Jak przeprowadzić analizę dysbiozy u niemowląt: zbieranie kału i dekodowanie wyników

Główny Zapalenie trzustki

Jeśli dziecko odczuwa ból brzucha i problemy ze stolcem, rodzice zaczynają szukać przyczyny tych zjawisk. Jest to szczególnie nieprzyjemne, gdy dziecku przeszkadza brzuszek. Objawy zwykle ustępują wraz ze zmianą diety i diety. Jednak czasami zaburzenia jelitowe dręczą dziecko przez długi czas. Metoda diagnozowania problemów jelitowych - analiza dysbiozy.

Jeśli dziecko ma problemy żołądkowo-jelitowe, ma nieregularne wypróżnienia i często bóle brzucha, lekarz zaleca wykonanie badania na dysbiozę

Co to jest dysbioza?

U ludzi w jelitach żyją różne mikroorganizmy, które przyczyniają się do prawidłowego trawienia. Dysbakterioza (dysbioza) to zmiana równowagi mikroflory jelitowej, która stwarza warunki do rozwoju mikroorganizmów chorobotwórczych lub rozmnażania się flory oportunistycznej (UPF). Ten stan występuje z pewnymi czynnikami w każdym wieku..

Wielu ekspertów uważa, że ​​dysbioza u niemowląt nie jest patologią. Noworodki nie mają własnej mikroflory. Mikroorganizmy stopniowo kolonizują jelita dziecka. Niektórzy wchodzą do organizmu zaraz po urodzeniu, inni - pocałunkami, dotykaniem krewnych, karmieniem piersią.

Na różnych etapach rozwoju dziecka w jego organizmie mogą dominować określone bakterie, co nie jest typowe dla starszych dzieci. Jednak czasami równowaga mikrobakterii zmienia się dramatycznie z powodu różnych okoliczności..

Prowadzi to do zaburzeń w procesie trawienia niemowlęcia. Ponieważ niemowlęta są bardzo wrażliwe na przejawy środowiska zewnętrznego, nie każda zmiana ich samopoczucia świadczy o dysbiozy..

Następujące czynniki prowadzą do poważnych naruszeń mikroflory jelitowej niemowlęcia:

  • choroby matki w czasie ciąży;
  • choroba zakaźna;
  • problemy z porodem;
  • wcześniactwo;
  • fizjologiczna cecha przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • nieregularne karmienie piersią;
  • stosowanie nowych produktów, leków przez matkę karmiącą;
  • karmienie preparatami mlecznymi;
  • wczesne wprowadzenie żywności uzupełniającej;
  • wprowadzenie produktów mlecznych do diety;
  • używanie narkotyków;
  • niekorzystne środowisko.

Co ujawnia analiza?

Jeśli dziecko jest podejrzane o dysbiozę, specjalista przepisze analizę kału pod kątem UPF. Wykrywa obecność i stężenie negatywnych mikroorganizmów i pożytecznych bakterii w jelitach.

Wskazania do badania u dzieci

U niemowląt zmiany w żywieniu i różne choroby prowadzą najczęściej do dysbiozy. Czasami wraz z wprowadzaniem nowych produktów u dzieci poniżej pierwszego roku życia zmienia się częstotliwość i charakter stolca. Jednak po kilku dniach wszystko wraca do normy. Warto pomyśleć o rozwoju dysbiozy i zbadać dziecko, gdy pojawią się następujące objawy:

  • zły oddech;
  • silne wydzielanie śliny;
  • biegunka trwająca dłużej niż 3 dni;
  • alergiczne wysypki skórne;
  • intensywna niedomykalność i wymioty;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • niedowaga;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • pleśniawki błony śluzowej jamy ustnej (zalecamy przeczytanie: jak i jak leczy się pleśniawki u noworodków?);
  • letarg;
  • kapryśność;
  • naruszenie apetytu;
  • wzdęcia, wzdęcia, kolki;
  • piana, zanieczyszczenia krwi, zielony śluz w kale.
Rodzice zauważą objawy dysbiozy poprzez zaburzenia stolca i ogólny zły stan zdrowia dziecka

U starszych dzieci objawy dysbiozy są pod wieloma względami podobne do objawów u niemowląt poniżej pierwszego roku życia, tylko one, w przeciwieństwie do niemowląt, mogą narzekać na dyskomfort i ból brzucha. Niedożywienie, choroby zakaźne, zatrucia pokarmowe, zła ekologia, stres, inwazje robaków, zmiany hormonalne u młodzieży prowadzą do dysbiozy..

Jak prawidłowo zbierać kał do analizy?

Aby analiza miała charakter informacyjny, konieczne jest oddanie kału nie później niż 2 godziny po pobraniu. Jeśli nie możesz przejść testów do laboratorium, możesz je przechowywać w lodówce, ale nie dłużej niż 5 godzin. W celu prawidłowego zbierania kału należy przestrzegać następujących zasad:

  • dziecku nie należy podawać nowych pokarmów i leków na 72 godziny przed badaniem;
  • nie powinieneś robić lewatywy dziecku, wkładać doodbytnicze czopki, podawać środek przeczyszczający;
  • konieczne jest, aby dziecko opróżniło pęcherz przed zabiegiem;
  • konieczne jest umycie dziecka;
  • pojemniki do zbierania i zbierania kału muszą być sterylne;
  • konieczne jest zebranie materiału do badań ze wszystkich części kału;
  • niepożądane jest wykonanie analizy dysbiozy u dziecka za pomocą biomateriału z jednorazowej pieluchy (lepiej nałożyć na dziecko czystą ceratę i poczekać, aż na nią kupi).

Materiałowe metody badawcze

Badanie w kierunku dysbiozy obejmuje badanie materiału kilkoma metodami. Każdy z nich ma na celu przetestowanie różnych funkcji organizmu. Tylko kompleksowe badanie analiz pozwoli uzyskać pełny obraz możliwych problemów jelitowych. Metody badania stolca w przypadku dysbiozy:

  • Coprogram obejmuje badanie właściwości fizycznych i chemicznych kału i jego składników. Wykrywa pasożyty, śluz, krew, ilość strawionego i niestrawionego pokarmu.
  • Kultura bakteriologiczna umożliwia określenie stopnia rozwoju patogennej mikroflory.
  • Analiza biochemiczna dysbiozy ujawnia stosunek wszystkich pożytecznych i szkodliwych bakterii. Potrafi wskazać część jelita, w której koncentruje się problem.
Procedura bakteriologicznej inokulacji kału w przypadku dysbiozy

Normalne wskaźniki u dzieci w różnym wieku

Podczas badania kału eksperci określają zawartość mikroorganizmów w jednym gramie kału. Wstępny wniosek podaje gastroenterolog. Podczas diagnozy bierze się pod uwagę wiek dziecka, ponieważ normy wskaźników u dzieci w różnym wieku są różne. W tabeli przedstawiono normy dotyczące składu mikroflory jelitowej dla dzieci.

IndeksNorma, CFU / g
Do rokuPonad rok
Całkowita zawartość E. coli300-400 milionów / rok400-1 miliardów rocznie
E. coli o normalnej aktywności enzymatycznej107-108107-108
E. coli o słabych właściwościach enzymatycznychmniej niż 10%
Enterobakterie laktozo-ujemnemniej niż 5%
Patogenne enterobakterie00
Hemolizująca Escherichia coli00
W ilości drobnoustrojów tworzy się kokamniej niż 25%
Enterococci105-107105-108
Lactobacillus106-107107-108
Bifidobacteria1010-1011109-1010
Bakteroidy107-108
Eubacteria106-107
Peptostreptococcimniej niż 105
Clostridiamniej niż 103mniej niż 105
Grzyby drożdżowe Candidamniej niż 104
Patogenny Staphylococcus aureus (złoty)00
Staphylococcus naskórkamniej niż 104

Dekodowanie wyników

Opis wskaźników i ich przybliżone dekodowanie podano poniżej:

  • E. coli hamuje rozprzestrzenianie się szkodliwych bakterii, stymuluje produkcję witamin z grupy B oraz wspomaga wchłanianie wapnia i żelaza. Obecność robaków w organizmie i dysbioza prowadzą do obniżenia tego wskaźnika. Wzrost liczby Escherichia coli o słabej funkcji tworzenia enzymów przy jednoczesnym spadku aktywnej coli wskazuje na początek dysbiozy. Hemolityczne E. coli powodują alergie ze względu na ich zdolność do wytwarzania toksyn.
  • Enterobacteriaceae ujemne pod względem laktozy należą do flory oportunistycznej. Wraz z ich wzrostem u dziecka rozwija się zgaga, niedomykalność, odbijanie i uczucie dyskomfortu w żołądku.
  • Patogenne enterobakterie przejawiają się w organizmie w chorobach zakaźnych.
  • Enterokoki są zwykle obecne w organizmie. Biorą udział w rozkładzie węglowodanów, ale ich wzrost wskazuje na infekcję narządów miednicy i dróg moczowych. Enterococci niekorzystnie wpływają na organizm jako całość.
  • Lactobacilli rozkładają laktozę, utrzymują kwasowość i wspomagają produkcję substancji ochronnych. Ich spadek wskazuje na spadek odporności i rozwój dysbiozy..
  • Bifidobacteria biorą udział w produkcji witamin K i B, sprzyjają wchłanianiu wapnia i witaminy D oraz budowaniu odporności.
  • Bakteroidy biorą udział w przetwarzaniu kwasów tłuszczowych.
  • Eubakterie biorą również udział w przyswajaniu i trawieniu pokarmu..
  • Peptostreptococci sprzyjają syntezie kwasów tłuszczowych i rozwojowi funkcji ochronnych organizmu. Spadek ich liczby jest oznaką rozwoju dysbiozy..
Na podstawie wyników analizy dysbiozy lekarz przepisuje leczenie
  • Clostridia poddaje recyklingowi białka, kwasy i alkohole.
  • Gronkowce dostają się do organizmu każdego dziecka z otoczenia. Szczególnie niebezpieczny jest Staphylococcus aureus (więcej szczegółów w artykule: Staphylococcus aureus w ustach dziecka). Prowokuje rozwój choroby, której towarzyszy biegunka, wymioty, gorączka i słabe wchłanianie składników odżywczych.
  • Drożdżopodobne grzyby Candida również tworzą oportunistyczną florę organizmu. Wraz z ich wzrostem rozwija się kandydoza..

