Analiza kału na dysbiozy: interpretacja wyników

Główny Wrzód

W jelitach osoby dorosłej żyje średnio od 2,5 do 3,5 kg różnych bakterii. Połączenie tych mikroorganizmów nazywa się mikroflorą, a nasze zdrowie i dobre samopoczucie zależy bezpośrednio od stosunku liczby jej poszczególnych przedstawicieli. Brak równowagi w mikroflorze jelitowej lub po prostu dysbioza to bardzo powszechny problem we współczesnym świecie, ale błędem jest uważanie tego za niezależną chorobę. Z punktu widzenia środowiska lekarskiego dysbioza jest tylko stanem (najczęściej - przejściowym), przeciwko któremu może rozwinąć się choroba. Aby temu zapobiec, przy pierwszych charakterystycznych oznakach kłopotów w jelicie zaleca się przeprowadzenie analizy kału pod kątem dysbiozy, której odkodowanie wyników pozwoli lekarzowi określić dalsze taktyki diagnostyczne i terapeutyczne.

Sukces w dużej mierze zależy od tego, jak starannie pacjent przygotował się do wykonania analizy kału i czy prawidłowo zebrał materiał. Jeśli chodzi o diagnozowanie dysbiozy jelit u niemowląt i małych dzieci, konieczne staje się omówienie niektórych subtelności. Dziś powiemy Ci, jakie oznaki i objawy są wskazaniami do przeprowadzenia takiego badania, o czym świadczy analiza kału na dysbiozy (interpretacja wyników i norm w tabeli), w jaki sposób określa się naruszenia równowagi mikroflory jelitowej, dlaczego powstają i jakie konsekwencje mogą prowadzić.

Zwracamy uwagę na fakt, że podane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępują potrzeby wykwalifikowanej opieki medycznej. Dysbakterioza to poważna choroba patologiczna, która ma szkodliwy wpływ na trawienie, metabolizm, stan odporności i wiele innych aspektów zdrowia człowieka, dlatego wymaga wizyty u lekarza!

Po co robić test kału na dysbiozę?

Biliony bakterii żyjących w naszym organizmie są z nami w symbiotycznej interakcji, to znaczy czerpią korzyści od gospodarza, jednocześnie przynosząc mu korzyści. Ale to stwierdzenie jest prawdziwe w różnym stopniu dla wszystkich mikroorganizmów: niektóre z nich są bardziej pożądanymi gośćmi dla człowieka, inne mniej, a niektóre są „persona non grata”. Analiza kału pod kątem dysbiozy jest właśnie przeprowadzana w celu ustalenia liczbowego stosunku między koloniami bakterii zasiedlających jelita.

Wskazania do badania:

Nasilenie, dyskomfort, wzdęcia, ból brzucha;

Podejrzenie infekcji jelitowej;

Nagła utrata wagi bez wyraźnego powodu;

Nietolerancja niektórych pokarmów;

Reakcje alergiczne, wysypki skórne;

Widoczne patologiczne zanieczyszczenia w kale (śluz, krew, ropa).

Bardzo pożądane jest przekazanie analizy kału pod kątem dysbiozy po długotrwałej terapii lekami przeciwbakteryjnymi lub hormonalnymi - rozszyfrowanie wyników badania pozwoli ustalić, w jakim stopniu leczenie wpłynęło na skład mikroflory jelitowej, czy konieczna jest jej korekta.

Istnieją trzy metody:

Koproskopia to rodzaj „pełnej analizy stolca”, pierwszy krok w diagnozowaniu zaburzeń jelit. Rezultatem badań jest coprogram - forma ze wskaźnikami obejmującymi kolor, kształt, konsystencję i zapach stolca, informacje o obecności lub braku ukrytej krwi, ropy, śluzu, pasożytów i ich jaj, niestrawione resztki pokarmu, nietypowe komórki i fragmenty tkanek. Jeśli wynik jest niepokojący, lekarz przepisze dodatkowe procedury diagnostyczne;

Analiza bakteriologiczna kału - czyli siew na pożywkę. Po 4-5 dniach bakterie namnażą się, a asystent laboratoryjny będzie mógł wyciągnąć wniosek o liczbie głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej w 1 gramie materiału (jtk / g). Chodzi o to badanie, o którym dziś mówimy - jest proste i niedrogie, jest wykonywane w każdym szpitalu i nadal służy jako wiodąca metoda określania dysbiozy u dzieci i dorosłych. Jednak taka analiza wymaga bardzo ścisłego przestrzegania zasad przygotowania i zbierania materiału, a także zajmuje zbyt dużo czasu, dlatego wymyślono metodę alternatywną;

Analiza biochemiczna stolca to nowoczesna procedura diagnostyczna oparta na widmowej chromatografii gazowo-cieczowej kwasów tłuszczowych. Odszyfrowanie wyników badań staje się możliwe w ciągu kilku godzin, odzwierciedla między innymi równowagę mikroflory ciemieniowej jelit. Biochemia stolca jest metodą bardziej czułą i dokładną, nawet wczorajsza próbka się do tego nadaje, ponieważ kwasy tłuszczowe wydzielane przez bakterie podczas ich życiowej aktywności pozostają niezmienione przez długi czas. Analiza biochemiczna kału na dysbiozy pozwala nawet na ustalenie określonej części jelita, w której wystąpiła awaria. Metoda ma tylko jedną wadę - nie w każdym laboratorium.

Normy analizy biochemicznej kału przedstawiono w tabeli:

Wartość bezwzględna (mg / g)

Względna wartość (jednostki)

Kwas octowy (C2)

Kwas propionowy (C3)

Kwas masłowy (C4)

Całkowita zawartość kwasu

-0,686 do -0,466

-0,576 do -0,578

Przygotowanie do badań i zebranie materiału

Bardzo ważne jest nie tylko prawidłowe zebranie kału do analizy pod kątem dysbiozy, ale także dostarczenie próbki na czas, a także przestrzeganie wszystkich szczegółów przygotowania.

Zacznijmy w kolejności:

Jeśli przeszedłeś kurację antybiotykową, pamiętaj, że warto wykonać badanie stolca w celu ustalenia zaburzeń równowagi mikroflory jelitowej nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu terapii;

Na trzy dni przed badaniem należy odstawić środki przeczyszczające, przeciwbiegunkowe i przeciwrobacze, NLPZ, pro i prebiotyki, olej rycynowy i wazelinowy, preparaty baru i bizmutu;

Konieczne jest zakupienie sterylnego plastikowego pojemnika z łyżeczką i szczelnie dopasowaną pokrywką, specjalnie zaprojektowanego do zbierania i transportu kału do analizy, wcześniej w aptece lub do nabycia w laboratorium;

Defekacja powinna odbywać się w sposób naturalny, bez użycia lewatywy lub innych środków pomocniczych;

Nie pobieraj próbki do analizy z toalety. W tym celu należy przygotować dowolny wygodny pojemnik, który należy dokładnie umyć, polać wrzącą wodą, wysuszyć i wypróżnić;

Przed rozpoczęciem procesu musisz oddać mocz, a następnie umyć się i wysuszyć. W żadnym przypadku do pobranej próbki nie powinien dostać się mocz ani wydzielina z dróg rodnych. Jeśli kobieta miesiączkuje, należy użyć tamponu;

Po wypróżnieniu należy otworzyć przygotowany pojemnik, wziąć łyżkę i zebrać trochę materiału z różnych części kału: od środka, z powierzchni. Jeśli zauważysz podejrzany obszar zawierający śluz lub krew, który różni się konsystencją lub kolorem od otaczającego stolca, umieść go w pojemniku! W sumie do analizy potrzeba 6-8 łyżek kału;

Szczelnie zamknąć pojemnik i dostarczyć próbkę do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

Większość bakterii wchodzących w skład mikroflory jelitowej to bakterie beztlenowe, dlatego pod wpływem otwartego powietrza stopniowo giną. Dlatego tak ważne jest terminowe przekazanie analizy kału pod kątem dysbiozy - tylko wtedy dekodowanie wyników będzie wiarygodne.

Jeśli przechodzisz badanie biochemiczne, pilność nie jest tak duża - możesz nawet zamrozić próbkę i przynieść ją do laboratorium następnego dnia. Jest to szczególnie wygodne dla rodziców niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie wiadomo, czy będzie można pobrać kał od dziecka do analizy wcześnie rano - być może po prostu nie będzie chciał korzystać z toalety.

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt

Normy badania bakteriologicznego kału u noworodków, niemowląt i starszych dzieci różnią się nieco od tych samych wskaźników u dorosłych, a im młodsze dziecko, tym wyraźniejsze są te różnice. Są związane ze stopniową kolonizacją organizmu dziecka bakteriami. A ten proces z kolei przebiega w różny sposób u niemowląt karmionych naturalnie lub sztucznie. Porozmawiamy o tym bardziej szczegółowo podczas dekodowania wyników analizy kału na dysbiozy w tabeli.

Skład mikroflory jelitowej niemowląt może ulegać niepożądanym zmianom w wyniku zakażenia infekcjami szpitalnymi: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, grzybami drożdżopodobnymi i tak dalej. W najlepszym przypadku doprowadzi to do przejściowych i drobnych problemów zdrowotnych, aw najgorszym - do poważnej choroby. Dlatego rodzice muszą uważnie monitorować zachowanie i samopoczucie dziecka, stan jego skóry i błon śluzowych, częstotliwość i wygląd wypróżnień, zwłaszcza jeśli niedawno miałaś okazję poddać się leczeniu szpitalnemu..

Konieczne jest przekazanie niemowlęciu analizy kału pod kątem dysbiozy, jeśli występują następujące objawy:

Częste i gwałtowne odbijanie po karmieniu, bardziej przypominające wymioty;

Wzdęcia i kolki w jamie brzusznej, wzdęcia;

Trudność we wprowadzaniu żywności uzupełniającej;

Oznaki nietolerancji niektórych produktów;

Wysypki, plamy na skórze i / lub błonach śluzowych;

Niedawna terapia antybiotykowa lub hormonalna;

Wszelkie problemy ze stolcem - zaburzenia częstotliwości, nieprawidłowy wygląd lub zapach stolca, obecność patologicznych zanieczyszczeń (krew, śluz, ropa).

