Lista leków zobojętniających: klasyfikacja, zasady przyjmowania, skutki uboczne

Główny Wrzód

Kiedy zawartość żołądka nasączona kwasem solnym zostanie wrzucona do przełyku, pojawia się zgaga - uczucie pieczenia w klatce piersiowej. Zgaga może być objawem różnych chorób przewodu pokarmowego. Aby go wyeliminować, często przepisuje się leki zobojętniające sok żołądkowy. Lista leków zobojętniających kwas ma kilkanaście nazw, warto wiedzieć, czym one się od siebie różnią.

Opis grupy farmakologicznej

Najpierw musisz zrozumieć, jakie są leki zobojętniające..

Leki zobojętniające sok żołądkowy to leki, które neutralizują kwas solny soku żołądkowego, w wyniku czego zmniejsza się jego drażniący wpływ na błonę śluzową układu pokarmowego, ustępują bóle, a gojenie uszkodzonych miejsc zostaje przyspieszone.

Leki te działają szybko, zwykle w ciągu 5 minut od zażycia, ale efekty są krótkotrwałe..

Ważny! Leki zobojętniające sok żołądkowy nie eliminują przyczyny zgagi, tylko chwilowo łagodzą dyskomfort. Dlatego nie należy ich przyjmować bez recepty, ponieważ pieczenie za mostkiem może wskazywać na niebezpieczną chorobę, która będzie postępować bez odpowiedniego leczenia i może powodować poważne komplikacje..

Leki zobojętniające sok żołądkowy mają następujące skutki:

  • neutralizuje nadmiar kwasu solnego;
  • obniża nadmierne ciśnienie w żołądku i dwunastnicy;
  • usuwa spastyczne skurcze żołądka;
  • zapobiega wrzucaniu zawartości dwunastnicy do żołądka;
  • przyspiesza ruch treści żołądkowej;
  • nowoczesne leki mogą wchłaniać lizofosfatydylocholinę i kwasy żółciowe;
  • otulają błonę śluzową przewodu pokarmowego i chronią ją przed agresywnymi czynnikami.

Leki zobojętniające kwas są przepisywane w przypadku następujących patologii:

  • GERD i wrzody (jako część terapii skojarzonej bólu i zgagi);
  • do leczenia patologii zależnych od kwasu u kobiet na stanowisku;
  • choroby żołądka spowodowane przyjmowaniem leków niesteroidowych;
  • jako element terapii skojarzonej w zaostrzeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, trzustki, kamicy żółciowej (przepisuje się je w celu związania nadmiaru kwasów żółciowych) i niestrawności.

Są również przepisywane zdrowym osobom, które mają jednorazową zgagę, na przykład z powodu zaburzeń żywieniowych.

Klasyfikacja

Wszystkie leki zobojętniające sok żołądkowy są podzielone na 2 grupy:

  • wchłanialne leki zobojętniające sok żołądkowy;
  • leki niewchłanialne.

W zależności od substancji czynnej leki zobojętniające sok żołądkowy dzielą się na następujące grupy:

  • substancjami czynnymi zawierającymi magnez może być wodorotlenek i węglan magnezu;
  • dwuwęglan sodu;
  • węglan wapnia;
  • składniki czynne zawierające glin, którymi są wodorotlenek i fosforan glinu;
  • preparaty złożone, które zawierają kilka substancji aktywnych.

Ssące leki zobojętniające sok żołądkowy

Co to są wchłanialne leki zobojętniające sok żołądkowy? Substancje czynne takich leków wchodzą w interakcję z kwasem solnym, a następnie są częściowo wchłaniane w żołądku i przenikają do ogólnego krwioobiegu.

Zalety takich leków obejmują to, że szybko pozbywają się kwasowości, a co za tym idzie, zgagi. Ale kiedy są przyjmowane, obserwuje się negatywne niepożądane reakcje, a ponadto mają krótkotrwały efekt, dlatego są przepisywane rzadziej niż niewchłanialne.

Niektóre wchłonięte środki zobojętniające sok żołądkowy reagują z kwasem solnym, powodując uwolnienie dwutlenku węgla, który powoduje rozciąganie żołądka i ponowne wytwarzanie kwasu solnego.

Ważny! Leki zobojętniające ssanie charakteryzują się zjawiskiem odrzutu lub odbicia kwasu. Pojawia się natychmiast po zakończeniu działania tych leków. Wchłanialne środki zobojętniające sok żołądkowy obejmują sodę oczyszczoną, która jest wodorowęglanem sodu. Kiedy wchodzi w interakcję z kwasem solnym, powstaje dwutlenek węgla, w wyniku czego kwas solny zaczyna się uwalniać w dużych ilościach i ponownie pojawia się zgaga. Dlatego sody oczyszczonej nie można często stosować do eliminacji zgagi. Ponadto sód jest adsorbowany w jelitach powodując obrzęk, który jest niepożądany u pacjentów z patologiami serca i nerek oraz kobiet w pozycji.

Leki te obejmują następujące leki:

Są to leki, substancje czynne, które są:

  • wodorowęglan sodu;
  • tlenek magnezu;
  • węglan magnezu i wapnia.
Ich mechanizm działania jest taki sam jak w przypadku sody oczyszczonej, ale przy neutralizacji kwasu solnego nie uwalnia się dwutlenek węgla, co pozytywnie wpływa na samopoczucie przyjmującego je pacjenta. Ale ich efekt terapeutyczny jest krótkotrwały..

Ważny! Leki zobojętniające z tej listy można przyjmować tylko raz, gdyż przy dłuższym stosowaniu powodują zaostrzenie i progresję chorób przewodu pokarmowego, takich jak wrzody żołądka.

Niewchłanialne środki zobojętniające sok żołądkowy

W porównaniu do leków wchłanialnych niewchłanialne leki zobojętniające sok żołądkowy są skuteczniejsze i mają mniej działań niepożądanych..

W zależności od składu niewchłanialnych leków zobojętniających, istnieją 3 grupy leków:

substancje czynne pierwszej grupy to fosforan glinu, do tej grupy zalicza się na przykład żelowy środek zobojętniający kwas - fosfalugel;

Trzecia grupa jest reprezentowana przez złożone środki, w których oprócz soli glinu i magnezu dodaje się inne składniki, grupa ta obejmuje żelowe środki zobojętniające kwas ze środkami znieczulającymi, preparaty zawierające symetykon, na przykład Almagel Neo.

Substancje czynne tych środków praktycznie nie są adsorbowane przez błonę śluzową żołądka, z wyjątkiem niewielkiej ilości glinu, który jest następnie wydalany z moczem. Jeśli pacjent ma ciężką postać niewydolności nerek, usunięcie aluminium z organizmu może być trudne, dlatego takie leki zobojętniające są przepisywane takim pacjentom z ostrożnością..

Niewchłanialne środki zobojętniające sok żołądkowy neutralizują nie tylko kwas solny, ale także pepsynę i żółć. Znajdując się w organizmie, otaczają błonę śluzową żołądka, chroniąc ją w ten sposób przed substancjami drażniącymi, a także wspomagają gojenie się uszkodzonych tkanek.

Ich efekt terapeutyczny występuje w ciągu 15 minut i może trwać do 2-4 godzin.

Na tle ich spożycia można zaobserwować następujące niepożądane reakcje:

  • alergia, która może objawiać się wysypką na skórze, w takim przypadku należy przerwać przyjmowanie leków zobojętniających i skonsultować się z lekarzem w celu uzyskania pomocy medycznej;
  • przy indywidualnej nietolerancji mogą wystąpić nudności, czasami mogą się otworzyć wymioty, co wymaga wymiany leku;
  • magnezowe leki zobojętniające sok żołądkowy mają działanie przeczyszczające i często mogą powodować rozstrój żołądka;
  • leki zobojętniające sok żołądkowy, substancje czynne, takie jak sole glinu lub wapnia, mogą powodować trudności w wypróżnianiu;
  • przy przyjmowaniu dużych dawek leku może wystąpić stan łagodnej senności, szczególnie istnieje ryzyko jej wystąpienia u osób ze schorzeniami nerek.