Podczas rozszyfrowywania testów na dysbiozy wiele osób spotyka się z terminem proliferacja. Niektórzy uważają to za diagnozę. Jednak ta definicja jest stosowana w przypadku, gdy liczba jakichkolwiek bakterii przekroczy normę..

Zapobieganie dysbiozy

Dysbakterioza to jeden ze schorzeń organizmu, którego łatwo jest uniknąć. Aby dziecko nie miało różnych problemów z jelitami, konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad. Profilaktyka dysbiozy polega na:

  • higiena osobista;
  • utrzymanie domu w czystości;
  • zbilansowane odżywianie w zależności od wieku;
  • wzmocnienie odporności;
  • stosowanie leków przywracających mikroflorę w antybiotykoterapii.

Analiza dysbiozy u niemowląt

Dysbakterioza u niemowląt jest popularną diagnozą wśród pediatrów. Mówią o nim nierozsądnym płaczem, zaburzeniami stolca, wysypkami skórnymi i złym snem. Sama dysbakterioza nie jest chorobą, ale objawem, konsekwencją niektórych chorób, zaburzeń czy fizjologicznej niedoskonałości przewodu pokarmowego. W tym stanie zmienia się skład mikroflory jelitowej - bakterie oportunistyczne lub chorobotwórcze zaczynają przeważać nad pozytywnymi. Dysbakterioza może rzeczywiście znacznie pogorszyć samopoczucie dziecka. Im mniejsze dziecko, tym większe ryzyko wystąpienia takiego zaburzenia. W końcu odporność niemowląt nie jest zbyt odporna na agresywne bakterie. Specjalna analiza pomoże zidentyfikować możliwe naruszenia flory jelitowej u niemowląt..

Zdjęcie: Sakurra / Shutterstock.com

Funkcje mikroflory jelitowej

Wszelkie błony śluzowe organizmu są zasiedlone przez wiele różnych mikroorganizmów. Pewna kombinacja takich bakterii nazywana jest mikroflorą. Od dawna wiadomo, że taki świat wewnątrz nas jest bardzo ważny dla dobrego samopoczucia, normalnej pracy jelit i odporności. Zdrowa mikroflora jelitowa zapewnia:

  • produkcja wielu witamin, kwasów i aminokwasów;
  • normalna regeneracja komórek jelitowych;
  • pełna synteza enzymów;
  • odpowiednia praca odporności itp..

Zdrowa mikroflora zapobiega występowaniu alergii, chorób nerek i wątroby. Odgrywa rolę w utrzymaniu zdrowego trawienia.

Jak dysbioza może objawiać się u niemowlęcia?

W przypadku małych dzieci bardzo trudno jest określić, co je martwi. Dziecko nie może narzekać na brzuszek ani mówić o bólu głowy. Pewne zaburzenia dobrostanu pozwalają podejrzewać dysbiozę:

  • histeryczny płacz, napięcie i napięcie nóg;
  • regularna niedomykalność, odbijanie;
  • częste luźne stolce o nieprawidłowym kolorze, strukturze i zapachu (w kale można zaobserwować niestrawione cząsteczki, są zielonkawe i mają wyjątkowo nieprzyjemny zapach);
  • rzadkie stolce (zaparcia mogą również wskazywać na dysbiozę);
  • pleśniawki na błonach śluzowych jamy ustnej (zsiadła płytka nazębna na policzkach i języku);
  • zły oddech;
  • słaby apetyt;
  • sucha skóra, łuszczenie się;
  • niewystarczający przyrost masy ciała;
  • letarg, płaczliwość;
  • zły sen, częste przebudzenia.

Wiele z tych objawów może wskazywać na inne problemy z samopoczuciem. I ten sam rzadki stołek dla niemowląt może być wariantem normy. Pediatra może zobaczyć problem i postawić prawidłową diagnozę.

Dlaczego dzieci mogą mieć dysbiozę?

Niemowlęta rodzą się z sterylnym przewodem pokarmowym. Już w pierwszych godzinach po urodzeniu w jelitach pojawiają się pożyteczne mikroorganizmy, których pierwszą porcję dzieci otrzymują z siary matki. Dysbakteriozę można wywołać przez:

  • fizjologiczna niedojrzałość przewodu pokarmowego (obserwowana u wcześniaków i dzieci osłabionych);
  • obecność niektórych chorób u matki (bakteryjne zapalenie pochwy, zapalenie sutka);
  • późne przywiązanie do piersi;
  • karmienie mieszankami;
  • odżywianie nieodpowiednie dla wieku (niewłaściwa mieszanka, wczesne wprowadzenie soku itp.);
  • wczesne odsadzenie;
  • stosowanie różnych leków.

Najlepszą profilaktyką zaburzeń mikroflory niemowląt jest karmienie piersią bez dodatkowego karmienia mieszanką przez co najmniej pierwsze 3-6 miesięcy. Pediatrzy zalecają karmienie dziecka piersią przez co najmniej 12 miesięcy i wprowadzenie pokarmów uzupełniających w wieku nie wcześniej niż 6 miesięcy. Jeśli nie jest to możliwe, warto wybrać wysokiej jakości mieszankę odpowiednią dla dziecka..

Jaka analiza jest używana w diagnozie?

Najbardziej pouczającą specyficzną metodą diagnozowania zaburzeń mikroflory u dzieci jest analiza mikrobiologiczna (posiew bakteryjny). W tym badaniu biomateriał umieszczany jest w specjalnie przygotowanej pożywce, która stymuluje wzrost bakterii. Różne pożywki naturalne, na przykład agar mezopatamia lub bulion, mogą stać się pokarmem dla składników mikroflory. Analizę należy przeprowadzić w sterylnych warunkach..

Z reguły kolonie organizmów żywych można ocenić po 5-7 dniach. Gdy proces „wzrostu” bakterii dobiegnie końca, asystent laboratoryjny policzy przedstawicieli wszystkich szczepów.

Analiza dysbiozy: zasady badań

Aby taka analiza kału pod kątem składu flory jelitowej niemowlęcia miała charakter informacyjny, konieczne jest:

  • przestać używać środków przeczyszczających 3 dni przed badaniem;
  • nie używaj kremów i olejków do natłuszczania odbytu (również przez 3-4 dni);
  • odroczyć zmianę mieszanin;
  • zbierać kał po naturalnych wypróżnieniach w sterylnym pojemniku;
  • użyj co najmniej 5 g kału (około pół łyżeczki);
  • dostarczyć materiał do laboratorium w ciągu maksymalnie 3 godzin;
  • przechowuj kał w chłodnym miejscu do momentu dostawy.

Oczywiście do laboratorium należy udać się dopiero po wyznaczeniu pediatry. Analizę można przeprowadzić w zwykłym laboratorium w poliklinice lub w placówce płatnej.

Jak prawidłowo zebrać materiał do badań?

Lekarze zalecają, aby nie zbierać kału do badań z jednorazowej pieluchy. Jeśli dziecko robi kupkę rano o określonej porze, umieść pod nią czystą ceratę, a następnie ostrożnie zbierz odchody do sterylnej probówki.

Zdjęcie: Yevhen Prozhyrko / Shutterstock.com

Jeśli dziecko ma trudności z opróżnieniem jelit, musisz mu pomóc: zegnij nóżki dziecka do brzucha, głaskaj brzuszek zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Na pojemniku z kałem do badania należy podać dane dziecka (nazwisko, imię i wiek), a także czas pobrania materiału na dysbiozy.

Analiza dekodowania

Wyniki laboratoryjne wyglądają jak długa lista z wieloma liczbami. Lekarze mogą go wykorzystać do określenia składu mikroflory, wyciągnięcia wniosków o możliwych problemach i przyczynach ich wystąpienia. U dzieci w różnym wieku normalne wskaźniki są nieco inne, u niemowląt wpływa na nie forma karmienia i inne czynniki. Samodzielne odszyfrowywanie może być nieprawidłowe.

