Oznaczanie włókna (metoda Kushnera i Ganaka zmodyfikowana przez Kogana)

Główny Zapalenie wyrostka robaczkowego

Metoda opiera się na oczyszczaniu celulozy z jej substancji towarzyszących poprzez traktowanie badanych produktów mieszaniną mocnych kwasów octowego i azotowego. W tym przypadku, ze względu na utleniające i hydrolizujące właściwości kwasu azotowego, substancje towarzyszące włóknu ulegają przemianie w związki rozpuszczalne w kwasie octowym.

Metoda oznaczania. 1 g dobrze zmielonej badanej substancji umieszcza się w 75 ml kolbie w kształcie jajka z lekko odciągniętym dnem (Rys. 22). Następnie wprowadza się do niej 16,5 ml kwaśnej mieszaniny składającej się z 15 ml 80% kwasu octowego i 1,5 ml stężonego kwasu azotowego (o gęstości względnej 1,4). Cząsteczki substancji badanej przylegające do ścianek stożka wymywa się mieszaniną; nie zaleca się wstrząsania i mieszania zawartości kolby. Stożek zamyka się rurką chłodzącą o długości 60-70 cm o cienkim przekroju i ogrzewa poprzez umieszczenie na kratce pokrytej azbestem z otworem na dno stożka. Początkowo stosuje się słabe ogrzewanie, a następnie intensyfikuje się, a zawartość szyszki doprowadza się do wrzenia, co trwa 25-30 minut..

Przy oznaczaniu błonnika w drobno zmielonych produktach mącznych, przed dodaniem odważonej porcji zaleca się wsypać do kolby 5 ml mieszanki kwasu, a następnie dodać pozostałe 11,5 ml. Próbki badanych produktów zawierające dużą ilość wilgoci (warzywa, owoce, jagody) pobiera się bezpośrednio do szyszek, które zanurza się na 1,5-2 godziny we wrzącej łaźni wodnej w celu usunięcia wilgoci. W takim przypadku poziom wody w wannie musi być wyższy niż zawartość stożka. Po podgrzaniu do badanej substancji dodaje się mieszaninę kwasów (16,5 ml) i gotuje na siatce azbestowej przez 25–30 minut..

Następnie stożek z zawartością pozostawia się na jakiś czas na siatce azbestowej bez ogrzewania (do niewielkiego schłodzenia). Następnie jeszcze gorąca mieszanina jest filtrowana przez szklane filtry z porowatym dnem lub przez specjalnie obrobiony filtr papierowy. Przetwarzanie filtru wygląda następująco:

filtry na lejkach napełnia się gorącą mieszaniną kwasów, następnie przemywa się je 5-6 razy gorącą wodą destylowaną;

filtry na lejkach są ponownie traktowane 3-4 ml gorącej mieszaniny kwasów i przemywane gorącą wodą destylowaną do zaniku zapachu kwasu octowego;

filtry przemywa się 1-2 ml alkoholu, następnie eterem i suszy na lejkach w temperaturze 60-70 ° C przez 15-20 minut. Następnie filtry przenosi się do naczynek wagowych i suszy do stałej masy (wagi) w temperaturze 100–105 ° C.

Po ugotowaniu całą zawartość stożka przenieść na oczyszczony filtr, następnie wypłukać go 3-4 ml gorącej mieszaniny kwasów i jeszcze gorącą mieszaninę przenieść do filtra z włóknem. Następnie kolbę przepłukuje się gorącą wodą destylowaną, aż wszystkie pozostałe kawałki włókna zostaną przeniesione do filtra. Celulozę na filtrze przemywa się gorącą wodą destylowaną do zaniku zapachu kwasu octowego, następnie filtr zwilża się 1-2 ml alkoholu i napełnia eterem. Po odsączeniu całego eteru filtr wraz z lejkiem umieszcza się w suszarce w temperaturze 60-80 ° C w celu wysuszenia, a następnie przenosi do naczynia wagowego i suszy do stałej masy (wagi) w temperaturze 100-105 ° C.

Zawartość błonnika (w%) oblicza się według następującego wzoru:

gdzie G jest masą (wagą) powstałego włókna, g; g - próbka substancji badanej, g.

Podczas filtracji zaleca się przykryć filtr szkiełkiem zegarkowym..

Analizatory włókien

Wyświetlanie wszystkich 13 wyników

Instalacja do oznaczania włókna Fiber 6

Analizator włókien Fibertec (Fibertec 1023)

Analizator włókien Fibertek (Fibertek 1020)

Ręczne oznaczanie włókien FC 223 FiberCap Labtec Foss

Ręczne oznaczanie włókien FC 221 Fibercap

FT 122 Fibertec Ręczna analiza włókien

Fibertec 8000 do oznaczania włókna surowego i włókna detergentowego

Ekstraktory surowego włókna RAYPA FIBERTEST

Analizator błonnika pokarmowego Ankom TDF

Analizator włókien Ankom A200

Ekstraktor surowego włókna A2000

Ręczna analiza włókien FT 121 Fibertec Foss

Ekstraktor surowego włókna FIWE

Jeśli masz jakieś pytania w poszukiwaniu towaru,
udzielimy informacji telefonicznie:
+7 (861) 203-40-01

Proporcja błonnika jest najważniejszą cechą roślin strączkowych i produktów z nich wytwarzanych. W naszym kraju zawartość określonej substancji jest regulowana przez GOST 17681-82 i 13496-91, a także ISO 13906-2013. Za granicą istnieją normy EN ISO 5498, 6541, 6865, 12099, które określają wymagania dotyczące ilości błonnika pokarmowego w paszach dla zwierząt. Konieczne jest kontrolowanie tego wskaźnika w zbożu i produktach zbożowych zarówno podczas zbioru, jak i na etapach przechowywania, transportu i sprzedaży. Odpowiednie analizy są przeprowadzane przez firmy rolnicze, handlarzy zbożem, przedsiębiorstwa produkujące mieszanki paszowe..

Początkowo włókno oznaczano w postaci surowej lub gruboziarnistej metodą Weende'a, oznaczając je CK lub CF. Istota tego podejścia polega na tym, że badana próbka jest hydrolizowana najpierw kwasem siarkowym, a następnie wodorotlenkiem sodu, po czym uwalnia się nie tylko surowa celuloza i substancje bezazotowe (BEV), które są węglowodanami, ale także popiół, białko, białko, tłuszcz i suchy substancja. Ten ostatni jest spalany, w wyniku czego eliminowane są z niego wszystkie przyswajalne składniki organiczne - pozostaje SC i szereg elementów nieorganicznych.

Analiza Weende zakłada powtarzalne wyniki, jest dość prosta i jest używana przez wiele laboratoriów, na jej podstawie zbudowano wiele analizatorów, ale wskaźnik CF nie dostarcza pełnej informacji o składzie chemicznym próbki. Dlatego z biegiem czasu technika została ulepszona przez Petera Van Soesta, który był w stanie podzielić SC na mniejsze części i pogrupować je w nowy sposób..

Komponenty ścian komórkowych

Połączenia wewnątrz komórki

Lignina (ADL lub KDL)

Celuloza (C)

Hemiceluloza (HC)

Pektyna

Cukier

Skrobia

Gruby

Białko

Neutralne włókno detergentowe (NDF lub NDK)

Węglowodany niestrukturalne (NFC)

Kwaśna frakcja detergentu (ADF lub CDC)

Z tabeli można zauważyć, że generalnie błonnik składa się z hemicelulozy, celulozy i ligniny, zwanych NIR i jest węglowodanem strukturalnym. Powstaje po eliminacji związków wewnątrzkomórkowych z próbki w wyniku działania amylazy. Jeśli próbka jest wystawiona na działanie kwaśnego rozpuszczalnika, pozostaje tylko C i LDC, razem dając FDC niezbędne do kontroli składu paszy objętościowej. Aby wyodrębnić ligninę odpowiedzialną za strawność, próbkę dodatkowo poddaje się działaniu H2WIĘC4.

