Narządy wewnętrzne człowieka: budowa, opis

Główny Śledziona

Człowiek to złożony mechanizm biologiczny. Po uruchomieniu działa przez całe życie, wymagając okresowej „naprawy”, która może mieć charakter prewencyjny, jeśli zajmie się nim właściciel ciała lub awaryjnie.

Ogólne koncepcje budowy wewnętrznej ciała

Ciało ma dwie duże wnęki, które zawierają główne narządy wewnętrzne człowieka. Struktura klatki piersiowej jest taka, że ​​utworzona przez nią szkielet mięśniowo-szkieletowy pełni funkcję ochrony ważnych układów organizmu. Jama brzuszna jest zbiornikiem „magazynującym” narządy trawienne. Chroni je dość gruba ściana brzucha i szerokie mięśnie pleców. Narządy układu moczowo-płciowego znajdują się w miednicy małej.

  1. Warstwa śluzowa (lub skorupa) wyściela powierzchnię od wewnątrz. Pokryta jest nabłonkowymi komórkami kubkowymi. Wydzielany przez nie śluz chroni narządy przed różnego rodzaju uszkodzeniami. Warstwa śluzowa ma również wiele naczyń, tkankę limfatyczną i pęcherzyki, które pełnią określone funkcje..
  2. Warstwa mięśniowa to gładka tkanka, która składa się z dwóch warstw - głębokiej i powierzchownej. Ich naprzemienna redukcja zapewnia proces przepływu treści przez systemy podtrzymywania życia.
  3. Warstwa surowicza pokryta jest mezotelium, które wydziela tajemnicę chroniącą narządy przed negatywnymi wpływami zewnętrznymi.

Serce

Budowa narządów wewnętrznych człowieka (zdjęcie manekina przedstawiono powyżej), a raczej posiadanie wiedzy na jego temat, pomaga zrozumieć mechanizm wszystkich procesów, w tym rozwoju patologii i chorób. Serce jest głównym silnikiem, bez którego życie jest niemożliwe. Jej impulsowe skurcze występują nieustannie, są niekontrolowane i działają spontanicznie, okresowo przyspieszając lub zwalniając tempo. Wszystko zależy od czynników zewnętrznych i wewnętrznych, na przykład aktywności fizycznej lub poziomu tlenu w określonym punkcie środowiska.

Struktura serca jest dość złożona. Zaczyna się kurczyć w płodzie w macicy już w 3 tygodniu ciąży, wyglądając jak liść. Po 6 tygodniach następuje jego wewnętrzny podział na partycje na 4 części.

Krew odżywia wszystkie zewnętrzne i wewnętrzne narządy człowieka. Struktura serca pozwala mu tworzyć razem z naczyniami krwionośnymi dwa okręgi krążenia krwi. Drobne wzbogacenie erytrocytów w tlen w płucach. Duże koło odżywia całe ciało. Każde serce ma 4 zastawki. Ich uszkodzenie jest możliwe - wrodzone lub nabyte. To jest wada serca. Sam narząd składa się z trzech warstw: wsierdzia, mięśnia sercowego i osierdzia, z których każda pełni określoną funkcję.

Układ oddechowy

Nie ma nic doskonalszego niż budowa anatomiczna człowieka. Narządy wewnętrzne są zjednoczone w układy i nie mogą istnieć jeden bez drugiego. Powietrze dostaje się do płuc przez zewnętrzne drogi oddechowe, gdzie jest oczyszczane i podgrzewane. Krew przenosi tlen w całym ciele.

Dużą rolę odgrywają oczywiście oskrzela, tchawica, krtań, dostarczając powietrze podczas wdechu i usuwając dwutlenek węgla podczas wydechu, ale w płucach zachodzi wymiana gazowa. To sparowany organ znajdujący się w jamie klatki piersiowej. Co ciekawe, lewe płuco jest nieco mniejsze niż prawe. Wynika to z faktu, że obok jest serce, które potrzebuje określonego miejsca do normalnej pracy. Struktura płuc jest segmentalna. Prawy organ podzielony jest na trzy części, lewy na dwie. Płuca mają drzewo oskrzelowe i pęcherzyki płucne - małe „bąbelki” wyłożone od wewnątrz surfantem - specjalną substancją bakteriologiczną.

Przewód pokarmowy

Układ pokarmowy odwołuje się również do pojęcia „narządów wewnętrznych człowieka”. Struktura wszystkich elementów przewodu pokarmowego jest pusta, przypominająca rurkę z różnymi przedłużeniami i fałdami na całej długości. Górna część - przełyk - tworzy dwie zastawki zwieraczowe z warstwą mięśniową. Jeden z nich znajduje się w górnej części, a drugi w dolnej. Jeśli zwieracze działają prawidłowo, pokarm przechodzący do żołądka nie ma możliwości powrotu do przełyku. Jeśli występuje defekt w zaworach, w większości przypadków prawdopodobny jest refluks powodujący dyskomfort.

Budowa narządów wewnętrznych człowieka (zdjęcia znajdują się w artykule) wyraźnie pokazuje ewolucyjną mądrość natury. Żołądek podobnie jak przełyk posiada dwie zastawki zwieraczowe - sercową (górną) i odźwiernikową (dolną). Dzięki nim żywność porusza się w jednym kierunku. Zadaniem żołądka jest zapewnienie częściowego rozdrobnienia zawartości białka i przetworzenia go kwasem solnym. Praca tego ważnego narządu nie może być przeprowadzona jakościowo bez włączenia do procesu enzymów trzustkowych i dwunastnicy. Układ nerwowy i naczyniowy odgrywają ważną rolę w trawieniu..

Dwunastnica

Zwieracz odźwiernika transportuje przetworzoną przez żołądek żywność do dwunastnicy, która jest górną częścią najdłuższego organu człowieka. Schemat budowy narządów wewnętrznych człowieka przedstawia organ, przypominający podkowę, który „obejmuje” trzustkę. Dwunastnica ma własny zwieracz zwany Oddi. Przekazuje do niej żółć i sok trzustkowy, które aktywnie uczestniczą w trawieniu. Wnętrze dwunastnicy pokryte jest kosmkami wytwarzającymi sok dwunastniczy zawierający enzymy i niektóre hormony, takie jak cholecystokinina.

Wątroba

Aby zrozumieć, jak działa ciało, ważne jest poznanie budowy człowieka. Narządy wewnętrzne, wśród których wątroba nie jest ostatnią, są ze sobą połączone. Wykluczając jedno ogniwo z łańcucha, ciało przestaje istnieć lub nie funkcjonuje w pełni.

Wątroba jest integralną częścią przewodu pokarmowego, ale dodatkowo spełnia wyjątkową funkcję oczyszczania krwi ze szkodliwych substancji, toksyn i metali ciężkich. Narząd ma zrazikową strukturę miąższową. Wątroba bierze udział w procesie krzepnięcia krwi, wytwarzając specjalne frakcje białek, a także czerwone krwinki - erytrocyty. Narząd jest podatny na choroby różnego pochodzenia. Jeśli tak się stanie, skład krwi zmienia się zauważalnie, co niekorzystnie wpływa na różne systemy podtrzymywania życia, przede wszystkim na mózg. Z zastrzeżeniem odpowiedniej diety i zaleceń lekarza ogólnego komórki wątroby regenerują się wystarczająco szybko.

Śledziona

Budowa człowieka, narządy wewnętrzne (w tym śledziona) są przedstawione w różnych atlasach anatomicznych. Topograficzna lokalizacja dowolnego elementu nie jest trudna. Jednak nie wszyscy zdają sobie sprawę z funkcjonalnego znaczenia każdego z nich. Na przykład śledziona jest rodzajem cmentarza ludzkiego ciała, na którym obumierają zużyte komórki..

układ moczowy

W dalszym ciągu rozważamy temat: „Struktura człowieka: narządy wewnętrzne”. Nerki działają jak naturalny filtr, wydalając z organizmu nadmiar wody i odpadów, takich jak mocznik, kreatynina, różne formy toksyn i leków. Cewka moczowa ma cechy anatomiczne związane z płcią. U kobiet jest znacznie krótszy i szerszy niż u mężczyzn. Ta specyficzna konstrukcja pozwala infekcjom wykorzystać kanał jako bramę wjazdową i szybko oddziaływać na nerki, powodując różne choroby..

Na zewnątrz pąki (jest ich dwa) wyglądają jak fasola. Warstwa zewnętrzna to rdzeń. Na rozcięciu nerka przypomina gąbkę, funkcja jest podobna. Interesujące jest to, że jeśli pęcherz nie jest opróżniany przez długi czas, wydzielina gromadzi się i stagnuje w miedniczce nerkowej. Ponadto zachodzi proces odwrotnej reabsorpcji szkodliwych substancji do krwi. W rezultacie organizm sam się zatruwa.

Męski system reprodukcyjny

Bez procesu reprodukcji i porodu istnienie ludzkości jest niemożliwe. Ze względu na specyfikę i cel budowa człowieka, narządy wewnętrzne mężczyzny i kobiety mają zasadniczą różnicę. Zaczyna się od ich lokalizacji.