Normy dla dzieci poniżej 12 miesięcy:

Typ bakteriiPoziom normalny
BifidobacteriaW ciągu 10 9-10 11
LactobacillusW ciągu 10 6-10 7
BakteroidyW ciągu 10 7-10 8
EnterococciW ciągu 10 5-10 7
PeptostreptococciDo 10 5
ClostridiaPrzed lub równe 10 3
E. coli bez laktozyDo 10 5
E. coli hemolitycznaNieobecny
Staphylococcus aureusJest nieobecny
Staphylococcus saprophytic naskórekPrzed lub równe 10 4
Grzyby drożdżowe CandidaDo 10 2

Osobie dalekiej od medycyny trudno jest zrozumieć, co pokazuje wynik badania. Aby uzyskać przybliżone odszyfrowanie, musisz wiedzieć, co następuje:

  • Bifidobakterie są głównym składnikiem zdrowej mikroflory jelitowej u dzieci. Są ważne w hamowaniu aktywności bakterii oportunistycznych i chorobotwórczych, a także w trawieniu pokarmu. Wraz ze spadkiem poziomu bifidobakterii rozwija się dysbioza.
  • Lactobacilli są niezbędne do przekształcania laktozy i innych węglowodanów w kwas mlekowy. Są również bardzo ważne dla utrzymania równowagi mikroflory..
  • Enterokoki występujące w małych ilościach mogą być odmianą normalną. Jeśli ich poziom wzrośnie, pojawiają się infekcje..
  • Peptostreptococci wchodzą w skład naturalnej mikroflory, występują nie tylko w przewodzie pokarmowym, ale również w jamie ustnej i drogach oddechowych. Ale wzrost ich liczby może ostrzegać przed infekcją lub guzem..
  • Clostridia biorą udział w trawieniu elementów białkowych, które dostają się do odległych części przewodu pokarmowego. Jeśli jednak sąsiadują z innymi chorobotwórczymi mikroorganizmami, mogą być niebezpieczne.
  • Staphylococcus aureus lub hemolityczne E. coli nie powinny być obecne w stolcu u dzieci. Takie patogeny powodują różne problemy zdrowotne..

Analiza dysbiozy u niemowląt, z prawidłowym dekodowaniem, pomaga ocenić stan flory jelitowej i, jeśli to konieczne, podjąć działania w celu skorygowania jej składu.

Zdjęcie: science photo / Shutterstock.com

Leczenie dysbiozy u niemowląt

Schemat leczenia dysbiozy u niemowląt może się różnić. Odbiera ją pediatra prowadzący. Korekta mikroflory jelitowej rozwiązuje jednocześnie kilka problemów:

  • niszczy bakterie chorobotwórcze i zmniejsza liczbę patogenów oportunistycznych;
  • zasiedla przewód pokarmowy pożytecznymi mikroorganizmami;
  • poprawia funkcję motoryczną jelit;
  • zapewnia pełne trawienie pokarmu;
  • promuje prawidłowe odżywianie.

Najczęściej problem dysbiozy u niemowląt można pokonać za pomocą dwóch grup leków:

  • Sorbenty. Takie leki pomagają wiązać i usuwać różne toksyny, alergeny itp..
  • Probiotyki. Leki te kolonizują jelita pożytecznymi bakteriami, a także zapewniają ich pełne rozmnażanie.
Zdjęcie: Lightspring / Shutterstock.com

Leczenie zaburzeń mikroflory można uzupełnić stosowaniem innych leków. Lekarz może zalecić przyjmowanie bakteriofagów, które mogą hamować rozwój mikroorganizmów oportunistycznych, antybiotyków i enzymów trawiennych. Ale takie leki są stosowane tylko w przypadku poważnych problemów zdrowotnych..

Jeśli dziecko ma dysbiozę, musi jeść prawidłowo i zbilansowane. Sztucznych absolutnie nie wolno przekarmiać. Wprowadzając pokarmy uzupełniające, należy zachować szczególną ostrożność i koordynować odżywianie dziecka z lekarzem. Wczesna znajomość niemowlęcia z pokarmem dla dorosłych jest przeciwwskazana.

Analiza kału na dysbiozy u dzieci

Za pomocą analizy dysbiozy określa się stan mikroflory jelitowej u dziecka. Dlaczego lekarz może zlecić takie badanie i co rodzice powinni o nim wiedzieć?

Wskazania

Ta analiza jest przewidziana dla:

  • Przedłużająca się i nawracająca biegunka lub zaparcie u niemowląt, a także ich naprzemienność.
  • Choroby układu pokarmowego - zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka i inne.
  • Choroby alergiczne.
  • Infekcje jelitowe.
  • Ból i wzdęcia brzucha.
  • Terapia antybiotykowa.
  • Nietolerancja niektórych pokarmów.

Takie badania są szczególnie ważne dla niemowląt, u których występuje zwiększone ryzyko rozwoju patologii jelit. Zaleca się to również robić dzieciom, które często chorują, na przykład z częstymi ARVI.

  1. Badanie skatologiczne kału. Jest przepisywany jako pierwszy, jeśli podejrzewasz problemy z jelitami. Analiza pokaże, jak pokarm jest trawiony w jelitach i ujawni proces zapalny.
  2. Analiza biochemiczna kału. Pomaga w identyfikacji fermentopatii.
  3. Ekspresowy wysiew kału. Jest to szybka metoda badawcza, podczas której normalna mikroflora jest określana procentowo.
  4. Siew kału na dysbiozy. Takie badanie pozwala ocenić stężenie i liczbę bakterii, które są przedstawicielami normalnej mikroflory, a także flory oportunistycznej. Kał dziecka wysiewa się na pożywce. W ciągu kilku dni rosną kolonie bakterii, które są badane pod mikroskopem i liczone. Formularz wskazuje liczbę mikroorganizmów na gram kału, wskazując liczbę bakterii tworzących kolonie (CFU). W przypadku wykrycia flory patogennej dodatkowo określa się wrażliwość / oporność na antybiotyki.

Gdzie mogę się przebadać?

Testy na dysbiozy można zdawać zarówno w publicznych klinikach, jak iw prywatnych laboratoriach. Jednak rodzice powinni mieć świadomość, że placówki zdrowia publicznego mają własne godziny otwarcia i nie prowadzą badań w weekendy..

Czy potrzebuję specjalnego szkolenia?

Jeśli analiza zostanie przypisana dziecku karmiącemu, które zaczęło być karmione, to na trzy dni przed badaniem wyklucza się wprowadzenie nowych produktów. Ponadto na kilka dni przed porodem kału należy przestać podawać dziecku jakiekolwiek leki, w tym węgiel aktywowany i leki na kolkę.

Niemożliwe jest również wykonanie lewatywy, stosowanie czopków doodbytniczych i podanie dziecku środków przeczyszczających przed badaniem na dysbiozę..

Jak zbierać kał?

Należy pobrać próbkę stolca od dziecka, które już oddało mocz, aby mocz nie dostał się do pojemnika testowego. Ponadto przed zebraniem materiału dziecko należy umyć.

Do badania będziesz potrzebować około 10 ml kału dziecka, które umieszcza się w sterylnym pojemniku. Najlepiej jest pobierać cząsteczki stolca z różnych części dziecięcego stolca. Jeśli w kale są jakieś zanieczyszczenia, z pewnością są one również umieszczane w pojemniku z kałem do analizy..

Ile i gdzie możesz przechowywać kał?

Kał jest zwykle zbierany rano i do analizy w ciągu 1-3 godzin po wypróżnieniu. Jeśli świeży poranny kał nie jest dostępny od razu, pojemnik na próbkę można przechowywać w lodówce do 6 godzin. Przechowywanie stolca w temperaturze pokojowej zniekształci wyniki testu.

Wartości norm

Norma dla dziecka (w CFU)

E. coli (typowa)

E. coli bez laktozy

E. coli hemolityczna

Całkowita liczba ziarniaków

Klebsiella, citrobacter i inne mikroorganizmy oportunistyczne

Pseudomonas i acinetobacter

Rozszyfrowanie

Przede wszystkim bifidobakterie powinny być obecne w próbce kału zdrowego dziecka. Zwykle stanowią około 95% całej mikroflory. To właśnie te bakterie pełnią wszystkie główne funkcje flory bakteryjnej jelit - pomoc we wchłanianiu składników mineralnych i witamin, syntezie witamin, stymulacji ruchliwości jelit, neutralizacji toksyn i innych..

Równie ważne są pałeczki kwasu mlekowego, które zapewniają również pracę jelit, wytwarzają laktazy i chronią dziecko przed alergenami. W zdrowym jelicie znajduje się około 6% wszystkich mikroorganizmów. Normalna mikroflora składa się również z Escherichia coli (Escherichia), które pomagają usuwać tlen i są odporne na chorobotwórczą florę.

Przedstawiciele flory jelitowej, np. Bakteroidy, pojawiają się w stolcu niemowląt powyżej 6. miesiąca życia. Te bakterie pomagają rozkładać tłuszcze. Również w zdrowym jelicie grubym niemowląt zwykle stwierdza się peptostreptokoki i enterokoki.

Zwykle patogenne enterobakterie, takie jak Salmonella lub Shigella, nie są wykrywane w kale dzieci. Ich identyfikacja nie wskazuje na dysbiozę, ale na poważne choroby jelit. Również w kale dziecka nie powinno być Staphylococcus aureus i hemolitycznej Escherichia..

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt. Dlaczego wynajmować? Jak wziąć?

W tym artykule opisano powody przejścia testu kału na dysbiozy u noworodków. Podano normalne wskaźniki dla zdrowego organizmu, wyjaśniono ich dekodowanie.

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt. Dlaczego wynajmować? Jak wziąć?

Dysbakterioza u niemowląt jest dość częstym zjawiskiem. W celu potwierdzenia lub zaprzeczenia jego obecności należy poddać analizie próbkę masy kałowej dziecka. Aby w jak największym stopniu wykluczyć czynniki zewnętrzne i zminimalizować procent błędu, należy odpowiednio przygotować się do procedury pobrania materiału oraz przestrzegać warunków przechowywania i transportu biomateriału.

