Anoskopia to instrumentalna metoda badania błony śluzowej odbytu i odbytnicy. Zabieg przeprowadza się za pomocą anoskopu. Anoskop to wydrążona rurka o długości nie większej niż 10 cm i średnicy 1-2 cm z zaokrągloną końcówką i uchwytem. Uchwyt zawiera oprawę oświetleniową. Anoskop może być używany nie tylko do diagnostyki, ale także do operacji. W tym przypadku instrumenty są wprowadzane przez uchwyt. Anoskop może być jednorazowy (plastik) lub wielokrotnego użytku (metal).

Anoskopia jest przepisywana, jeśli w okolicy odbytu występują procesy patologiczne lub jeśli są podejrzane. Jest to bezpieczna procedura informacyjna, która pozwala zidentyfikować wiele chorób we wczesnych stadiach..

Wskazania do zabiegu

Rutynowe badanie jest zawsze wykonywane podczas pierwszej wizyty u proktologa. Nieplanowana anoskopia jest zalecana, jeśli pacjent ma objawy, takie jak:

  • zaburzenia stolca (zaparcia lub biegunka);
  • ból odbytnicy lub odbytu;
  • patologiczne wydzielanie z odbytu (krew, ropa, śluz);
  • obecność hemoroidów.

Wykonuje się również anoskopię, jeśli istnieje podejrzenie procesów zapalnych pochodzenia zakaźnego na błonie śluzowej lub innych chorób odbytnicy.

Jakie choroby można wykryć za pomocą anoskopii

Badanie pozwala zdiagnozować następujące patologie już na początkowych etapach:

  • polipy;
  • hemoroidy (również, jeśli zostały już wcześniej zdiagnozowane, anoskopia może ujawnić ich stan zapalny lub powiększenie);
  • kłykciny;
  • szczelina odbytu;
  • Choroba Crohna;
  • guzy;
  • choroby zwieracza odbytnicy;
  • przetoki.

Przeciwwskazania

Procedura nie ma bezwzględnych przeciwwskazań, ale są względne (tymczasowe). Obejmują one:

  • zakrzepica hemoroidalna;
  • ostre procesy zapalne (paraproctitis, choroba Crohna);
  • zwężenie światła odbytu;
  • zaostrzenie szczeliny odbytu.

Są jednak wyjątki, gdy zabieg jest wykonywany nawet przy obecności względnych przeciwwskazań. Obejmują one przypadki, w których choroba może poważnie zagrozić zdrowiu pacjenta (na przykład ma poważne krwawienie z odbytu). Następnie wykonuje się anoskopię w znieczuleniu miejscowym..

Przygotowanie do zabiegu

Przed badaniem należy oczyścić jelita. Aby to zrobić, musisz wykonać 2 lewatywy. Jedna umieszczana jest wieczorem, w przeddzień studium. Drugi - rano, 2-3 godziny przed zabiegiem. Łączna objętość lewatyw nie powinna przekraczać 1,5 litra. Po porannym oczyszczeniu jelit nie należy jeść (robi się to po zabiegu). Zamiast lewatywy można zastosować środek przeczyszczający (o wyborze konkretnego leku i schemacie jego stosowania należy skonsultować się z lekarzem).

Zaleca się również przestrzeganie diety przez co najmniej trzy dni przed badaniem, z wyłączeniem z diety potraw ostrych, smażonych, wędzonych, solonych i marynowanych, kofeiny i alkoholu. Produkty, które powodują zwiększoną produkcję gazu (kapusta w dowolnej postaci, surowe warzywa i owoce, czekolada, produkty mączne, rośliny strączkowe, słodycze) również należy porzucić.

Musisz zabrać ze sobą wyniki poprzednich badań, jeśli takie istnieją.

Anoskopia

Zabieg jest bezbolesny, dlatego zwykle nie podaje się znieczulenia. Jeśli pacjent jest zbyt zdenerwowany, można mu zaproponować środki uspokajające. W niektórych przypadkach stosuje się znieczulenie miejscowe: na przykład wtedy, gdy w trakcie badania konieczne będzie wykonanie biopsji lub usunięcie polipów. Znieczulenie stosuje się również u osób z niskim progiem wrażliwości. Pacjent kładzie się na kanapie w pozycji kolanowo-łokciowej lub leży na boku z kolanami przyciśniętymi do klatki piersiowej. W niektórych przypadkach zabieg można wykonać na fotelu ginekologicznym. Lekarz smaruje końcówkę anoskopu specjalnym środkiem zwiększającym poślizg i wprowadza instrument do odbytu pacjenta. Następnie bada się błonę śluzową.

Zabieg trwa średnio około 10-15 minut. Rozpoznanie można postawić już na podstawie wyników anoskopii. W niektórych przypadkach wymagane są dodatkowe badania, aby to potwierdzić..

Jak działa procedura

Anoskopia jest jedyną metodą instrumentalną, która pozwala na badanie stanu kanału odbytu i ujścia odbytu, natomiast kolonoskopia i rektoskopia służą do oceny innych okolic.

Podczas zabiegu można przeprowadzić nie tylko badanie błony śluzowej, ale także następujące manipulacje:

  • pobieranie próbek materiału (rozmazów, kawałków tkanki) do badań laboratoryjnych;
  • wykonywanie operacji chirurgicznych (skleroterapia, podwiązanie hemoroidów, elektrokoagulacja itp.);
  • podawanie leków.

Przed anoskopią zawsze wykonuje się cyfrowe badanie odbytnicy. A następnie, aby potwierdzić lub wyjaśnić diagnozę, możesz potrzebować kolonoskopii lub sigmoidoskopii.

Co to jest anoskopia i jak przebiega procedura?

Podczas wizyty u koloproktologa lekarz musi przeprowadzić zewnętrzne badanie odbytu, badanie palpacyjne dolnych części odbytnicy. Jeśli w rezultacie nie ma pewności co do zidentyfikowanych zmian strukturalnych, zalecana jest anoskopia. Na czym polegają te badania i jakie jest ich znaczenie, lekarz z góry wyjaśnia, aby uniknąć niepotrzebnego stresu pacjenta i lęku przed zabiegiem..

Anoskopia jest powszechnie stosowaną techniką wizualizacji podejrzanych zmian w odbytnicy. Zastosowanie nowoczesnego anoskopu pozwala na zbadanie wewnętrznej powierzchni odbytnicy w końcowym odcinku na głębokości nie większej niż 10-14 cm Lekarz odkrywa niewyczuwalne zaburzenia strukturalne, dokładną lokalizację i charakter zmian. W efekcie podejmuje się decyzję o zastosowaniu innych endoskopowych metod diagnostycznych, które pozwalają dokładniej określić przyczynę i istotę patologii..

Zaleca się coroczne badanie anoskopowe, nie tylko jeśli jest to wskazane, ale również profilaktycznie po czterdziestym roku życia. Pomaga to zidentyfikować bezobjawową fazę hemoroidów, nowotworów odbytnicy.

Wartość badań endoskopowych w kolonoproktologii

Badania endoskopowe jelit pomagają w postawieniu prawidłowej diagnozy. Dane uzyskane wizualnie (jeszcze lepiej z zapisem) służą jako niepodważalny dowód natury patologii różnych oddziałów. Endoskopia w koloproktologii obejmuje:

  • anoskopia;
  • proktoskopia;
  • sigmoidoskopia;
  • kolonoskopia (fibrokolonoskopia);
  • wirtualna kolonoskopia.

Metody różnią się głębokością wnikania do jelita grubego, dostępnością dla pacjentów i lekarzy, możliwościami i kosztem sprzętu. Zapewniają obiektywne badanie skorupy wewnętrznej.

Anoskopia jako metoda pierwotnego badania kanału odbytu jest niezbędna w identyfikacji:

  • struktury hemoroidalne;
  • pęknięcia;
  • brodawczaki i brodawki narządów płciowych;
  • paraproctitis;
  • przetoka;
  • wypadanie odbytnicy.

Każdy proktolog ma narzędzie. Po zabiegu zapada decyzja o celowości skorzystania z droższych i obszerniejszych badań..

Endoskopia zyskała duże znaczenie przy pobieraniu materiału biopsyjnego oraz w celach terapeutycznych. Specjalne wyposażenie aparatu umożliwia wykonanie badania cytologicznego pobranych próbek oraz odróżnienie łagodnego przebiegu procesu od złośliwego guza. To radykalnie zmienia taktykę leczenia pacjentów.

Identyfikacji źródła krwawienia, polipom towarzyszy jednoczesne usuwanie, koagulacja uszkodzonych naczyń. Wstrzyknięcia leków bezpośrednio w ognisko zapalne pozwalają na ograniczenie do minimum drogi leków wzdłuż przewodu pokarmowego i krwiobiegu, oszczędzają inne narządy.

Anoskopia jest niezbędna przy usuwaniu hemoroidów metodami małoinwazyjnymi (zakładanie pierścieni lateksowych, podwiązanie naczyń krwionośnych, skleroterapia, elektrokoagulacja).