Zasady przyjmowania leków zobojętniających

Środki zobojętniające sok żołądkowy są dostępne w postaci żelu, tabletki do żucia, pastylek lub zawiesiny. Pod względem skuteczności różne formy jednego leku są takie same..

Dawkowanie i częstotliwość podawania dobiera indywidualnie lekarz. Zwykle leki zobojętniające sok żołądkowy zaleca się przyjmować 1,5-2 godziny po posiłku i na noc..

Należy pamiętać, że leków zobojętniających nie można przyjmować jednocześnie z innymi lekami. Wyjaśnia to fakt, że leki zobojętniające sok żołądkowy nie pozwalają na ich wchłanianie. Dlatego przerwa między przyjmowaniem leków zobojętniających i innych leków powinna wynosić 2 godziny..

Pomimo faktu, że leki zobojętniające sok żołądkowy są wydawane bez recepty, nie można ich przyjmować bez konsultacji z lekarzem, ponieważ tylko specjalista może postawić prawidłową diagnozę i przepisać odpowiednią terapię.

Nowoczesne leki zobojętniające sok żołądkowy w praktyce gastroenterologicznej

Możliwość szybkiego efektu terapeutycznego, przede wszystkim w eliminacji (zmniejszeniu intensywności) zgagi i bólu, po przyjęciu doustnych leków zobojętniających sok żołądkowy, od dawna przyciąga uwagę lekarzy i badaczy. To jest jakość leków zobojętniających

Możliwość szybkiego efektu terapeutycznego, przede wszystkim w eliminacji (zmniejszeniu intensywności) zgagi i bólu, po przyjęciu doustnych leków zobojętniających sok żołądkowy, od dawna przyciąga uwagę lekarzy i badaczy. Ta cecha leków zobojętniających sok żołądkowy korzystnie odróżnia je od leków innych klas, w tym H.2-blokery receptorów histaminowych i inhibitory pompy protonowej, których stosowanie w leczeniu pacjentów może znacznie zmniejszyć produkcję kwasu w żołądku, ale efekt ich działania następuje nieco później, a koszt finansowy jest znacznie wyższy.

Głównym celem stosowania leków zobojętniających sok żołądkowy jest neutralizacja kwasu solnego wydzielanego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. Zgodnie z obserwacjami niektórych badaczy [14], przy przyjmowaniu leków zobojętniających kwas w zwykłych dawkach terapeutycznych poziom kwasowości wynosi nie więcej niż 5 (leki neutralizują jedynie nadmierną kwasowość soku żołądkowego), jednak gdy poziom kwasowości spada do 1,3–2,3, leki te neutralizują 90% soku żołądkowego, a o wartości 3,3 - 99% soku żołądkowego.

Leki zobojętniające sok żołądkowy są od dawna stosowane w leczeniu pacjentów cierpiących na różne schorzenia gastroenterologiczne, głównie choroby kwasozależne. Obecnie dużą grupę chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego zalicza się do kwasozależnych, niezależnie od tego, czy czynnik agresji kwasowej jest centralny, czy tylko dodatkowy, prowadząc do wystąpienia i progresji tych zaburzeń. Wśród chorób związanych z kwasem najczęściej występują wrzody żołądka i dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku (GERD), niestrawność niewrzodowa (czynnościowa, podstawowa) (NDF), zapalenie trzustki, owrzodzenia związane ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) ]. Niektórzy badacze określają również choroby związane z kwasem jako wrzody, które mogą wystąpić przy nadczynności tarczycy [13]. Naszym zdaniem do zaburzeń tych można zaliczyć także idiopatyczny stan nadmiernego wydzielania, wrzody trawienne zespolenia żołądkowo-jelitowego występujące u niektórych pacjentów po resekcji żołądka oraz w pewnym stopniu wrzody Cushinga, a także wrzody, które pojawiają się przy enteropatii trzewnej..

W leczeniu pacjentów ze schorzeniami związanymi z kwasem stosuje się różne leki zobojętniające sok żołądkowy, różniące się od siebie w mniejszym lub większym stopniu składem, szybkością wystąpienia efektu terapeutycznego, czasem trwania i skutecznością działania. Te właściwości leków w pewnym stopniu zależą od ich postaci (tabletka, żel, zawiesina). Jednak większość współczesnych leków zobojętniających sok żołądkowy ma coś wspólnego - spadek stężenia jonów wodorowych w żołądku, wynikający z neutralizacji kwasu solnego; ponadto działanie neutralizujące powoduje spadek aktywności peptydowej. Ponadto leki zobojętniające sok żołądkowy wiążą kwasy żółciowe i lezolecytynę, zapewniając efekt otulający. Niektóre leki zobojętniające kwas (zwłaszcza te zawierające wodorotlenek glinu) mają również działanie cytoprotekcyjne, polegające na zwiększeniu wydzielania śluzu i syntezie prostaglandyn. Stwierdzono również, że leki zobojętniające sok żołądkowy są w stanie wiązać nabłonkowy czynnik wzrostu i utrwalać go w okolicy owrzodzenia, stymulując proliferację komórek, angiogenezę i regenerację tkanek [1].

Uwzględniając antagonistyczne działanie magnezu wstrzykniętego do żołądka dożylnie na nadmierne wydzielanie kwasu wywołanego węglanem wapnia, stworzono środki zawierające mieszaninę węglanu wapnia i hydratu tlenku magnezu. Jednak te leki zobojętniające nie odwracają stymulującego działania węglanu wapnia na wydzielanie kwasu żołądkowego. Ponadto leki zobojętniające kwas solny zawierające węglan wapnia, wchodząc w interakcję w żołądku z kwasem solnym, powodują powstawanie znacznej ilości dwutlenku węgla, co prowadzi do pojawienia się lub nasilenia wzdęć, a także w przypadku niewydolności serca, w tym w połączeniu z przepukliną przełykowego otwarcia przepony, - odbijanie.

Pobudzający wpływ niektórych leków zobojętniających sok żołądkowy na wydzielanie soku żołądkowego jest częściowo związany z alkalizacją antrum, uwalnianiem gastryny i prawdopodobnie innymi czynnikami neurohormonalnymi, a częściowo z bezpośrednim działaniem tych leków zobojętniających na komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka..

Podjęto kilka prób, aby jakoś sklasyfikować leki zobojętniające sok żołądkowy (wchłaniane i niewchłanialne, działanie miejscowe i ogólnoustrojowe, anionowe i kationowe, złożone i jednoskładnikowe). Najpopularniejsze są wchłanialne i niewchłanialne środki zobojętniające sok żołądkowy. Do grupy wchłanianych najczęściej zalicza się leki takie jak wodorowęglan sodu (soda), zasadowy węglan wapnia i magnezu - mieszanina Mg (OH)2, 4MgCO3, H.2O, tlenek magnezu (magnezja palona), zasadowy węglan wapnia - CaCO3, Mieszanina Bourget (siarczan sodu, fosforan sodu i wodorowęglan sodu), mieszanina Rennie (węglan wapnia i węglan magnezu), mieszanina Tams (węglan wapnia i węglan magnezu). Te preparaty zobojętniające kwas charakteryzują się względną szybkością początku działania terapeutycznego (wadą jest krótki czas neutralizacji kwasu solnego). Zwykle leki te, działając ogólnoustrojowo, zwiększają zapasy zasadowe osocza, zmieniając równowagę kwasowo-zasadową oraz neutralizują (działaniem miejscowym) kwas solny w żołądku, co w niektórych przypadkach może prowadzić do zespołu „odbicia kwasu” z powodu utrzymującego się nadmiernego wydzielania kwasu w żołądku po zażyciu takich leków zobojętniających [12]. W szczególności do leków zobojętniających kwas należy zaliczyć węglan wapnia, który wkrótce po spożyciu zaczyna stymulować wydzielanie kwasu w żołądku - przyspieszona neutralizacja kwasu solnego w żołądku, aktywuje nasilenie jego uwalniania przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. Pod tym względem węglan wapnia jest obecnie bardzo rzadko stosowany w leczeniu pacjentów.