Frakcje NDK, KDK i KDL świadczą o jakości pasz, ich wartości i użyteczności. Za pomocą tych wskaźników budowana jest dieta zwierząt gospodarskich.

Obecnie istnieją inne metody analizy..

  1. Gennenberg i Shtoman: próbkę poddaje się działaniu kwasu, gotuje, suszy, a następnie wystawia na działanie alkaliów, ponownie gotuje, myje i suszy. Po znalezieniu próbki w suszarce odejmuje się od niej masę składnika suchego - resztę stanowi CF. Metoda jest bardzo skuteczna i szeroko rozpowszechniona, ale składa się z wielu etapów, które wymagają inwestycji czasu i wysiłku..
  2. Kurchner i Haneck: próbkę kruszy się, dodaje do niej kwas octowy i azotowy, miesza, gotuje, filtruje i suszy. Dalej następuje obróbka alkoholem i eterem, suszenie i spopielanie. Z pozostałości usuwany jest popiół - pozostaje tylko SC. Podejście jest bardzo dokładne, ale czasochłonne.

Obie metody są uważane za metody laboratoryjne, mogą być wykonywane tylko przez wykwalifikowanych specjalistów, na podstawie ich testów przeprowadzana jest kalibracja ekspresowych przyrządów do obliczania poziomu celulozy.

  1. Podczerwień lub NIRS. Badany materiał jest wystawiany na promieniowanie z bliskiej okolicy, uzyskane dane są porównywane z biblioteką widm IR za pomocą programu komputerowego, który odzwierciedla końcowe wnioski. Urządzenia IR są bardzo wygodne, działają szybko, często są używane w terenie, ale wymagają serwisu, okresowej kalibracji..
  2. Worki filtracyjne. Próbki umieszczane są w tzw. Worku filtracyjnym umieszczonym w kasecie urządzenia, gdzie następuje nagrzewanie. Następnie operator suszy się, waży pozostałości i oblicza. Takie urządzenia są bezpieczne, pozwalają na jednoczesną analizę do 24 próbek i kilku ich parametrów, ale decyzję podejmuje asystent laboratorium..
  3. Korzystanie z ekstraktorów. Materiał w urządzeniu jest odtłuszczany i analizowany, w wyniku czego emitowany jest procent SC.

Ostatnie trzy metody są podobne pod względem szybkości analizy ze względu na zastosowanie specjalnych instrumentów, co znacznie ułatwia badania. Urządzenia pokazują nie tylko udział CF, ale także NDF, ADF, ADL. Metody ekspresowe pozwalają małym przedsiębiorstwom zaoszczędzić na zapewnieniu dużych laboratoriów, zwiększyć produktywność pracowników, szybko zbadać zboże i paszę, kontrolować jakość i zwiększyć rentowność.

Oferujemy zakup analizatorów światłowodów z lub bez przyłącza do kąpieli wodnej od różnych producentów (Foss, VELP, Fibertek, Gerhardt, Ankom Tehnology, Ekan, Bruins Instruments).

Korzyści:

  • Łatwość użytkowania - analiza przeprowadzana na miejscu w czasie rzeczywistym.
  • Szybkie i dokładne wyniki - pełna analiza zajmuje 6 sekund.
  • Niskie koszty utrzymania - nie wymaga specjalnej konserwacji, niski stopień zużycia.
  • Wydajność - próbki nie wymagają wstępnego przygotowania.
  • Praktyczne - liczbę próbek można łatwo zwiększyć.
  • Kompaktowy - wszystko, czego potrzebujesz do analizy, jest zebrane w jednym małym pakiecie.
  • Oszczędź czas - po podłączeniu zasilania możesz od razu przystąpić do pracy.

Analizatory włókien odtłuszczają, gotują, przepłukują i filtrują próbki.

Zasada działania: próbkę umieszcza się w analizatorze, gdzie odbywa się swobodny przepływ odczynnika wykorzystując właściwości chemiczne membran. Ten pomiar zapewnia powtarzalne wyniki dla każdej próbki, nawet przy dużej zawartości skrobi..

Sprawdź aktualną cenę analizatorów światłowodu od naszych menedżerów telefonicznie lub za pośrednictwem formularza zwrotnego na stronie internetowej.

Zapewniamy szybkie dostawy, szybką rejestrację zamówień, elastyczny system rabatów.

Trzy systemy oceny struktury paszy: włókno surowe i strukturalne, indeks struktury paszy oraz NDF, ADF, ADL

Do oceny struktury pasz w różnych krajach stosuje się różne wskaźniki. W Niemczech dokonuje się tego przede wszystkim za pomocą wskaźnika surowego włókna (międzynarodowe oznaczenie XF) i jego strukturalnej zawartości włókien (sXF), a także wskaźnika struktury wsadu (SW). W środowisku anglojęzycznym używane są frakcje włókna surowego - neutralne włókno detergentowe (NDF), kwaśne włókno detergentowe (ADF) i kwaśny detergent lingina (ADL).

System klasyfikacji włókien surowych i strukturalnych

Włókno surowe to grupa substancji chemicznych tworzących włókna roślinne. Pektyna, większość celulozy oraz części hemicelulozy i ligniny są łączone pod pojęciem włókna surowego. Mikroby żwacza trawią ją głównie do kwasu octowego. Dlatego zawartość błonnika surowego wpływa na syntezę tłuszczu mlecznego. Dodatkowo stymuluje odruch ślinowy i ruchliwość blizny..

Strukturalne włókno surowe jest częścią surowego włókna paszy objętościowej, która ma pozytywny wpływ na ruchliwość żwacza. Określa intensywność żucia i żucia. Stymuluje to wydzielanie śliny, co jest ważne dla ustalenia optymalnej kwasowości w żwaczu..

Określenie struktury paszy włóknami strukturalnymi zostało opracowane w latach 70., ale nadal jest z powodzeniem stosowane w krajach europejskich. W tym systemie każdemu rodzajowi paszy przypisywany jest współczynnik, np. Dla siana - 1. Oznacza to, że całe surowe włókno zawarte w sianiu ma charakter strukturalny. Dla kiszonki współczynnik ten wynosi 0,7 - 0,8, a dla koncentratów - 0.

Czynniki struktury paszy

Współczynnik

Wskaźnik włókien strukturalnych w paszach dla bydła powinien wynosić co najmniej 9-12%, a wskaźnik włókna surowego co najmniej 16-18%

Wydajność strukturalna surowego włókna w paszy firmy HOFFMANN

Rodzaj paszy
Słoma
Kiszonka z pełnego ziarna (GPS)
Kiszonka z trawy> 50% s.m.
50 - 35% s.m.
35–25% s.m.
Kiszonka z kukurydzy> 30% s.m.
30 - 25% s.m.
Kiszonka z poplonów i mokra kiszonka
Ziarna z silosu i wysłodki buraczane
Strukturalnie skuteczne włókno surowe = oznaczenie włókna surowego * f (strukturalny współczynnik włókna)
Rodzaj paszyfa
Zielona masa

> 26% SC / 24% SC / 20 mm brak efektu

Kiszonka z kukurydzy, kiszonka z całych zbóż (GPS):

SW = (0,0090 * włókno surowe (g / kg sm)) - 0,1;

Przy mieleniu 6 mm dopłata w wysokości 2% za 1 mm długości cząstek paszy

Koncentraty:

SW = 0,321 + (0,00098 * włókno surowe (g / kg sm))

+ (0,00025 * stabilna skrobia (g / kg sm))

- (0,00112 * (cukier (g / kg sm)

+ a * (skrobia - stabilna skrobia (g / kg sm)))

a = 0,9 - (1,3 * stabilność skrobi)

Wskaźnik struktury paszy dla paszy objętościowej waha się od 4,3 (słoma) do 1,6 (dobra kiszonka z kukurydzy). Soczyste, wysokoenergetyczne potrawy mają niższe wartości (np. Ziemniaki 0,7). Skoncentrowane pasze mają bardzo niski poziom lub wcale.