Dysbakterioza. Główne objawy i konsekwencje

W medycynie dysbioza nie jest uważana za chorobę - jest raczej wskaźnikiem niezdrowego stanu organizmu. Dysbiozę można opisać jako ogólne zaburzenie układu pokarmowego.

Podstawowymi czynnikami prowadzącymi do dysbiozy stanu zdrowia niemowlęcia są:

  • Niewłaściwa dieta;
  • Przyjmowanie leków trudnych dla organizmu;
  • Infekcje wirusowe;
  • Przełożone stresujące sytuacje;
  • Sztuczne karmienie.

Twoje dziecko prawdopodobnie ma dysbiozę, jeśli pojawią się następujące objawy:

  • Zmieniona konsystencja stolca;
  • Zaburzenia funkcji przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • Bolesne odczucia w jamie brzusznej;
  • Uczucie mdłości;
  • Manifestacje alergii na skórze;
  • Zmniejszenie tempa przyrostu masy ciała.

W przypadku wykrycia objawów dysbiozy należy poszukać źródła problemu - właśnie dlatego zaburzona jest równowaga mikroorganizmów jelitowych. To znaczy przede wszystkim należy wyeliminować przyczynę, a nie skutek - takie leczenie przyniesie największe korzyści dziecku.

Po co przeprowadzać analizę dysbiozy u niemowlęcia?

Wyłącznie w przypadku podobnych objawów niemożliwe jest stwierdzenie obecności dysbiozy u niemowląt. Aby potwierdzić diagnozę, konieczne jest wykonanie testów. Główne testy na dysbiozy to:

  • Zbiornik do hodowli kału. Analiza ta ma na celu określenie stężenia mikroorganizmów obligatoryjnych w jelicie;
  • Coprogram. Ta analiza określa zdolność jelit do trawienia przychodzącej żywności;

Kultura kału na dysbiozy

Analiza ta pomaga określić procent pożytecznych i szkodliwych mikroorganizmów, które tworzą mikroflorę jelitową, a także zapewnia ocenę funkcji strawności jelit. Jeśli w próbce kału znajduje się nieprzetworzona skrobia, kwasy lub błonnik, można wywnioskować o dysfunkcji jelit. Wykrycie krwinek lub komórek nabłonka w próbce stolca noworodka powie specjaliście o rozwoju procesów zapalnych w narządach przewodu pokarmowego.

Jak wykonać badanie na dysbiozę u niemowlęcia?

Aby wynik analizy był wiarygodny, należy dokonać pewnych manipulacji, a mianowicie:

  • Przez kilka godzin przed przystąpieniem do testu nie jedz niczego poza mlekiem matki. Ważne jest, aby przestrzegać diety dziecka;
  • Dzień przed analizą nie należy przyjmować leków: tabletek, witamin, czopków doodbytniczych;

Przeczytaj także na ten temat

Jak zbierać kał do analizy pod kątem dysbiozy?

Aby zebrać materiał do badań nad dysbiozą, zaleca się użycie specjalnego jednorazowego sterylnego pojemnika na coprogram, który można kupić w dowolnej aptece. Pojemnik jest wygodny w użyciu, posiada patyczek do zbierania kału.

Zbieranie kału z pieluchy lub ceraty to zły pomysł, ponieważ ta metoda może wprowadzić obce substancje do próbki kału (na przykład środek antyseptyczny, który jest częścią pieluchy), co zniekształci wynik testu.

Aby zebrać biomateriał z luźnymi stolcami, lepiej użyć specjalnego kolektora moczu dla dzieci, który jest również sprzedawany w każdej aptece.

Próbkę biomateriału należy dostarczyć do badań jeszcze świeżą, najlepiej w ciągu dwóch godzin po pobraniu. Ze względu na nieregularność wydalania kału u noworodków dopuszcza się krótkotrwałe przechowywanie próbki biomateriału w niskiej temperaturze (w lodówce). Aby sprowokować wydzielanie kału we właściwym czasie, możesz użyć stymulacji fizjologicznej: rodzic lekko naciska dolną część brzucha i gładko gładzi brzuch w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.

Dekodowanie wyników analizy dysbiozy

Zwykle wynik testu na dysbiozy można uzyskać w ciągu tygodnia od daty dostawy do laboratorium. W tym czasie lekarze przygotowują specjalne środowisko, w którym mikroorganizmy w próbce kału rozwijają się i uzyskują określone cechy niezbędne do badań..

Kiedy próbka biomateriału jest dostarczana do placówki medycznej, asystent laboratoryjny pobiera wymaganą ilość próbki kału i umieszcza próbkę w naczyniu medycznym z przygotowanym płynem, w którym stworzone są wszystkie warunki do komfortowego życia mikroorganizmów. Po pewnym czasie, gdy mikroorganizmy osiągną wystarczający wzrost, asystent laboratoryjny za pomocą analizy mikroskopowej oblicza dokładną zawartość wyhodowanych mikroorganizmów w gramie substancji kałowej. Wszystkie wskaźniki są wyświetlane w specjalnej tabeli. Za ogólnie przyjętą jednostkę pomiaru stężenia bakterii uznaje się jtk / g.

Analiza jest odszyfrowana zgodnie z tabelą, która przedstawia główne wskaźniki koncentracji typów mikroorganizmów występujących w próbce..

Poniżej znajdują się normy dotyczące zawartości poszczególnych grup mikroorganizmów w próbce masy kałowej zdrowego niemowlęcia:

  • Bifidobacteria, które ułatwiają wchłanianie pokarmu. Normalny wskaźnik to około 1012 CFU / g;
  • Lactobacilli chroniące jelita przed procesami zapalnymi. Normalny wskaźnik to około 1012 CFU / g;
  • Escherichia coli. Normalny wskaźnik to około 108 CFU / g. Stężenie E. coli jest odzwierciedleniem obecności pasożytów w organizmie dziecka. Jeśli jest niski, obecne są pasożyty;
  • Pozytywne bakterie wspomagające metabolizm. Te mikroorganizmy chronią również organizm dziecka przed szkodliwymi bakteriami. Normalny wskaźnik to około 108 CFU / g;
  • Bakterie kokosowe różnych typów. Zwykle dla zdrowego ciała zawartość powinna wynosić około 106 CFU / g.
  • Obecne w mikroflorze jelit bakterie obojętne nie wpływają jednak same na stan organizmu. Ich stężenie powinno mieścić się w granicach 105 CFU / g.
  • Candida wpływająca na równowagę kwasowo-zasadową jelita. Zwykle ich stężenie nie powinno przekraczać 105 jtk / g.

Dysbioza jelit u niemowląt: przyczyny i leczenie

Dysbakterioza u niemowląt to zjawisko, z którym spotyka się nawet 95% dzieci w wieku poniżej jednego roku. Szczególnie podatne na tę dolegliwość są dzieci osłabione, wcześniaki i często chore. Czym jest dysbioza i jakie jest niebezpieczne?

Dysbakterioza to zaburzenie równowagi zdrowej mikroflory jelitowej Zgodnie z Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych (dokument Światowej Organizacji Zdrowia) taki brak równowagi nie jest chorobą. W krajach europejskich ten stan często w ogóle nie jest leczony: uważa się, że organizm sam musi sobie z tym poradzić. Ale wielu współczesnych ekspertów jest przeciwnego zdania..

Dlaczego to się dzieje? Rozwiążmy to po kolei.

Dysbakterioza u niemowląt: objawy i leczenie

Dysbioza piersi

Dziecko do momentu narodzin przebywa w absolutnie sterylnym środowisku, w jego przewodzie pokarmowym nie ma bakterii ani mikroorganizmów. W momencie porodu, poruszając się wzdłuż kanału rodnego, dziecko najpierw „zapoznaje się” z naturalną mikroflorą matki, która zwykle zawiera lakto- i bifidobakterie oraz Escherichia coli. Później, podczas karmienia piersią, przytulania i całowania, dziecko ma do czynienia z różnymi bakteriami, które znajdują się na skórze i ustach matki. W ten sposób dochodzi do kolonizacji przewodu pokarmowego niemowlęcia przez normalną (zdrową) mikroflorę..

Idealnie u niemowląt karmionych całkowicie piersią mikroflora jelitowa składa się w 95-99% z lakto- i bifidobakterii (tzw. Probiotyków). I tylko znikoma część to bakterie „neutralne” (obligatoryjne), które nie mają ani szkodliwego, ani korzystnego wpływu na organizm dziecka. Należą do nich paciorkowce, enterokoki, mikrokoki, Clostridia, bakteroidy i E. coli.

W przypadku wystąpienia niekorzystnych czynników (przymusowe przyjmowanie antybiotyków przez matkę lub dziecko (czytamy też: jak wyleczyć dziecko po antybiotykach), późne pierwsze przywiązanie do piersi, brak karmienia piersią) równowaga mikroflory jelitowej może zostać zaburzona i prowadzić do niekorzystnych konsekwencji dla niedojrzałego organizmu.

Objawy i oznaki dysbiozy

Oznaki i główne objawy sugerujące, że równowaga flory jelitowej może być zaburzona u niemowlęcia:

  • wzdęcia;
  • bębnica;
  • częste bóle brzucha;
  • zły oddech;
  • zwiększone wydzielanie śliny;
  • sucha skóra;
  • objawy alergicznego zapalenia skóry;
  • pleśniawki, zapalenie jamy ustnej na błonach śluzowych;
  • zaparcie;
  • biegunka trwająca dłużej niż 2-3 dni;
  • wymioty;
  • zmniejszony (brak) apetytu;
  • dziecko słabo przybiera (lub wcale nie przybiera) na wadze (artykuł na ten temat);
  • duże ilości zielonego śluzu i piany, krwawe smugi w stolcu.