Zabiegi endoskopowe stały się częścią praktyki koloproktologów. Pacjenci dorośli są leczeni ambulatoryjnie. Dla dzieci opracowano metody krótkotrwałego znieczulenia. Wiele nadziei wiąże się z wirtualnym sposobem badania jelit poprzez połknięcie „pigułki”. Chociaż badania w Federacji Rosyjskiej są rzadko prowadzone, są one niedostępne ze względu na wysokie koszty.

Anoskopia: co to jest?

Anoskopia to metoda badania końcowego odcinka odbytnicy przez kanał odbytu. Specjalne oświetlenie pomaga zwiększyć zasięg, chociaż rurka anoskopu jest włożona 5-7 cm, proktoskop - nieco dalej (8-10 cm). Procedura jest obowiązkowa dla wszystkich pacjentów z objawami hemoroidów, szczelin odbytu, nowotworów, krwawienia z jelit.

Przy badaniu palpacyjnym hemoroidów proktolog nie czuje rozmiaru węzłów wewnętrznych ze względu na ich elastyczność, strefa pęknięcia może pozostać bezbolesna, jeśli owrzodzenie zniszczyło zakończenia nerwowe. Dlatego tak ważne jest, aby zobaczyć, jak uszkodzona jest błona śluzowa, jak hemoroidy rozciągają się podczas wysiłku. Terminowe wdrożenie pomaga zidentyfikować zmiany na początkowym etapie.

Anoscope (inne nazwy „proktoskop”, „lusterko doodbytnicze”) to rurka o średnicy zewnętrznej 15 mm dla dzieci i 22 mm dla dorosłych. Branża medyczna produkuje różne modele. Istnieją jednorazowe (plastikowe) i wielokrotnego użytku metalowe produkty. Wewnętrzny koniec jest zaokrąglony i zawiera lusterka inspekcyjne. Część zewnętrzna posiada uchwyt, rurkę z wycięciem o określonym kształcie (prostą, w kształcie litery U), podłączoną do systemu oświetleniowego. Podświetlenie włącza się przyciskiem na uchwycie.

Pod względem kompletności rozróżniają modele wyświetlania i operacyjne. Zdejmowana część rurki (trzpień) jest używana w momencie wprowadzenia urządzenia do odbytu. Rękojeść tworzy kąt 90 stopni z rurą lub jest rozwarta. Najbardziej odpowiedni model jest wybierany w zależności od celu zastosowania.

Anoskop jest przetwarzany w celu:

  • badanie struktury błony śluzowej;
  • diagnostyka różnicowa patologii odbytnicy;
  • pobieranie próbek materiału do analiz z powierzchni i do biopsji;
  • zastrzyki leków;
  • prowadzenie operacji małoinwazyjnych.

Oprócz hemoroidów anoskopia może ujawnić oznaki choroby Leśniowskiego-Crohna, wykryć małe polipy, pęknięcia, przetoki. Prawdopodobieństwo badań pacjentów jest ostrzegane z góry, ponieważ zapewnienie jakości wymaga przygotowania.

Wideoanoskopia

Metoda wideoanoskopowa różni się od klasycznej procedury możliwością demonstracji na monitorze, nagrywania. W tym celu do struktury urządzenia dodaje się urządzenie optyczne. Metoda pozwala na porównanie stanu jelita przed i po leczeniu, zdalne przekazanie informacji do centrum proktologicznego w celu konsultacji w niejasnych kwestiach.

Wskazania i przeciwwskazania

Anoskopię można wykonać w celach profilaktycznych u osób z grup ryzyka. Najczęściej jest używany do:

  • niejasny ból w kanale odbytu;
  • sączenie się skóry wokół odbytu z powodu wydzielania śluzu, zanieczyszczeń krwi, ropy;
  • długotrwałe naruszenie opróżniania (zaparcia, biegunka);
  • uczucie obcego ciała w odbycie;
  • oznaki przetok, szczelin odbytu;
  • wypadanie hemoroidów;
  • potrzeba wykluczenia nowotworów w dolnej części (polip, guz, kłykciny);
  • podejrzenie infekcji ze zmianą w odbytnicy.

Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ostry proces zapalny, który stwarza warunki do zniszczenia i urazu jelita przez rurkę. Aby wyeliminować ból podczas zabiegu, wstępnie wykonuje się znieczulenie miejscowe.

Względne przeciwwskazania obejmują:

  • zwężenie kanału odbytu z powodu zrostów;
  • ostre zakaźne zapalenie z gorączką;
  • zakrzepica hemoroidalna;
  • paraproctitis, ostrym stadium choroby Crohna;
  • uraz odbytnicy i odbytu;
  • duże guzy powodujące zwężenie odbytnicy;
  • oparzenia błony śluzowej III-IV stopnia pochodzenia chemicznego lub termicznego;
  • przewlekłe pęknięcia odbytu w ostrej fazie.

Ważny! Przeciwwskazania nazywane są „względnymi”, ponieważ w przypadku konieczności zbadania odbytnicy ze względu na zagrożenie życia pacjenta, anoskopię wykonuje się z najwyższą ostrożnością. Z podobnych powodów wynika przeciwwskazanie do zabiegu u ciężkich pacjentów z niewydolnością serca i układu oddechowego.

Przygotowanie do zabiegu

Konieczność przygotowania się do zabiegu wiąże się z zapewnieniem dość klarownego obrazu przy dobrym oczyszczeniu jelit. Jeśli brzuch jest rozdęty gazem, pacjent odczuwa zrozumiały dyskomfort. Aby przygotować odbytnicę, wystarczy:

  • przez 1-2 dni nie jedz tłustych potraw, marynat, roślin strączkowych, ostrych sosów, świeżych warzyw i owoców, kapusty;
  • poprzedniej nocy wykonać lewatywę dwukrotnie wodą, powtórzyć wcześnie rano (opróżnianie powinno nastąpić 2 godziny przed badaniem);
  • zamiast lewatywy można jednorazowo użyć środków przeczyszczających, takich jak Fortrans, Fleet-soda, należy je przyjmować z 24-godzinnym wyprzedzeniem, ściśle według schematu;
  • jeśli nie zdążyłeś wziąć środka przeczyszczającego, to w celu przygotowania się do badania anoskopowego wystarczy użyć standardowej mikrowlewki Mikrolax, wstrzyknąć lek do odbytnicy wcześnie rano w dniu zabiegu, wypróżnienie pojawi się za 20 minut.

Śniadanie nie wpływa na przebieg anoskopii, ale niepożądane jest zbyt duże spożycie.

Kolejność postępowania

W zależności od stanu pacjenta lekarz wybiera miejsce do zabiegu:

  • leżąc na plecach - w ten sposób badani są ciężcy pacjenci, nawet jeśli w gabinecie jest fotel ginekologiczny;
  • pozycja kolanowo-łokciowa (pozycja Trendelenburga) jest wygodna dla osób z dużym brzuchem;
  • leżąc bokiem na wysokiej kanapie z kolanami przyciśniętymi do klatki piersiowej.

Przed anoskopią proktolog wykonuje cyfrowe badanie jelita. Pozwala wstępnie zorientować się w rzekomej patologii, dotknąć kości krzyżowej, prostaty u mężczyzn, macicy u kobiet.

Zabieg należy wykonać jednorazowym lub sterylnym narzędziem, lekarz zakłada rękawiczki. Nieprzyjemne odczucia podczas wprowadzania rurki usuwa się przez wstępne nasmarowanie końcówki wazeliną, żelem z lidokainą. Urządzenie wprowadzane bez przeszkód, powoli ruchem okrężnym, przesuwa się do wewnątrz. Następnie trzpień jest wyciągany z rury i sprawdzany.

Proktolodzy mają standardowy formularz do rejestrowania lokalnych zmian zgodnie ze schematem wybierania zegara. W ułożeniu pacjenta na plecach polega na podzieleniu obwodu kanału odbytu na strefy. Punkt „godzina XII” znajduje się wzdłuż szwu moszny u mężczyzn, u kobiet pod otworem pochwy. Odpowiednio, „VI godziny” - naprzeciwko kości ogonowej. Lekarz opisuje wykryte zmiany w strefie o określonej godzinie.

Przegląd trwa około 20 minut. Jeśli potrzebujesz dodatkowej próbki testów lub procedur medycznych, zajmie to więcej czasu. Anoskop wyjmuje się z jelita delikatnym ruchem. Pacjentowi proponuje się pójście do toalety, leczenie odbytu wilgotną szmatką.

Różnica między anoskopią a innymi metodami

Zalety techniki anoskopii to:

  • dostępność dla pacjenta i poziom polikliniki badania;
  • szybkość wykonywania i uzyskiwania wyników;
  • możliwość pobrania próbek do analiz, tkanki do biopsji;
  • brak konieczności udziału lekarza w specjalnych kursach, uzyskanie certyfikatu, opanowanie metody, którą mogą lekarze początkujący w miejscu pracy.

