Resekcja jelit: wskazania do operacji, możliwe powikłania i konsekwencje po zespoleniu

Główny Zapalenie wyrostka robaczkowego

W przypadku prawie wszystkich chorób jelit wymagających operacji na końcu operacji wykonuje się zespolenie jelitowe. Pozwala to przywrócić funkcjonalność narządu, tak aby poziom życia pacjenta był jak najbardziej zbliżony do okresu, w którym nie było choroby. Nawet po usunięciu połowy jelita grubego metoda ta daje szansę na wznowienie pracy narządu. Jednak ta procedura nie zawsze przebiega bezproblemowo, w niektórych przypadkach niesie ze sobą konsekwencje nieszczelności zespolenia..


Zespolenie jelit jest koniecznym zabiegiem chirurgicznym po niektórych rodzajach operacji.

Co to jest zespolenie jelitowe iw jakich przypadkach jest przepisywane?

Zespolenie to połączenie dwóch pustych narządów i ich zszycie. W tym przypadku mówimy o zszyciu dwóch części jelita.

Istnieją dwa rodzaje operacji jelit wymagających późniejszego zespolenia - enteroktomia i resekcja.

W pierwszym przypadku jelito jest cięte, aby usunąć z niego ciało obce..

Podczas resekcji nie można zrezygnować z zespolenia, w tym przypadku jelito nie tylko przecina się, ale również usuwa się jego część, po zszyciu w taki czy inny sposób tylko dwóch części jelita (rodzaje zespolenia).

Zespolenie jelita grubego jest poważnym zabiegiem chirurgicznym. Wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, po którym pacjent wymaga długotrwałej rehabilitacji, a powikłania nie są wykluczone. Resekcję jelita z zespoleniem można zalecić w następujących przypadkach:

  1. Rak okrężnicy. Rak okrężnicy zajmuje czołowe miejsce wśród nowotworów występujących w krajach rozwiniętych. Przyczyną jego wystąpienia mogą być przetoki, polipy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, dziedziczność. Resekcja dotkniętego obszaru, po której następuje zespolenie, jest zalecana w początkowych stadiach choroby, ale można ją również wykonać w obecności przerzutów, ponieważ pozostawienie guza w jelicie z powodu możliwego krwawienia i niedrożności jelit z powodu wzrostu guza jest niebezpieczne.
  2. Niedrożność jelit. Niedrożność może wystąpić z powodu ciała obcego, obrzęku lub ciężkiego zaparcia. W tym drugim przypadku możesz przepłukać jelita, ale reszta najprawdopodobniej będzie wymagała operacji. Jeśli tkanka jelitowa już zaczęła obumierać z powodu przenoszonych naczyń, część jelita jest usuwana i wykonuje się zespolenie.
  3. Zawał jelit. W przypadku tej choroby odpływ krwi do jelit jest zakłócony lub całkowicie ustaje. Jest to niebezpieczny stan, który prowadzi do martwicy tkanek. Występuje częściej u osób starszych z chorobami serca.
  4. Choroba Crohna. To cały kompleks różnych stanów i objawów, które prowadzą do zaburzeń jelitowych. Choroby tej nie można leczyć operacyjnie, ale pacjenci muszą przejść operację, ponieważ w przebiegu choroby mogą pojawić się zagrażające życiu powikłania..

Film opowie o raku okrężnicy:

Rodzaje operacji jelit

Rodzaj operacji jelit zależy od choroby narządu, a także od okoliczności wymagających operacji. Jeśli jelito pęknie, należy je zszyć. Ta operacja nazywa się enterorrhaphy. Jeśli ciało obce dostanie się do jelita, stosuje się enterotomię, gdy jelito jest otwarte, oczyszczone z ciała obcego i zszyte. Jeśli konieczna jest stomia, wykonuje się kolostomię, jejunostomię, ileostomię, po wykonaniu otworu w żądanej części jelita i przeniesieniu na powierzchnię otrzewnej. W przypadku pojawienia się guza i niemożliwości usunięcia go poza nowotwór, wykonuje się sztuczny kanał między jelitami, nakładając zespolenie między jelitami.

Technika zespolenia stosowana jest do resekcji jelita, usunięcia zajętego miejsca jelita w celu przywrócenia żywotności i funkcjonalności narządu. Konieczność resekcji jelita może być spowodowana:

rosnące guzy; zgorzel; uwięzienie; skręt; zakrzepica naczyniowa; gruźlica; wrzodziejące zapalenie okrężnicy; promienica.

Przygotowanie i procedura

Tak poważny zabieg, jak zespolenie jelitowe, wymaga starannego przygotowania. Wcześniej przygotowanie odbywało się za pomocą lewatyw i diety.

Teraz pozostaje konieczność przestrzegania diety bez żużla (minimum 3 dni przed operacją), ale dzień przed operacją pacjentowi przepisuje się Fortrans, który szybko i skutecznie oczyszcza całe jelito.

Przed operacją należy całkowicie wykluczyć smażone potrawy, słodycze, ostre sosy, niektóre płatki zbożowe, fasolę, nasiona i orzechy.

Możesz zjeść gotowany ryż, gotowaną wołowinę lub kurczaka, proste krakersy. Nie przerywaj diety, ponieważ może to prowadzić do problemów podczas operacji. Czasami zaleca się wypicie Espumisanu przed operacją w celu wyeliminowania gazów..

Na dzień przed zabiegiem pacjentka je tylko śniadanie, a od obiadu zaczyna przyjmować Fortrans. Występuje w postaci proszku. Musisz wypić co najmniej 3-4 litry rozcieńczonego leku (1 saszetka na litr, 1 litr na godzinę). Po zażyciu leku po kilku godzinach pojawiają się bezbolesne wodniste stolce.