Mężczyźni mają układ rozrodczy składający się z narządów znajdujących się poza ciałem w okolicy miednicy. Można je podzielić na trzy grupy warunkowe.

  1. Produkcja i przechowywanie nasienia. Tę funkcję pełnią jądra znajdujące się w mosznie. Ciepłe plemniki trafiają do najądrzy, gdzie nadal się rozwijają.
  2. Produkcja płynu do wytrysku. Ta praca jest wykonywana przez gruczoły, takie jak pęcherzyki nasienne, prostata. Ruch płynu następuje wzdłuż nasieniowodu.
  3. Przeniesienie płynu do jajka. Występuje przy udziale zewnętrznego narządu płciowego - prącia i gruczołów Coper.

Żeński układ rozrodczy

Żeńskie narządy rozrodcze znajdują się w miednicy i składają się z pochwy, macicy i jajników. W tym drugim przypadku dojrzewają komórki biorące udział w procesie zapłodnienia. Macica jest jamą, w której rozwija się płód w czasie ciąży. Ma dużą liczbę naczyń krwionośnych i warstwę mięśniową, która może się rozciągać.

Jak człowiek działa: budowa ciała i jego funkcje

Człowiek jest słusznie uważany za najbardziej złożony żywy organizm. Jego anatomia zapewnia normalne funkcjonowanie i odporność na środowisko. Jeśli przyjmiemy jakąś metaforę, to ludzkie ciało to jednocześnie magazyn, firma elektryczna, apteka i oczyszczalnia ścieków. Dzięki swojej anatomicznej budowie ciało ludzkie ma siłę i siłę.

Anatomia to nauka zajmująca się badaniem struktury człowieka, jego zewnętrznych i wewnętrznych elementów. Jednocześnie anatomia człowieka jasno pokazuje, jak doskonałe i jednocześnie kruche ludzkie ciało. W końcu uszkodzenie jednego systemu może spowodować zakłócenia w pracy wszystkich innych działów.

Zewnętrzna struktura osoby

Anatomia człowieka dzieli się na strukturę wewnętrzną i zewnętrzną. Zewnętrzne urządzenie osoby to części ciała, które każdy może zobaczyć i nazwać:

  • głowa;
  • szyja;
  • z przodu - mostek;
  • za plecami;
  • kończyny górne i dolne.

Szkielet

Szkielet człowieka obejmuje:

  • czaszka;
  • kręgów szyjnych;
  • żuchwa;
  • mostek;
  • obojczyk;
  • kość ramienna;
  • żebra;
  • łopatki;
  • wyrostek mieczykowaty;
  • miednica;
  • kość krzyżowa;
  • kość ogonowa;
  • promień;
  • kość łokciowa;
  • kości dłoni;
  • kość udowa;
  • piszczel;
  • fibula;
  • kości stopy.

Szkielet człowieka to rodzaj szkieletu narządów wewnętrznych, który obejmuje wiele różnych kości połączonych ze stawami.

Kiedy rodzi się dziecko, jego szkielet ma 350 kości. Podczas dorastania niektóre kości rosną razem, więc u osoby dorosłej jest ich już 200. Wszystkie dzielą się na dwie grupy:

  1. Kości osiowe, które są zawarte w konstrukcjach wsporczych.
  2. Kości dodatkowe.

Kość rozwinięta u dorosłych obejmuje:

  • tkanka organiczna;
  • tkanka nieorganiczna;
  • woda.

Chrząstka

Chrząstka może czasami być składnikiem kości, a czasami działać jako element tymczasowy. Należy zauważyć, że tkanka chrzęstna jest mniej mocna i gęsta niż kość.

Chrząstka zawiera określone komórki - chondrocyty. Charakterystyczną cechą chrząstki jest brak wokół niej naczyń krwionośnych, to znaczy, że nie wnikają w nią ani nie odżywiają. Chrząstka otrzymuje składniki odżywcze z płynu znajdującego się w otaczających tkankach.

Chrząstki należą do następujących typów:

  • żółty włóknisty;
  • szklisty;
  • biały włóknisty.

Przeguby

  • artykulacje kości ciała;
  • stawy kości tułowia i głowy;
  • stawy kości kończyn górnych;
  • stawy kości kończyn dolnych.

Stawy zapewniają ruch mięśniom przyczepiającym się do ścięgien. Zdolność mięśni do kurczenia się pozwala na poruszanie tułowiem, rękami i nogami, a także wykonywanie różnorodnych czynności: skakanie, obracanie się, gwałtowne zatrzymywanie się, bieganie, pochylanie się, a nawet uśmiech.

Wewnętrzna struktura osoby

Struktura wewnętrzna człowieka to narządy o najwyższej wadze, które mają własne funkcje i nie są otwarte dla ludzkiego oka. Obejmują one:

Oprócz powyższych części, wewnętrzna struktura człowieka obejmuje gruczoły wydzielnicze, pnie nerwowe, naczynia krwionośne itp. Należą do nich:

  • grasica;
  • gruczoły sutkowe (u kobiet);
  • gruczoł krokowy (u mężczyzn);
  • nadnercza;
  • tarczyca;
  • przysadka;
  • szyszynka;
  • gruczoły dokrewne;
  • zewnątrzwydzielniczy.

Układ nerwowy obejmuje: część centralną i obwodową. Układ naczyniowy obejmuje: żyły, naczynia włosowate; tętnice.

Powszechnie wiadomo, że anatomiczna budowa ciała ludzkiego wykazuje pewne podobieństwo do niektórych zwierząt. Fakt ten wynika z faktu, że ludzie wyewoluowali ze ssaków. Ma nie tylko podobieństwo anatomiczne, ale także podobną strukturę komórkową i podobne DNA..

Ciało ludzkie składa się z komórek, które grupują się razem, tworząc nabłonek, z którego powstają wszystkie ludzkie narządy.

Wszystkie części ludzkiego ciała są połączone w systemy, które działają harmonijnie, aby zapewnić zrównoważone życie człowieka:

  1. Układ sercowo-naczyniowy. Odgrywa główną rolę, ponieważ pompuje krew i transportuje ją do wszystkich innych narządów.
  2. Oddechowy. Nasyca krew tlenem, a także przekształca ją w dwutlenek węgla.
  3. Nerwowy. Obejmuje rdzeń kręgowy i mózg, zakończenia nerwowe, łodygi i komórki. Głównym zadaniem jest regulacja wszystkich funkcji organizmu.
  4. Trawienny. Najbardziej złożony system u ludzi. Głównym zadaniem jest trawienie pokarmu, dostarczanie organizmowi składników odżywczych i energii na całe życie.
  5. Wewnątrzwydzielniczy. Debuguje procesy nerwowe i biologiczne.
  6. Układ mięśniowo-szkieletowy. Ułatwia ruch człowieka i utrzymuje jego ciało w pozycji pionowej. Obejmuje: stawy, więzadła, mięśnie.
  7. Skóra lub system powłokowy. To powłoka ochronna, która zapobiega przedostawaniu się szkodliwych elementów.
  8. Mocz i narządy płciowe. Genitalia są podzielone na męskie i żeńskie. Główna funkcja Ying - reprodukcja i wydalanie.

Jakie narządy są ukryte w klatce piersiowej?

W skrzyni znajdują się:

Serce

Serce znajduje się między płucami i jest w rzeczywistości mięśniem. Pod względem wielkości serce nie jest większe niż pięść osoby, to znaczy, jeśli każda osoba zaciska pięść, jej rozmiar będzie identyczny z jego sercem. Jego funkcją jest pobieranie i pompowanie krwi. Ma niezwykły ukośny układ: jedna strona przesuwa się w prawo, do góry i do tyłu, a druga w dół i w lewo..

Główne naczynia rozgałęziają się z prawej strony mięśnia. Bicie serca zapewniają dwie strony: lewa i prawa. Lewa komora jest większa niż prawa. Serce jest wyłożone specjalną tkanką zwaną osierdziem. Wewnętrzna część osierdzia rośnie do serca, a zewnętrzna część jest połączona z naczyniami krwionośnymi.

Płuca

Największy sparowany organ, który zajmuje główną część klatki piersiowej. Płuca znajdują się po obu stronach serca i są zamknięte w workach opłucnowych. Pomimo tego, że prawe i lewe płuca niewiele się różnią na zewnątrz, mają różne funkcje i strukturę..

Jak widać na rysunku, płuca zbudowane są z płatów: lewe płuco ma dwa, a prawe trzy. Lewe płuco ma złamanie po lewej stronie, prawe płuco nie ma takiego zgięcia. Główną funkcją płuc jest dostarczanie tlenu do krwi i przekształcanie go w dwutlenek węgla.

Tchawica

Znajduje się między oskrzelami a krtani. Jest to chrzęstny półpierścień, więzadła łączne i mięśnie, które znajdują się na tylnej ścianie, pokryte śluzem. Na dole tchawica jest podzielona na dwa oskrzela, które są wysyłane do płuc. Oskrzela są przedłużeniem tchawicy. Pełnią następujące funkcje:

  • przewodzenie powietrza przez płuca;
  • funkcja ochronna i czyszcząca.

