Antybiotyki na infekcje jelitowe: mechanizm działania, zastosowania i alternatywy

Główny Zapalenie jelit

Antybiotyki to duża grupa leków, które niszczą komórki drobnoustrojów na różne sposoby. Istnieją antybiotyki pochodzenia naturalnego, półsyntetyczne i syntetyczne. Skuteczny wobec czynników bakteryjnych, nie wpływa znacząco na żywotną aktywność wirusów.

Mechanizm działania antybiotyków

Istnieje kilka możliwości klasyfikacji antybiotyków, jedna z nich zależy od mechanizmu działania. Antybiotyk może mieć działanie bakteriobójcze lub bakteriostatyczne.

  • Mówią o antybiotyku bakteriobójczym, jeśli jego substancja czynna niszczy komórkę środka drobnoustrojowego i umiera. Te antybiotyki obejmują penicylinę.
  • O antybiotyku bakteriostatycznym powinniśmy mówić, jeśli jego aktywny składnik tylko spowalnia proces rozmnażania się komórki bakteryjnej, ale jej nie niszczy. Oznacza to, że w przypadku braku takiego antybiotyku środek drobnoustrojowy może w pełni przywrócić swoją żywotną aktywność. Jako przykład możemy rozważyć bursztynian chloramfenikolu.

Istnieje jeszcze bardziej szczegółowa klasyfikacja według specyfiki wpływu antybiotyku na różne procesy życiowe komórki drobnoustroju (hamowanie syntezy białek i inne), ale taka informacja jest trudna dla laika i interesuje tylko wąskie grono specjalistów.

W praktyce medycznej wszystkie antybiotyki są podzielone na główne i rezerwowe.

  • Najważniejsze z nich to leki pierwszego rzutu, które są przepisywane na określoną chorobę zakaźną, jako najbardziej skuteczne i bezpieczne.
  • Leki rezerwowe, jak sama nazwa wskazuje, są stosowane tylko wtedy, gdy leki pierwszego rzutu nie są skuteczne lub nie można ich przepisać z innego powodu..

Zalety i wady antybiotyków

Korzyściniedogodności
  • ciężkie infekcje bakteryjne można wyleczyć tylko antybiotykami, w przeciwnym razie pacjent umrze;
  • terminowe (wczesne) stosowanie antybiotyków pomaga uniknąć powikłań lub rozwoju uogólnionych postaci infekcji;
  • szeroki zakres działania przeciwdrobnoustrojowego niektórych antybiotyków umożliwia skuteczne wyleczenie infekcji jeszcze przed uzyskaniem wyników konkretnego badania bakteriologicznego;
  • antybiotyki dostępne są w kilku formach (tabletki, syrop, zastrzyki), co pozwala na wybór najdogodniejszej dla konkretnego pacjenta opcji leczenia;
  • prawidłowy schemat terapii przeciwdrobnoustrojowej, wybrany przez specjalistę, pozwala skrócić czas trwania choroby i szybko przywrócić utracone zdrowie.
  • tworzenie szczepów opornych na antybiotyki, zwłaszcza przy nieracjonalnym stosowaniu;
  • skutki uboczne (toksyczne działanie na tkankę wątroby, nerek, nerw słuchowy);
  • nie wszystkie antybiotyki są dostępne w postaci tabletek, pacjent potrzebuje dodatkowych środków do podania zastrzyku domięśniowego lub dożylnego;
  • możliwość indywidualnej nietolerancji w postaci reakcji anafilaktycznej;
  • negatywny wpływ na własną mikroflorę jelitową (dysbioza).

Dlaczego nie możesz samodzielnie wybrać antybiotyków

Tylko lekarz może ocenić wszystkie możliwe korzyści płynące ze stosowania leku, zasadność jego stosowania, a także ryzyko wystąpienia skutków ubocznych. Kolejnym ważnym punktem są możliwe interakcje między lekami, zwłaszcza jeśli pacjentka stale przyjmuje leki (przeciwnadciśnieniowe, doustne środki antykoncepcyjne). W takiej sytuacji działanie przeciwdrobnoustrojowe może się zwiększyć lub zmniejszyć, więc terapia infekcji bakteryjnej może być zbyt silna lub odwrotnie, zbyt słaba..

Do racjonalnej antybiotykoterapii konieczne jest:

  • wybierz lek zgodnie z maksymalną wrażliwością bakterii na niego;
  • czas trwania antybiotykoterapii powinien wynosić co najmniej 7-10 dni (nawet w przypadku poprawy stanu klinicznego);
  • dawka powinna być średnia, należy unikać minimum i maksimum, ponieważ pierwsza może nie być wystarczająco skuteczna, a druga może wywołać skutki uboczne.

Samoleczenie może spowodować poważne, a nawet nieodwracalne szkody dla organizmu, a konsultacja lekarska nigdy nie będzie zbyteczna.

Kiedy antybiotyki są uzasadnione

W medycynie istnieją protokoły kliniczne dotyczące stosowania antybiotyków. Lekarz każdej specjalności jest dobrze zorientowany w takiej dokumentacji, określając stan, w którym antybiotyki są naprawdę potrzebne.

Lekarz zazwyczaj przepisuje antybiotyki w sytuacjach takich jak:

  • infekcje bakteryjne są ciężkie i powodują powikłania;
  • infekcje wirusowe z wysokim ryzykiem skojarzenia z czynnikami bakteryjnymi;
  • zapobieganie infekcjom bakteryjnym podczas zabiegów chirurgicznych;
  • prawdopodobieństwo porodu zakażonego i wysokie ryzyko rozwoju posocznicy ginekologicznej;
  • leczenie pacjentów w wieku poniżej 3 lat lub powyżej 65 lat.

W każdej sytuacji substancja aktywna dobierana jest indywidualnie, a także ustalany jest czas jej stosowania oraz wymagana dawka.

W jaki sposób wybierany jest konkretny lek?

Mikrobiologia posiada obszerne informacje na temat wrażliwości czynników drobnoustrojów (patogenów choroby zakaźnej) na określony antybiotyk, czyli o specyfice czynnika drobnoustrojowego. Jest to informacja, którą kieruje się lekarz przepisując leki w pierwszych dniach choroby..

Po otrzymaniu wyników konkretnego badania bakteriologicznego można dostosować antybiotykoterapię. Ostatnim etapem analizy bakteriologicznej (inokulacji) jest informacja o wrażliwości drobnoustroju wyizolowanego z organizmu pacjenta na określony antybiotyk. Im wyższa czułość, tym większe prawdopodobieństwo skutecznego leczenia i wyzdrowienia pacjenta.

Rodzaje i lista leków

Istnieje wiele opcji klasyfikacji antybiotyków, najczęściej stosowanej opcji, która opiera się na właściwościach chemicznych substancji czynnej..

GrupaPrzykład
penicylinybenzylopenicylina, oksacylina
cefalosporynycefaleksyna, cefuroksym, ceftriakson
karbapenemytienam
makrolidyerytromycyna, azytromycyna
tetracyklinydoksycyklina
aminoglikozydygentamycyna
chloramfenikolbursztynian chloramfenikolu
różnorodnypolimyksyna, ryfampicyna

Istnieją również specjalne grupy antybiotyków, które są skuteczne przeciwko pojedynczemu drobnoustrojowi, ale mają różny wpływ na różne postacie kliniczne choroby. Na przykład leki przeciwgruźlicze dobierane są zgodnie z dominującym uszkodzeniem tkanek (w postaci płucnej niektóre są przepisywane, aw przypadku uszkodzenia mózgu inne) i czasem trwania choroby.

Bakteriofagi - alternatywa dla antybiotyków?

Bakteriofag to wirus, który niszczy bakterie. Jednak nie jest równoważnym zamiennikiem antybiotyków. Bakteriofagi powstały tylko przeciwko niektórym bakteriom (głównie patogenom infekcji jelitowych), nie ma takiego środka przeciwko wielu infekcjom (choroba meningokokowa, błonica).

Ponadto bakteriofag można przepisać tylko z potwierdzoną etiologią choroby, na przykład z potwierdzoną salmonellozą bakteriofag salmonelli działa dość skutecznie, ale przy shigellozie nie ma efektu terapeutycznego. W przeciwieństwie do antybiotyków nie ma uniwersalnego bakteriofaga; tego leku nie można stosować jako leku pierwszego rzutu w pierwszym dniu choroby. W przypadku uogólnionej postaci infekcji lub ciężkiego przebiegu stosowanie bakteriofaga jest niewłaściwe.

Właściwie dobrany antybiotyk działa znacznie silniej, dlatego nie ma dla niego równoważnej alternatywy.

Antybiotyki dla dorosłych i dzieci z infekcją jelitową

Antybiotyki to substancje pochodzenia naturalnego lub sztucznego, które mają zdolność hamowania wzrostu i rozmnażania żywych komórek. Jako leki stosuje się te rodzaje antybiotyków, które prawie nie szkodzą makroorganizmowi, ale mają na celu hamowanie bakterii.