Fortrans uważany jest za najskuteczniejszy preparat do różnych zabiegów na jelitach. Pozwala na całkowite oczyszczenie w krótkim czasie. Sam zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Zespolenie ma 3 typy:

  • "Koniec końców". Najbardziej skuteczna i powszechnie stosowana metoda. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy połączone części jelita nie mają dużej różnicy w średnicy. Jeśli jest nieco mniejszy w częściach, chirurg lekko go tnie i powiększa światło, a następnie zszywa części krawędź do krawędzi.
  • Ramię w ramię. Ten rodzaj zespolenia wykonuje się po usunięciu znacznej części jelita. Po resekcji lekarz zszywa obie części jelita, wykonuje nacięcia i zszywa je na boki. Ta technika operacji jest uważana za najprostszą..
  • „Koniec na bok”. Ten typ zespolenia nadaje się do bardziej złożonych operacji. Jedna z części jelita jest mocno zszyta, tworząc kikut i wcześniej wyciskając całą zawartość. Druga część jelita jest przyszyta do boku kikuta. Następnie w bocznej części jelita głuchego wykonuje się zgrabne nacięcie tak, aby jego średnica pokrywała się z drugą częścią jelita, a brzegi zszyto.

Przygotowanie do operacji

Aby uzyskać jak najlepszy powrót do zdrowia po resekcji jelita, ważne jest, aby jak najlepiej przygotować narząd do operacji. W sytuacji awaryjnej przygotowanie ogranicza się do minimum badań, we wszystkich pozostałych przypadkach jest przeprowadzane w maksymalnym zakresie.

Oprócz konsultacji z różnymi specjalistami, badań krwi, moczu, EKG, pacjent będzie musiał oczyścić jelita, aby zapobiec powikłaniom infekcyjnym. W tym celu dzień przed operacją pacjent przyjmuje środki przeczyszczające, podaje się lewatywę oczyszczającą, pokarm jest płynny, z wyłączeniem roślin strączkowych, świeżych warzyw i owoców ze względu na obfitość błonnika, pieczywa, alkoholu.

Co to jest zespolenie, gdy jest używane?

Zespolenie to sposób na przywrócenie ciągłości jelita w celu późniejszego usunięcia organu lub jego części. Innymi słowy, tworząc obejście dla jedzenia, zszywając dwa kawałki jelita.

Potrzeba zespolenia pojawia się po operacjach jelit, takich jak resekcja i enterotomia. W tym drugim przypadku światło części jelita cienkiego jest otwierane w celu usunięcia z niego ciała obcego..

W przeciwieństwie do enterotomii resekcja jelita obejmuje nie tylko rozwarstwienie, ale także usunięcie części jelita lub całego zajętego narządu. Resekcja bez dalszego zespolenia jest niedopuszczalna.

Przygotowanie do zabiegu obejmuje: wykonanie testów, przeprowadzenie badań, oczyszczenie jelit środkami przeczyszczającymi oraz dietę bez żużla. Złożona operacja przeprowadzana w znieczuleniu ogólnym jest zalecana w przypadku następujących patologii:
Nowotwory złośliwe jelita: rak odbytnicy, okrężnicy, wrzody małe, duże i dwunastnicy. Rak okrężnicy zajmuje czołowe miejsce w światowych statystykach.
Choroby przedrakowe prowadzą do pojawienia się nowotworów złośliwych:

  • Choroba Crohna;
  • polipy;
  • przewlekłe zapalenie paraproctitis;
  • niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Spożywanie małych ilości błonnika może również wiązać się z rozwojem raka okrężnicy. Usunięcie guza, a następnie zespolenie przeprowadza się zarówno na początkowych etapach rozwoju choroby, jak iw przypadku powikłań, przerzutów.

Niedrożność jelit (skręt, wgłobienie, guzki) jest patologią charakteryzującą się częściowym lub całkowitym przerwaniem ruchu treści wewnętrznych przez jelita.

Zabieg chirurgiczny jest głównym sposobem leczenia objawów zatrucia i zapalenia otrzewnej. W przypadku ostrej niedrożności jelit mechaniczna niedrożność jest usuwana aż do resekcji jelita i powstaje ścieżka by-passu z nałożeniem zespolenia.
Choroba Leśniowskiego-Crohna jest nieswoistą, przewlekłą chorobą zapalną, która atakuje dowolną część przewodu pokarmowego. W przypadku powikłania choroby, usunięcia przetok, otwarcia ropni, resekcji zajętego odcinka jelita, po czym następuje zespolenie.
Wrzód dwunastnicy charakteryzuje się głębokim ubytkiem błony śluzowej. Operacja chirurgiczna, której celem jest zmniejszenie produkcji kwasu solnego, odbywa się poprzez zastosowanie wagotomii i dystalnej resekcji żołądka, po czym przywrócona zostaje ciągłość przewodu pokarmowego za pomocą zespolenia według metody Billroth - I (metoda „end-to-end”).

Przeciwwskazania

Nie ma konkretnych wytycznych, kiedy należy unikać zespolenia jelitowego. Decyzję o dopuszczalności / niedopuszczalności operacji podejmuje chirurg na podstawie zarówno ogólnego stanu pacjenta, jak i stanu jego jelit. Jednak nadal można sformułować kilka ogólnych zaleceń. Dlatego nie zaleca się tworzenia zespolenia okrężnicy w przypadku infekcji jelitowej. Jeśli chodzi o jelito cienkie, preferowane jest leczenie zachowawcze w obecności jednego z następujących czynników:

  • Pooperacyjne zapalenie otrzewnej.
  • Nieszczelne poprzednie zespolenie.
  • Zakłócenie przepływu krwi przez krezkę.
  • Silny obrzęk lub wzdęcie jelit.
  • Wyczerpanie pacjenta.
  • Przewlekły niedobór steroidów.
  • Ogólny niestabilny stan pacjenta z koniecznością ciągłego monitorowania naruszeń.

