Antybiotyki z grupy tetracyklin

Główny Wrzód

Przedstawiciele grup:

1. naturalne tetracykliny: tetracyklina, oksytetracyklina;

2. półsyntetyczne tetracykliny: doksycyklina, metacyklina (rondomycyna), minocyklina.

Farmakodynamika:

1. działają bakteriostatycznie na mikroorganizmy;

2. przenikają do mikroorganizmów na drodze biernej dyfuzji i częściowo dzięki aktywnemu transportowi przezbłonowemu;

3. wewnątrz komórki bakteryjnej tetracykliny wiążą się odwracalnie z receptorami rybosomów ® - przeszkoda we włączaniu nowych aminokwasów do budowanego łańcucha peptydowego oraz naruszenie syntezy białek w komórce bakteryjnej ® - przeszkoda w ich podziale (po przedwczesnym ustąpieniu tetracyklin możliwe jest przywrócenie wzrostu mikroorganizmów);

4. oddziałują na mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym riketsje, mykoplazmy, chlamydie, szereg beztlenowców i pierwotniaków.

Wskazania do stosowania:

5. choroby zakaźne wywołane przez powyższe drobnoustroje;

6. szczególnie niebezpieczne infekcje - bruceloza, borelioza, wąglik, tularemia, cholera, dżuma;

7. ciężkie infekcje wywołane riketsją - gorączka Q, gorączka plamista, tyfus itp. (leki z wyboru - doksycyklina i minocyklina);

8. doksycyklina w połączeniu z lekami do leczenia infekcji pierwotniakowych ® malarii;

9. Tetracyklina i Doxycycline ® wrzód żołądka wywołany przez spiralną bakterię H. pręgierz.

Farmakokinetyka:

1. leki kwasoodporne - można stosować doustnie;

2. Drogi podania: doustnie, domięśniowo, dożylnie, miejscowo w postaci maści;

3. do podawania doustnego:

- biodostępność tetracyklin - 50 - 65% (doksycyklina - 95 - 98%);

- maksymalne stężenie w osoczu krwi - po 2-3 godzinach;

- czas działania tetracykliny i oksytetracykliny - 4 - 6 godzin, metacykliny - 10 - 12 godzin, minocykliny i doksycykliny - do 24 godzin;

- połączenie doksycykliny z białkami osocza krwi - 80 - 92%;

1. przy podawaniu i / m tetracykliny - maksymalne stężenie w osoczu krwi - po 60 - 120 minutach;

2. częstotliwość przyjmowania: tetracyklina i oksytetracyklina - 4 razy, metacyklina - 2 razy, minocyklina i doksycyklina - 1 - 2 razy dziennie;

3. lepiej wchłania się 60 minut przed posiłkiem lub 3 godziny po posiłku;

4. Nie pić z mlekiem ® z wapniem zawartym w mleku, nierozpuszczalnymi solami;

5. Wnikają do tkanek i płynów ustrojowych - żółć, wysięk opłucnowy, płyny maziowe i wodobrzusze, gromadzą się w zębach, kościach, wątrobie, śledzionie, gruczole krokowym;

6. w kościach i zębach tworzą nierozpuszczalne kompleksy z wapniem;

7. słabo przenikają przez barierę krew-mózg, z wyjątkiem minocykliny (gromadzi się w płynie mózgowo-rdzeniowym);

8. wydalane z moczem na drodze przesączania kłębuszkowego iz żółcią (minocyklina i doksycyklina są wydalane głównie z żółcią);

9. dostosowanie dawki tetracyklin jest wymagane w chorobie nerek (jednak doksycyklina i minocyklina mogą być stosowane w niewydolności nerek, a ich stosowanie jest przeciwwskazane w chorobach wątroby).

Efekt uboczny:

1. działanie hematoksyczne: anemia, leukopenia, trombocytopenia;

2. naruszenie spermatogenezy;

3. zmiany chorobowe jelit: niestrawność, nadżerki i owrzodzenia błony śluzowej jelit;

4. naruszenie syntezy białek w organizmie, co jest szczególnie niebezpieczne u wcześniaków i noworodków, a także osób starszych i starszych;

5. u noworodków, zwłaszcza wcześniaków ® naruszenie rozwoju kości i zębów, możliwe jest zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego aż do śmierci (nakłucie lędźwiowe w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego);

6. działanie wątrobowe i nefrotoksyczne;

7. zaburzenia przedsionkowe minocykliny ® (zawroty głowy, nudności, wymioty, ataksja);

8. v / przy szybkim podaniu doksycykliny ® rozwój niewydolności serca i zapaść z powodu wiązania jonów Ca ++ w osoczu krwi.

Skutki uboczne są związane z brakiem selektywności w przeciwieństwie do penicylin i cefalosporyn.

Przeciwwskazania:

1. nadwrażliwość na antybiotyki z grupy tetracyklin;

2. ciężka choroba wątroby i nerek;

4. wiek do 8-9 lat (okres powstawania zębów);

6. karmienie piersią;

7. porfiria doxycycline®;

8. metacyclin ® moczówka prosta.

Interakcje z lekami innych grup:

9. Tetracykliny są niezgodne z następującymi lekami:

- aminoglikozydy (antagonizm farmakologiczny);

- antybiotyki z grupy chloramfenikolu (zwiększające ich hepatotoksyczność);

- pośrednie antykoagulanty (może rozwinąć się krwawienie);

- środki zwiotczające mięśnie i preparaty zawierające sole magnezu (możliwe upośledzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego);

- doustne leki przeciwcukrzycowe (może rozwinąć się hipoglikemia);

- preparaty zawierające sole cynku, miedzi, żelaza, leki przeciwdrgawkowe, glikozydy nasercowe (tworzenie nierozpuszczalnych w wodzie, niewchłanialnych kompleksów w jelicie) - lub przyjmowane w odstępach od 2 do 3 godzin;

10. tetracykliny nie są mieszane w jednej strzykawce z antybiotykami-makrolidami, lekami nasennymi z grupy barbituranów, glikokortykosteroidami i heparyną.

Antybiotyki z grupy tetracyklin

Tetracykliny to leki przeciwbakteryjne pierwszej generacji uzyskane w połowie ubiegłego wieku. Przybyły, aby zastąpić penicyliny, na które większość drobnoustrojów uodporniła się w wyniku niewłaściwego stosowania leków. Obecnie antybiotyki z grupy tetracyklin nie są często stosowane, ale w niektórych przypadkach nie da się ich bez nich obejść. Na ich podstawie niedawno zsyntetyzowano nowoczesne leki o szerokim spektrum działania do leczenia chorób zakaźnych. Ale tetracykliny zarówno pierwszego, jak i kolejnych pokoleń mają znaczną liczbę przeciwwskazań i mogą powodować poważne skutki uboczne. Dlatego antybiotyki przyjmowane są pod ścisłym nadzorem lekarza i dopiero po dokładnym zbadaniu pacjenta..

Klasyfikacja

Pierwsze tetracykliny otrzymano w wyniku katalitycznej reakcji chemicznej redukcji chlortetracykliny. Następnie naukowcy odeszli od tej techniki i antybiotyki zostały wyprodukowane w sposób biosyntetyczny. Pomimo terapeutycznej skuteczności tetracyklin, obecność poważnych skutków ubocznych nałożyła ograniczenia na stosowanie leków u pacjentów z patologiami zakaźnymi. Dlatego w kolejnych staraniach twórców zmierzano do ulepszenia tetracyklin.

Otrzymano preparaty o następujących zaletach:

  • dobrze wchłaniany przez błony śluzowe;
  • nie wywoływać uszkodzeń tkanek w miejscach wstrzyknięcia;
  • przez długi czas znajdują się w krążeniu ogólnoustrojowym i ogniskach zapalnych;
  • utrzymywać poziom terapeutyczny we krwi przez długi czas;
  • nie mają poważnych skutków ubocznych.

Jednak z biegiem czasu mikroorganizmy rozwinęły oporność nawet na ulepszone tetracykliny, którą stwierdza się podczas badań laboratoryjnych próbek biologicznych..

Ostrzeżenie: „Lekarze starają się nie przepisywać tych środków przeciwbakteryjnych, ale trzymać je w rezerwowej grupie leków. Często polecane tetracykliny to tylko doksycyklina, która jest stosowana w leczeniu patologii skóry i chorób układu moczowego..

Antybiotyki z serii tetracyklin są klasyfikowane w zależności od sposobu ich uzyskania:

  • naturalne: oksytetracyklina, tetracyklina;
  • półsyntetyczne: Chlortetracyklina, Demeklocyklina, Metacyklina, Doksycyklina, Minocyklina.