Zgodnie z zaleceniami DLG (2001) dla krów wysokowydajnych wskaźnik struktury paszy całej diety powinien wynosić co najmniej 1,2.

System klasyfikacji NDF i ADF

Węglowodany strukturalne, takie jak lignina, celuloza i hemiceluloza, znajdują się głównie w ścianach komórek roślinnych. Są słabo trawione i zapewniają niezbędną strukturę do pracy żwacza bydlęcego..

Lignina znajduje się w ścianach komórek roślinnych i obficie występuje w zdrewniałych częściach roślin. Lignina jest niestrawna dla zwierząt. Lignina nie jest węglowodanem.

Celuloza jest składnikiem ścian komórkowych roślin. Podczas gdy większości ssaków brakuje enzymów do rozkładania celulozy, u przeżuwaczy drobnoustroje żwacza mogą wykorzystywać celulozę jako źródło energii..

Hemiceluloza jest substancją łatwo rozkładającą się w ścianach komórkowych. Po celulozie są najważniejszym składnikiem ścian komórkowych roślin..

Do analizy paszy Van Soest próbkę paszy gotuje się w roztworze neutralnego detergentu. Zabieg ten jest tolerowany tylko przez substancje roślinne: hemicelulozę, celulozę i ligninę. Dlatego są podsumowane we wskaźniku neutralnego włókna detergentowego, NDF.

Po obróbce w siarkowym (kwaśnym) roztworze detergentu pozostają tylko celuloza i lignina. Nazywa się je kwaśnym włóknem detergentowym (ADF).

Kwas siarkowy wypłukuje celulozę z ADF. Pozostaje tylko kwaśny detergent lignina (lignina, ADL).

System oceny struktury paszy według NDF i ADF jest bardzo powszechny w krajach zachodnich również od lat 70-tych. Złożoność jego zastosowania dla nas polega na znalezieniu laboratoriów prowadzących te badania.

Wartości docelowe dla NDF i ADF w suchej masie z TMR (pełna porcja mieszanki), g / kg sm, DLG (2012)

Organizacja NDF (z głównego kanału)NDF org minMin
Suchy250350220
Novotelnaya190300180
Bardzo produktywne175280170

Wymagania dotyczące wskaźników NDF i ADF dla racji bydła:

Sprzęt do analizy włókien (Gerhardt)

Technologia FibreBag ADF, NDF i Crude Fibre firmy Gerhardt jest idealna dla laboratoriów o małych objętościach próbek i dużych korporacji, aby przyspieszyć analizę i zapewnić dokładne wyniki. Ma na celu oszczędność czasu, energii i materiałów eksploatacyjnych.

Gerhardt oferuje automatyczny system przygotowania próbek Fibretherm do oznaczania włókna surowego, włókna z kwaśnym detergentem ADF i neutralnego włókna detergentowego NDF zgodnie z klasycznymi metodami Wender i Van Sest.
Definicja tych wskaźników jest istotna ze względów żywieniowych i ekonomicznych. Błonnik jest dość niedrogim i przydatnym wypełniaczem do paszy i żywności, ale jego zawartość jest ściśle kontrolowana.

Zasada działania urządzenia:
1. Zważ reprezentatywną próbkę wewnątrz worka FibreBag, składającego się z syntetycznej tkaniny filtracyjnej. Następnie w każdej takiej torbie umieszcza się szklany ekspander..
2. Tak przygotowane próbki umieszcza się w karuzeli, która z kolei jest umieszczana w szklanej zlewce - wieżyczce, a następnie - w instalacji na płytce ogrzewanej podczerwienią. Jednocześnie można przetwarzać do 12 próbek.
3. Po rozpoczęciu instalacji próbki są podgrzewane, a odczynniki są dodawane automatycznie.
4. Przy oznaczaniu włókna surowego próbki rozkłada się w kwasie, myje, gotuje w alkaliach, a następnie myje, usuwa i suszy.
W przypadku ADF i NDF próbki są traktowane odpowiednim detergentem i proces jest podobny..

Kluczowe zalety Fibretherm:
• W pełni zautomatyzowany proces;
• Ekonomiczne zużycie odczynników;
• Możliwość programowania procesów;
• Wysoki stopień bezpieczeństwa pracy w laboratorium;
• Jednoczesne przetwarzanie do 12 próbek;
• Skrócenie czasu procesów;
• Odporne na odczynniki elementy wykonane ze szkła borokrzemianowego.

Ponadto Gerhardt oferuje instalacje ręczne, w których proces wrzenia i filtracji jest wykonywany przez operatora..

Wymagane przyrządy do oznaczania włókna surowego, ADF, NDF:

  1. Automatyczna instalacja do analizy włókien
  2. Sprężarka sprężonego powietrza
  3. Młyn laboratoryjny
  4. Suszarka laboratoryjna
  5. Wagi

Proponowane są następujące rozwiązania:

Wymagane odczynniki i materiały eksploatacyjne:

  1. Kwas siarkowy
  2. Wodorotlenek potasu
  3. Worki na próbki

Linia urządzeń Gerhardt (Niemcy) obejmuje 3 modele do oznaczania włókien..

Typ Fibretherm - instalacja automatyczna wraz z kompletem naczyń, ekspanderów, palet.
Instalacja 12-osobowa

Rodzaj FibreBag - ustawienie ręczne (gotowanie i filtrowanie wykonuje operator)

6- instalacja lokalna
Instalacja na 36 miejsc

Włókno na rzecz potomnych

  • 1757
  • 1.5
  • 3
  • 1

Projekt Ludzkiego Mikrobiomu zbadał wiele mikroorganizmów, ale jak nie stracić ich różnorodności?

Autor
Redaktorzy

Jeśli wybór ciasta zamiast jabłka stał się nawykowym stylem życia, najprawdopodobniej zepsułeś już zdrowie swoich potomków. Przynajmniej tak się dzieje u myszy z ludzką mikrobiotą. A jeśli przejście rodziców na dietę z optymalną ilością błonnika pokarmowego (błonnika) może znacząco skompensować szkody wyrządzone ich mikroflorze jelitowej, to z każdym kolejnym pokoleniem, siedząc na nowoczesnej diecie „zachodniej”, mikrobiom pogarsza się po dodaniu błonnika. Niektóre taksony bakteryjne znikają nieodwracalnie.

Błonnik, jak jednogłośnie mówią lekarze i naukowcy, ma niemal magiczny wpływ na organizm ludzki. Jest to ogólna nazwa dużej grupy cząsteczek, głównie węglowodanów złożonych - polimerów liniowych i rozgałęzionych. Spożywanie dziennie średnio 30 gramów błonnika pokarmowego - około 100 gramów otrębów pszennych - pomaga zapobiegać różnym chorobom, od chorób układu krążenia po choroby jelit. Jednak ludzie w krajach rozwiniętych często wolą żywność zawierającą tłuszcze i proste węglowodany bez błonnika lub z bardzo małą jego ilością..

Cechą szczególną błonnika jest to, że nie jest trawiony przez enzymy przewodu pokarmowego, ponieważ w genomie ludzkim jest kodowanych mniej niż dwa tuziny enzymów rozkładających złożone węglowodany. Jednak mikroorganizmy zamieszkujące jelita radzą sobie z tym zadaniem. Syntetyzują tysiące enzymów [1] zdolnych do rozszczepiania tej szczególnej grupy cząsteczek, przekształcają cukry w krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, które dostarczają energii komórkom jelitowym, regulują niektóre parametry fizykochemiczne środowiska jelitowego, procesy odpornościowe oraz zawartość glukozy i lipidów we krwi.

Narządy trawienne roślinożerców, w przeciwieństwie do wszystkożernych, są bardziej skuteczne w rozkładaniu błonnika, ponieważ stanowi on większość ich diety. Przewody pokarmowe takich zwierząt są znacznie dłuższe, a dla niektórych są nawet ułożone i działają nieco inaczej: na przykład u przeżuwaczy fermentacja węglowodanów złożonych nie zachodzi w jelicie grubym, ale w żołądku wielokomorowym. Żywność jest trawiona zarówno przez działanie mechaniczne, jak i przez enzymy mikroorganizmów.