Przełyk

Jest to długa rurka, która zaczyna się w krtani. Przechodzi przez przeponę i łączy się z żołądkiem. Przełyk składa się z pierścieniowych mięśni, które kierują pokarm w kierunku żołądka.

Jakie narządy są ukryte w jamie brzusznej?

Jama brzuszna zawiera części ciała, które dostają się do układu pokarmowego. Obejmują one:

  • żołądek;
  • wątroba;
  • pęcherzyk żółciowy;
  • trzustka;
  • dwunastnica;
  • jelito cienkie;
  • dwukropek;
  • odbytnica;
  • odbyt.

Żołądek

Główna część układu pokarmowego. Jest to przedłużenie przełyku, które jest oddzielone od niego zastawką zasłaniającą wejście. Żołądek ma kształt woreczka wypełnionego pożywieniem i produkuje sok (specyficzny płyn) bogaty w enzymy rozkładające żywność.

Jelita

Jelita to najdłuższa część przewodu pokarmowego. Rozpoczyna się po ujściu żołądka. Ma kształt pętli i kończy się wylotem. Jelito składa się z:

  • jelito cienkie;
  • dwukropek;
  • odbytnica.

Jelito cienkie składa się z dwunastnicy i jelita krętego, które łączą się z jelitem grubym, a jelito grube z odbytnicą. Główną funkcją jelit jest trawienie pokarmu i usuwanie jego pozostałości z organizmu.

Wątroba

Największy gruczoł w ludzkim ciele. Bierze również udział w procesie trawienia. Głównym zadaniem jest zapewnienie metabolizmu i udział w procesie hematopoezy. Znajduje się tuż pod przeponą i jest podzielony na dwie części zwane płatami. Łączy się z dwunastnicą, ściśle związaną z żyłą wrotną, komunikuje się i funkcjonuje z woreczkiem żółciowym.

Śledziona

Znajduje się pod membraną. Główne funkcje to:

  • w tworzeniu się elementów krwi;
  • ochrona ciała.

Śledziona zmienia rozmiar w zależności od ilości zgromadzonej krwi.

Nerka

Nerki znajdują się również w jamie brzusznej, mimo że nie są związane z przewodem pokarmowym. Nerki - składają się ze sparowanych części, które pełnią ważną funkcję: regulację homeostazy. Mają kształt fasoli i biorą udział w procesie oddawania moczu. Moczowody znajdują się tuż nad nerkami..

Pęcherz moczowy

To specyficzny pojemnik - worek przeznaczony do zbierania moczu.

Narządy miednicy

Znajduje się w przestrzeni ograniczonej miednicą małą. Istnieje różnica między męskimi i żeńskimi narządami miednicy, która zależy od płci.

Miednica mała obejmuje:

  • część jelita - odbytnica, która ma około 15 cm;
  • pęcherz, który ma inne umiejscowienie u mężczyzn i kobiet. U kobiet styka się ze ściankami pochwy i macicy, u mężczyzn przylega do strumieni i pęcherzyków nasiennych, a także do odbytnicy;
  • żeńskie narządy płciowe: pochwa, macica, jajniki;
  • męskie narządy płciowe: pęcherzyk nasienny; prostata.

Anatomia człowieka: budowa narządów wewnętrznych

Badanie złożonej budowy ludzkiego ciała i układu narządów wewnętrznych - na tym polega anatomia człowieka. Dyscyplina pomaga zrozumieć budowę naszego ciała, które jest jednym z najbardziej złożonych na naszej planecie. Wszystkie jego części pełnią ściśle określone funkcje i wszystkie są ze sobą powiązane. Nowoczesna anatomia to nauka, która wyróżnia zarówno to, co obserwujemy wizualnie, jak i strukturę ludzkiego ciała ukrytą przed oczami.

Czym jest anatomia człowieka

Tak nazywa się jeden z działów biologii i morfologii (obok cytologii i histologii) zajmujący się badaniem budowy ciała ludzkiego, jego pochodzenia, powstawania, rozwoju ewolucyjnego na poziomie powyżej poziomu komórkowego. Anatomia (z greckiego. Anatomia - cięcie, preparowanie, preparowanie) bada wygląd zewnętrznych części ciała. Opisuje również środowisko wewnętrzne i mikroskopijną budowę narządów..

Izolacja anatomii człowieka od anatomii porównawczych wszystkich organizmów żywych wynika z obecności myślenia. Istnieje kilka głównych form tej nauki:

  1. Normalne lub systematyczne. Ta sekcja analizuje treść „normalnego”, tj. zdrowa osoba w tkankach, narządach, ich układach.
  2. Patologiczny. Jest to stosowana dyscyplina naukowa zajmująca się badaniem chorób.
  3. Topograficzne lub chirurgiczne. Nazywa się to tak, ponieważ ma praktyczne znaczenie dla chirurgii. Uzupełnia opisową anatomię człowieka.

Normalna anatomia

Obszerny materiał doprowadził do złożoności badania anatomii budowy ludzkiego ciała. Z tego powodu konieczne stało się sztuczne podzielenie go na części - układy narządów. Są uważane za normalną lub systematyczną anatomię. Rozkłada kompleks na prostszy. Normalna anatomia człowieka bada ciało w zdrowym stanie. To jest różnica w stosunku do patologicznej. Anatomia plastyczna bada wygląd. Służy do przedstawiania postaci ludzkiej..

Ponadto rozwija się funkcjonalna anatomia człowieka. Bada ciało z punktu widzenia części, które pełnią określone funkcje. Ogólnie anatomia systematyczna obejmuje wiele gałęzi:

  • topograficzny;
  • typowy;
  • porównawczy;
  • teoretyczny;
  • wiek;
  • Anatomia rentgenowska.

Anatomia patologiczna człowieka

Ten rodzaj nauki, wraz z fizjologią, bada zmiany zachodzące w organizmie człowieka w niektórych chorobach. Badania anatomiczne prowadzone są pod mikroskopem, co pomaga zidentyfikować patologiczne czynniki fizjologiczne w tkankach, narządach i ich skupiskach. Przedmiotem w tym przypadku są zwłoki osób zmarłych na różne choroby..

Badanie anatomii żywej osoby odbywa się za pomocą nieszkodliwych metod. Ta dyscyplina jest obowiązkowa w szkołach medycznych. Wiedza anatomiczna jest tutaj podzielona na:

  • ogólne, odzwierciedlające metody anatomicznych badań procesów patologicznych;
  • prywatne, opisujące morfologiczne objawy niektórych chorób, na przykład gruźlicy, marskości wątroby, reumatyzmu.

Topograficzne (chirurgiczne)

Ten rodzaj nauki rozwinął się w wyniku potrzeby medycyny praktycznej. Za jego twórcę uważa się doktora N.I. Pirogov. Naukowa anatomia człowieka bada układ elementów względem siebie, strukturę warstwa po warstwie, proces przepływu limfy, ukrwienie zdrowego organizmu. Uwzględnia to cechy płciowe i zmiany związane z anatomią wieku.

Struktura anatomiczna człowieka

Funkcjonalnymi elementami ludzkiego ciała są komórki. Ich nagromadzenie tworzy tkankę, z której zbudowane są wszystkie części ciała. Te ostatnie są łączone w organizmie w systemy:

  1. Trawienny. Uważany jest za najtrudniejszy. Za proces trawienia pokarmu odpowiedzialne są narządy układu pokarmowego..
  2. Układ sercowo-naczyniowy. Zadaniem układu krążenia jest dostarczanie krwi do wszystkich części ludzkiego ciała. Obejmuje to naczynia limfatyczne..
  3. Wewnątrzwydzielniczy. Jego funkcją jest regulacja procesów nerwowych i biologicznych w organizmie..
  4. Moczowo-płciowy. U mężczyzn i kobiet jest inny, zapewnia funkcje rozrodcze i wydalnicze.
  5. Pokrycie. Chroni wnętrze przed wpływami zewnętrznymi.
  6. Oddechowy. Dotlenia krew, przekształca ją w dwutlenek węgla.
  7. Układ mięśniowo-szkieletowy. Odpowiada za ruch osoby, utrzymując ciało w określonej pozycji.
  8. Nerwowy. Obejmuje rdzeń kręgowy i mózg, które regulują wszystkie funkcje organizmu.

Budowa narządów wewnętrznych człowieka

Część anatomii, która bada wewnętrzne systemy człowieka, nazywa się splanchnologią. Należą do nich układ oddechowy, moczowo-płciowy i pokarmowy. Każdy ma charakterystyczne anatomiczne i funkcjonalne połączenia. Można je łączyć zgodnie z ogólną właściwością metabolizmu między środowiskiem zewnętrznym a człowiekiem. Uważa się, że w ewolucji organizmu układ oddechowy pączkuje z niektórych odcinków przewodu pokarmowego..

