Achalazja przełyku (achalazja mięśnia sercowego, kardioskurcz, aperystaltyka przełyku) jest neurogennym zaburzeniem funkcjonowania przełyku, objawiającym się naruszeniem jego perystaltyki i rozluźnieniem dolnego zwieracza przełyku.

Achalazja przełyku jest przewlekłą chorobą charakteryzującą się naruszeniem drożności przełyku z powodu zwężenia (skurczu) jego wpustu (dolna część oddzielająca przełyk od wewnętrznej przestrzeni żołądka) i ekspansji obszarów znajdujących się powyżej.

Achalazja wpustu to jedna z najczęstszych chorób przełyku, która stanowi do 20% wszystkich zmian chorobowych przełyku. Występuje w każdym wieku, ale częściej występuje u osób w wieku 20-50 lat. U dzieci achalazja przełyku jest raczej rzadkim zjawiskiem (około 4%).

Przyczyny i stadia achalazji

Przyczyny rozwoju achalazji przełyku nie są w pełni ustalone, ale uważa się, że główną przyczyną jest uszkodzenie przywspółczulnego układu nerwowego, które może wiązać się z wrodzonymi chorobami autonomicznego układu nerwowego lub występuje na tle infekcji, która uderzyła w ścianę przełyku. Teorię tę potwierdza fakt, że w późniejszych stadiach achalazji wpływa również na współczulny układ nerwowy..

W wyniku zaburzenia przełyku dochodzi do zaburzeń napięcia mięśni, perystaltyki i motoryki, w tym odruchowego otwierania zwieracza serca podczas połykania, w wyniku czego otwiera się on jedynie pod wpływem nagromadzonego w przełyku pokarmu. Ciągłe opóźnienia w jedzeniu prowadzą do znacznego rozszerzenia wpustu - czasami do 8 lub więcej centymetrów średnicy. W ścianie przełyku rosną wiązki włókien mięśniowych i są one stopniowo zastępowane przez tkankę łączną. W późniejszych stadiach achalazji przełyk przyjmuje kształt litery S, przez co pokarm zatrzymuje się na kilka dni.

Proces zmian w przełyku podczas achalazji przebiega w czterech etapach:

I - okresowy skurcz wpustu bez rozszerzenia przełyku;

II - stabilne (stałe) niewielkie rozszerzenie przełyku, zwiększona ruchliwość ścian;

III - zmiany bliznowaciejące we wpustu (zwężenie) z wyraźnym rozszerzeniem przełyku, któremu towarzyszą czynnościowe zaburzenia perystaltyki;

IV - powikłania ze zmianami organicznymi końcowej części przełyku, którym towarzyszy zapalenie przełyku (zapalenie błony śluzowej przełyku) i zapalenie okolic przełyku (zapalenie błony śluzowej przełyku). Nieodwracalny etap.

Pierwsze i drugie stadia achalazji trwają zwykle kilka miesięcy, trzeci - 10-15 lat, czwarty - dekady.

Objawy achalazji

Achalazja charakteryzuje się obecnością takich podstawowych objawów jak: dysfagia (trudności w połykaniu), niedomykalność (odwrócenie ruchu mas pokarmowych i ich wrzucanie do ust, co pojawia się, gdy kurczą się mięśnie przełyku) oraz ból.

W większości przypadków dysfagia rozwija się stopniowo, ale u jednej trzeciej pacjentów pojawia się nagle. Uważa się, że ostry początek jest związany z przedłużonym żuciem lub nagłym stresem emocjonalnym. Powstaje takie błędne koło - stres i lęk zwiększają dysfagię i traumatyzują psychikę człowieka. Na tym polega podstępność tego objawu achalazji - niektóre osoby od lat leczy się z powodu nerwic i nie chodzą do gastroenterologa. Jednocześnie proces konsumpcji żywności w domu wydaje się normalizować - spokojna atmosfera, ulubione dania - ale to tylko w początkowej fazie achalazji. Niektórzy pacjenci charakteryzują się selektywnością dysfagii, tj. trudno połknąć określone jedzenie - jeden owoc, inny płynny pokarm itp. Jednocześnie pacjenci intuicyjnie znajdują sposoby na postęp: ktoś połyka powietrze, ktoś łapie oddech, wypija szklankę wody jednym haustem itp. Osobno należy powiedzieć o paradoksalnej dysfagii - wtedy płynna żywność przechodzi gorzej niż stała.

Niedomykalność może występować w postaci niedomykalności (stadia achalazji I-II) lub wymiotów pokarmowych (stadia III-IV). Występuje z reguły, gdy przełyk się przepełnia, ale często i po prostu, gdy tułów jest pochylony do przodu.