Jabłko nie spada daleko od jabłoni: myszy o niskiej zawartości błonnika przekazują swojemu potomstwu mniej zróżnicowaną mikroflorę

Grupa amerykańskich naukowców pod kierownictwem Ericy D. Sonnenburg postanowiła sprawdzić, czy mikrobiota jelitowa zmieni się wraz z niedoborem błonnika pokarmowego. Okazało się, że znacznie zmniejsza to różnorodność mikroorganizmów, a u potomstwa myszy, które zjadały „nieprawidłowo” myszy z tą samą dietą, mikroflora staje się jeszcze mniej „pstrokata” i nie regeneruje się po ponownym wprowadzeniu błonnika do diety - skład bakterii zmienia się nieodwracalnie w ciągu pokoleń [2].

Aby uzyskać takie wyniki, naukowcy skolonizowali jelita sterylnych myszy ludzkimi mikroorganizmami i utrzymywali je na diecie bogatej w błonnik. Następnie zwierzęta losowo podzielono na dwie grupy. Myszy kontrolne były karmione tą samą dietą bogatą w błonnik przez cały eksperyment. Grupa eksperymentalna otrzymywała niską zawartość błonnika przez siedem tygodni, a następnie powróciła do pierwotnej diety na kolejne sześć tygodni.

Analizując funkcjonujące jednostki taksonomiczne mikroorganizmów (OTU) myszy, okazało się, że mikroflora jelitowa grupy doświadczalnej stała się mniej zróżnicowana w okresie, gdy zwierzęta jadły mało błonnika. Po przejściu na dietę bogatą w błonnik pokarmowy, niektóre z wymarłych taksonów bakterii nie odzyskały swojej pierwotnej liczebności. Skład mikrobioty jelitowej grupy kontrolnej nie uległ zmianie.

OTU, czyli operacyjna (operacyjna) jednostka taksonomiczna, jest abstrakcyjną koncepcją, która jednoczy organizmy o dość podobnych genomach (z notatek z wykładu „Podstawy bioinformatyki” autorstwa AV Tyakhta). „Wikipedia”: „Operacyjna jednostka taksonomiczna (OTE, OTU) - poziom szczegółowości wybrany przez badacza do pracy; na przykład osobniki, populacje, gatunki, rodzaje lub rodowody bakterii ”. Nieżyjący już A.Gilyarov napisał, że z pewnym rozciągnięciem można je uznać za analogi gatunku.

Następnie naukowcy postanowili sprawdzić, jak różnorodność mikrobioty u potomstwa myszy z pierwszego eksperymentu będzie się zmieniać w kolejnych pokoleniach (ryc. 1). Naturalna kolonizacja jelit myszy następowała poprzez kontakt z matką. Cztery pokolenia myszy (pierwsze - uczestnicy eksperymentu opisanego powyżej) jadły według tego samego schematu: kontrolne otrzymywały dużo błonnika, eksperymentalne - początkowo trochę, a następnie przeszły na dietę bogatą w błonnik pokarmowy. Jak się okazało, sytuacja pogarszała się z każdym nowym miotem: różnorodność mikroorganizmów jelitowych coraz bardziej różniła się od grupy kontrolnej. Szczególnie ucierpieli przedstawiciele rzędu Bacteroidales - słynnych miłośników błonnika.

Czy zmiana diety na bogatą w błonnik nie przywróciłaby normalnego składu mikroflory? Okazało się, że nie. Po dodaniu błonnika do diety tylko niewielka część bakterii „powróciła”, a 141 z 208 OTU znalezionych w pierwszej generacji grupy eksperymentalnej zniknęło w czwartej. Zmniejszył się również repertuar enzymów wytwarzanych przez bakterie w celu rozkładania węglowodanów złożonych, ale można będzie stwierdzić, czy wpłynęło to na zdolność rozkładania błonnika dopiero po dodatkowych badaniach..

Tylko przeszczepy kału myszy, którym podano dużo błonnika, były w stanie z powodzeniem przywrócić dawną różnorodność mikroflory jelitowej. Model myszy opracowany przez grupę Eriki Sonnenburg potwierdza, że ​​dramatyczny spadek różnorodności mikroflory jelitowej w świecie uprzemysłowionym - w porównaniu ze społeczeństwami łowiecko-zbierackimi i rolnikami - można przypisać niewielkiemu spożyciu błonnika pokarmowego. A jeśli można połączyć utratę niektórych taksonów, niezastąpioną zmianę diety z niekorzystnymi konsekwencjami fizjologicznymi, to istnieje bardzo realna szansa na poprawę stanu zdrowia współczesnej kruchej „zachodniej” mikroflory poprzez wprowadzenie „tradycyjnych” populacji.

Rysunek 1. Utrata różnorodności mikroflory jelitowej z niedoborem błonnika pokarmowego. Kilka pokoleń myszy „kontrolnych” karmiono dietą bogatą w błonnik, a myszy „doświadczonych” karmiono dietą ubogą w błonnik. W tym drugim przypadku skład gatunkowy mikroflory jelitowej zmniejszał się już w pierwszym pokoleniu, ale było to względnie odwracalne: po przywróceniu błonnika pokarmowego do diety przywrócono część OTU. Jednak różnorodność i stopień regeneracji w każdym kolejnym pokoleniu malały..

Człowiek jako superorganizm

Ciało ludzkie nie należy tylko do niego - oprócz jego własnych komórek żyje w nim i rozwija się wiele bilionów mikroorganizmów. Ewolucja również nie zachodzi sama: ludzie współewoluują ze swoimi mikrobami. Zbiór wszystkich mikroorganizmów (bakterii, archeonów, grzybów) żyjących w organizmie człowieka i na jego powierzchni nazywany jest mikrobiomem człowieka..

Hmmmm.

Terminy oznaczające duże agregaty w biologii i wyposażone w przyrostek „-om” są znane każdemu: są to genom, proteom, transkrypt, epigenom, konektom i wiele innych [3]. Dzięki postępowi technologicznemu naukowcy mogą teraz badać nie tylko pojedyncze cząsteczki, ale całe zbiory danych. Na przykład możesz sporządzić listę wszystkich mikroorganizmów żyjących w ludzkim ciele lub listę wszystkich jego genów. Oms studiuje nauki omiczne, takie jak genomika i proteomika.

Mikrobiom nie tylko nie szkodzi zdrowiu, ale także pomaga w jego utrzymaniu. Konkurencja z patogenami i zmiany w składzie prawidłowej mikroflory mogą być nie tylko wynikiem choroby, ale także prowadzić do zmian ogólnoustrojowych w organizmie [4]. Biomolecule opublikowało szczegółowe artykuły na temat jelitowych i skórnych części mikrobiomu: „Zoo w moim żołądku” [5], „Dom dla bakterii, czyli co wiemy o mikroflorze skóry” [6].

W niektórych częściach jelita - najgęściej zaludnionym obszarze ludzkiego ciała - stężenie bakterii może sięgać 10 11-10 12 komórek na gram. Obecnie wykazano, że mikrobiom może wpływać nie tylko na układ odpornościowy, ale także hormonalny i ośrodkowy układ nerwowy (ryc. 2), dlatego naukowcy rozważają możliwość leczenia nawet zaburzeń psychicznych poprzez korygowanie niekorzystnej „sygnalizacji” drobnoustrojów [7]..

Rysunek 2. Wpływ mikroflory jelitowej na oś „jelito-mózg” w zdrowiu i chorobie. Prawa strona pokazuje, jak zmiany w składzie populacji drobnoustrojów jelitowych mogą prowadzić do nieprawidłowego funkcjonowania tej osi. Lewa strona ilustruje, jak stres ośrodkowego układu nerwowego może wpływać na funkcjonowanie jelit i mikroflorę..