Metody zespoleń:

We współczesnej praktyce chirurgicznej preferowana jest pierwsza i tylko wtedy, gdy niemożliwe jest przeprowadzenie takiej operacji, wybiera się drugą metodę..

Nakładka od końca do końca

Pod względem technicznym najprostszą i najszybszą ze wszystkich technik zespolenia wyróżnia się zszyciem dwóch końców jednorodnych narządów pustych.
Metoda jest skuteczna pod warunkiem, że różnica w średnicy zszytych końców jelita jest niewielka, przy zachowaniu prawidłowej techniki zespolenia.

Formacja z boku na bok

W tej metodzie zespolenia dwa narządy wklęsłe są zszywane ze sobą powierzchniami bocznymi, na końcach jelit zakładane są szwy dwurzędowe, po czym kikuty są dodatkowo zszywane szwem Lamberta.
Tworzenie zespolenia według tego typu wykonuje się w przypadku resekcji dużego odcinka jelita.

Metoda od końca do boku

Ta metoda jest również nazywana „według Hofmeister-Finsterer”, jest ulepszoną metodą Billroth-II („side-to-side”) i jest stosowana w złożonych zabiegach chirurgicznych. Jedna część jelita, uprzednio oczyszczona z zawartości, jest przyszywana, tworząc kikut na jego bocznej powierzchni, ciągłym szwem
Lambert zaszył drugą część jelita. Ponadto na bocznej powierzchni jelita głuchoniemego wykonuje się nacięcie, które pokrywa się ze średnicą drugiej części jelita, a krawędzie są zszywane.

Przygotowania do resekcji

Kompleks środków przygotowujących pacjenta do resekcji jelita obejmuje kilka obowiązkowych punktów:

  1. Diagnostyka wycinanego obszaru jelita i narządów z nim sąsiadujących.
  2. Badanie laboratoryjne krwi pacjenta, sprawdzenie jej krzepliwości, czyli ustawienie czasu protrombinowego. Ponadto sprawdzana jest funkcja nerek i innych ważnych narządów..
  3. Pacjent jest badany przez specjalistę, który może potwierdzić iw razie potrzeby anulować resekcję.
  4. Anestezjolog poznaje pacjenta i ocenia jego dane fizjologiczne pod kątem prawidłowego wybudzenia znieczulenia.

Konsekwencje operacji, powikłania, rehabilitacja

Konsekwencje operacji nie zawsze mogą mieć pozytywny wynik, a powikłania po niej nie są rzadkie:

  • Specjalne sterylne warunki na sali operacyjnej, odkażone powierzchnie i narzędzia minimalizują ryzyko infekcji. Ale w przypadku nieprzestrzegania środków sterylizacji możliwe jest zakażenie rany. W tym przypadku występuje zaczerwienienie, ropienie szwu, gorączka, osłabienie..
  • Krwawienie wewnętrzne, niebezpieczne, ponieważ w przeciwieństwie do zewnętrznych nie pojawia się natychmiast.
  • Jelito jest podatne na powstawanie blizn po operacji, co może wywołać niedrożność jelit i stać się przyczyną powtarzania operacji.
  • Zespół zespolenia pooperacyjnego to proces zapalny, który występuje w miejscu narządu jelita wydrążonego połączonego zespoleniem. Na stan zapalny mogą wpływać: reakcje na materiał szewu chirurgicznego, niezdolność do dopasowania się do siebie zszytych błon śluzowych, uszkodzenie tkanek podczas operacji. Zapalenie zespoleń może być przewlekłe, nieżytowe, erozyjne.

Komplikuje to fakt, że puste narządy operowane nadal funkcjonują i mogą zostać uszkodzone przez kał. Z tego powodu pacjentowi wolno pić wodę w pierwszych dniach po operacji, stopniowo przechodząc na inne płyny: kompoty, buliony. W ciągu dwóch tygodni przeciwwskazane jest spożywanie pikantnych, słonych produktów mącznych, pokarmów bogatych w błonnik, tłustych. Wyklucza się aktywność fizyczną, podnoszenie ciężarów podczas pogody po operacji.

Okres pooperacyjny i powikłania

Spożywanie zbóż zmniejszy stres jelitowy.

Po operacji jelita pacjent musi przejść obowiązkowy kurs rehabilitacji. Niestety, powikłania po resekcji jelita są bardzo częste, nawet przy dużym profesjonalizmie chirurga.

W pierwszych dniach po operacji pacjent jest monitorowany w szpitalu. Niewielkie krwawienie jest możliwe, ale nie zawsze jest niebezpieczne. Szwy są regularnie sprawdzane i przetwarzane.

Za pierwszym razem po operacji można pić wyłącznie wodę bez gazu, po kilku dniach płynne jedzenie jest dopuszczalne. Wynika to z faktu, że po tak poważnej operacji należy zmniejszyć obciążenie jelit i unikać stolca przynajmniej przez pierwsze 3-4 dni.

Prawidłowe odżywianie jest szczególnie ważne w okresie pooperacyjnym. Powinien zapewnić luźne stolce i uzupełnić siły organizmu po operacji brzucha. Dozwolone są tylko te produkty, które nie powodują zwiększonego tworzenia się gazów, zaparć i nie podrażniają jelit.

