Analiza kału pod kątem UPF

Główny Zapalenie jelit

8 minut Autor: Lyubov Dobretsova 1075

Analiza stolca to mikrobiologiczne badania laboratoryjne, na podstawie których ocenia się funkcjonalność i stan zdrowia układu pokarmowego. Istnieje kilka rodzajów badań biologicznych cech odchodów: analiza ogólna, inaczej coprogram, kał dla robaków, kał dla UPF, dla krwi utajonej i inne. Skrót UPF oznacza warunkowo patogenną florę jelitową.

Mikroflora jelitowa

Mikroflora jelitowa to wewnętrzne środowisko mikrobiologiczne zamieszkane przez mikroskopijne organizmy. Stabilny skład jakościowy i ilościowy bakterii zapewnia zdrowy stan i funkcjonalność jelitowych części układu pokarmowego (jelita grubego i cienkiego).

Mikroflora bierze udział w procesach metabolicznych, regulacji odporności komórkowej, przyswajaniu składników odżywczych, syntezie aminokwasów i witamin z grupy B.W przypadku zachwiania równowagi mikrośrodowiska rozwijają się zaburzenia jelitowe, patologie o charakterze bakteryjnym, przewlekłe choroby przewodu pokarmowego (przewodu pokarmowego).

Przedstawicielami mikrośrodowiska jelitowego są:

  • Normalne pożyteczne beztlenowce (mikroorganizmy żyjące bez tlenu), stanowiące ponad 90% całkowitej liczby bakterii. Grupa jelitowa obejmuje lakto-, bifidobakterie, enterobakterie, enerokoki i Escherichia coli.
  • Warunkowo patogenne Gram-dodatnie i Gram-ujemne fakultatywne (nieścisłe) beztlenowce, których liczba jest ściśle ograniczona (przy aktywnym rozmnażaniu wywołują zaburzenia bakteriologiczne). Ta kategoria obejmuje paciorkowce, gronkowce, Klebsiella, grzyby z rodzaju Candida, Clostridia, Helicobacter i inne mikroorganizmy.

Ponadto istnieją mikroorganizmy chorobotwórcze, których obecność w jelicie nie jest przewidziana. Wnikają ze środowiska zewnętrznego i są przyczyną chorób zakaźnych (shigelloza, salmonelloza, cholera itp.). Aktywność patogenów oportunistycznych przejawia się negatywnym efektem zewnątrzwydzielniczym (zewnętrznym) na tle osłabionej odporności.

Wskazania do badania

Rozmnażanie w jelicie bakterii oportunistycznych i patogennych (patogennych) rzadko przebiega bezobjawowo. Przesunięciu w równowadze flory towarzyszą:

  • zaburzenie stolca (biegunka);
  • ciężkość w okolicy nadbrzusza i nudności;
  • odruchowe uwalnianie treści żołądkowej (wymioty);
  • temperatura ciała podgorączkowa (37–38 ° C) i gorączkowa (38–39 ° C);
  • ostry ból brzucha.

Obecność takich objawów jest bezpośrednim wskazaniem do diagnostyki laboratoryjnej stanu mikroflory jelitowej. A także przypisano analizę kału na UPF:

  • po kontakcie z potencjalnym źródłem infekcji (osoba, u której zdiagnozowano infekcję jelitową);
  • odróżnić patogen i wybrać najskuteczniejszy lek;
  • jako kontrola trwającej terapii chorób jelit;
  • w ramach komisji lekarskiej do zatrudnienia w przedsiębiorstwie gastronomicznym i placówkach medycznych.

Po przyjęciu do niektórych przedszkoli i placówek edukacyjnych analiza UPF jest przeprowadzana wraz z obowiązkowym coprogramem. Brak równowagi w stosunku szkodliwych i pożytecznych bakterii w jelicie, w przeciwnym razie dysbioza jest szczególnie często wykrywana u małych dzieci. Badanie kału pod kątem flory oportunistycznej jest jednym z najpopularniejszych w praktyce pediatrycznej..

Mikroskopia laboratoryjna

Analiza stolca pod kątem flory oportunistycznej ujawnia rodzaje i liczbę fakultatywnych bakterii beztlenowych jako przyczynę zaburzeń jelitowych. Ponadto w trakcie badania określa się stopień oporności (oporności) mikroorganizmów na antybiotyki. Takie szczegółowe badanie pomaga lekarzowi wybrać najskuteczniejsze leki i skuteczne taktyki leczenia..

Badanie odchodów to bakteriologiczny wysiew biomateriału w specjalnych pojemnikach, z których każdy zawiera pożywkę dla jednego lub drugiego rodzaju mikroorganizmów. Środowisko zapewnia bakteriom oddychanie, odżywianie i optymalne warunki do rozmnażania. Jeśli w badanej próbce obecne są patogeny, zaczynają aktywnie zwiększać swoją liczbę, tworząc kolonie.

Zliczana jest liczba CFU (jednostek tworzących kolonie) i identyfikowany jest określony aktywny mikroorganizm. Na wyhodowanej kolonii bakterii przeprowadza się test antybakteryjny (ocena odporności patogenu na różne rodzaje antybiotyków). Równolegle, biorąc pod uwagę drobnoustroje chorobotwórcze i oportunistyczne, asystenci laboratoryjni oceniają skład i liczbę pożytecznych mikroorganizmów.

Krótki wynik może być „pozytywny”, co oznacza przekroczenie normy chorobotwórczych patogenów lub obecność bakterii chorobotwórczych, których nie powinno być w jelicie. Ocena „negatywna” wskazuje na stabilność mikroflory. W takim przypadku, aby ustalić przyczynę złego stanu zdrowia, pacjentowi przypisuje się dodatkowe badania laboratoryjne..

W razie potrzeby uzupełniane są o procedury diagnostyki sprzętowej i instrumentalnej. W rozszerzonym wyniku zapisywane są dane dotyczące konkretnego patogenu, czyli nazwa mikroorganizmu i stężenie - liczba jtk na mililitr płynnego podłoża (jtk / ml).

Przygotowanie do analizy i pobrania biomateriału

Aby uzyskać obiektywne wyniki analizy kału pod kątem UPF, pacjent musi przestrzegać specjalnie opracowanych zasad. Zaleca się rozpoczęcie przygotowania ciała 2-3 dni przed pobraniem biomateriału:

  • wyeliminować z diety potrawy smażone, ciężkie tłuste potrawy, słodycze i słodkie napoje gazowane, potrawy powodujące intensywne tworzenie się gazów (rośliny strączkowe, kapusta, mleko i kefir, wypieki, czarny chleb).
  • wykluczyć alkohol;
  • odmówić przyjmowania leków: antybiotyków, leków poprawiających motorykę jelit, tabletek przeczyszczających, suplementów diety i leków zawierających żelazo, sorbentów (Enterosgel, Polysorb, Alkoklin itp.).

Stosowanie sorbentów i antybiotyków może zniszczyć część mikrobioty jelitowej, co doprowadzi do zniekształcenia wyników badań. Dzieciom karmiącym piersią zabrania się wprowadzania nowych pokarmów uzupełniających przed badaniem. Produkt nietypowy dla organizmu może wywołać reakcję alergiczną, niestrawność (utrudnione trawienie).

W takim przypadku ostateczne dane dotyczące stanu flory jelitowej będą niedokładne, a analizę trzeba będzie powtórzyć. Nie używaj doodbytniczych czopków, mikroblagów, olejków, które mogą zmienić mikroflorę. Bezpośrednio przed pobraniem biomateriału zaleca się wykonanie procedury higieny okolicy odbytu (bez użycia mydła i żelu). Duże znaczenie ma wstępne przygotowanie pojemnika na odchody..