Aby dekodowanie wyników badań dało obiektywne wyniki, należy odpowiednio przygotować się do analizy:

Odmówić wprowadzenia nowej żywności uzupełniającej co najmniej 3-4 dni przed wizytą w laboratorium;

W przeddzień nie podawaj dziecku warzyw ani owoców, które mogą zmienić kolor stolca (puree z marchwi, czerwone i czarne jagody, sok z buraków itp.);

Na kilka dni przed badaniem zaprzestań przyjmowania jakichkolwiek leków, w tym środków przeczyszczających i witamin. Wskazane jest zakończenie antybiotykoterapii na 2 tygodnie przed badaniem. Lepiej jest poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko i skonsultować się z terminem analizy kału pod kątem dysbiozy;

Kup sterylny plastikowy pojemnik z łyżeczką. Próbkę kału dziecka można pobrać z powierzchni pieluchy, ale tylko wtedy, gdy wypełniacz nie jest żelem. Lepiej jest używać czystej bawełnianej pieluchy i prasować ją gorącym żelazkiem. Aby przeprowadzić badanie, wystarczy zebrać 2 łyżki materiału.

Tabela norm dotyczących analizy bakteriologicznej kału

Dzieci powyżej 1 roku życia

Dekodowanie wyników badań

Całą mikroflorę jelitową można podzielić na trzy grupy:

Pożyteczne bakterie - pełnią niezwykle pozytywną rolę w życiu organizmu człowieka, dlatego bardzo ważne jest, aby było ich wystarczająco dużo. Mówimy o bifidobakteriach i pałeczkach kwasu mlekowego;

Bakterie warunkowo chorobotwórcze - niektóre z nich, będąc w równowadze z innymi członkami mikroflory, przynoszą nawet określone korzyści. Ale gdy tylko ich kolonie zbytnio się rozmnażają, a kolonie antagonistów przerzedzają się, bakterie te zmieniają się z konwencjonalnych wrogów w prawdziwych wrogów. Dzieje się tak szczególnie często na tle spadku obrony immunologicznej. Mówimy na przykład o kandydozie, enterokokach czy clostridia;

Bakterie chorobotwórcze - nie powinny znajdować się w organizmie zdrowej osoby. Nie ma z nich żadnej korzyści, są tylko problemy. Jeśli układ odpornościowy nie poradzi sobie z atakiem takich mikroorganizmów, doprowadzi to do rozwoju poważnej choroby. Mowa o Staphylococcus aureus, Salmonella, Shigella i innych „niechcianych gościach” jelita.

Rozważmy teraz bardziej szczegółowo głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej. W formularzu z wynikami analizy kału pod kątem dysbiozy może brakować niektórych z poniższych bakterii - w laboratoriach obowiązują inne zasady, zwłaszcza prywatne. Dlatego lepiej powierzyć dekodowanie wskaźników wykwalifikowanemu lekarzowi, a tutaj po prostu podajemy ustalone normy i wskazujemy przyczyny możliwych odchyleń.

Bifidobacteria

Nazwa tego mikroorganizmu pochodzi od łacińskich słów „bakteria” i „bifidus”, czyli „podzielony na dwoje”. Rzeczywiście, bifidobacterium wygląda jak zakrzywiony pręt o długości 2-5 mikronów, rozwidlony na końcach. Należy do klasy beztlenowców Gram-dodatnich. Mikroflora jelitowa zdrowej osoby składa się w około 95% z bifidobakterii. Normy dla niemowląt do roku - 10 jtk w dziesiątym lub jedenastym stopniu / g, a dla dzieci starszych i dorosłych - 10 jtk w dziewiątym lub dziesiątym stopniu / g.

Niedobór tych pożytecznych bakterii jest głównym powodem zgłaszania się do lekarza z dolegliwościami jelitowymi i skierowań na badanie stolca w kierunku dysbiozy - interpretacja wyników prawie zawsze wskazuje na spadek ich liczby. Bez dostatecznej ilości bifidobakterii wchłanianie witamin i mikroelementów jest zaburzone, cierpi na tym metabolizm węglowodanów, miejscowa odporność spada, zwiększa się toksyczne obciążenie wątroby i nerek. Poprawienie mikroflory jelitowej i uzupełnienie niedoboru bifidobakterii jest dość proste - istnieje wiele specjalistycznych leków na to.

Bifidobakterie w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia antybiotykami, hormonami, NLPZ, środkami przeczyszczającymi, przeciw robakom;

Złe odżywianie - nadmiar węglowodanów lub tłuszczów w diecie, głód, sztywne mono-diety;

Sztuczne karmienie niemowląt, zbyt wczesne wprowadzanie pokarmów uzupełniających;

Wrodzone fermentopatie - nietolerancja laktozy, fruktozy, glutenu i innych składników żywności;

Stany niedoboru odporności, alergie;

Infekcje jelitowe - czerwonka, salmonelloza, jersinioza;

Inwazje pasożytnicze - glistnica, enterobioza, lamblioza;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe - zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wrzód żołądka;

Nagła zmiana klimatu.

Lactobacillus

Nazwa tych pożytecznych członków mikroflory jelitowej pochodzi od łacińskiego słowa „lakier”, co oznacza „mleko”. Jest ich wiele, zasiedlających między innymi inne narządy wewnętrzne, np. Żeńskie narządy płciowe. Lactobacilli należą do gram-dodatnich fakultatywnych mikroorganizmów beztlenowych, wyglądają jak cienkie pręciki i stanowią około 3% całkowitej masy wszystkich bakterii żyjących w jelicie. Zgodnie z dekodowaniem analizy kału na dysbiozy, norma ich zawartości u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u dorosłych pacjentów - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g.

Lactobacilli wytwarzają kwasy organiczne, dzięki czemu utrzymują prawidłową równowagę pH w jelitach. Ponadto biorą udział w trawieniu błonowym, czyli rozkładają cukier mlekowy, zapobiegając wystąpieniu niedoboru laktazy. Normalne przyswajanie mleka jest w zasadzie niemożliwe bez wystarczającej liczby pałeczek kwasu mlekowego. Są również potrzebne człowiekowi jako stymulatory odporności miejscowej, ponieważ będąc obcymi elementami pobudzają aktywność immunokompetentnych komórek, zasiedlających strefę ciemieniową jelita. Lactobacillus biorą również udział w metabolizmie kwasów żółciowych, przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki jelit, zapobiegają nadmiernemu stwardnieniu kału, a tym samym pośrednio zapobiegają rozwojowi zaparć.

Lactobacilli w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia pre- i probiotyków, niekontrolowane przyjmowanie NLPZ (aspiryna, analgin, ibuprofen), stosowanie środków przeczyszczających lub przeciwrobaczych;

Niezbilansowana dieta, post, diety mono;

Sztuczne karmienie lub zbyt wczesne wprowadzenie pokarmów uzupełniających u niemowląt;

Ostre infekcje jelitowe;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Peptostreptococci

Bakterie te należą do flory warunkowo patogennej, są małymi zaokrąglonymi komórkami, związanymi w krótkie łańcuchy i zdolnymi do poruszania się za pomocą organelli ruchowych - rzęsek. Peptostreptococci to Gram-dodatnie, nie wytwarzające przetrwalników beztlenowce; żyją w jamie ustnej, pochwie, jelitach i na skórze, stanowiąc do 18% wszystkich Gram-dodatnich ziarniaków beztlenowych żyjących w ludzkim ciele. Odszyfrowując wyniki analizy kału pod kątem dysbiozy, norma zawartości peptostreptokoków u dzieci poniżej pierwszego roku życia wynosi maksymalnie 10 w piątym stopniu jtk / g, a u dorosłych - maksymalnie 10 w szóstym stopniu jtk / g.

Peptostreptococci odgrywają niewielką rolę w metabolizmie białek i węglowodanów, a także wytwarzają wodór, który jest potrzebny do utrzymania zdrowej równowagi kwasowo-zasadowej w jelitach. Jednak ich liczba powinna być ściśle kontrolowana przez układ odpornościowy i innych członków mikroflory. Nadmiernie namnożone kolonie peptostreptokoków mogą powodować mieszane infekcje jamy brzusznej w połączeniu z innymi oportunistycznymi i patogennymi szczepami bakterii. Na przykład w 20% przypadków zapalenia otrzewnej pojawiają się peptostreptococci. Wysiewa się je również przy ginekologicznych chorobach zapalnych, a także przy ropnych ropniach w jamie ustnej..

Peptostreptococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Ostra infekcja jelitowa;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Nadmiar cukrów w diecie.

Escherichia typowa

E. coli (Escherichia coli, typowa Escherichia) to gram-ujemna fakultatywna beztlenowa bakteria nie tworząca przetrwalników, z których większość to szczepy warunkowo patogenne i jest naturalnym uczestnikiem mikroflory narządów wewnętrznych. Już w ciągu pierwszych czterdziestu godzin po urodzeniu jelita dziecka są skolonizowane przez Escherichia. Odszyfrowując wyniki analizy kału na dysbiozy, norma E. coli u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u starszych dzieci i dorosłych - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g. W porównaniu z innymi mikroorganizmami E. coli stanowi do 1% całkowitej masy bakterii żyjących w jelicie.

Typowa Escherichia przynosi korzyści człowiekowi: uczestniczy w syntezie witamin B i K, w metabolizmie cholesterolu, bilirubiny i choliny, w procesie wchłaniania żelaza i wapnia. Escherichia coli wytwarza szereg niezbędnych kwasów (octowy, mlekowy, bursztynowy, mrówkowy), substancje kolicyny niszczące bakterie chorobotwórcze, a także pobiera z jelit nadmiar tlenu, który jest szkodliwy dla pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Dlatego pomimo oportunistycznego statusu E. coli, jej niedobór jest wysoce niepożądany..