Główną wadą są niepełne informacje, ponieważ badana jest tylko dolna część okrężnicy. Jeśli patologia znajduje się wyżej, wymagana będzie sigmoidoskopia lub kolonoskopia.

W tabeli pokazaliśmy różnice między metodami badań endoskopowych..

Nazwa metodyMożliwościTrening
AnoskopiaBadanie najniższych partii odbytnicy - kanału odbytu na głębokości 5-7 cm.Odbywa się od wieczora poprzedniego dnia. Niektórzy autorzy uważają, że pojedyncza lewatywa rano w dniu badania jest wystarczająca. Długotrwała dieta nie jest konieczna.
ProktoskopiaRurka o długości 10 cm pozwala na zbadanie do 13 cm jelita, wykonanie zastrzyku.Dieta jednodniowa, lewatywa wieczorem iw dniu badania. Przed zabiegiem dozwolone jest lekkie śniadanie.
RektoromanoskopiaUrządzenie produkowane jest w dwóch wersjach: z rurką metalową o długości 20 cm i elastyczną - 35 cm, w związku z czym różnią się one głębokością wsunięcia. W zestawie dmuchawa do nawiewu i prostowania złożonych fałd. Zbadaj całą odbytnicę i ujście esicy. Służy do pobierania materiału do cytologii, operacji małoinwazyjnych.

W razie potrzeby uzupełnione znieczuleniem miejscowym.Trzy-, czterodniowa dieta bez żużla, przyjmowanie oczyszczających środków przeczyszczających, lewatywy. Wykonywany na pusty żołądek.KolonoskopiaDługość rurki elastycznej pozwala na oglądanie jelita grubego począwszy od jelita ślepego z wyrostkiem robaczkowym. Znacząco poszerzono możliwości pobierania materiału, zabiegów medycznych i operacji endoskopowych.

Wymaga znieczulenia metodami sedacji, znieczulenia ogólnego.Zaleca się stosowanie diety bez żużla przez 3-7 dni, aktywność fizyczna, palenie jest zabronione. Procedury oczyszczania są przepisywane środkami przeczyszczającymi na bazie polichlorku winylu, odbiór zgodnie ze schematem trwa dwa dni. Lewatywy są mniej skuteczne. Zabrania się spożywania posiłków na 12 godzin przed poranną procedurą.

Recenzje pacjentów i lekarzy

Recenzje osób, które przeszły anoskopię, potwierdzają brak bólu lub potrzebę znieczulenia, dobrą tolerancję.

Valery: „Dotarłem do proktologa przez przypadek bez wizyty, miód przynosiłem za rękę. siostra z gabinetu profilaktyki. Po drodze straszyła mnie różnymi chorobami. Lekarz okazał się człowiekiem kontaktowym. Ostrzegł go, aby był cierpliwy. Rzeczywiście niezbyt zabawne, ale inspekcja przebiegła szybko. Nie robiłam żadnych przygotowań, jednak nie jadłam rano ”.
Tatyana Vladimirovna, proktolog z polikliniki: „W sieciach anoskopia i proktoskopia są często mylone, ale są jednym i tym samym. Wszystko zależy od długości tuby urządzenia. Czasami spotykamy nerwowych pacjentów, którzy sapią, gdy dotykają skóry. Mówię terapeutom, którzy piszą skierowanie, że lepiej jest wcześniej pić środki uspokajające. Zgodnie z moimi obserwacjami bardzo rzadko stosuje się maść dikainową ”.
Inna: „Myślę, że kontakt z lekarzem ma znaczenie. Dotyczy to również lekarzy ginekologów. Niegrzeczny lekarz w odpowiedzi wywołuje strach. Przekonanie cię jako dziecka pomaga znieść egzamin. Miałem szczęście. Tak bardzo bojaźliwy dla męskiego lekarza, a szacunek i współczucie pomogły ”.

Metody diagnostyczne stosowane w koloproktologii maksymalnie oszczędzają pacjentowi uczucia i odbytnicę. Należy wziąć pod uwagę wymagania dotyczące przygotowania, aby uniknąć powtórzeń z powodu niedokładnych wyników.

Anoskop

Anoskop standardowy z obturatorem Welch Allyn 38119: zdjęcie, charakterystyka

Lustro rektalne SUYUN (proktoskop): zdjęcie, charakterystyka

Oświetlacz diagnostyczny: zdjęcie, charakterystyka

Rękojeść akumulatorowa (oświetlenie) Welch Allyn 73222: zdjęcie, charakterystyka

Oświetlacz LED do jednorazowego lustra proktologicznego: foto, charakterystyka

Adapter do podłączenia jednorazowych lusterek proktologicznych do oświetlacza, model 1: foto, charakterystyka

Adapter do podłączenia jednorazowych luster proktologicznych do oświetlacza, model 2: foto, charakterystyka

Oświetlacz światłowodowy Welch Allyn 36019: zdjęcie, charakterystyka

Anoskop chirurgiczny z wycięciem w kształcie litery U WELCH ALLYN 38619: zdjęcie, charakterystyka

Anoskop jednorazowy Welch Allyn 53110: zdjęcie, charakterystyka

Adapter światłowodowy WA 38700: zdjęcie, charakterystyka

Proktoskop standardowy: zdjęcie, charakterystyka

Protoskop FANSLER: zdjęcie, charakterystyka

Protoskop IVES-FANSLER ze światłowodem: foto, charakterystyka

Protoskop IVES-FANSLER bez światłowodu: zdjęcie, charakterystyka

Protoskop CHELSEA-EATON: zdjęcie, charakterystyka

ANOSKOP to jedno z najważniejszych narzędzi lekarza koloktologa.

Znajduje zastosowanie w praktyce proktologicznej przy pierwszym i powtórnym przyjęciu do diagnostyki chorób dystalnej części okrężnicy. Anoskop wygląda jak gładka pusta rurka o średnicy do 21 mm i długości do 90 mm. Może mieć kształt prosty lub stożkowy. Dostępne w wersji przezroczystej lub nieprzezroczystej.

Łatwość i bezbolesność wprowadzenia anoskopu do odbytnicy zapewnia obturator z zaokrąglonym końcem i cienką warstwą lubrykantu (lub waziliny).

Anoskopy dzielą się na:

  • jednorazowe, są plastyczne do diagnostyki;
  • metal wielokrotnego użytku.

Jednorazowe anoskopy z tworzywa sztucznego są usuwane natychmiast po badaniu i zabiegach proktologicznych.

Anoskopy metalowe można prać, sterylizować i używać ponownie.

Obecnie coraz więcej klinik przechodzi na instrumenty jednorazowe, w tym anoskopy..

KUPIĆ jednorazowy plastikowy lub metalowy anoskop wielokrotnego użytku ANOSCOPE można łatwo i szybko:

Co to jest anoskopia odbytnicza i jak się ją wykonuje

Badanie anoskopowe wewnętrznej powierzchni błony śluzowej odbytnicy pozwala na rozpoznanie poważnych patologii na wczesnym etapie ich rozwoju. Anoskopia odbytnicy, recenzje, przygotowanie, sposób wykonania zabiegu omówiono poniżej, metoda jest dość prosta i bezbolesna. Stosowane jest specjalne urządzenie, którym jest metalowa rurka o długości do 12 centymetrów, którą wkłada się do odbytu.

Nowoczesna anoskopia z obserwacją wideoskopową pozwala na wizualne zbadanie wewnętrznych ścian jelita i, jeśli to konieczne, pobranie tkanki do biopsji.

Więc czym jest anoskopia i jak to się robi?

Istota badania anoskopowego

Układ pokarmowy to złożony proces, od którego stanu zależy zdrowie innych narządów wewnętrznych i ogólny stan osoby jako całości. Dlatego proktologia jako dziedzina medycyny zajmuje jedno z czołowych miejsc w rankingu. Rzeczywiście, w odcinkach jelita grubego zachodzi najważniejsza funkcja dla normalnego życia, która polega na wchłanianiu niezbędnych składników odżywczych z pożywienia.

Jeśli jelito grube jest zaognione, zakażone lub ma jakiekolwiek narośle, które zakłócają normalne funkcjonowanie, natychmiast wpłynie to na ogólny stan. Dlatego tak ważne jest terminowe i dokładne zdiagnozowanie i przepisanie profesjonalnego leczenia..

Najważniejszą metodą badania narządu jest endoskopia. Nowoczesne urządzenia wykonane są z hipoalergicznych, miękkich, łatwych w użyciu materiałów, wyposażone w różnorodne przyrządy ułatwiające kontrolę i zwiększające jej dokładność.

Narzędzie do tej analizy nazywa się anoskopem (proktoskop, lusterko doodbytnicze).

Wskazania i przeciwwskazania

Ta diagnoza jest odpowiednia do wykrywania początkowego stadium hemoroidów, co nie pozwala na inne metody badawcze. To bardzo ważne, ponieważ co dziesiąta osoba cierpi na tę chorobę z powodu współczesnego rytmu życia, ciężkiej pracy fizycznej, złej jakości żywienia i złej ekologii..