Konieczne jest zakupienie sterylnego pojemnika wyposażonego w specjalną łyżkę z apteki. W przypadku luźnych stolców użyj pipety. Zabrania się zbierania kału do niejałowego pojemnika. Jeśli obce zanieczyszczenia dostaną się do badanego materiału, wynik będzie niedokładny. Z tego samego powodu nie zaleca się zbierania biomateriału z toalety..

Prawidłowe będzie użycie łodzi, arkuszy papieru, folii plastikowej. Podczas pobierania próbki do analizy z pieluchy dziecka należy uważać, aby żadne cząsteczki materiału higienicznego nie dostały się do pojemnika. Kobietom nie zaleca się wykonywania badań w ciągu pierwszych siedmiu dni fazy folikularnej cyklu miesiączkowego (okres krwawienia). Pojemnik jest pełny w 1/3 i szczelnie zamknięty pokrywką.

Natychmiastowy transport próbki do laboratorium zapewnia wiarygodne wyniki. Wystawienie na działanie wysokich temperatur lub zamarzanie powoduje, że odchody nie nadają się do badań. Okres przechowywania zebranego materiału nie powinien przekraczać trzech godzin w temperaturze pokojowej i ośmiu godzin w lodówce..

Zawartość mikroorganizmów jelitowych

Rozszyfrowanie analizy kału pod kątem flory oportunistycznej odbywa się poprzez porównanie uzyskanych wyników z wartościami odniesienia przyjętymi w mikroskopii laboratoryjnej. Normy dotyczące zawartości różnych mikroorganizmów w jelitach są opracowywane z uwzględnieniem cech wieku - osobno dla niemowląt do 12 miesiąca życia oraz osobno dla dorosłych i dzieci powyżej pierwszego roku życia.

Bakteriabifidobakterielactobacilluscolibacillusenterobakterieenterokoki
Dzidziusie⩾10 ^ 1010 ^ 6 - 10 ^ 710 ^ 710 ^ 410 ^ 5 - 10 ^ 7
Dorośli i dzieci od roku⩾10 ^ 910 ^ 7 - 10 ^ 810 ^ 810 ^ 510 ^ 5 - 10 ^ 8

Rodzaj karmienia ma wpływ na mikroflorę niemowląt. U dzieci karmionych piersią liczba bifidobakterii może osiągnąć 10 ^ 11. Przy mieszanej formie żywienia wartości spadają od 10 do 6 stopni do 10 do 9 stopni. W przypadku sztucznych ludzi wskaźnik 10 ^ 8 jest uważany za normalny. Wartość bakteroidów u dzieci i dorosłych wynosi od 10 do 7 stopni do 10 do 8 stopni.

Bakteriapeptostreptococciclostridiacandidaklebsiella, przeszczep, ząbkowanie, proteus, gronkowiec saprofitycznyStaphylococcus aureus
Dzidziusie10 ^ 3 - 10 ^ 510 ^ 310 ^ 310 ^ 40
Dorośli i dzieci od roku10 ^ 9 - 10 ^ 1010 ^ 510 ^ 410 ^ 40

Jeśli liczba mikroorganizmów oportunistycznych nie przekracza dopuszczalnych wartości, nie ma powodu do rozpoznania dysbiozy. Aby wyjaśnić przyczynę dolegliwości, konieczne jest dodatkowe badanie. Negatywny wynik kontroli uzyskany po przebiegu leczenia oznacza, że ​​pacjent wyzdrowiał.

Zmniejszona liczba pożytecznych bakterii wskazuje na brak równowagi we florze jelitowej. Powody mogą być następujące:

  • niezdrowa dieta, moda na dietę, głód;
  • przewlekłe choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • patologie związane z wrodzonymi (nabytymi) zaburzeniami produkcji enzymów;
  • dystres (ciągły stres neuropsychologiczny).

Przyjmowanie pewnych leków wpływa na zmniejszenie liczby pożytecznych bakterii. W formie normalnej (ujemnej) analizy patogennej flory jelitowej wszystkie bakterie z grupy patogenów (Salmonella, Vibrio cholerae, Shigella, Yersinia, enterowirusy) mają kreskę lub „nie znaleziono”, „brak”, „nie wykryto”.

W przypadku znalezienia mikroorganizmów wywołujących infekcje, forma wskazuje: „+”, „pozytywny” lub podana jest konkretna wartość zidentyfikowanych drobnoustrojów. Jeśli podczas badania kału zostaną znalezione patogeny, które nie odpowiadają normalnej mikroflorze, ale nie ma objawów choroby, osoba jest nosicielem patogenu.

Bezpośredni kontakt z nosicielem stwarza ryzyko zaraźliwości (infekcji). Ostateczne dane analizy UPF mogą być zniekształcone przez przebieg chemioterapii, przyjmowanie antybiotyków oraz przedwczesne dostarczenie biomateriału do laboratorium medycznego. Jeśli wyniki są niejasne, badanie należy powtórzyć..

Wynik

Zadaniem analizy odchodów pod kątem flory oportunistycznej (UPF) jest określenie jakościowej i ilościowej zawartości bakterii tworzących mikrośrodowisko jelitowe. Badane mikroorganizmy podzielono na trzy grupy:

  • korzystne bakterie tlenowe;
  • mikroby oportunistyczne (dozwolone w ograniczonych ilościach)
  • patogeny (nie powinny być zawarte w zdrowej mikroflorze).

Oprócz liczby kolonii bakteryjnych podczas analizy ocenia się ich wrażliwość na antybiotyki z różnych grup. Uzyskane wyniki analizy porównuje się z wartościami standardowymi. Normy wskaźników dla dzieci i dorosłych różnią się nieznacznie. U niemowląt poniżej pierwszego roku życia liczba pożytecznych mikroorganizmów zależy od rodzaju karmienia (karmienie piersią, mieszane, sztuczne).

Lekarz określi taktykę terapeutyczną i leki. Samoleczenie może prowadzić do powikłań, które są szczególnie niebezpieczne dla niemowląt. Analizę kału dla UPF przepisuje terapeuta (dzieci - pediatra), gastroenterolog, lekarz chorób zakaźnych. Dokładność wyników zapewnia zgodność z zaleceniami dotyczącymi przygotowania i pobrania biomateriału.

Badanie krwi utajonej w kale: co to pokazuje?

Badanie mas kałowych pod kątem obecności w nich ukrytej krwi jest ważnym etapem w diagnostyce patologii zapalnych, pasożytniczych, autoimmunologicznych i degeneracyjno-dystroficznych przewodu pokarmowego, a także niedrogim sposobem szybkiego wykrywania chorób onkologicznych układu pokarmowego. Widząc krew w odchodach, widoczną gołym okiem, większość ludzi spieszy się do lekarza, zdając sobie sprawę, jak poważny jest ten sygnał kłopotów..

Ale krew utajona może wskazywać na nie mniej groźne diagnozy, a kiedy choroba jest wciąż na wczesnym etapie rozwoju, a szanse na pomyślne wyzdrowienie są znacznie większe. Dlatego w przypadku pojawienia się pierwszych podejrzanych objawów konieczne jest zasięgnięcie fachowej porady lekarskiej i zaliczenie wszystkich niezbędnych badań. Osoby w wieku powyżej 50 lat z historią zachorowań na raka jelita grubego muszą co roku przechodzić badanie krwi utajonej w kale, ponieważ ten prosty środek w niektórych przypadkach może uratować życie.