Przepisując pacjentom różne antybiotyki, lekarze zawsze biorą pod uwagę okres półtrwania tabletek, kapsułek lub roztworów. Termin ten oznacza czas, po jakim preparat farmakologiczny utraci 50% swoich właściwości terapeutycznych. W tym okresie część substancji czynnej jest metabolizowana i wydalana z organizmu z kałem i (lub) moczem. Wartości te leżą u podstaw następującej klasyfikacji tetracyklin:

  • krótkotrwały (5-6 godzin) - Chlortetracyklina, Tetracyklina, Oksytetracyklina;
  • średni czas trwania (7-10 godzin) - demeklocyklina, metacyklina;
  • długotrwały czas działania (12-15 godzin) - Doksycyklina, Minocyklina.

Okres półtrwania tetracyklin nie zawsze pokrywa się z okresem biologicznym. Odstęp czasu tego ostatniego może się różnić w zależności od zdolności wiązania się z białkami i interakcji z receptorami.

Spektrum działania

Spektrum działania antybiotyków tetracyklinowych jest dość szerokie ze względu na ich właściwości bakteriostatyczne. Niektóre mikroorganizmy z czasem nabrały oporności na te leki, inne są nadal wrażliwe na ich działanie. Takie bakterie, pręciki i wiriony nie rozwinęły wystarczającej odporności na tetracykliny:

  • Bakterie Gram-dodatnie. Tetracykliny wykazują działanie bakteriostatyczne przeciwko paciorkowcom, gronkowcom i pneumokokom;
  • Bakterie Gram-ujemne. Leki przeciwbakteryjne mogą zniszczyć patogeny zapalenia opon mózgowych - meningokoki;
  • Kije. Nie stwierdzono spadku oporności na tetracykliny pałeczek Gram-ujemnych i Gram-dodatnich - Campylobacter, Listeria, Yersinia, Haemophilus influenzae.

Zalecenie: „Stosowanie tych środków przeciwbakteryjnych w leczeniu infekcji jelitowych wywołanych przenikaniem Salmonelli, Shigella i Escherichia coli do organizmu człowieka jest niewłaściwe. Te mikroorganizmy są wysoce odporne nawet na nowoczesne tetracykliny o szerokim spektrum działania ”.

Czynniki sprawcze rzadkich chorób wąglika, cholery, tularemii i dżumy nadal nie rozwinęły wrażliwości na antybiotyki tetracyklinowe. Badając nabywanie mechanizmów oporności na działanie tych antybiotyków, naukowcy zidentyfikowali cztery możliwe sposoby:

  • powolna penetracja tetracyklin do komórek bakteryjnych, co powoduje niskie stężenie substancji czynnej, a co za tym idzie nieznaczną aktywność terapeutyczną;
  • nabycie w procesie żywotnej aktywności nośnika, który aktywnie usuwa związki lecznicze z komórki bakteryjnej;
  • po przyłączeniu białek ochronnych do rybosomów zmniejsza się wpływ na nie antybiotyków z serii tetracyklin;
  • aktywność leków przeciwdrobnoustrojowych jest zmniejszona pod wpływem enzymów bakteryjnych.

Ciekawostką jest fakt, że gdy tylko drobnoustroje rozwiną oporność na którąkolwiek z tetracyklin, u wszystkich leków z tej grupy rozwija się oporność. Ale spektrum działania tetracyklin jest wciąż wystarczająco szerokie. Często są włączane do schematów terapeutycznych po udowodnionej nieskuteczności innych leków przeciwbakteryjnych..

efekt farmakologiczny

Grupa tetracyklin obejmuje dużą liczbę leków przeciwbakteryjnych, ale wszystkie mają podobny mechanizm działania przeciwbakteryjnego. Opiera się na zdolności antybiotyków do penetracji komórek bakteryjnych i zakłócania syntezy białek. Ale wpływ tetracyklin na mikroorganizmy jest wielopłaszczyznowy - w procesie metabolizmu pręcików i bakterii wpływa na niektóre etapy metabolizmu.

Farmakodynamika

Po przeniknięciu do przewodu żołądkowo-jelitowego leki są przenoszone przez układowy krwiobieg do ognisk zakaźnych. Wchodzą do komórek bakteryjnych poprzez bierną dyfuzję lub aktywny transport przez kanały jonowe. Rezultatem jest nagromadzenie znacznego stężenia tetracyklin wewnątrz mikroorganizmu, które jest większe niż to pozostające w przestrzeni zewnątrzkomórkowej..

W komórce bakteryjnej aktywne składniki antybiotyków:

  • wiązać się z rybosomami;
  • uniemożliwiają dostęp aminokwasów i rybonukleinowych kwasów transportowych do kompleksów rybosomów z informacyjnymi kwasami rybonukleinowymi.

Ta zasada działania jest podobna do tej, która zachodzi między komórkami mikroorganizmów a tkankami ludzkimi. Różnica polega na tym, że aktywny system transportu bakterii sprzyja przemieszczaniu się leków przeciwbakteryjnych wbrew gradientowi stężeń. Ludzkie komórki nie mają takiej zdolności, dlatego nawet maksymalne stężenie tetracyklin nie szkodzi tkankom i narządom..

Farmakokinetyka

Biodostępność leków przeciwbakteryjnych jest dość wysoka po podaniu doustnym. Nie mają zdolności przenikania przez barierę krew-mózg. Duża liczba przeciwwskazań i skutków ubocznych wynika z kumulacji właściwości tetracyklin. Gromadzą się w znacznych stężeniach w organizmie człowieka. Ta możliwość jest również wykorzystywana w celu zapewnienia maksymalnego efektu terapeutycznego, a ewentualne ryzyko powikłań jest zmniejszone poprzez prawidłowo obliczone dawki dzienne i pojedyncze..

Metabolizm antybiotyków tetracyklinowych zachodzi w komórkach wątroby - hepatocytach. Środki przeciwbakteryjne opuszczają organizm człowieka w następujący sposób:

  • razem z kwasami żółciowymi;
  • przy każdym opróżnianiu pęcherza;
  • jako część kału.

Przy określaniu wymaganych dawek lekarz bierze pod uwagę, że połowa całkowitej ilości tetracyklin zostanie wydalona w postaci niezmienionej.

Ostrzeżenie: „Doksycyklina jest wydalana z organizmu tylko przez przewód pokarmowy. Dlatego przepisując tę ​​tetracyklinę pacjentom z patologiami układu moczowego, lekarz nie dostosowuje dawkowania ”.

Wskazania do stosowania leków przeciwbakteryjnych

Ostatnio na półkach aptek pojawiło się w taki czy inny sposób wiele leków o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwbakteryjnym. Ale nie mają nic wspólnego z antybiotykami. Często osoby używające narkotyków są zdezorientowane co do przynależności tabletek i kapsułek do pewnych grup narkotyków. Zatem pytanie brzmi: "Czy tetracyklina jest antybiotykiem, czy nie?" całkiem zrozumiałe. Oczywiście ten lek farmakologiczny należy do antybiotyków, posłużył jako podstawa do syntezy nowoczesnych leków o właściwościach przeciwbakteryjnych..

Szerokie spektrum działania tetracyklin pozwala na ich zastosowanie w leczeniu różnych patologii:

  • choroby, które rozwijają się po przeniknięciu chlamydii do narządów układu moczowo-płciowego i ich powikłań: chlamydia, zapalenie szyjki macicy, zapalenie cewki moczowej i prostaty;
  • infekcje wywołane przez mykoplazmę, mykoplazmozę oddechową;
  • Borelioza, nawracająca gorączka;
  • gorączka kleszczowa, endemiczny i epidemiczny tyfus;
  • bruceloza, tularemia, wąglik
  • choroby zakaźne dolnych dróg oddechowych;
  • trądzik o różnym nasileniu;
  • bakteryjne infekcje jelitowe;
  • zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie jajowodów i jajników w wyniku wnikania do nich patogenów;
  • powstawanie ognisk zapalnych po ukąszeniach owadów lub zwierząt;
  • choroby przenoszone drogą płciową, w tym kiła;
  • promienica jest patologią zakaźną o przewlekłym przebiegu wywołaną przez promienne grzyby;
  • infekcje oczu.

Antybiotyki z serii tetracyklin znajdują zastosowanie w kompleksowym leczeniu wrzodziejących zmian żołądkowo-jelitowych wywoływanych przez bakterie Gram-ujemne Helicobacter pylori. Najwyższą aktywność bakteriobójczą obserwuje się, gdy w schemacie terapeutycznym łączone są tetracykliny, dicytran trójpotasowy bizmutu i inhibitory pompy protonowej.