Oznacza to, że pacjent stale doświadcza:

  • bolesne odczucia, swędzenie i dyskomfort w okolicy odbytu;
  • cierpi na zaparcia lub utratę węzłów;
  • krwawienie, czasami obfite;
  • znaczące pogorszenie jakości życia, niezdolność do wykonywania niektórych rodzajów pracy;
  • problemy w życiu seksualnym.

Anoskopię wykonuje się dopiero po badaniu doodbytniczym przez proktologa swojego pacjenta, jeśli ma wątpliwości co do takiej diagnozy, ale przed przepisaniem kolonoskopii lub innych metod endoskopii.

Taka diagnostyka pozwala:

  • określić najdokładniej różne guzy, narośla, kłykciny;
  • w odpowiednim czasie ocenić stan błony śluzowej wewnętrznej powierzchni odbytnicy;
  • zidentyfikować hemoroidy na początkowym etapie rozwoju;
  • zidentyfikować obecność przetok, polipów lub szczelin odbytu;
  • potwierdzić lub odrzucić diagnozę postawioną wcześniej przez doodbytnicze badanie cyfrowe;
  • pobrać rozmaz lub fragment tkanki do badania biologicznego lub histologicznego;
  • jeśli to konieczne, wstrzyknij leki do jelit;
  • przeprowadzać proste operacje i inne procedury.

Wskazania do stosowania to:

  • skargi pacjentów na ból w odbycie niewiadomego pochodzenia
  • krwawe, śluzowe lub ropne wydzieliny z odbytu;
  • podejrzenia lekarza dotyczące patologii jelit, w tym okrężnicy;
  • problemy z kałem, długotrwałe zaparcia lub biegunka (biegunka);
  • pojawienie się małych guzków na powierzchni odbytu.

Za pomocą lustra doodbytniczego (anoskopu), jak wspomniano powyżej, przeprowadza się różne manipulacje związane z wprowadzaniem preparatów leczniczych. Pozwala aplikować lub wprowadzać środek w sposób miejscowy, dokładnie w miejscu uszkodzenia tkanki. W chirurgii bez niej nie można przeprowadzić metody elektrokoagulacji lub koagulacji w podczerwieni, skleroterapii, usuwania polipów lateksem.

Zabieg jest dość prosty, bezbolesny, nie wymaga specjalnego przygotowania, przez co praktycznie nie ma przeciwwskazań. Ale nadal powinieneś być ostrożny, jeśli:

  • nastąpiło zwężenie kanału odbytu lub zmniejszenie średnicy odbytnicy;
  • zaostrzenie chorób przewlekłych lub ich ostra postać związana ze stanami zapalnymi o charakterze zakaźnym. Należą do nich choroba Leśniowskiego-Crohna, zapalenie paraproctitis lub zakrzepica hemoroidów;
  • istnieją guzy o różnej etiologii odbytu;
  • nastąpiło oparzenie termiczne lub chemiczne;
  • pęknięcia w pobliżu odbytu są zaognione.

W takich przypadkach proktolodzy nie przeprowadzają zabiegu. W przypadku pilnej potrzeby, przy silnym krwawieniu z odbytu, którego przyczynę należy pilnie ustalić, przeprowadza się to bardzo ostrożnie, czasami stosuje się znieczulenie miejscowe.

Przygotowanie do anoskopii i zabiegu

Głównym warunkiem diagnostyki jest czyste jelito. Dlatego też w noc poprzedzającą, a następnie rano nie później niż dwie godziny przed rozpoczęciem analizy, po wyjściu do toalety, należy wykonać lewatywę oczyszczającą. Nie używaj więcej niż półtora litra wody na każdą sesję. Po porannej lewatywy oczyszczającej nie wolno już jeść ani pić..

Jeśli użycie lewatywy jest dla Ciebie niemożliwe dla poszczególnych wskaźników, możesz również użyć leków zakupionych w aptece, takich jak:

Weź je zgodnie z instrukcją, a to pozwoli ci uwolnić jelita z kału bez nieprzyjemnej procedury lewatywy..

Proktolodzy zalecają tydzień przed endoskopią, aby usiąść na specjalnej diecie, która wyklucza stosowanie produktów spożywczych powodujących tworzenie się gazów - rośliny strączkowe, wszelkiego rodzaju kapusta, niektóre warzywa i owoce, naturalne soki. Zmniejsz lub wyeliminuj smażone, słone, pikantne, przyprawy i marynaty.

Pacjent może przyjąć trzy pozycje przed bezpośrednim wprowadzeniem rurki. Jak wykonuje się anoskopię:

  • stojąc na kolanach, opierając łokcie na płaskiej powierzchni;
  • leżąc w przeciwnym kierunku na fotelu ginekologicznym;
  • leżąc na kanapie po lewej stronie, zginając kolana i przyciskając je do klatki piersiowej.

Specjalista leczy zewnętrzną powierzchnię zgłębnika specjalnym medycznym roztworem zapewniającym bezbolesną i szybką penetrację, a następnie delikatnie wprowadza go do jelita przez odbyt delikatnymi okrężnymi ruchami, a następnie usuwa pręt wewnętrzny. Rozpoczyna się egzamin, który trwa nie dłużej niż dziesięć do piętnastu minut. Następnie pacjent, nie odczuwając dyskomfortu, może prowadzić normalne życie i wykonywać zaplanowane na ten dzień czynności..

Jeśli pacjent ma niski próg bólu i nie może tolerować bolesnych doznań, wówczas można zastosować znieczulenie miejscowe.

Zabieg trwa nieco dłużej, jeśli oprócz prostego oględzin planowane jest pobranie wymazu lub tkanki do dalszego badania histologicznego lub innych manipulacji wewnętrznych, na przykład stopowanie uformowanych polipów. W takim przypadku należy zastosować środki znieczulające, a pacjent może je dowolnie wybierać.

Na przykład usuwanie lub kauteryzacja polipów jest trochę bolesna. Dlatego niektórym pacjentom oferuje się znieczulenie w postaci irygacji preparatami leczniczymi okolicy błony śluzowej, na której zostanie przeprowadzona manipulacja..

Wielu pacjentom cierpiącym na nadpobudliwość lub nadmierną podejrzliwość proponuje się zastrzyki ze środków uspokajających i uspokajających. Na przykład Midozolam lub Profol. Takie leki porządkują układ nerwowy, odprężają i pozwalają pacjentowi odpowiednio zareagować i odpowiedzieć na pytania lekarza w trakcie diagnozy lub operacji. Procedura w tym przypadku jest wygodna, pacjent na wpół śpi..

Recenzje pacjentów

Nagle poczułem dyskomfort i bolesne odczucia w jelitach. Wrażenie było takie, że pojawiły się tam kamienie lub ciało obce. Wizyta u proktologa zakończyła się anoskopią, podczas której zidentyfikowano powstałe polipy. Usunięto je natychmiast, tego samego dnia. Diagnoza była szybka i bezbolesna.

Alexey, 44 lata

Niedawno przeszedłem operację usunięcia łagodnego guza w dolnej części odbytnicy. A teraz lekarz na każdym badaniu monitoruje mój stan zdrowia tą właśnie metodą endoskopii. Nie powiem, że jest to bezbolesne, ale jest całkiem znośne.

Anoskopy wielokrotnego użytku

Anoskop operacyjny z wycięciem w kształcie litery U lub proktoskop o średnicy 20 mm, wykonany ze stali nierdzewnej. Zintegrowany system oświetlenia światłowodem zapewnia wystarczające oświetlenie obszaru docelowego.
Anoskop wielokrotnego użytku przeznaczony jest do badania kanału odbytu. Cięcie w kształcie litery U pozwala na mobilizację hemoroidu w celu wygodnego umieszczenia pierścienia za pomocą ligatora i innych procedur medycznych.
W zestawie z anoskopem (proktoskopem) znajduje się obturator z korkiem do wygodnego wprowadzenia anoskopu oraz dwa adaptery do podłączenia wiązek oświetleniowych producentów krajowych i zagranicznych.

Długość części roboczej anoskopu z nacięciem w kształcie litery U 58 mm.

Możesz również kupić modułowy anoskop w kształcie litery U. Jest wielokrotnego użytku i ma rurkę o średnicy 25 mm.

Anoskop obserwacyjny, w przeciwieństwie do rurki rektoskopowej, zakończony jest oliwkową końcówką. Między innymi dzięki swojemu kształtowi zastępuje końcówkę obturatora. Wewnątrz, w dalszej części anoskopu, znajduje się skośne lusterko, które umożliwia kontrolę przez okrągłe wycięcie w rurce anoskopu.

Anoskop operacyjny z ukośnym nacięciem, wielokrotnego użytku o średnicy 20 lub 24 mm, długość cylindrycznej części rurki nie mniejszej niż 58 mm, wykonany ze stali nierdzewnej. Oliwka zasłaniająca wykonana jest z materiału fluoroplastycznego, wbudowany system oświetlenia z światłowodem zapewnia wystarczające oświetlenie badanego obszaru.