Escherichia w kale są obniżone - przyczyny:

Długotrwała terapia lekami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Sztuczne karmienie niemowląt.

Escherichia laktozo-ujemna

Obecność tego szczepu w interpretacji wyników analizy kału na dysbiozy jest całkiem do przyjęcia. Norma zawartości laktozo-ujemnych Escherichia coli w jelitach u dzieci i dorosłych wynosi nie więcej niż 10 w piątym stopniu CFU / g.

Przekroczenie tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, szczególnie w połączeniu z niedoborem pełnoprawnej Escherichii. Szczep laktozo-ujemny nie pełni funkcji przypisywanych E. coli, ale po prostu pełni bezużyteczne funkcje. W warunkach obniżonej odporności E. coli - „pasożyt” będzie działał po stronie szkodliwych bakterii i pogorszy przebieg procesu zapalnego, jeśli się on rozpocznie. U małych dzieci zwiększona zawartość laktozo-ujemnej Escherichia w kale pośrednio wskazuje na inwazję robaków, dlatego taki wynik analizy wymaga dodatkowego badania..

Fusobacteria

Należą do beztlenowców Gram-ujemnych, polimorficznych, przy czym nie posiadają organelli ruchu, nie tworzą zarodników i kapsułek. Z wyglądu fusobakterie to cienkie pręciki o długości 2-3 mikronów ze spiczastymi końcami. Są naturalnymi uczestnikami mikroflory jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Zgodnie ze standardami analizy kału pod kątem dysbiozy, w jelitach niemowląt dopuszcza się zawartość fusobakterii do 10 w szóstym stopniu jtk / g, u dorosłych - do 10 w ósmym stopniu jtk / g.

Fusobakterie są warunkowo patogenne, podczas gdy nie pełnią żadnej użytecznej funkcji w organizmie człowieka, chyba że wchodzą w konkurencyjne interakcje z innymi, bardziej potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami. Niektóre typy fusobakterii w stanach niedoboru odporności mogą wywoływać ropne zapalenie septyczne. Osłabione dzieci i osoby starsze z ciężką dławicą mogą rozwinąć groźne powikłanie - fusospirocetozę. Jest to proces martwicze, który atakuje błony śluzowe jamy ustnej i gardła..

Bakteroidy

Są to warunkowo patogenne beztlenowce w kształcie pałeczek Gram-ujemnych. Są drugim co do wielkości uczestnikiem naturalnej mikroflory jelitowej po bifidobakteriach. Rozszyfrowanie wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy implikuje następujące normy dla bakteroidów: u dzieci poniżej pierwszego roku życia - 10 w siódmym lub ósmym stopniu jtk / g, u dorosłych - 10 w dziewiątym lub 10 w dziesiątym stopniu jtk / g. Warto zauważyć, że u niemowląt w wieku do 6-8 miesięcy bakterie te nie są zasiane, zwłaszcza jeśli dziecko jest karmione piersią i nie otrzymuje wczesnego karmienia.

Bakteroidy w normalnym stężeniu są przydatne - biorą udział w metabolizmie tłuszczów. Ale jeśli nadmiernie się rozmnażają, zaczną konkurować z E. coli o tlen, a to grozi zaburzeniami trawienia, niedoborem witamin i minerałów, obniżeniem odporności miejscowej i innymi problemami (mówiliśmy o użytecznej roli typowej Escherichii powyżej). Ich bezpośredni antagoniści, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie, hamują wzrost populacji bakteroidów. Dlatego jeśli wyniki analizy kału pod kątem dysbiozy wskazują na nadmierne stężenie bakteroidów w jelicie, zaleca się wypicie kursu odpowiednich leków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory.

Bakteroidy w kale są podwyższone - przyczyny:

Nadmierne spożycie tłuszczu;

Niedobór bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.

Bakteroidy w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia środkami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Eubacteria

Beztlenowce Gram-dodatnie mają kształt grubych, krótkich kolumn lub spłaszczonych kulek, mają sztywne ściany komórkowe i nie tworzą zarodników. Eubakterie należą do przedstawicieli naturalnej mikroflory jelitowej, są jednak warunkowo patogenne, ponieważ niektóre ich szczepy mogą wywoływać procesy zapalne w jamie ustnej, układzie oddechowym, narządach płciowych, stawach, sercu, mózgu, a także mogą powodować powikłania pooperacyjne. Normy dotyczące zawartości eubakterii w jelicie przy dekodowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbiozy są następujące: dla niemowląt - 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, dla starszych dzieci, dorosłych i osób starszych - 10 w dziewiątym lub dziesiątym stopniu CFU / g.

Z tych danych wynika, że ​​eubakterie są dość licznymi przedstawicielami mikroflory jelitowej. Warto zauważyć, że u dzieci poniżej pierwszego roku życia, które są karmione piersią, bakterie te są wysiewane niezwykle rzadko, podczas gdy u sztucznych dzieci są prawie zawsze obecne. Eubakterie w odpowiednim stężeniu są przydatne dla organizmu - uczestniczą w metabolizmie cholesterolu i metabolizmie hormonalnym, syntetyzują ważne kwasy organiczne, fermentują węglowodany, wytwarzają witaminy, rozkładają celulozę. Jednak ich nadmierna ilość, zwłaszcza w warunkach obniżonej odporności immunologicznej, może stanowić zagrożenie dla zdrowia..

Nadmiar wskaźników zawartości eubakterii w kale jest swoistym markerem obecności polipów w jelicie grubym, dlatego koniecznie wymaga dodatkowego badania (sigmoidoskopia, kolonoskopia).

Enterococci

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki ziarniaków, zwykle łączące się w pary lub łańcuchy, które nie tworzą zarodników. Enterokoki są warunkowo patogenną florą, są obecne w jelitach ludzi w każdym wieku i stanowią do 25% wszystkich występujących tam form kokosów. Normalne wskaźniki zawartości enterokoków w dekodowaniu analizy kału pod kątem dysbiozy: u niemowląt - od 10 do piątego stopnia do 10 do siódmego stopnia CFU / g, u starszych dzieci i dorosłych pacjentów - od 10 do piątego stopnia do 10 do ósmego stopnia CFU / g.

Enterokoki pełnią kilka przydatnych funkcji: biorą udział w metabolizmie węglowodanów, syntezie witamin i utrzymywaniu lokalnej odporności. Jednak populacja enterokoków nie powinna przewyższać liczebnie populacji E. coli, w przeciwnym razie te ostatnie zaczną umierać w konfrontacji konkurencyjnej. Opinia lekarzy dotycząca nieszkodliwości enterokoków straciła ostatnio na znaczeniu. Pojawiły się zmutowane szczepy, które są oporne na działanie najsilniejszych antybiotyków: penicylin beta-laktamowych, cefalosporyn, aminoglikozydów, a nawet wankomycyny. Zdarzają się przypadki zakażeń szpitalnych, powikłań pooperacyjnych i chorób zapalnych wywołanych przez enterokoki, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia.

Enterococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Długotrwała terapia antybiotykowa;

Staphylococcus saprofityczny i naskórkowy

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki o średnicy do 1,2 mikrona, nie tworzące przetrwalników, nieruchome, łączące się w grupy jak kiście winogron. Staphylococcus saprofityczny żyje głównie w drogach moczowo-płciowych i naskórku, jak sama nazwa wskazuje, na powierzchni skóry i błon śluzowych. Oba te gatunki należą do warunkowo patogennej mikroflory i mogą normalnie występować w interpretacji wyników analizy kału w kierunku dysbiozy: do 10 jtk / g w IV stopniu u dzieci i dorosłych.

Chociaż te gronkowce są kontrolowane przez układ odpornościowy, nie mogą powodować znaczących szkód dla zdrowia ludzkiego. Ale nie ma też z nich żadnej korzyści. Kolonie gronkowców saprofitycznych, które namnażały się w jelicie, mogą powodować ostre zapalenie pęcherza moczowego lub cewki moczowej, jeśli zostaną nieprawidłowo wytarte po skorzystaniu z toalety i naskórka - na przykład zapalenie spojówek w wyniku przetarcia oczu brudnymi rękami. Nadmiar wskaźnika zawartości tego typu gronkowców w kale jest jednoznacznie niekorzystnym objawem, a jeśli jest istotny, to pacjent może wymagać antybiotykoterapii.

Waylonella

Gram-ujemne ziarniaki beztlenowe, bardzo małe, nieruchome i nie tworzące przetrwalników, zwykle grupujące się w nieregularne plamki. Veilonella należą do mikroorganizmów oportunistycznych i pokojowo współistnieją z ludźmi, jednak niektóre z ich szczepów mogą wywoływać ropno-septyczne procesy zapalne. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy stosuje się następujące normy: dla dzieci poniżej pierwszego roku życia - mniej lub równe 10 do piątego stopnia CFU / g, dla starszych dzieci i dorosłych - 10 do piątego lub szóstego stopnia CFU / g. Warto zauważyć, że w warunkach naturalnego żywienia Veilonella jest zasiewana u mniej niż połowy niemowląt..

Bakterie te pełnią pożyteczną funkcję - rozkładają kwas mlekowy. Ponadto istnieją badania naukowe wskazujące na pośredni związek między niedoborem Veilonella a ryzykiem astmy u dzieci. Ale są rodzaje tych bakterii, które mają wyraźne właściwości paradontogenne - drobnoustroje gromadzą się w płytkach nazębnych, powodują zapalenie dziąseł i utratę zębów. Na przykład Veillonella parvula wywołuje zapalenie okrężnicy u ludzi. Ponadto nawet korzystne szczepy Veilonella, w stanach nadmiaru w jelicie, prowadzą do zwiększonej produkcji gazów, niestrawności i biegunki..