Ze względu na wpływ na komórki bakteryjne dzielą się na dwie kategorie:

  • leki bakteriostatyczne - zatrzymują rozmnażanie patogennych mikroorganizmów;
  • środki bakteriobójcze - niszczą bakterie i usuwają je z organizmu.

Większość antybiotyków jest bezsilna wobec wirusów. Ale ich działanie przeciwbakteryjne przejawia się przy dowolnej metodzie aplikacji - doustnej, dożylnej, domięśniowej.

Antybiotyki na infekcje jelitowe należy stosować w 20% ogółu przypadków. Samodzielne podawanie leków przeciwbakteryjnych jest obarczone poważnymi problemami zdrowotnymi.

Według badań medycznych infekcje jelit wywołuje około 40 rodzajów drobnoustrojów chorobotwórczych, ale tylko 35 z nich ma charakter bakteryjny. Jednak nie każda biegunka, której towarzyszy wysoka gorączka i ogólne złe samopoczucie, są spowodowane chorobą zakaźną. Aby uzyskać dokładną diagnozę, konieczne jest przeprowadzenie badania laboratoryjnego, które określa rodzaj i charakter patogenu. Tylko wtedy zabieg będzie odpowiedni i skuteczny..

Oprócz patogennych bakterii, które dostają się do organizmu z zewnątrz, istnieje grupa mikroorganizmów oportunistycznych, które żyją w jelitach. Staphylococcus aureus, clostridia, enterobacteria, proteus. Mają korzystny wpływ na pracę przewodu pokarmowego, uczestniczą w rozkładzie białek i poprawiają perystaltykę jelit, ale przy gwałtownym spadku odporności mogą wywoływać choroby. Aby antybiotyki nie hamowały korzystnej mikroflory, należy ukierunkować ich działanie..

Na jakie patogeny jelitowe powinny działać antybiotyki?

Eksperci wyliczyli, że stosowanie antybiotyków przeciwko infekcjom jelit jest uzasadnione tylko w 20% przypadków. Badanie patogenów wykazało, że warunkowo patogenna (opcjonalnie) flora jelitowa może się w nie przekształcić.

Są to mikroorganizmy, które normalnie żyją razem z pożytecznymi bifidobakteriami i pałeczkami kwasu mlekowego, stanowią zaledwie 0,6% masy i są zlokalizowane głównie w jelicie grubym. Do grupy należą gronkowce (złociste i naskórkowe), klebsiella, proteus, clostridia, enterobacteria, kilka rodzajów grzybów drożdżowych.

Są aktywowane i stają się niebezpieczne dla organizmu tylko przy znacznym spadku odporności..

Funkcje flory fakultatywnej obejmują udział w rozkładaniu białek zwierzęcych do tworzenia indolu i skatolu. Substancje te z umiarem działają pobudzająco na motorykę jelit. Przy nadmiernej edukacji pojawia się biegunka, wzdęcia, odurzenie organizmu.


E. coli występuje w szczepach patogennych i niepatogennych

E. coli są klasyfikowane przez różnych badaczy jako normalna flora lub warunkowo patogenne. Zasiedla błonę śluzową jelit u noworodka od pierwszych dni po urodzeniu. Jego masa wynosi 1/100 proc. W stosunku do zawartości bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego, ale ze względu na swoje użyteczne właściwości staje się niezastąpiony:

  • uczestniczy w rozkładaniu i przyswajaniu laktozy;
  • potrzebny do syntezy witamin K i B;
  • uwalnia substancje podobne do antybiotyków (kolicyny), które hamują wzrost ich własnych patogennych szczepów;
  • związane z aktywacją odporności ogólnej i miejscowej.

Patogenne patogeny wywołujące choroby zakaźne to: salmonella, shigella, clostridia, cholera vibrio, niektóre szczepy gronkowców. W organizmie człowieka intensywnie namnażają się w jelitach, wypierają zdrową florę i zakłócają proces trawienia. Niektóre mikroorganizmy są zdolne do wytwarzania toksyn, które powodują dodatkową toksyczność.

W leczeniu patologii użyteczna lista antybiotyków powinna obejmować leki, które mają niezaprzeczalny ukierunkowany wpływ na te patogeny. Warto zauważyć, że najczęściej w analizach kału wykrywa się florę mieszaną..

Typowe znaki

W tym przypadku bierze się pod uwagę objawy jednoczące charakterystyczne dla wszystkich typów infekcji jelitowych: podwyższona temperatura ciała (muszę powiedzieć, że czasami temperatura w tych przypadkach sięga 39 stopni i trudno ją obniżyć), nudności, wymioty, biegunka, ból jelit itp. Powód te kłopoty są zwykle trywialne do łez. To brudne, niemyte ręce, które są pożywką dla patogenów infekcji jelitowych. Grupą ryzyka, jak zawsze, są dzieci i osoby starsze, chociaż młodzi, silni ludzie nie są chronieni przed tego typu dolegliwościami. Ta dolegliwość może się w każdej chwili wyprzedzić. Leczenie w takich przypadkach rozpoczyna się od wyznaczenia ścisłej diety, a następnie łączy się leki..

Ale aby wiedzieć, jak leczyć, musisz zrozumieć, co leczyć i od czego w rzeczywistości zachorowałeś..

Rozważ główne leki na infekcje jelitowe.

Wymagania dotyczące antybiotyków na infekcje jelitowe

Aby zapewnić najskuteczniejsze działanie, wybrany lek powinien:

  • po podaniu doustnym w tabletkach, kapsułkach, zawiesinach nie neutralizują soku żołądkowego i nie docierają do jelit;
  • mają niską zdolność wchłaniania w górnych sekcjach w celu odkażenia wszystkich części okrężnicy;
  • dobrze łączy się z innymi lekami przeciwbakteryjnymi z serii sulfanilamidów (Salazodimetoksyna, Phtalazol) i środkami odtruwającymi (Smecta);
  • nie mają negatywnego wpływu na pacjenta.

Zapobieganie dysbiozy

Bakterie są dość wytrwałymi stworzeniami i nie jest tak łatwo doprowadzić organizm do takiego stanu, aby pożyteczne mikroorganizmy się w nim nie osiedliły (przy braku innych chorób). Aby uniknąć choroby wystarczy prowadzić zdrowy tryb życia i stosować się do prawidłowej, zbilansowanej diety, nie nadużywać „oczyszczania” organizmu i przewodu pokarmowego. Nie daj się też ponieść lekom przeciwbakteryjnym. Ten rodzaj leczenia powinien być wykonywany tylko wtedy, gdy lekarz przepisze antybiotyki..

Który antybiotyk jest uważany za najlepszy?

Za najlepszy lek można uznać taki, który ma szerokie spektrum działania (na kilka patogenów jednocześnie), maksymalnie oddziałuje na bakterie chorobotwórcze i minimalnie zagraża organizmowi. Nie ma całkowicie bezpiecznych antybiotyków. Wyróżniają się mniej lub bardziej wyraźnym działaniem toksycznym na wątrobę, nerki, komórki mózgowe, hematopoezę.


Reakcja alergiczna objawia się katarem, zatkaniem nosa

Jako powikłania i przeciwwskazania, instrukcje użytkowania obejmują:

  • ograniczenia dotyczące stosowania w dzieciństwie i ciąży;
  • niewydolność nerek i wątroby;
  • ciężka miażdżyca naczyń mózgowych i udar;
  • choroba umysłowa;
  • niedokrwistość;
  • naruszenie krzepnięcia krwi;
  • nadwrażliwość objawiająca się reakcjami alergicznymi.

Te cechy antybiotykoterapii świadczą o słuszności wymogu lekarzy, aby nie przyjmowali leków samodzielnie lub za radą znajomych..

Niektórzy pacjenci piją w domu jakiekolwiek leki i nie chcą iść do lekarza. Powodem jest obawa, że ​​zostaną hospitalizowani na oddziale zakaźnym, zmuszeni do wykonania badań. Taka „taktyka” prowadzi do rozwoju oporności wielorakiej u osoby z następczym brakiem skutków działania kuracji przeciwbakteryjnej.

Aby przywrócić równowagę wodno-solną

Regidron


Lek przywraca równowagę kwasowo-zasadową, którą z konieczności zaburzają obfite i częste wymioty oraz biegunka.

Składniki: NaCl - 3,5 g, Cytrynian Na - 2,9 g, KCl - 2,5 g, Dekstroza - 10 g.

Sposób przyjmowania: opakowanie rozpuszcza się w 1 litrze przegotowanej wody, schłodzony płyn jest pobierany, za każdym razem wstrząsając.

Rehydron przyjmuje się w dawce obliczonej dla dorosłych i dzieci, nie na podstawie wieku, ale wagi. Pacjent co godzinę przyjmuje ilość roztworu w ilości 10 ml na 1 kilogram masy ciała. Po wymiotach i każdym luźnym stolcu należy wypić dodatkową porcję w tym samym tempie.

Kiedy pokazano?