Anoskop z obturatorem o średnicy 30 mm, długość 100 mm pozwoli na wizualne badanie wewnętrznej powierzchni jelita, wczesne rozpoznanie schorzeń i wykonanie biopsji.

Anoskop z nacięciem na końcu dystalnym o średnicy 30 mm, długości 100 mm z obturatorem ze stali nierdzewnej wielokrotnego użytku.

Anoskop z obturatorem lub proktoskop ze skośnym końcem dystalnym, średnica 30 mm, długość 100 mm, pozwoli na oględziny wewnętrznej powierzchni jelita, wczesną diagnozę chorób i wykonanie biopsji.

Anoskop z obturatorem lub proktoskop ze skośnym końcem dystalnym, średnica 20 mm, długość 100 mm, pozwoli na oględziny wewnętrznej powierzchni jelita, wczesną diagnozę chorób i wykonanie biopsji.

Anoskop z obturatorem lub proktoskopem, z wycięciem na dystalnym końcu 20 mm o długości 100 mm, pozwoli na oględziny wewnętrznej powierzchni jelita, wczesną diagnostykę chorób i wykonanie biopsji.

Skośny anoskop z obturatorem lub proktoskop bez rączki, średnica 25 mm, długość 100 mm, pozwoli na oględziny wewnętrznej powierzchni jelita, wczesną diagnozę chorób i wykonanie biopsji.

Anoskop skośny lub proktoskop z obturatorem i zespołem rękojeści, średnica 25 mm, długość 100 mm, pozwoli na oględziny wewnętrznej powierzchni jelita, wczesną diagnozę chorób i wykonanie biopsji.

Anoskopia

Na oddziałach proktologicznych grupy klinik Altermed anoskopię wykonuje się przy użyciu nowoczesnego urządzenia - wideoanoskopu, będącego połączeniem anoskopu i kamery wideo. Możliwości wideoanoskopu pozwalają przy dużym powiększeniu (8-15-krotnym) zbadać najmniejsze szczegóły budowy i zmian patologicznych kanału odbytu - tej części odbytnicy, w której rozwija się ponad 90% wszystkich chorób tego narządu ludzkiego ciała..

Treść artykułu

Ceny usług

Wstępna wizyta u proktologa (ocena dolegliwości pacjenta, wykonanie wywiadu, badanie zewnętrzne odbytu, badanie cyfrowe odbytnicy, anoskopia wg wskazań)

Anoskopia i sigmoidoskopia jelit

Metodologia

Anoskopia to instrumentalna metoda badania wykorzystująca lusterko doodbytnicze (anoskop). Pozycja Pacjenta dobierana jest z uwzględnieniem możliwości gabinetu, maksymalnego komfortu badanego oraz wygody lekarza. Najlepszym warunkiem wykonania badania doodbytniczego jest umieszczenie na fotelu ginekologicznym z tyłu, ale często stosuje się klasyczną pozycję kolanowo-łokciową. Na anoskop nakłada się olej wazelinowy, po czym instrument wprowadza się do odbytu i zanurza w nim okrężnymi, płynnymi ruchami bez użycia siły. Po włożeniu obturator wyjmuje się z wziernika odbytu, a lekarz przeprowadza badanie wizualne lub niezbędne manipulacje. Z reguły proktologowi wystarcza 10-15 minut na pełnoprawną anoskopię. Jeśli wymagane są dodatkowe procedury, czas trwania badania może się wydłużyć.

Prawidłowo wykonana anoskopia nie powoduje żadnych komplikacji. Niepożądane konsekwencje można zaobserwować tylko przy nieostrożnym, szorstkim użyciu narzędzia. Ponadto u niektórych pacjentów, niezależnie od poziomu umiejętności i techniki specjalisty, pewien dyskomfort w odbycie może utrzymywać się przez pewien czas. W większości przypadków wynik anoskopii można uzyskać bezpośrednio po zabiegu. Z reguły proktolog natychmiast zapisuje swoje wnioski na papierze, wskazując zidentyfikowane zmiany patologiczne, wykonane manipulacje, wstępną lub ostateczną diagnozę. W prywatnych ostrzach wynik anoskopii można przekazać do rąk w formie drukowanej przez 20-40 minut.

Anoskopia analizuje strukturę dolnej części odbytnicy i stan błony śluzowej. W przypadku hemoroidów można wykryć przemieszczenie i powiększenie hemoroidów. Choroby zapalne objawiają się obrzękiem i przekrwieniem niektórych obszarów błony śluzowej, z nowotworami i polipami odbytnicy, wykrywa się guzy o różnych kształtach i strukturach. Z reguły za pomocą anoskopii można potwierdzić obecność takich patologii, jak hemoroidy, szczelina odbytu, przetoka, polipy, łagodny lub złośliwy nowotwór, kłykcina odbytu. Zgodnie z uzyskanym wynikiem pacjent jest poddawany dalszemu leczeniu u proktologa. W razie potrzeby pacjent jest kierowany do chirurga lub onkologa.

Koszt anoskopii w Moskwie

Anoskopia ze względu na prostotę i minimum stosowanych narzędzi należy do listy stosunkowo niedrogich badań. Jednak jego koszt może zależeć od pewnych okoliczności. Głównym czynnikiem wpływającym na cenę anoskopii jest rodzaj placówki medycznej - w szpitalach publicznych ta procedura jest zazwyczaj tańsza. Jeśli chodzi o prywatne kliniki, koszt manipulacji w Moskwie może się różnić w zależności od konkretnej instytucji, kwalifikacji specjalisty, pilności badania i użytych instrumentów. Również na cenę anoskopii może wpływać konieczność zastosowania środków znieczulających, różnych środków diagnostycznych (biopsja) czy terapeutycznych.

Przygotowanie do anoskopii

Anoskopia nie wymaga długotrwałych czynności przygotowawczych. W przeddzień badania doodbytniczego wykonuje się oczyszczanie jelit. W tym celu lewatywę oczyszczającą można przeprowadzić przy użyciu 1,5-2 litrów wody podgrzanej do temperatury ciała, rzadziej stosuje się środki przeczyszczające. Bezpośrednio przed anoskopią proktolog przeprowadza wstępne badanie i badanie palpacyjne odbytu. Pozwala to na ocenę budowy i napięcia pierścienia odbytu oraz dolnej części odbytnicy, redukowalności hemoroidów, progu bólu pacjenta. Następnie wykonywana jest sama procedura.

Dieta

Przygotowanie do badania powinno rozpocząć się 2-3 dni przed planowaną diagnozą. Żywienie pacjenta przed sigmoidoskopią jelitową powinno opierać się na zasadzie diety bez żużla. Oznacza to unikanie grubej, włóknistej żywności. Menu powinno składać się głównie z lekkostrawnych i szybko strawnych potraw.

Dieta przed sigmoidoskopią nakłada tymczasowy zakaz na takie produkty:

  • tłuste ryby i mięso;
  • ziemniaki i inne warzywa bogate w skrobię;
  • makaron
  • wszystkie rodzaje roślin strączkowych;
  • wyroby cukiernicze i pieczywo;
  • chleb z mąki żytniej;
  • produkty zawierające ziarna kakaowe (czekolada, cukierki, wypieki);
  • mocna czarna herbata, kawa;
  • mleko pełne i produkty na nim oparte;
  • alkohole i napoje z dwutlenkiem węgla, pakowany sok sklepowy;
  • ostre przyprawy.

Ale taka dieta nie oznacza strajku głodowego. Dozwolone jest spożywanie chudego mięsa i ryb w postaci gotowanej lub pieczonej, bulionów warzywnych, sfermentowanych produktów mlecznych z niską zawartością tłuszczu, herbaty zielonej i ziołowej.

Co to jest sigmoidoskopia

Sigmoidoskopię wykonuje specjalista proktolog za pomocą urządzenia medycznego zwanego sigmoidoskopem. Obejmuje rurę, oświetlenie i części doprowadzające powietrze. Najpierw nadmuchuje się jamę odbytu, następnie wprowadza się instrument z oświetlaczami, który pozwala zobaczyć stan błony śluzowej. Prostoromanoskop jest zanurzony w odbytnicy na określonych poziomach, największa głębokość to około dwudziestu pięciu centymetrów.

Zabieg wykonywany jest wyłącznie przez doświadczonego proktologa, który podejmuje wszelkie środki ostrożności, aby uniknąć powikłań i nieprzewidzianych okoliczności. Właściwe przygotowanie do badania pacjenta jest ważne, aby uniknąć problemów podczas wdrażania tej metody diagnostycznej.

Instrument przed wprowadzeniem do odbytu jest obficie nasmarowany wazeliną lub specjalnym olejem. Następnie rurkę wkłada się na określoną głębokość - nie więcej niż pięć centymetrów. Następnie usuwa się obturator, a lekarz kontynuuje wkładanie rurki. Gdy osiągnie głębokość około 13 cm, na prośbę specjalisty wymagany jest wdech i wydech. Kiedy powietrze jest pompowane, rurka porusza się w jelicie, osiągając pożądaną głębokość. Lekarz za pomocą okularu widzi wszelkie odchylenia od normy, bada specyfikę błony śluzowej.