Clostridia

Gram-dodatnie bezwzględnie beztlenowe bakterie w kształcie pałeczek, zdolne do rozmnażania przez przetrwalniki. Nazwa „clostridia” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „wrzeciono” i nie jest przypadkowe: znajduje się w środku zarodnika, z reguły ma większą średnicę niż sama komórka, przez co pęcznieje i wygląda jak wrzeciono. Rodzaj Clostridia jest bardzo liczny - są wśród nich zarówno przedstawiciele flory oportunistycznej, jak i czynniki wywołujące groźne choroby (tężec, botulizm, zgorzel gazowa). Norma zawartości Clostridia w kale przy dekodowaniu analizy dysbiozy jest następująca: u niemowląt - nie więcej niż 10 w trzecim stopniu CFU / g, u dorosłych - nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g.

Clostridia pełnią pożyteczną funkcję - biorą udział w metabolizmie białek. Produkty przemiany materii to substancje zwane indolem i skatolem. W rzeczywistości są to trucizny, ale w niewielkich ilościach stymulują perystaltykę jelit, sprzyjając wydzielaniu kału i zapobiegając rozwojowi zaparć. Jeśli stężenie Clostridia w jelicie jest zbyt wysokie, doprowadzi to do zgniłej dyspepsji, której jaskrawymi objawami są wodnista biegunka o nieprzyjemnym zapachu, nudności, wzdęcia, wzdęcia, kolki, a czasem wzrost temperatury ciała. Na tle osłabionego układu odpornościowego i w połączeniu z innymi chorobotwórczymi bakteriami Clostridia może powodować martwicze zapalenie jelit, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu krokowego i wiele innych chorób zapalnych.

Candida

Grzyby drożdżopodobne-deuteromycetes, jednokomórkowe mikroorganizmy o okrągłym lub owalnym kształcie, tworzące pseudomycelium, czyli długie cienkie włókna. Najpopularniejszymi gatunkami są Candida albicans i Candida tropicalis. Zasiedlają organizm ludzki w pierwszym roku życia, żyją na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, a także w jelitach. Candida jest jasnym przedstawicielem oportunistycznej flory. Podczas dekodowania wyników analizy kału pod kątem dysbiozy zwykle przestrzega się następujących norm: nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g dla pacjentów w każdym wieku.

Candida bierze udział w regulacji poziomu pH, więc jeśli ich liczba mieści się w dopuszczalnych granicach, są one korzystne dla ludzi. Ale jeśli grzyby drożdżopodobne namnażają się zbyt mocno, doprowadzi to do rozwoju miejscowej lub nawet ogólnoustrojowej kandydozy. Grzyby atakują jamę ustną (drożdżakowe zapalenie jamy ustnej), odbytnicę (drożdżakowe zapalenie odbytnicy), pochwę („pleśniawki”) i tak dalej. Wszystkie te choroby, oprócz tego, że są wyjątkowo nieprzyjemne, którym towarzyszy świąd, ból i wydzielina, są również trudne do wyleczenia. W końcu grzyby drożdżopodobne są jednymi z najbardziej wytrzymałych i szybko rozmnażających się mikroorganizmów..

Zwiększona kandydoza kału - przyczyny:

Nadużywanie węglowodanów, miłość do słodyczy;

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia przeciwgrzybiczego;

Stosowanie antykoncepcji hormonalnej

71-84-306. Wysiew odchodów dla flory patogennej i oportunistycznej, badanie kompleksowe: salmonella, shigella, patogenne E. coli O157: H7, oportunistyczne enterobacteriaceae, Staphylococcus aureus, grzyby z rodzaju Candida

Nomenklatura Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej (zarządzenie nr 804n): A26.19.008 „Mikrobiologiczne (kulturowe) badanie kału dla mikroorganizmów tlenowych i fakultatywnych beztlenowych”

Termin realizacji (w laboratorium): 5 dni roboczych *

Opis

Metoda diagnostyczna pozwalająca na ocenę ilościowego i jakościowego składu oportunistycznej mikroflory jelitowej, a także na wykrycie głównych czynników wywołujących infekcje jelitowe - Shigella, Salmonella, E. coli E. Coli O157: H7.
Warunkowo patogenna flora to mikroorganizmy, które występują u zdrowej osoby z umiarem. Jednak w pewnych warunkach ich liczba wzrasta i przekracza dopuszczalną normę, co prowadzi do zakaźnego uszkodzenia przewodu żołądkowo-jelitowego z rozwojem zapalenia żołądka, zapalenia jelit, zapalenia okrężnicy i ich kombinacji. Najczęściej tę chorobę zakaźną wywołują Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Enterobacteriaceae, Klebsiella, Proteus, Pseudomonas aeruginosa, grzyby drożdżopodobne i inne mikroorganizmy.
Główne objawy infekcji wywołanych przez Shigella, Salmonella, chorobotwórcze E. coli - złe samopoczucie, osłabienie, gorączka, biegunka.

Wskazania do powołania

  • diagnostyka różnicowa czynnika etiologicznego zakażenia jelit;
  • ocena skuteczności etiotropowej terapii zakażeń jelitowych.

Przygotowanie do badań

Badanie zaleca się przed rozpoczęciem antybiotykoterapii. Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w naczyniu lub na dnie toalety. Kał pobiera się bezpośrednio po wypróżnieniu specjalną łyżeczką zamocowaną w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g. Należy zbadać średnią porcję kału. Unikaj spożycia moczu i kawałków niestrawionego jedzenia. Nie zbieraj kału z pieluch. U niemowląt należy zbierać materiał ze sterylnej pieluchy lub wstępnie wyprasowanych suwaków. W przypadku zbierania płynnych odchodów można je zebrać umieszczając ceratę pod dzieckiem.
Jeśli nie można opróżnić jelit rano, materiał jest zbierany wieczorem. Aby uzyskać miarodajny wynik, materiał do badań pobierany jest przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w przerwach między cyklami kuracji, jednak nie wcześniej niż dwa tygodnie po jej zakończeniu..

Interpretacja wyników / Informacje dla specjalistów

Wzrost wartości referencyjnych: izolacja przedstawicieli flory patogennej wskazuje na czynnik etiologiczny izolowanego patogenu w obrazie klinicznym. Określenie wrażliwości na leki przeciwbakteryjne przeprowadza lekarz mikrobiolog i jest regulowane wytycznymi. Patogen R odporny, patogen wrażliwy na S, patogen I średnio odporny na leki przeciwbakteryjne. Identyfikacja warunkowo patogennej flory i jej znaczenie w rozwoju choroby zależy od ilości izolowanego patogenu dla danej lokalizacji.
Obniżenie wartości referencyjnych: brak flory patogennej jest normą. Obecność warunkowo patogennej flory w ilości nie przekraczającej wartości diagnostycznej jest normą dla danej lokalizacji.
Przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych może prowadzić do fałszywie ujemnego wyniku.

Przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w odstępach czasu między cyklami kuracji, ale nie wcześniej niż dwa tygodnie po jej zakończeniu.

Gdzie się przebadać?

Podaj adresy placówek medycznych, w których możesz zamówić badanie, dzwoniąc pod numer 8-800-100-363-0
Wszystkie centra medyczne CITILAB w Moskwie >>

Najczęściej zamawiane z tą usługą

KodImięSemestrCena £Zamówienie
11-10-001Pełna morfologia krwi (CBC / Diff - 5 frakcji leukocytów)od 1 w.d.370,00 rub.
71-84-300Siew kału na dysbiozyod 4 w.d.1530,00 r.
72-84-008Posiew kału na Clostridium difficile (Clostridia), kałod 4 w.d.910,00 rub.
84-84-003Ogólna analiza kału (koprogram)od 1 w.d.570,00 rub.
85-85-001Ogólna analiza moczuod 1 w.d.350,00 rub.

* Witryna wskazuje maksymalny możliwy czas trwania badania. Odzwierciedla czas potrzebny do zakończenia badania w laboratorium i nie obejmuje czasu dostarczenia biomateriału do laboratorium.
Podane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowią oferty publicznej. Aktualne informacje można uzyskać w centrum medycznym Wykonawcy lub infolinii.

Analiza pod kątem dysgrup: rozmaz, kał na UPF, posiew w akwarium - objawy chorób jelit i leczenie infekcji

Analiza kału na UPF: przygotowanie, dostawa i dekodowanie

Analiza stolca pod kątem flory oportunistycznej (UPF) to badanie laboratoryjne, które umożliwia ocenę liczby różnych typów mikroorganizmów w jelicie. Badanie ma charakter informacyjny i jest przepisywane w celu diagnozy chorób.

Jaka jest istota analizy?

Powierzchnię błony śluzowej i światło ludzkiego jelita zasiedlają różne mikroorganizmy, do których należą bakterie i grzyby. Niektóre gatunki są niezbędne do normalnego przebiegu procesów trawienia, niektóre mikroorganizmy nie powinny być normalne lub dopuszczalna jest ich minimalna ilość.

Zgodnie z tymi kryteriami wyróżnia się 3 główne grupy mikroorganizmów zasiedlających jelita:

  • Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze. Reprezentowany przez niewielką liczbę mikroorganizmów. Zwykle ich rozwój jest hamowany przez normalną mikroflorę, a także przez czynniki lokalnej (lokalnej) odporności. W pewnych warunkach, prowadzących do zmniejszenia właściwości ochronnych błony śluzowej, zwiększa się liczba komórek przedstawicieli mikroorganizmów oportunistycznych (warunkowo patogennych), co prowadzi do rozwoju reakcji zapalnej i procesu patologicznego.
  • Mikroorganizmy chorobotwórcze. Zwykle nie powinny znajdować się w jelitach. Ich pojawienie się i późniejsza żywotna aktywność prowadzą do rozwoju choroby. Czasami przy osłabieniu właściwości mikroorganizmów, a także pewnych indywidualnych cech układu odpornościowego, możliwe jest przenoszenie bakterii. Jest to stan, w którym chorobotwórcze mikroorganizmy są obecne w jelicie, są wydalane do środowiska zewnętrznego, ale nie ma oznak patologicznego procesu (choroby).
  • Normalne mikroorganizmy są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania jelita. Pełnią szereg ważnych funkcji, którymi są ochrona błony śluzowej, usprawnienie trawienia i trawienia celulozy poprzez produkcję niektórych enzymów, syntezę witamin z grupy B w jelicie grubym oraz tworzenie się kału.