Analiza pod kątem badań oznacza sprawdzenie wyraźnych wskazań do stosowania antybiotyku, objawów zapalenia i czynnika zakaźnego (leukocyty, duża ilość śluzu, zanieczyszczenia krwi są wykrywane w kale, w badaniu krwi - wzrost ESR, leukocytoza, zmiana formuły).

Leczenie antybiotykami jest obowiązkowe:

  • z durem brzusznym, salmonellozą, cholerą, czerwonką, escherichiozą i innymi ciężkimi infekcjami przewodu pokarmowego;
  • ciężki stan pacjenta, ciężkie schorzenie jelit z objawami odwodnienia, a także u dzieci, zwłaszcza niemowląt, jeśli przebieg choroby oceniamy jako umiarkowany;
  • pojawienie się objawów ogólnej sepsy i rozwój odległych ognisk infekcji;
  • zakażenie pacjentów z niedokrwistością hemolityczną, stanem niedoboru odporności, podczas leczenia nowotworów;
  • obecność skrzepów krwi w stolcu.

Antyseptyki

Takie leki można uznać za równie skuteczne jak antybiotyki. Jednak ich stosowanie nie jest tak niebezpieczne dla organizmu, ponieważ nie zabijają „pożytecznych” bakterii. Używany głównie przeciwko patogenom odbytnicy.

Wymieńmy te najpopularniejsze:

  1. Ersefuril - dopuszczony do spożycia od 6 roku życia, charakteryzuje się ukierunkowanym działaniem na obcą mikroflorę, czerwonkę, rotarowirusy, prawie wszystkie drobnoustroje są wrażliwe na lek. Jego jedyną wadą jest to, że nie jest w stanie wyeliminować poważnych infekcji bakteryjnych..
  2. Fthalazol - stosowany w przypadku objawów rozstroju żołądkowo-jelitowego.
  3. Furazolidon - działa przeciw salmonelli, shigelli, stymuluje układ odpornościowy. Mogą leczyć czerwonkę, dur brzuszny, zwalczać rzęsistki i lamblie.
  4. Intetrix jest środkiem przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym do leczenia chorób jelit u osób podróżujących i spędzających czas na świeżym powietrzu.

Antybiotyki na ostre infekcje jelitowe

Spora grupa chorób, która w okresie letnim częściej występuje wśród dzieci w grupach zorganizowanych (przedszkola, kolonie, oddziały szpitalne) to ostre infekcje jelitowe. Powodem jest naruszenie norm sanitarnych w instytucji, rażące nieprzestrzeganie zasad przechowywania żywności, kupowania i przygotowywania żywności.

Ochrona wątroby podczas przyjmowania antybiotyków

U wielu dzieci biegunka i gorączka występują natychmiast. W przypadku wykrycia objawów infekcji dzieci są izolowane i przekazywane na leczenie i obserwację do oddziału chorób zakaźnych dzieci. W tym czasie inspektorzy sanitarni przeprowadzają kontrolę w celu ustalenia przyczyny.

Dzieci z łagodnym zatruciem i umiarkowanym nasileniem nie muszą przyjmować antybiotyków. Ogólnie rzecz biorąc, wskaźniki samopoczucia i zdrowia poprawiają się po wyznaczeniu obfitego picia, sorbentów, bakteriofagów, przestrzegania diety.

Antybiotyki są dodawane do leczenia, jeśli po 2-3 dniach nie obserwuje się poprawy lub jeśli dokładnie wykryto zakażenie patogenami wymagającymi obowiązkowego leczenia środkami przeciwbakteryjnymi.


Antybiotyki działają na struktury komórkowe drobnoustroju (błona, rybosomy, budowa łańcuchów białkowych)

wnioski

Konieczne jest stosowanie leków przeciwbakteryjnych w przypadku zakaźnych chorób jelit, ponieważ tylko one pozwalają na eliminację patogenu. W tym celu najlepiej stosować fluorochinolony (ciprofloksacynę), a jeśli istnieją przeciwwskazania do stosowania leków z tej grupy, cefalosporyny trzeciej generacji (ceftriakson lub cefoperazon). W praktyce pediatrycznej stosuje się tylko cefalosporyny, ponieważ nie można im podawać fluorochinolonów ze względu na ograniczenia wiekowe.

Jednak fundamentalnie ważnym punktem w leczeniu infekcji jelitowych jest terapia infuzyjna - pozwala ona zatrzymać zespół odurzenia, który rozwinął się w wyniku masowego rozmnażania i niszczenia komórek bakteryjnych. To roztwory soli, a nie antybiotyki, na te choroby są lekami ratunkowymi..

Opis najpopularniejszych grup

Mija kilka dni, zanim zidentyfikowany zostanie określony patogen. Wraz ze wzrostem ciężkości pacjentów najbardziej wskazane jest stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania na mikroorganizmy. Zatrzymują dalsze namnażanie lub zabijają bakterie. Najczęściej stosuje się następujące grupy leków.

Cefalosporyny

Cefabol, Claforan, Rocesim, Cefotaxime - niszczą syntezę płaszcza białkowego bakterii, działają na aktywne mikroorganizmy podczas wzrostu i rozmnażania, od 3 do 10% pacjentów daje reakcję alergiczną krzyżową z penicylinami, Ceftriakson działa dłużej niż inne leki.

Fluorochinolony

Norfloxacin, Normax, Ciprolet - blokują enzymy zaangażowane w budowę DNA patogenu, dlatego komórki umierają, leki nie są przepisywane pacjentom poniżej 18 roku życia, z niedoborem enzymu glukozo-6-dehydrogenazy, ciąża i karmienie dziecka, Ciprofloksacyna i Ofloksacyna działają najsilniej.

Aminoglikozydy

Gentamycyna, Netromycyna, Neomycyna - zakłócają sekwencję aminokwasów podczas budowania białek przez mikroorganizm, są w stanie zatrzymać rozmnażanie. Leki należące do grupy działają na szczepy gronkowców wrażliwe na oksacylinę, a gentamycyna na enterokoki.

Wady obejmują zbyt mały zakres między dawkami terapeutycznymi i toksycznymi. Mają negatywne konsekwencje w postaci upośledzenia słuchu, aż do całkowitej głuchoty, zawrotów głowy, szumów usznych, upośledzonej koordynacji ruchów, toksycznego wpływu na nerki. Dlatego w przypadku infekcji jelitowych stosuje się je tylko w ciężkich przypadkach sepsy..

Tetracykliny

Tetradox, Doxal, Vibramycin - leki pozyskuje się z grzyba z rodzaju Streptomyces lub syntetycznie (Metacyclin, Doxycycline). Mechanizm szerokiego działania polega na tłumieniu enzymów biorących udział w syntezie RNA, niszcząc rybosomy komórek, pozbawiając je energii. Odporne szczepy są możliwe wśród Escherichia i Salmonella. W wysokich stężeniach leki zabijają bakterie.

Aminopenicyliny

Ampicylina, Monomycyna - półsyntetyczne penicyliny, mogą zakłócać syntezę składników komórkowych bakterii podczas wzrostu i rozmnażania. Wydalany z żółcią i moczem. Są bardziej podatni na reakcje alergiczne, dysbiozę.

Obecnie w tych grupach jest wystarczająco dużo rodzajów narkotyków syntetycznych. Tylko lekarz specjalista może wybrać najbardziej wskazany antybiotyk. Brak wyników terapii jest wskaźnikiem oporności patogenu na zastosowany lek.


W tworzeniu oporności na antybiotyki zaangażowane są różne mechanizmy

Klasyfikacja dysbiozy według zawartości mikroorganizmów w kale

Ponadto istnieje inna klasyfikacja złożoności choroby, oparta nie na objawach rozwoju dysbiozy, ale na wskazaniach laboratoryjnych badań kału z naruszeniem mikroflory. Dla dorosłych podzielony jest na dwie grupy. Dla jasności przedstawiamy go również w formie tabeli:

WiekEtapWskaźniki laboratoryjne
Poniżej 50Scena 1Zaniżony do 10 5-10 6 lub zawyżony do 10 9-10 10 wskaźnik typowej Escherichia, niedoszacowany do 10 5-10 6 wskaźnik pałeczek kwasu mlekowego i niedoszacowany do 10 6-10 7 wskaźnik bifidobakterii.
Etap 2Przeszacowany do 10 5-10 7 wskaźnik bakterii oportunistycznych, niedoszacowany do 10 7 wskaźnik bifidobakterii i do 10 5 Lactobacilli.
Etap 3Wskaźnik mikroorganizmów oportunistycznych przekracza 10 7, wskaźnik pałeczek kwasu mlekowego zmniejsza się do 10 5, bifidobakterii - do 10 7.
Po 50 latachScena 1Wskaźnik typowych Escherichia przekroczył 10 5-10 10, wskaźnik pałeczek kwasu mlekowego spadł do 10 4-10 5, bifidobakterii - do 10 6-10 7.
Etap 2Wzrost wskaźnika mikroorganizmów oportunistycznych wzrasta do 10 5-10 7, wskaźnik pałeczek kwasu mlekowego spada do 10 4, bifidobakterii - do 10 6.
Etap 3Wskaźnik mikroorganizmów oportunistycznych przekracza 10 6-10 7, wskaźnik pałeczek kwasu mlekowego zmniejsza się do 10 4, bifidobakterii - do 10 6.