Wiele patologii przewodu pokarmowego, w tym wrzodziejące zapalenie jelita grubego i złośliwe guzy jelit, na razie nie przeszkadza pacjentowi z silnym dyskomfortem. Ale niszczenie zdrowych tkanek już ma miejsce, dlatego uwalniana jest krew, której nie można jeszcze wykryć wizualnie w kale, ale za pomocą specjalnych testów laboratoryjnych jest to całkiem możliwe. Dziś powiemy Ci, co pokazuje badanie kału krwi utajonej, jak przygotować się do badania i jaką dietę należy przestrzegać, jak prawidłowo zebrać i przesłać materiał, co wskazują wyniki pozytywne i negatywne, w jakich przypadkach może być fałszywe i jakie metody oznaczania krew utajona w kale jest najdokładniejsza.

Utajona krew w kale - co to znaczy?

W kale normalnie może znajdować się pewna ilość krwi - nie więcej niż 2 mg hemoglobiny na 1 g kału, przy takim maksymalnym stężeniu okazuje się, że zdrowa osoba traci dziennie do 2 ml krwi z kałem. Jeśli krwawienie staje się bardziej intensywne, zmienia się kolor stolca, a jego odcień wskazuje na lokalizację problemu: im ciemniejszy, tym wyższy. Na przykład przy krwawiącym wrzodzie żołądka lub dwunastnicy kał staje się czarny, smolisty (melena), jeśli przyczyną jest zaostrzone wrzodziejące zapalenie jelit, stolec nabierze koloru bordowego, a krwawiące polipy, hemoroidy i złośliwe nowotwory w odbytnicy prowadzą do pojawienia się szkarłatnych żył na kale. Takie oznaki nie mogą pozostać niezauważone i powinny być powodem natychmiastowego wezwania pomocy medycznej..

Krew utajona w kale to rodzaj krwi, którego nie można wykryć ani za pomocą wizualnego, ani mikroskopowego badania kału. Można go znaleźć tylko poprzez analizę kału na krew utajoną - wynik pozytywny wskazuje na obecność utajonego krwawienia z przewodu pokarmowego i wymaga obowiązkowego dalszego badania pacjenta.

Kto powinien zostać przebadany na obecność kału krwi utajonej?

Ten rodzaj badań jest zalecany w następujących przypadkach:

Uporczywy, nawracający ból w dowolnej części brzucha, a także w prawym lub lewym podżebrzu;

Dyskomfort i bolesność podczas lub po wypróżnieniu;

Poczucie obecności ciała obcego w odbytnicy;

Wszelkie zaburzenia stolca: zaparcia, biegunka, nieprawidłowy wzrost lub spadek objętości stolca, zmiana koloru, konsystencji lub zapachu, obecność podejrzanych wtrąceń (piana, śluz, krew, ropa, pasożyty lub ich jaja);

Utrata apetytu, gwałtowny spadek masy ciała bez wyraźnego powodu;

Nudności, wymioty, odbijanie, zgaga, nieprzyjemny smak w ustach;

Rozpoznane patologie przewodu pokarmowego: choroba Leśniowskiego-Crohna, polipowatość jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, uchyłkowatość, żylaki przełyku, robaczyca itp. - badanie ma na celu określenie stopnia zaawansowania choroby lub kontrolę przebiegu leczenia;

Alarmujące wyniki innych, wcześniej przeprowadzonych badań, na przykład koprogramów, ogólnych lub biochemicznych badań krwi;

Zapobieganie rakowi jelita grubego w wieku powyżej 40-50 lat u pacjentów z niekorzystną dziedzicznością.

Przygotowanie, dieta, zebranie i dostarczenie analizy

Badanie krwi utajonej w kale ma sens tylko wtedy, gdy dokładnie przestrzegane są zasady przygotowania wstępnego, w przeciwnym razie prawdopodobieństwo uzyskania fałszywego wyniku będzie bardzo wysokie.

Zacznijmy w kolejności:

Konieczne jest czasowe odłożenie analizy do czasu wyeliminowania następujących okoliczności - zapalenie jamy ustnej, choroby przyzębia, krwawienia z nosa, miesiączki, niestrawność, krwiomocz, zaostrzenia hemoroidów, niedawno przeprowadzona diagnostyczna manipulacja jelit (kolonoskopia, sigmoidoskopia), seks analny. Wszystkie te czynniki mogą prowadzić do zniekształcenia wyników badań, co oznacza, że ​​konieczne jest rozwiązanie istniejącego problemu lub odczekanie kilku dni w zależności od sytuacji;

Na tydzień przed analizą należy odmówić przyjmowania jakichkolwiek leków, które w niepożądany sposób wpływają na skład kału, a mianowicie NLPZ (aspiryna, ibuprofen, naproksen), barbiturany, leki przeciwzakrzepowe, stymulatory perystaltyki jelit, kwas askorbinowy, preparaty i suplementy diety zawierające żelazo. Jeśli stale bierzesz jakiekolwiek leki i nie masz pewności, że nie wpłyną one na wyniki badania, lepiej skonsultować się z lekarzem z wyprzedzeniem;

Trzy dni przed analizą należy zacząć przestrzegać diety - analizę kału na krew utajoną prawie zawsze przeprowadza się przy użyciu próbek laboratoryjnych wrażliwych na skład spożywanej przez pacjenta żywności. Dlatego będziesz musiał chwilowo zrezygnować z mięsa, drobiu, ryb i podrobów - czyli ze wszystkiego, co może nie zawierać twojej krwi. Dodatkowo zaleca się wykluczenie z menu niektórych fasoli, warzyw, owoców i jagód bogatych w żelazo i witaminę C lub silnie wpływających na ruchliwość jelit - np. Jabłka, seler, żurawina, pomarańcze, szpinak, orzechy, kapusta, pomidory, marchew, buraki, fasola, soja i soczewica;

Na 12 godzin przed analizą należy odłożyć szczoteczkę do zębów i odmówić spożywania twardych pokarmów, które mogą zranić dziąsła i doprowadzić do przedostania się krwi z ust do przewodu pokarmowego.

Pomyślne wykonanie badania krwi utajonej = przygotowanie + dieta, pamiętaj o tym!

Jak prawidłowo zbierać i oddawać kał?

Tak więc etap przygotowawczy dobiegł końca, czas zebrać materiał do badań i zabrać go do laboratorium:

Wcześnie rano przed śniadaniem wykonać zewnętrzną toaletę okolic intymnych zwykłym mydłem, dokładnie spłukać i osuszyć;

Wykonaj wypróżnienie w przygotowanym, czystym pojemniku. Proces powinien odbywać się w sposób naturalny, bez stosowania lewatyw czy środków przeczyszczających. Nie możesz pobrać próbki kału z toalety. Analiza kału na krew utajoną u dziecka jest wykonywana z dobrze umytego garnka, z pieluchy lub ceraty;

Do zbierania i transportu biomateriałów najlepiej nadają się specjalne sterylne pojemniki z pokrywką i łyżką, które są sprzedawane w dowolnej aptece. W przypadku braku takiego można użyć małego szklanego słoika, po uprzednim zdezynfekowaniu go. Zbierz trochę kału z różnych części stołka, aby obraz badania był jak najbardziej obiektywny. W sumie wystarczająca ilość, w przybliżeniu równa 2-3 łyżeczkom;

Pojemnik z próbką lepiej jest natychmiast dostarczyć do laboratorium. Jednak dozwolone jest przechowywanie materiału w lodówce nie dłużej niż 12 godzin. Jest to szczególnie przydatne w przypadku małych dzieci, których wypróżnienia są nieprzewidywalne, lub osób, które są przyzwyczajone do wypróżniania się przed snem..