Dozwolone płynne zboża, produkty mleczne, po chwili błonnik (owoce i warzywa), gotowane mięso, zupy przecierowe.

Powikłania po operacji mogą pojawić się zarówno z winy samego pacjenta (nieprzestrzeganie schematu, niewłaściwa dieta, wzmożona aktywność fizyczna), jak iz winy okoliczności. Powikłania po zespoleniu:

Infekcja. Lekarze na sali operacyjnej przestrzegają wszystkich zasad bezpieczeństwa. Wszystkie powierzchnie są dezynfekowane, ale nawet w tym przypadku nie zawsze można uniknąć zakażenia rany. W przypadku infekcji występuje zaczerwienienie i ropienie szwu, gorączka, osłabienie. Przeszkoda. Po operacji jelita mogą sklejać się z powodu blizn. W niektórych przypadkach jelito zostaje załamane, co również prowadzi do niedrożności. Ta komplikacja może nie pojawić się natychmiast, ale jakiś czas po operacji. Wymaga wielokrotnej operacji. Krwawienie. Operacji jamy brzusznej najczęściej towarzyszy utrata krwi. Krwawienie wewnętrzne jest uważane za najbardziej niebezpieczne po operacji, ponieważ jego pacjent może nie zauważyć od razu.

Niemożliwe jest całkowite zabezpieczenie się przed powikłaniami po operacji, ale możesz znacznie zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia, jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń lekarza, regularnie przechodzisz badanie profilaktyczne po operacji, przestrzegaj zasad dietetycznych.

Udostępnij ten artykuł znajomym w swojej ulubionej sieci społecznościowej za pomocą przycisków społecznościowych. podziękować!

Operacje jelit są uważane za jedne z najtrudniejszych. Chirurg musi nie tylko wyeliminować patologię, ale także zachować maksymalną funkcjonalność narządu. Aby połączyć puste narządy podczas operacji, stosuje się specjalną technikę - zespolenie..

Zespolenie jelitowe

Głównym zadaniem każdego lekarza jest nie tylko uratowanie życia pacjenta i złagodzenie jego sytuacji awaryjnej, ale także przywrócenie mu normalnego i pełnoprawnego życia. Jeśli to możliwe, po leczeniu osoba powinna wrócić do stylu życia, który prowadził wcześniej: gotowość do tego samego wysiłku fizycznego, pełne życie bez ograniczeń.

Cel, powód

Zespolenie stosuje się podczas operacji w celu połączenia ze sobą narządów pustych.

Najczęściej ta metoda jest stosowana podczas wycinania określonego odcinka jelita. Lekarz wstępnie ocenia żywotność miejsca, jego zdolność do perystaltyki. Sprawdza również obecność różnych stanów zapalnych i dodatkowych patologii. Następnie lekarz jasno określa granice resekowanego obszaru, a następnie rodzaj nadchodzącego zespolenia.

Głównym celem zespolenia jest udrożnienie jelit po resekcji.

Rodzaje zespoleń

Specjaliści zwykle identyfikują kilka głównych metod stosowania zespolenia:

  1. Koniec końców. Ta metoda zawsze była uważana za najbardziej skuteczną iw porównaniu z innymi prostą. Jedynym zastrzeżeniem jest to, że tę metodę można zastosować tylko wtedy, gdy różnica w średnicy połączonych sekcji nie jest zbyt duża. W obszarze o mniejszej średnicy wykonuje się małe nacięcie, aby w ten sposób nieznacznie zwiększyć światło narządu.
  2. Ramię w ramię. W takim przypadku chirurg przecina oba kikuty wzdłużnie, wyciska zawartość, a następnie zszywa razem szwem Lambert. Ponadto długość takiego szwu powinna być co najmniej 2 razy większa od wielkości szczeliny. Ta metoda zespolenia jest zalecana, gdy istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo wystąpienia napięcia w miejscu zespolenia lub gdy resekcja zbyt dużego odcinka jelita.

Nawiasem mówiąc, należy zauważyć, że ze względu na naturalne cechy ludzkiego ciała, jeśli operacja została przeprowadzona zgodnie z oczekiwaniami, a powrót do zdrowia po operacji przebiega bez powikłań, jest wysoce prawdopodobne, że zszyty odcinek jelita może się nawet wyprostować w przyszłości..

  1. Koniec z boku. Metoda polega na pobraniu otwartego końca jednego jelita i przyłożeniu go do boku drugiego. W drugiej z kolei formuje się kikut, a następnie pewien odcinek ściany jest otwierany z boku na tej samej zasadzie, co w zespoleniu z boku na bok. Następnie do tego nacięcia przykłada się otwarty koniec pierwszego jelita i zszywa szwem Lamberta.

W operacjach jelita grubego i cienkiego stosuje się wszelkiego rodzaju zespolenia. W rzeczywistości nie ma tu żadnych niuansów i funkcji. Jedyna różnica polega na tym, że jelito cienkie zszywa się szwem „jednopiętrowym”, ale gruby jest już „wielokondygnacyjny” (pierwszy raz zakładany jest z nakłuciem całej grubości ściany okrężnicy, ale za drugim - na powierzchni kulki bez przekłuwania błony śluzowej).

Dodatkowe zalecenia

Należy rozumieć, że zespolenie jest dość złożoną interwencją chirurgiczną, która wymaga długiej i dokładnej odbudowy organizmu i funkcji jelit. Dlatego po takiej operacji pacjent nadal będzie musiał przejść specjalny kurs rehabilitacyjny, który obejmuje ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia fizjoterapeutyczne oraz ścisłą dietę. Wszystkie te wskazówki muszą być ściśle przestrzegane w połączeniu ze sobą. Tylko wtedy zwiększą się szanse na pomyślne wyleczenie..