Tabela 1. Przedstawiciele mikroflory jelitowej: bakterie normalne, oportunistyczne i chorobotwórcze.

Większość bakterii przedstawicieli normalnej i warunkowo patogennej mikroflory jest określana podczas badania, analiza kału pod kątem UPF.

Zasada metody badań laboratoryjnych polega na zaszczepieniu materiału biologicznego (kału) na specjalnych pożywkach. Rosną na nich kolonie mikroorganizmów, które są identyfikowane.

Następnie przeprowadza się liczenie kolonii (CFU lub jednostki tworzące kolonie), a następnie określa liczbę i stosunek różnych typów bakterii.

Jak poprawnie przejść testy?

Wiarygodność uzyskanych wyników analiz dla flory oportunistycznej determinuje prawidłowe przygotowanie pacjenta, pojemniki, bezpośrednie pobranie materiału biologicznego i jego przechowywanie. Zwykle szczegółowe zalecenia dotyczące działań przygotowawczych lekarz udziela podczas wizyty konsultacyjnej po umówieniu się na odpowiednie badanie..

Co to są prebiotyki, ich zalety i lista leków

Przygotowanie do testu

Przed pobraniem kału do analizy pod kątem mikroflory oportunistycznej ważne jest przestrzeganie kilku prostych zaleceń:

  • Odmowa spożywania alkoholu, tłustych smażonych potraw, słodyczy, a także pokarmów zwiększających fermentację w jelitach na kilka dni przed pobraniem kału.
  • Wskazane jest odstawienie leków na 3 dni przed badaniem (możliwość zażywania leków ustalana jest indywidualnie z lekarzem prowadzącym). Antybiotyki, niezależnie od drogi przedostania się do organizmu człowieka, prowadzą do śmierci niektórych mikroorganizmów jelitowych, co może prowadzić do niewiarygodnych wyników analizy pod kątem UPF (zobacz więcej o tym, jak antybiotyki wpływają na mikroflorę).
  • Nie można zbierać kału natychmiast po lewatywy, zastosowaniu doodbytniczych czopków, a także po zastosowaniu leków sorbentowych. Sorbenty to grupa leków, które wiążą i usuwają toksyczne związki i różne mikroorganizmy ze światła jelita wraz z kałem.
  • Przed wypróżnieniem zaleca się umycie okolicy krocza czystą wodą bez użycia detergentów.

U niemowląt nie zaleca się stosowania pokarmów uzupełniających przed pobraniem stolca. Środki przygotowawcze do pobierania kału do analizy pod kątem UPF u starszych dzieci nie mają zasadniczych różnic.

Przygotowanie pojemnika

Aby uzyskać wiarygodne wyniki badania kału pod kątem warunkowo patogennej mikroflory, ważne jest, aby nie dopuścić do przedostania się różnych mikroorganizmów do materiału z zewnątrz. Dlatego do zbierania materiału należy używać sterylnych pojemników..

  1. Apteka sprzedaje specjalne jednorazowe sterylne plastikowe pojemniki do zbiórki kału.
  2. Dozwolone jest stosowanie naczyń szklanych o małej objętości (szklane słoiki na żywność, konserwy). Najpierw należy je dokładnie umyć czystą wodą, a następnie gotować przez kilka minut. To zniszczy mikroorganizmy na ścianach naczyń..

Zbiór materiałów

Kał do analizy pod kątem mikroflory oportunistycznej zbierany jest po naturalnym wypróżnieniu. Nie zaleca się zbierania kału z toalety, dlatego lepiej wypróżnić się na przygotowanym czystym arkuszu papieru, polietylenie, a także w suchym naczyniu.

Stołek zbiera się za pomocą czystej drewnianej łopatki lub jednorazowej plastikowej łyżki. Niewielką ilość materiału, która nie powinna przekraczać 1/3 pojemnika, umieszcza się w sterylnym pojemniku i przykręca pokrywką..

Do pojemnika z materiałem pobranym do badań należy dołączyć wskazówkę z danymi paszportowymi. U dzieci stolec zbiera się łyżeczką z pieluch lub pieluch.

Skala kału Bristol: opis i transkrypcja

Magazyn materiałów

Dość często odchody pobrane do badań nie mogą zostać natychmiast dostarczone do laboratorium. Można go przechowywać w chłodnym miejscu przy temperaturze powietrza od +3 do + 5 ° C. Czas takiego przechowywania nie powinien przekraczać 8 godzin. Idealnym rozwiązaniem jest dostarczenie pobranego materiału do laboratorium w czasie nie dłuższym niż 3 godziny.

Wskaźniki dekodowania

Dekodowanie wyników badań kału pod kątem mikroflory oportunistycznej obejmuje wskaźniki liczby niektórych rodzajów bakterii, przedstawiono je w formie tabeli:

Mikroorganizm jelitowy Wiek, lata Wskaźnik zawartości
Bifidobacteria0 do 1 roku1010 i nowsze
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośli109 i wyższe
Lactobacillus0 do 1 roku106-107
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośli107-108
E. coli (łącznie)0 do 1 roku107
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośli108
Enterobacteriaceae laktozo-ujemne0 do 1 roku104
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośli105
Enterococci0 do 1 roku105-107
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośli105-108
Bakteroidy0 do 1 roku107
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośli108
Staphylococcus saprophytic0 do 1 rokuMniej niż 104
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośliMniej niż 104
Clostridia0 do 1 rokuMniej niż 103
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośliMniej niż 105
Candida0 do 1 rokuMniej niż 103
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośliMniej niż 104
Peptostreptococci0 do 1 roku103-105
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośli109-1010
Staphylococcus aureus0 do 1 rokuNie
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośliNie
Enteropatogenna Escherichia coli0 do 1 rokuNie
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośliNie
odmieniec0 do 1 rokuNie
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośliNie
Grzyby chorobotwórcze0 do 1 rokuNie
Dzieci powyżej 1 roku życia i dorośliNie

Jak wykonać test kału na mikroflorę jelitową?

Dekodowanie, a następnie wyznaczenie leczenia, jeśli to konieczne, przeprowadza lekarz prowadzący.

Czytaj dalej: Jak przywrócić mikroflorę jelitową w domu

Zasady leczenia zmian

Zmiany wpływające na wyniki analizy kału pod kątem UPF zwykle objawiają się wzrostem liczby różnych bakterii oportunistycznych powyżej normalnego poziomu lub pojawieniem się mikroorganizmów chorobotwórczych. W takim przypadku zalecane jest kompleksowe leczenie, które może obejmować kilka obszarów:

  • Terapia antybiotykowa - stosowana w celu zahamowania aktywności warunkowo patogennej mikroflory (zgodnie ze wskazaniami) lub zniszczenia przedstawicieli patogennej flory.
  • Probiotyki - preparaty zawierające żywe bakterie przedstawicieli normalnej flory, głównie bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.
  • Prebiotyki - leki, które stymulują aktywność pożytecznych bakterii dzięki zawartości niezbędnych substancji.
  • Ogólne zalecenia, w tym dieta z wyłączeniem pokarmów zwiększających fermentację w jelicie. Preferowane są sfermentowane produkty mleczne, a także produkty roślinne zawierające błonnik.

Czas trwania kompleksowego leczenia ustala lekarz indywidualnie. Zwykle po zakończeniu terapii można zlecić kontrolne testy laboratoryjne, w tym analizę kału pod kątem UPF..

Analiza kału na UPF - co to jest, interpretacja analizy

Za pomocą testu kału na patogenną florę (UPF) lekarz określa, czy pacjent ma infekcję jelitową. Ta analiza kału pokazuje, które bakterie chorobotwórcze dostały się do ludzkiego jelita. Na podstawie wyników możesz dobrać odpowiednią kurację.

Co to jest analiza kału UPF

Analiza stolca naUPF to badanie, które identyfikuje oportunistyczną florę jelitową. Wszystkie mikroorganizmy w jelicie są podzielone na trzy grupy - normalne, oportunistyczne i chorobotwórcze.

Zwykle jelito zawiera wiele pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Są niezbędne do trawienia pożywienia i tworzą normalną florę jelitową.

Na pewno występuje flora patogenna (UPF) - są to mikroorganizmy zawarte w jelicie w niewielkich ilościach. Nie powodują chorób, o ile ich ilość jest kontrolowana przez normalną florę. Gdy tylko z jakiegoś powodu poziom UPF wzrośnie, pojawiają się zaburzenia trawienia, objawy dysbiozy.

Wreszcie flora patogenna - to mikroorganizmy, które nie powinny znajdować się w jelitach zdrowej osoby. Obecność bakterii chorobotwórczych powoduje infekcje jelitowe - salmonellozę, czerwonkę, jeersinozę i inne.

Co pozwala zidentyfikować analizę kału dla UPF

Grupa flory warunkowo patogennej obejmuje następujące mikroorganizmy:

  • paciorkowce i gronkowce;
  • Clostridia;
  • klebsiella;
  • Escherichia coli;
  • grzyby z rodzaju Candida.

Określić obecność i liczbę tych mikroorganizmów, wysiewając odchody na pożywki.

Coprogram to kolejny rodzaj badania kału. Coprogram zawiera produkty trawienia, barwniki. Ten test jest potrzebny do oceny funkcji przewodu pokarmowego. Zaznacza się również obecność w nim mikroorganizmów, ale nie są one opisywane oddzielnie.