Narządy układu oddechowego

Zapewnij ciągły dopływ tlenu do wszystkich narządów, usuwając z nich powstały dwutlenek węgla. Ten system dzieli się na górne i dolne drogi oddechowe. Lista tych pierwszych obejmuje:

  1. Nos. Wytwarza śluz, który zatrzymuje ciała obce podczas oddychania.
  2. Zatoki. Ubytki wypełnione powietrzem w dolnej szczęce, kości klinowej, sitowej, kości czołowej.
  3. Gardło. Dzieli się na nosogardziel (zapewnia przepływ powietrza), część ustną gardła (zawiera migdałki pełniące funkcję ochronną), krtań i gardło (służy jako przejście dla pożywienia).
  4. Krtań. Zapobiega przedostawaniu się pokarmu do dróg oddechowych.

Kolejną sekcją tego układu są dolne drogi oddechowe. Obejmują narządy jamy klatki piersiowej, przedstawione na poniższej małej liście:

  1. Tchawica. Rozpoczyna się za krtani i sięga do klatki piersiowej. Odpowiada za filtrację powietrza.
  2. Oskrzela. Podobnie jak tchawica, nadal oczyszczają powietrze.
  3. Płuca. Znajduje się po obu stronach serca w klatce piersiowej. Każde płuco jest odpowiedzialne za niezbędny proces wymiany tlenu z dwutlenkiem węgla.

Ludzkie narządy jamy brzusznej

Jama brzuszna ma złożoną strukturę. Jego elementy znajdują się pośrodku, po lewej i po prawej stronie. Zgodnie z anatomią człowieka główne narządy w jamie brzusznej są następujące:

  1. Żołądek. Znajduje się po lewej stronie pod membraną. Odpowiada za pierwotne trawienie pokarmu, daje sygnał sytości.
  2. Nerki umiejscowione są symetrycznie na dnie otrzewnej. Pełnią funkcję moczową. Substancja nerkowa składa się z nefronów.
  3. Trzustka. Znajduje się tuż pod żołądkiem. Wytwarza enzymy do trawienia.
  4. Wątroba. Znajduje się po prawej stronie pod membraną. Usuwa trucizny, toksyny, usuwa zbędne elementy.
  5. Śledziona. Znajduje się za żołądkiem, odpowiada za odporność, zapewnia hematopoezę.
  6. Jelita. Umieszczony w dolnej części brzucha wchłania wszystkie składniki odżywcze.
  7. Dodatek. Jest to dodatek jelita ślepego. Jego funkcja jest ochronna.
  8. Woreczek żółciowy. Znajduje się poniżej wątroby. Gromadzi przychodzącą żółć.

Układ moczowo-płciowy

Obejmuje to narządy jamy miednicy człowieka. Mężczyźni i kobiety mają znaczne różnice w strukturze tej części. Są zawarte w narządach, które zapewniają funkcje rozrodcze. Ogólnie opis budowy miednicy zawiera informacje o:

  1. Pęcherz. Przechowuje mocz przed oddaniem moczu. Znajduje się poniżej, przed kością łonową.
  2. Narządy płciowe kobiety. Macica znajduje się pod pęcherzem, a jajniki znajdują się tuż nad nim. Produkuj jaja, które są odpowiedzialne za rozmnażanie.
  3. Męskie genitalia. Gruczoł krokowy znajduje się również pod pęcherzem i jest odpowiedzialny za produkcję płynu wydzielniczego. Jądra znajdują się w mosznie, tworzą komórki płciowe i hormony.

Ludzkie narządy hormonalne

Układem odpowiedzialnym za regulację aktywności organizmu ludzkiego poprzez hormony jest układ hormonalny. Nauka wyróżnia w niej dwa aparaty:

  1. Rozproszony. Komórki endokrynologiczne nie są tutaj skoncentrowane w jednym miejscu. Niektóre funkcje są wykonywane przez wątrobę, nerki, żołądek, jelita i śledzionę..
  2. Gruczołowy. Obejmuje tarczycę, przytarczycę, grasicę, przysadkę mózgową, nadnercza.

Tarczyca i przytarczyce

Największym gruczołem wydzielania wewnętrznego jest tarczyca. Znajduje się na szyi przed tchawicą, na jej ścianach bocznych. Częściowo gruczoł przylega do chrząstki tarczycy, składa się z dwóch płatów i przesmyku niezbędnego do ich połączenia. Funkcją tarczycy jest produkcja hormonów, które wspomagają wzrost, rozwój i regulują metabolizm. Niedaleko od niego znajdują się przytarczyce, które mają następujące cechy strukturalne:

  1. Ilość. W korpusie są ich 4 - 2 górne, 2 dolne.
  2. Miejsce. Znajduje się na tylnej powierzchni bocznych płatów tarczycy.
  3. Funkcjonować. Odpowiada za wymianę wapnia i fosforu (parathormon).

Anatomia grasicy

Grasica lub grasica znajduje się za rączką i częścią trzonu mostka w górnej przedniej części klatki piersiowej. Reprezentuje dwa płaty połączone luźną tkanką łączną. Górne końce grasicy są węższe, więc wychodzą poza jamę klatki piersiowej i docierają do tarczycy. W tym narządzie limfocyty nabierają właściwości, które zapewniają funkcje ochronne przed obcymi komórkami organizmu..

Budowa i funkcja przysadki mózgowej

Mały gruczoł o kulistym lub owalnym kształcie z czerwonawym odcieniem to przysadka mózgowa. Jest bezpośrednio powiązany z mózgiem. Przysadka mózgowa ma dwa płaty:

  1. Z przodu. Wpływa na wzrost i rozwój całego organizmu jako całości, stymuluje czynność tarczycy, kory nadnerczy, gonad.
  2. Plecy. Odpowiada za usprawnienie pracy mięśni gładkich naczyń krwionośnych, podwyższa ciśnienie krwi, wpływa na reabsorpcję wody w nerkach.

Nadnercza, gruczoły płciowe i trzustka wewnątrzwydzielnicza

Sparowanym narządem znajdującym się powyżej górnego końca nerki w tkance zaotrzewnowej jest nadnercza. Na przedniej powierzchni ma jeden lub więcej rowków, które działają jako wrota dla wychodzących żył i przychodzących tętnic. Funkcje nadnerczy: produkcja adrenaliny we krwi, neutralizacja toksyn w komórkach mięśniowych. Inne elementy układu hormonalnego:

  1. Gruczoły płciowe. Jądra zawierają komórki śródmiąższowe, które są odpowiedzialne za rozwój drugorzędowych cech płciowych. Jajniki wydzielają folikulinę, która reguluje miesiączkę, wpływa na stan nerwowy.
  2. Endokrynologiczna część trzustki. Zawiera wysepki trzustkowe, które wydzielają insulinę i glukagon do krwiobiegu. Zapewnia to regulację metabolizmu węglowodanów.

Układ mięśniowo-szkieletowy

Ten system to zestaw struktur, które zapewniają wsparcie dla części ciała i pomagają człowiekowi poruszać się w przestrzeni. Cała aparatura podzielona jest na dwie części:

  1. Osteoarticular. Z punktu widzenia mechaniki jest to układ dźwigni, które w wyniku skurczu mięśni przenoszą działanie sił. Ta część jest uważana za pasywną.
  2. Muskularny. Aktywną częścią układu mięśniowo-szkieletowego są mięśnie, więzadła, ścięgna, struktury chrzęstne, kaletki.

Anatomia kości i stawów

Szkielet składa się z kości i stawów. Jego funkcje to postrzeganie obciążeń, ochrona tkanek miękkich, wykonywanie ruchów. Komórki szpiku kostnego wytwarzają nowe komórki krwi. Stawy to punkty styku kości, kości i chrząstki. Najpopularniejszym typem jest maziówka. Kości rozwijają się wraz z rozwojem dziecka, zapewniając wsparcie dla całego organizmu. Tworzą szkielet. Obejmuje 206 oddzielnych kości, zbudowanych z tkanki kostnej i komórek kostnych. Wszystkie znajdują się w szkielecie osiowym (80 sztuk) i wyrostka robaczkowego (126 sztuk).

Masa kości u osoby dorosłej wynosi około 17–18% masy ciała. Zgodnie z opisem struktur układu kostnego jego głównymi elementami są:

  1. Czaszka. Składa się z 22 połączonych kości, wyłączając tylko dolną szczękę. Szkielet działa w tej części: chroni mózg przed uszkodzeniami, podtrzymuje nos, oczy, usta.
  2. Kręgosłup. Utworzony z 26 kręgów. Główne funkcje kręgosłupa: ochronne, amortyzujące, motoryczne, podtrzymujące.
  3. Klatka piersiowa. Zawiera mostek, 12 par żeber. Chronią jamę klatki piersiowej.
  4. Kończyny. Obejmuje to ramiona, dłonie, przedramiona, kości ud, stopy i podudzia. Zapewnij podstawową aktywność fizyczną.