Dieta jest bardzo ważna w okresie rekonwalescencji. Powinien być jak najbardziej delikatny dla żołądka i nie podrażniać już uszkodzonych ścian jelit. Należy rozumieć, że zespolenie to metoda interwencji chirurgicznej, która została zastosowana z powodu wystąpienia poważnej patologii. Najczęściej taka patologia może być spowodowana chorobą. Dlatego dieta pooperacyjna ma przede wszystkim za zadanie zapobiegać ponownemu zaostrzeniu pierwotnej choroby. Wszystkie te zalecenia są bardzo ważne, ponieważ według statystyk po zespoleniu prawdopodobieństwo wystąpienia różnych powikłań jest zbyt wysokie..

Aby uniknąć dalszego rozwoju zapalenia otrzewnej lub innych powikłań, które mogą wystąpić po zespoleniu jelitowym, chirurg, początkowo w trakcie operacji, musi dokładnie zdezynfekować nie tylko obszar, w którym operowano, ale także okoliczne narządy i szew. Szew należy dokładnie obrobić. Bardzo ważne będzie również staranne przetworzenie zewnętrznych szwów na ciele pacjenta, aby zapobiec przedostawaniu się infekcji i bakterii do organizmu człowieka..

Ponadto każdy pacjent musi zrozumieć, że przede wszystkim sam musi monitorować stan swojego ciała i przywracanie jego funkcji. Konieczne jest ciągłe monitorowanie przepuszczalności jelita, ponieważ w 20% przypadków mogą wystąpić zrosty jelitowe. Aby mieć pewność, że proces rehabilitacji przebiega normalnie, wskazane jest regularne wykonywanie badania rentgenowskiego, które pomoże zidentyfikować jakąkolwiek patologię w takiej chorobie..

Możliwe komplikacje

Jak już wspomniano, po zespoleniu ryzyko powikłań jest niezwykle wysokie. Najpopularniejsze z nich to:

  1. Choroba wrzodowa. Wrzody mogą pojawić się w wyniku problemów z gojeniem niektórych obszarów ściany jelita.
  2. Rozbieżność szwów. Zawartość jelita wywiera silny nacisk na jego ściany, dlatego w wyniku perystaltyki zszywane miejsca mogą się rozchodzić.
  3. Przeszkoda. Dość często powikłanie spowodowane zrostami pooperacyjnymi.
  4. Krwotok wewnętrzny.
  5. Pooperacyjne zapalenie otrzewnej. Jeśli się rozwija, to najczęściej dość szybko po operacji jest wywoływane przez infekcję w jamie brzusznej.

Konieczne jest przede wszystkim skupienie się na pacjencie, że po takiej operacji będzie musiał być obserwowany przez lekarza przez całe życie, ponieważ w miejscu zespolenia mogą w dowolnym momencie pojawić się różne patologie. Ściany jelita są tam zbyt cienkie i w tym miejscu jak również w miejscu blizny mogą wystąpić łzy, wrzody i stany zapalne.

Niewypłacalność

Niepowodzenie jest stanem patologicznym, w którym szew pooperacyjny „przecieka”, a zawartość jelita wychodzi poza nie przez ten przeciek. Przyczyną nieszczelności zespolenia jelitowego jest rozbieżność szwów pooperacyjnych. Wyróżnia się następujące rodzaje upadłości:

  • Wolny wyciek. Szczelność zespolenia jest całkowicie zerwana, przeciek nie jest niczym ograniczony. W tym przypadku stan pacjenta się pogarsza, pojawiają się objawy rozlanego zapalenia otrzewnej. Aby ocenić rozległość problemu, konieczne jest ponowne rozcięcie przedniej ściany jamy brzusznej.
  • Ograniczony wyciek. Wyciek treści jelitowej jest częściowo powstrzymywany przez sieć i sąsiednie narządy. Jeśli problem nie zostanie wyeliminowany, możliwe jest powstanie ropnia okołojelitowego.
  • Mini wyciek. Wyciek treści jelitowej w małych objętościach. Występuje późno po operacji, po utworzeniu już zespolenia jelitowego. Zwykle nie występuje ropień..

Jakie rodzaje zespoleń stosuje się w chirurgii?

Anastomoza wyróżnia się połączonymi częściami:

  • przełyku - między końcem przełyku a dwunastnicą z pominięciem żołądka;
  • żołądkowo-jelitowy (zespolenie żołądkowo-jelitowe) - między żołądkiem a jelitami;
  • jelitowy.

Trzecia opcja jest niezbędnym elementem większości operacji jelit. Wśród tego typu wyróżnia się zespolenia:

  • jelito cienkie,
  • jelito cienkie,
  • tłuste jelito.

Ponadto w chirurgii jamy brzusznej (sekcja dotycząca operacji na narządach jamy brzusznej) zwyczajowo, w zależności od techniki wykonywania połączenia odcinka przywodzenia i wydzielania, rozróżnia się niektóre rodzaje zespoleń:

  • koniec końców;
  • ramię w ramię;
  • koniec do boku;
  • strona do końca.

Musisz udać się do szpitala w następujących przypadkach

  • Objawy infekcji, w tym gorączka i dreszcze
  • Zaczerwienienie, obrzęk, zwiększony ból, krwawienie lub wydzielina z nacięcia;
  • Kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej lub silne nudności lub wymioty;
  • Zwiększony ból brzucha
  • Krew w stolcu
  • Problemy z oddawaniem moczu (np. Ból, pieczenie, częste oddawanie moczu, krew w moczu) lub niemożność oddania moczu;
  • Utrzymujące się nudności i / lub wymioty;
  • Ból i (lub) obrzęk nóg, łydek, stóp, nagły ból w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu;
  • Wszelkie inne niepokojące objawy.