Badanie naUPF wskazane jest u dzieci i dorosłych przy bólach brzucha, nudnościach, biegunce, wzdęciach. Zaleca się wykonanie testu stolca podczas ciąży w celu wykluczenia infekcji jelitowej.

Jak prawidłowo wykonać analizę kału dla UPF

Aby uzyskać wiarygodny wynik analizy kału na UPF, należy go poprawnie przekazać Wiarygodność wyników zależy od wysokiej jakości przygotowania, prawidłowego zebrania materiału do analizy i terminowego transportu do laboratorium..

Przygotowanie do wykonania analizy kału pod kątem UPF

Przez 2-3 dni wstępnego badania musisz przestrzegać specjalnej diety. Na wynik wpływa nadmierne spożycie węglowodanów, post oraz niewłaściwa dieta. Konieczne będzie tymczasowe zaprzestanie korzystania z następujących produktów:

  • tłuste mięso, smalec;
  • wędliny;
  • marynaty;
  • pieczywo;
  • kapusta;
  • rośliny strączkowe;
  • alkohol.

Dzieci również muszą przestrzegać właściwej diety. U dzieci karmionych butelką wynik jest inny niż u dzieci karmionych piersią. Należy ostrzec pediatrę o charakterze karmienia.

W przeddzień pobrania materiału do analizy należy wykluczyć przyjmowanie jakichkolwiek leków, zwłaszcza antybiotyków, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które hamują część mikroflory jelitowej, zniekształcając obraz.

Zbieranie materiału do analizy kału na UPF

Pojemnik do zbierania kału do analizy kału pod kątem UPF musi być sterylny. Jeśli pacjent zbiera biomateriał nie w warunkach szpitalnych, ale w domu, pojemnik jest mu przekazywany w szpitalu. Możesz również kupić pojemnik w aptece, ale upewnij się, że opakowanie jest oznaczone „sterylne”.

Nie można zbierać kału bezpośrednio po lewatywy, przy użyciu czopków leczniczych lub przyjmowania sorbentów. Przed wypróżnieniem należy umyć się czystą wodą, bez użycia mydła lub żelu intymnego. Defekacja odbywa się w czysto umytym naczyniu lub na suchym arkuszu papieru.

Następnie weź porcję kału, która nie ma kontaktu z papierem lub naczyniem. Pojemniki posiadają specjalne łyżeczki, za pomocą których łatwo jest pobierać próbki. U dzieci materiał pobiera się z pieluchy lub z pieluchy.

Rozszyfrowanie wskaźników analizy kału na UPF

Wszystkie grupy mikroorganizmów oraz liczbę bakterii występujących u pacjenta są rejestrowane w postaci analizatora flory oportunistycznej. Wskazano dopuszczalne ograniczenia wiekowe. Tabela pokazuje dekodowanie norm analizy kału na UPF.

Rodzaj mikroorganizmów Dopuszczalna ilość u dzieci poniżej pierwszego roku życia Dopuszczalna ilość u dzieci powyżej pierwszego roku życia i dorosłych
Bifidobacteria1010 i nowsze109 i wyższe
Lactobacillus106-107107-108
Colibacillus107108
Enterobakterie laktozo-ujemne104105
Enterococci105-107105-108
Gronkowce saprofityczne104 i mniej104 i mniej
Clostridia103 i mniej105 i mniej
Grzyby Candida103104

Nie powinien zawierać chorobotwórczych bakterii i grzybów. Aby ustalić prawidłową diagnozę, konieczne jest przeanalizowanie proporcji mikroorganizmów. Spadek lakto-ibifidoflora w połączeniu ze wzrostem UPF wskazuje na dysbiozę jelit. Każde laboratorium, które analizuje stolec, ma tę samą szybkość.

Dekodowanie analizy u dzieci należy przeprowadzić z uwzględnieniem rodzaju karmienia - piersią lub sztucznym. U dzieci otrzymujących mieszankę skład mikroflory jest inny niż u dzieci karmionych piersią..

Zasada leczenia zmian w mikroflorze kałowej

Bakterie chorobotwórcze są przyczyną różnych chorób zakaźnych przewodu pokarmowego. Jednocześnie w kale pojawia się domieszka krwi, śluzu, zmienia jego kolor. Osoba martwi się bólem brzucha, wymiotami, biegunką.

Leczenie jest zalecane po określeniu rodzaju bakterii chorobotwórczych. Pokazano dietę ubogą w węglowodany, antybiotyki. Aby antybiotykoterapia była jak najbardziej skuteczna, wykazano również, że określa wrażliwość wysianych bakterii na kantybiotyki. Potwierdzony zakaźny charakter patologii eliminuje potrzebę dodatkowych badań.

Zmianom kału na dysbiozy towarzyszą objawy zaburzeń trawienia - wzdęcia, zwiększone tworzenie się gazów, odbijanie. W obecności osób z tą chorobą leczenie jest zalecane po rozszyfrowaniu analizy.

Przy znacznym wzroście zawartości UPF na tle wystarczającej ilości laktoflory i bifidoflory wskazane są antybiotyki. Leczenie ze zmianą zawartości prawidłowej mikroflory, jej zmniejszenie polega na przyjmowaniu probiotyków i prebiotyków.

Zaleca się również dostosowanie diety - ograniczenie ilości węglowodanów i zwiększenie spożycia warzyw i owoców. Kał na UPF ujawnia zawartość i ilość bezwarunkowej patogennej flory. Ten rodzaj analizy jest zalecany, jeśli występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego - wzdęcia, dudnienie brzucha, biegunka.

W ostrym przebiegu choroby w kale można również znaleźć drobnoustroje chorobotwórcze, a następnie osoba jest leczona z powodu infekcji jelitowej.

Analiza kału dla hańby: co pokazuje i jak to się robi

Analiza dla hańby to metoda diagnostyki laboratoryjnej, za pomocą której można zidentyfikować patogenne mikroorganizmy w stałych ludzkich odchodach. Badanie takie charakteryzuje się dużą zawartością informacji, a także pozwala potwierdzić lub zaprzeczyć obecności infekcji jelitowej u pacjenta..

Kiedy i kto musi wziąć kał dla hańby? Które dane testowe są uważane za normalne, a które za nieprawidłowe? Czy muszę wcześniej przygotować się do próbki? Każdy pacjent powinien wiedzieć o tym wszystkim..

Ogólne informacje o badaniu

Najpierw musisz zrozumieć, jakiego rodzaju jest analiza hańby..

Mikroflora jelitowa jest dość zróżnicowana i liczna. Tworzą go zarówno zdrowe, jak i oportunistyczne mikroorganizmy. Te pierwsze są nie tylko bezpieczne, ale także niezbędne. Utrzymują optymalne kwaśne środowisko żołądkowe, a także bezpośrednio wpływają na trawienie.

Jeśli chodzi o drugą grupę, mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze, są one obecne w jelitach każdej osoby, ale są w postaci „uśpionej”. Pod wpływem pewnych czynników „budzą się”, wywołując rozwój określonej choroby.

Wreszcie istnieje koncepcja bakterii wywołujących choroby. Nie żyją na bieżąco w przewodzie pokarmowym, ale dostają się do organizmu w określony sposób (wraz z pożywieniem, przez artykuły gospodarstwa domowego, brudne ręce itp.). A gdy to się stanie, zaczyna się rozwijać pewna choroba.

Więc co to jest - odchody na hańbę? Jest to badanie, które ma na celu ocenę stanu zdrowej mikroflory jelitowej oraz identyfikację drobnoustrojów chorobotwórczych. Dzięki takiemu badaniu lekarz jest w stanie dobrać najskuteczniejszy środek przeciwbakteryjny do leczenia infekcji jelitowych..

Które bakterie są uważane za zdrowe, a które są niebezpieczne?

Siew na hańbę pomaga zidentyfikować normalne mikroorganizmy jelitowe, które obejmują:

  • pałeczki kwasu mlekowego;
  • bifidobacteria;
  • Escherichia koli;
  • bakteroidy;
  • enterokoki;
  • paciorkowce.

Bakterie chorobotwórcze obejmują:

  • Shigella;
  • salmonella;
  • czerwonka ameba;
  • Trichomonas;
  • balantidia;
  • lamblia;
  • cholera vibrio.

Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze to:

  • grzyby drożdżowe;
  • pałeczki;
  • peptococci;
  • niektóre szczepy Escherichia coli itp..

Analiza kału na dysgrupę jest głównym testem laboratoryjnym w przypadku podejrzenia infekcji jelitowej. Ale zwykle te badania nie wystarczają. Z reguły oceniane są wyniki całego zestawu testów, które są przepisywane przez lekarza..

Wskazania, etap przygotowawczy i pobranie materiału do próbki

Dowiedzieliśmy się, jaki rodzaj analizy dla grupy jelitowej. Teraz powinniśmy bardziej szczegółowo zastanowić się, kiedy jest to potrzebne i czy należy się do tego przygotować.

Wskazania do prowadzenia

Wymaz na dysgrupę jest wskazany w przypadku podejrzenia ostrych lub przewlekłych infekcji jelit:

  • czerwonka;
  • salmonelloza;
  • helminthiasis;
  • uszkodzenie gronkowcowe;
  • choroby wywoływane przez E. coli.

Również wysiew kału na hańbę przeprowadza się, jeśli pacjent ma pewne niepokojące objawy:

  • zaburzenia trawienne;
  • ból głowy o niewyjaśnionej etiologii;
  • pogorszenie apetytu;
  • nieuzasadniony ból brzucha;
  • zmiany temperatury ciała;
  • mialgia;
  • nudności;
  • bębnica.

Ważny! Analiza kału pod kątem dysgrup i salmonellozy w obecności powyższych objawów jest obowiązkowa. Dodatkowe badania to również odchody w celu określenia rodzajów jaj robaków pasożytniczych oraz test na enterobiozę.