Metody badawcze: zalety i wady

Obecnie do oznaczania krwi utajonej w kale stosuje się cztery główne metody:

Reakcja Gregersena (test benzydyny);

Reakcja Webera (próba gwajakowa);

Immunochemiczna analiza kału;

Spójrzmy na istotę tych technik, ich zalety i wady. Patrząc w przyszłość, zauważamy, że w Rosji najczęściej stosuje się test benzydyny i analizę immunochemiczną, ale czy są one najdokładniejsze?

Reakcja Gregersena (test benzydyny)

Test benzydyny to prosty i szybki test laboratoryjny, który wykrywa krew nie tylko w kale, ale także np. W moczu, wymiocinach i innych płynach ustrojowych pacjenta. Jest to możliwe dzięki utlenianiu benzydyny (paradiaminodifenylu) nadtlenkiem wodoru lub barem w obecności hemoglobiny. Test benzydyny ma kilka odmian, z których najczęściej stosowana została zaproponowana przez doktora M.Gregersena i dlatego nosi jego imię.

Istota metody jest następująca: weź 0,025 g benzydyny, dodaj do niego 0,1 g nadtlenku baru i 5 ml 50% roztworu kwasu octowego, wstrząśnij wszystko do całkowitego rozpuszczenia, nałóż kilka kropli kompozycji na szklany szkiełko, na którym testowy kał rozmazuje się cienką warstwą, i obserwuj reakcję. Jeśli obecna jest krew utajona, pojawia się jasne niebiesko-zielone zabarwienie. Jest alternatywa - przygotowuje się nasycony roztwór benzydyny w kwasie octowym i miesza z 3% roztworem nadtlenku wodoru w równych częściach. Wynik będzie wyglądał mniej więcej tak samo, a koszt badań niewiele się zmieni..

Plusy:

Bardzo wysoka czułość - 1: 100 000;

Szybkość uzyskania wyniku - prawie natychmiast;

Dostępność w każdym laboratorium;

Wady:

Konieczność starannego przygotowania do wykonania badania krwi utajonej w kale zgodnie z metodą Gregersena, ponieważ test benzydyny daje dodatnią reakcję na hemoglobinę zwierzęcą z pożywienia.

Reakcja Webera (test gwajakowy)

Oprócz dwóch brzmiących, ta metoda diagnostyczna ma kilka innych nazw: test Van Deena lub test Almen-Van Deen, test hemokultury. Co ciekawe, reakcja z użyciem żywicy gwajakowej jest pierwszą w światowej praktyce medycznej metodą wykrywania krwi utajonej w kale i innych płynach biologicznych człowieka. Dr Van Deen zaproponował go w 1864 roku i nadal jest aktywnie używany w wielu krajach..

Istota testu gwajakowego jest następująca: weź 3-5 g testowego kału, rozpuść w kwasie octowym, podczas uwalniania ekstraktu eterowego dodaje się do niego nadtlenek wodoru i nalewkę z gumy gwajakowej, a następnie obserwuje się zmianę koloru odczynników w probówce. Jeśli kompozycja zmieni kolor na niebieski, wynik testu na krew utajoną w kale jest dodatni. Test powtarza się w sumie sześć razy: zbadaj dwie próbki biomateriałów pobranych sekwencyjnie w ciągu trzech dni.

Plusy:
Wady:

Niska wrażliwość - reakcja będzie dodatnia tylko w przypadku utraty krwi 30 ml lub więcej, rak jelita grubego występuje w jednej trzeciej przypadków, łagodne guzy jelit - tylko w 15% przypadków;

Surowe wymagania dietetyczne przed analizą kału pod kątem krwi utajonej - test gwajakowy jest wrażliwy nie tylko na peroksydazę hemową ludzkiej hemoglobiny, ale także na peroksydazy innych hemów zawartych w żywności.

Immunochemiczna analiza kału

Ten test jest inaczej nazywany testem immunologicznym lub immunochromatograficznym. Technika opiera się na reakcji, która zachodzi, gdy określone przeciwciała wchodzą w interakcję z ludzką hemoglobiną. Błędy są wykluczone, ponieważ przeciwciała nie reagują na hemoglobinę zwierzęcą lub żelazo w niektórych pokarmach roślinnych. Immunochemiczna analiza kału na krew utajoną pojawiła się w arsenale lekarzy stosunkowo niedawno i już mocno się tam ugruntowała..

Istota techniki jest następująca: próbkę badanego kału nakłada się na pasek testowy lub umieszcza w okienku płytki z odczynnikami - przeciwciałami monoklonalnymi. Jeśli w biomateriale obecna jest ludzka hemoglobina, wiąże się ona z przeciwciałami, aw obszarze kontrolnym pojawia się jasnoróżowy lub purpurowy pasek. Drugi pasek pojawia się w każdym razie - to wskaźnik dobrej jakości urządzenia. Wykonanie badania krwi utajonej w kale tą metodą jest bardzo podobne do wykonania testu ciążowego - wszystko jest bardzo proste, szybkie i jasne.

W aptece można kupić „Immunochrom-GEM-Express” lub inne podobne urządzenie do autodiagnozy utajonego krwawienia z przewodu pokarmowego w domu, jednak dla uzyskania miarodajnego wyniku zaleca się co najmniej trzykrotne wykonanie analizy w odstępach kilkudniowych.

Plusy:

Szybko i wygodnie;

Nie ma potrzeby wstępnego przygotowania i diety;

Wysoka dokładność - wykrywa wczesne stadia raka jelita grubego w 97% przypadków.

Wady:

Stosunkowo wysoki koszt;

Nie w każdym laboratorium;

Obiektywizm wyników analizy kału na krew utajoną tylko w przypadku krwawienia z dolnych odcinków przewodu pokarmowego. Agresywne enzymy, które działają na hemoglobinę w żołądku i jelicie cienkim, sprawiają, że nie nadaje się do reakcji z przeciwciałami monoklonalnymi.

Test fluorescencji

Dla kompletności należy wspomnieć, że krew utajoną można znaleźć w kale podczas reakcji chemicznej z użyciem niszczących odczynników. Zawierające azot pigmenty porfiryny, zawarte w cząsteczkach hemoglobiny i uwalniane na zewnątrz po śmierci, mają bardzo wysoki współczynnik pochłaniania światła - około 10 do 6 stopnia. Ich jasny fluorescencyjny blask jest rejestrowany przez asystenta laboratorium w przypadku obecności utajonej krwi w analizowanej próbce kału. Jednak w Rosji ta metoda diagnostyczna nie jest zbyt popularna, zwłaszcza w porównaniu z testem benzydynowym..

Plusy:

Relatywnie wysoka dokładność - około 80%.

Wady:

Konieczność przestrzegania diety, ponieważ porfiryny są obecne w każdej hemoglobinie, w tym u zwierząt.

Dekodowanie wyników analizy krwi utajonej

W zależności od tego, jak przeprowadzono badanie i jakie są wewnętrzne regulacje laboratorium, odpowiedź otrzymasz w ciągu 1-6 dni. Z opisu metod tego badania wynika, że ​​jego wyników nie da się wyrazić w dokładnym cyfrowym odpowiedniku: w próbkach benzydyny i gwajaku odczynnik jest zabarwiony lub nie - różni się tylko szybkość i intensywność koloru. Jeśli chodzi o test immunoenzymatyczny i test fluorescencyjny, tutaj również wszystko jest jednoznaczne: drugi pasek pojawia się lub nie, a także blask - tam lub nie.