Struktura szkieletu mięśniowego

Aparat mięśniowy bada także anatomię człowieka. Jest nawet specjalna sekcja - miologia. Główną funkcją mięśni jest zapewnienie człowiekowi zdolności ruchu. Około 700 mięśni jest przyczepionych do kości układu kostnego. Stanowią około 50% masy ciała człowieka. Główne typy mięśni są następujące:

  1. Trzewiowy. Znajdujące się wewnątrz narządów zapewniają ruch substancji.
  2. Sercowy. Występuje tylko w sercu, jest niezbędny do pompowania krwi przez ludzkie ciało.
  3. Szkieletowy. Ten rodzaj tkanki mięśniowej jest świadomie kontrolowany przez człowieka..

Narządy układu sercowo-naczyniowego człowieka

Układ sercowo-naczyniowy obejmuje serce, naczynia krwionośne i około 5 litrów transportowanej krwi. Ich główną funkcją jest przenoszenie tlenu, hormonów, składników odżywczych i odpadów komórkowych. System ten działa tylko kosztem serca, które pozostając w stanie spoczynku, co minutę pompuje przez organizm około 5 litrów krwi. Nadal działa nawet w nocy, kiedy większość pozostałych elementów ciała odpoczywa..

Anatomia serca

Ten organ ma muskularną pustą strukturę. Krew w nim przepływa do pni żylnych, a następnie jest wprowadzana do układu tętniczego. Serce składa się z 4 komór: 2 komór, 2 przedsionków. Lewa strona to serce tętnicze, a prawa strona to serce żylne. Ten podział jest oparty na krwi w komorach. Serce w anatomii człowieka jest narządem pompującym, ponieważ jego funkcją jest pompowanie krwi. W organizmie są tylko 2 kręgi krwi:

  • mały lub płucny transport krwi żylnej;
  • duża, zawierająca utlenioną krew.

Naczynia płucne

Niewielki krążek krwi kieruje krew z prawej strony serca do płuc. Tam jest wypełniony tlenem. Jest to główna funkcja naczyń koła płucnego. Potem krew wraca, ale już do lewej połowy serca. Obwód płucny jest podtrzymywany przez prawy przedsionek i prawą komorę - są to dla niego komory pompujące. Ten krąg krwi obejmuje:

  • prawe i lewe tętnice płucne;
  • ich odgałęzieniami są tętniczki, naczynia włosowate i naczynia włosowate;
  • żył i żył, które są odprowadzane do 4 żył płucnych, które są odprowadzane do lewego przedsionka.

Tętnice i żyły krążenia ogólnoustrojowego

Cielesny lub duży krąg krwi w anatomii człowieka ma za zadanie dostarczanie tlenu i składników odżywczych do wszystkich tkanek. Jego funkcją jest późniejsze usuwanie z nich dwutlenku węgla wraz z produktami przemiany materii. Krąg zaczyna się w lewej komorze - od aorty, przez którą przenosi się krew tętnicza. Następnie następuje podział na:

  1. Tętnice. Docierają do wszystkich wnętrzności, z wyjątkiem płuc i serca. Zawiera składniki odżywcze.
  2. Arterioles. Są to małe tętnice, które przenoszą krew do naczyń włosowatych..
  3. Kapilary. W nich krew wraz z tlenem oddaje składniki odżywcze, aw zamian pobiera dwutlenek węgla i produkty przemiany materii.
  4. Venules. To są odwrócone naczynia, które zapewniają powrót krwi. Podobny do tętniczek.
  5. Wiedeń. Łączą się w dwa duże pnie - żyłę główną górną i dolną, które wpływają do prawego przedsionka.

Anatomia budowy układu nerwowego

Zmysły, tkanki i komórki nerwowe, rdzeń kręgowy i mózg są tym, z czego składa się układ nerwowy. Ich połączenie zapewnia kontrolę nad ciałem i wzajemne połączenie jego części. Centralny układ nerwowy jest ośrodkiem kontroli, składającym się z mózgu i rdzenia kręgowego. Odpowiada za ocenę informacji pochodzących z zewnątrz i podejmowanie określonych decyzji przez daną osobę..

Lokalizacja narządów w ośrodkowym układzie nerwowym człowieka

Anatomia człowieka mówi, że główną funkcją ośrodkowego układu nerwowego jest wykonywanie prostych i złożonych odruchów. Odpowiedzialne są za nie następujące ważne organy:

  1. Mózg. Znajduje się w mózgowej części czaszki. Składa się z kilku oddziałów i 4 komunikujących się jam - komór mózgowych. spełnia wyższe funkcje umysłowe: świadomość, dobrowolne działania, pamięć, planowanie. Wspomaga również oddychanie, tętno, trawienie i ciśnienie krwi.
  2. Rdzeń kręgowy. Znajduje się w kanale kręgowym i jest białym sznurkiem. Posiada podłużne bruzdy na powierzchni przedniej i tylnej oraz kanał kręgowy pośrodku. Rdzeń kręgowy składa się z substancji białej (przewodnik sygnałów nerwowych z mózgu) i szarej (odruchy na bodźce).
Obejrzyj film o budowie ludzkiego mózgu.

Funkcjonowanie obwodowego układu nerwowego

Obejmuje to elementy układu nerwowego poza rdzeniem kręgowym i mózgiem. Ta część jest przydzielana warunkowo. Obejmuje następujące elementy:

  1. Nerwy rdzeniowe. Każda osoba ma 31 par. Tylne gałęzie nerwów rdzeniowych biegną między poprzecznymi wyrostkami kręgów. Unerwiają tył głowy, głębokie mięśnie pleców.
  2. Nerwy czaszkowe. Jest 12 par. Uzdrowić narządy wzroku, słuchu, węchu, gruczoły jamy ustnej, zęby i skórę twarzy.
  3. Receptory czuciowe. Są to specyficzne komórki, które dostrzegają podrażnienie środowiska zewnętrznego i zamieniają je na impulsy nerwowe.

Atlas anatomiczny człowieka

Budowa ciała ludzkiego została szczegółowo opisana w atlasie anatomicznym. Zawarty w nim materiał przedstawia organizm jako jedną całość, składającą się z oddzielnych elementów. Wiele encyklopedii zostało napisanych przez różnych naukowców medycyny, którzy badali przebieg anatomii człowieka. Te zbiory zawierają wizualne diagramy rozmieszczenia narządów każdego układu. Ułatwia to dostrzeżenie relacji między nimi. Ogólnie rzecz biorąc, atlas anatomiczny to szczegółowy opis wewnętrznej struktury osoby.

Narządy wewnętrzne i budowa człowieka: schemat umiejscowienia z opisem, zdjęciem

Struktura wewnętrzna narządu

Wewnętrzne struktury gałki ocznej to trzy rodzaje muszli otaczających przezroczyste jądro. Wśród trzech warstw są:

  1. Twardzina lub zewnętrzna. Ta warstwa jest utworzona przez tkankę włóknistą. Od przodu jest to rogówka oka, a od tyłu twardówka lub białko, które nie pozwala na przenikanie światła do wewnętrznych struktur. Jego głównym zadaniem funkcjonalnym jest funkcja ochronna, która zapobiega uszkodzeniom ze środowiska zewnętrznego, chroniąc ją przed odkształceniem kuli. To do tej błony przyczepione są mięśnie, dzięki ich kurczliwości zapewniony jest ruch gałek ocznych;
  2. Naczyniówkowa lub średnia. W sercu znajduje się skorupa naczyniówki, przedstawiona w postaci gęstego przeplotu naczyń i naczyń włosowatych. Dzięki tej tkance cały organ jest zaopatrywany w składniki odżywcze i tlen. Składa się z tęczówki i mięśnia rzęskowego;
  3. Siatkowa lub wewnętrzna. Dzięki tej warstwie oko reaguje na światło i odbiera przychodzące sygnały..

Budowa ucha wewnętrznego

Główny składnik - labirynt - jest złożoną strukturą pod względem kształtu i funkcji. Labirynt składa się z części skroniowej i kostnej. Konstrukcja jest umieszczona w taki sposób, że część skroniowa znajduje się wewnątrz kości.

Schemat działu wewnętrznego

W wewnętrznej części znajduje się narząd słuchowy zwany ślimakiem, a także aparat przedsionkowy (odpowiedzialny za ogólną równowagę). Rozważany dział ma kilka dodatkowych części pomocniczych:

  • kanały półkoliste;
  • królowa;
  • strzemię w owalnym oknie;
  • okrągłe okno;
  • drabina bębnowa;
  • spiralny kanał ślimaka;
  • sakiewka;
  • wejście do klatki schodowej.

Ślimak to spiralny kanał kostny podzielony przegrodą na dwie identyczne części. Przegroda z kolei podzielona jest schodami łączącymi się z góry. Główna membrana składa się z tkanek i włókien, z których każdy reaguje na określony dźwięk. Membrana zawiera aparat do percepcji dźwięku - organ Cortiego.

Po rozważeniu konstrukcji narządu słuchu możemy stwierdzić, że wszystkie podziały związane są głównie z częścią przewodzącą i odbierającą dźwięk. Do normalnego funkcjonowania uszu konieczne jest przestrzeganie zasad higieny osobistej, aby uniknąć przeziębień i urazów.