Jakie powinno być zespolenie?

Utworzone zespolenie musi odpowiadać oczekiwanym celom funkcjonalnym, w przeciwnym razie operacja na pacjencie nie ma sensu. Główne wymagania to:

  • zapewnienie dostatecznej szerokości prześwitu, tak aby zwężenie nie utrudniało przejścia zawartości;
  • brak lub minimalna ingerencja w mechanizm perystaltyki (skurcz mięśni jelit);
  • całkowita szczelność szwów zapewniająca połączenie.

Dla chirurga ważne jest nie tylko ustalenie, jaki rodzaj zespolenia zostanie zastosowany, ale także z jakim szwem przymocować końce. Uwzględnia to:

  • jelito i jego cechy anatomiczne;
  • obecność objawów zapalnych w miejscu operacji;
  • zespolenia jelitowe wymagają wstępnej oceny żywotności ściany, lekarz dokładnie bada ją kolorem, zdolnością do kurczenia się.

Najczęściej używane szwy klasyczne to:

  • Gumby lub guzkowe - nakłucia igłą wykonuje się przez warstwę podśluzową i mięśniową, bez chwytania błony śluzowej;
  • Lambert - zszywa się błonę surowiczą (zewnętrzną od ściany jelita) i warstwę mięśniową.

Rodzaje operacji jelit

Najczęściej operacje takie jak enterotomia i resekcja są wykonywane na jelitach. Pierwszy typ wybiera się, jeśli w narządzie znajduje się ciało obce. Jej istota polega na chirurgicznym otwarciu jelita skalpelem lub nożem elektrycznym. Szew dobiera się w zależności od przekroju jelita, obecności lub braku procesu zapalnego w obszarze interwencji. Ranę zszywa się tzw. Przerywanym szwem Gumby'ego, wykonując nakłucie przez warstwę mięśniową, podśluzówkową bez uwięzienia błony śluzowej, a także szew Lamberta, łączący surowicze (okrywa jelito cienkie od zewnątrz) i błonę mięśniową.

Resekcja oznacza chirurgiczne usunięcie organu lub jego części. Przed jego wdrożeniem lekarz ocenia żywotność ściany jelita (kolor, zdolność do kurczenia się, obecność procesu zapalnego). Po określeniu przez lekarza granic obszaru po resekcji wybiera rodzaj zespolenia.

Opis i charakterystyka istoty zespoleń

Powstanie zespolenia jelitowego zwykle poprzedzone jest usunięciem części jelita (resekcja). Ponadto konieczne staje się połączenie końca wiodącego i wychodzącego.

Typ od końca do końca

Służy do zszycia dwóch identycznych odcinków okrężnicy lub jelita cienkiego. Odbywa się to za pomocą dwu- lub trzyrzędowego szwu. Uważa się, że jest najbardziej korzystny pod względem zgodności z cechami i funkcjami anatomicznymi. Ale technicznie trudne do zrobienia.

Warunkiem podłączenia jest brak dużej różnicy w średnicach porównywanych obszarów. Mniejszy koniec jest nacięty, aby idealnie pasował. Metoda stosowana po resekcji esicy, w leczeniu niedrożności jelit.

Zespolenie koniec do boku

Metodę stosuje się do łączenia części jelita cienkiego lub z jednej strony - małej, z drugiej - dużej. Jelito cienkie jest zwykle przyszywane z boku ściany okrężnicy. Zapewnia 2 etapy:

  1. W pierwszym etapie od końca odwodzącej okrężnicy tworzy się gęsty kikut. Drugi (otwarty) koniec jest zakładany z boku w zamierzonym miejscu zespolenia i zszywany wzdłuż tylnej ściany szwem Lambert.
  2. Następnie wykonuje się nacięcie wzdłuż jelita odprowadzającego na długości równej średnicy odcinka przywodzącego, a ścianę przednią zszywa się szwem ciągłym.

Typ z boku na bok

Różni się od poprzednich wersji wstępnym „ślepym” zamknięciem dwurzędowym szwem i tworzeniem kikutów z połączonych pętli jelitowych. Koniec znajdujący się nad kikutem łączy się powierzchnią boczną z częścią leżącą poniżej szwem Lambert, który jest 2 razy dłuższy od średnicy światła. Uważa się, że technicznie najłatwiej jest wykonać takie zespolenie..

Może być stosowany zarówno między jednorodnymi częściami jelita, jak i do łączenia obszarów niejednorodnych. Główne wskazania:

  • potrzeba resekcji dużego obszaru;
  • niebezpieczeństwo nadmiernego rozciągnięcia w okolicy zespolenia;
  • mała średnica połączonych sekcji;
  • powstanie zespolenia między jelitem cienkim a żołądkiem.

Zalety metody to:

  • nie ma potrzeby zszywania krezki różnych obszarów;
  • szczelne połączenie;
  • gwarantowane zapobieganie powstawaniu przetok jelitowych.

Typ side-to-end Wybranie tego typu zespolenia oznacza, że ​​chirurg zamierza wszyć koniec narządu lub jelita po resekcji do utworzonego otworu na bocznej powierzchni pętli przywodziciela. Najczęściej stosowany po resekcji prawej połowy jelita grubego w celu połączenia jelita cienkiego i grubego.

Połączenie może być podłużne lub poprzeczne (korzystniej) w stosunku do głównej osi. W przypadku zespolenia poprzecznego krzyżuje się mniej włókien mięśniowych. Nie przerywa fali perystaltyki.