Na przykład rozważ dekodowanie wyników analizy krwi utajonej w kale metodą Gregersena (test benzydyny):

łagodna reakcja

umiarkowana reakcja

wyraźna reakcja

bardzo intensywna reakcja

Ważne: nawet słaba reakcja zwykle niepokoi lekarza i zachęca do powtórzenia testu lub dodania do niego dodatkowych metod diagnostycznych, ponieważ obecność krwi utajonej w kale jest oznaką poważnych problemów.

Fałszywe wyniki

Zastanówmy się teraz, dlaczego wyniki badania mogą być nieobiektywne:

Fałszywie ujemny wynik analizy krwi utajonej w kale jest prawie zawsze konsekwencją naruszenia technologii przeprowadzania próbki lub złej jakości odczynników. Może się również zdarzyć, że pacjent dostarczył mało biomateriału lub był zbyt leniwy, aby pobrać go z różnych fragmentów kału. Ponadto w niektórych chorobach przewodu żołądkowo-jelitowego, na przykład z polipowatością jelita grubego, nowotwory nie krwawią stale, ale sporadycznie. Dlatego zaleca się kilkakrotne powtórzenie badania, zwłaszcza jeśli istnieją poważne powody do podejrzenia choroby;

Fałszywie dodatni wynik badania krwi utajonej jest w większości przypadków konsekwencją zaniedbania zasad przygotowania. Albo pacjent nie przestrzegał przepisanej przez lekarza diety, albo przyjmował leki zniekształcające obraz badania, albo dopuścił się urazu, który doprowadził do przedostania się krwi do przewodu pokarmowego. U niemowląt dodatni wynik badania na krew utajoną w kale może być fałszywy, jeśli sutki matki karmiącej są popękane i krwawią - wtedy dziecko połyka krew podczas karmienia, która kończy się w jego kale. Co więcej, tego problemu nie można rozwiązać poprzez odciąganie, w tym przypadku również krew może dostać się do mleka matki. Lepiej jest przenieść dziecko do sztucznej mieszanki na trzy dni, aby mieć pewność co do obiektywności testu.

Wynik pozytywny - co robić?

Zaniepokojeni pacjenci są zainteresowani przede wszystkim pytaniem: co oznacza dodatni wynik badania na krew utajoną w kale? Po pierwsze, zdecydowanie nie jest to powód do paniki. Omówiliśmy już dość wysokie prawdopodobieństwo błędów, zwłaszcza w przypadku naruszenia zasad wstępnego przygotowania. Konieczne jest co najmniej trzykrotne powtórzenie badania przed wyciągnięciem ostatecznych wniosków..

Po drugie, nawet jeśli pozytywny wynik okazał się wiarygodny, najprawdopodobniej sygnalizuje najczęstsze diagnozy:

Hemoroidy, szczelina odbytu;

Polipowatość jelit, policystyczna lub uchyłkowatość;

Nieswoiste wrzodziejące zapalenie okrężnicy;

Wrzód żołądka lub dwunastnicy;

Żylaki przełyku.

Oczywiście wszystkie te choroby są wyjątkowo nieprzyjemne i potencjalnie niebezpieczne, ale głównym problemem u osób, które uzyskały pozytywny wynik badania krwi utajonej w kale, jest ryzyko zachorowania na raka. Aby w pełni zrozumieć sytuację, konieczne jest podłączenie dodatkowych metod diagnostycznych: USG narządów jamy brzusznej, tomografia rentgenowska, kolonoskopia, sigmoidoskopia.

Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów, których wiek przekroczył 40 lat, a jednocześnie mają bliskich krewnych chorych na raka. W przypadku złośliwych guzów jelita wczesna diagnoza zwiększa szansę przeżycia średnio o 30%. Na przykład analiza immunochemiczna wskazuje na pierwszy etap raka jelita grubego w ponad 90% przypadków, polipy gruczolakowate większe niż 1 cm - w 60% przypadków. Dlatego tak ważne jest, aby nie zaniedbywać corocznych badań profilaktycznych i słuchać zaleceń lekarza prowadzącego. Dbaj o siebie i bądź zdrowy!

Edukacja: Moskiewski Instytut Medyczny. IM Sechenov, specjalność - „Medycyna ogólna” w 1991 r., W 1993 r. „Choroby zawodowe”, w 1996 r. „Terapia”.

Badanie laboratoryjne kału na czerwonkę

Analiza kału w celu zhańbienia jest badaniem laboratoryjnym biomateriału na obecność ostrej infekcji jelitowej. Pomaga również w identyfikacji nosicieli patogennej mikroflory. W takim przypadku konieczne jest przestrzeganie szeregu zasad dotyczących przygotowania i pobrania materiału biologicznego. Analiza pod kątem czerwonki jest przeprowadzana zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci w różnym wieku.

Wskazania do analizy czerwonki

Badanie kału na hańbę przeprowadza się, jeśli pacjent ma następujące objawy patologiczne:

  • Nudności i / lub wymioty;
  • Częste luźne stolce. Jego wygląd może być różny: papkowaty, wodnisty, ubogi z dużą ilością śluzu, obfity i spieniony, zmieszany z krwią i ropą;
  • Zaparcie. Szczególną uwagę należy zwrócić na długotrwałe i częste zaparcia;
  • Poważna słabość;
  • Zmniejszony lub całkowity brak apetytu;
  • Podwyższona temperatura ciała (hipertermia);
  • Ból brzucha (bolący, ostry, ostry, skurcze);
  • Zwiększona produkcja gazów, wzdęcia i rozdęcie brzucha;
  • Zgniły, kwaśny zapach z ust;
  • Kandydoza pochwy z częstymi zaostrzeniami.

Często analiza dysgrupy jest podejmowana w celu profilaktycznym w celu identyfikacji nosicieli, co pokazano w następujących przypadkach:

  • Kiedy dzieci wchodzą do placówek edukacyjnych;
  • Pracownicy placówek dziecięcych;
  • Pracownicy gastronomii;
  • Pracownicy przemysłu spożywczego;
  • Dla personelu medycznego oddziałów położniczych i noworodkowych.

Preparat do badania bakteriologicznego kału

Aby wyniki wysiewu hańby były wiarygodne, powinieneś odpowiednio się do tego przygotować. To badanie identyfikuje chorobotwórcze bakterie, które zamieszkują ludzkie jelita. Dlatego warto wykluczyć czynniki wpływające na ich życie..

Aby to zrobić, musisz skonsultować się z lekarzem. Leki, które zniekształcają wynik analizy na czerwonkę, obejmują:

  • Środki przeciwbakteryjne. Nawet w przypadku ostrej infekcji jelitowej antybiotyki należy odłożyć do czasu pobrania biomateriału do badania. Jeśli przeprowadzono terapię przeciwbakteryjną, po jej zakończeniu powinno minąć 7-10 dni. I dopiero potem oddaj kał hańbie;
  • Środki przeczyszczające;
  • Preparaty enzymatyczne;
  • Preparaty węgla aktywnego i żelaza zabarwiają odchody, więc są one również wykluczone;
  • Oleje rycynowe i wazelinowe. Jest to konieczne z ich zewnętrznego i wewnętrznego użytku;
  • Wszelkie czopki doodbytnicze.

Nie możesz przeprowadzać różnych lewatyw przed dostarczeniem plonu dla hańby. Wypłukują zarówno pożyteczną, jak i chorobotwórczą mikroflorę. Należy również dostosować odżywianie.