Do grupy niewchłanialnych leków zobojętniających sok żołądkowy należą najczęściej takie leki jak fosfalugel (sól glinowa kwasu fosforowego), tzw. Leki zobojętniające kwas glinowo-magnezowy (maalox, almagel neo, talk, protab, magalfil itp.) Oraz leki zobojętniające kwas glinowo-magnezowy z dodatkiem alginata (topalkan). Wspólną cechą pierwotnego działania tej grupy leków (przy wchodzeniu do żołądka) jest adsorpcyjne działanie kwasu solnego, a następnie jego neutralizacja. W przeciwieństwie do wchłanianych leków zobojętniających sok żołądkowy niewchłanialne leki zobojętniające sok żołądkowy mają dłuższe działanie przeciwwydzielnicze (neutralizujące) (do 2-3 godzin), nie powodują zmian w równowadze kwasowo-zasadowej i nie prowadzą do podwyższenia pH treści żołądkowej powyżej obojętnego, nie powodując jednocześnie zespołu „kwasowości rykoszet ”.

Współczesne leki zobojętniające kwas różnią się między sobą i składem kationów (magnezu, wapnia, glinu), co w dużej mierze determinuje ich główne właściwości (działanie neutralizujące, adsorbujące, otulające, ściągające i cytoprotekcyjne).

W przeciwieństwie do jednoskładnikowych środków zobojętniających sok żołądkowy, złożone środki zobojętniające sok żołądkowy składają się z kilku składników i mają różne właściwości w zależności od składu. Niekiedy izoluje się preparaty zawierające glin (fosfalugel, maaloks, almagel, lakier gelusil, talk, itp.), Których jedną z podstawowych zalet, obok neutralizującego kwas solny w świetle żołądka, jest ochrona błony śluzowej przełyku i żołądka przed działaniem czynnika kwasowo-peptydowego. Złożone preparaty zobojętniające kwas, zwłaszcza te zawierające glin, mają różne mechanizmy działania, w tym połączenie neutralizujące kwas solny i zwiększające ochronne właściwości błony śluzowej, czyli pozornie działające również cytoprotekcyjnie.

Oceniając skuteczność leków zobojętniających kwas, najczęściej bierze się pod uwagę ich zdolność neutralizacji kwasów oraz czas działania. Fakt ten jest bardzo ważny: czas trwania działania zobojętniającego kwas jest jednym z głównych czynników oceny skuteczności terapeutycznej leków zobojętniających kwas stosowanych w leczeniu pacjentów. Wiadomo, że środki zobojętniające sok żołądkowy, ze względu na ich zdolność do adsorpcji na błonie śluzowej żołądka, powodują trwałe działanie neutralizujące kwasy, co pozwala im wykazywać właściwości buforujące przy pH 2,4.

Aktywność neutralizująca kwasy różnych leków zobojętniających wynosi od mniej niż 20 mmol / 15 ml leku zobojętniającego kwas do 100 mmol / 15 ml [8]. Zdolność (aktywność) zobojętniania kwasu (aktywność) leków zobojętniających kwas jest zwykle rozumiana jako ilość danego leku zobojętniającego w gramach lub mmol / l wymagana do uzyskania pH 50 ml 0,1N roztworu kwasu solnego do 3,5 [4].

Najkrótszy czas działania wśród leków zobojętniających mają środki związane z grupą węglanów wapnia, nieco dłuższy - z grupą magnezową, jeszcze dłuższy - z grupą fosforową (do 90 minut). Istnieją inne dane dotyczące czasu działania preparatów zobojętniających kwas [11], w szczególności zawierających fosforan glinu, które mają działanie zobojętniające kwas dzięki wchłanianiu na błonę śluzową żołądka, co wydłuża czas ich zdolności buforowania przy pH = 2,4 do 120 min..

Według wielu badaczy [11], kombinacje wodorotlenków glinu i magnezu, a także węglanów wapnia i magnezu, na ogół wykazują jedynie działanie neutralizujące, w tym przyspieszone przechodzenie pokarmu przez żołądek. Badanie właściwości niektórych leków zobojętniających sok żołądkowy [2] na podstawie danych komputerowego pH-metrii dożołądkowej z użyciem 3-elektrodowej sondy pH wykazało, że najkrótszy czas od rozpoczęcia podawania leku zobojętniającego kwas do wzrostu pH (średnio 8,9 minuty) stwierdzono w Maalox, najdłużej trwa Almagel (średnio 13,5 minuty) w porównaniu do Remagel, Phosphalugel, Megalak; średni czas trwania działania alkalizującego (czas zasadowy - od początku wzrostu pH do powrotu do poziomu wyjściowego) dla środków zobojętniających wynosił od 28 minut dla Almagelu do 56 minut dla Maalox. W tym samym czasie remagel, phosphalugel i megalak zajmowały pozycję pośrednią między almagelem a maaloxem. Analiza gramów pH wykazała, że ​​maksymalne wartości pH po zażyciu różnych środków zobojętniających nie różniły się istotnie.

Terapia zobojętniająca kwas

Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą być z powodzeniem stosowane w farmakoterapii wszystkich chorób zakwaszonych w następujących przypadkach: 1) jako monoterapia w początkowych stadiach tych chorób; 2) jako środek dodatkowy (na przykład w leczeniu pacjentów z H-adrenolitykami2-receptory histaminowe lub prokinetyka); 3) jako objawowy środek eliminujący (zmniejszający nasilenie) zgagi i bólu za mostkiem i / lub w okolicy nadbrzusza, zarówno w trakcie leczenia pacjentów, łącząc ich przyjmowanie z innymi lekami, jak i w okresie remisji (w tym jako terapia ” na żądanie"); 4) w fazie przesiewowej przed rozpoczęciem proponowanego leczenia, przy wyborze pacjentów do badań z randomizacją w celu zbadania skuteczności i bezpieczeństwa niektórych leków lub schematów ich stosowania (co do zasady przyjmowanie leków zobojętniających jest dozwolone zgodnie z protokołami tych badań), a także bezpośrednio w trakcie harmonogram takich badań, jak terapia ratunkowa w przypadkach, gdy badana jest skuteczność i bezpieczeństwo prokinetyki, H2-blokery receptora histaminowego, inhibitory pompy protonowej czy tzw. leki cytoprotekcyjne.

W takich przypadkach brana jest pod uwagę niewątpliwa zaleta leków zobojętniających sok żołądkowy - szybka eliminacja (zmniejszenie intensywności) zgagi (pieczenia) za mostkiem i / lub w okolicy nadbrzusza oraz innych objawów żołądkowo-jelitowych spowodowanych samą chorobą, z powodu której pacjenci są leczeni, przyjmują leki i odurzają się.

Jednym z leków zobojętniających sok żołądkowy, który okresowo przyciąga uwagę badaczy i lekarzy, jest fosfalugel (koloidalny fosforan glinu w postaci żelu do podawania doustnego, zawierający 8,8 gw jednej saszetce). Fosfalugel jest często określany jako grupa niewchłanialnych leków zobojętniających sok żołądkowy. Większość żelu fosforanu glinu jest nierozpuszczalna, jednak przy pH poniżej 2,5 fosfalugel przekształca się w rozpuszczalny w wodzie chlorek amonu, którego część jest zdolna do rozpuszczenia, po czym dalsze rozpuszczanie fosforanu glinu jest zawieszane. Stopniowe obniżanie się poziomu kwasowości treści żołądkowej do pH 3,0 nie prowadzi do wystąpienia „odbicia kwasu”: stosowanie fosfalugelu w leczeniu pacjentów nie pociąga za sobą pojawienia się wtórnego nadmiernego wydzielania kwasu solnego.