Jak klasyfikowane są resekcje

Resekcja jest klasyfikowana według wielu cech. Na przykład według rodzaju jelita, które przeszło operację: resekcja jelita cienkiego, podczas której usuwa się część jelita cienkiego, oraz resekcja jelita grubego, podczas której wycina się część jelita grubego.

W ten sam sposób operację jelita cienkiego i jelita grubego klasyfikuje się:

  1. Jelito cienkie dzieli się na 3 sekcje - jelito kręte, jelito czcze i dwunastnicę 12.
  2. W jelicie grubym wyróżnia się również 3 przekroje - kątnicę, okrężnicę i odbytnicę..

Zespolenie różni się również pod względem typów:

  1. „Od końca do końca” - podczas takiej operacji jelita sąsiednich odcinków zostają połączone, bez naruszania ogólnej anatomii jelita cienkiego. Oznacza to, że na przykład okrężnica i okrężnica esicy lub jelito kręte i okrężnica wstępująca są połączone. Takie zszycie jelita nie zaburza ogólnej fizjologii jelita cienkiego, jednak stwarza dodatkowe ryzyko powstawania blizn na tkankach jelit, które mogą powodować niedrożność jelit..
  2. „Na boki” - polega na zszyciu części jelita, które są do siebie równoległe. Istnieje silne zespolenie i nie ma ryzyka niedrożności.
  3. „Bok do końca” łączy koniec odwodzący i przywodzący jelita, to znaczy jeden koniec jelita jest wycofywany z sekcji podczas resekcji i doprowadzany do sąsiedniej sekcji, na przykład zespolenie jelita krętego i kątnicy lub okrężnicy poprzecznej i jelita zstępującego.

Istnieje kilka głównych powodów, dla których wykonuje się resekcję jelita:

  1. Volvulus, zwany również niedrożnością stagnacji.
  2. W przypadku wejścia jednej części jelita do innej części. Zjawisko to nazywa się wgłobieniem..
  3. Tworzenie węzłów między różnymi częściami jelita.
  4. Rak jelita grubego lub jelita cienkiego.
  5. Śmierć części jelita. Taka sytuacja jest możliwa np. Przy uduszonej przepuklinie, gdy część jelita cienkiego wpadła w szczelinę przepuklinową.

Zapobieganie powikłaniom

Powikłaniami zespolenia mogą być:

  • rozbieżność szwów;
  • zapalenie w okolicy zespolenia (zapalenie zespolenia);
  • krwawienie z uszkodzonych naczyń;
  • tworzenie pięściowych przejść;
  • zwężenie z niedrożnością jelit.

Aby uniknąć zrostów i połknięcia treści jelitowej do jamy brzusznej:

  • obszar operacji jest pokryty serwetkami;
  • nacięcie w celu zszycia końców wykonuje się po zaciśnięciu pętli jelitowej specjalną miazgą jelitową i wyciśnięciu zawartości;
  • nacięcie krawędzi krezki („okienka”) jest zszywane;
  • drożność utworzonego zespolenia określa się przez badanie palpacyjne do zakończenia operacji;
  • w okresie pooperacyjnym przepisywane są antybiotyki o szerokim spektrum działania;
  • kurs rehabilitacji koniecznie obejmuje dietę, ćwiczenia fizjoterapeutyczne i ćwiczenia oddechowe.

Jeśli pojawi się niedrożność jelit

Wystąpienie niedrożności może spowodować obrzęk okolicy zespolenia, zwężenie blizny. W przypadku ostrych objawów wykonuje się powtórną laparotomię (nacięcie w jamie brzusznej i otwarcie jamy brzusznej) z usunięciem patologii.

W przypadku przewlekłej niedrożności w długotrwałym okresie pooperacyjnym zalecana jest intensywna antybiotykoterapia, usuwanie zatrucia. Pacjent jest badany w celu rozwiązania problemu konieczności operacji.


Wszelkie powikłania wymagają leczenia

Nowoczesne sposoby ochrony anastomoz

W bezpośrednim okresie pooperacyjnym możliwy jest rozwój zespolenia. Uważa się, że jest to spowodowane:

  • reakcja zapalna na materiał do szycia;
  • aktywacja warunkowo patogennej flory jelitowej.

Do leczenia późniejszych bliznowaciejących zwężeń zespolenia przełyku, montaż z endoskopem stentów poliestrowych (rozszerzające się rurki podtrzymujące ściany w stanie rozprężonym).

W celu wzmocnienia szwów w chirurgii jamy brzusznej stosuje się autoprzeszczepy (zawinięcie własnych tkanek):

  • z otrzewnej;
  • uszczelnienie olejowe;
  • zawiesiny tłuszczowe;
  • płat krezkowy;
  • surowiczo-mięśniowy płat ściany żołądka.

Jednak wielu chirurgów ogranicza użycie sieci i otrzewnej na szypułce karmiącej z naczyniem krwionośnym tylko do ostatniego etapu resekcji okrężnicy, ponieważ metody te są uważane za przyczynę pooperacyjnego ropienia i zrostów.

Powszechnie przyjmuje się, że różne ochraniacze wypełnione lekami hamują miejscowe zapalenie. Należą do nich klej o biokompatybilnej zawartości przeciwbakteryjnej. Obejmuje funkcję ochronną:

  • kolagen;
  • etery celulozy;
  • poliwinylopirolidon (biopolimer);
  • Sanguirithrin.

A także antybiotyki i środki antyseptyczne:

Klej chirurgiczny twardnieje podczas utwardzania, więc możliwe jest zwężenie zespolenia. Za bardziej obiecujące uważa się żele i roztwory kwasu hialuronowego. Substancja ta jest naturalnym polisacharydem wydzielanym przez tkanki organiczne i niektóre bakterie. Wchodzi w skład ściany komórkowej jelita, dlatego idealnie nadaje się do przyspieszenia regeneracji tkanek zespoleń, nie powoduje stanów zapalnych.