Jak oddać kał na hańbę?

Przede wszystkim musisz przestrzegać kilku zasad zawartych w schemacie etapu przygotowawczego. Działania przygotowawcze rozpoczynają się na kilka dni przed planowanym badaniem. Tak więc, aby przygotować się do próbki kału na salmonellozę i dysgrupę, musisz:

  • wykluczyć stosowanie jakichkolwiek środków przeczyszczających - syntetycznych, ziołowych, spożywczych;
  • odmówić wykonania lewatywy;
  • anulować stosowanie doodbytniczych czopków o dowolnym działaniu terapeutycznym;
  • odłożyć badania rentgenowskie przewodu pokarmowego na kolejny okres (tylko po analizie);
  • przestań stosować dietę roślinną.

Ponadto, przygotowując się do zbiornika do siewu kału na hańbę, ważne jest:

  • jeść zbilansowane;
  • pić wystarczającą ilość płynu;
  • unikaj zaparć.

Jeśli zastosujesz się do tych wszystkich prostych zasad, nie będzie problemów z przeprowadzeniem i wątpliwości co do wiarygodności przykładowych danych..

Jak poprawnie zebrać?

Kał dla grupy jelitowej, co to jest i co to jest? Zasady pobierania materiału biologicznego są takie same, jak ogólne wymagania dotyczące pobierania próbki kału do ogólnego programu..

Oznacza to, że do tego potrzebny jest pojemnik z tworzywa sztucznego i przylutowana łyżka z pokrywką.

Za pomocą tej łyżki zbiera się wymaganą ilość odchodów (2-3 g), po czym pojemnik jest szczelnie zamknięty.

Uwaga. Jeśli materiał do zbiornika do wysiewu hańby został zebrany wieczorem, pojemnik należy umieścić w lodówce do rana. Maksymalny czas przechowywania pobranej próbki kału wynosi 8-12 godzin..

Ważne jest również, aby rozważyć jeszcze jeden niuans. Nie wolno zbierać odchodów z muszli klozetowej.

Aby pobrać materiał, należy wcześniej przygotować pojemnik, do którego przepłynie zawartość jelita podczas defekacji. Może to być naczynie, miska lub miska..

Umieść czyste serwetki lub papier na dnie pojemnika. Po zakończeniu wypróżnień wymaganą objętość kału umieszcza się w zakupionym wcześniej słoiku i dostarcza do kliniki.

Rozmaz dysgroup i interpretacja wyników

W niektórych przypadkach niemożliwe jest zbadanie stolca pacjenta z powodu zaparcia. W takiej sytuacji pobiera się rozmaz. Aby to zrobić, użyj sterylnego wacika lub patyczka..

Jak pobiera się rozmaz jako hańbę? Pacjent leży na boku na kanapie, rękami rozkłada pośladki. Technik laboratoryjny wkłada tampon na niewielką głębokość, po czym ruchem obrotowym pobiera się próbkę zawartości ścian jelita. Po ekstrakcji wacik umieszcza się w sterylnej probówce i przesyła do badania mikroskopowego.

Ile czasu zajmuje przygotowanie wyników?

Ile dni zajmuje analiza hańby? Wszystko zależy od lokalizacji próbki, metodyki badań oraz grupy bakterii, które mogą rosnąć podczas zaszczepiania. Łącznie taki test może zająć od 5 do 14 dni roboczych..

Wynik diagnostyki bakteriologicznej zapisywany jest na specjalnym formularzu i przekazywany pacjentowi. Jeśli pacjent jest hospitalizowany, dokument z danymi testowymi jest wysyłany na oddział, na którym był hospitalizowany. Po przestudiowaniu i rozszyfrowaniu wyników lekarz prowadzący decyduje o potrzebie dalszej terapii..

Co może pokazać próbka?

Co odchody pokazują dla hańby? Jak udało nam się dowiedzieć, takie badanie pomaga zidentyfikować ukryte lub ujawnione infekcje jelitowe. Czasami test jest przepisywany profilaktycznie, a przede wszystkim jest niezbędny osobom cierpiącym na przewlekłe choroby przewodu pokarmowego.

Szczegółowo przestudiowaliśmy pytanie, czym jest analiza hańby, do czego służy i co pokazuje.

Jest przepisywany wielu pacjentom, ale osoby, które po raz pierwszy mają taką potrzebę, powinny wiedzieć, jak przygotować się do testu..

Jeśli zaniedbasz najprostsze zasady, wyniki będą niewiarygodne. A to z kolei może prowadzić do nieprzewidzianych konsekwencji..

Dlaczego dorośli, kobiety w ciąży i dzieci traktują analizę jako hańbę. Analiza stolca w kierunku czerwonki i salmonellozy

Disgroup to grupa enteropatogenna, która obejmuje choroby takie jak czerwonka, salmonelloza, tyfus i inne. Jeśli nie przepisasz leczenia tych chorób w odpowiednim czasie, mogą wystąpić komplikacje, w tym ciężkie zatrucie organizmu i śmierć..

Jednym z najskuteczniejszych sposobów badania mikroflory jelitowej jest metoda inokulacji bakteryjnej. Zabieg można przypisać nawet osobom zdrowym, jeśli mieszkają z zakażonymi.

Dlaczego biorą analizę dla grupy dis

Badanie kału dla hańby jest najbardziej niezawodną metodą, pod warunkiem przestrzegania wszystkich zasad pobierania i dostarczania materiału do laboratorium. Czasami lekarz może przepisać rozmaz dla hańby - podaje się go w tych samych celach diagnostycznych.

Ten rodzaj badania wskazuje na obecność w jelitach mikroorganizmów, które mogą powodować następujące choroby:

  • czerwonka;
  • cholera;
  • salmonelloza;
  • zakażenie rotawirusem;
  • dysbioza itp..

Dla dzieci

Lekarz przepisze analizę hańby, jeśli dziecko ma następujące objawy:

  • biegunka lub naprzemiennie z zaparciami;
  • nudności;
  • zły oddech;
  • reakcje alergiczne, których wcześniej nie obserwowano.

Badanie pomoże zidentyfikować chorobotwórcze środowisko w jelicie, jeśli takie istnieje. Ponadto, zgodnie z wynikami badania, można znaleźć brak niezbędnych enzymów..

W dzieciństwie obecność wszystkich enzymów jest warunkiem normalnego trawienia. Jeśli to nie wystarczy, lekarz przepisze dodatkową wizytę.

Żaden inny rodzaj diagnostyki nie może wykazać składu bakterii i niezbędnych enzymów w jelicie..

Dorośli ludzie

Badanie kału na dysgrupę jest szeroko stosowane do diagnozowania różnych form infekcji przenoszonych przez żywność. Jeśli pojawią się objawy choroby, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, który przepisze niezbędną diagnostykę.

Oznaki infekcji jelitowej:

  • nudności;
  • wymioty;
  • utrata apetytu;
  • częste luźne stolce z patologicznymi zanieczyszczeniami;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • bóle głowy i mięśni.

Konieczne będzie oddanie kału, aby zidentyfikować dysgrupę nie tylko z objawami choroby. Istnieją kategorie osób, które muszą być regularnie badane.

Obejmują one:

  • pracownicy edukacyjni;
  • pracownicy wszystkich placówek medycznych;
  • osoby, których praca związana jest z gastronomią publiczną (produkcja, sprzedaż, gotowanie).

W ciąży

Ciało kobiety w ciąży jest podatne na różnego rodzaju infekcje ze względu na obniżenie odporności. Infekcje jelitowe nie są wyjątkiem, dlatego nawet przy braku niepokojących objawów kobieta jest dwukrotnie badana w czasie ciąży, aby zidentyfikować dysgrupę.

Infekcja utajona może przeniknąć do płodu i spowodować nieodwracalne szkody..

Dlatego kobieta w ciąży musi odpowiedzialnie podchodzić do badania i zaleceń lekarza..

Jak jest przeprowadzana analiza

Niezastosowanie się do zaleceń może negatywnie wpłynąć na wiarygodność wyników badań.

Podczas pobierania kału do analizy należy również przestrzegać pewnych zasad:

  • należy stosować odchody pozyskane naturalnie, bez oczyszczającej lewatywy;
  • kał należy pobrać rano, zaleca się oddać go do analizy nie później niż dwie godziny po otrzymaniu.
  • przed opróżnieniem jelit konieczne jest oddanie moczu, należy unikać przedostawania się moczu do materiału do analizy.

Wszystkie instrumenty służące do zbierania analiz lepiej kupować w aptece - w sprzedaży są gotowe zestawy testowe. Gotowy zestaw zawiera sterylny i szczelny plastikowy pojemnik z łyżeczką.

Wystarczy zebrać kał o objętości około dwóch takich łyżek. Jeśli planujesz użyć innego pojemnika do zbiórki, przed użyciem należy go umyć i wysuszyć..

Czasami nie jest wymagane samodzielne pobieranie próbek kału. Niezbędny materiał można uzyskać w placówce medycznej za pomocą wymazu z odbytu. Aby przeprowadzić taką procedurę, pacjent leży na boku na kanapie, podciągając nogi do brzucha.

Pielęgniarka lub technik laboratoryjny pobiera materiał sterylnym wymazem z odbytu. Wprowadza się go do odbytnicy, wykonuje kilka ruchów obrotowych, po czym pobrany materiał umieszcza się w specjalnym pojemniku i przesyła do laboratorium..

W przypadku biegunki elastyczny cewnik służy do zbierania biomateriału, który wprowadza się do odbytnicy.

Badanie kału dla grupy jelitowej przeprowadza się w kilku etapach:

  1. Badanie rozmazów bakterioskopowych. Asystent laboratoryjny za pomocą mikroskopu ujawnia obecność najprostszych bakterii i mikroorganizmów.
  2. Identyfikacja patogenu. W specjalnych warunkach określa się rodzaj infekcji.
  3. Zbiornik wysiewający odchody w środowisku przyjaznym dla bakterii. Badanie wzrostu kolonii wirusa, intensywności rozwoju mikroorganizmów.
  4. Badanie patogennej mikroflory pod kątem jej wrażliwości na niektóre leki.