Jedną z zalet fosfalugelu jest jego zdolność zobojętniania kwasów zależna od poziomu kwasowości: im wyższa kwasowość, tym aktywniejsze działanie tego leku [10]. Wzrost pH pod wpływem leku prowadzi do zmniejszenia aktywności proteolitycznej pepsyny. Lek nie powoduje alkalizacji soku żołądkowego, nie ogranicza procesów enzymatycznych i nie narusza fizjologicznych warunków procesu trawienia. Długotrwałe stosowanie leku nie wpływa na metabolizm fosforu. O rzeczywistym działaniu fosfalugelu, który występuje w postaci hydrofilowych miceli koloidalnych leku, decyduje koloidalny fosforan glinu, który ma działanie zobojętniające, otulające i adsorbujące. Nieznaczna część fosfalugelu wytrąca się w jelicie w postaci tlenków i nierozpuszczalnych węglanów, co potęguje jego działanie ochronne, adsorbujące i zobojętniające kwas. Jeden gram miceli żelowych fosforanu glinu, składających się z fosforanu glinu, żelu agarowego i pektyny, ma powierzchnię styku około 1000 m2, co zapewnia intensywne połączenie ze ścianami przewodu pokarmowego i adsorpcję szkodliwych substancji. Żele pektynowe i agarowe wchodzące w skład preparatu biorą udział w tworzeniu śluzowej, antyseptycznej warstwy ochronnej w przewodzie pokarmowym. Koloidalny fosforan glinu wiąże endogenne i egzogenne toksyny, bakterie, wirusy, gazy powstające w wyniku gnicia i patologicznej fermentacji w całym przewodzie pokarmowym, normalizując ich przejście przez jelita i tym samym ułatwiając ich wydalanie z organizmu pacjenta. Lek osłabia również odczucia bólu [3]. Dorosłym i dzieciom powyżej 6.roku życia przepisuje się zazwyczaj 1-2 saszetki 2-3 razy dziennie bezpośrednio po posiłku oraz na noc (przy refluksowym zapaleniu przełyku) lub częściej (przy innych chorobach) - 1-2 godziny po jedzeniu.

Jednym z leków zobojętniających sok żołądkowy, który ostatnio również zwrócił uwagę lekarzy, jest hydrotalcyt (rutacyt, talk), lek o niskiej zawartości glinu i magnezu. Wśród cech mechanizmu działania tego leku jest stopniowe uwalnianie jonów glinu i magnezu, w zależności od stanu pH treści żołądkowej. Inne zalety hydrotalcytu to szybka i długotrwała neutralizacja kwasu solnego przy utrzymaniu pH zbliżonym do normalnego, działanie ochronne na błonę śluzową żołądka przy zmniejszeniu aktywności proteolitycznej pepsyny, wiązanie kwasów żółciowych, a także forma uwalniania leku - w postaci tabletek do żucia, które należy dokładnie przeżuć... W leczeniu dorosłych pacjentów hydrotalcyt jest zwykle przepisywany w dawce 500-1000 mg (1-2 tabletki) 3-4 razy dziennie 1 godzinę po posiłku i przed snem; po błędach w diecie, którym towarzyszą objawy dyskomfortu, a także nadużywanie alkoholu - 1-2 tabletki raz. W przypadku dzieci w wieku 6–12 lat dawkę zmniejsza się 2-krotnie. Czas trwania leczenia zależy od ogólnego stanu pacjentów. Nie zaleca się przyjmowania tego leku w tym samym czasie, co picie kwaśnych napojów (soki, wino).

Wiadomo, że obok zaburzeń dyspeptycznych, zwykle związanych z różnymi chorobami przełyku i żołądka, znaczna część pacjentów obawia się wzdęć z różnych przyczyn, w tym u pacjentów, jak wynika z naszych obserwacji, od dawna przyjmujących inhibitory pompy protonowej. Pojawienie się na rynku krajowym Rosji nowego środka zobojętniającego kwas, rozpuszczalnego w wodzie Almagel neo, zawierającego w swoim składzie optymalną ilość wodorotlenku glinu i wodorotlenku magnezu (w porównaniu z dotychczas powszechnie znaną zawiesiną Almagelu, zawartość tego ostatniego zwiększa się 3,9 razy) oraz wprowadzony do jego składu symetykon (środek przeciwpieniący) pozwala pacjentom z zachowaną i zwiększoną wydzieliną żołądkową uzyskać pozytywny efekt w likwidacji dolegliwości, w tym wzdęć, w krótkim czasie (średnio w piątym do siódmym dniu); Jedynie w przypadku ciężkich objawów wzdęć leczenie pacjentów preparatem Almagel neo należy rozpoczynać od dawki 60 ml / dobę [13]. Skuteczność tego leku wynika z jego wysokiej zdolności neutralizacji kwasów, obecności w jego składzie simetikonu (środka powierzchniowo czynnego zmniejszającego zewnętrzne napięcie pęcherzyków gazu), który sprzyja naturalnemu uwalnianiu gazów jelitowych i ich wchłanianiu, co w pewnym stopniu zapobiega pojawianiu się zatrzymywania stolca (zaparć) i wzdęć, zmniejsza prawdopodobieństwo odbijania. Obecność neo-sorbitolu w preparacie Almagel umożliwia stosowanie go w leczeniu pacjentów, u których obok jednej z chorób kwasozależnych występuje cukrzyca. Zwykłe dawkowanie tego leku pacjentom: wewnątrz dla dorosłych 1 saszetka lub 2 łyżki dawkowania 4 razy dziennie 1 godzinę po posiłku i na noc; dla dzieci powyżej 10 lat dawkowanie leku ustala lekarz prowadzący (biorąc pod uwagę masę ciała i stan dziecka).

Istnieją różne możliwości przepisywania leków zobojętniających sok żołądkowy pacjentom z różnymi chorobami, ale najczęściej leki zobojętniające są przepisywane w następujących przypadkach: z tzw. Terapią „na żądanie” w celu szybkiego usunięcia (zmniejszenia intensywności) objawów niestrawności, zwłaszcza zgagi i bólu (o dowolnej porze dnia) ; w trakcie leczenia 30-40 minut przed lub 30-60 minut po posiłku (w razie potrzeby i przed snem) w monoterapii lub w leczeniu kompleksowym, przede wszystkim w połączeniu z prokinetyką i / lub z H2-blokery receptorów histaminowych (częstość i czas przyjmowania leków zobojętniających sok żołądkowy zależy od ogólnego stanu pacjentów). Sam pozytywny wpływ leków zobojętniających kwas na eliminację bólu za mostkiem i / lub w okolicy nadbrzusza i / lub zgagi (pieczenie) wskazuje na występowanie u pacjenta choroby kwasozależnej. Najczęściej, jak pokazują obserwacje, leki zobojętniające sok żołądkowy mogą być konieczne w leczeniu pacjentów z chorobą wrzodową, przewlekłym zapaleniem trzustki, GERD i / lub NFD, które można łączyć z przewlekłym nadkwaśnym lub normokwasowym zapaleniem błony śluzowej żołądka i są możliwe u pacjentów z zespołem NFD bez morfologii. objawy zapalenia żołądka.