Antybiotyki dla dorosłych

Oto najczęściej przepisywane leki przeciwbakteryjne.

Ceftriakson

Cefalosporyna, zdolna do blokowania rozmnażania Shigella, Salmonella, jelitowa Escherichia, Proteus. Jeśli gronkowce są oporne na metycylinę, oporność na ceftriakson pozostaje. W stanie niezmienionym wchodzi do jelit z żółcią do połowy dawki.

Przeciwwskazane u wcześniaków oraz w przypadku utrzymywania się żółtaczki, kobiet w ciąży i karmiących piersią, z zaburzeniami jelit związanymi z działaniem leków. Proszek w fiolkach rozcieńcza się lidokainą, dzięki czemu wstrzyknięcia są bezbolesne.

Ciprofloxacin

Wzmocniony przedstawiciel grupy fluorochinolonów, synonimy Tsiprobay, Quintor, Arflox. 8 razy większa aktywność Norfloksacyny. Ma szeroki wachlarz efektów. Maksymalne stężenie osiąga po podaniu doustnym po 1,5-2 godzinach, przy podaniu dożylnym - po 30 minutach.

Dobrze działa na infekcje jelitowe wywołane przez salmonellę, shigellę. Jest stosowany podczas infekowania pacjentów z rakiem. Dzienna dawka podzielona jest na 2 dawki w tabletkach lub dożylnej kroplówce.

Doksycyklina

Przedstawiciel tetracyklin, dobrze wchłania się z jelit, maksymalne stężenie powstaje w żółci. Mniej toksyczny w porównaniu z innymi lekami z tej grupy. Pozostaje w organizmie przez długi czas, aż 80% jest wydalane z kałem.

Ampiox

Połączony preparat z grupy penicylin, obejmujący ampicylinę i oksacylinę, jest aktywny przeciwko Escherichia coli, Proteus. Aby utrzymać dawkę terapeutyczną we krwi, konieczne jest wstrzyknięcie domięśniowe 6 razy dziennie.

Lewomycetyna

Lub Chloramfenikol - ma szeroki zakres działania, jest stosowany w leczeniu dorosłych z infekcjami jelitowymi, durem brzusznym, cholerą. Ze względu na właściwości toksyczne (zwiększona niestrawność, wymioty, zahamowanie hematopoezy, zapalenie nerwu, zaburzenia psychiczne) nie jest zalecany do leczenia dzieci, kobiet w ciąży.


Lek ma wyraźne właściwości toksyczne, więc jego stosowanie jest ograniczone

Jak mikroby dostają się do organizmu?

W praktyce oznacza to, że po wyleczeniu danej infekcji istnieje szansa na jej powrót po krótkim czasie. Mikroby dostają się zwykle do naszego organizmu przez jamę ustną. Dlatego spożywanie pokarmów takich jak:

  • surowa woda nieprzegotowana;
  • mleko, które nie zostało poddane obróbce cieplnej;
  • nabiał;
  • ciasta ze śmietaną;
  • niedostatecznie przetworzone termicznie mięso;
  • surowe jajka.

Wirusy infekcji jelitowych mogą być również przenoszone przez unoszące się w powietrzu kropelki. Muszę powiedzieć, że stopień podatności na wszystkie wymienione czynniki zakaźne jest inny, ale każdy go ma. Według statystyk medycznych osoby starsze, dzieci i dorośli z osłabioną odpornością najczęściej chorują. Leki powinny być przepisywane wyłącznie przez lekarza.

Co jest przepisywane w celu wyeliminowania infekcji jelitowej podczas ciąży?

Podczas ciąży biegunkę leczy się dietą, schematem picia, enterosorbentami. Antybiotyki stosuje się tylko w przypadku ciężkiego stanu przyszłej matki, gdy ryzyko powikłań przewyższa prawdopodobieństwo negatywnego wpływu na płód.

Lekarze stosują leki o najmniej toksycznym działaniu i niskim wchłanianiu z jelita. Należą do nich Alfa Normix, Amoksycylina, Ceftizin. Przepisywany na salmonellozę, cholerę, czerwonkę, wykrywanie Proteus, Shigella, Clostridium.

Metody infekcji

Ceftriakson jest proszkiem stosowanym do przygotowania roztworów i dalszego podawania dożylnego lub domięśniowego (0,5 g na 2 ml lub 1 g na 3,5 ml). Stosuje się go przy salmonellozie, durie brzusznym i krętkach. Dobrze tolerowany, ale może powodować niewielkie reakcje niepożądane ze strony przewodu pokarmowego - nudności, luźne stolce.
Ciprofloksacyna to jeden z najbardziej aktywnych fluorochinolonów, dostępny w postaci gotowego roztworu w fiolkach do podawania doustnego, a także w postaci tabletek i kapsułek. Działanie skierowane jest przeciwko salmonelli, shigella, campylobacter i innym patogenom. Zalecana dawka to 0,125 do 0,75 g dwa razy dziennie. Nie przepisywany kobietom w ciąży i karmiącym, a także dzieciom poniżej 15 roku życia. Może powodować zwiększoną wrażliwość na światło słoneczne (nadwrażliwość na światło).

Lewomycetyna jest skuteczna przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym. Postać dawkowania - tabletki i proszki do sporządzania roztworów do wstrzykiwań. Pomaga przy durie brzusznym, paratyfusie, salmonellozie, shigellozie, zapaleniu otrzewnej, jersiniozie. Średnia dawka w tabletkach wynosi 250-500 mg trzy razy dziennie; we wstrzyknięciach - 500-1000 mg z tą samą częstotliwością. Przeciwwskazane u dzieci poniżej 3 roku życia, kobiet w ciąży i karmiących.

Alpha Normix - tabletki rifaksyminy. Aktywnie walczy z różnymi typami bakterii - Shigella, Proteus, Streptococcus, Clostridia. Podawany wewnętrznie wchłania się mniej niż 1%, więc skutki uboczne są łagodne. Dozwolone dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat. Dawkowanie - 1-2 tabletki co 8 godzin.

Amoksycylina to lek bakteriobójczy stosowany do podawania doustnego (tabletki, kapsułki, roztwory, zawiesiny) i iniekcji (proszek). Dawkowanie ustalane jest indywidualnie - od 0,125 do 0,5 g trzy razy dziennie. Możliwe reakcje alergiczne lub rozwój nadkażeń.

Ceftydyna jest proszkiem do rozcieńczania i podawania dożylnego lub domięśniowego. Działa na wiele szczepów bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Może być stosowany w leczeniu noworodków (30 mg / kg dziennie, podzielone na 2 dawki). Dorosłym przepisuje się 1 g co 8 godzin lub 2 g dwa razy dziennie.

Metodę aplikacji dobiera się biorąc pod uwagę ciężkość choroby. We wczesnych stadiach preferowane są tabletki, syropy i zawiesiny; w ciężkich warunkach stosuje się zastrzyki dożylne i domięśniowe.

Schemat leczenia (przed, po, w trakcie posiłków) musi być zgodny z instrukcjami dla konkretnego leku. Naruszenie dawki przepisanej przez lekarza jest surowo zabronione.

Podczas antybiotykoterapii ważne jest przestrzeganie diety dietetycznej:

  • wykluczyć słodkie potrawy, które przyczyniają się do rozwoju patogennej mikroflory;
  • ograniczyć stosowanie smażonych i tłustych potraw, które obciążają wątrobę;
  • nie spożywać pokarmów zawierających gruboziarnisty błonnik pokarmowy, wysoką kwasowość, wysoką zawartość dodatków chemicznych, aby nie uszkodzić błon śluzowych przewodu pokarmowego;
  • nie pij alkoholu, który powoduje osłabienie układu odpornościowego;
  • preferują owoce, warzywa, pokarmy białkowe i produkty mleczne - wzmocnią mechanizmy obronne organizmu, uzupełnią zapas witamin i poprawią trawienie dzięki błonnikowi roślinnemu i pektynom.

Rifaximin to lek o szerokim spektrum działania produkowany pod nazwą handlową Alpha Normix. Jest przepisywany dzieciom w wieku 6-12 lat (400-800 mg 2-3 razy dziennie), dorosłym i młodzieży powyżej 12 lat (600-1200 mg z tą samą częstotliwością). Nie ma praktycznie żadnych skutków ubocznych; możliwe, że mocz jest zabarwiony na czerwono ze względu na właściwości głównego składnika aktywnego; nie wpływa to na czynność nerek.

Azytromycyna (sprzedawana pod nazwą handlową Sumamed). Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, utrzymuje wysokie stężenie w tkankach przez 5-7 dni po podaniu, dlatego wystarczy go przyjmować raz dziennie. W trudnych warunkach dawkę podwaja się..