Od 2008 roku rozwija się projekt Human Microbiome, podobny do dobrze znanego Human Genome [9], którego celem jest scharakteryzowanie przedstawicieli ludzkiego mikrobiomu i analiza ich roli w utrzymaniu zdrowia i rozwoju patologii. Badacze, pobierając próbki mikroorganizmów z 15-18 miejsc ciała od 242 zdrowych ochotników, opracowali i opublikowali rodzaj „mapy” ludzkiego mikrobiomu (ryc. 3) [10]..

Rosja też nie ustępuje ruchowi mikrobiomu: całkiem niedawno ruszył projekt OhMyGut firmy Atlas, dzięki któremu można poznać skład swojej mikrobioty, a nawet uzyskać zalecenia dotyczące żywienia [5]. Ale to może być bardzo ważne - pamiętaj: musisz chronić swój mikrobiom od najmłodszych lat.

Rysunek 3. Mapa mikrobiomu. Infografika opracowana na podstawie wyników metagenomicznej analizy filogenetycznej (MetaPhlAn) wykonanej w ramach projektu Human Microbiome.

Badanie skatologiczne kału (koprogram) - przegląd

Taka pouczająca i taka tania analiza! Pozwala dużo dowiedzieć się o pracy układu pokarmowego.

Od kilku lat spotykam się z gastroenterologiem na temat przewodu pokarmowego - wg EGD mam nieżyt żołądka, a na podstawie USG narządów jamy brzusznej - dwunastnicy i pęcherzyka żółciowego. U mnie nie ma tak strasznego objawu, czasem zdarzają się zaostrzenia zapalenia żołądka gdy grzeszę na odżywianiu.

Ale ostatnio miałem bóle ciągnące w lewym podbrzuszu.

Odpisałem je na ginekologię i pobiegłem do lekarza.

Na podstawie USG i analiz nieprawidłowości ginekologicznych nie znaleźli żadnych. Pozostaje grzeszyć w jelitach.

Zacząłem czytać w Internecie, jakie są badania sprawdzające czynność jelit.

Nawet nie brałam pod uwagę badania endoskopowego - powinien go przepisać lekarz, nie chciałbym robić kolonoskopii na próżno.

Ale coprogram to analiza kału, postanowiłem to zrobić najpierw.

Dodatkowo oddałem kał na dysbiozę (posiew z antybiotykiem).

Dodatkowo mam wynik EGD i USG. Mając gotowe wyniki, chciałem iść do gastroenterologa. Przecież teraz wizyta u lekarza dużo kosztuje i nie chciałbym płacić za wizytę u lekarza tylko po to, żeby dostać listę niezbędnych badań i badań.

CZYM JEST KOPROGRAM I DLACZEGO JEST KONIECZNY:

Coprogram to chemiczne, fizyczne, mikroskopowe badanie laboratoryjne odchodów ludzkich i ich zbiorczy opis do diagnostyki chorób układu pokarmowego.

Analiza kału dla coprogramu umożliwia ocenę:

- zdolność trawienia i aktywność enzymatyczna jelita, żołądka, trzustki;

- funkcja ewakuacji jelita i żołądka;

- proces zapalny w jelitach;

- stan mikroflory jelitowej;

- obecność pierwotniaków, cyst, robaków i ich jaj.

INFORMACJE OGÓLNE:

Koszt coprogramu w Invitro - 120 hrywien.

Wynik jest gotowy następnego dnia.

Przed wykonaniem analizy możesz bezpłatnie zabrać specjalny słoik w Invitro.

Kupiłam w aptece sterylny pojemnik z łyżeczką.

JAK WYKONYWAĆ ANALIZY:

Musisz zebrać analizę rano i od razu zabrać ją do laboratorium.

Jak poprawnie zebrać materiał jest opisane na stronie kliniki (Invitro ma taką infa, wskazuje ile jest w ilości i jak to zrobić poprawnie, aby nie zanieczyścić materiału).
Tyle tylko, że nie można używać lewatywy, czopków doodbytniczych, środków przeczyszczających, preparatów żelaza, bizmutu, węgla aktywowanego i wszystkiego, co może zniekształcić wyniki, na przykład produktów barwiących, takich jak buraki.

Po zabiegach diagnostycznych niemożliwe jest również natychmiastowe wykonanie coprogramu (kolonoskopia, irygoskopia), ponieważ kontrast może nie zostać całkowicie usunięty lub mogą pozostać ślady krwi.

ZASADY I WARUNKI ZBIERANIA ANALIZY:

Przede wszystkim w okresie przygotowawczym należy zaprzestać przyjmowania leków wpływających na wynik..

Musisz odłożyć test, jeśli masz cykl menstruacyjny lub krwawiące hemoroidy.

Nie używaj odchodów, które miały kontakt ze środkiem dezynfekującym lub czyszczącym.

Na wynik może mieć wpływ niedawna radiologia baru lub kolonoskopia.

Aby wziąć coprogram, należy zebrać świeżo wydalony kał w czystym, suchym szklanym lub plastikowym pojemniku w ilości 10-15 gramów. Zawartość ciał obcych, w tym moczu, jest niedopuszczalna. Pojemnik z zawartością jest szczelnie zamykany pokrywką i umieszczony w czystej torbie.

MÓJ WYNIK:

Każdy ze wskaźników coprogramu może wiele powiedzieć o pracy układu pokarmowego..

Odchylenia od wartości odniesienia zaznaczono na różowo.

I różowy haczyk - to są wskaźniki, o których mowa - wydają się być do zaakceptowania, ale razem z innymi wskaźnikami mogą wyjaśnić obraz.

Moje wskaźniki odbiegają od normy:

1. Niesformowany papkowaty kał. (Zwykle powinien być wydany).

Być może mam to z powodu dużej ilości pokarmów roślinnych lub problemów z trzustką.

Kałopodobny kał pojawia się z niestrawnością fermentacyjną, zapaleniem okrężnicy z biegunką z powodu zwiększonej ruchliwości jelit.

2. Błonnik roślinny, niestrawny i lekkostrawny.

Niestrawiony błonnik - może to być skórka warzyw itp..

Strawione włókno to włókno, które organizm musi wchłonąć. A jeśli się nie przyswaja, to jest go za dużo lub przewód pokarmowy ma problemy.

Ale powiem, że teraz jem dużo warzyw i owoców, więc teoretycznie nie ma nic złego.

Strawny błonnik roślinny w kale

Błonnik strawny w dużych ilościach w kale może wskazywać na przyspieszone ewakuację mas pokarmowych z jelit (biegunka dowolnego pochodzenia), niedostateczne trawienie żołądka (obniżona kwasowość soku żołądkowego), choroby trzustki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Jeśli spożywasz dużo błonnika, może on nie mieć czasu na strawienie i zostanie znaleziony w kale.

Niestrawny błonnik roślinny w kale

Niestrawny błonnik w jelicie nie ulega rozkładowi i jest zawsze obecny w kale w różnych ilościach, jeśli dana osoba spożywa pokarmy roślinne.

3. Flora jodofilna normalna i patologiczna.

Flora jodofilna obejmuje różnorodne mikroorganizmy, które mają zdolność barwienia na czarno lub ciemnoniebiesko w kontakcie z roztworami jodu.

Obecność flory jodofilowej w kale nie zawsze jest oznaką jakiejkolwiek choroby. Analizując coprogram, należy wziąć pod uwagę żywność otrzymaną w przeddzień analizy. Na przykład przy nadmiernym spożyciu węglowodanów z pożywieniem w jelicie mogą zachodzić procesy fermentacyjne, w wyniku których w kale można znaleźć bakterie jodofilowe.

Bakterie jodofilne w kale mogą być oznaką naruszenia mikroflory jelitowej.

Również pojawienie się bakterii jodofilowych jest możliwe przy niedostatecznym trawieniu pokarmu w jelicie cienkim, niewydolności funkcjonalnej trzustki i trawieniu w żołądku.

Równolegle z coprogramem przeszedłem analizę pod kątem dysbiozy, gdzie oprócz oceny mikroflory jelitowej określa się wrażliwość zidentyfikowanych bakterii na antybiotyki. Myślę, że patologiczna flora jest nienormalna.