3 dni przed badaniem kału na czerwonkę należy:

  • Unikaj pokarmów, które plamią odchody (np. Buraki, granaty)
  • W menu powinny dominować zboża, nabiał, owoce i warzywa, jajka i pieczywo;
  • Ustanów reżim picia. Pij wystarczająco dużo czystej wody.

Napoje alkoholowe są zabronione. Promują fermentację, zaburzenie mikroflory i zabarwienie kału (czerwone wino).

Jak prawidłowo zebrać biomateriał do analizy?

Przed wypróżnieniem należy opróżnić pęcherz, aby jego zawartość nie dostała się do kału. Aby zebrać biomateriał, należy przygotować:

  • Czyste naczynie lub garnek, który został poddany działaniu środka dezynfekującego. Należy go dobrze wypłukać, aby nie pozostały żadne ślady detergentu i wytrzeć do sucha. Na dnie pojemnika należy położyć czystą kartkę papieru (ręcznik papierowy);
  • Sterylny pojemnik na materiał. Należy go kupić w aptece. Składa się z pojemnika, szpatułki i pokrywki.

Po wypróżnieniu kał pobiera się szpatułką z kilku miejsc. Szczególną uwagę zwraca się na obszary z zanieczyszczeniami śluzowymi i ropnymi. Ale obszary z krwią muszą zostać pominięte. Jeśli stolec jest zbyt płynny, wodnisty, należy go pobrać pipetą.

Ilość stolca, którą należy pobrać, aby wykryć czerwonkę:

  • Jeśli kał jest sformalizowany lub papkowaty, objętość wynosi 2 łyżeczki lub około orzecha włoskiego;
  • Jeśli stolec jest płynny (wodnisty), należy skupić się na wysokości napełnienia pojemnika. W przybliżeniu wynosi 2 centymetry.

Wyniki badań: normy i przyczyny odchyleń

Wyniki analizy w kierunku czerwonki można uzyskać dopiero 1 - 2 tygodnie po pobraniu materiału. Ten czas jest niezbędny do przeprowadzenia bakteriologicznego zaszczepienia materiału na pożywkę, na której rosną kolonie bakterii.

Jelito ludzkie nie jest jałowe, zawiera dużą liczbę mikroorganizmów. Zwykle korzystne i oportunistyczne szczepy bakterii są określane w jelicie. Jednak ich liczba nie powinna odbiegać od normy..

Bakterie zamieszkujące jelita zdrowej osoby i ich wskaźnik:

  • Bifidobacteria - nie mniej niż 1010;
  • Lactobacilli - 107 - 109;
  • Enterococci - 107-109;
  • Bakteroidy - 107-109;
  • Peptostreptococci - 105-107;
  • Clostridia - 104-106;
  • Candida - 103-105.

Jeśli wskaźniki analizy czerwonki odbiegają od normy, możemy mówić o naruszeniu mikroflory jelitowej (dysbioza).

Odstępstwem od normy jest pojawienie się w materiale następujących patogennych mikroorganizmów:

  • Shigella;
  • Salmonella;
  • Balantidia;
  • Czerwonka ameby;
  • Trichomonas jelitowe;
  • Cholera vibrio.

Obecność dysbiozy ocenia się stopniem intensywności wzrostu bakterii na pożywce, opis każdego stopnia przedstawiono w tabeli:

Tempo wzrostu bakteriiLiczba bakterii
Możliwość naruszenia mikroflory jelitowejRozwój bakterii na pożywkach płynnych i stałych
Nie ma naruszenia mikroflory jelitowej.Nieznaczny wzrost na płynnych podłożach. Ale na stałym nośniku nie jest to zaznaczone..
Mikroorganizmy mogą spowodować naruszenie mikroflory.Wzrost mikroorganizmów do 10 kolonii.
Jest wysoce prawdopodobne, że te mikroorganizmy spowodowały dysbiozę.Wzrost bakterii wzrasta i waha się w następujących granicach: więcej niż 10, ale mniej niż 100 kolonii.
Czynniki wywołujące dysbiozę.Wzrost kolonii powyżej 100.

Przyczyny odstępstw od normy to:

  • Zmniejszona ochrona ciała;
  • Przenikanie patogenu do organizmu wraz z pożywieniem;
  • Zaburzenia odżywiania (jedzenie nie dla wieku, spożywanie ciężkiego i niezrównoważonego jedzenia);
  • Zatrucie o różnej etiologii.

Rozmaz Dysgroup: jak jest pobierany i ile analiz jest wykonywanych

W niektórych przypadkach materiał pobierany jest bezpośrednio z odbytnicy (zwłaszcza jeśli pacjent nie jest w stanie dostarczyć świeżego kału do laboratorium).

Algorytm wykonywania rozmazu na hańbie w laboratorium:

  • Pacjenta umieszcza się na kanapie przykrytej jednorazowym prześcieradłem po jego prawej stronie;
  • Nogi powinny być ugięte w kolanach i przyłożone do brzucha;
  • Asystent laboratoryjny w jednej ręce bierze jednorazowy patyczek z nawilżoną bawełnianą końcówką, a drugą popycha pacjentkę w pośladki;
  • Półkę wkłada się do odbytnicy i wykonuje się zgrabne ruchy okrężne;
  • Ostrożnie wyjmij kij z odbytnicy;
  • Następnie materiał wysiewa się na pożywkę..

Wynik analizy jest gotowy po 10-14 dniach, odzwierciedla następujące wskaźniki:

  • Rodzaj mikroorganizmów zamieszkujących jelita;
  • Wskaźniki ilościowe.

Tylko specjalista (specjalista chorób zakaźnych, gastroenterolog, terapeuta lub pediatra) może ocenić wynik posiewu w przypadku czerwonki. W niektórych przypadkach niemożliwe jest zidentyfikowanie dokładnego patogenu, ponieważ jednocześnie wysiewa się kilka aktywnie rosnących kolonii szczepu chorobotwórczego.

Na podstawie wyniku rozmazu na dysgrupę lekarz stawia ostateczną diagnozę, dobiera i koryguje leczenie.

Podobał Ci się artykuł? Udostępnij to znajomym w sieciach społecznościowych:

Wysiew kału dla flory patogennej (grupa dis. I paratyfus dur brzuszny) z określeniem wrażliwości na antybiotyki

Badania mikrobiologiczne pozwalające na identyfikację patogennej flory w kale: patogenów bakteryjnej czerwonki (shigellosis), salmonellozy, w tym duru brzusznego i paratyfusu, a także grup patogennych E. coli - patogenów Escherichiozy.

Wysiew odchodów na patogeny.

Angielskie synonimy

Posiew kału, Salmonella sp., Shigella sp., Escherichia coli, identyfikacja bakterii i wrażliwość, posiew kału, rutynowo.

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Kał, wymaz z odbytu.

Jak prawidłowo przygotować się do badania?

  • Badanie jest zalecane przed rozpoczęciem stosowania antybiotyków i innych leków przeciwbakteryjnych w chemioterapii.
  • Wyeliminuj przyjmowanie środków przeczyszczających, wprowadzanie doodbytniczych czopków, olejków, ogranicz (w porozumieniu z lekarzem) przyjmowanie leków wpływających na motorykę jelit (belladonna, pilokarpina itp.) Oraz leki wpływające na kolor kału (żelazo, bizmut, siarczan baru), w ciągu 72 godzin przed pobraniem kału.

Ogólne informacje o badaniu

Mikroorganizmy chorobotwórcze nie są częścią normalnej mikroflory i zwykle nie występują u ludzi. Po spożyciu zwykle prowadzą do chorób zakaźnych.