Cefotaxime to proszek w ampułkach do sporządzania roztworów podawanych dożylnie, domięśniowo, strumieniem i kroplówką. Noworodkom i dzieciom w wieku poniżej 12 lat przepisuje się 50-100 mg / kg masy ciała co 6-12 godzin. Młodzieży w wieku powyżej 12 lat i dorosłym podaje się 1 g dwa razy dziennie. Lek może powodować niewielki wzrost temperatury i reakcje alergiczne.

Lecor to środek przeciwbakteryjny na bazie nifuroksazydu, dostępny w postaci twardych kapsułek żelatynowych. Działa tylko w świetle jelita, nie jest wchłaniany do krwi i jest całkowicie wydalany z kałem. Pomaga w walce z większością patogenów bakteryjnych infekcji jelitowych. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 6 lat otrzymują 1 tabletkę co 6 godzin. Jest dobrze tolerowany, reakcje alergiczne są niezwykle rzadkie i wiążą się z indywidualną nietolerancją.

Przedawkować

  • zaburzenie wątroby i nerek;
  • tłumienie funkcji hematopoezy;
  • senność;
  • zawroty głowy;
  • drgawki;
  • utrata lub utrata słuchu;
  • zaburzenia widzenia.

Jeśli zauważysz niepokojące objawy, przerwij przyjmowanie leku i skontaktuj się z lekarzem. Jeśli zatrucie lekiem nastąpi z powodu jednorazowego użycia dużej dawki leku, przepłucz żołądek i wezwij pogotowie ratunkowe.

Ogniska E. coli mają charakter sezonowy. Epidemie są bardziej powszechne w miesiącach letnich. Główne drogi infekcji:

  • ustno-kał - po kontakcie z wodą i glebą zanieczyszczoną kałem, a także z wyrosłym na niej warzywami;
  • kontakt-gospodarstwo domowe - od chorego przez zwykłe przedmioty (ta metoda jest mniej powszechna niż pierwsza);
  • ze stanu zapalnego narządów układu moczowo-płciowego;
  • przenoszenie Escherichia coli z matki na dziecko podczas porodu.

Ta ostatnia metoda transmisji jest najbardziej niebezpieczna, z dużą liczbą komplikacji. Układ odpornościowy noworodka jest osłabiony, więc organizm nie jest w stanie walczyć z E. Coli. Bakteria szybko się rozmnaża, infekując mózg, powodując zapalenie opon mózgowych.

U noworodków Escherichia coli jest hemolityczna i laktozo-ujemna. Wzrost poziomu pierwszej odmiany powinien budzić niepokój lekarzy. Bacillus laktozo-ujemny powinien być obecny w jelitach, ale jego norma to 105. Przekroczenie normalnych wartości prowadzi do pojawienia się niestrawionych cząstek pokarmu w kale, a także do naprzemiennych zaparć i biegunki.

Głównym źródłem infekcji E. coli jest bydło. Wraz z odchodami zwierzęcia uwalniane są bakterie, które dostają się do gleby i zbiorników wodnych. Źródłem zanieczyszczeń jest niedogotowane mięso i niepasteryzowane mleko.

Czynniki predysponujące do infekcji - nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej, obniżenie właściwości ochronnych organizmu, niekorzystna sytuacja epidemiologiczna, odwiedzanie krajów o wysokim poziomie zanieczyszczenia wód i gleby.

Antybiotyki na infekcje jelitowe u dzieci to całkowicie odpowiednia recepta, pod warunkiem, że jest to choroba zakaźna przewodu pokarmowego. W takim przypadku leki przeciwbakteryjne pomogą poradzić sobie z nieprzyjemnymi objawami choroby i zatrzymają aktywne rozmnażanie patogenów.

Ale w pediatrii stosowanie antybiotyków jest środkiem ekstremalnym, nawet jeśli chodzi o leczenie infekcji jelitowych u dzieci. I nie wszystkie leki są odpowiednie. Więc jakich narzędzi można użyć, a których lepiej odmówić?

U dziecka rozstrój przewodu żołądkowo-jelitowego jest uważany za całkiem normalny, ponieważ ciało dziecka nie zostało jeszcze w pełni ukształtowane, odporność jest na etapie rozwoju, a zasady higieny osobistej nie zawsze są przestrzegane.

Choroba zakaźna rozwija się z kilku powodów i zawsze ma typowe objawy:

  1. Ból żołądka lub jelit.
  2. Podwyższona temperatura ciała (gorączka, gorączka).
  3. Wymioty, silne nudności z napadami.
  4. Częsta biegunka do 10 razy dziennie.
  5. Znaczny spadek apetytu.
  6. Oznaki odwodnienia i zatrucia.

Ważne: stolec staje się wodnisty, pojawia się silny ból i odwodnienie. Pogarsza się stan zdrowia pacjenta, pojawia się osłabienie. W tym stanie dziecko musi zostać pilnie pokazane lekarzowi..

Jeśli dziecko nagle zachoruje, konieczna jest konsultacja z lekarzem, ponieważ opisane powyżej objawy mogą wskazywać na obecność poważnych patologii w pracy przewodu pokarmowego.

Infekcja odbywa się na kilka sposobów, możesz zarazić się:

  1. Przy kontakcie z chorym.
  2. Jeśli zasady higieny osobistej nie są przestrzegane.
  3. Jeśli patogeny o charakterze zakaźnym (mikroorganizmy chorobotwórcze) dostaną się do organizmu.
  • Odniesienie: Choroba daje się natychmiast odczuć, u dzieci odporność jest na etapie formowania, więc nie może przygotować odpowiedzi.
  • Nieprzyjemne objawy pojawiają się na tle aktywnej aktywności życiowej patogennych bakterii, uwalniają toksyny, w wyniku czego pogarsza się ogólny stan pacjenta.

W przypadku infekcji jelitowych u dzieci stosuje się różne leki. Preferowane są antybiotyki, ponieważ pomagają zatrzymać wzrost i rozmnażanie mikroorganizmów. W rezultacie bakterie umierają, następuje powrót do zdrowia.

Leczenie antybiotykami dla mikroflory jelitowej nie wróży dobrze. Ponieważ środki przeciwbakteryjne działają na wszystkie bakterie, zarówno dobre, jak i złe.

Ale jeśli nie rozpoczniesz leczenia antybiotykami, dziecko może umrzeć z powodu zatrucia, odwodnienia i innych objawów choroby zakaźnej..

Co pić dla dzieci, jeśli wystąpią główne objawy zatrucia jelitowego:

  • leki, które pomagają zmniejszyć oznaki odwodnienia;
  • leki przeciwskurczowe, jeśli cierpi na silny ból;
  • antybiotyki, jeśli istnieje wskazanie do ich powołania;
  • środki antyseptyczne, według uznania lekarza;
  • leki zmniejszające nasilenie zatrucia;
  • leki przeciwgorączkowe, jeśli występuje temperatura;
  • witaminy i preparaty przywracające mikroflorę jelitową.

Antybiotyki w leczeniu infekcji jelitowych u dzieci

Ze względu na wysoką toksyczność i negatywny wpływ na organizm lewomycetyna nie jest przepisywana dzieciom, grupa penicylin i tetracyklin jest stosowana w ograniczonym zakresie. Wskazane są mniej niebezpieczne leki. Ich dawkowanie jest obliczane na podstawie wieku i wagi dziecka..

  • Rifaksymina (synonimy Alfa Normix, Rifakol, Spiraxin) to nisko toksyczny lek z grupy rifamycyny, dlatego znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu infekcji jelitowych u dzieci. Zabija Shigella, Enterobacteriaceae, Klebsiella, Proteus, Staphylococci, Enterococci, Clostridia. Przeciwwskazane w przypadku podejrzenia wrzodu trawiennego i niedrożności jelit. Przepisywany w postaci tabletek lub zawiesiny.
  • Azytromycyna jest lekiem z grupy makrolidów, pochodną erytromycyny. Narusza syntezę białek w komórkach drobnoustrojów. Jest przepisywany w kapsułkach lub tabletkach. Przeciwwskazane w uszkodzeniach wątroby i nerek, w wieku poniżej 12 lat i wadze poniżej 45 kg. Efekty uboczne w postaci upośledzenia słuchu, agranulocytozy we krwi, drgawek, zaburzeń snu występują rzadko.
  • Cefix - działa na wszelkie bakterie chorobotwórcze, przyjmowany w kapsułkach lub zawiesinie, maksymalna dawka powstaje po 2-6 godzinach. Daje reakcję alergiczną krzyżową z lekami z serii cefalosporyn. Negatywne objawy (nudności, ból głowy, eozynofilia krwi) są rzadkie.
  • Lecor to nowy lek przeciwbakteryjny z grupy nitrofuranów, który działa poprzez hamowanie aktywności układów enzymatycznych syntetyzujących białka. Jest aktywny w wykrywaniu większości czynników zakaźnych w jelitach, nawet ich zmutowanych szczepów. Tworzy wysoką miejscową koncentrację na błonie śluzowej jelit. Słabo wpływa na pożyteczną florę. Wygodny w użyciu, ponieważ wymaga pojedynczej dawki dziennej.