Jak wykazały nasze obserwacje, bardziej wskazane jest stosowanie środków zobojętniających sok żołądkowy w następujących przypadkach. W przypadku choroby wrzodowej wywołanej przez Helicobacter pylori (HP), po terapii eradykacyjnej u pacjentów z dolegliwościami bólowymi i / lub dyspeptycznymi, zwłaszcza zgagą. Jednak ze względu na zdolność adsorpcji środków zobojętniających sok żołądkowy ich stosowanie nie jest uzasadnione bezpośrednio w trakcie terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori: w tym okresie pacjenci przyjmują dużo tabletek lub kapsułek - 6 razy dziennie lek podstawowy (inhibitor pompy protonowej, ranitydyna lub lek bizmutowy) w połączeniu z 2 antybiotykami (terapia pierwszego rzutu) lub 13 razy dziennie 4 leki (terapia drugiego rzutu), ponieważ zwiększa się prawdopodobieństwo zmniejszenia skuteczności zarówno antybiotyków, jak i podstawowego (podstawowego) leku (leków). Biorąc pod uwagę liczbę leków stosowanych przez pacjentów w ciągu dnia i niezbędnych do uzyskania efektu eradykacyjnego, tj. Zniszczenia Helicobacter pylori (HP), w przypadku dodatkowego przepisywania leków zobojętniających, liczba postaci tabletek przekroczy wskazaną liczbę dawek leków (z uwzględnieniem dawek), więcej niż 6 i 13 razy dziennie odpowiednio w pierwszej i drugiej linii terapii.

W przypadku choroby wrzodowej niezwiązanej z HP leki zobojętniające sok żołądkowy można z powodzeniem stosować jako samodzielną terapię nowo zdiagnozowanej, niepowikłanej choroby wrzodowej dwunastnicy (z małymi wrzodami), a także jako terapię dodatkową w przypadku wrzodów żołądka i dwunastnicy do H2-blokery receptorów histaminowych, stosowane w terapii na żądanie lub inhibitory pompy protonowej. Powodzenie leczenia pacjentów w dużej mierze zależy od głębokości owrzodzenia.

Porównując wyniki 4-tygodniowego leczenia 2 grup pacjentów z niepowikłaną chorobą wrzodową dwunastnicy (jedna z grup była leczona różnymi lekami zobojętniającymi kwas w postaci „płynnej” lub w postaci tabletek 4-6 razy dziennie o różnej zdolności neutralizującej - od 120 do 595 mEq anionów H + dziennie, kolejna grupa pacjentów była leczona terapeutycznymi dawkami H +2-blokery receptorów histaminowych [7]), nie zaobserwowano istotnych różnic w czasie zaniku objawów klinicznych i gojenia się wrzodów. W innym badaniu [6] porównano wyniki leczenia 42 pacjentów leczonych fosfalugelem 11 g żelu glinofosforanowego 3 razy dziennie (po posiłkach) przez 4 tygodnie oraz leczenia 49 pacjentów leczonych ranitydyną w dawce 150 mg 2 razy dziennie także w przez 4 tygodnie wykazywały następujące objawy: wygojenie wrzodów dwunastnicy odnotowano odpowiednio w 60 i 55% przypadków. Według innego badania [7], na podstawie analizy wyników 6-tygodniowego leczenia 153 pacjentów, którzy otrzymywali fosforan glinu (1 saszetka = 11 g żelu) 5 razy dziennie, wygojenie owrzodzenia stwierdzono w 65% przypadków..

W zależności od etapu leczenia GERD leki zobojętniające sok żołądkowy można skutecznie stosować w następujących przypadkach: jako główny lek u części chorych z GERD endoskopowo ujemnym oraz z GERD w fazie łagodnego refluksowego zapalenia przełyku (z minimalnymi objawami); w połączeniu z H.2-blokery receptorów histaminowych w trakcie leczenia pacjentów z GERD w fazie łagodnego lub umiarkowanego refluksowego zapalenia przełyku, a także podczas terapii na żądanie; w przebiegu leczenia pacjentów z GERD w stadium nadżerkowego refluksowego zapalenia przełyku w skojarzeniu z H2-blokery receptorów histaminowych, w terapii na żądanie w połączeniu z ciągłym leczeniem pacjentów inhibitorami pompy protonowej (podczas zaostrzenia choroby); w przebiegu leczenia pacjentów z GERD na etapie choroby wrzodowej przełyku w skojarzeniu z H2-blokery receptorów histaminowych lub w terapii na żądanie (podczas leczenia pacjentów inhibitorami pompy protonowej).

W celu poprawy stanu pacjentów leki zobojętniające sok żołądkowy należy stosować również w leczeniu pacjentów cierpiących na inne schorzenia: w szczególności ze zmianami nadżerkowymi i wrzodziejącymi żołądka i dwunastnicy związanymi z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, z nadżerkami i wrzodziejącymi zmianami górnego odcinka przewodu pokarmowego, których wystąpienie możliwe przy niewyrównanej marskości wątroby, chorobie wrzodowej żołądka połączonej z celiakią i zespołem Zollingera-Ellisona.

W trakcie leczenia pacjentów z wymienionymi schorzeniami wskazane jest stosowanie w trakcie leczenia leków zobojętniających sok żołądkowy w skojarzeniu z H2-blokery receptorów histaminowych (w terapii na żądanie iz inhibitorami pompy protonowej).

Stosowanie środków zobojętniających sok żołądkowy jest przydatne, jak pokazują obserwacje, oraz w leczeniu pacjentów z ostrym zapaleniem błony śluzowej żołądka (jako dodatkowy środek adsorbujący w różnych typach ostrego zapalenia żołądka); jako terapia wspomagająca (do H.2-blokery receptorów histaminowych lub inhibitory pompy protonowej) w przypadku wrzodów Cushinga; w leczeniu pacjentów z wrzodami trawiennymi zespolenia żołądkowo-jelitowego i pacjentów z przewlekłym zapaleniem trzustki. Środki zobojętniające sok żołądkowy są stosowane w połączeniu z H.2-blokery receptora histaminowego lub inhibitory pompy protonowej jako terapia na żądanie.

Wskazane jest stosowanie leków zobojętniających sok żołądkowy w leczeniu pacjentów z czynnościowymi chorobami jelit w celu wyeliminowania bólu i / lub dyskomfortu. Wykazano [9], że jedna dawka żelu fosforanu glinu o objętości od 100 do 300 ml podawana doustnie, tuż przed przyjęciem dawki radiostrontu 85Sr, zmniejszyła wchłanianie tego ostatniego o 87,5%, podczas gdy dawka 100 ml żelu fosforanu glinu była równie skuteczna., a także 300 ml, co wskazuje na inne możliwości stosowania leków zobojętniających.

Wiadomo, że żel fosforanu glinu, będący połączeniem środka zobojętniającego kwas oraz substancji pokrywających i chroniących błonę śluzową przed patologicznym działaniem kwasów i kwasów żółciowych, pomaga wyeliminować (zmniejszyć) ich „drażniący” (patologiczny) wpływ na błonę śluzową przełyku i żołądka, co pozwala na zalecenie krótkotrwałego stosowanie tego leku u kobiet w ciąży lub w okresie laktacji po porodzie [5]. Te same zalety fosfalugelu (cytoprotekcyjne działanie leku) chronią błonę śluzową przed uszkodzeniem i działaniem alkoholu [4].

Jako objawowy (dodatkowy) środek eliminujący (zmniejszający nasilenie) objawów niestrawności, leki zobojętniające sok żołądkowy mogą być również stosowane w leczeniu pacjentów z dyspepsją organiczną o różnej etiologii (np. Przed operacją w razie potrzeby i po niej), a także w celu wyeliminowania objawy dyskomfortu u osób uważających się za zdrowe.

Funkcje mianowania środków zobojętniających sok żołądkowy

Przepisując leki zobojętniające kwas, należy wziąć pod uwagę mechanizm (y) ich działania oraz objawy chorób obserwowanych u poszczególnych pacjentów (zaparcia, biegunka itp.). W szczególności w przypadku biegunki (jako dodatkowe fundusze, jeśli to konieczne), zaleca się leczenie pacjentów preparatami zobojętniającymi kwas, zawierającymi w swoim składzie glin (almagel, fosfalugel, rutacid, talk); na zaparcia - leki zobojętniające sok żołądkowy, w tym magnez (lakier żelowy, żołądek itp.).