Urządzenie anoskopowe i jego zastosowanie

Anoskop służy do wizualnego badania powierzchni odbytnicy.

Anoskopia jest obowiązkowym etapem badania diagnostycznego w proktologii. Wskazaniami do stosowania urządzenia są dolegliwości bólowe odbytu, krwawe, śluzowe lub ropne wydzieliny z odbytnicy, systematyczne zaburzenia stolca i inne objawy towarzyszące chorobom tylnego odcinka jelita.

Anoskop pozwala wizualnie zbadać wewnętrzną powierzchnię jelita, wykonać biopsję, zdiagnozować chorobę na wczesnym etapie i podjąć na czas działania terapeutyczne.

Oprócz celów diagnostycznych anoskop służy do wykonywania zabiegów terapeutycznych. Za pomocą tego urządzenia podawane są leki, koagulacja w podczerwieni i skleroterapia hemoroidów, elektrokoagulacja polipów.

Urządzenie wygląda jak wydrążona stożkowa rura z obturatorem (korkiem) wewnątrz. Za pomocą adaptera światłowodowego (adaptera) uchwyt latarki mocuje się do rurki. Źródło zasilania może być niezależne (baterie, akumulator) lub stacjonarne (transformator zasilany z sieci). W razie potrzeby oświetlacze endoskopowe można wymienić na nowocześniejsze i wysokiej jakości.

Konstrukcję anoskopu do zabiegów terapeutycznych wyróżnia obecność wycięcia w kształcie litery U dla dodatkowego instrumentu. Ponadto zestaw może zawierać ligator używany do nakładania pierścieni lateksowych na hemoroidy.

Istnieją modele zarówno do wielokrotnego, jak i jednorazowego użytku. W każdym przypadku instrument zapewnia bezpieczeństwo i komfort pacjenta. Jednorazowy anoskop jest sterylizowany i zapieczętowany. Gładki plastik eliminuje prawdopodobieństwo uszkodzenia powierzchni odbytnicy podczas badania. Konstrukcja instrumentu wielokrotnego użytku jest wykonana z polerowanej stali nierdzewnej i jest również całkowicie bezpieczna. Instrument stalowy można sterylizować wielokrotnie na różne sposoby.

Anoskopię poprzedza standardowa lewatywa oczyszczająca. Przed użyciem instrumentu konieczne jest badanie rektalne. Dla pacjenta najwygodniejsza pozycja to położenie się na plecach w specjalnym fotelu. Anoskop wprowadza się do okrężnicy na głębokość 14 cm, po włożeniu urządzenia usuwa się obturator i przeprowadza niezbędne badanie wizualne.

Możliwe przeciwwskazania

Przeciwwskazania do kolonoskopii są bezwzględne i względne. Ponadto u większości pacjentów badanie wywołuje negatywne emocje i zaczynają szukać różnorodnych alternatyw. Przy bezwzględnych przeciwwskazaniach nie można wykonać kolonoskopii. Obejmują one:

  • zapalenie otrzewnej;
  • ciąża;
  • niewydolność serca i płuc;
  • niedokrwienne lub wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • ciężkie krwawienie wewnętrzne w jelitach.

W przypadku inwazyjnej interwencji podczas kolonoskopii czas trwania procedury zależy od złożoności patologii

W przypadku względnych przeciwwskazań wykonalność badania ocenia lekarz prowadzący

W niektórych przypadkach kolonoskopię odkłada się, ale przy pewnych wskazaniach wykonuje się ją z pewną ostrożnością

Względne przeciwwskazania obejmują:

  • niewłaściwe przygotowanie;
  • niskie krzepliwość krwi;
  • krwawienie;
  • poważny stan pacjenta.

W razie potrzeby badanie przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, ale w większości przypadków znieczulenie nie jest stosowane.

Wskazania

Wskazaniami do anoskopii są jakiekolwiek objawy choroby odbytnicy. Obejmuje to takie objawy, jak ból i dyskomfort w odbycie, krwawe, ropne lub śluzowe wydzieliny lub domieszka w stolcu, niewyjaśniona biegunka lub zaparcie, uraz miednicy, objawy krwawienia z przewodu pokarmowego. Anoskopia jest objęta obowiązkowym zestawem badań u pacjentów z podejrzeniem hemoroidów. Jest często stosowany jako badanie podstawowe w przypadku podejrzenia guzów lub patologii zapalnych. Ponadto można użyć manipulacji w celu pobrania wymazów lub próbek tkanek (biopsja). W formie zabiegu terapeutycznego anoskopia jest zalecana do koagulacji w podczerwieni i skleroterapii hemoroidów, do nakładania na nie pierścieni lateksowych, doodbytniczego podawania substancji leczniczych lub elektrokoagulacji polipów.

Prawidłowe przygotowanie do sigmoidoskopii

Klasycznym algorytmem przygotowania do badania jest lewatywa, która uwalnia jamę jelitową od kału i jego pozostałości oraz stwarza najkorzystniejsze warunki do wykonania zabiegu diagnostycznego. Wszelkie pozostałości strawionych mas mogą stać się przeszkodą w rozwoju instrumentu i wysokiej jakości kontroli ścian..

Zaleca się dwukrotne wykonywanie lewatyw w przeddzień zabiegu i sigmoidoskopię raz dziennie. Ale powinien to zrobić lekarz, ponieważ nie jest to zwykła lewatywa z gruszką, ale użycie kubka Esmarch - tak nazywa się specjalna pojemna miska w postaci poduszki grzewczej z długą elastyczną rurką. Samodzielne przygotowanie do badania za pomocą lewatywy jest dość trudne, a ponadto obarczone jest urazami odbytnicy. Jeśli w odbycie występują pęknięcia, które charakteryzują się bólem oraz wydzielaniem śluzu i krwi, lepiej odłożyć tę diagnozę.

Istnieją pewne nowoczesne metody przygotowania się do badań. Dziś możliwe jest uwolnienie jelit z kału dzięki Microlax. To mikro lewatywa, którą można przeprowadzić w domu. Jest delikatny i umożliwia pełne oczyszczenie ubytku do badania sigmoidoskopii.

Lewatywy Microlax do przygotowania przeprowadza się przy użyciu ciepłej wody, która została wcześniej przegotowana. Do przygotowania nie można używać gorącej lub zbyt zimnej wody, lepiej jest preferować temperaturę pokojową, która jest najwygodniejsza dla organizmu. Objętość płynu Mikrolax wynosi około półtora litra. Ponadto nie jest konieczne dodawanie żadnych substancji pomocniczych. Ostatnią lewatywę wykonuje się rano na kilka godzin przed badaniem sigmoidoskopii. Po tym nie możesz niczego jeść ani pić. Musisz poczekać do końca badania.

W przygotowaniu bardzo ważna jest specjalna dieta, której należy przestrzegać przed badaniem sigmoidoskopii. Zaleca się spożywanie tylko lekkich, nietłustych potraw

W szczególności należy spożywać buliony o niskiej zawartości tłuszczu, zupy puree, potrawy mięsne o niskiej zawartości tłuszczu na parze, produkty mleczne i ryby gotowane na parze kilka dni i dzień przed rozpoznaniem. Prawidłowe odżywianie przed badaniem jest szczególnie ważne dla pełnej diagnozy. Nie zaleca się spożywania roślin strączkowych, tłustego i ciężkiego mięsa (kaczka, indyk, wieprzowina) dzień wcześniej.

Owoce i warzywa zawierają błonnik, który przyczynia się do zwiększonego tworzenia się gazów, dlatego należy je również wykluczyć. Szczególnie nie zaleca się spożywania kapusty, szpinaku, pikantnych potraw.

W celu wykonania wysokiej jakości środka diagnostycznego można przyjmować leki o właściwościach przeczyszczających. Jednak lepiej najpierw skonsultować się z lekarzem. Niektóre z nich mają reakcje uboczne i przeciwwskazania..

Ze szczególną ostrożnością w tym przypadku należy leczyć wszelkie środki dla osób ze skłonnościami do alergii..

W dzisiejszych czasach popularne jest czyszczenie Fortrans, które jest bardzo skuteczne. Znajduje zastosowanie nie tylko w przypadku sigmoidoskopii, ale także przed zabiegami chirurgicznymi na narządach jamy brzusznej. Jest to biały proszek, który łatwo rozpuszcza się w wodzie. Może być stosowany przez dorosłych i dzieci od 15 roku życia po rozpuszczeniu jednego opakowania w litrze wody.