Kwas hialuronowy jest wbudowywany w biokompatybilne, samowchłanialne filmy. Proponowana jest modyfikacja jego związku kwasem 5-aminosalicylowym (substancja zaliczana jest do klasy niesteroidowych leków przeciwzapalnych).

Pooperacyjne zaparcia atoniczne

Koprostaza (przekrwienie kału) jest szczególnie częste u pacjentów w podeszłym wieku. Nawet krótkotrwały odpoczynek w łóżku i ich dieta zaburzają funkcjonowanie jelit. Zaparcia mogą być spastyczne lub atoniczne. Utrata napięcia mięśniowego ustępuje wraz ze wzrostem diety i aktywności fizycznej.

Aby pobudzić jelita, przepisuje się niewielką ilość oczyszczającej lewatywy z hipertonicznym roztworem soli na 3-4 dni. Jeśli pacjent potrzebuje długotrwałego wykluczenia przyjmowania pokarmu, wówczas stosuje się wewnętrznie olej wazelinowy lub Mucofalk.

W przypadku zaparć spastycznych konieczne jest:

  • łagodzić ból za pomocą leków o działaniu przeciwbólowym w postaci doodbytniczych czopków;
  • obniżyć napięcie zwieraczy odbytnicy za pomocą leków z grupy przeciwskurczowej (No-shpy, Papaverina);
  • aby zmiękczyć kał, mikroklystry sporządza się z ciepłego oleju wazelinowego na roztworze furacyliny.
  • liście senesu,
  • kora kruszyny,
  • korzeń rabarbaru,
  • Bisakodyl,
  • olej rycynowy,
  • Gutalax.

Działanie osmotyczne posiada:

  • Sól Glauber's i Karlovy Vary;
  • siarczan magnezu;
  • laktoza i laktuloza;
  • Mannitol;
  • Glicerol.

Środki przeczyszczające zwiększające ilość błonnika w okrężnicy - Mucofalk.

Cechy rehabilitacji

Rehabilitacja ma na celu zapobieganie rozwojowi powikłań. Brak zespolenia przełykowo-jelitowego występuje w 12% przypadków i prawie zawsze jest obarczony śmiercią. Występuje na tle nietolerancji materiału do szycia lub dysbiozy, zwężenia światła. Aby temu zapobiec, należy monitorować stan szwów, w razie potrzeby zainstalować ekspandery lub obszyć materiał.

Aby zapobiec zrostowi i bliznowaceniu, zapaleniu otrzewnej, ważne jest przestrzeganie szeregu zasad podczas operacji (przestrzeganie bezpłodności, przecinanie zszytych końcówek wyłącznie po ściśnięciu pętli jelitowej i jej zaciśnięciu, wewnętrzna kontrola drożności palcami po zapięciu) i po (dieta, ćwiczenia, terapia lekowa, ćwiczenia oddechowe ).

Zastosowanie szwu jednorzędowego podczas zespolenia jelit pozwala uniknąć infekcji. Uważa się, że jest bardziej szczelny. Dopuszczalne jest wewnętrzne wprowadzenie środka ochronnego w czasie rehabilitacji lub przyjmowania antybiotyków.

Zespolenie jelitowe to złożona interwencja chirurgiczna, która wymaga od chirurga wysokiego profesjonalizmu

Po operacji nie można iść do toalety i przeciążać przewodu pokarmowego przez trzy do czterech dni. Dlatego pierwsze 24-48 godzin to post na wodzie bez gazu. Następnie dozwolone jest włączenie bardzo płynnych zbóż.

W przyszłości odżywianie powinno mieć na celu przywrócenie sił. Należy jednak unikać podrażnień narządów, zaparć, twardych stolców, wzdęć. Stopniowo do diety dodawane są nabiał, chude mięso, błonnik, zupy i przeciery. Musisz wypijać co najmniej 2 litry płynów dziennie.

Ważne jest, aby pozostać w łóżku i unikać wysiłku fizycznego. Utworzenie zespolenia jelitowego powinno odbywać się pod nadzorem lekarza..

Przyczyny techniczne

Czasami powikłania są związane z nieudolną lub niewystarczająco wykwalifikowaną operacją. Prowadzi to do nadmiernego naprężenia materiału szwu, niepotrzebnego nakładania szwów wielorzędowych. Na skrzyżowaniu wypada fibryna i powstaje mechaniczna przeszkoda.

Zespolenia jelita wymagają przestrzegania techniki operacyjnej, starannego rozważenia stanu tkanek oraz umiejętności chirurga. Stosuje się je w wyniku operacji tylko przy braku zachowawczych metod leczenia choroby podstawowej..

Powody wykonania bypassu żołądka Roux-en-Y

Operacja jest stosowana w przypadku ciężkiej otyłości. Lekarze używają miary zwanej wskaźnikiem masy ciała (BMI), aby określić stopień otyłości. Normalne BMI - 18,5-25.

Bypass żołądka to opcja utraty wagi dla osób z:

  • BMI powyżej 40;
  • BMI 35-39,9 i choroby zagrażające życiu, takie jak choroby serca lub cukrzyca;
  • BMI 35-39,9 oraz osoby z poważną niepełnosprawnością fizyczną, która wpływa na zatrudnienie, mobilność, życie rodzinne.

Sukces operacji bajpasu żołądka zależy od późniejszego stylu życia. Przy odpowiednim podejściu nastąpi znaczna poprawa zdrowia:

Artykuły O Zapaleniu Wątroby