Wiadomo, że leki zobojętniające sok żołądkowy (gdy dostaną się do organizmu pacjenta) mają zdolność adsorpcji, dzięki czemu możliwe jest zmniejszenie aktywności i biodostępności niektórych leków przyjmowanych przez pacjentów (np.2-blokery receptorów histaminowych, niesteroidowe leki przeciwzapalne, antybiotyki itp.). Dlatego przepisując leki zobojętniające sok żołądkowy w połączeniu z innymi lekami, zaleca się, aby pacjenci przestrzegali odstępu czasu między przyjmowaniem leków zobojętniających sok żołądkowy i innych leków (przed lub po, około 2-2,5 godziny), czyli wskazywał czas, w którym pacjenci przyjmują określone leki w ciągu dnia.

Z naszych obserwacji wynika, że ​​efekt przyjmowania środków zobojętniających sok żołądkowy produkowanych w postaci żeli lub zawiesin (w porównaniu do postaci tabletek) następuje szybciej, chociaż forma tabletki wydaje się nieco wygodniejsza do przechowywania (zwłaszcza w podróży).

Decydując się na stosowanie leków zobojętniających sok żołądkowy, zwłaszcza długotrwałych (w dużych dawkach), należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skutków ubocznych. Działania niepożądane, które mogą wystąpić u niektórych pacjentów podczas przyjmowania leków zobojętniających, w dużej mierze zależą od indywidualnych cech pacjentów, dawek leków zobojętniających i czasu ich stosowania. Zaparcia lub biegunka (w zależności od leku zobojętniającego kwas żołądkowy stosowanego w leczeniu pacjentów) to najczęstsze działania niepożądane występujące u pacjentów przyjmujących leki zobojętniające. Znaczne zwiększenie dawki leków zobojętniających sok żołądkowy to główna przyczyna pojawienia się zaparć lub biegunki, a długotrwałe, niekontrolowane stosowanie - pojawienie się zaburzeń metabolicznych.

W szczególności jedną z cech działania preparatów zobojętniających kwas zawierających magnez jest zwiększenie funkcji motorycznej jelit, co może prowadzić do normalizacji stolca, ale przyjmowane w nadmiarze może prowadzić do rozwoju biegunki. Przedawkowanie leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających magnez (wzrost jonów Mg +++ w organizmie pacjenta) zwiększa zawartość magnezu w organizmie pacjenta, co może powodować bradykardię i / lub niewydolność nerek.

Leki zobojętniające zawierające wapń w przypadku przedawkowania powodują wzrost Ca ++ w organizmie pacjenta (wystąpienie hiperkalcemii), co może prowadzić do tzw. Zespołu „zasadowego” u pacjentów z kamicą moczową, co z kolei nasila tworzenie się kamieni. Spadek produkcji parathormonu może prowadzić do opóźnienia wydalania fosforu, wzrostu zawartości nierozpuszczalnego fosforanu wapnia, aw konsekwencji do zwapnienia tkanek organizmu pacjenta i wystąpienia wapnicy nerek..

Poziom wchłaniania glinu może być różny dla różnych leków, co należy wziąć pod uwagę przy określaniu możliwego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych ze względu na fakt, że leki zobojętniające zawierające glin u niektórych pacjentów, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, mogą powodować hipofosfatemię, w niewydolności nerek - encefalopatia, osteomalacja (z poziomem glinu powyżej 3,7 μmol / l), objawy kliniczne uważane za charakterystyczne dla zatrucia (przy stężeniu glinu powyżej 7,4 μmol / l). Należy wziąć pod uwagę fakt, że niższa toksyczność fosforanu glinu A1PO4 w porównaniu z wodorotlenkiem glinu A1 (OH) 3 wynika z jego większej odporności na rozpuszczanie i tworzenia obojętnych kompleksów w obecności kwasów zwykle zawartych w żywności, co wskazuje na mniejszą toksyczność fosforanu aluminium.

Z reguły pojawienia się skutków ubocznych można uniknąć, jeśli przy przepisywaniu środków zobojętniających sok żołądkowy bierze się pod uwagę mechanizm ich działania, stan poszczególnych pacjentów, a ponadto, jeśli przed przepisaniem leków zobojętniających przeprowadza się szczegółowe prace wyjaśniające.

W przypadku pytań dotyczących literatury prosimy o kontakt z redakcją.

Yu.V. Vasiliev, doktor nauk medycznych, profesor

Centralny Instytut Badawczy Gastroenterologii, Moskwa

TOP 10 najlepszych środków na zgagę

Każdy przynajmniej raz w życiu doświadczył nieprzyjemnego pieczenia i bólu spowodowanego zgagą. Może to być spowodowane wieloma przyczynami: chorobami żołądka, indywidualną reakcją na określone pokarmy, konsekwencją niewłaściwej diety, przejadaniem się lub efektem ubocznym leków. Wybierając najlepszy środek na zgagę, chcesz mieć pewność, że jak najszybciej złagodzi objawy i będzie bezpieczny dla całego organizmu. Który środek wybrać? Rozważmy bardziej szczegółowo.

Jak wybrać lekarstwo na zgagę

Zgaga występuje, gdy zawartość żołądka dostaje się do przełyku. Konieczne jest wybranie odpowiedniego środka na podstawie przyczyny, która spowodowała nieprzyjemne objawy. Najczęstsze przyczyny zgagi są następujące:

  • Jedzenie zbyt ostrego lub tłustego jedzenia.
  • Palenie.
  • Nadużywanie alkoholu.
  • Ostry wzrost ciśnienia w jamie brzusznej.
  • Skutki uboczne niektórych leków.
  • Picie kawy lub napojów gazowanych.
  • Ciąża.
  • Choroby układu pokarmowego.
  • Nadwaga.

Zgaga jest bardzo nieprzyjemna i należy się z nią uporać. Co najważniejsze, nowoczesne leki, które są swobodnie dostępne w każdej aptece, radzą sobie z łagodzeniem pieczenia w żołądku..

Jeśli zgaga się utrzymuje, należy zwrócić się o pomoc lekarską i poddać się badaniom..

Skuteczny lek dobierany jest w zależności od częstotliwości stosowania i oczekiwanego efektu. Większość leków ma na celu szybkie łagodzenie objawów, ale nie działają one na podstawową przyczynę choroby. Niektóre z nich przydają się w tym przypadku, ponieważ chronią błonę śluzową żołądka, łagodzą wzdęcia i poprawiają motorykę jelit. Fundusze te obejmują Gaviscon.

Wręcz przeciwnie, niektóre leki mogą zaszkodzić ciału, więc zażywanie takich leków należy przyjmować odpowiedzialnie i nie należy ich nadużywać..

Rodzaje funduszy

W zależności od formy uwalniania, środki na zgagę mogą mieć postać zawiesiny, żelu, proszku, kapsułek lub tabletek do żucia..

Wszystkie leki na zgagę są podzielone na dwie szerokie kategorie: leki zobojętniające kwas i przeciwwydzielnicze. Skuteczność tego pierwszego uzyskuje się poprzez neutralizację kwasu w żołądku. Wynik z takich środków jest zauważalny już po kilku minutach, ale efekt nie trwa długo. Drugi - pomagają powstrzymać produkcję kwasu solnego, są bezpieczniejsze i na długi czas łagodzą nieprzyjemne objawy.

Przyjrzyjmy się bliżej obu kategoriom..

Leki zobojętniające

Preparaty na bazie glinu, wapnia i magnezu. Wykonują dobrą robotę, łagodząc objawy i szybko przynoszą ulgę, której pragniesz..