Narządy układu sercowo-naczyniowego człowieka

Układ sercowo-naczyniowy obejmuje serce, naczynia krwionośne i około 5 litrów transportowanej krwi. Ich główną funkcją jest przenoszenie tlenu, hormonów, składników odżywczych i odpadów komórkowych. System ten działa tylko kosztem serca, które pozostając w stanie spoczynku, co minutę pompuje przez organizm około 5 litrów krwi. Nadal działa nawet w nocy, kiedy większość pozostałych elementów ciała odpoczywa..

Anatomia serca

Ten organ ma muskularną pustą strukturę. Krew w nim przepływa do pni żylnych, a następnie jest wprowadzana do układu tętniczego. Serce składa się z 4 komór: 2 komór, 2 przedsionków. Lewa strona to serce tętnicze, a prawa strona to serce żylne. Ten podział jest oparty na krwi w komorach. Serce w anatomii człowieka jest narządem pompującym, ponieważ jego funkcją jest pompowanie krwi. W organizmie są tylko 2 kręgi krwi:

  • mały lub płucny transport krwi żylnej;
  • duża, zawierająca utlenioną krew.

Naczynia płucne

Niewielki krążek krwi kieruje krew z prawej strony serca do płuc. Tam jest wypełniony tlenem. Jest to główna funkcja naczyń koła płucnego. Potem krew wraca, ale już do lewej połowy serca. Obwód płucny jest podtrzymywany przez prawy przedsionek i prawą komorę - są to dla niego komory pompujące. Ten krąg krwi obejmuje:

  • prawe i lewe tętnice płucne;
  • ich odgałęzieniami są tętniczki, naczynia włosowate i naczynia włosowate;
  • żył i żył, które są odprowadzane do 4 żył płucnych, które są odprowadzane do lewego przedsionka.

Tętnice i żyły krążenia ogólnoustrojowego

Cielesny lub duży krąg krwi w anatomii człowieka ma za zadanie dostarczanie tlenu i składników odżywczych do wszystkich tkanek. Jego funkcją jest późniejsze usuwanie z nich dwutlenku węgla wraz z produktami przemiany materii. Krąg zaczyna się w lewej komorze - od aorty, przez którą przenosi się krew tętnicza. Następnie następuje podział na:

  1. Tętnice. Docierają do wszystkich wnętrzności, z wyjątkiem płuc i serca. Zawiera składniki odżywcze.
  2. Arterioles. Są to małe tętnice, które przenoszą krew do naczyń włosowatych..
  3. Kapilary. W nich krew wraz z tlenem oddaje składniki odżywcze, aw zamian pobiera dwutlenek węgla i produkty przemiany materii.
  4. Venules. To są odwrócone naczynia, które zapewniają powrót krwi. Podobny do tętniczek.
  5. Wiedeń. Łączą się w dwa duże pnie - żyłę główną górną i dolną, które wpływają do prawego przedsionka.

Analizator wizualny: budowa części oczu i funkcje

Oprócz gałki ocznej aparat pomocniczy jest również nazywany okiem. Zawiera powiekę, sześć mięśni i ruchomą gałkę oczną. Tył powieki pokryty jest wyspecjalizowaną błoną - spojówką, która znajduje się w niewielkim stopniu na gałce ocznej. Ponadto aparat łzowy jest zwykle określany jako pomocniczy narząd oka. Obejmuje gruczoł łzowy, kanaliki łzowe, worek i przewód nosowo-łzowy.

Gruczoł łzowy wywołuje wydzielanie tajemnicy - łez, w których znajduje się duża ilość lizozymu, co negatywnie wpływa na mikroorganizmy. Gruczoł łzowy znajduje się w dole kości czołowej, zawiera od 5 do 12 kanalików, które otwierają się do szczeliny między spojówką a gałką oczną w zewnętrznym kąciku oka.

Po tym, jak wydzielone łzy nawilżą gałkę oczną, spływają do wewnętrznego kącika oka. To w tym miejscu gromadzą się w ujściu kanałów łzowych, przez które przechodzą następnie do worka łzowego (znajduje się on w wewnętrznym kąciku oka).

Z worka przez przewód nosowo-łzowy wydzielana wydzielina przechodzi do jamy nosowej, pod małżowinę dolną (z tego powodu wiele osób zauważa, że ​​kiedy płaczą, ich łzy płyną nawet z jamy nosowej).

Zakończenia nerwowe

Dwie pary nerwów czaszkowych pasują do oczu: okoruchowy i wzrokowy. Pierwsza odpowiada za ruchy gałki ocznej, reguluje skurcze i rozluźnienie mięśni prostych i skośnych narządu wzroku. Nerw wzrokowy jest łącznikiem między siatkówką a mózgiem.

Siatkówka i nerw wzrokowy tworzą aparat receptorowy oka. Siatkówka zawiera wrażliwe na światło komórki, ciała i krótkie procesy neuronów. Tworzą impulsy nerwowe zawierające informacje o widzialnym obrazie i przekazują je do płata potylicznego mózgu. Procesy neuronalne przeplatają się w obszarze martwego pola i przechodzą przez siatkówkę do jamy czaszki w postaci nerwu wzrokowego.

Siatkówkę wyróżnia wielopiętrowa złożona struktura. Oglądając strukturę przez mikroskop, można policzyć do 10 warstw. Na zewnętrznej warstwie znajdują się pręty i stożki. Komórki neuroepitelialne decydują o kolorze widzialnego obiektu ze względu na ich dużą wrażliwość na promienie świetlne. Funkcje elementów światłoczułych różnią się:

  1. Pałeczki są odpowiedzialne za postrzeganie otaczającego świata o zmierzchu, pozwalając widzieć o zmierzchu. Są bardziej wrażliwe niż szyszki, ponieważ potrafią wychwycić nawet małe i słabe strumienie światła słonecznego. Do prawidłowego działania wymagają spożycia retinolu lub witaminy A. Ich liczba jest większa niż liczba czopków. Dzięki patykom człowiek rozróżnia biel i czerń.
  2. Czopki zapewniają widzenie w ciągu dnia i postrzeganie kolorów. Ze względu na dużą ilość światła w dzień organizm nie potrzebuje dużej liczby stożków, więc jest ich mniej..

Na kolejnych warstwach znajdują się naczynia włosowate, komórki barwnikowe i zakończenia nerwowe. Naczynia dostarczają zakończeń nerwowych, tlenu, retinolu i wielu związków mineralnych.

U wszystkich kręgowców siatkówka wydaje się być odwrócona na lewą stronę, więc widoczny obraz jest odwrócony..

Aparat łzowy i mięśniowy

Łzy są fizjologicznym płynem, który jest niezbędny do ochrony, odżywienia i utrzymania funkcji optycznych struktur zewnętrznych gałki ocznej. Aparat składa się z gruczołu łzowego, szpiców, kanalików oraz worka łzowego i przewodu nosowo-łzowego. Dławik znajduje się w górnej części oczodołu. To tam zachodzi synteza łez, które następnie przedostają się kanałami przewodzącymi na powierzchnię oka. Zapalenie worka łzowego lub kanalików w okulistyce nazywane jest zapaleniem dakryocystitis. Spływa do sklepienia spojówki, po czym przedostaje się kanałami łzowymi do nosa. Zdrowa osoba wypuszcza nie więcej niż 1 ml tego płynu dziennie..

Ruchliwość oka zapewnia sześć mięśni okoruchowych. Spośród nich 2 są ukośne, a 4 proste. Dodatkowo mięśnie podnoszące i opuszczające powiekę zapewniają pełną pracę. Wszystkie włókna są unerwione przez kilka nerwów wzrokowych, co skutkuje szybką i synchroniczną pracą gałki ocznej.

Kość skroniowa

Ludzka czaszka zawiera w swojej strukturze sparowaną kość, zwaną kością skroniową (jak pokazano na zdjęciu z opisem). Po bokach czaszki wyrostek jarzmowy wystaje z kości skroniowych, co jest punktem zwrotnym podczas badania jednego z kawałków kości skroniowej.

Wewnątrz konstrukcji znajduje się wypukły proces zwany „piramidą”. Ten kształt jest wizualnie podobny do muszli. Na jej powierzchni znajdują się dwa przejścia dla kamiennych nerwów.

Na szczycie „piramidy” znajduje się zagłębienie przewodu słuchowego, które przechodzi do kanału sennego w dolnej części kostnej, znajdującego się u podstawy wyrostka jarzmowego. W tym samym miejscu nerw twarzowy również przecina kość, rozciągając się również w dolnej części struktury skroniowej.

Od zewnątrz pod wyrostkiem znajduje się część bębenkowa należąca do strefy ucha oraz wgłębienie do mocowania żuchwy. W dolnej części części skroniowej znajdują się rowki na nerwy językowo-gardłowe i błędne. Znajduje się tam również szerokie ujście dla tętnicy szyjnej. Kość znajduje się na obwodzie trzech kości - ciemieniowej, klinowatej i potylicznej.