Najbardziej znane tetracykliny

Antybiotyki z serii tetracyklin są przeznaczone do użytku wewnętrznego i miejscowego. Podanie doustne jest wskazane dla pacjentów z zapaleniem płuc, powikłanym zapaleniem oskrzelików, dusznicą bolesną. Maści tetracyklinowe stosuje się do aplikacji na skórę i błony śluzowe skażone bakteriami chorobotwórczymi. Aby wzmocnić efekt terapeutyczny, ćwiczy się połączenie leków wewnętrznych i zewnętrznych. Lista antybiotyków tetracyklinowych obejmuje następujące leki:

  • Doksycyklina. Antybiotyk o szerokim spektrum działania stosowany jest w leczeniu zapalenia opłucnej, zapalenia zatok, infekcji układu moczowo-płciowego, trądziku;
  • Metacyclin. Lek stosuje się w chorobach, którym towarzyszy posocznica, ropne wydzielanie. Metacyklina jest skuteczna w przypadku oparzeń i zapalenia ucha środkowego, uszkodzeń ran;
  • Minocyklina. Antybiotyk stosowany jest w leczeniu zapalenia cewki moczowej o różnej etiologii, jaglicy, nawracającej gorączki;
  • Oksytetracyklina. Lek o szerokim spektrum działania stosowany w przypadku wszelkich infekcji wywołanych przez ziarniaki Gram-dodatnie;
  • Hyoxysone. Antybiotyk występuje w postaci maści o tej samej nazwie. Jego stosowanie pozwala szybko zatrzymać proces zapalny, który występuje podczas erozji, egzemy, infekcji krostkowych;
  • Oxycyclosol. Aktywny składnik sprayu działa antybakteryjnie. Dzięki temu lekowi możesz szybko leczyć rany i oparzenia;
  • Tetracyklina. Lek stosuje się w leczeniu rzeżączki, szkarlatyny, czerwonki, septycznego zapalenia wsierdzia, ropnego zapalenia opłucnej;
  • Ditetracyklina. Przedłużone działanie maści z tym antybiotykiem tetracyklinowym jest szeroko stosowane w leczeniu zakaźnych zmian rogówki oka;
  • Dihydrat oksytetracykliny. Antybiotyk ma zdolność szybkiego wchłaniania się w organizmie i utrzymywania maksymalnego stężenia substancji czynnej we krwi przez długi czas.

Podczas terapii antybiotykami tetracyklinowymi lekarze uważnie monitorują stan pacjenta. Jest to konieczne ze względu na możliwą manifestację skutków ubocznych: ataki wymiotów, nudności lub reakcje alergiczne. W przypadku stwierdzenia jakiegokolwiek negatywnego objawu, osoba powinna natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego w celu zmiany dawkowania lub całkowitego anulowania leku.

Ale być może lepiej jest traktować nie efekt, ale przyczynę?

Zalecamy przeczytanie historii Olgi Kirovtsevy, która wyleczyła żołądek. Przeczytaj artykuł >>

Antybiotyki z grupy tetracyklin mają działanie bakteriostatyczne

Pierwsze antybiotyki z grupy tetracyklin, przeznaczone do użytku klinicznego, uzyskano z glebowych paciorkowców w 1948 r. Ta klasa antybiotyków ma szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, a różnice między przedstawicielami niektórych grup są niewielkie..

Mechanizm działania antybiotyków z grupy tetracyklin

Antybiotyki z grupy tetracyklin mają działanie bakteriostatyczne. Wpływają na syntezę białek wiążąc się z rybosomami i zatrzymując dostęp kompleksów składających się z transportowego RNA z aminokwasami do kompleksów informacyjnego RNA z rybosomami. Mechanizm ten jest podobny do tego tkwiącego w komórkach bakteryjnych i ludzkich komórkach tkankowych, ale bakterie posiadają aktywny (zależny od energii) system transportu, który ułatwia przenoszenie tetracyklin wbrew gradientowi stężeń, co prowadzi do ich gromadzenia się wewnątrz komórki bakteryjnej. Jest to charakterystyczne tylko dla bakterii, ponieważ komórki tkanki ludzkiej nie różnią się takim mechanizmem koncentracji, czyli poziom tetracyklin we krwi wystarczający do zatrzymania syntezy białek u bakterii jest nieszkodliwy dla człowieka.

Farmakokinetyka

Większość antybiotyków tetracyklinowych jest tylko częściowo wchłaniana z przewodu pokarmowego, pozostawiając w jelitach ilość wystarczającą do zmiany flory i powodując bolesne i czasami niebezpieczne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Produkty mleczne zmniejszają wchłanianie o rząd wielkości, a środki neutralizujące kwas w preparatach żelaza wykazują tę właściwość w jeszcze większym stopniu, najwyraźniej z powodu tworzenia się chelatów z jonami wapnia, glinu i żelaza.
Antybiotyki z grupy tetracyklin są rozprowadzane po wszystkich tkankach ciała, ale prawie nie przenikają do płynu mózgowo-rdzeniowego. Ich stężenie w żółci jest 5-10 razy wyższe niż w osoczu krwi. Antybiotyk przenika przez łożysko, jego stężenie w mleku matki jest w przybliżeniu równe stężeniu w osoczu. Tetracykliny są zwykle wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Ich t1 / 2 wynosi zwykle 6-12 godzin, ale przy ciężkiej dysfunkcji nerek może przekroczyć 100 h. Anaboliczne działanie tetracyklin powoduje wzrost poziomu mocznika we krwi i zwiększenie obciążenia azotem, który powinien zostać wydalony. Doksycyklina i minocyklina stanowią wyjątek od wszystkich tetracyklin i nie są wydalane przez nerki, w wyniku czego czasami są przepisywane z powodu zaburzeń czynności nerek (chociaż ich działanie przeciwanaboliczne utrzymuje się).

Stosowanie antybiotyków z grupy tetracyklin

Antybiotyki z grupy tetracyklin są aktywne w prawie wszystkich zakażeniach wywołanych przez bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie chorobotwórcze, z wyjątkiem większości szczepów Proteus i Pseudomonas aeruginosa. Dlatego antybiotyk może być stosowany w przypadku wielu powszechnych infekcji, zwłaszcza mieszanych, w przypadkach, gdy leczenie jest zalecane bez identyfikacji patogenu, tj. Przy zapaleniu oskrzeli i odoskrzelowym zapaleniu płuc. Tetracykliny nie zastępują penicyliny, gdy jest wskazana do leczenia tą ostatnią, ponieważ ma ona działanie bakteriobójcze i jest mniej toksyczna.
Lekooporność (oporność) jest obecnie problemem dla prawie wszystkich rodzajów mikroorganizmów. W obrębie antybiotyków z grupy tetracyklin występuje całkowita oporność krzyżowa..
Co zaskakujące, jedna z tetracyklin (demeklocyklina) była skuteczna w przewlekłej hiponatremii towarzyszącej zespołowi niedoskonałego wydzielania hormonu antydiuretycznego, w którym ograniczenie wody jest nieskuteczne. To odkrycie jest jednym z wielu zwycięzców szczęśliwych odkryć w medycynie. Wynika to z faktu, że u pacjentów z trądzikiem leczonych demeklocykliną ujawniono naruszenie zdolności koncentracji nerek. Antybiotyk indukuje niewrażliwość na hormony antydiuretyczne, najwyraźniej poprzez hamowanie tworzenia i działania cAMP w kanalikach nerkowych. Może być stosowany w zespole antydiuretycznego hormonu niedoskonałego, ponieważ jego działanie jest zależne od dawki i odwracalne..