Wszystkie leki zobojętniające sok żołądkowy są podzielone na 4 grupy:

  1. Takie, które nie tylko neutralizują zgagę, ale także wchłaniają się do krwiobiegu. Może powodować nieoczekiwane skutki uboczne.
  2. Nie wchłaniany, po pewnym czasie całkowicie wydalany z organizmu. Bezpieczniejszy, polecany do długotrwałego stosowania.
  3. Zmniejszenie produkcji kwasu solnego.
  4. Pirokinetyka wpływająca na ruchliwość, aktywność mięśniowa zwieraczy przełyku.

Wszystkie środki zobojętniające sok żołądkowy mają pewne zalety i wady, które należy wziąć pod uwagę przed użyciem. Ich zalety są następujące:

  • Pomóż szybko.
  • Sprzedawane bez recepty.
  • Większość środków nie dostaje się do krwiobiegu.
  • Po odstawieniu nie powoduje gwałtownego wzrostu produkcji kwasu żołądkowego.

Ta grupa leków na zgagę ma wiele wad, w tym:

  • Wyjątkowo objawowe działanie.
  • Krótki czas działania (do 2 godzin).
  • Możliwość zaburzeń trawienia: zaparcia, biegunka, a także naruszenie metabolizmu minerałów.
  • Wpływają na skuteczność innych leków.
  • Przeciwwskazane u dzieci.

Leki przeciwwydzielnicze

Pomagają pozbyć się zgagi, hamując produkcję kwasu solnego w żołądku. W zależności od mechanizmu działania dzielą się na blokery receptorów histaminowych, a także inhibitory pompy lub pompy protonowej. Te pierwsze pomagają blokować specjalny enzym wytwarzający kwas solny. Drugi - powodują blokowanie receptorów śluzowych, a także powodują spadek stężenia kwasu.

Zalety środków przeciwwydzielniczych są następujące:

  • Zapewnia długotrwały efekt do 8 godzin.
  • Przy regularnym stosowaniu łagodzi nawracające napady.
  • Sprzedawane bez recepty.

Jak wszystkie inne leki mają pewne wady, wśród których należy podkreślić:

  • Efekt pojawia się po pewnym czasie.
  • Możliwe skutki uboczne, takie jak biegunka, a nawet zapalenie wątroby.
  • Zmniejszona skuteczność innych leków.
  • Zabrania się stosowania w czasie ciąży i laktacji.

Z reguły leki z tej grupy są przepisywane, gdy leki zobojętniające sok żołądkowy nie przyniosły pożądanych rezultatów. Substancje przeciwwydzielnicze stosuje się w wymaganych dawkach zgodnie ze schematem przepisanym przez lekarza prowadzącego.

Przedstawiamy Państwu listę najczęściej stosowanych leków.

Najlepsze środki na zgagę

Phosphalugel

Pierwszy w naszym rankingu, skuteczny i niedrogi środek zobojętniający kwas na zgagę. Dostępny w małych saszetkach 16 i 20 gz zawartością żelu. Głównym składnikiem aktywnym leku jest fosforan glinu.

Cechy Phosphalugel są następujące:

  • Ma przyjemny, pomarańczowy smak.
  • Dozwolone przez cały okres ciąży.
  • Może zmniejszać objawy zatrucia w pierwszym trymestrze ciąży.
  • Skuteczność jest zapewniona przez właściwość leku polegającą na zmniejszaniu kwasowości, otaczaniu wewnętrznych ścian żołądka i działaniu wchłaniającym.
  • Dodatkowo ogranicza gazowanie.
  • Poprawia przepuszczalność jelit.
  • Niedrogie, niedrogie narzędzie. Sprzedawane na sztuki.
  • Szybko łagodzi nieprzyjemne objawy.

Żel przyjmuje się doustnie. W razie potrzeby rozcieńczyć zawartość saszetki wodą. Wymagana dawka substancji zależy od choroby i jej nasilenia..

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do przyjęcia są niewydolność nerek, choroba Alzheimera, niski poziom fosforu we krwi (lub hipofosfatemia), a także indywidualna nietolerancja składników.

Almagel A

Jeden z najlepszych niewchłanialnych leków zobojętniających sok żołądkowy, który łagodzi nieprzyjemne objawy. Almagel A dodatkowo działa znieczulająco, zapewniając szybką ulgę w bólu.

Lek działa hamując wydzielanie pepsyny i osłabiając działanie kwasu solnego na błonę śluzową. Posiada rozbudowane wskazania do stosowania, m.in.:

  • wrzód trawienny;
  • ostre lub przewlekłe zapalenie żołądka;
  • zapalenie okrężnicy;
  • zapalenie jelit;
  • zaburzenia jelitowe;
  • ból pooperacyjny (po operacjach na narządach przewodu pokarmowego).

Środek aplikuje się doustnie na kilka minut przed posiłkiem w ilości 1-2 łyżki stołowe trzy razy dziennie.

Po zrobieniu zawieszenia należy się położyć na kilka minut i kilkakrotnie przewrócić na boki.

Po długotrwałym stosowaniu Almagel A możliwy jest efekt uboczny - niewielki spadek wrażliwości kubków smakowych. Główne przeciwwskazania do przyjmowania leku występują w okresie ciąży, laktacji i niewydolności nerek..

Gaviscon

Połączony lek na zgagę, dostępny w tabletkach oraz w postaci zawiesiny do podawania doustnego. Składniki aktywne Gaviscon: wodorowęglan sodu, węglan wapnia i alginian sodu.

W kontakcie z kwasem solnym w żołądku produkt tworzy obojętny żel, który łagodzi podrażnienia błony śluzowej i delikatnie ją otula. Biorąc ten lek, należy zwrócić uwagę na jego takie cechy:

  • Ulga pojawia się w ciągu 3-6 minut.
  • Zawiesina działa szybciej niż tabletki.
  • Działanie substancji utrzymuje się do 4 godzin.
  • Zalecany przy refluksie żołądkowo-przełykowym.
  • Zawartość tabletek należy dokładnie przeżuć. Dzienna porcja - nie więcej niż 4 sztuki.

Lek jest niedrogi i, według opinii klientów, skutecznie łagodzi dyskomfort. Rzadko powoduje skutki uboczne i jest bezpieczny dla kobiet w ciąży. Jednak nie powinny go przyjmować osoby poniżej 12 roku życia, które cierpią na fenyloketonurię i są na diecie bez soli z powodu niewydolności nerek..

Maalox

Odpowiednik leku Almagel A, popularnego środka na zgagę. Lek jest żelem w postaci wodorotlenku związków magnezu i glinu z dodatkami poprawiającymi smak. Dostępny w postaci białej zawiesiny, tabletek do żucia i specjalnych tabletek bez cukru dla pacjentów z cukrzycą.

Maalox sprzyja łagodnej neutralizacji zwiększonej kwasowości i zapobiega jej wtórnemu wzrostowi. Charakteryzuje się następującymi zaletami:

  • Działa chłonnie.
  • Działa lokalnie, nie wchłania się do krwi.
  • Wskazany jest przy zgadze spowodowanej chorobami przewodu pokarmowego, niezdrową dietą oraz przyjmowaniem niektórych leków (leki hormonalne).
  • Szybko działający.

Zawiesinę stosuje się jedną łyżkę stołową 3-4 razy dziennie. Można nakładać na noc. Możesz kupić lekarstwa w saszetkach w aptekach. Jedna saszetka z dawką równa się jednej łyżce.

Przeciwwskazane u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia, osób z chorobami nerek i nietolerancją fruktozy.