W postaci zawiesiny lek stosuje się w leczeniu dzieci od szóstego miesiąca życia.

Czas trwania leczenia określa lekarz, zależy to od szybkości niszczenia patogennej flory i przywrócenia normalnych testów, ciężkości stanu pacjenta. Niemożliwa jest samodzielna zmiana terminu, dawki ani czasu trwania leczenia.

Przyczyny dysbiozy

Banalne zmiany diety, zmiany składu chemicznego spożywanej wody, zmiany klimatyczne, stres, dieta mogą prowadzić do zmian w liczbie drobnoustrojów chorobotwórczych i przejawów zachwiania równowagi flory jelitowej. Mogą do tego prowadzić również poważniejsze przesłanki: zatrucie pokarmowe, niestrawność z powodu niedokładności w diecie, stosowanie antybiotyków lub choroby przewodu pokarmowego. A najważniejsze w tym wszystkim jest to, że aby pozbyć się klinicznych objawów zaburzeń mikroflory w jelicie, należy przede wszystkim pozbyć się przesłanek do wystąpienia takiego stanu..

Przedawkować

Jeśli dawkowanie jest nieprawidłowo określone, antybiotyki wykazują właściwości negatywne. Na przykład przyjmowanie Cefotaxime może być skomplikowane przez drgawki, zaburzenia świadomości. Ofloksacyna powoduje zawroty głowy, senność. Podczas leczenia azytromycyną możliwa jest utrata słuchu.

Prawie wszystkie leki mogą mieć toksyczny wpływ na wątrobę, hamować funkcję hematopoezy. W badaniach krwi pojawia się zmiana zawartości komórek, wzrasta stężenie enzymów wątrobowych.

Leczenie antybiotykami wymaga kontrolowanych badań. W przypadku jakichkolwiek odchyleń należy przerwać przyjmowanie leku. Jeśli dawka zostanie gwałtownie zwiększona z powodu przypadkowego zatrucia, należy przepłukać żołądek i zażyć enterosorbenty.

Środki zapobiegawcze

Pojawienie się infekcji jelitowych ma charakter pokarmowy, w związku z tym głównym sposobem potknięcia się na drodze bakterii będzie dokładne mycie rąk. Nie ma konkretnych środków zapobiegawczych, jednak jeśli zastosujesz się do pewnych zasad, można uniknąć infekcji:

  • nie zaleca się pływania w zanieczyszczonych wodach otwartych;
  • spożywać żywność, która była przechowywana w lodówce przez długi czas i straciła ważność;
  • należy przestrzegać higieny osobistej;
  • produkty mięsne poddane obróbce cieplnej;
  • nie pij surowej wody.

Wszystkie informacje przedstawione w artykule nie mogą być postrzegane jako jedyne słuszne; w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat infekcji jelitowych i diagnozy dolegliwości zaleca się kontakt ze specjalistą.

Ostre choroby jelit zalicza się do chorób zakaźnych. Patogeny jelitowe to bakterie i wirusy o różnej etiologii. Choroba prowadzi do ciężkiego zatrucia organizmu, któremu towarzyszą wskaźniki wysokiej temperatury, osłabiająca biegunka, tnące bóle brzucha, ciągłe napady nudności z nieustannymi wymiotami.

Na tle objawów choroby dochodzi do znacznego odwodnienia organizmu, a jeśli nie zostaną podjęte żadne środki, stan ten jest śmiertelny.

Leczenie uzupełniające

W przypadku infekcji jelitowej biegunka działa ochronnie, więc nie bój się częstej biegunki. Pozostałości patogennej flory wydostają się z kałem. Możesz poprawić oczyszczanie jelit, biorąc sorbenty (węgiel aktywny, Enterosorbent, Smecta).

Zarówno dziecko, jak i osoba dorosła muszą pić dużo płynów, aby odzyskać utracone płyny. Można pić przegotowaną wodę, wywar z rumianku, kory dębu, szałwię, zakwaszoną zieloną herbatę. Dieta pomaga oczyścić jelita i zmniejszyć podrażnienia. Nie możesz wziąć ostrego, smażonego jedzenia.

Konieczne jest chwilowe przejście na płynną owsiankę w wodzie, znienawidzony rosół z kurczaka z grzankami, ryżem i bulionem owsianym. Aby przywrócić prawidłową florę jelitową po kuracji antybiotykami, lekarze zalecają przyjmowanie probiotyków zawierających bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego.

Leczenie antybiotykami jest najtrudniejsze dla osób z istniejącymi przewlekłymi chorobami wątroby i nerek. Po zakończeniu kursu należy wykonać biochemiczne badania krwi, istnieje możliwość wykonania nadzwyczajnego leczenia. Leki przeciwbakteryjne są stosowane tylko w niektórych wskazaniach. Są surowo zabronione w celu zapobiegania.

Wizualna analiza kału z naruszeniem mikroflory jelitowej

Ponadto w przypadku dysbiozy przywiązuje się dużą wagę do charakteru patologii przewodu pokarmowego, która jest po prostu określona przez rodzaj i kolor kału, a także stan stolca.

Stolec z żółtawym odcieniem wskazuje na dużą ilość niestrawionego błonnika w stolcu i nadmiar skrobi. Leczenie tego stanu należy przeprowadzić poprzez zmianę diety. Zaleca się jedzenie białkowe (gotowane mięso, jajka, twarożek), które należy zastąpić surowymi warzywami, węglowodanami i mlekiem.

Bardzo ciemne, bardzo obraźliwe stolce wykazują odczyn zasadowy w jelitach i niestrawiony pokarm włóknisty. W takim przypadku należy wykluczyć z diety mięso i tłuszcze, zastępując spożycie kalorii gotowanymi warzywami i produktami mlecznymi..

Dysbiozę jelitową, której towarzyszy biegunka, należy wyeliminować dietą opartą na „miękkiej” żywności. Dania w diecie nie powinny być ani gorące, ani zimne, jedzenie, jeśli to możliwe, należy ugotować i zmiażdżyć.

Czasami naruszenie flory jelitowej objawia się zaparciami. W przypadku tego typu choroby jelit leczenie polega na włączeniu do diety produktów o dużej zawartości błonnika: jabłek, kapusty, marchwi, moreli. Taka dieta powinna prowadzić do zwiększenia zawartości pożytecznej flory w jelitach..

Objawy

Ogólne pogorszenie samopoczucia i niestrawność to główne objawy E. coli. Infekcja jelit może przebiegać jako zapalenie jelit, zatrucie pokarmowe, czerwonka lub zakażenie cholery, krwotoczne zapalenie jelita grubego. Objawy zależą od rodzaju mikroorganizmu, dlatego każdą klasę należy zbadać bardziej szczegółowo.

Ten patogen powoduje nudności, wymioty, bóle brzucha, ostrą biegunkę i wysoką temperaturę ciała. Odchody są obfite, wodniste. Ta forma escherichiozy jest częściej diagnozowana u dzieci poniżej pierwszego roku życia..

Przyczyną escherichiozy są często brudne ręce, a także nieumyte warzywa i owoce. E. coli jest mocno przytwierdzona do błony śluzowej jelita, więc symptomatologia jest wyraźna.

  • obfite wodniste wypróżnienia;
  • napadowy ból brzucha;
  • nudności i wymioty;
  • słabość;
  • ból mięśni i stawów;
  • podwyższona temperatura ciała.

Bakterie z tej grupy E. coli są często nazywane „biegunką podróżnika”.

Bakterie z tej grupy E. coli prowadzą do najpoważniejszych konsekwencji. Hemolitycznej E. coli towarzyszy rozwój ostrej niedokrwistości hemolitycznej, ponieważ komórki krwi ulegają zniszczeniu. Może to doprowadzić do śmierci pacjenta, dlatego ważne jest, aby rozpoznać infekcję na czas.

  • biegunka zmieszana z krwią;
  • nudności wymioty;
  • brak apetytu;
  • słabość;
  • bół głowy;
  • gorączka, wysoka temperatura ciała;
  • ból brzucha.

U dzieci bakterie z tej grupy Escherichia coli mają cechy - wzdęcia, płynny kał ze śluzem i cząstkami niestrawionego pokarmu, zwracanie pokarmu, wymioty, gorączkę, płaczliwość i niepokój.

Objawy zawsze pojawiają się nagle i ostro. Oprócz niszczenia krwinek dochodzi do uszkodzenia kanalików nerkowych i kłębuszków nerkowych. Powstaje niedokrwienie naczyniowe kłębuszków nerkowych, a następnie ostra niewydolność nerek. W wyniku działania toksycznego pojawia się żółtaczka hemolityczna, skóra nabiera cytrynowożółtego odcienia.

Bakteria z tej grupy E. coli występuje częściej u dzieci, powodując następujące objawy:

  • luźne stolce zmieszane z krwią;
  • ból w dole brzucha;
  • słabość;
  • odmowa jedzenia;
  • bół głowy;
  • podwyższona temperatura ciała.