Efekty uboczne podczas stosowania antybiotyków tetracyklinowych

Zwykle u pacjentów rozwija się zgaga, nudności i wymioty z powodu podrażnienia ściany żołądka. Picie mleka lub przyjmowanie środków neutralizujących kwasy w celu zmniejszenia tych skutków wpływa na wchłanianie tetracyklin. Biegunka jest spowodowana zmianą flory okrężnicy.
Infekcje oportunistyczne mogą być związane z Candida albicans (owrzodzenie jamy ustnej i gardła, biegunka i swędzenie odbytu), proteusem, pseudomonadami lub gronkowcami. W przypadku ciężkiej biegunki najbardziej zasadne jest przerwanie leczenia tetracykliną, po czym zwykle następuje samoistne wyleczenie..
Naruszenie integralności nabłonka, częściowo związane z niedoborem kompleksu witamin B, a częściowo z łagodnymi infekcjami oportunistycznymi wywołanymi przez drożdżaki lub pleśnie, prowadzi do owrzodzeń jamy ustnej i gardła, czarnego włochatego języka, dysfagii i tkliwości w okolicy odbytu. Istnieją dowody na to, że suplementy witaminy B mogą zapobiegać lub powstrzymywać rozwój objawów dysfunkcji przewodu pokarmowego. Prawdopodobnie prawidłowe jest przepisywanie tych witamin zawsze podczas długotrwałego leczenia tetracyklinami.
Kolejny nieoczekiwany efekt leku został odkryty wiele lat po jego zastosowaniu klinicznym. Ze względu na zdolność do chelatowania fosforanem wapnia tetracykliny są selektywnie wchłaniane przez rosnące tkanki kości i zębów płodu i dzieci. Towarzyszy temu hipoplazja szkliwa zębów, nieprawidłowe tworzenie się kłów, żółta lub brązowa pigmentacja oraz zwiększona skłonność do próchnicy zębów. Rozległość i głębokość zmiany zmienia się w zależności od dawki tetracykliny i wieku dziecka..
Nawet krótkie cykle leczenia mogą być szkodliwe, jeśli jesteś w ciąży po 14 tygodniach lub w pierwszych miesiącach życia. Aby zapobiec przebarwieniu zębów przednich stałych, tetracykliny nie powinny być przepisywane kobietom w ciąży na 2 miesiące przed porodem i dzieciom poniżej 4 roku życia, a aby zapobiec przebarwieniu pozostałych zębów, należy ich unikać u dzieci poniżej 8 roku życia (lub do 12 lat, jeżeli tak jest). o trzecim zębie trzonowym - trzonowym). Długotrwałemu leczeniu tetracykliną w każdym wieku może towarzyszyć przebarwienie paznokci.
Wpływ na kości po ich utworzeniu u płodu ma mniejsze znaczenie kliniczne, gdyż ich pigmentacji nie towarzyszą defekty kosmetyczne, a krótki okres spowolnienia wzrostu nie ma znaczenia. Nie wiadomo, w jakim stopniu tetracykliny przyjmowane we wczesnej ciąży mogą powodować wady wrodzone. Nie odnotowano poważnych zaburzeń wzrostu u dzieci z przewlekłą chorobą dróg oddechowych, które codziennie otrzymywały tetracyklinę, mimo że wpływa ona na ząbkowanie.
Zwiększony poziom mocznika we krwi (działanie przeciwanaboliczne). Zwiększenie poziomu azotu ma znaczenie kliniczne w przypadku zaburzeń czynności nerek u pacjentów chirurgicznych lub u pacjentów po urazach, niedożywionych i starszych. Wysokie dawki powodują uszkodzenie nerek. Tetracykliny powodują nadwrażliwość na światło i inne wysypki. Lek podawany dożylnie może wpływać na wątrobę i trzustkę, zwłaszcza u kobiet w ciąży i z chorobą nerek. Antybiotyki z tej grupy rzadko powodują łagodne nadciśnienie śródczaszkowe. Minocyklina (ale nie inne tetracykliny) może powodować dysfunkcję aparatu przedsionkowego, powodując zawroty głowy i zaburzenia równowagi, zwłaszcza u kobiet. Działania niepożądane ustępują natychmiast po odstawieniu leku.

Niektóre antybiotyki z grupy tetracyklin

Tetracyklinę (tabletki 250 mg, 500 mg) można uznać za przedstawiciela tej klasy. Nie jest całkowicie wchłaniany z jelit, a niewielkie jego ilości są wydalane z kałem. Dawki do podawania dożylnego lub domięśniowego powinny być mniejsze niż połowa dawki podanej doustnie, aby osiągnąć podobny efekt. Antybiotyk jest wydalany przez nerki i żółć, jego t1 / 2 wynosi 8 h. Pojedyncza dawka to 250 lub 500 mg, przepisuje się go dwa lub cztery razy dziennie. W przypadku trądziku tetracyklinę przyjmuje się doustnie 250 mg trzy razy dziennie przez 1-4 tygodnie, a następnie dwa razy dziennie, aż trądzik zniknie.

(100 mg) jest łatwo wchłaniany z jelit nawet po połknięciu. Jego t1 / 2 wynosi 20 h. Jest wydalany z żółcią, kałem, do którego przedostaje się, przenikając przez ściany jelita cienkiego i częściowo z moczem. Dysfunkcja nerek jest skutecznie kompensowana przez mechanizmy wydalania pozanerkowego, więc w takich przypadkach nie ma potrzeby zmniejszania dawki: 100-200 mg można podawać raz dziennie.
Minocyklina (50 mg, 100 mg) jest również łatwo wchłaniana z jelit, nawet po posiłkach. Jego t1 / 2 wynosi 14 h. Lek jest częściowo metabolizowany w wątrobie, częściowo wydalany z żółcią lub moczem. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawki nie można zmniejszyć: na początku leczenia przepisuje się 200 mg, a następnie 100 mg dwa razy dziennie.
Inne antybiotyki z grupy tetracyklin obejmują chlortetracyklinę, demeklocyklinę, klomocyklinę, lymecyklinę, metacyklinę, oksytetracyklinę.

Antybiotyki z grupy tetracyklin to leki chemioterapeutyczne należące do rzędu substancji polikarbonylowych (poliketydy). Pomimo szerokiego wachlarza przedstawicieli tej serii leków, tetracykliny mają wspólny mechanizm działania na chorobotwórczą mikroflorę.

Efekt terapeutyczny uzyskuje się dzięki nieodwracalnym zaburzeniom w syntezie peptydów komórki prokariotycznej. Tetracykliny tworzą stabilny kompleks z małą podjednostką rybosomalną, blokując procesy translacji, jednak mechanizm działania jest nadal przedmiotem kontrowersji..

Aby przezwyciężyć problem powszechnej oporności bakterii na tetracykliny, konieczne jest stosowanie w trakcie antybiotykoterapii leków o różnych mechanizmach działania (erytromycyna i makrolidy). A także nie przerywać przyjmowania leku wcześniej niż okres ustalony przez lekarza, ze względu na ryzyko rozwoju trwałej formy przewozu.

Klasyfikacja tetracyklin

Antybiotyki z grupy tetracyklin różnią się kryteriami fizykochemicznymi, nasileniem działania bakteriobójczego, niektórymi parametrami farmakokinetycznymi oraz wrażliwością pacjentów na lek. Współczesna klasyfikacja leków medycyny humanitarnej należących do grupy tetracyklin:

Krótka historia odkrywania i wdrażania w praktyce

Pierwszego przedstawiciela tej grupy, chlortetracyklinę, odkryto z płynu hodowlanego paciorkowców w 1945 r. Obecnie jest stosowana wyłącznie w weterynarii. Po 4 latach stwierdzono, że inny gatunek streptomycetes ma zdolność syntezy oksytetracykliny. Po badaniach klinicznych lek został dopuszczony do stosowania w medycynie humanitarnej w 1950 roku..

Tetracyklina, od której pochodzi nazwa całej grupy substancji przeciwbakteryjnych, została po raz pierwszy uzyskana chemicznie w wyniku reakcji redukcyjnej chlortetracykliny w 1952 roku. Rok później oczyszczoną cząsteczkę tetracykliny wyizolowano z pożywki promieniowców (Streptomyces aureofaciens).

Później, na przełomie XX i XXI wieku, zsyntetyzowano półsyntetyczne pochodne głównych przedstawicieli tej klasy: metacyklinę, minocyklinę, tygecyklinę. Tetracykliny najnowszej generacji charakteryzują się zdolnością do wykazywania potencjału terapeutycznego wobec szczepów, które rozwinęły stabilną tolerancję na działanie naturalnych antybiotyków.

Pełna lista antybiotyków tetracyklinowych

  • * kapsułki - forma kapsułki;
  • ** liofilizat - tetracyklina w ampułkach w postaci suchego proszku do sporządzania zastrzyków dożylnych;
  • *** zakładka - forma tabletu.

Zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny

Leki są stosowane zarówno w medycynie humanitarnej, jak i weterynaryjnej do leczenia różnych chorób zakaźnych, w tym szczególnie groźnych pandemii. Lek jest przepisywany osobie po dokładnej diagnozie i izolacji patogenu. W takim przypadku konieczne jest określenie poziomu wrażliwości czynników zakaźnych na różne grupy antybiotyków. Umiarkowana i wysoka wrażliwość na tetracykliny jest warunkiem wystarczającym do wyboru leków z tej grupy..

stwierdzono alergię krzyżową między przedstawicielami tej samej grupy. W takim przypadku konieczne jest wykluczenie wszelkich leków opartych na tych cząsteczkach przeciwbakteryjnych..