4. Śluz.

Przy braku innych objawów śluz nie jest czymś niezwykłym i wymaga leczenia.

Przyczyny śluzu w kale mogą być bardzo nieszkodliwe. Może to być spowodowane jedzeniem pokarmu, który spowodował zwiększoną produkcję śluzu.

Zauważalna obecność śluzu w kale może być oznaką procesu zapalnego w jelicie. Śluz może wskazywać na infekcję jelitową, której zwykle towarzyszy ból i biegunka..

WYNIK:

Podsumowując, nic złego w moim coprogramie nie wyszło na jaw.

Ale program, mimo całej swojej taniości, jest bardzo pouczający - zawiera wiele wskaźników i może szybko wykazać oczywiste odchylenia, które wymagają pilnej wizyty u lekarza - krew, skrobia, tłuszcze, leukocyty, pierwotniaki, jaja robaków pasożytniczych i tak dalej. Na efekty nie trzeba też długo czekać - wystarczy jeden dzień.

Analizatory zawartości białka, tłuszczu, błonnika, wilgotności

Firma Vilitek dostarcza aparaturę laboratoryjną, systemy i analizatory do oznaczania udziału masowego białka, tłuszczu i błonnika w różnych produktach spożywczych i paszach dla zwierząt. Nasze urządzenia mogą również służyć do oznaczania zawartości azotu w glebie i nawozach. Dążymy do tego, aby nasz sprzęt był jak najbardziej wygodny w pracy, zrozumiały dla użytkowników, ale jednocześnie pozwalał znacznie zmniejszyć pracochłonność analiz i był przystępny cenowo dla większości laboratoriów i przedsiębiorstw.

Od 1883 roku do dnia dzisiejszego jedną z głównych metod ilościowego oznaczania azotu całkowitego i resztkowego w próbkach organicznych jest metoda Kjeldahla. Ta metoda ma wystarczającą dokładność i względną łatwość wdrożenia. Jego istota jest następująca:

Pobiera się zważoną porcję próbki organicznej. Jego dokładność określa się za pomocą wagi laboratoryjnej. Jeżeli próbka jest w stanie stałym, zaleca się zmielenie jej w specjalnych młynach laboratoryjnych w celu przyspieszenia procesu. Przygotowany materiał umieszcza się w kolbie.

Izolację związków azotu z próbki i ich przemianę w siarczan amonu przeprowadza się metodą „mokrego spopielania”. Do kolby dodaje się stężony kwas siarkowy i katalizator. Po podgrzaniu próbka ulega zniszczeniu. Uzyskany na tym etapie roztwór nie nadaje się jeszcze do analizy. Dlatego siarczan azotu przekształca się w formę amonową przez dodanie zasady.

W celu wyodrębnienia związków azotu do analizy oddestylowuje się je w postaci amoniaku z parą w aparacie destylacyjnym i zbiera w oddzielnej kolbie. Istnieje z góry określona objętość kwasu siarkowego lub borowego o danym stężeniu. W szczególności, zgodnie z Krajową Normą Federacji Rosyjskiej do oznaczania zawartości azotu niebiałkowego w mleku i produktach mlecznych, kwas borowy jest stosowany w analizie próbek mlecznych. Amoniak zebrany w kolbie po destylacji zamienia się w siarczan lub boran amonu.

Ostatnim etapem analizy jest miareczkowanie alkaliami otrzymanej zawartości kolby na nadmiar kwasu. Równolegle miareczkowana jest początkowa objętość użyta do analizy czystego odczynnika. Na podstawie różnicy między zasadą zużytą na miareczkowanie próbki a początkowym odczynnikiem obliczana jest ilość azotu. Procent białka całkowitego określa się, mnożąc ilość azotu przez współczynnik 6,25.

Nowoczesny sprzęt laboratoryjny pozwala przyspieszyć i uprościć proces przeprowadzania analizy metodą Kjeldahla. Aparat Kjeldahla AKV-20 przeznaczony jest do destylacji próbek i przygotowania materiału do miareczkowania. W trybie automatycznym destylacja jednej próbki trwa nie dłużej niż 5-10 minut. Jeśli wymagane są specjalne parametry procesu, zapewnione jest sterowanie ręczne z czasem destylacji ustawianym do 1 godziny. Automatyczne czyszczenie układów przyrządów zapewnia dużą dokładność pomiaru. Zapewniony jest kompleksowy system ochrony krzyżowej przed awarią sprzętu w sytuacjach awaryjnych..

Przygotowanie odczynników w aparacie AKV-20 odbywa się w specjalnym trybie krok po kroku, stężony kwas jest wstępnie rozpuszczany, a alkalia dodawane małymi porcjami podczas hartowania. Ten tryb pozwala uniknąć gwałtownych reakcji egzotermicznych..

Sprzęt laboratoryjny do „mokrego spopielania” próbek nazywany jest warnikiem. W aparacie rozdziela się różne materiały do ​​dalszej analizy. Przykładem jest mineralizacja próbek organicznych do badań metodą Kjeldahla. Seria fermentatorów PMP firmy Vilitek może być stosowana jako część instalacji do oznaczania ilościowej zawartości azotu w biomateriałach. Jednak do następnego etapu analizy metodą Kjeldahla należy połączyć warniki z aparatem Kjeldahla VILITEK AKV-20. Próbka jest podgrzewana promieniowaniem podczerwonym z modułu grafitowego lub aluminiowego. W takim przypadku nagrzewanie spopielanego materiału następuje natychmiastowo, z pominięciem ogrzewania pojemnika, w którym się znajduje.

Digestory z serii PMP mogą pracować jednocześnie z kilkoma próbkami. W zależności od modyfikacji urządzenia blok grzejny może być wykonany ze stopu aluminium lub grafitu. Górna granica temperatury grzejników wynosi odpowiednio 500 ° C i 650 ° C. Do zbierania kwaśnych gazów podczas mineralizacji, wraz z roztwarzaniem serii PMP, służy moduł mineralizacyjny do zbierania gazów. Wydajność modułu do pobierania próbek gazu wynosi od 5 do 30 l / min. Liczba otworów odpowiada liczbie miejsc grzewczych w warniku (20/12/8).

Analizator włókien Vilitek służy do dzielenia próbek i określania zawartości włókien. Cykl aparatu obejmuje: hydrolizę próbki (zasadową lub kwaśną), przemywanie i filtrację. Trzy drogi ogrzewania (kwas, zasada, woda destylowana) można ustawić i kontrolować oddzielnie. Programowanie wszystkich procesów zachodzących w urządzeniu. Jednoczesna praca z 6 samplami.

W 1879 r. Franz von Soxhlet opracował szklaną aparaturę do laboratoryjnej ekstrakcji substancji nierozpuszczalnych z materiałów stałych. Lotny rozpuszczalnik wlewa się do kolby okrągłodennej. Sam ekstraktor Soxhleta jest instalowany na kolbie przez część uziemioną. W górnej części ekstraktora znajduje się chłodnica zwrotna. Poniżej znajduje się szklanka, w której umieszcza się ekstrahowaną substancję. Szkło jest połączone z dolną kolbą szklanym syfonem. Dodatkowo kolba jest połączona z chłodnicą zwrotną boczną rurką. Gdy rozpuszczalnik jest podgrzewany, jego opary unoszą się wzdłuż bocznej rury do chłodnicy zwrotnej, gdzie skraplają się i spływają do zlewki wraz z próbką. Substancja podlegająca ekstrakcji rozpuszcza się w zlewce. Gdy zlewka jest całkowicie napełniona, rozpuszczalnik jest spuszczany do dolnej kolby. Proces trwa aż do całkowitej ekstrakcji substancji ekstrakcyjnej. Pod koniec ekstrakcji oddestylowuje się rozpuszczalnik.