Dawkę preparatu oblicza się na podstawie masy ciała pacjenta (litr środka przeczyszczającego przygotowuje się na 18 kg). Nie należy przyjmować innych produktów leczniczych z tym lekiem ze względu na ich wchłanianie. Roztwór przyjmuje się jednocześnie wieczorem lub podzielony na kilka dawek. W rzadkich przypadkach ten środek przeczyszczający może powodować nudności i alergie u niektórych osób. Nie należy go stosować w przypadku obecności guzów, w czasie ciąży, niedrożności, a także dzieci poniżej 15 roku życia oraz osób nietolerujących glikolu polietylenowego. Konieczne jest kontrolowanie procesu oczyszczania u osób starszych.

Nasz portal zachęca do nie odkładania leczenia i diagnozy w nieskończoność, ale już dziś zacznij wybierać przychodnię lub centrum diagnostyczne. W prawym górnym rogu znajduje się szereg naszych konsultantów, którzy pomogą Ci dokonać wyboru. Możesz również zamówić u nas oddzwonienie, a my oddzwonimy.

Na naszym portalu wszystko jest tworzone dla Twojej wygody: kliniki i lekarzy można wybierać według adresu, kosztu, recenzji, oceny.

Zalety i wady

Główne zalety można nazwać faktem, że rektaromanoskopia jelita umożliwia szczegółowe badanie jelita na głębokości od 25 do 30 centymetrów od odbytu, a także badanie końcowego odcinka esicy. Można to również przypisać szybkości procedury, ponieważ trwa ona nie dłużej niż pięć minut.

Sigmoidoskopia jelitowa pozwala zdiagnozować obecność polipów, niektórych procesów zapalnych i guzów. Warto również zauważyć, że metoda jest bardziej nowoczesna, a także jakościowa w swoich dość dokładnych wskaźnikach..

Po zabiegu będziesz mógł dowiedzieć się więcej o wszystkim, co Cię niepokoi.

Jedną z wad jest bolesność zabiegu, a także strach przed pacjentami (choć nie wszystko jest takie straszne). Następnie należy dokładnie monitorować, w jaki sposób lekarz wkłada rurkę do odbytu, ponieważ sztywne i szybkie wprowadzenie rurki może prowadzić do dość dużego uszkodzenia jelita. Po usunięciu polipa, jeśli oczywiście zostanie znaleziony, może krwawić. W rezultacie może dojść do zwężenia jelit, co jest dość rzadkie..

Przygotowanie do egzaminu

Aby rektaromanoskopia jelita dała jak najdokładniejszy wynik, należy odpowiednio i całkowicie się do niej przygotować, ponieważ badanie od wewnętrznej strony błony śluzowej nie jest łatwe.

Przygotowanie polega na ograniczeniach żywieniowych, a także na specjalnej diecie, czyli na 24 do 48 godzin przed sigmoidoskopią jelitową należy wykluczyć wszelkie owoce, warzywa i pokarm gruboziarnisty (tłusty).

Istnieje kilka placówek medycznych, w których ta procedura jest wykonywana na czczo. W zależności od preferencji lekarza, a także samego pacjenta oczyszcza się organizm, mogą to być te same oczyszczające lewatywy, środki przeczyszczające czy mikroklisty.

Lewatywy oczyszczające należy wykonać dwukrotnie, w przeddzień badania (wieczorem), a następnie trzy godziny przed badaniem.

Środki przeczyszczające należy stosować wyłącznie doustnie, na przykład Duphalac, Fleet itp. Mikroblisty o działaniu przeczyszczającym znacznie skracają czas przygotowania, gdyż dwa mikroblistry wykonuje się dosłownie 30-40 minut przed rozpoczęciem zabiegu.

W przypadku pacjentów cierpiących na zaparcia szczególnie ważne jest, aby stosować jednocześnie dwie opcje czyszczenia, a mianowicie lewatywy oczyszczające i środki przeczyszczające.

Nie zapomnij o starannym przygotowaniu do jak najdokładniejszej treści informacyjnej.

Główne etapy procedury

Aby przepisać sigmoidoskopię, lekarz musi najpierw przeprowadzić badanie cyfrowe. A jeśli istnieje podejrzenie nietypowych procesów w ciele, przepisuje tę procedurę. Ale sama jego implementacja jest często debugowana przez pewien czas na etapie przygotowawczym..

Przygotowanie do sigmoidoskopii obejmuje zarówno postawę psychologiczną (w końcu nie jest to najprzyjemniejsza procedura), jak i środki mające na celu oczyszczenie jelit (dieta, środki przeczyszczające, lewatywy). Zwykle zajmuje to dwa dni. Jeśli nie było możliwości całkowitego oczyszczenia jelit, podczas zabiegu odbywa się to wacikiem. Ale lepiej postępować zgodnie z instrukcjami lekarza w domu..

Bezpośrednio przed sigmoidoskopią pacjent jest rozebrany od dołu do talii i leży na boku lub w pozycji kolanowej. Następnie lekarz smaruje rurkę wazeliną lub specjalnym olejem i wkłada ją do odbytu na głębokość 5 cm Pacjent proszony jest o popchnięcie jak podczas wypróżniania, aby wepchnąć urządzenie do środka. Następnie usuwa się obturator, a badanie przeprowadza się za pomocą okularu optycznego.

Bardzo ważny punkt - podczas poruszania się wewnątrz rurka nie powinna stykać się ze ściankami jelita. W przeciwnym razie hemoroidy lub polipy mogą zostać zranione, a także uszkodzić powierzchnię jelita aż do pęknięcia. Ale jeśli lekarz jest doświadczony, natychmiast zacznie pompować powietrze, a negatywne konsekwencje nie nadejdą.

Następnie lekarz postępuje zgodnie z okolicznościami:

  • Bada błonę śluzową jelit;
  • Usuwa ropę, śluz, krwawe skrzepy za pomocą pompy elektrycznej;
  • Na małe polipy można wpływać za pomocą samego sigmoidoskopu (w tym przypadku badanie histologiczne pobranego materiału jest obowiązkowe w przypadku złośliwości nowotworu);
  • W razie potrzeby biopsje określonych obszarów tkanki.

Jeśli pacjent jest zainteresowany tym, jak długo trwa sigmoidoskopia, możemy z całą pewnością powiedzieć, że nie więcej niż 7 minut. To jedna z najbezpieczniejszych technik badania. Wydaje się, że ta procedura jest podobna do lewatywy. Po sigmoidoskopii zaleca się chwilę położyć się na plecach, aby uniknąć hipotonii ortostatycznej.

Nie bój się zabiegu, a tym bardziej, aby w razie potrzeby ujawnić zakłopotanie..

Jedyne, na co należy zwrócić uwagę: to ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i wybór samego lekarza, który musi mieć odpowiednie kwalifikacje.

Co to jest kolonoskopia

Kolonoskopia to instrumentalne badanie, które pozwala zdiagnozować patologiczne stany odbytnicy i okrężnicy. Badanie przeprowadza się za pomocą kolonoskopu - długiej elastycznej sondy, na końcu której znajduje się okular z malutką kamerą wideo i oświetleniem. Dołączone są również kleszcze biopsyjne i rurka powietrzna. Sondę wprowadza się przez odbytnicę.

Powstały obraz jest przesyłany do monitora i pozwala specjaliście ocenić stan jelita na całej jego długości, która wynosi około dwóch metrów. Aparat wykonuje zdjęcia o wysokiej rozdzielczości, powiększone dziesięciokrotnie. Na obrazach koloproktolog bada błonę śluzową i zauważa możliwe zmiany patologiczne.

Po badaniu następuje wypompowanie powietrza wprowadzonego do organizmu

Ponadto podczas badania można wykonać szereg czynności, aby uniknąć dodatkowej interwencji chirurgicznej..

Obejmują one:

  • rozszerzenie obszaru jelit z powodu blizn;
  • pobieranie próbek tkanek do badań histologicznych;
  • usunięcie ciała obcego;
  • eliminacja polipów lub łagodnych guzów;
  • eliminacja krwawienia.

Ze względu na dodatkowe możliwości kolonoskopia jest uważana za najbardziej pouczającą i skuteczną metodę diagnostyczną..

Opis zabiegu

Teraz przechodzimy do opisu samego zabiegu i warto zauważyć, że sigmoidoskopia jelitowa jest nowoczesna ze względu na giętki przyrząd optyczny, który jest używany do badania i jest ulepszoną metodą tej samej proktoskopii..

Wskazaniami do tego zabiegu są zaburzenia stolca, a także długotrwałe zaparcia lub wręcz przeciwnie biegunka..

Krwawienie z jelit i obfity śluz lub nawet ropa z jelita lub przewlekłe hemoroidy.

Również sigmoidoskopia jelit jest wskazaniem do dalszych badań, takich jak kolonoskopia czy irygoskopia.

Co to jest irygoskopia jelit i jak się ją wykonuje, opisano tutaj.

Jeśli pacjent ma poważny stan, jest to jedno z przeciwwskazań do tej procedury. Głównym przeciwwskazaniem są również ostre lub zapalne choroby okolicy odbytu (lub całego odbytu).