Tutaj warto zrobić rezerwację i przypomnieć, że dla niemowląt normalny stolec jest żółty, podobny konsystencją i zapachem do kwaśnej śmietany. Jednak niewielka ilość śluzu i piany nie jest uważana za nieprawidłową. A stolce niemowląt otrzymujących pokarmy uzupełniające mogą zawierać niestrawione kawałki jedzenia..

Czytamy też:

Powody

Następujące czynniki mogą służyć jako przyczyny dysbiozy u niemowląt:

  • zaburzenia zdrowia matki w otrzewnowym okresie rozwoju płodu;
  • ogólne patologie;
  • długi pobyt w szpitalu;
  • infekcje różnego pochodzenia (wirusowe układu oddechowego, jelitowe, krostkowe);
  • fizjologiczna niedojrzałość funkcji motorycznej jelit;
  • zaburzenia dyspeptyczne przewodu pokarmowego (wymioty, niedomykalność, zaparcia, zaburzenia wchłaniania i dysfunkcja jelit);
  • pierwotny niedobór odporności;
  • późne przywiązanie do piersi;
  • brak karmienia piersią lub wczesne przejście dziecka na sztuczne mleko modyfikowane;
  • przymusowe stosowanie leków hormonalnych i przeciwzapalnych;
  • przyjmowanie antybiotyków;
  • operacje;
  • stały pobyt niemowlęcia w stresujących i niesprzyjających warunkach społecznych, zmiany stanu psycho-neurologicznego dziecka;
  • patologiczne zjawiska anemii, hipotrofii, krzywicy, alergicznego zapalenia skóry i inne.

Testy dysbiozy

W przypadku wystąpienia kilku z powyższych objawów lekarz podejrzewa rozwój dysbiozy w okruchach i zasugeruje wykonanie badania laboratoryjnego.

Testy na dysbiozy u niemowląt obejmują następujące rodzaje badań:

  • coprogram - diagnoza, która ujawnia stopień trawienia składników pokarmowych przez jelita, a także oznaki zapalenia (lub ich brak);
  • wysiew odchodów dla flory oportunistycznej - badanie, które ujawnia procent obowiązkowych bakterii (z wyłączeniem ilościowych wskaźników zdrowej mikroflory);
  • wysiew odchodów na dysbiozy - analiza ujawniająca stosunek flory normalnej i oportunistycznej oraz jej oporność (wrażliwość) na antybiotyki.

Podczas zbierania analiz należy pamiętać, że odchody (co najmniej 5-10 g) zbiera się do czystego szklanego słoika i podaje świeżo zebrane. Niedopuszczalne jest długotrwałe przechowywanie w temperaturze pokojowej. Jeśli dziecko przyjmuje probiotyki, należy je anulować przed przystąpieniem do testu..

Leczenie

Jeśli lekarz zdiagnozuje „dysbiozę jelitową”, konieczne będzie złożone, raczej długotrwałe leczenie.

W pierwszym etapie przypisywane są bakteriofagi - tzw. Wirusy „oswojone”. Ich działanie ma na celu zniszczenie patogennej i oportunistycznej flory (nie wpływają jednak na pożyteczne bakterie). Równolegle z antyseptykami jelit przepisuje się sorbenty (do wczesnego usuwania toksyn z organizmu) i enzymy (wspomagające układ pokarmowy).

W drugim etapie jelita powinny być wypełnione „dobrą” mikroflorą (lakto- i bifodobacteria). W tym celu przepisywane są specjalne leki..

W celu skutecznego leczenia dysbakteriozy u niemowląt konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i nie angażowanie się w „amatorską działalność”.

Ponadto pediatra może przepisać mieszankę zawierającą pałeczki kwasu mlekowego dla dzieci artystycznych. Nie zaleca się podawania dziecku takich mieszanek bez recepty. Istotne będzie włączenie do diety dzieci otrzymujących żywność uzupełniającą w wystarczających ilościach sfermentowanych produktów mlecznych.

Dzieci karmione naturalnie są mniej podatne na dysbakteriozę w porównaniu do dzieci karmionych sztucznie.

Dlatego karmienie piersią (przynajmniej do pierwszego roku życia) jest najlepszą profilaktyką dysbiozy. Mleko matki zawiera przeciwciała przeciwko Escherichia coli, rotawirusowi, Vibrio cholerae, Shigella, Salmonella i Giardia, a także czynnik Bifidus, substancję stymulującą wzrost prawidłowej mikroflory. Jednocześnie matki karmiące muszą przestrzegać prawidłowej i zbilansowanej diety..

Czytamy na temat karmienia piersią:

Chcesz jako pierwszy przeczytać nasze materiały? Zapisz się do naszego kanału telegramu, strony na Facebooku lub grupy VKontakte.

Jesteśmy w Yandex.Zen - dołącz!

Analiza kału na dysbiozy: interpretacja wyników

W jelitach osoby dorosłej żyje średnio od 2,5 do 3,5 kg różnych bakterii. Połączenie tych mikroorganizmów nazywa się mikroflorą, a nasze zdrowie i dobre samopoczucie zależy bezpośrednio od stosunku liczby jej poszczególnych przedstawicieli. Brak równowagi w mikroflorze jelitowej lub po prostu dysbioza to bardzo powszechny problem we współczesnym świecie, ale błędem jest uważanie tego za niezależną chorobę. Z punktu widzenia środowiska lekarskiego dysbioza jest tylko stanem (najczęściej - przejściowym), przeciwko któremu może rozwinąć się choroba. Aby temu zapobiec, przy pierwszych charakterystycznych oznakach kłopotów w jelicie zaleca się przeprowadzenie analizy kału pod kątem dysbiozy, której odkodowanie wyników pozwoli lekarzowi określić dalsze taktyki diagnostyczne i terapeutyczne.

Sukces w dużej mierze zależy od tego, jak starannie pacjent przygotował się do wykonania analizy kału i czy prawidłowo zebrał materiał. Jeśli chodzi o diagnozowanie dysbiozy jelit u niemowląt i małych dzieci, konieczne staje się omówienie niektórych subtelności. Dziś powiemy Ci, jakie oznaki i objawy są wskazaniami do przeprowadzenia takiego badania, o czym świadczy analiza kału na dysbiozy (interpretacja wyników i norm w tabeli), w jaki sposób określa się naruszenia równowagi mikroflory jelitowej, dlaczego powstają i jakie konsekwencje mogą prowadzić.

Zwracamy uwagę na fakt, że podane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępują potrzeby wykwalifikowanej opieki medycznej. Dysbakterioza to poważna choroba patologiczna, która ma szkodliwy wpływ na trawienie, metabolizm, stan odporności i wiele innych aspektów zdrowia człowieka, dlatego wymaga wizyty u lekarza!

Po co robić test kału na dysbiozę?

Biliony bakterii żyjących w naszym organizmie są z nami w symbiotycznej interakcji, to znaczy czerpią korzyści od gospodarza, jednocześnie przynosząc mu korzyści. Ale to stwierdzenie jest prawdziwe w różnym stopniu dla wszystkich mikroorganizmów: niektóre z nich są bardziej pożądanymi gośćmi dla człowieka, inne mniej, a niektóre są „persona non grata”. Analiza kału pod kątem dysbiozy jest właśnie przeprowadzana w celu ustalenia liczbowego stosunku między koloniami bakterii zasiedlających jelita.

Wskazania do badania:

Nasilenie, dyskomfort, wzdęcia, ból brzucha;

Podejrzenie infekcji jelitowej;

Nagła utrata wagi bez wyraźnego powodu;

Nietolerancja niektórych pokarmów;

Reakcje alergiczne, wysypki skórne;

Widoczne patologiczne zanieczyszczenia w kale (śluz, krew, ropa).

Bardzo pożądane jest przekazanie analizy kału pod kątem dysbiozy po długotrwałej terapii lekami przeciwbakteryjnymi lub hormonalnymi - rozszyfrowanie wyników badania pozwoli ustalić, w jakim stopniu leczenie wpłynęło na skład mikroflory jelitowej, czy konieczna jest jej korekta.

Istnieją trzy metody:

Koproskopia to rodzaj „pełnej analizy stolca”, pierwszy krok w diagnozowaniu zaburzeń jelit. Rezultatem badań jest coprogram - forma ze wskaźnikami obejmującymi kolor, kształt, konsystencję i zapach stolca, informacje o obecności lub braku ukrytej krwi, ropy, śluzu, pasożytów i ich jaj, niestrawione resztki pokarmu, nietypowe komórki i fragmenty tkanek. Jeśli wynik jest niepokojący, lekarz przepisze dodatkowe procedury diagnostyczne;

Analiza bakteriologiczna kału - czyli siew na pożywkę. Po 4-5 dniach bakterie namnażą się, a asystent laboratoryjny będzie mógł wyciągnąć wniosek o liczbie głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej w 1 gramie materiału (jtk / g). Chodzi o to badanie, o którym dziś mówimy - jest proste i niedrogie, jest wykonywane w każdym szpitalu i nadal służy jako wiodąca metoda określania dysbiozy u dzieci i dorosłych. Jednak taka analiza wymaga bardzo ścisłego przestrzegania zasad przygotowania i zbierania materiału, a także zajmuje zbyt dużo czasu, dlatego wymyślono metodę alternatywną;

Analiza biochemiczna stolca to nowoczesna procedura diagnostyczna oparta na widmowej chromatografii gazowo-cieczowej kwasów tłuszczowych. Odszyfrowanie wyników badań staje się możliwe w ciągu kilku godzin, odzwierciedla między innymi równowagę mikroflory ciemieniowej jelit. Biochemia stolca jest metodą bardziej czułą i dokładną, nawet wczorajsza próbka się do tego nadaje, ponieważ kwasy tłuszczowe wydzielane przez bakterie podczas ich życiowej aktywności pozostają niezmienione przez długi czas. Analiza biochemiczna kału na dysbiozy pozwala nawet na ustalenie określonej części jelita, w której wystąpiła awaria. Metoda ma tylko jedną wadę - nie w każdym laboratorium.