Wiadomo, że leki z szeregu tetracyklin są najbardziej poszukiwane w praktyce weterynaryjnej ze względu na ich skuteczność i przystępną cenę. Ponadto pierwszy z uzyskanych przedstawicieli klasy, chlortetracyklina, dotyczy wyłącznie leków weterynaryjnych. Służy do leczenia i uzyskiwania sztucznego przyrostu masy ciała u zwierząt gospodarskich..

Wskazania do powołania

W badaniach laboratoryjnych in vitro ustalono wrażliwość następujących grup bakterii na leki z szeregu tetracyklin:

  • rodzina Staphylococcaceae: S. aureus, S. albus, S. pyogenes, S. haemolyticus, S. viridans, S. faecalis;
  • Streptococcus pneumoniae;
  • rodzina Neisseriaceae: gonorrhoeae, N.meningitidis, N. catarrhalis;
  • Corynebacterium diphtheriae;
  • Laska siana (subtilis) i B. anthracis;
  • Clostridia: C. tetani, C. perfringens, C. septicum, C. botulinum;
  • E coli;
  • Salmonella: typhi, S. paratyphi, S. typhimurium, S. enteritidis i S. schottmuelleri;
  • Shigella Flexner;
  • Cholera vibrio;
  • Preteus: Proteus vulgaris;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • Enterobacter aerogenes;
  • grypa coli;
  • Zapalenie płuc Klebsiella;
  • Brucella: bronchiseptica, B. melitensis i B. abortus bovis;
  • Pasożyty wewnątrzkomórkowe: ameba, riketsja, leptospira i listeria.

wszystkich przedstawicieli klasy charakteryzuje opisane powyżej spektrum działania z pewnymi osobliwościami. Maksymalną aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich odnotowuje się w przypadku chlortetracykliny, a minimalną w przypadku oksytetracykliny. Jednocześnie obserwuje się największą wrażliwość szczepów Gram-ujemnych na działanie przeciwbakteryjne leków na bazie tetracykliny. Z kolei oksytetracyklina jest najbardziej skuteczna w leczeniu procesów infekcyjnych pełzakowatych, riketsjowych, pseudomonas i mykobakteryjnych.

Choroby, w przypadku których przepisuje się leki z wielu tetracyklin:

  • procesy zakaźne dróg oddechowych (zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie migdałków);
  • zapalenie narządów moczowo-płciowych (zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie gruczołu krokowego, kiła, rzeżączka);
  • patologia narządów wzroku (zapalenie spojówek, zapalenie powiek, jaglica);
  • choroby układu mięśniowo-szkieletowego (zapalenie kości i szpiku i ropne zmiany tkanki mięśniowej);
  • szczególnie niebezpieczne choroby - dżuma, cholera i bruceloza.

Każdy lek wydawany jest wyłącznie na receptę, samoleczenie jest niebezpieczne ze względu na nieskuteczność i możliwość rozprzestrzeniania się oporności bakterii na przedstawicieli tej grupy substancji.

Ograniczenia dotyczące umówionych spotkań

Zabrania się przepisywania leków z substancją czynną tetracyklin, jeśli w historii pacjenta występują oznaki indywidualnej nietolerancji (alergii), dysfunkcji wątroby, a także niski poziom leukocytów we krwi i współistniejące zakażenia grzybicze.

W przypadku pacjentów w wieku poniżej 8 lat leki są przepisywane tylko w sytuacjach zagrażających życiu. W takim przypadku cały cykl antybiotykoterapii powinien odbywać się w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem lekarza. Należy zaznaczyć, że przyjmowanie tetracyklin na etapie wzrostu zębów prowadzi do nieodwracalnych zmian ich koloru..

Ciąża i karmienie piersią to również ścisłe przeciwwskazania do wizyty. Stwierdzono, że składniki bakteriobójcze mogą przenikać przez barierę łożyskową i mleko matki. Rezultatem jest wysokie ryzyko wystąpienia nieprawidłowości szkieletowych płodu i stłuszczenia wątroby..

Cechy głównych leków

Doksycyklina

Różni się maksymalnym poziomem aktywności bakteriobójczej i długotrwałą aktywnością terapeutyczną. Ponadto lek hamuje wzrost i rozwój symbiotycznej mikroflory ludzkiego jelita w mniejszym stopniu niż inne, ze względu na pełniejsze wchłanianie. Minimalne stężenie hamujące obserwuje się 1 godzinę po podaniu dożylnym. Miejscem depozytu jest tkanka kostna. Ze względu na duże ryzyko nadwrażliwości na światło słoneczne należy unikać promieniowania UV w trakcie i po terapii przez co najmniej 4 dni.

Tetracyklina

Wchłaniane w przewodzie pokarmowym nie więcej niż 80% całej podanej dawki. Jednocześnie występuje wysoka odporność na tę substancję Pseudomonas aeruginosa, Proteus i bakteroidy. Połączone stosowanie tetracyklin i produktów mlecznych jest zabronione, ponieważ następuje gwałtowny spadek wchłaniania substancji czynnej.

Rondomycyna

Jest przepisywany w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych na antybiotyki beta-laktamowe i jest uważany za lek drugiej linii. Ustalono, że przyjmowany jednocześnie ze środkami zawierającymi żelazo antybiotyk jest inaktywowany. Pacjenci z patologią nerek wymagają dostosowania dawki.

Posiada 100% biodostępności dla organizmu człowieka. Maksymalną skuteczność terapeutyczną osiąga się w leczeniu międzybrzusznych procesów zakaźnych, ciężkich stadiach ropnych zmian tkanek miękkich i pozaszpitalnego zapalenia płuc.

przepisanie leku jest możliwe tylko dla pacjentów powyżej 18 roku życia. Istnieje duże rozpowszechnienie zjadliwych szczepów na działanie tygacylu, dlatego bez testu określającego wrażliwość patogenu wizyta jest zabroniona.

Chlorowodorek oksytetracykliny

Różni się działaniem bakteriostatycznym. Wiarygodność między przyjmowaniem pokarmu a lekami została rzetelnie udowodniona, więc przerwa między nimi powinna wynosić co najmniej 4 godziny. Lek terapeutyczny jest przepisywany w leczeniu chorób i zapobieganiu infekcjom pooperacyjnym. Schemat dawkowania dla każdego pacjenta dobierany jest indywidualnie, biorąc pod uwagę nasilenie procesu patologicznego i rozprzestrzenianie się czynników zakaźnych w całym organizmie.

Minoleksin

Posiada wysoki stopień penetracji do narządów i tkanek człowieka, minimalne stężenie hamujące obserwuje się 40 minut po podaniu. Spożycie pokarmu nie wpływa na wchłanianie substancji czynnej. Odkłada się w tkance kostnej, tworząc nierozpuszczalne kompleksy z jonami wapnia. Jest stosowany zarówno jako niezależny lek, jak i jako część złożonej terapii w połączeniu z innymi lekami.

Działania niepożądane

Najczęstsze skutki uboczne:

  • Przewód pokarmowy: zaburzenia w pracy enzymów trawiennych, zaburzenia stolca, nudności, wymioty, ciemnienie języka, ból brzucha;
  • CNS: zespół bólowy w okolicy skroniowej i ciemieniowej, zmętnienie świadomości i dezorientacja w przestrzeni;
  • CCC: zmiana parametrów laboratoryjnych poziomów krwinek;
  • indywidualna nietolerancja: obrzęk naczynioruchowy, wysypka na powierzchni skóry, swędzenie;
  • skóra: zwiększona wrażliwość na światło słoneczne;
  • inne: kandydoza, dysbioza, zapalenie jamy ustnej.

Zwrócono uwagę, że zgodnie z zaleceniami i zaleceniami lekarza, częstość występowania objawów negatywnych nie przekracza 1 przypadku na 10 00 pacjentów.

Instrukcje zostały przygotowane
specjalista mikrobiolog Martynovich Yu.I..

Na naszej stronie można zapoznać się z większością grup antybiotyków, pełną listą zawartych w nich leków, klasyfikacjami, historią i innymi ważnymi informacjami. W tym celu w górnym menu witryny została utworzona sekcja „Klasyfikacja”.

Powierz swoje zdrowie profesjonalistom! Już teraz umów się na wizytę u najlepszego lekarza w Twoim mieście!