Wszystko o antybiotykach na infekcje jelitowe u dorosłych i dzieci

Antybiotyki jelitowe są niezawodnym lekarstwem na różne choroby wywołane gwałtowną aktywnością pierwotniaków, enterowirusów i drobnoustrojów. Leki te są niezbędne w przypadkach, gdy organizm nie jest w stanie samodzielnie poradzić sobie z patogenem i do pełnego wyzdrowienia potrzebuje aktywnej pomocy z zewnątrz. Pozwala skutecznie zwalczać infekcje jelitowe różnego pochodzenia, zatrzymać proces zapalny i dalsze namnażanie się wirusa.

Cechy przebiegu chorób zakaźnych przewodu pokarmowego

Spożywanie pokarmu brudnymi rękami, skażona woda, mleko lub jajka, naruszenie zasad higieny oraz bliskość gotowej i surowej żywności - wszystko to zwiększa ryzyko przedostania się patogenów do organizmu człowieka. W sprzyjającym środowisku przewodu pokarmowego bakterie zaczynają się namnażać, czemu towarzyszy wydzielanie trucizn i toksyn. To oni powodują złe samopoczucie, prowadzą do zatruć i niestrawności. Aby uniknąć komplikacji, całkowicie pozbądź się patogennych drobnoustrojów, do leczenia stosuje się antybiotyki i środki antyseptyczne.

Objawy infekcji jelitowej to:

  • gwałtowny wzrost temperatury ciała, gorączka;
  • zwiększona potrzeba wypróżnienia, kał zmieszany ze śluzem lub krwią;
  • silny ból w dolnej części brzucha, wyraźnie objawiający się po jedzeniu;
  • wymioty, po których następuje złagodzenie stanu;
  • brak koordynacji ruchów;
  • niska wydajność, słabość, letarg;
  • tablica na powierzchni języka
  • odwodnienie.

Kiedy przepisywane są antybiotyki

Przywrócenie ludzkiego ciała za pomocą antybiotyków odbywa się, gdy:

  • skomplikowany przebieg choroby zakaźnej;
  • luźne stolce, które przeszkadzają Ci więcej niż 10 razy dziennie;
  • ciężkie zatrucie, którego nie można wyeliminować sorbentami, roztworami odwadniającymi i przemywaniem lewatywą;
  • obecność śluzu i krwi w kale;
  • określone zakaźne pochodzenie choroby (w tym infekcje: salmonelloza, czerwonka, escherichioza, cholera, zakażenie gronkowcem);
  • niedobór odpornościowy;
  • onkologia.

Wszelkie środki antyseptyczne i antybiotyki jelitowe są przepisywane dopiero po diagnostyce laboratoryjnej i wizycie u lekarza. Dawkowanie i czas stosowania również ustalane są indywidualnie. Nie zaleca się samodzielnego zakupu tych leków w leczeniu chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, ponieważ każdy z leków ma na celu zniszczenie określonego patogenu, który można zidentyfikować dopiero po otrzymaniu wyników badania.

Wizualna analiza kału z naruszeniem mikroflory jelitowej

Ponadto w przypadku dysbiozy przywiązuje się dużą wagę do charakteru patologii przewodu pokarmowego, która jest po prostu określona przez rodzaj i kolor kału, a także stan stolca.

Stolec z żółtawym odcieniem wskazuje na dużą ilość niestrawionego błonnika w stolcu i nadmiar skrobi. Leczenie tego stanu należy przeprowadzić poprzez zmianę diety. Zaleca się jedzenie białkowe (gotowane mięso, jajka, twarożek), które należy zastąpić surowymi warzywami, węglowodanami i mlekiem.

Bardzo ciemne, bardzo obraźliwe stolce wykazują odczyn zasadowy w jelitach i niestrawiony pokarm włóknisty. W takim przypadku należy wykluczyć z diety mięso i tłuszcze, zastępując spożycie kalorii gotowanymi warzywami i produktami mlecznymi..

Czasami naruszenie flory jelitowej objawia się zaparciami. W przypadku tego typu choroby jelit leczenie polega na włączeniu do diety produktów o dużej zawartości błonnika: jabłek, kapusty, marchwi, moreli. Taka dieta powinna prowadzić do zwiększenia zawartości pożytecznej flory w jelitach..

Rodzaje antybiotyków do leczenia infekcji jelitowych

Uważa się, że istnieje około 40 różnych mikroorganizmów, które mogą powodować problemy z przewodem pokarmowym i objawy zatrucia. Z tego powodu eksperci wolą stosować leki o szerokim spektrum działania, które mogą zwalczać wiele patogenów jednocześnie..

Antybiotyki na infekcje jelitowe u dorosłych:

  1. Makrolidy. Zwykle nakładany w odstępach 12 godzin. Należą do nich następujące leki: Azytromycyna, Hemomycyna, Azimycyna, Klarytromycyna, Klacid, Fromilid.
  2. Aminoglikozydy. Organiczny lek o działaniu bakteriobójczym. Przyjmuje się do 4 razy dziennie, dzieląc dawkę na równe części. Głównym lekiem jest chlorowodorek tetracykliny.
  3. Beta-laktam. Mianowany co 12 godzin. Można stosować: Ampicillin 500 lub jej zamienniki Zetsil, Pentrexil, a także leki z dwiema substancjami czynnymi (Liklav, Amoxiclav, Augmentin).
  4. Fluorochinolony. Przyjmowane są dwa razy dziennie, minimalnie wpływają na naturalną mikroflorę jelitową. Do tej grupy należą: Ciprofloxacin, Cifran, Siflox, Levofloxacin, Ekolevid, Ivacin.
  5. Nitrofurany. Są w stanie czasowo spowolnić wzrost populacji bakterii lub całkowicie doprowadzić do ich śmierci przy przyjmowaniu leku w dużych dawkach. W przypadku chorób zakaźnych przepisywane są: Nifuroxazide, Enterofuril, Ekofuril, Ersefuril.

Fluorochinolony i cefalosporyny są najczęściej przepisywane przez lekarza w przypadku infekcji jelitowych. Z wyjaśnioną etiologią choroby można zastosować penicyliny, aminoglikozydy, tetracykliny. Zwykle powrót do zdrowia po leczeniu antybiotykami następuje po 3-7 dniach od podania pierwszej dawki. Pozytywny efekt można zauważyć już pierwszego dnia.

Popularne są również leki o szerokim spektrum działania. Często stosowany w infekcjach narządów trawiennych:

  • Lewomycetyna - zwalcza wiele bakterii chorobotwórczych, działa przeciw cholerze i durowi brzusznemu. Jest przepisywany przez lekarza prowadzącego w przypadkach, gdy inne leki nie dają pozytywnego wyniku;
  • Rifaximin (znany również jako Alpha Normix) to antybiotyk nowej generacji. Pozwala pozbyć się obcych patogenów w organizmie, zmniejsza ryzyko powikłań i skutków ubocznych.

W walce z infekcjami jelitowymi u kobiet w ciąży antybiotyki wybiera się spośród wielu nifuroksazydów lub środków przeciwbakteryjnych. Dozwolone jest również przepisywanie cefalosporyn (na przykład Claforan, Forcef, Rocefin), penicyliny (amoksycylina). Bardzo rzadko kobiety w ciąży stosują metronidazol, kotrimaksazol, klindamycynę.

Lista leków

Najczęściej przepisywane są następujące leki:

  • ftalazol;
  • furazolidon;
  • nifuroksazyd (enterofuril, ersefuril);
  • phtazyna;
  • sulgin.

Narusza wymianę kwasu foliowego w komórce drobnoustroju, co uniemożliwia dalsze tworzenie się nowych cząstek drobnoustrojów. W ten sposób realizowana jest jego aktywność przeciwdrobnoustrojowa wobec wielu bakterii i niektórych dużych wirusów. Wysokie stężenie w świetle jelita pozwala na szybkie osiągnięcie pożądanego efektu. Aby to utrzymać, musisz przyjmować lek 4 razy dziennie w regularnych odstępach czasu..

Fthalazol ma również działanie przeciwzapalne, ponieważ hamuje migrację leukocytów do ogniska zapalenia. Połączone działanie zapewnia szybki powrót pacjenta do zdrowia.

