzinie, swoim bliskim i robię wszystko, co możliwe, aby uzasadnić Twoje zaufanie..

Codziennie odpowiadam na Twoje listy przez kilka godzin.

Wysyłając do mnie list z pytaniem masz pewność, że dokładnie zbadam Twoją sytuację, w razie potrzeby poproszę o dodatkowe dokumenty medyczne.

Ogromne doświadczenie kliniczne i dziesiątki tysięcy zakończonych sukcesem operacji pomogą mi zrozumieć Twój problem nawet na odległość. Wielu pacjentów wymaga odpowiedniego leczenia zachowawczego zamiast opieki chirurgicznej, podczas gdy inni wymagają pilnej operacji. W obu przypadkach nakreślam taktykę działania i jeśli to konieczne zalecam dodatkowe badania lub pilną hospitalizację. Należy pamiętać, że niektórzy pacjenci wymagają wcześniejszego leczenia chorób współistniejących i odpowiedniego przygotowania przedoperacyjnego do pomyślnej operacji..

W liście pamiętaj (!) Podaj wiek, główne skargi, miejsce zamieszkania, numer telefonu kontaktowego i adres e-mail do bezpośredniej komunikacji.

Aby móc szczegółowo odpowiedzieć na wszystkie Państwa pytania, prosimy o przesłanie wraz z zapytaniem zeskanowanych raportów z USG, TK, MRI oraz konsultacji innych specjalistów. Po zbadaniu sprawy prześlę szczegółową odpowiedź lub list z dodatkowymi pytaniami. W każdym razie postaram się pomóc i uzasadnić Twoje zaufanie, które jest dla mnie najwyższą wartością..

Artykuły O Zapaleniu Wątroby