Dobry lekarz to multidyscyplinarny specjalista, który na podstawie twoich objawów postawi prawidłową diagnozę i zaleci skuteczne leczenie. Na naszym portalu możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, Sankt Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji i uzyskać zniżkę do 65% na wstęp.

* Naciśnięcie przycisku przeniesie Cię na specjalną stronę serwisu z formularzem wyszukiwania i spotkaniem ze specjalistą o profilu, który Cię interesuje.

* Dostępne miasta: Moskwa i region, Petersburg, Jekaterynburg, Nowosybirsk, Kazań, Samara, Perm, Niżny Nowogród, Ufa, Krasnodar, Rostów nad Donem, Czelabińsk, Woroneż, Iżewsk

Nazwa antybiotyków tetracyklinowych

Antybiotyki tetracyklinowe

Antybiotyki z serii tetracyklin są środkami przeciwdrobnoustrojowymi o szerokim spektrum działania i są skuteczne przeciwko większości bakterii, w wysokich stężeniach pomagają również w zwalczaniu niektórych pierwotniaków, ale są praktycznie bezużyteczne w przypadku wirusów i chorób grzybiczych.

Stosowanie tetracykliny

Tetracyklina jest stosowana zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Wewnątrz jest przepisywany na krztusiec, ból gardła, szkarlatynę, brucelozę, infekcje dróg oddechowych, zapalenie opłucnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie wewnętrznych jam serca, rzeżączkę, opryszczkę, stany zapalne i infekcje układu moczowego. Na zewnątrz tetracyklina jest wskazana w przypadku oparzeń, ropnego zapalenia i zapalenia oczu. W niektórych przypadkach możliwe jest łączone użycie.

Analogi tetracyklin

Najczęstszymi antybiotykami z grupy tetracyklin są tetracyklina, minocyklina, metacyklina, doksycyklina.

Doksycyklina prawie całkowicie pokrywa się w swoich właściwościach z tetracykliną i jest stosowana w leczeniu tych samych chorób, z wyjątkiem infekcji oczu.

W leczeniu chlamydii i infekcji układu moczowo-płciowego najczęściej stosuje się minocyklinę i metacyklinę..

Tetracyklina na problemy skórne

W przypadku trądziku i trądziku (w tym trądziku) tetracyklina jest zwykle stosowana wewnętrznie, ale w trudnych przypadkach możliwe jest łączne spożycie.

Tabletki przyjmuje się trzy razy dziennie, przed posiłkami, ponieważ pożywienie, zwłaszcza produkty mleczne, utrudnia wchłanianie leku. Dawkowanie obliczane jest na podstawie indywidualnych cech organizmu, ale dzienna dawka nie powinna być mniejsza niż 0,8 g. Przy niższej dawce lek jest nieskuteczny - bakterie rozwijają na niego oporność, aw przyszłości znacznie trudniej sobie z nimi poradzić.

W przypadku stosowania zewnętrznego maść nakłada się na wcześniej oczyszczoną skórę 3-4 razy dziennie lub stosuje się bandaż, który należy wymieniać co 12-24 godziny.

Stosowanie maści tetracyklinowej może powodować wysuszenie skóry, dlatego w okresie kuracji należy regularnie stosować krem ​​nawilżający.

Tetracyklina jest silnym antybiotykiem, dlatego nie należy jej przyjmować bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Formy uwalniania tetracykliny

Lek jest dostępny w kapsułkach 0,25 g, tabletkach 0,05 g, 0,125 gi 0,25 g, tabletkach 0,12 g (dla dzieci) i 0,375 g (dla dorosłych). Istnieje również 10% zawiesina i 0,03 g granulatu do przygotowania roztworu. Do użytku zewnętrznego maść produkowana jest w tubkach po 3, 7 lub 10 g. 1% maści stosuje się w leczeniu chorób oczu, a 3% - na trądzik, czyraki, stany zapalne i wolno gojące się zmiany skórne.

Przeciwwskazania i reakcje alergiczne

Przeciwwskazaniami do stosowania tetracykliny są dysfunkcje wątroby, niewydolność nerek, niski poziom leukocytów we krwi, choroby grzybicze, II i III trymestr ciąży, karmienie piersią oraz nadwrażliwość na lek. Ten lek nie jest przepisywany dzieciom poniżej 8 roku życia..

Podczas leczenia tetracykliną nie należy stosować wodorowęglanu sodu, suplementów wapnia i preparatów zawierających żelazo i magnez przez co najmniej 2 godziny przed i po przyjęciu antybiotyku.

Najczęstszymi objawami reakcji alergicznej na tetracyklinę są podrażnienia skóry, wysypki i obrzęki alergiczne. Alergiczny nieżyt nosa i astma oskrzelowa mogą występować znacznie rzadziej. Jeśli wystąpi alergia, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku, aw ciężkich przypadkach natychmiast skontaktować się z alergologiem.

Od dawna w leczeniu chorób wywoływanych przez bakterie stosowane są wysoce skuteczne antybiotyki z serii tetracyklin. Mechanizm działania tych leków opiera się na tłumieniu żywotnej aktywności białka komórki drobnoustroju, co objawia się na poziomie rybosomów.

Właściwości antybiotyków tetracyklinowych

Antybiotyki tetracyklinowe to leki przeciwdrobnoustrojowe, które pozwalają szybko i przy minimalnych skutkach ubocznych wyleczyć infekcje bakteryjne różnego pochodzenia. Leki mają podobny mechanizm działania przeciwdrobnoustrojowego, pełną oporność krzyżową i prawie podobne właściwości farmakologiczne. Pewne różnice dotyczą tylko charakterystyki wchłaniania i metabolizmu, a także stopnia działania przeciwbakteryjnego.

Leki tetracyklinowe są stosowane zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Stosowanie wewnętrzne uzasadnione jest przy dusznicy bolesnej, krztuścu, brucelozie, zapaleniu oskrzeli, zapaleniu płuc, innych infekcjach dolnych dróg oddechowych, opryszczce i rzeżączce, infekcjach układu moczowego. Stosowanie zewnętrzne jest wskazane w przypadku oparzeń, stanów zapalnych o charakterze ropnym, zapalenia oczu. Często możliwe jest łączone użycie.

Lista antybiotyków tetracyklinowych

Doksycyklina (Doxycyclinum) jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Służy do zwalczania pneumokoków, gronkowców, paciorkowców, a także patogenów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, salmonellozy, jaglicy i psitakozy. Stosowany również w przypadku zapalenia oskrzeli, zapalenia opłucnej i zapalenia zatok.

Chlorowodorek metacykliny należy również do antybiotyków z serii tetracyklin o działaniu podobnym do doksycykliny. Działa na większość mikroorganizmów i patogenów chorób zakaźnych. Lek lepiej wchłania się przy stosowaniu wewnętrznym, ma doskonałą penetrację do tkanek organizmu. Antybiotyk stosuje się przy posocznicy, zapaleniu migdałków i zapaleniu ucha środkowego, infekcjach dróg żółciowych i moczowych, ropnych infekcjach skóry, zakażonych ranach i oparzeniach, zapaleniu kości i szpiku, zapaleniu oskrzeli i zakaźnych chorobach ginekologicznych.

Minocyklina (minocyklina) jest uważana za półsyntetyczny antybiotyk z grupy tetracyklin o działaniu bakteriostatycznym. Lek zapobiega rozwojowi bakterii wywołujących choroby zakaźne o różnym spektrum. Minocykliną można leczyć następujące infekcje bakteryjne: zapalenie cewki moczowej, zapalenie błony zewnętrznej oka, jaglica, nawracająca gorączka, choroba weneryczna limfogranulomatyczna, bruceloza, infekcje skóry. Przepisując lek, dokładnie dowiedz się, jakie są predyspozycje pacjenta do objawów, które są objęte przeciwwskazaniami.

Chlorowodorek oksytetracykliny jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania stosowanym w medycynie w leczeniu chorób wywoływanych przez bakterie różnego pochodzenia. Stosowanie leku pozwala zatrzymać rozwój bakterii.

Hyoxysone to wysoce skuteczna maść przeciwzapalna, często stosowana w celu poprawy stanu zakażonych ran, egzemy, nadżerek i krostkowych chorób skóry.

Oxycyclosol to aerozol o działaniu antybakteryjnym i przeciwalergicznym, który jest najczęściej stosowany w leczeniu ran i oparzeń.