Nowoczesna aparatura laboratoryjna firmy Soxhlet zachowała nazwę i zasadę działania tytułowego ekstraktora, ale została całkowicie zmieniona i zautomatyzowana. Aparat Soxhleta ASV-6 przeznaczony jest do analizy zawartości tłuszczu. W trybie automatycznym aparat spełnia wszystkie funkcje charakterystyczne dla ekstraktora szkła Soxhleta: ogrzewanie, kondensację, absorpcję, izolację, ługowanie i odzysk rozpuszczalnika. Może pracować z 6 próbkami jednocześnie. System bezpieczeństwa w przypadku odchylenia od trybu normalnego emituje ostrzeżenie świetlne, dźwiękowe i tekstowe.

Stosowanie błonnika do odchudzania: jak dobrze go przyjmować, jakie pokarmy zawierają, przegląd suplementów diety i recenzje

Odżywianie i trawienie bezpośrednio wpływają na wagę osoby. Testy potwierdziły, że błonnik jest dobry do utraty wagi. Walka z dodatkowymi kilogramami zaczyna się od korekty diety.

Spożywają suplementy diety i / lub dodają do menu potrawy bogate w tę substancję. Ale najpierw wymagana jest konsultacja z gastroenterologiem, endokrynologiem. Przyrost masy ciała jest objawem wielu chorób. Bez ich wyleczenia dieta i trening nie zadziałają..

Co to jest błonnik

Błonnik (błonnik pokarmowy) to kompozycja owoców, warzyw, alg i innych pokarmów roślinnych. Nie jest rozkładany przez enzymy ani w żołądku, ani w dwunastnicy. Działanie objawia się tylko w jelitach pod wpływem lokalnej mikroflory.

Wcześniej właściwości błonnika były mało badane, nazywano go „substancją balastową”. Liczne badania potwierdziły, że prowadzi do utraty wagi, ponieważ wspomaga trawienie i normalizuje funkcje jelit.

Spożywanie błonnika jest uważane za konieczność w zdrowej diecie.

Do czego służy ciało?

Błonnik pokarmowy poprawia perystaltykę przewodu pokarmowego. Prowadzi to do szybszego rozwoju pożywienia, dlatego nie wszystkie węglowodany mają czas na wchłonięcie..

Dlaczego organizm potrzebuje błonnika podczas utraty wagi:

  • oczyszcza ściany jelit z pozostałości niestrawionych substancji, cholesterolu i innych nagromadzeń;
  • pochłania toksyny, substancje rakotwórcze, produkty rozpadu.

W wyniku oczyszczenia jelit w pierwszym tygodniu usuwa się objętość brzucha, zmniejsza się wagę o 2-4 kg. Ponadto błonnik ma wpływ na regulację przewodu pokarmowego. Osoba, która zacznie przyjmować suplement, będzie miała normalną częstotliwość stolca. Ale tylko przy prawidłowym stosowaniu błonnika pokarmowego nie pojawiają się zaparcia i wzdęcia..

Jakie produkty zawierają

Wszystkie pokarmy zawierają rozpuszczalny w wodzie i nierozpuszczalny (gruboziarnisty) błonnik. Jest go dużo w kaszy gryczanej, jęczmieniu i płatkach owsianych. Podczas utraty wagi niepożądane jest spożywanie tylko polerowanego ryżu z powodu nadmiaru skrobi w nim.

Które produkty zawierają więcej błonnika:

  • wszystkie odmiany fasoli;
  • Brukselki;
  • suche figi;
  • orzech laskowy;
  • ignamy (synonimy: batat, batat);
  • brokuły;
  • Rzepa;
  • awokado.

Nierozpuszczalne lub „gruboziarniste” włókna stymulują perystaltykę jelit i nie zmieniają się pod wpływem mikroflory jelitowej. Źródła obejmują: otręby, seler, nasiona lnu, winogrona, porzeczki, ananasy, jabłka i inne owoce o gęstej skórce i / lub miąższu.

Pokarmy bogate w błonnik

Włókno syberyjskie

Przedsiębiorstwo „Syberyjska celuloza” (Tomsk) produkuje suplementy diety przydatne w odchudzaniu. Suplementy diety są wytwarzane z naturalnych surowców i nie zawierają cukru. Produkt spełnia wymagania bezpieczeństwa produktu zgodnie z systemami ISO 9001, HACCP.

Wszystkie rodzaje błonnika są przeciwwskazane w przypadku wrzodów żołądka i jelit.

Przegląd produktów

Błonnik syberyjski „Żyto” pakowany jest w puszki po 350 g. W składzie łuski ziaren pszenicy i żyta. Wartość energetyczna produktu - 80 kcal.

Dodatek żyta produkowany jest również przez:

  • z owocami (morela + jabłko);
  • z jagodami (róży + żurawina + jagody);
  • z ziołami (krwawnik pospolity, nasiona kopru, korzeń łopianu + mniszek lekarski + lukrecja, babka lancetowata, oregano, pokrzywa, kora kruszyny).

Błonnik „Pszenica” pakowany jest w plastikowe słoiczki po 260 g. Wartość odżywcza suplementu diety to 70 kcal. Zawiera tylko łupiny pszenicy.

„Pościel” jest pakowana w plastikowe pojemniki o masie 280 g. Ma to na celu zmniejszenie wagi. Składa się z mąki lnianej i otrębów pszennych. Wartość energetyczna produktu nie przekracza 150 Kcal.

Włókno lniane

Istnieją również 4 rodzaje dodatków do siemienia lnianego. Kompozycję uzupełniają:

  • Jagody syberyjskie (jagody + żurawina);
  • zioła (krwawnik pospolity, nasiona kopru, łopian, korzeń mniszka lekarskiego i lukrecji, babka lancetowata, oregano, pokrzywa, kora kruszyny);
  • jagody;
  • owoce (morela + jabłko).

Przy odchudzaniu przydadzą się inne rodzaje suplementów diety. To błonnik „Polana witaminowa”, „Orzech”, „Kosz Zdrowia”. Zawierają 50 g otrębów pszennych / 100 g mieszanki.

Do utraty wagi firma Siberian Fibre opracowała produkt Thin Waist. Podstawą są łupiny pszenicy. Błonnik jest impregnowany herbatą ziołową, dodaje się suszone jabłko. Ma działanie redukujące cukier. Pakowane po 120 lub 170 g. Wartość energetyczna 160 kcal.

Do odchudzania odpowiedni jest bezglutenowy błonnik „90-60-90” 200 gw słoiku. Zatwierdzony dla osób z alergią na pszenicę. Zawiera łupiny kukurydzy, ekstrakt z wodorostów, imbir, chia, cynamon, jabłka. Wartość energetyczna ―160 kcal.

Linia produktów „Siberian Fibre forte”

Do odchudzania opracowano serię produktów „Siberian Fibre and Harmony”:

  1. „Lekka” (błonnik w postaci chrupiących paluszków) obejmuje łupiny pszenne i żytnie, zioła, zieloną kawę, ananas. Wartość energetyczna ―160 kcal.
  2. „Lady Slenderness” (chrupiące paluszki) zawiera żyto + błonnik pszenny, borówki brusznice, zioła, jarzębina, rokitnik zwyczajny i jabłka. Wartość energetyczna ―160 kcal.
  3. „Zgrabna sylwetka” składa się z osłonek pszenicy, zielonej kawy, ziół, jabłka. Wartość energetyczna ―160 kcal.
  4. „No bubble” (suplement diety dla mężczyzn): chrupiące paluszki smakują jak grzanki z pieprzem i solą. Oprócz osłonek pszennych i żytnich zawiera marchew, płatki owsiane i buraki. Wartość energetyczna ―200 kcal.
  5. „Zatrzymaj apetyt” składa się z osłonek pszennych, żurawiny, kolekcji ziół. Wartość energetyczna ―160 kcal.

Firma oferuje również serię „I-diet”. Podstawa pochodzi z otrębów pszennych lub żytnich, płatków owsianych. Skład uzupełniają 1-2 rodzaje owoców (ananas, jabłko, kokos, malina, imbir + cynamon, truskawka).