Tylnomózgowie: most i móżdżek

Struktura tyłomózgowia obejmuje mostek Varoli i móżdżek. Funkcja mostu jest bardzo podobna do jego nazwy, ponieważ składa się głównie z włókien nerwowych. Most mózgowy jest w rzeczywistości „autostradą”, przez którą przechodzą sygnały z ciała do mózgu i impulsy z ośrodka nerwowego do ciała. Wzdłuż ścieżek wstępujących mostek mózgowy przechodzi do śródmózgowia.

Móżdżek ma znacznie szerszy zakres możliwości. Zadaniem móżdżku jest koordynacja ruchów ciała i utrzymanie równowagi. Ponadto móżdżek nie tylko reguluje złożone ruchy, ale także przyczynia się do adaptacji aparatu ruchu w różnych schorzeniach.

Na przykład eksperymenty z użyciem inwertoskopu (specjalne okulary, które zmieniają obraz otaczającego świata) wykazały, że to funkcje móżdżku są odpowiedzialne za to, że przy długim noszeniu urządzenia osoba nie tylko zaczyna poruszać się w kosmosie, ale także prawidłowo widzi świat.

Anatomicznie, móżdżek powtarza strukturę półkul mózgowych. Na zewnątrz jest pokryta warstwą szarej materii, pod którą znajduje się skupisko bieli.

Funkcjonalność narządu wzroku

Struktura gałki ocznej obejmuje wiele struktur tkankowych:

  • aparat wzrokowo-nerwowy;
  • elementy naczyniowe;
  • aparatura do dioptrii;
  • zewnętrzna torebka oka Więcej informacji na temat anatomii narządu wzroku można znaleźć w tym filmie:

Struktura gałki ocznej zapewnia przemianę energii w podniecenie. Proces wizualny rozpoczyna się w siatkówce. Struktury te spełniają główne funkcje gałki ocznej, podczas gdy inne części pełnią rolę drugorzędną. Zapewniają odpowiednie warunki do realizacji wizji. Urządzenie dioptryczne zapewnia wygląd obrazu obiektu.

Mięśnie zewnętrzne zapewniają mobilność jabłka, dzięki czemu osoba jest w stanie skierować wzrok na pożądane przedmioty. Narządy pomocnicze pełnią rolę ochronną. Aparat łzowy jest przeznaczony do wytwarzania płynu do nawodnienia. Płyn ten oczyszcza zewnętrzną powłokę gałki ocznej z gruzu i drobnoustrojów.

Wokół oka są powieki i rzęsy. Wyróżnia się wewnętrzny kącik oka, twardówkę ze spojówką, rogówkę, źrenicę i tęczówkę. Organ ludzki przypomina nieregularną piłkę. Jaka jest budowa ludzkiego oka? Analizator wizualny umieszcza się w oczodole, otoczony mięśniami i tkankami po bokach, a nerw wzrokowy po wewnętrznej stronie.

Specjalna budowa ludzkiego oka zapewnia niezawodną ochronę powiek. Powieki sparowane znajdują się z przodu i mają na celu ochronę analizatora przed bodźcami zewnętrznymi. W ich grubości zlokalizowane są liczne chrząstki, elementy mięśniowe i gruczoły..

Chrząstka nadaje kształt powiekom, a mięśnie sprawiają, że są ruchliwe. Wolną krawędź powieki wyposażono w rzęsy chroniące przed kurzem i brudem. Krawędzie powiek tworzą szparę powiekową. Wielkość oczu to 24 mm. W kącikach wewnętrznych znajdują się otwory łzowe, przez które łzy spływają do jamy nosowej.

Jama brzuszna

W jamie brzusznej znajdują się następujące narządy:

  • Żołądek,
  • Trzustka,
  • Wątroba,
  • Pęcherzyk żółciowy,
  • Śledziona,
  • Jelita,
  • Nerka,
  • Nadnercza.

Żołądek

Lokalizacja żołądka znajduje się po lewej stronie pod przeponą. Organy mają kształt worka. Jego struktura ułatwia zmianę rozmiaru, ponieważ pełnia narządu stale się zmienia. Żołądek przechowuje żywność i dokonuje jej wstępnego trawienia. Sok żołądkowy pomaga mu poradzić sobie z zadaniem..

Trzustka

Następnie zlokalizowana jest trzustka. Znajduje się za dolną częścią żołądka. Jego funkcje obejmują zapewnienie wymiany tłuszczów, białek i węglowodanów. Jest to bardzo duży gruczoł z funkcją wydzielania wewnętrznego i zewnętrznego..

Wątroba

Wątroba znajduje się w prawym górnym rogu, bezpośrednio pod przeponą. Jest to bardzo ważny narząd do oczyszczania organizmu. Składa się z dwóch płatów - lewego i prawego. Prawa jest znacznie większa niż lewa. Wątroba neutralizuje obce substancje, które dostają się do organizmu przez układ pokarmowy. Dostarcza glukozę, reguluje metabolizm lipidów i spełnia wiele innych przydatnych funkcji.

Pęcherzyk żółciowy

Woreczek żółciowy znajduje się na dnie wątroby. Dokładniej, w jej prawym rowku podłużnym. Woreczek żółciowy ma kształt worka, którego wielkość jest porównywalna do jaja kurzego. Narząd jest wypełniony żółcią, która pochodzi bezpośrednio z wątroby i bierze udział w ogólnym procesie trawienia. W pęcherzu żółć jest skoncentrowana, a następnie przemieszcza się do dwunastnicy.

Śledziona

Za żołądkiem, w lewej górnej części jamy brzusznej, znajduje się śledziona. W kształcie wygląda jak wydłużona półkula. Narząd jest odpowiedzialny za układ odpornościowy, a także pełni funkcje hematopoezy. Śledziona wykorzystuje również uszkodzone komórki krwi.

Jelita

Jelita znajdują się w dolnej części brzucha pod żołądkiem. Jest to długa złożona tuba. Zaczyna się od jelita cienkiego, które następnie przechodzi do jelita grubego. Z kolei jelito grube kończy się odbytem. 70% komórek odpornościowych znajduje się w jelitach, dlatego ogólny stan zdrowia człowieka zależy od jego dobrego funkcjonowania.

Nerka

Nerki to sparowany wewnętrzny narząd człowieka. Ich kształt przypomina fasolę. Narządy te są zaangażowane w układ moczowo-płciowy. Ich lokalizacja to odcinek lędźwiowy, po bokach, za płatem ciemieniowym otrzewnej. Z reguły rozmiar prawej nerki jest mniejszy niż lewej. Główną funkcją nerek jest tworzenie i wydalanie moczu..

Nadnercza

Ciało wzięło swoją nazwę właśnie od jego lokalizacji. Nadnercza znajdują się bezpośrednio na szczycie nerek. Są to sparowane gruczoły układu hormonalnego. Ich funkcje obejmują regulację metabolizmu, adaptację do stresujących sytuacji itp..

Jaka tkanka jest podstawą kości szkieletu, jaka substancja daje siłę szkieletowi człowieka, jaki jest skład kości?

Kość to zbiór kilku rodzajów tkanek w ludzkim ciele, które stanowią podstawę podparcia mięśni, nerwów i narządów wewnętrznych. Tworzą szkielet, który służy jako szkielet ciała..

  • Płaskie - uformowane z tkanki łącznej: łopatek, kości biodrowych
  • Krótkie - utworzone z gąbczastej substancji: nadgarstka, stępu
  • Mieszane - powstają poprzez połączenie kilku rodzajów tkanek: czaszki, klatki piersiowej
  • Pneumatyczne - zawierają wewnątrz tlen, a także pokryte błonami śluzowymi
  • Sesamoid - znajduje się w ścięgnach

Następujące tkanki odgrywają aktywną rolę w tworzeniu różnych rodzajów kości:

  • Złączony
  • Gąbczasta substancja
  • Chrząstkowy
  • Grube włókno
  • Drobne włókno

Wszystkie tworzą kości o różnej sile i lokalizacji, aw niektórych częściach szkieletu, na przykład czaszce, znajduje się kilka rodzajów tkanek.

Połączenie ludzkich kości

Wszystkie połączenia kostne można podzielić na dwie grupy:

  • Połączenia ciągłe, wcześniej w fazie rozwoju filogenezy, nieruchome lub nieaktywne w funkcji;
  • nieciągłe połączenia, później w rozwoju i bardziej elastyczne w funkcji.

Pomiędzy tymi formami występuje przejściowe - od ciągłej do nieciągłej lub odwrotnie - półspoinowe.

Struktura stawów człowieka

Ciągłe połączenie kości odbywa się za pomocą tkanki łącznej, chrząstki i tkanki kostnej (kości samej czaszki). Nieciągły staw kostny lub staw to młodsza formacja stawu kostnego. Wszystkie stawy mają wspólny plan konstrukcyjny, obejmujący jamę stawową, torebkę stawową i powierzchnie stawowe.

Jama stawowa jest przydzielana warunkowo, ponieważ zwykle nie ma pustki między torebką stawową a końcami stawowymi kości, ale jest płyn.