Normy analizy biochemicznej kału przedstawiono w tabeli:

Wartość bezwzględna (mg / g)

Względna wartość (jednostki)

Kwas octowy (C2)

Kwas propionowy (C3)

Kwas masłowy (C4)

Całkowita zawartość kwasu

-0,686 do -0,466

-0,576 do -0,578

Przygotowanie do badań i zebranie materiału

Bardzo ważne jest nie tylko prawidłowe zebranie kału do analizy pod kątem dysbiozy, ale także dostarczenie próbki na czas, a także przestrzeganie wszystkich szczegółów przygotowania.

Zacznijmy w kolejności:

Jeśli przeszedłeś kurację antybiotykową, pamiętaj, że warto wykonać badanie stolca w celu ustalenia zaburzeń równowagi mikroflory jelitowej nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu terapii;

Na trzy dni przed badaniem należy odstawić środki przeczyszczające, przeciwbiegunkowe i przeciwrobacze, NLPZ, pro i prebiotyki, olej rycynowy i wazelinowy, preparaty baru i bizmutu;

Konieczne jest zakupienie sterylnego plastikowego pojemnika z łyżeczką i szczelnie dopasowaną pokrywką, specjalnie zaprojektowanego do zbierania i transportu kału do analizy, wcześniej w aptece lub do nabycia w laboratorium;

Defekacja powinna odbywać się w sposób naturalny, bez użycia lewatywy lub innych środków pomocniczych;

Nie pobieraj próbki do analizy z toalety. W tym celu należy przygotować dowolny wygodny pojemnik, który należy dokładnie umyć, polać wrzącą wodą, wysuszyć i wypróżnić;

Przed rozpoczęciem procesu musisz oddać mocz, a następnie umyć się i wysuszyć. W żadnym przypadku do pobranej próbki nie powinien dostać się mocz ani wydzielina z dróg rodnych. Jeśli kobieta miesiączkuje, należy użyć tamponu;

Po wypróżnieniu należy otworzyć przygotowany pojemnik, wziąć łyżkę i zebrać trochę materiału z różnych części kału: od środka, z powierzchni. Jeśli zauważysz podejrzany obszar zawierający śluz lub krew, który różni się konsystencją lub kolorem od otaczającego stolca, umieść go w pojemniku! W sumie do analizy potrzeba 6-8 łyżek kału;

Szczelnie zamknąć pojemnik i dostarczyć próbkę do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

Większość bakterii wchodzących w skład mikroflory jelitowej to bakterie beztlenowe, dlatego pod wpływem otwartego powietrza stopniowo giną. Dlatego tak ważne jest terminowe przekazanie analizy kału pod kątem dysbiozy - tylko wtedy dekodowanie wyników będzie wiarygodne.

Jeśli przechodzisz badanie biochemiczne, pilność nie jest tak duża - możesz nawet zamrozić próbkę i przynieść ją do laboratorium następnego dnia. Jest to szczególnie wygodne dla rodziców niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie wiadomo, czy będzie można pobrać kał od dziecka do analizy wcześnie rano - być może po prostu nie będzie chciał korzystać z toalety.

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt

Normy badania bakteriologicznego kału u noworodków, niemowląt i starszych dzieci różnią się nieco od tych samych wskaźników u dorosłych, a im młodsze dziecko, tym wyraźniejsze są te różnice. Są związane ze stopniową kolonizacją organizmu dziecka bakteriami. A ten proces z kolei przebiega w różny sposób u niemowląt karmionych naturalnie lub sztucznie. Porozmawiamy o tym bardziej szczegółowo podczas dekodowania wyników analizy kału na dysbiozy w tabeli.

Skład mikroflory jelitowej niemowląt może ulegać niepożądanym zmianom w wyniku zakażenia infekcjami szpitalnymi: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, grzybami drożdżopodobnymi i tak dalej. W najlepszym przypadku doprowadzi to do przejściowych i drobnych problemów zdrowotnych, aw najgorszym - do poważnej choroby. Dlatego rodzice muszą uważnie monitorować zachowanie i samopoczucie dziecka, stan jego skóry i błon śluzowych, częstotliwość i wygląd wypróżnień, zwłaszcza jeśli niedawno miałaś okazję poddać się leczeniu szpitalnemu..

Konieczne jest przekazanie niemowlęciu analizy kału pod kątem dysbiozy, jeśli występują następujące objawy:

Częste i gwałtowne odbijanie po karmieniu, bardziej przypominające wymioty;

Wzdęcia i kolki w jamie brzusznej, wzdęcia;

Trudność we wprowadzaniu żywności uzupełniającej;

Oznaki nietolerancji niektórych produktów;

Wysypki, plamy na skórze i / lub błonach śluzowych;

Niedawna terapia antybiotykowa lub hormonalna;

Wszelkie problemy ze stolcem - zaburzenia częstotliwości, nieprawidłowy wygląd lub zapach stolca, obecność patologicznych zanieczyszczeń (krew, śluz, ropa).

Aby dekodowanie wyników badań dało obiektywne wyniki, należy odpowiednio przygotować się do analizy:

Odmówić wprowadzenia nowej żywności uzupełniającej co najmniej 3-4 dni przed wizytą w laboratorium;

W przeddzień nie podawaj dziecku warzyw ani owoców, które mogą zmienić kolor stolca (puree z marchwi, czerwone i czarne jagody, sok z buraków itp.);

Na kilka dni przed badaniem zaprzestań przyjmowania jakichkolwiek leków, w tym środków przeczyszczających i witamin. Wskazane jest zakończenie antybiotykoterapii na 2 tygodnie przed badaniem. Lepiej jest poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko i skonsultować się z terminem analizy kału pod kątem dysbiozy;

Kup sterylny plastikowy pojemnik z łyżeczką. Próbkę kału dziecka można pobrać z powierzchni pieluchy, ale tylko wtedy, gdy wypełniacz nie jest żelem. Lepiej jest używać czystej bawełnianej pieluchy i prasować ją gorącym żelazkiem. Aby przeprowadzić badanie, wystarczy zebrać 2 łyżki materiału.

Tabela norm dotyczących analizy bakteriologicznej kału

Dzieci powyżej 1 roku życia

Dekodowanie wyników badań

Całą mikroflorę jelitową można podzielić na trzy grupy:

Pożyteczne bakterie - pełnią niezwykle pozytywną rolę w życiu organizmu człowieka, dlatego bardzo ważne jest, aby było ich wystarczająco dużo. Mówimy o bifidobakteriach i pałeczkach kwasu mlekowego;

Bakterie warunkowo chorobotwórcze - niektóre z nich, będąc w równowadze z innymi członkami mikroflory, przynoszą nawet określone korzyści. Ale gdy tylko ich kolonie zbytnio się rozmnażają, a kolonie antagonistów przerzedzają się, bakterie te zmieniają się z konwencjonalnych wrogów w prawdziwych wrogów. Dzieje się tak szczególnie często na tle spadku obrony immunologicznej. Mówimy na przykład o kandydozie, enterokokach czy clostridia;

Bakterie chorobotwórcze - nie powinny znajdować się w organizmie zdrowej osoby. Nie ma z nich żadnej korzyści, są tylko problemy. Jeśli układ odpornościowy nie poradzi sobie z atakiem takich mikroorganizmów, doprowadzi to do rozwoju poważnej choroby. Mowa o Staphylococcus aureus, Salmonella, Shigella i innych „niechcianych gościach” jelita.

Rozważmy teraz bardziej szczegółowo głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej. W formularzu z wynikami analizy kału pod kątem dysbiozy może brakować niektórych z poniższych bakterii - w laboratoriach obowiązują inne zasady, zwłaszcza prywatne. Dlatego lepiej powierzyć dekodowanie wskaźników wykwalifikowanemu lekarzowi, a tutaj po prostu podajemy ustalone normy i wskazujemy przyczyny możliwych odchyleń.

Bifidobacteria

Nazwa tego mikroorganizmu pochodzi od łacińskich słów „bakteria” i „bifidus”, czyli „podzielony na dwoje”. Rzeczywiście, bifidobacterium wygląda jak zakrzywiony pręt o długości 2-5 mikronów, rozwidlony na końcach. Należy do klasy beztlenowców Gram-dodatnich. Mikroflora jelitowa zdrowej osoby składa się w około 95% z bifidobakterii. Normy dla niemowląt do roku - 10 jtk w dziesiątym lub jedenastym stopniu / g, a dla dzieci starszych i dorosłych - 10 jtk w dziewiątym lub dziesiątym stopniu / g.