Bakterie czerwonki powodują czerwonkę (shigellosis) - ostrą chorobę zakaźną z mechanizmem przenoszenia patogenu z kału i ust. Towarzyszy temu przeważające zajęcie okrężnicy z biegunką, gorączką i bólem brzucha. W stolcu pacjenta często znajduje się krew, śluz lub ropa.

Bakterie z grupy duru brzusznego i paratyfusu to Salmonella typhi (czynnik wywołujący dur brzuszny), Salmonella paratyphi A, B, C (czynnik wywołujący paratyfus odpowiednio A, B, C), a także czynniki wywołujące inne salmonellozy. Salmonelloza jest przenoszona drogą kałowo-ustną i charakteryzuje się dominującą zmianą w przewodzie pokarmowym, a jej objawy są podobne do objawów zapalenia żołądka i jelit czy jelit: nudności, wymioty, skurcze brzucha, biegunka, gorączka i bóle głowy.

Dur brzuszny jest ostrą chorobą zakaźną przenoszoną drogą fekalno-ustną, postępującą wraz ze stopniowym rozwojem ogólnego złego samopoczucia, bezsenności i bólu głowy, do których dochodzi gorączka, objawy uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego w postaci ospałości, osłabienia świadomości i majaczenia, a także stolca i wysypka w jamie brzusznej i klatce piersiowej. Paratyfus A i B mają podobny obraz kliniczny i cechy epidemiologiczne do duru brzusznego, a paratyfus C przypomina zakażenie przenoszone przez żywność.

Patogenne E. coli są przyczyną Escherichiozy - ostrych infekcji jelitowych, które są bardziej podatne na dzieci. Escherichia są podzielone na serogrupy dla antygenu O. Wśród patogennych Escherichia (Escherichia coli) są:

1) enterotoksyczne, prowadzące do biegunki podobnej do cholery,

2) enteropatogenne, wywołujące biegunkę głównie u dzieci,

3) enteroinwazyjne Escherichia coli, podobne w swoich właściwościach do czynników wywołujących czerwonkę bakteryjną,

4) krwotok jelitowy prowadzący do biegunki przypominającej czerwonkę i zapalenia krwiaka okrężnicy.

Wszystkie te choroby charakteryzują się nosicielami bakteryjnymi - przejściowymi (przypadkowo wykryte), ostrymi (w okresie rekonwalescencji po ostrej czerwonce) lub przewlekłymi.

Możliwe jest jedynie zidentyfikowanie drobnoustrojów chorobotwórczych i określenie ich wrażliwości na antybiotyki metodami mikrobiologicznymi, np. Posiew na pożywkach (inokulacja) z określeniem wrażliwości izolowanego mikroorganizmu na antybiotyki.

Do czego służą badania?

  • Do wykrywania bakteryjnej czerwonki, salmonellozy (w tym duru brzusznego i / lub paratyfusu), escherichiozy.
  • W ramach diagnostyki różnicowej (wraz z innymi badaniami) chorób zakaźnych o podobnych objawach, takich jak biegunka wywołana przez wirusy, pierwotniaki lub inne bakterie, nieswoiste zapalenia jelit, rak okrężnicy i odbytnicy, zaburzenia wchłaniania, niektóre choroby endokrynologiczne.
  • Identyfikacja nosicieli bakterii.
  • W celu wyboru racjonalnej antybiotykoterapii i oceny jej skuteczności.

Kiedy zaplanowano badanie?

  • Jeśli podejrzewa się ostrą lub przewlekłą czerwonkę bakteryjną, salmonellozę lub escherichiozę.
  • Podczas badania osób, które w ostatnim roku miały kontakt z nosicielami bakterii lub miały czerwonkę, salmonellozę (w tym dur brzuszny, paratyfus), escherichiozę lub inne infekcje jelitowe o nieznanym pochodzeniu.
  • W przypadku ognisk ostrych infekcji jelitowych, zwłaszcza w grupach „zamkniętych”.
  • Jako badanie profilaktyczne osób przed hospitalizacją w szpitalu.

Co oznaczają wyniki?

Wartości odniesienia: nie znaleziono.

Dodatni wynik posiewu, czyli identyfikacja czynników wywołujących czerwonkę, salmonellozę lub escherichiozę, wskazuje na odpowiednią chorobę w postaci ostrej (jeśli występuje obraz kliniczny) lub w postaci bezobjawowych nosicieli bakterii (przejściowy - z pojedynczym dodatnim wynikiem posiewu, ostry - z dodatnim wynikiem posiewu w okresie rekonwalescencji przewlekłe - z powtarzającymi się dodatnimi wynikami posiewów).

W przypadku wątpliwego wyniku należy przeprowadzić drugie badanie..

Jeśli kultura jest ujemna, choroba jest mało prawdopodobna.

Co może wpłynąć na wynik?

Wcześniejsza antybiotykoterapia lub chemioterapia prowadzą do wyników fałszywie ujemnych.

Również zalecane

  • Anti-Shigella flexneri 1-5, Anti-Shigella sonnei
  • Przeciwciała przeciwko antygenowi Vi Salmonella typhi
  • Badanie krwi utajonej w kale
  • Ogólna analiza krwi
  • Wysiew odchodów dla flory oportunistycznej
  • Analiza kału pod kątem cyst pierwotniaków

Kto zamawia badanie?

Infekcjonista, terapeuta, lekarz ogólny, pediatra, gastroenterolog.

Literatura

  1. Encyclopedia of Clinical Laboratory Tests / wyd. DOBRZE. Tita. - M.: „Labinform”, 1997 - 942 str..
  2. Przewodnik po chorobach zakaźnych / wyd. Yu.V. Lobzin, S.S. Kozlova, A.N. Uskov. - SPb: Phoenix, 2001. - 932 s.

Badania kału

pytania
i odpowiedzi

Analiza kału powstającego w wyniku procesów trawienia, wchłaniania i wydzielania w przewodzie pokarmowym, pomaga zidentyfikować nieprawidłowości w funkcjonowaniu żołądka, jelit, wątroby, trzustki, charakterystyczne dla niewydolności enzymatycznej, zmian ruchliwości, stanów zapalnych, dysbiozy i innych typów patologii.

Testy kału służą do wykrywania krwawień, oceny utraty białka jelitowego, diagnozowania chorób zakaźnych.

Jaka jest analiza kału pod kątem hańby, dlaczego i kiedy jest przeprowadzana?

Analiza dla hańby to metoda diagnostyki laboratoryjnej, za pomocą której można zidentyfikować patogenne mikroorganizmy w stałych ludzkich odchodach. Badanie takie charakteryzuje się dużą zawartością informacji, a także pozwala potwierdzić lub zaprzeczyć obecności infekcji jelitowej u pacjenta..

Kiedy i kto musi wziąć kał dla hańby? Które dane testowe są uważane za normalne, a które za nieprawidłowe? Czy muszę wcześniej przygotować się do próbki? Każdy pacjent powinien wiedzieć o tym wszystkim..

Ogólne informacje o badaniu

Najpierw musisz zrozumieć, jakiego rodzaju jest analiza hańby..

Mikroflora jelitowa jest dość zróżnicowana i liczna. Tworzą go zarówno zdrowe, jak i oportunistyczne mikroorganizmy. Te pierwsze są nie tylko bezpieczne, ale także niezbędne. Utrzymują optymalne kwaśne środowisko żołądkowe, a także bezpośrednio wpływają na trawienie.