Kapsułka stawowa pokrywa powierzchnie stawowe kości, tworząc hermetyczną torebkę. Kaletka składa się z dwóch warstw, z których zewnętrzna warstwa przechodzi do okostnej. Warstwa wewnętrzna uwalnia płyn do jamy stawowej, który pełni rolę środka poślizgowego, zapewniając swobodny poślizg powierzchni stawowych.

Rodzaje połączeń

Powierzchnie stawowe kości stawowych pokryte są chrząstką stawową. Gładka powierzchnia chrząstki stawowej ułatwia ruch w stawach. Powierzchnie stawowe są bardzo zróżnicowane pod względem kształtu i wielkości, zwykle porównuje się je z kształtami geometrycznymi. Stąd nazwa stawów w kształcie: kulisty (bark), eliptyczny (promieniowo-nadgarstkowy), cylindryczny (promieniowo-łokciowy) itp..

Ponieważ ruchy przegubów są wykonywane wokół jednej, dwóch lub wielu osi, zwyczajowo dzieli się również przeguby przez liczbę osi obrotu na wieloosiowe (kuliste), dwuosiowe (elipsoidalne, siodłowe) i jednoosiowe (cylindryczne, blokowe).

W zależności od liczby kości przegubowych, stawy dzieli się na proste, w których połączone są dwie kości, i złożone, w których przegubowe są więcej niż dwie kości..

Główne funkcje części mózgu

Główne funkcje mózgu to przetwarzanie danych pochodzących ze środowiska, a także kontrola ruchów ludzkiego ciała i jego aktywności umysłowej. Każda część mózgu jest odpowiedzialna za wykonywanie określonych zadań..

Medulla oblongata kontroluje mechanizmy obronne organizmu, takie jak mruganie, kichanie, kaszel i wymioty. Kontroluje także inne odruchowe procesy życiowe - oddychanie, wydzielanie śliny i soku żołądkowego, połykanie.

Za pomocą mostu Varoliyev wykonywany jest skoordynowany ruch oczu i zmarszczek mimicznych.

Móżdżek kontroluje aktywność motoryczną i koordynacyjną organizmu.

Śródmózgowie reprezentowane jest przez szypułkę i poczwórną (dwie słuchowe i dwie wizualne pagórki). Z jego pomocą za mięśnie oczu odpowiada orientacja w przestrzeni, słuch i jasność widzenia. Odpowiada za odruchowy obrót głowy w kierunku bodźca.

Międzymózgowie składa się z kilku części:

  • Wzgórze jest odpowiedzialne za powstawanie uczuć, takich jak ból lub smak. Ponadto odpowiada za wrażenia dotykowe, słuchowe, węchowe i rytmy ludzkiego życia;
  • Epitalamus składa się z szyszynki, która kontroluje rytmy biologiczne dobowe, dzieląc godziny dzienne na czas czuwania i czas zdrowego snu. Posiada zdolność wykrywania fal świetlnych przez kości czaszki, w zależności od ich natężenia, wytwarza odpowiednie hormony i kontroluje procesy metaboliczne w organizmie człowieka;
  • Podwzgórze odpowiada za pracę mięśnia sercowego, normalizację temperatury ciała i ciśnienia krwi. Z jego pomocą wysyłany jest sygnał do uwolnienia hormonów stresu. Odpowiada za uczucie głodu, pragnienia, przyjemności i seksualności.

Tylny płat przysadki znajduje się w podwzgórzu i jest odpowiedzialny za produkcję hormonów, od których zależy dojrzewanie i praca układu rozrodczego człowieka.

Każda półkula jest odpowiedzialna za wykonywanie określonych zadań. Na przykład prawa półkula mózgowa gromadzi dane o środowisku i doświadczeniach związanych z komunikowaniem się z nim. Kontroluje ruch kończyn po prawej stronie.

Na lewej półkuli znajduje się centrum mowy, które odpowiada za ludzką mowę, kontroluje też działania analityczne i obliczeniowe, aw jego korze tworzy się myślenie abstrakcyjne. Podobnie jak prawa strona kontroluje ruch kończyn z boku.

Struktura i funkcja kory mózgowej są bezpośrednio od siebie zależne, więc zakręt konwencjonalnie dzieli go na kilka części, z których każda wykonuje określone operacje:

  • płat skroniowy, kontroluje słuch i urok;
  • część potyliczna reguluje widzenie;
  • w ciemieniowym tworzy się dotyk i smak;
  • części przednie są odpowiedzialne za mowę, ruch i złożone procesy myślowe.

Układ limbiczny składa się z ośrodków węchowych i hipokampu, który odpowiada za przystosowanie organizmu do zmian i regulację komponentu emocjonalnego organizmu. Z jego pomocą powstają stabilne wspomnienia dzięki skojarzeniu dźwięków i zapachów z pewnym okresem czasu, w którym wystąpiły wstrząsy sensoryczne..

Ponadto kontroluje spokojny sen, zachowanie danych w pamięci krótkotrwałej i długotrwałej, aktywność intelektualną, kontrolę układu hormonalnego i autonomicznego układu nerwowego, uczestniczy w kształtowaniu się instynktu rozrodczego.

Uraz wewnętrznej siatkówki

Wśród uszkodzeń muszli oka ludzkiego na poziomie gospodarstwa domowego bardzo powszechne są oparzenia spowodowane jazdą na nartach bez użycia sprzętu ochronnego. Następujące choroby są powszechne, takie jak:

  • Zapalenie siatkówki, które jest stanem zapalnym błony, które występuje jako choroba zakaźna (ropna infekcja, kiła) lub alergiczna. Często na tle choroby obserwuje się zaczerwienienie błony oka.
  • Odwarstwienie siatkówki wynikające z wycieńczenia i pęknięcia siatkówki.
  • Pojawienie się zwyrodnienia plamki żółtej, w obrębie którego dotknięte są komórki centralne, czyli plamka. Jest to główna przyczyna utraty wzroku u pacjentów po pięćdziesiątce..
  • Rozwój dystrofii siatkówki, która jest chorobą dotykającą głównie osoby starsze. Ma to bezpośredni związek z ścieńczeniem warstwy siatkówki, początkowo jej rozpoznanie jest bardzo trudne..
  • Krwotok siatkówkowy może również wynikać ze starzenia.
  • Rozwój retinopatii cukrzycowej. Rozwija się od dziesięciu do dwunastu lat po cukrzycy, wpływa na siatkówkę i jej komórki nerwowe.
  • Możliwe jest również pojawienie się guzów na siatkówce..

Rozpoznanie patologii siatkówki będzie wymagało nie tylko specjalnego sprzętu, ale także dodatkowych badań. Terapia chorób siatkówki u osób starszych zwykle ma ostrożne rokowanie. Jednocześnie choroby wywoływane stanem zapalnym rokują korzystniej niż te związane z procesem starzenia się organizmu..

Jakie są funkcje błon oka?

Jakie narządy są ukryte w jamie brzusznej?

Jama brzuszna zawiera części ciała, które dostają się do układu pokarmowego. Obejmują one:

  • żołądek;
  • wątroba;
  • pęcherzyk żółciowy;
  • trzustka;
  • dwunastnica;
  • jelito cienkie;
  • dwukropek;
  • odbytnica;
  • odbyt.

Główna część układu pokarmowego. Jest to przedłużenie przełyku, które jest oddzielone od niego zastawką zasłaniającą wejście. Żołądek ma kształt woreczka wypełnionego pożywieniem i produkuje sok (specyficzny płyn) bogaty w enzymy rozkładające żywność.

Jelita to najdłuższa część przewodu pokarmowego. Rozpoczyna się po ujściu żołądka. Ma kształt pętli i kończy się wylotem. Jelito składa się z:

  • jelito cienkie;
  • dwukropek;
  • odbytnica.

Jelito cienkie składa się z dwunastnicy i jelita krętego, które łączą się z jelitem grubym, a jelito grube z odbytnicą. Główną funkcją jelit jest trawienie pokarmu i usuwanie jego pozostałości z organizmu.

Największy gruczoł w ludzkim ciele. Bierze również udział w procesie trawienia. Głównym zadaniem jest zapewnienie metabolizmu i udział w procesie hematopoezy. Znajduje się tuż pod przeponą i jest podzielony na dwie części zwane płatami. Łączy się z dwunastnicą, ściśle związaną z żyłą wrotną, komunikuje się i funkcjonuje z woreczkiem żółciowym.

Znajduje się pod membraną. Główne funkcje to:

  • w tworzeniu się elementów krwi;
  • ochrona ciała.

Śledziona zmienia rozmiar w zależności od ilości zgromadzonej krwi.

Nerki znajdują się również w jamie brzusznej, mimo że nie są związane z przewodem pokarmowym. Nerki - składają się ze sparowanych części, które pełnią ważną funkcję: regulację homeostazy. Mają kształt fasoli i biorą udział w procesie oddawania moczu. Moczowody znajdują się tuż nad nerkami..

To specyficzny pojemnik - worek przeznaczony do zbierania moczu.

  • Poprzedni Artykuł

    Nie poddajemy się - biegunka u dziecka jest leczona, najważniejsze jest, aby wiedzieć, jak prawidłowo znokautować biegunkę

Artykuły O Zapaleniu Wątroby