Niedobór tych pożytecznych bakterii jest głównym powodem zgłaszania się do lekarza z dolegliwościami jelitowymi i skierowań na badanie stolca w kierunku dysbiozy - interpretacja wyników prawie zawsze wskazuje na spadek ich liczby. Bez dostatecznej ilości bifidobakterii wchłanianie witamin i mikroelementów jest zaburzone, cierpi na tym metabolizm węglowodanów, miejscowa odporność spada, zwiększa się toksyczne obciążenie wątroby i nerek. Poprawienie mikroflory jelitowej i uzupełnienie niedoboru bifidobakterii jest dość proste - istnieje wiele specjalistycznych leków na to.

Bifidobakterie w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia antybiotykami, hormonami, NLPZ, środkami przeczyszczającymi, przeciw robakom;

Złe odżywianie - nadmiar węglowodanów lub tłuszczów w diecie, głód, sztywne mono-diety;

Sztuczne karmienie niemowląt, zbyt wczesne wprowadzanie pokarmów uzupełniających;

Wrodzone fermentopatie - nietolerancja laktozy, fruktozy, glutenu i innych składników żywności;

Stany niedoboru odporności, alergie;

Infekcje jelitowe - czerwonka, salmonelloza, jersinioza;

Inwazje pasożytnicze - glistnica, enterobioza, lamblioza;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe - zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wrzód żołądka;

Nagła zmiana klimatu.

Lactobacillus

Nazwa tych pożytecznych członków mikroflory jelitowej pochodzi od łacińskiego słowa „lakier”, co oznacza „mleko”. Jest ich wiele, zasiedlających między innymi inne narządy wewnętrzne, np. Żeńskie narządy płciowe. Lactobacilli należą do gram-dodatnich fakultatywnych mikroorganizmów beztlenowych, wyglądają jak cienkie pręciki i stanowią około 3% całkowitej masy wszystkich bakterii żyjących w jelicie. Zgodnie z dekodowaniem analizy kału na dysbiozy, norma ich zawartości u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u dorosłych pacjentów - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g.

Lactobacilli wytwarzają kwasy organiczne, dzięki czemu utrzymują prawidłową równowagę pH w jelitach. Ponadto biorą udział w trawieniu błonowym, czyli rozkładają cukier mlekowy, zapobiegając wystąpieniu niedoboru laktazy. Normalne przyswajanie mleka jest w zasadzie niemożliwe bez wystarczającej liczby pałeczek kwasu mlekowego. Są również potrzebne człowiekowi jako stymulatory odporności miejscowej, ponieważ będąc obcymi elementami pobudzają aktywność immunokompetentnych komórek, zasiedlających strefę ciemieniową jelita. Lactobacillus biorą również udział w metabolizmie kwasów żółciowych, przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki jelit, zapobiegają nadmiernemu stwardnieniu kału, a tym samym pośrednio zapobiegają rozwojowi zaparć.

Lactobacilli w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia pre- i probiotyków, niekontrolowane przyjmowanie NLPZ (aspiryna, analgin, ibuprofen), stosowanie środków przeczyszczających lub przeciwrobaczych;

Niezbilansowana dieta, post, diety mono;

Sztuczne karmienie lub zbyt wczesne wprowadzenie pokarmów uzupełniających u niemowląt;

Ostre infekcje jelitowe;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Peptostreptococci

Bakterie te należą do flory warunkowo patogennej, są małymi zaokrąglonymi komórkami, związanymi w krótkie łańcuchy i zdolnymi do poruszania się za pomocą organelli ruchowych - rzęsek. Peptostreptococci to Gram-dodatnie, nie wytwarzające przetrwalników beztlenowce; żyją w jamie ustnej, pochwie, jelitach i na skórze, stanowiąc do 18% wszystkich Gram-dodatnich ziarniaków beztlenowych żyjących w ludzkim ciele. Odszyfrowując wyniki analizy kału pod kątem dysbiozy, norma zawartości peptostreptokoków u dzieci poniżej pierwszego roku życia wynosi maksymalnie 10 w piątym stopniu jtk / g, a u dorosłych - maksymalnie 10 w szóstym stopniu jtk / g.

Peptostreptococci odgrywają niewielką rolę w metabolizmie białek i węglowodanów, a także wytwarzają wodór, który jest potrzebny do utrzymania zdrowej równowagi kwasowo-zasadowej w jelitach. Jednak ich liczba powinna być ściśle kontrolowana przez układ odpornościowy i innych członków mikroflory. Nadmiernie namnożone kolonie peptostreptokoków mogą powodować mieszane infekcje jamy brzusznej w połączeniu z innymi oportunistycznymi i patogennymi szczepami bakterii. Na przykład w 20% przypadków zapalenia otrzewnej pojawiają się peptostreptococci. Wysiewa się je również przy ginekologicznych chorobach zapalnych, a także przy ropnych ropniach w jamie ustnej..

Peptostreptococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Ostra infekcja jelitowa;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Nadmiar cukrów w diecie.

Escherichia typowa

E. coli (Escherichia coli, typowa Escherichia) to gram-ujemna fakultatywna beztlenowa bakteria nie tworząca przetrwalników, z których większość to szczepy warunkowo patogenne i jest naturalnym uczestnikiem mikroflory narządów wewnętrznych. Już w ciągu pierwszych czterdziestu godzin po urodzeniu jelita dziecka są skolonizowane przez Escherichia. Odszyfrowując wyniki analizy kału na dysbiozy, norma E. coli u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u starszych dzieci i dorosłych - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g. W porównaniu z innymi mikroorganizmami E. coli stanowi do 1% całkowitej masy bakterii żyjących w jelicie.

Typowa Escherichia przynosi korzyści człowiekowi: uczestniczy w syntezie witamin B i K, w metabolizmie cholesterolu, bilirubiny i choliny, w procesie wchłaniania żelaza i wapnia. Escherichia coli wytwarza szereg niezbędnych kwasów (octowy, mlekowy, bursztynowy, mrówkowy), substancje kolicyny niszczące bakterie chorobotwórcze, a także pobiera z jelit nadmiar tlenu, który jest szkodliwy dla pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Dlatego pomimo oportunistycznego statusu E. coli, jej niedobór jest wysoce niepożądany..

Escherichia w kale są obniżone - przyczyny:

Długotrwała terapia lekami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Sztuczne karmienie niemowląt.

Escherichia laktozo-ujemna

Obecność tego szczepu w interpretacji wyników analizy kału na dysbiozy jest całkiem do przyjęcia. Norma zawartości laktozo-ujemnych Escherichia coli w jelitach u dzieci i dorosłych wynosi nie więcej niż 10 w piątym stopniu CFU / g.

Przekroczenie tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, szczególnie w połączeniu z niedoborem pełnoprawnej Escherichii. Szczep laktozo-ujemny nie pełni funkcji przypisywanych E. coli, ale po prostu pełni bezużyteczne funkcje. W warunkach obniżonej odporności E. coli - „pasożyt” będzie działał po stronie szkodliwych bakterii i pogorszy przebieg procesu zapalnego, jeśli się on rozpocznie. U małych dzieci zwiększona zawartość laktozo-ujemnej Escherichia w kale pośrednio wskazuje na inwazję robaków, dlatego taki wynik analizy wymaga dodatkowego badania..

Fusobacteria

Należą do beztlenowców Gram-ujemnych, polimorficznych, przy czym nie posiadają organelli ruchu, nie tworzą zarodników i kapsułek. Z wyglądu fusobakterie to cienkie pręciki o długości 2-3 mikronów ze spiczastymi końcami. Są naturalnymi uczestnikami mikroflory jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Zgodnie ze standardami analizy kału pod kątem dysbiozy, w jelitach niemowląt dopuszcza się zawartość fusobakterii do 10 w szóstym stopniu jtk / g, u dorosłych - do 10 w ósmym stopniu jtk / g.

Fusobakterie są warunkowo patogenne, podczas gdy nie pełnią żadnej użytecznej funkcji w organizmie człowieka, chyba że wchodzą w konkurencyjne interakcje z innymi, bardziej potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami. Niektóre typy fusobakterii w stanach niedoboru odporności mogą wywoływać ropne zapalenie septyczne. Osłabione dzieci i osoby starsze z ciężką dławicą mogą rozwinąć groźne powikłanie - fusospirocetozę. Jest to proces martwicze, który atakuje błony śluzowe jamy ustnej i gardła..

Bakteroidy

Są to warunkowo patogenne beztlenowce w kształcie pałeczek Gram-ujemnych. Są drugim co do wielkości uczestnikiem naturalnej mikroflory jelitowej po bifidobakteriach. Rozszyfrowanie wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy implikuje następujące normy dla bakteroidów: u dzieci poniżej pierwszego roku życia - 10 w siódmym lub ósmym stopniu jtk / g, u dorosłych - 10 w dziewiątym lub 10 w dziesiątym stopniu jtk / g. Warto zauważyć, że u niemowląt w wieku do 6-8 miesięcy bakterie te nie są zasiane, zwłaszcza jeśli dziecko jest karmione piersią i nie otrzymuje wczesnego karmienia.

Bakteroidy w normalnym stężeniu są przydatne - biorą udział w metabolizmie tłuszczów. Ale jeśli nadmiernie się rozmnażają, zaczną konkurować z E. coli o tlen, a to grozi zaburzeniami trawienia, niedoborem witamin i minerałów, obniżeniem odporności miejscowej i innymi problemami (mówiliśmy o użytecznej roli typowej Escherichii powyżej). Ich bezpośredni antagoniści, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie, hamują wzrost populacji bakteroidów. Dlatego jeśli wyniki analizy kału pod kątem dysbiozy wskazują na nadmierne stężenie bakteroidów w jelicie, zaleca się wypicie kursu odpowiednich leków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory.