Tetracyklina to antybiotyk do użytku zewnętrznego i wewnętrznego, który jest przepisywany pacjentom z zapaleniem oskrzeli, zapaleniem płuc, ropnym zapaleniem opłucnej, septycznym zapaleniem wsierdzia, dusznicą bolesną, rzeżączką, szkarlatyną, czerwonką, brucelozą, durem brzusznym, tularemią i chorobami zakaźnymi dróg moczowych i żółciowych, ropnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych.

Dihydrat oksytetracykliny (Oxytetracyclinidihydras) o działaniu przeciwbakteryjnym jest najbliższy tetracyklinie: lek ma zdolność szybkiego wchłaniania i utrzymywania się w organizmie przez stosunkowo długi czas.

Chlorowodorek tetracykliny dobrze rozpuszcza się w wodzie i soli fizjologicznej, dlatego jest częściej stosowany domięśniowo przy ciężkich dolegliwościach infekcyjnych, zapaleniu otrzewnej, posocznicy, zapaleniach, gdy podanie wewnętrzne jest niemożliwe lub trudne.

Maść ditetracyklinowa o przedłużonym działaniu stosowana jest w leczeniu zapalenia spojówek i innych infekcji oczu, zakażonych zmian rogówki. Zapobiega podziałowi bakterii.

W okresie leczenia lekami z grupy tetracyklin stan pacjentów jest dokładnie monitorowany i kontrolowane są objawy nadwrażliwości na leki. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia, jeśli pacjent ma jakąkolwiek chorobę alergiczną.

Nazwy antybiotyków o szerokim działaniu z serii tetracyklin

Prawie wszystkie nazwy antybiotyków tetracyklinowych mają podobne spektrum działania i te same właściwości farmakologiczne. Antybiotyki z wielu grup tetracyklin nazywane są również antybiotykami o szerokim spektrum działania. Skutecznie zwalczają bakterie dzięki temu, że oddziałują bezpośrednio na białko drobnoustrojów wywołujących infekcję..

Do czego służą antybiotyki tetracyklinowe?

Tetracyklina jest przepisywana zarówno do użytku wewnętrznego, jak i zewnętrznego. W przypadku dławicy piersiowej, szkarlatyny, ostrej infekcji dróg oddechowych i innych chorób zakaźnych antybiotyki są przepisywane do podawania doustnego. Stosowanie zewnętrzne wskazane jest przy stanach zapalnych oka, ciężkich oparzeniach lub ropnej wydzielinie z ran. Czasami zdarzają się przypadki połączenia przyjmowania leków.

Lista najczęściej stosowanych leków z grupy tetracyklin obejmuje:

Doksycyklina; Minocyklina; Hyoksyson; Chlorowodorek metacykliny; Chlorowodorek oksytetracykliny; Oksycyklosol; Tetracyklina; Maść ditetracyklinowa i inne.

Cała lista leków dobrze zwalcza bakterie, a także hamuje rozwój riketsji i wirusów.

Antybiotyki z grupy tetracyklin do użytku wewnętrznego mogą mieć postać tabletek, mieszanin lub drażetek. Co jest bardzo skuteczne, ponieważ leki są niezwykle wchłaniane do krwiobiegu z przewodu pokarmowego. Tabletki zaleca się stosować przed posiłkami, aby były łatwiejsze do strawienia, gdyż pokarm zaburza normalne wchłanianie leku. Do użytku zewnętrznego maści stosuje się w różnych procentach. Maść 1% przeznaczona jest do leczenia stanów zapalnych i chorób oczu, przy bardziej ostrych zmianach skórnych stosuje się 3% stężenie maści. Mogą to być oparzenia, trądzik, czyraki..

Maść należy nakładać na oczyszczoną skórę kilka razy dziennie..

Stosowanie maści może powodować wysuszenie i podrażnienie skóry, dlatego lekarze zalecają regularne stosowanie kremu nawilżającego. Warto pamiętać, że antybiotyki z serii tetracyklin silnie oddziałują na organizm, dlatego przed ich przyjęciem należy skonsultować się z lekarzem.

Leki z listy tetracyklin można przepisać, aby zapobiec powikłaniom po ciężkiej grypie lub bólu gardła. W przypadkach, gdy drobnoustroje są oporne na proste antybiotyki, takie jak penicylina lub streptomycyna, przepisuje się tetracykliny.

Przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań do przyjmowania leków z listy antybiotyków są ciąża, niski poziom leukocytów we krwi, karmienie piersią, choroby grzybicze oraz indywidualna wrażliwość na lek. Nie zaleca się przepisywania tej serii antybiotyków dzieciom poniżej 8 roku życia. Specjalnie dla małych pacjentów mikrobiolodzy zaczęli opracowywać i produkować mieszaniny tetracyklin o różnych przyjemnych smakach. Te mikstury są świetne w leczeniu zapalenia płuc u małych dzieci. Ponadto dzieci łatwo tolerują takie leczenie bez żadnych komplikacji..

Najczęstszymi skutkami ubocznymi spowodowanymi stosowaniem leków są reakcje alergiczne: obrzęk, podrażnienie skóry, wysypka. Czasami mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym wymioty, biegunka. Ale z reguły po zaprzestaniu stosowania antybiotyków ustają również objawy skutków ubocznych..

Obecnie w mikrobiologii trwają badania nad antybiotykami z serii tetracyklin. Lista leków została niedawno zaktualizowana.

Nowy antybiotyk o nazwie Biomycyna ma dłuższe działanie. Jest to bardzo wygodne dla pacjentów, którzy są leczeni ambulatoryjnie i mają trudności z dotarciem do punktów ratunkowych lub oddziałów szpitalnych. Również ta funkcja jest niezwykle wygodna dla pacjentów z zapaleniem spojówek, ponieważ maść wkłada się do worka spojówkowego tylko raz dziennie..

Źródła: http://womanadvice.ru/antibiotiki-tetraciklinovogo-ryada, http://igiuv.ru/slovar/1137-antibiotiki-tetracziklinovogo-ryada.html, http://anginynet.ru/preparaty/antibiotiki/naimenovaniya- tetraciklinovogo-ryada.html

brak komentarzy!

Pierwsze tetracykliny odkryto w połowie XX wieku. Leki z tej grupy mają wspólny mechanizm działania, prawie podobne właściwości farmakologiczne, prawie całkowitą oporność krzyżową. Między poszczególnymi różnią się jedynie cechami adsorpcji, metabolizmem i siłą efektu terapeutycznego.

Dziś, ze względu na pojawienie się wielu opornych szczepów drobnoustroju na leki z tej grupy, rozwój licznych działań niepożądanych, które pojawiają się podczas leczenia, są one rzadko stosowane..

Niemniej jednak są stosowane w leczeniu chlamydii, riketsjoz, niektórych chorób odzwierzęcych, ciężkiego trądziku.

Opis grupy antybiotyków

Wszystkie antybiotyki tetracyklinowe mają działanie bakteriostatyczne, co wiąże się z naruszeniem tworzenia białek w komórkach mikroorganizmów.

Tetracykliny to leki o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, ale ze względu na ich wieloletnie stosowanie pojawiło się spora liczba opornych mikroorganizmów, a lista ich zastosowań znacznie się skurczyła.

Leki z tej grupy powodują śmierć takich mikroorganizmów, jak:

pneumokoki inne niż pneumokoki odporne na antybiotyki; meningokoki; moraxella katarralis; listeria; haemophilus influenzae; Różdżka Ducrey; Yersinia; campylobacter; vibrios; brucella; bartonella; Bacillus wąglika; czynniki wywołujące donowanozę i tularemię; kij dżumy; krętki; leptospira; riketsja; chlamydia; mykoplazma; promieniowce; oddzielne pierwotniaki; clostridia, z wyjątkiem C.difficile; fusobacteria; propionibacterium acne.

Następujące bakterie są oporne na tetracykliny:

50% β-hemolityczny; ponad 70% szpitalnych szczepów gronkowców; gonococci; enterokoki; Escherichia koli; salmonella; czynniki wywołujące czerwonkę; klebsiella; enterobakterie; bakteroidy.

Farmakokinetyka

Przy stosowaniu doustnym antybiotyki z grupy tetracyklin dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego, a najwyższy poziom we krwi obserwuje się po 1-3 godzinach. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność doksycykliny, podczas gdy adsorpcja tetracykliny przyjmowanej z pokarmem jest znacznie zmniejszona.

Wątroba jest głównym narządem organizmu człowieka, który bierze czynny udział w przemianie leków przyjmowanych przez człowieka. Dlatego tak ważna jest ochrona wątroby przed negatywnymi skutkami po lub w trakcie przymusowego przyjmowania antybiotyków z...