Czas przygotowania wyników zależy od czasu wzrostu badanych szkodliwych mikroorganizmów w celu identyfikacji ich rodzaju. Dlatego wyniki badań są przygotowywane od dawna. Z reguły dekodowanie badania kału dla hańby jest gotowe nie wcześniej niż 7-12 dni po dostarczeniu materiału biologicznego.

Dekodowanie wyniku

Po przeprowadzeniu badań laboratoryjnych pacjent może otrzymać zapis analizy.

Jeśli wykryta zostanie obecność patogennych drobnoustrojów, ale pacjent nie ma objawów, oznacza to, że osoba jest nosicielem bakterii.

Norma

W jelitach zdrowej osoby znajduje się około piętnastu grup mikroorganizmów..

Wśród nich są:

  • bifidobacteria;
  • Clostridia;
  • pałeczki kwasu mlekowego itp..

Obecność gronkowców i enterokoków jest dopuszczalna, ale w niewielkiej ilości.

W poniższej tabeli można znaleźć informacje o normach zawartości mikroorganizmów w organizmie zdrowej osoby..

WidokNumer
bakteroidy

Analiza pod kątem dysgrup: rozmaz, kał na UPF, posiew w akwarium - objawy chorób jelit i leczenie infekcji

Aby wykryć infekcję jelitową, zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej, przeprowadza się badanie kału, które nazywa się analizą dysgrup. Czasami jest również nazywany analizą kału pod kątem UPF (flora oportunistyczna). Pobrany biomateriał jest badany pod kątem obecności w nim chorobotwórczych mikroorganizmów w celu przepisania prawidłowego leczenia.

Obecnie infekcje jelitowe należą do najczęstszych chorób. Ich niebezpieczeństwo polega na tym, że gdy osoba jest dotknięta, powodują odurzenie. Jeśli leczenie nie zostanie przepisane w odpowiednim czasie, konsekwencje mogą być bardzo smutne..

Kiedy zalecana jest analiza?

Jeśli podejrzewasz infekcję jelitową, lekarze najpierw zalecają wykonanie testów, ponieważ leczenie bez ustalonej diagnozy i patogenu jest po prostu niemożliwe. Disgroup pozwala dokładnie zidentyfikować jelitową grupę patogennych mikroorganizmów, które osiedliły się w ludzkim jelicie i zaczęły powodować objawy choroby.

Lekarz może zalecić osobie wykonanie posiewu bakteryjnego, jeśli występują takie objawy:

  • Luźne stolce (z kałem mogą wydalać się krew, ropa lub śluz).
  • Występują nudności, wymioty.
  • Temperatura rośnie gwałtownie lub stopniowo.
  • Wystąpiły wzdęcia, gaz zaczął się ulatniać w dużych ilościach lub w ogóle nie wydostawał się, powodując tym samym dyskomfort u osoby.
  • W całym ciele pojawiają się bóle i osłabienie.
  • Bóle głowy stają się coraz częstsze.

Objawy te często wskazują na rozwijającą się infekcję jelitową (salmonelloza, czerwonka, rzęsistkowica, cholera). Są też wyraźnymi oznakami dysbiozy jelitowej - naruszenia równowagi oportunistycznej i pożytecznej mikroflory.

Objawy nie mówią jeszcze lekarzowi, jaka to choroba, a analiza kału dla dysgrupy pomoże ustalić diagnozę.
Badanie powinni przeprowadzić również krewni chorego, u których jeszcze nie wystąpiły objawy choroby.

Analiza kału jest wykonywana przez długi czas, więc jeśli był kontakt z pacjentem, lepiej zabezpieczyć się z wyprzedzeniem, aby na początku choroby analiza była już aktywnie wykonywana.

Kał przekazywany jest również do profilaktyki, aby nie dopuścić do rozwoju przykrych dolegliwości (ameba czerwonkowa przynosi wiele szkód, podobnie jak inne drobnoustroje, dlatego lepiej zapobiegać rozwojowi choroby).

Zasady terapii w celu wykrycia organizmów chorobotwórczych

Radykalnym sposobem pozbycia się patogennych mikroorganizmów jest wyznaczenie leków przeciwdrobnoustrojowych. Wyboru dokonuje się zgodnie z wrażliwością danego drobnoustroju na leki. W przypadku infekcji jelitowej lekarz może przepisać:

  • Nitrofurany;
  • Fluorochinolony;
  • Cefalosporyny;
  • Aminoglikozydy;
  • Metronidazol;
  • środki przeciwrobacze.

Czas trwania terapii przeciwdrobnoustrojowej dobierany jest indywidualnie. W przypadku wykrycia dysbiozy stosuje się również pro i prebiotyki - leki przywracające równowagę prawidłowej mikroflory ludzkiego jelita.

Jak prawidłowo zbierać kał?

Analiza przekazana nie bez powodu, wymaga specjalnego przygotowania.

Nie ma sensu oddawać kału, jeśli:

  • Leczenie antybiotykami lub NLPZ.
  • Wykonano lewatywę oczyszczającą lub leczniczą.
  • Przyjmowane są środki przeczyszczające.
  • Dzień wcześniej wykonano badanie rentgenowskie jelit z kontrastem.
  • Założono doodbytniczy czopek.

Jeśli te wymagania nie zostaną spełnione, analiza może okazać się niewiarygodna, a ponieważ to czas i pieniądze, nie należy lekceważyć ostrzeżeń. Jeśli lekarz otrzyma zły test, pacjent będzie leczony niewłaściwymi lekami i sytuacja może się pogorszyć.

Zbierając kał na hańbę, powinieneś przestrzegać podstawowych zasad:

  1. Kup w aptece specjalny jednorazowy pojemnik na stołki.
  2. Przed pobraniem testu należy oddać mocz.
  3. Kał zbierany jest bezpośrednio do zakupionego pojemnika lub do innego (czystego i suchego), a po specjalnej łyżeczce (przymocowanej do pokrywki słoika) przenoszony jest do pojemnika na materiał.
  4. Ilość stolca nie powinna być mniejsza niż 1 łyżeczka.
  5. Z czystej pościeli można zbierać kał niemowlęcia lub starszego dziecka.
  6. Z kałem nie powinien wydostawać się mocz ani inne płyny obce.
  7. Podczas zbierania analizy konieczne jest wybranie obszarów kału, w których występuje ropa i śluz, oraz należy unikać obszarów z krwią.
  8. Jeśli stolec jest płynny, analizę można pobrać za pomocą pipety.
  9. Zbieraj tylko poranne odchody do analizy pod kątem dysgrup, ponieważ wieczorem niektóre rodzaje bakterii mogą mieć czas na śmierć i nie zostaną wykryte. Jeśli kał jest pobierany wieczorem, to jest przechowywany w lodówce, ale przy takim materiale laboratoria nie dadzą gwarancji dokładności analizy.

Oprócz standardowej metody pobierania stolca dozwolone jest również stosowanie tamponu i cewnika doodbytniczego..

Jak pobierany jest kał w takich przypadkach:

  1. Wymaz z wymazu - pacjent leży po obu stronach i ugina nogi, jego pośladki należy rozłożyć rękami. Pielęgniarka wkłada bawełniany wacik do odbytu pacjenta i kilkakrotnie nim obraca, aby zebrać stolec. Wymazówka jest wyjmowana i umieszczana w specjalnej pożywce, po czym jest dostarczana do laboratorium. Technika pobierania wymazu jest nieprzyjemna, ale pomaga, gdy dana osoba nie może samodzielnie opróżnić się i zebrać kału.
  2. Pobieranie cewnikiem - cewnik doodbytniczy z jednym końcem należy wprowadzić do jelit pacjenta, a drugą część opuścić do pojemnika przeznaczonego do pobierania materiału do analizy.

Jakie mikroorganizmy chorobotwórcze są najczęściej wykrywane?

Pacjent z ostrym rozstrojem przewodu pokarmowego i podejrzeniem infekcji trafia na szpitalny oddział chorób zakaźnych. Dzieci są hospitalizowane wraz z matkami. W szpitalu można odizolować pacjenta, przeprowadzić najbardziej kompletne badanie i leczenie.

Najczęściej jelitowa grupa patogenów objawia się następującymi chorobami:

  1. Czerwonka - wywoływana przez shigellę, główny „cios” zadawany jest w żołądek i jelito grube. Czynnik sprawczy ma dobrą zdolność adaptacji do warunków środowiskowych. Żyją w śmieciach i odchodach do dwóch miesięcy. Osoba zostaje zakażona przez brudne ręce lub skażoną żywność.
  2. Salmonelloza - ulubionym miejscem zmiany jest jelito cienkie. Chorobie towarzyszy ciężkie zatrucie. Jest szczególnie niebezpieczny dla małych dzieci, ponieważ powoduje poważne powikłania (zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ogólna posocznica). Patogeny dzielą się na typy, z wyjątkiem salmonellozy, wywołuje zakażenie durem brzusznym drogą kałowo-ustną, poprzez niedostatecznie przetworzoną żywność, brudną wodę.
  3. Infekcje coli to choroby wywoływane przez Escherichia coli o różnym serotypie. Częściej u niemowląt. Dotknięte jest jelito grube. Przenoszone przez nosicieli lub chorych dorosłych, jeśli nie są przestrzegane podstawowe zasady higieny i pielęgnacji niemowląt.

Te przykłady pokazują, jak ważna jest terminowa analiza nie tylko kału, ale także żywności, wody pitnej i popłuczyn z rąk personelu. Zwłaszcza jeśli choroba zostanie wykryta w opiece nad dziećmi.

Artykuły O Zapaleniu Wątroby