Jeśli chodzi o drugą grupę, mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze, są one obecne w jelitach każdej osoby, ale są w postaci „uśpionej”. Pod wpływem pewnych czynników „budzą się”, wywołując rozwój określonej choroby.

Wreszcie istnieje koncepcja bakterii wywołujących choroby. Nie żyją na bieżąco w przewodzie pokarmowym, ale dostają się do organizmu w określony sposób (wraz z pożywieniem, przez artykuły gospodarstwa domowego, brudne ręce itp.). A gdy to się stanie, zaczyna się rozwijać pewna choroba.

Więc co to jest - odchody na hańbę? Jest to badanie, które ma na celu ocenę stanu zdrowej mikroflory jelitowej oraz identyfikację drobnoustrojów chorobotwórczych. Dzięki takiemu badaniu lekarz jest w stanie dobrać najskuteczniejszy środek przeciwbakteryjny do leczenia infekcji jelitowych..

Które bakterie są uważane za zdrowe, a które są niebezpieczne?

Siew na hańbę pomaga zidentyfikować normalne mikroorganizmy jelitowe, które obejmują:

  • pałeczki kwasu mlekowego;
  • bifidobacteria;
  • Escherichia koli;
  • bakteroidy;
  • enterokoki;
  • paciorkowce.

Bakterie chorobotwórcze obejmują:

  • Shigella;
  • salmonella;
  • czerwonka ameba;
  • Trichomonas;
  • balantidia;
  • lamblia;
  • cholera vibrio.

Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze to:

  • grzyby drożdżowe;
  • pałeczki;
  • peptococci;
  • niektóre szczepy Escherichia coli itp..

Analiza kału na dysgrupę jest głównym testem laboratoryjnym w przypadku podejrzenia infekcji jelitowej. Ale zwykle te badania nie wystarczają. Z reguły oceniane są wyniki całego zestawu testów, które są przepisywane przez lekarza..

Wskazania, etap przygotowawczy i pobranie materiału do próbki

Dowiedzieliśmy się, jaki rodzaj analizy dla grupy jelitowej. Teraz powinniśmy bardziej szczegółowo zastanowić się, kiedy jest to potrzebne i czy należy się do tego przygotować.

Wskazania do prowadzenia

Wymaz na dysgrupę jest wskazany w przypadku podejrzenia ostrych lub przewlekłych infekcji jelit:

  • czerwonka;
  • salmonelloza;
  • helminthiasis;
  • uszkodzenie gronkowcowe;
  • choroby wywoływane przez E. coli.

Również wysiew kału na hańbę przeprowadza się, jeśli pacjent ma pewne niepokojące objawy:

  • zaburzenia trawienne;
  • ból głowy o niewyjaśnionej etiologii;
  • pogorszenie apetytu;
  • nieuzasadniony ból brzucha;
  • zmiany temperatury ciała;
  • mialgia;
  • nudności;
  • bębnica.

Ważny! Analiza kału pod kątem dysgrup i salmonellozy w obecności powyższych objawów jest obowiązkowa. Dodatkowe badania to również odchody w celu określenia rodzajów jaj robaków pasożytniczych oraz test na enterobiozę.

Jak oddać kał na hańbę?

Przede wszystkim musisz przestrzegać kilku zasad zawartych w schemacie etapu przygotowawczego. Działania przygotowawcze rozpoczynają się na kilka dni przed planowanym badaniem. Tak więc, aby przygotować się do próbki kału na salmonellozę i dysgrupę, musisz:

  • wykluczyć stosowanie jakichkolwiek środków przeczyszczających - syntetycznych, ziołowych, spożywczych;
  • odmówić wykonania lewatywy;
  • anulować stosowanie doodbytniczych czopków o dowolnym działaniu terapeutycznym;
  • odłożyć badania rentgenowskie przewodu pokarmowego na kolejny okres (tylko po analizie);
  • przestań stosować dietę roślinną.

Ponadto, przygotowując się do zbiornika do siewu kału na hańbę, ważne jest:

  • jeść zbilansowane;
  • pić wystarczającą ilość płynu;
  • unikaj zaparć.

Jeśli zastosujesz się do tych wszystkich prostych zasad, nie będzie problemów z przeprowadzeniem i wątpliwości co do wiarygodności przykładowych danych..

Jak poprawnie zebrać?

Kał dla grupy jelitowej, co to jest i co to jest? Zasady pobierania materiału biologicznego są takie same, jak ogólne wymagania dotyczące pobierania próbki kału do ogólnego programu. Oznacza to, że do tego potrzebny jest pojemnik wykonany z tworzywa sztucznego i przylutowana do pokrywy łyżka. Za pomocą tej łyżki zbiera się wymaganą ilość odchodów (2-3 g), po czym pojemnik jest szczelnie zamknięty.

Uwaga. Jeśli materiał do zbiornika do wysiewu hańby został zebrany wieczorem, pojemnik należy umieścić w lodówce do rana. Maksymalny czas przechowywania pobranej próbki kału wynosi 8-12 godzin..

Ważne jest również, aby rozważyć jeszcze jeden niuans. Nie wolno zbierać odchodów z powierzchni toalety. Aby pobrać materiał, należy wcześniej przygotować pojemnik, do którego przepłynie zawartość jelita podczas defekacji. Może to być naczynie, miska lub miska. Umieść czyste serwetki lub papier na dnie pojemnika. Po zakończeniu wypróżnień wymaganą objętość kału umieszcza się w zakupionym wcześniej słoiku i dostarcza do kliniki.

Rozmaz dysgroup i interpretacja wyników

W niektórych przypadkach niemożliwe jest zbadanie stolca pacjenta z powodu zaparcia. W takiej sytuacji pobiera się rozmaz. Aby to zrobić, użyj sterylnego wacika lub patyczka..

Jak pobiera się rozmaz jako hańbę? Pacjent leży na boku na kanapie, rękami rozkłada pośladki. Technik laboratoryjny wkłada tampon na niewielką głębokość, po czym ruchem obrotowym pobiera się próbkę zawartości ścian jelita. Po ekstrakcji wacik umieszcza się w sterylnej probówce i przesyła do badania mikroskopowego.

Ile czasu zajmuje przygotowanie wyników?

Ile dni zajmuje analiza hańby? Wszystko zależy od lokalizacji próbki, metodyki badań oraz grupy bakterii, które mogą rosnąć podczas zaszczepiania. Łącznie taki test może zająć od 5 do 14 dni roboczych..

Wynik diagnostyki bakteriologicznej zapisywany jest na specjalnym formularzu i przekazywany pacjentowi. Jeśli pacjent jest hospitalizowany, dokument z danymi testowymi jest wysyłany na oddział, na którym był hospitalizowany. Po przestudiowaniu i rozszyfrowaniu wyników lekarz prowadzący decyduje o potrzebie dalszej terapii..

Co może pokazać próbka?

Co odchody pokazują dla hańby? Jak udało nam się dowiedzieć, takie badanie pomaga zidentyfikować ukryte lub ujawnione infekcje jelitowe. Czasami test jest przepisywany profilaktycznie, a przede wszystkim jest niezbędny osobom cierpiącym na przewlekłe choroby przewodu pokarmowego.

Szczegółowo przestudiowaliśmy pytanie, czym jest analiza hańby, do czego służy i co pokazuje. Jest przepisywany wielu pacjentom, ale osoby, które po raz pierwszy mają taką potrzebę, powinny wiedzieć, jak przygotować się do testu. Jeśli zaniedbasz najprostsze zasady, wyniki będą niewiarygodne. A to z kolei może prowadzić do nieprzewidzianych konsekwencji..

Artykuły O Zapaleniu Wątroby