Fundusze z tej grupy są w stanie przeniknąć do wielu narządów i środowisk, w tym przez barierę łożyskową..

Tetracyklina jest wydalana z moczem, dlatego w przypadku patologii nerek konieczne jest dostosowanie schematu leczenia. Cząsteczki doksycykliny są silnie lipofilne, więc są również wydalane przez jelita. Ponadto, jeśli pacjent ma jakąkolwiek chorobę nerek, większość substancji czynnej jest wydalana z kałem..

Obszar zastosowań

Leki z tej grupy są produkowane w postaciach dawkowania do użytku zewnętrznego i wewnętrznego..

Doustne podawanie tetracyklin jest uzasadnione w przypadku następujących chorób:

chlamydia; mykoplazmoza; borelioza przenoszona przez kleszcze; nawracająca gorączka; koksielloza; dur plamisty; Gorączka Bullis; plaga; tularemia; bruceloza; karbunkuł jest złośliwy; leptospiroza; przewlekłe zapalenie oskrzeli w ostrej fazie; pozaszpitalne zapalenie płuc; cholera; pseudotuberculosis; zapalenie przydatków; trądzik różowaty; trądzik; syfilis; donowanoza; wrzód żołądka i 12-wrzód dwunastnicy (w celu stłumienia Helicobacter); promienna choroba grzybicza; epitelioidalna angiomatoza; do zapobiegania tropikalnej malarii.

Na zewnątrz tetracykliny są stosowane w postaci maści:

z infekcjami oczu; z ropnymi ranami.

Tetracykliny często podaje się w połączeniu z β-mleczanami w celu wzmocnienia efektu terapeutycznego.

Lista nowoczesnych leków

Tetracykliny można warunkowo podzielić na naturalne i półsyntetyczne.

Naturalne tetracykliny obejmują:

Informacje zwrotne od naszego czytelnika - Marii Ostapowej

Niedawno przeczytałem artykuł, w którym stwierdzono, że każdą chorobę należy leczyć płukaniem wątroby. I mówiono o lekarstwie Leviron Duo na ochronę i oczyszczenie wątroby. Za pomocą tego leku możesz nie tylko chronić wątrobę przed negatywnymi skutkami przyjmowania antybiotyków, ale także ją przywrócić.

Nie byłem przyzwyczajony do ufania jakimkolwiek informacjom, ale postanowiłem sprawdzić i zamówić opakowanie. Zacząłem akceptować i zauważyłem, że pojawia się siła, stałem się bardziej energiczny, zniknęła gorycz w ustach, zniknęły nieprzyjemne doznania w żołądku, a cera poprawiła się. Spróbuj i Ty, a jeśli ktoś jest zainteresowany, to poniżej link do artykułu.

Przeczytaj artykuł -> Tetracyklina; Oksytetracyklina.

Tetracyklina jest produkowana w tabletkach, oksytetracyklina jako roztwór do wstrzykiwań.

Główna różnica między oksytetracykliną polega na tym, że jest ona wydalana z organizmu po pojedynczym wstrzyknięciu po 3 dniach, więc wstrzykuje się ją raz na 72 godziny..

Lista półsyntetycznych antybiotyków jest reprezentowana przez następujące leki:

Metacyklina; Doksycyklina (nazwa handlowa Unidox Solutab); Minocyklina; Demeklocyklina.

Wszystkie te leki są do siebie podobne. Najdogodniejszą formą uwalniania jest Unidox Solutab, produkowany jest w postaci rozpuszczalnych tabletek, które można rozcieńczyć w niewielkiej ilości wody (20 ml) przed zażyciem.

Ważny! Samoleczenie tetracyklinami jest niedopuszczalne, tylko lekarz może ocenić, na ile właściwe jest ich spożycie.

Przeciwwskazania i skutki uboczne podczas przyjmowania

Warto odmówić przyjmowania tetracyklin w następujących przypadkach:

Z indywidualną nietolerancją na jakiekolwiek antybiotyki z grupy tetracyklin, ponieważ mają alergię krzyżową. W czasie ciąży, ponieważ substancje czynne przechodzą przez łożysko i mogą mieć negatywny wpływ na tworzenie się tkanki kostnej u płodu. W okresie laktacji. Udowodniono, że substancja czynna antybiotyków przenika do mleka matki i może powodować niepożądane zmiany w tkance kostnej i zębowej niemowlęcia. W ciężkiej niewydolności wątroby, ponieważ tetracykliny mają działanie hepatotoksyczne. Przeciwwskazaniem do powołania tetracykliny jest niewydolność nerek. Leki na bazie doksycykliny u takich pacjentów są wydalane przez jelita. Nie należy przepisywać tetracyklin pacjentom poniżej 8 roku życia, ponieważ odkładają się one w tkance kostnej i zębinie zębów mlecznych, w wyniku czego następuje spowolnienie wzrostu szkieletu, przebarwienia zębów i ich niedorozwój. U noworodków przyjmujących duże dawki antybiotyków z tej serii odnotowano wybrzuszenie ciemiączka. powrót do spisu treści ↑

Skutki uboczne

Podczas przyjmowania tetracyklin mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

układ pokarmowy: bóle brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zapalenie języka z zaczernieniem, owrzodzenie przełyku, dysbioza, choroba Crohna, stłuszczenie lub martwica wątroby, zapalenie trzustki; układ nerwowy: zawroty głowy, brak koordynacji, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe; kości i tkanki zębowe: opóźnienie wzrostu liniowego, zaburzenia tworzenia szkliwa, przebarwienia tkanek zęba; metabolizm: patologiczne zmiany metabolizmu białek z przewagą ich zaniku, wzrost poziomu azotu we krwi u pacjentów z niewydolnością nerek; skóra: nadwrażliwość na światło.

Ponadto może rozwinąć się alergia: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja. Podczas leczenia postaciami do wstrzykiwań może rozwinąć się zakrzepowe zapalenie żył..

Zgodność farmakologiczna

Przyjmowanie tetracyklin z lekami zawierającymi żelazo, magnez, glin, wapń, a także sodę, zmniejsza ich adsorpcję.

Łącząc leki z tej grupy z doustnymi tabletkami antykoncepcyjnymi zawierającymi estrogeny, efekt terapeutyczny tych ostatnich może się zmniejszyć..

Dlatego podczas antybiotykoterapii należy stosować dodatkową antykoncepcję. Nie należy przyjmować tetracyklin w tym samym czasie, co retinol, ponieważ istnieje możliwość wystąpienia idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Tetracykliny spowalniają metabolizm pośrednich antykoagulantów w wątrobie, co powoduje zmianę czasu protrombinowego.

Nie należy jednocześnie przyjmować doksycykliny i barbituranów, karbamazepiny lub fenytoiny, ponieważ takie połączenie obniża poziom antybiotyku w krążeniu ogólnoustrojowym, w efekcie może wymagać zmiany jego dawkowania lub wyznaczenia Tetracykliny.

Podczas stosowania leków z tej grupy należy przestrzegać następujących zasad:

Tetracykliny doustne należy przyjmować stojąc, aby zmniejszyć ryzyko erozji przełyku, popijając dużą ilością wody. W tym samym czasie należy przyjmować antybiotyk. W przypadku pominięcia kolejnej dawki należy ją przyjąć jak najszybciej. Jeśli nadszedł czas na następne przyjęcie leku, nie możesz podwoić dawki. Konieczne jest skonsultowanie się ze specjalistą, jeśli po 72 godzinach od rozpoczęcia terapii nie nastąpi poprawa samopoczucia pacjenta. Podczas antybiotykoterapii należy unikać bezpośrednich promieni UV pochodzących ze słońca ze względu na ryzyko nadwrażliwości na światło.

TWOJA RODZINA NIE MOŻE URATOWAĆ SIĘ OD TRWAŁYCH CHORÓB?

Czy Ty i Twoja rodzina bardzo często chorujecie i jesteście leczeni wyłącznie antybiotykami? Czy wypróbowałeś wiele różnych leków, wydałeś dużo pieniędzy, wysiłku i czasu, a wynik jest zerowy? Są szanse, że leczysz skutek, a nie przyczynę..

Słaba i obniżona odporność czyni nasz organizm NIEZABEZPIECZONYM. Nie może się oprzeć nie tylko infekcjom, ale także patologicznym procesom wywołującym GUZY I RAK!

Musimy pilnie podjąć działania! Dlatego zdecydowaliśmy się opublikować ekskluzywny wywiad z Aleksandrem Myasnikowem, w którym dzieli się groszową metodą na wzmocnienie odporności. >>>

Artykuły O Zapaleniu Wątroby