Ryzyko tego zabiegu przewyższa wykonalność w przypadkach, gdy pacjent ma ciężki stopień niewydolności oddechowej, a także problemy z sercem, czyli patologię sercowo-naczyniową.

Istnieją nagłe przypadki, w których sigmoidoskopię należy wykonać u prawie każdego pacjenta, na przykład z obfitym krwawieniem z jelita.

Sigmoidoskopię jelitową wykonuje się w gabinecie proktologa, który musi być wyposażony w specjalny sprzęt do badań. Aby to wykonać, również nie potrzebujesz znieczulenia ani nawet znieczulenia, ale tylko w niektórych przypadkach, gdy pacjent ma szczelinę odbytu.

Za zgodą lekarza można wykonać znieczulenie, tylko miejscowe. Warto od razu przygotować się na to, że przed wykonaniem sigmoidoskopii jelita lekarz musi przeprowadzić cyfrowe badanie doodbytnicze lub diagnozę.

Aby wykonać tego rodzaju badanie, pacjent musi przyjąć określoną pozycję kolanową, można też położyć się na lewym boku.

Po nasmarowaniu przez lekarza kanału odbytu, samą rurkę wprowadza się tam dosłownie na 4 lub 5 centymetrów. Następnie powietrze jest pompowane do wewnątrz w celu wyrównania i wygładzenia wszystkich fałdów błony śluzowej. Lekarz powinien również wyjaśnić pacjentowi, że podczas ruchu rurki wewnątrz może wystąpić chęć opróżnienia jelita. Aby wyeliminować śluz, ewentualnie płyn i krew, który jest w środku, stosuje się pompę elektryczną.

Wideo

Jeśli pacjent odczuwa ból, należy wykonać sigmoidoskopię jelita.

Przykładowe menu

Przygotowanie do egzaminu może objąć przykładowe menu, zaprojektowane na 3 dni. Trzy dni przed diagnozą:

  • Rano - płatki owsiane gotowane w wodzie z łyżką miodu, bochenkiem sera i zieloną herbatą.
  • Drugie śniadanie - szklanka niskotłuszczowego sfermentowanego pieczonego mleka lub kefiru z 2 herbatnikami.
  • Lunch Meal - Niskotłuszczowy bulion (kurczak, indyk, cielęcina), 2 klopsiki i surówka ze świeżego ogórka.
  • Podwieczorek - zapiekanka z twarogu i KOMPOT z suszonych owoców.
  • Kolacja - 200 ml fermentowanego mleka o niskiej zawartości tłuszczu i 3 ciastka.

Dieta bez żużla eliminuje wzdęcia i normalizuje pracę przewodu pokarmowego

Dwa dni przed egzaminem:

  • Poranny posiłek - kasza gryczana i plasterek gotowanej piersi z kurczaka oraz szklanka zielonej herbaty z cytryną.
  • Pierwsza przekąska - 200 ml beztłuszczowego kefiru.
  • Lunch - kawałek gotowanego dorsza (można go upiec), owsianka ryżowa bez oleju i szklanka klarowanego soku jabłkowego.
  • Druga przekąska - szklanka jogurtu niskotłuszczowego bez dodatków.
  • Kolacja - kasza manna gotowana w wodzie, szklanka zielonej herbaty z łyżką miodu.

Dzień przed egzaminem:

  • Śniadanie - 1 gotowane jajko kurze, bochenek chudego sera, szklanka kompotu z suszonych owoców.
  • Lunch - niskotłuszczowy rosół z kurczaka, zielona herbata, herbatniki biszkoptowe.
  • Będziesz musiał zrezygnować z przekąsek i kolacji, a po 2-4 godzinach po obiedzie pacjent będzie musiał oczyścić jelita lewatywą.

Utrata wagi może stać się przyjemnym dodatkiem do takiego odżywiania przed rektoskopią, ale dieta bez żużla nie dostarcza energii w wymaganej ilości, dlatego w dzisiejszych czasach konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej.

Cechy badania sigmoidoskopii jelit

Sigmoidoskopia polega na zbadaniu wewnętrznej powierzchni odbytnicy i dalszej części okrężnicy esicy za pomocą rektoskopu wprowadzanego przez odbyt. Zabieg nie jest bolesny i przebiega dość szybko.

Sigmoidoskopia znajduje zastosowanie nie tylko w celach diagnostycznych, gdy pacjent ma już szereg specyficznych dolegliwości, ale także w profilaktyce, wczesnym wykrywaniu nowotworów złośliwych u pacjentów powyżej czterdziestego roku życia.

W celach profilaktycznych zaleca się badanie sigmoidoskopii raz w roku, jeśli wykryta zostanie patologia - zgodnie ze wskazaniami. Jeżeli podczas wstępnego badania lub badania palcowego odbytnicy pacjent ujawni krwawienie, zwężenie światła jelita, ostry stan zapalny lub szczelinę odbytu, sigmoidoskopię wykonuje się po usunięciu tych stanów lub w trybie najdelikatniejszym.

Jeśli to konieczne, zaleca się znieczulenie wstępne. Do sigmoidoskopii pacjent przyjmuje pozycję kolanowo-łokciową na kanapie, po czym do odbytu ostrożnie wkłada się rurkę endoskopu nasmarowaną wazeliną.

Podczas sigmoidoskopii jelita lekarz analizuje kolor, cechy odciążenia błony śluzowej, jej wilgotność, układ naczyniowy i elastyczność błony śluzowej jelita.

Przygotowanie do sigmoidoskopii

Przed zabiegiem pacjent musi przestrzegać szeregu zasad

Dlatego niezwykle ważne jest, aby w diagnostyce wysokiej jakości odpowiednio przygotować się do sigmoidoskopii.

Po pierwsze, w przeddzień badania należy jeść potrawy o niskiej zawartości toksyn i nie jeść obiadu. W takim przypadku sigmoidoskopię przeprowadza się wyłącznie na pusty żołądek..

Po drugie, dzień przed zabiegiem jelita należy oczyścić z kału. Aby to zrobić, użyj lewatywy z wodą lub specjalnych preparatów do oczyszczania jelit..

Koniecznie słuchaj rad i próśb lekarza, ponieważ jego zadaniem jest uczynienie procedury sigmoidoskopii jak najbardziej efektywną i dokładną. Najmniejszy błąd diagnostyczny może wpłynąć na dalsze leczenie..

Sigmoidoskopia jelitowa daje wyniki, zgodnie z którymi z dużym prawdopodobieństwem będzie można porozmawiać o rozpoznaniu, lekarz decyduje o dalszej taktyce postępowania z pacjentem.

Nie odkładaj okazji, aby być zdrowym na jutro. Sigmoidoskopia to prosta procedura, która wykrywa choroby i pomaga określić sposób leczenia.

Sigmoidoskopia i kolonoskopia, jaka jest różnica

Pierwsza i najważniejsza różnica polega na głębokości badań, jeśli podczas sigmoidoskopii pogłębiają się o 25-30 cm od odbytu, to podczas kolonoskopii można zbadać całe jelito.

Również przy wykonywaniu sigmoidoskopii stosuje się instrument metalowy, który wprowadza się do odbytnicy, a kolonoskop z kolei jest instrumentem fibrooptycznym, który przeprowadza się w całym jelicie.Przeprowadzenie sigmoidoskopii jelita powoduje tylko pewien dyskomfort i niechęć, ale kolonoskopia powoduje dość bolesne odczucia.

Główną różnicą jest również spędzony czas, w przeciwieństwie do sigmoidoskopii, która trwa około pięciu minut, podczas gdy kolonoskopia zajmuje więcej czasu, około godziny.

Proces przygotowania do pierwszego zabiegu jest dużo łatwiejszy i prostszy niż do drugiego, do którego trzeba się dokładniej przygotować na dokładniejsze informacje w trakcie egzaminu.

Istnieją pewne różnice między tymi dwiema metodami, ale w żadnym wypadku nie należy ich przeciwstawiać, ponieważ są przyjmowane tylko zgodnie ze wskazaniami i tylko w najbardziej odpowiednich sytuacjach..

Przeciwwskazania

Ze względu na prostotę i niemal bezbolesność zabiegu wykonuje się go u prawie wszystkich pacjentów. Wyjątkiem są kobiety w ciąży i pacjenci, którzy:

  • Ostra postać hemoroidów do ustabilizowania się stanu;
  • Poważna szczelina odbytu
  • Silne krwawienie z odbytu (wszelkie manipulacje można wykonać dopiero po ustaniu krwawienia);
  • Ostre formy zapalenia jamy brzusznej i paraproctitis;
  • Zwężone światło jelita;
  • Zły stan ogólny (problemy z sercem i płucami, choroby psychiczne, narażenie na narkotyki i alkohol).

Czasami, gdy konieczne jest pilne badanie, lekarz może zaprosić anestezjologa na znieczulenie ogólne lub miejscowe. Mogą również zaproponować pacjentowi wypicie leków w celu całkowitego znieczulenia procesu..

Artykuły O Zapaleniu Wątroby