Bakteroidy w kale są podwyższone - przyczyny:

Nadmierne spożycie tłuszczu;

Niedobór bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.

Bakteroidy w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia środkami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Eubacteria

Beztlenowce Gram-dodatnie mają kształt grubych, krótkich kolumn lub spłaszczonych kulek, mają sztywne ściany komórkowe i nie tworzą zarodników. Eubakterie należą do przedstawicieli naturalnej mikroflory jelitowej, są jednak warunkowo patogenne, ponieważ niektóre ich szczepy mogą wywoływać procesy zapalne w jamie ustnej, układzie oddechowym, narządach płciowych, stawach, sercu, mózgu, a także mogą powodować powikłania pooperacyjne. Normy dotyczące zawartości eubakterii w jelicie przy dekodowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbiozy są następujące: dla niemowląt - 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, dla starszych dzieci, dorosłych i osób starszych - 10 w dziewiątym lub dziesiątym stopniu CFU / g.

Z tych danych wynika, że ​​eubakterie są dość licznymi przedstawicielami mikroflory jelitowej. Warto zauważyć, że u dzieci poniżej pierwszego roku życia, które są karmione piersią, bakterie te są wysiewane niezwykle rzadko, podczas gdy u sztucznych dzieci są prawie zawsze obecne. Eubakterie w odpowiednim stężeniu są przydatne dla organizmu - uczestniczą w metabolizmie cholesterolu i metabolizmie hormonalnym, syntetyzują ważne kwasy organiczne, fermentują węglowodany, wytwarzają witaminy, rozkładają celulozę. Jednak ich nadmierna ilość, zwłaszcza w warunkach obniżonej odporności immunologicznej, może stanowić zagrożenie dla zdrowia..

Nadmiar wskaźników zawartości eubakterii w kale jest swoistym markerem obecności polipów w jelicie grubym, dlatego koniecznie wymaga dodatkowego badania (sigmoidoskopia, kolonoskopia).

Enterococci

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki ziarniaków, zwykle łączące się w pary lub łańcuchy, które nie tworzą zarodników. Enterokoki są warunkowo patogenną florą, są obecne w jelitach ludzi w każdym wieku i stanowią do 25% wszystkich występujących tam form kokosów. Normalne wskaźniki zawartości enterokoków w dekodowaniu analizy kału pod kątem dysbiozy: u niemowląt - od 10 do piątego stopnia do 10 do siódmego stopnia CFU / g, u starszych dzieci i dorosłych pacjentów - od 10 do piątego stopnia do 10 do ósmego stopnia CFU / g.

Enterokoki pełnią kilka przydatnych funkcji: biorą udział w metabolizmie węglowodanów, syntezie witamin i utrzymywaniu lokalnej odporności. Jednak populacja enterokoków nie powinna przewyższać liczebnie populacji E. coli, w przeciwnym razie te ostatnie zaczną umierać w konfrontacji konkurencyjnej. Opinia lekarzy dotycząca nieszkodliwości enterokoków straciła ostatnio na znaczeniu. Pojawiły się zmutowane szczepy, które są oporne na działanie najsilniejszych antybiotyków: penicylin beta-laktamowych, cefalosporyn, aminoglikozydów, a nawet wankomycyny. Zdarzają się przypadki zakażeń szpitalnych, powikłań pooperacyjnych i chorób zapalnych wywołanych przez enterokoki, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia.

Enterococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Długotrwała terapia antybiotykowa;

Staphylococcus saprofityczny i naskórkowy

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki o średnicy do 1,2 mikrona, nie tworzące przetrwalników, nieruchome, łączące się w grupy jak kiście winogron. Staphylococcus saprofityczny żyje głównie w drogach moczowo-płciowych i naskórku, jak sama nazwa wskazuje, na powierzchni skóry i błon śluzowych. Oba te gatunki należą do warunkowo patogennej mikroflory i mogą normalnie występować w interpretacji wyników analizy kału w kierunku dysbiozy: do 10 jtk / g w IV stopniu u dzieci i dorosłych.

Chociaż te gronkowce są kontrolowane przez układ odpornościowy, nie mogą powodować znaczących szkód dla zdrowia ludzkiego. Ale nie ma też z nich żadnej korzyści. Kolonie gronkowców saprofitycznych, które namnażały się w jelicie, mogą powodować ostre zapalenie pęcherza moczowego lub cewki moczowej, jeśli zostaną nieprawidłowo wytarte po skorzystaniu z toalety i naskórka - na przykład zapalenie spojówek w wyniku przetarcia oczu brudnymi rękami. Nadmiar wskaźnika zawartości tego typu gronkowców w kale jest jednoznacznie niekorzystnym objawem, a jeśli jest istotny, to pacjent może wymagać antybiotykoterapii.

Waylonella

Gram-ujemne ziarniaki beztlenowe, bardzo małe, nieruchome i nie tworzące przetrwalników, zwykle grupujące się w nieregularne plamki. Veilonella należą do mikroorganizmów oportunistycznych i pokojowo współistnieją z ludźmi, jednak niektóre z ich szczepów mogą wywoływać ropno-septyczne procesy zapalne. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy stosuje się następujące normy: dla dzieci poniżej pierwszego roku życia - mniej lub równe 10 do piątego stopnia CFU / g, dla starszych dzieci i dorosłych - 10 do piątego lub szóstego stopnia CFU / g. Warto zauważyć, że w warunkach naturalnego żywienia Veilonella jest zasiewana u mniej niż połowy niemowląt..

Bakterie te pełnią pożyteczną funkcję - rozkładają kwas mlekowy. Ponadto istnieją badania naukowe wskazujące na pośredni związek między niedoborem Veilonella a ryzykiem astmy u dzieci. Ale są rodzaje tych bakterii, które mają wyraźne właściwości paradontogenne - drobnoustroje gromadzą się w płytkach nazębnych, powodują zapalenie dziąseł i utratę zębów. Na przykład Veillonella parvula wywołuje zapalenie okrężnicy u ludzi. Ponadto nawet korzystne szczepy Veilonella, w stanach nadmiaru w jelicie, prowadzą do zwiększonej produkcji gazów, niestrawności i biegunki..

Clostridia

Gram-dodatnie bezwzględnie beztlenowe bakterie w kształcie pałeczek, zdolne do rozmnażania przez przetrwalniki. Nazwa „clostridia” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „wrzeciono” i nie jest przypadkowe: znajduje się w środku zarodnika, z reguły ma większą średnicę niż sama komórka, przez co pęcznieje i wygląda jak wrzeciono. Rodzaj Clostridia jest bardzo liczny - są wśród nich zarówno przedstawiciele flory oportunistycznej, jak i czynniki wywołujące groźne choroby (tężec, botulizm, zgorzel gazowa). Norma zawartości Clostridia w kale przy dekodowaniu analizy dysbiozy jest następująca: u niemowląt - nie więcej niż 10 w trzecim stopniu CFU / g, u dorosłych - nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g.

Clostridia pełnią pożyteczną funkcję - biorą udział w metabolizmie białek. Produkty przemiany materii to substancje zwane indolem i skatolem. W rzeczywistości są to trucizny, ale w niewielkich ilościach stymulują perystaltykę jelit, sprzyjając wydzielaniu kału i zapobiegając rozwojowi zaparć. Jeśli stężenie Clostridia w jelicie jest zbyt wysokie, doprowadzi to do zgniłej dyspepsji, której jaskrawymi objawami są wodnista biegunka o nieprzyjemnym zapachu, nudności, wzdęcia, wzdęcia, kolki, a czasem wzrost temperatury ciała. Na tle osłabionego układu odpornościowego i w połączeniu z innymi chorobotwórczymi bakteriami Clostridia może powodować martwicze zapalenie jelit, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu krokowego i wiele innych chorób zapalnych.

Candida

Grzyby drożdżopodobne-deuteromycetes, jednokomórkowe mikroorganizmy o okrągłym lub owalnym kształcie, tworzące pseudomycelium, czyli długie cienkie włókna. Najpopularniejszymi gatunkami są Candida albicans i Candida tropicalis. Zasiedlają organizm ludzki w pierwszym roku życia, żyją na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, a także w jelitach. Candida jest jasnym przedstawicielem oportunistycznej flory. Podczas dekodowania wyników analizy kału pod kątem dysbiozy zwykle przestrzega się następujących norm: nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g dla pacjentów w każdym wieku.

Candida bierze udział w regulacji poziomu pH, więc jeśli ich liczba mieści się w dopuszczalnych granicach, są one korzystne dla ludzi. Ale jeśli grzyby drożdżopodobne namnażają się zbyt mocno, doprowadzi to do rozwoju miejscowej lub nawet ogólnoustrojowej kandydozy. Grzyby atakują jamę ustną (drożdżakowe zapalenie jamy ustnej), odbytnicę (drożdżakowe zapalenie odbytnicy), pochwę („pleśniawki”) i tak dalej. Wszystkie te choroby, oprócz tego, że są wyjątkowo nieprzyjemne, którym towarzyszy świąd, ból i wydzielina, są również trudne do wyleczenia. W końcu grzyby drożdżopodobne są jednymi z najbardziej wytrzymałych i szybko rozmnażających się mikroorganizmów..

Zwiększona kandydoza kału - przyczyny:

Nadużywanie węglowodanów, miłość do słodyczy;

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia przeciwgrzybiczego;

Stosowanie antykoncepcji hormonalnej

Artykuły O Zapaleniu Wątroby