Pod wieloma względami jest podobny do ftalazolu. Dłuższy czas działania

Przy systematycznym stosowaniu w wystarczającym stężeniu znajduje się we krwi, co może mieć znaczenie w leczeniu ciężkiej bakteryjnej infekcji jelit

Antybiotyki do wykrywania różnych patogenów zakaźnych

W zależności od tego, który patogen zostanie zidentyfikowany w analizie kału lub wymiotów, wybiera się lek w celu przywrócenia przewodu żołądkowo-jelitowego i leczenia infekcji jelitowej. Oto typowe schematy leczenia niektórych chorób:

  • cholera i dur brzuszny - lewomycetyna (ma zbyt wiele skutków ubocznych, dlatego ostatnio nie była stosowana tak często, choć kiedyś była bardzo popularna w naszym kraju);
  • dur brzuszny i paratyfus - Ciprofloxacin;
  • salmonelloza - preparaty z fluorochonolonów (na przykład Norfloxacin);
  • giardioza - metronidazol;
  • biegunka pełzakowa, salmonelloza, wąglik - Tetracyklina w połączeniu z lekami przywracającymi naturalną mikroflorę;
  • infekcja jelitowa - makrolidy (na przykład azytromycyna);
  • patologie dróg moczowych i moczowo-płciowych o charakterze zakaźnym (zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej) - Norfloksacyna, Lewofloksacyna;
  • zatrucia żołądka, choroby zakaźne narządów wewnętrznych - amoksycylina;
  • Escherichia coli - fluorochinolony (Tsiprolet, Normax), makrolidy (metronidazol);
  • zespół biegunkowy z grypą jelitową - Furazolidone, Enterol.

Antybiotyki z E. coli wykryte podczas analizy nie są natychmiast przepisywane, leczenie przeprowadza się innymi środkami, a przy braku efektu wybiera się terapię przeciwdrobnoustrojową.

wnioski

Konieczne jest stosowanie leków przeciwbakteryjnych w przypadku zakaźnych chorób jelit, ponieważ tylko one pozwalają na eliminację patogenu. W tym celu najlepiej stosować fluorochinolony (ciprofloksacynę), a jeśli istnieją przeciwwskazania do stosowania leków z tej grupy, cefalosporyny trzeciej generacji (ceftriakson lub cefoperazon). W praktyce pediatrycznej stosuje się tylko cefalosporyny, ponieważ nie można im podawać fluorochinolonów ze względu na ograniczenia wiekowe.

Jednak fundamentalnie ważnym punktem w leczeniu infekcji jelitowych jest terapia infuzyjna - pozwala ona zatrzymać zespół odurzenia, który rozwinął się w wyniku masowego rozmnażania i niszczenia komórek bakteryjnych. To roztwory soli, a nie antybiotyki, na te choroby są lekami ratunkowymi..

Antyseptyki

Takie leki można uznać za równie skuteczne jak antybiotyki. Jednak ich stosowanie nie jest tak niebezpieczne dla organizmu, ponieważ nie zabijają „pożytecznych” bakterii. Używany głównie przeciwko patogenom odbytnicy.

Wymieńmy te najpopularniejsze:

  1. Ersefuril - dopuszczony do spożycia od 6 roku życia, charakteryzuje się ukierunkowanym działaniem na obcą mikroflorę, czerwonkę, rotarowirusy, prawie wszystkie drobnoustroje są wrażliwe na lek. Jego jedyną wadą jest to, że nie jest w stanie wyeliminować poważnych infekcji bakteryjnych..
  2. Fthalazol - stosowany w przypadku objawów rozstroju żołądkowo-jelitowego.
  3. Furazolidon - działa przeciw salmonelli, shigelli, stymuluje układ odpornościowy. Mogą leczyć czerwonkę, dur brzuszny, zwalczać rzęsistki i lamblie.
  4. Intetrix jest środkiem przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym do leczenia chorób jelit u osób podróżujących i spędzających czas na świeżym powietrzu.

Skutki uboczne antybiotyków

Leczenie antybiotykami po zatruciach i infekcjach jelitowych powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza. Wynika to z faktu, że takie leki dają zbyt wiele skutków ubocznych, dlatego wymagana jest ocena spodziewanych korzyści z terapii i ewentualnych szkód dla organizmu..

Negatywne konsekwencje przyjmowania antybiotyków:

  • zaburzenia układu krwionośnego (anemia, skrzepy krwi, leukopenia);
  • niedostateczne funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego (objawiające się drętwieniem, skurczami, osłabieniem, sennością);
  • problemy z układem pokarmowym (biegunka, wymioty, brak apetytu, śmierć niezbędnych „pożytecznych” bakterii). Zaleca się jednoczesne stosowanie probiotyków i antybiotyków (Bifidumbacterin, Linex);
  • reakcje alergiczne (swędzenie, wysypka skórna, gorączka);
  • zaburzenia układu moczowo-płciowego (zmiany zwyrodnieniowe w pęcherzu, nerki, pojawienie się krwawienia podczas oddawania moczu, odwodnienie);
  • zaburzenia narządów zmysłów (brak koordynacji ruchów, słaba głuchota, dzwonienie w uszach).

Jak prawidłowo przyjmować antybiotyki

Eksperci wielokrotnie przypominają, dlaczego samoleczenie tymi środkami jest szkodliwe, ostrzegają o powstawaniu oporności mikroorganizmów na antybiotyki i możliwych powikłaniach.

Jeśli zalecono ci leki przeciwdrobnoustrojowe w celu przywrócenia normalnego funkcjonowania organizmu, wskazane jest poznanie następujących zasad:

  1. Nie należy stosować produktów dla dzieci poniżej 2 roku życia i młodzieży kierując się leczeniem ludowej porady, gdyż substancje czynne mogą prowadzić do zahamowania pracy układu mięśniowo-szkieletowego.
  2. Antybiotyki z grupy erytromycyny nie są przepisywane kobietom w ciąży, matkom karmiącym, a także dorosłym cierpiącym na choroby wątroby i układu moczowego.
  3. Nie stosuj samoleczenia, jeśli w moczu lub kale wykryto bakterię E. coli, wybierając lek losowo. Nazwany patogen zbyt szybko przystosowuje się do różnych środków przeciwbakteryjnych, po czym trudno będzie go wyeliminować z organizmu.
  4. Nie można pić antybiotyków w celach profilaktycznych, tworząc w ten sposób niewrażliwość na składniki chemiczne.
  5. Biorąc kurs, musisz przestrzegać dawki, częstotliwości i czasu trwania wskazanego przez lekarza, nie wypełniaj go z wyprzedzeniem, gdy pojawią się pierwsze oznaki ulgi..
  6. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków przeciwgorączkowych, ponieważ zmieniają one obraz kliniczny przebiegu choroby i komplikują leczenie. Pokazano, że należy przyjmować probiotyki razem ze środkami przeciwbakteryjnymi w celu zachowania różnorodności gatunkowej niezbędnych mikroorganizmów w jelicie.
  7. Nie ma sensu pić antybiotyków w przypadku chorób o etiologii wirusowej, ponieważ nie zapewniają one żadnych praktycznych korzyści w tym przypadku. Może być stosowany tylko w celu zapobiegania infekcji bakteryjnej.

Wreszcie. Wszelkie infekcje jelitowe należy leczyć pod nadzorem lekarza, a terapię należy wybrać po uzyskaniu wyników posiewu bakteriologicznego. Niedopuszczalne jest próby pozbycia się patogenów za pomocą środków ludowych, suplementów diety i aktywnych dodatków. Brak terminowej eliminacji obcych mikroorganizmów spowoduje wzrost ich populacji i jeszcze większe pogorszenie stanu pacjenta. Jednocześnie niekontrolowane przyjmowanie tych leków bez specjalnych potrzeb wpływa negatywnie na zdrowie, zwłaszcza u młodych pacjentów, często wymaga przywrócenia flory po antybiotykach, normalizacji funkcjonowania uszkodzonych narządów oraz mechanizmów ochronnych osłabionej odporności..

Dysbakterioza we współczesnej medycynie

Już na początku zauważyliśmy, że dysbakterioza jest klasyfikowana jako osobna choroba tylko na terytorium byłego Związku Radzieckiego. Medycyna zachodnia określa ją wyłącznie jako stan sprowokowany przez pewne przesłanki.

Dyskusje na temat poprawności tego lub innego określenia dla zwykłych ludzi nie mają sensu, ale mimo to wyznaczymy szereg interesujących faktów.

Na terytorium byłego ZSRR bardzo popularne jest jednak pojęcie dysbioza jelit. Objawy, leczenie tej choroby - to wszystko jest popularnym tematem dyskusji, zarówno wśród specjalistów, jak i wśród pacjentów. Nie zapominaj jednak, że ten termin jest bardzo aktywnie rozpowszechniany przez producentów leków. Trudno jest ocenić, czy jest to uzasadnione, czy też w tej promocji ukryta jest tylko korzyść komercyjna..

Wielu lekarzy jest bardzo sceptycznie nastawionych do leczenia zaburzeń mikroflory probiotykami i bakteriofagami. Ich zdaniem mikroorganizmy pozyskane z zewnątrz praktycznie nie mają szans na zakorzenienie się w jelitach, a bakteriofagi są trawione w żołądku i nie przynoszą żadnych przypisywanych im korzyści..

Tak więc jedynym słusznym wnioskiem dotyczącym dysbiozy jest najbardziej kontrowersyjna choroba współczesnej medycyny. Ale objawy, podobnie jak przyczyny zdarzenia, są dość specyficzne. Nie ma wątpliwości, że z jego leczeniem trzeba się uporać, a nowoczesne metody terapii pozwalają na to z dużą skutecznością..

Artykuły O Zapaleniu Wątroby