Omeprazol

Dobry lek przeciwwydzielniczy w niskiej cenie. Omeprazol jest dostępny w kapsułkach i jest przepisywany na wrzody żołądka lub dwunastnicy, gastropatię lub refluksowe zapalenie przełyku. Ma następujące zalety:

  • Efekt utrzymuje się do 24 godzin.
  • Przyjmować 2 kapsułki raz dziennie z posiłkami lub między posiłkami..
  • Nie powoduje bólów głowy, suchości w ustach i uczucia podniecenia.
  • Wskazany do profilaktycznego leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi w łagodzeniu bólu pleców.
  • Potrafi złagodzić objawy po zażyciu leków drażniących żołądek.

Ma też pewne wady:

  • Nie działa od razu, ale w ciągu 1-2 godzin.
  • Możliwe skutki uboczne, senność, wysypka skórna.
  • Nie stosować w okresie ciąży i laktacji.

Kapsułki są wystarczająco duże, ale nie są odpowiednie dla osób wrażliwych na smaki i zapachy leku.

Antareit

Lek stosowany w celu złagodzenia objawów zgagi, bólu i ciężkości w żołądku. Podstawowe składniki aktywne Antareita to magaldrat i symetykon. Dostępne w postaci białych tabletek do żucia

Główne cechy narzędzia:

  • Wspomaga normalizację równowagi kwasowo-zasadowej.
  • Poprawia ruchliwość jelit.
  • Praktycznie nie wchłania się do krwiobiegu.
  • Szybko pomaga.
  • Tabletki bez cukru.

Lek jest wskazany dla osób cierpiących na zgagę, nawracające bóle w okolicy nadbrzusza, nasilenie i pękający ból brzucha, wzdęcia. Może pomóc przywrócić dolegliwości żołądkowe po zażyciu antybiotyków, kawy lub napojów alkoholowych. Dozwolone dla kobiet w ciąży pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego.

Wśród przeciwwskazań do stosowania leku są ciężkie stadia choroby nerek, nietolerancja fruktozy, indywidualna nietolerancja składników i wiek do 12 lat.

Jedną z wad leku jest dość wysoki koszt..

Rennie

Najpopularniejszy preparat zobojętniający kwas na bazie magnezu i węglanu wapnia. Gwarantuje szybki efekt i jest niezbędnym narzędziem w domowej apteczce. Forma uwalniania to tabletki do żucia. Stosuje się go nie tylko przy zgadze, ale także przy niestrawności i uczuciu ciężkości w żołądku.

Jednoznaczne zalety leku:

  • Wydawanie tabletek o różnych smakach (mentol, pomarańcza).
  • Efekt jest zauważalny po 3-5 minutach.
  • Dozwolone dla kobiet w ciąży i matek karmiących.
  • Dość tanie narzędzie.

Przy pierwszych nieprzyjemnych objawach należy przyjąć 1-2 tabletki. Dozwolone jest spożywanie nie więcej niż 16 sztuk dziennie.

Nie może być używany przez dzieci poniżej 12 roku życia. W niektórych przypadkach uzależnienie może wystąpić po długotrwałym stosowaniu.

Rutacid

Silny środek na zgagę do żucia. Wykonany na bazie hydrotalcytu. Rutacid pomaga neutralizować nadmiar kwasu solnego, wiązać kwasy żółciowe i leczyć wrzody czy nadżerki żołądka. Jest przepisywany na następujące problemy: zwiększona kwasowość soku żołądkowego, zapalenie dwunastnicy, zapalenie żołądka, wrzód. Tabletki nie tylko łagodzą objawy zgagi, ale także łagodzą ból i dyskomfort w żołądku. Korzyści z tego leku są następujące:

  • Dobrze radzi sobie z bólem i pieczeniem w żołądku.
  • Trwa dłużej niż Almagel lub Phosphalugel.
  • Przerwanie nie powoduje wycofania.
  • Przystępna cena.
  • Przyjemny smak.

Tabletki należy dokładnie przeżuć, w razie potrzeby można popić wodą. W zależności od choroby 1-2 tabletki 3-4 razy dziennie.

Wśród wad chciałbym zauważyć, że lek może powodować problemy trawienne, zaparcia lub niestrawność. Jest przeciwwskazany w niewydolności nerek i może być nieskuteczny w zaawansowanych przypadkach. Stosowanie w ciąży należy omówić z lekarzem..

Polecany dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia.

Gastal

Niedrogi lek, który gwarantuje szybkość działania i skuteczność. Forma uwalniania - tabletki do ssania o smaku miętowym lub wiśniowym. Idealny dla pacjentów ze zgagą i zapaleniami błony śluzowej żołądka.

Tabletki zapewniają obniżenie poziomu kwasowości, a także pomagają chronić błonę śluzową. Lek zawiera takie składniki jak magnez i glin, które reagują z kwasem natychmiast po wejściu do żołądka. Nie jest wchłaniany do krwiobiegu i pomaga oczyścić jelita.

1-2 tabletki stosuje się 4-6 razy dziennie. Szybko się rozpuszczają i działają w ciągu 5 minut..

Pomimo swojej skuteczności lek ma ścisłe przeciwwskazania, w tym stosowanie w czasie ciąży.

Ranitydyna

Tanie, ale wysokiej jakości i skuteczne leki w tabletkach. Lek jest wyprodukowany w Rosji, dlatego ma niską cenę, ale w żaden sposób nie wpływa to na jego skuteczność. Wśród jego cech należy podkreślić:

  • Zalecany przy zaawansowanych stadiach chorób układu pokarmowego, takich jak zapalenie żołądka czy wrzody.
  • Tabletki są białe, nie rozpuszczają się.
  • Nie tylko łagodzi objawy, ale także zwalcza przyczynę zgagi.

Maksymalna dzienna dawka leku wynosi 300 g, dlatego tabletki 150 g należy przyjmować dwa razy dziennie, a 300 g - raz dziennie przed lub między posiłkami. Średni czas trwania kuracji to 2-4 tygodnie, ale można go również zastosować jednorazowo w celu złagodzenia objawów zgagi.

Ranitydyna ma wiele skutków ubocznych. Nie zaleca się również stosowania w okresie ciąży i laktacji oraz dzieciom poniżej 12 lat. Stosowany ostrożnie w przypadku niedoboru odporności i porfirii.

Przed użyciem należy wykluczyć obecność złośliwych chorób układu pokarmowego..

Ludowe, domowe środki na zgagę

Jeśli nie masz pod ręką specjalnych leków, możesz obejść się metodami ludowymi. Najczęstszym lekarstwem na zgagę jest zwykła soda oczyszczona. Jedną łyżkę sody rozcieńcza się w szklance wody i wypija. Aby poprawić nieprzyjemny smak, można dodać do szklanki odrobinę soku z cytryny i szybko wypić, gdy produkt będzie musował..

Soda oczyszczona szybko łagodzi pieczenie, ale często nie należy jej spożywać, ponieważ taki napój może zmniejszyć równowagę kwasowo-zasadową w żołądku.

Możesz poradzić sobie ze zgagą za pomocą soku z aloesu. Roślina ta występuje prawie w każdym domu i jest wszechstronnym pomocnikiem na różne dolegliwości. Aby szybko pozbyć się rozdzierającej zgagi, należy wycisnąć jedną łyżeczkę soku i rozcieńczyć w szklance wody.

Skutecznym, ale raczej nieprzyjemnym lekarstwem jest zwykły olej słonecznikowy. Wystarczy wypić jedną łyżkę oleju, niczego nie jedząc.

Jeśli objawy nie są ostre, a żołądek nie potrzebuje „karetki”, można skorzystać z tanich i sprawdzonych metod:

  1. Pij ciepłą, lekko gazowaną wodę mineralną.
  2. Przygotuj herbatę ziołową z piołunu, anyżu, kopru i kminku.
  3. Ocet jabłkowy rozcieńczyć na pół wodą i spożyć po posiłku.
  4. Jedz surowe ziemniaki codziennie lub lepiej - 100 g soku ziemniaczanego.

Artykuły O Zapaleniu Wątroby