Jak to zrobić dobrze

„Błonnik syberyjski” jest gotowy do spożycia: nie trzeba go gotować na parze ani gotować. Lepiej jest rozpuścić suplementy diety w wodzie, sfermentowanym napoju mlecznym, soku. Spożywać 20 minut przed posiłkiem rano i wieczorem lub 3 razy dziennie.

Jak prawidłowo pobrać błonnik zgodnie z zaleceniami producenta:

  1. Każdy rodzaj błonnika jest początkowo przyjmowany 1 łyżeczka dziennie.
  2. W ciągu tygodnia stopniowo zwiększaj dawkę o 1 łyżeczkę dziennie.
  3. Po 7-10 dniach dawkę zwiększa się do 2-5 łyżek. łyżki (dokładna ilość podana jest w instrukcjach dla konkretnego rodzaju produktu). Dzienna porcja dla mężczyzn poniżej 50 roku życia nie przekracza 40 g błonnika, a dla kobiet - 30 g.
  4. Przyjmuje się podczas diet odchudzających lub zgodnie z zaleceniami gastroenterologa w trakcie leczenia.
  5. Spożywane przez 30-60 dni. Pomiędzy kursami zrób sobie przerwę od 2 tygodni do 3 miesięcy.
  6. Nie może być stosowany przez osoby z biegunkami, wrzodami żołądka i jelit, patologiami wątroby. Przeciwwskazania obejmują alergię na produkt będący źródłem błonnika..

Z czym używać błonnika

Te wskazówki pomogą zapobiec gazom, zaparciom i innym problemom z jelitami..

Przegląd przeglądów wyników

Recenzje i wyniki "błonnika syberyjskiego" są neutralne lub pozytywne: nawet jeśli waga nie spadła, poprawiło się trawienie. Dobre trawienie to klucz do zdrowia, dobrego samopoczucia i nastroju. Efekt staje się zauważalny nie wcześniej niż tydzień od początku odbioru.

Recenzje na temat tego, jak przyjmować, zawierają zalecenia dotyczące miesięcznego picia suplementu wodą 20 minut przed posiłkiem. Radzę nie ignorować diety niskowęglowodanowej i ćwiczeń.

Istnieją opinie o "błonniku syberyjskim", które należy połykać na sucho. Nie można tego zrobić ze względu na ryzyko niestrawności, niedrożności jelit.

Pozostałe błonniki sprzedawane w aptekach w tabletkach i kapsułkach

Suplementy są dostępne bez recepty. Lekarze radzą z wyprzedzeniem zapoznać się z instrukcjami i składem suplementów diety na oficjalnych stronach internetowych producentów.

W aptekach suplementy diety sprzedawane są w postaci proszku, granulatu, chrupiących paluszków, rzadziej w kapsułkach. Tabletki błonnika można znaleźć tylko w sklepach internetowych specjalizujących się w zdrowych produktach spożywczych..

Różne formy uwalniania błonnika

Jakie błonnik jest sprzedawany w aptece:

  • Citrus Pectin Vitaline (kapsułki);
  • Żywe włókno z lecytyną;
  • Kontrola wagi Guarchibao.

Błonnik jest również sprzedawany w aptece internetowej, recenzje dodatków są pozytywne: produkt jest certyfikowany i zgodny z opisem. Istnieje możliwość wyboru formy produkcji suplementów diety, producenta.

Które włókno jest lepsze

Dietetycy zalecają spożywanie otrębów i błonnika z pożywienia w celu utraty wagi. Wskazane jest codzienne spożywanie 3 rodzajów owoców i 4 rodzajów warzyw, orzechów. Różnorodność diety poprawia trawienie, nasyca organizm składnikami odżywczymi.

To, który błonnik jest najlepszy wśród suplementów diety, zależy od cech organizmu. Więcej pozytywnych recenzji otrzymują włókna syberyjskie „Zatrzymaj apetyt” i „Szczupła talia”. Ale otręby kukurydziane i żytnie również pomagają wielu.

Przepisy

Receptury błonnika dobierane są na podstawie wrażliwości organizmu na składniki. Nie można stosować w połączeniu z pokarmami wywołującymi alergie.

Podczas odchudzania wskazane jest stosowanie niskokalorycznych potraw i niskotłuszczowych napojów.

Placki cukiniowe ze szpinakiem i błonnikiem

Z kefirem

Połącz niskotłuszczowy kefir z błonnikiem w proporcji 0,5―1 łyżki na 200 ml płynu. l. dodatki w proszku. Mieszaninę rozpuszcza się, nalega na kwadrans. Pij 15 minut przed posiłkiem lub zamiast śniadania lub kolacji. Zaleca się spożywać nie więcej niż 4 szklanki dziennie. Podczas utraty wagi można go używać na dni postu.

Z surówką warzywną

Możesz wybrać chude mięso i różnorodne błonnik pokarmowy według własnych upodobań..

Składniki na sałatkę klasyczną:

  • 30 g otrębów owsianych;
  • 60 g gotowanej piersi z kurczaka;
  • 4 orzechy;
  • surowe marchewki;
  • kapusta pekińska.

Mięso, orzechy, marchewki pokroić w paski. Drobne otręby zmiel oliwą z oliwek, wymieszaj składniki. Spożywaj posiłek z błonnikiem do głównego posiłku lub zamiast przekąski.

Z jogurtem

Ubij blenderem 200 ml domowego jogurtu bez cukru, 2 łyżki. l. twarożek o niskiej zawartości tłuszczu, garść rodzynek. Wymieszaj 1 łyżeczkę. błonnik. Wypij po 15 minutach. Spożywać rano kwadrans przed śniadaniem.

Zamiast rodzynek możesz dodać suszone śliwki

Słupy

Dietetyczna słodycz jest dobra na przekąski. Składniki:

  • rodzynki - 100 g;
  • orzech - 400 g;
  • migdały - 200 g;
  • włókno konopne (z nasion) - 100 g;
  • orzechy nerkowca - 200 g.

Zmiel produkty blenderem do uzyskania jednorodnej masy. Masa będzie gruba. Tworzyć rękami małe prostokąty. Trzymaj batony w zamrażarce, aż zestalą się..

Co jest lepsze - błonnik lub otręby

Otręby to rodzaj gruboziarnistego (nierozpuszczalnego w wodzie) błonnika. Pozyskiwany przy produkcji mąki. Podczas przetwarzania surowce są oddzielane od miękkich zanieczyszczeń, mielone na gruby lub drobny proszek. Mówiąc najprościej, otręby to łupina ziarna lub nasion. W sprzedaży są otręby żytnie, owsiane, jęczmienne i pszenne. W sklepach sprzedaje się również ryż, grykę, konopie i inne odmiany produktu..

Błonnik i otręby

W celu utraty wagi otręby i błonnik są równie skuteczne: ani lepiej, ani gorzej. Oba produkty w równym stopniu zmniejszają kaloryczność pożywienia i poprawiają motorykę przewodu pokarmowego. Ale istnieją istotne różnice w sposobie ich wykorzystania i składzie biochemicznym..

Informacje zwrotne i wyniki porównania:

  1. Przed użyciem otręby zalewamy wrzącą wodą i gotujemy na parze, w przeciwnym razie istnieje ryzyko podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego. Błonnik rozpuszcza się tylko w żywności lub w płynie.
  2. Otręby zawierają więcej tłuszczu i węglowodanów. Podczas utraty wagi lepiej jest używać błonnika.

Przydatne wideo

Jak dowiedział się program „OurPotrebNadzor”, błonnik naprawdę pomaga schudnąć. Ale eksperci proszą, aby pamiętać, że chociaż błonnik jest przydatny, jego rola jest znacznie wyolbrzymiona przez sprzedawców, którzy pracują w firmach produkujących chleb, otręby, suplementy diety, zboża i produkty pełnoziarniste. Zmienili koncepcję, przeciągając pożytek z żywności bogatej w błonnik, czyli z warzyw i owoców, tylko na błonnik:

Artykuły O Zapaleniu Wątroby