Ból jest trzecim najczęstszym objawem achalazji. Pojawiają się zarówno podczas połykania, jak i poza posiłkiem. W pierwszych dwóch etapach wiążą się ze skurczami przełyku, w ostatnich dwóch - z zapaleniem przełyku. Najsilniejszy ból (nazywany kryzysem przełyku) pojawia się między posiłkami w wyniku ćwiczeń lub podniecenia. Trwają indywidualnie - od kilku minut do godziny, mogą pojawiać się w różnych odstępach czasu - od 1 raz dziennie do 1 raz w miesiącu. Środki przeciwskurczowe pomagają złagodzić taki ból, ale często ustępują same (po wprowadzeniu pokarmu do żołądka lub po niedomykalności).

Pierwszymi objawami achalazji przełyku u dzieci są dysfagia i wymioty bezpośrednio po jedzeniu.

Niemal wszyscy pacjenci z achalazją stopniowo osłabiają się i tracą na wadze, co wpływa na ich zdolność do pracy.

Nieleczona achalazja może prowadzić do następujących komplikacji:

  • ogólne wyczerpanie;
  • krwawienie;
  • zapalenie narządów śródpiersia;
  • perforacja ściany przełyku;
  • zapalenie odmy osierdzia;
  • ropne zapalenie osierdzia;
  • złuszczanie podśluzowej warstwy przełyku;
  • uchyłek dystalnego przełyku;
  • wolumetryczne formacje szyi;
  • rak kolczystokomórkowy przełyku.

Leczenie achalazji

W leczeniu achalazji stosuje się metody medyczne i chirurgiczne. Każdemu z nich powinna towarzyszyć delikatna dieta i zawierać pokarmy, które nie podrażniają błony śluzowej żołądka. Powinieneś jeść często, w małych porcjach, a po jedzeniu pić płyn, aby usunąć resztki jedzenia z przełyku.

Jako lek na achalazję stosuje się środki uspokajające, blokery kanału wapniowego, środki z grupy nitrogliceryny oraz azotany (pomagają obniżyć ciśnienie w dolnym zwieraczu). Warto zauważyć, że choroba ta nie reaguje dobrze na terapię lekową, więc ma na celu raczej złagodzenie objawów. Częściej stosowany jest w przygotowaniu pacjentów do operacji.

Zabiegi chirurgiczne achalazji:

  • Pneumatyczna kardiodilacja. Istotą metody jest rozszerzenie zwieracza przełyku za pomocą balonu, w którym pod wysokim ciśnieniem wstrzykuje się wodę lub powietrze. Skuteczność metody wynosi około 80%, choroba refluksowa przełyku rozwija się w 20%. U około połowy pacjentów dochodzi do nawrotów;
  • Kardiomiotomia to zabieg polegający na wycięciu włókien mięśniowych dolnego zwieracza przełyku. Zabieg ten jest wskazany dla pacjentów, u których objawy achalazji występują już po trzecim zabiegu kardiodilacji. W około 85% przypadków leczenie jest skuteczne. U 15% rozwija się choroba refluksowa przełyku lub bliznowaciejące zwężenie przełyku (zwężenia);
  • Częściowa fundoplikacja to operacja wskazana w przypadku nieskutecznej kardiodylacji, a także wyraźnych zmian bliznowaciejących w przełyku. Istotą metody jest wypreparowanie błony mięśniowej miejsca, w którym przełyk przechodzi do żołądka, a następnie przyszycie dna żołądka do krawędzi nacięcia.

Achalazja wpustu

Achalazja wpustu to brak rozluźnienia lub niewystarczające rozluźnienie dolnego przełyku o etiologii neurogennej. Towarzyszy mu zaburzenie odruchowego otwarcia otworu serca podczas połykania i naruszenie wnikania mas pokarmowych z przełyku do żołądka. Achalazja wpustu objawia się dysfagią, niedomykalnością i bólem w nadbrzuszu. Wiodącymi metodami diagnostycznymi są fluoroskopia przełyku, ezofagoskopia i przełykomanometria. Leczenie zachowawcze polega na wykonaniu pneumokardiodilacji; chirurgiczne - w wykonywaniu kardiomiotomii.

ICD-10

Informacje ogólne

Achalazja wpustu w literaturze medycznej jest czasami określana terminami megaesophagus, kardiospasm, idiopatyczne powiększenie przełyku. Achalazja wpustu według różnych źródeł w praktycznej gastroenterologii stanowi od 3 do 20% wszystkich chorób przełyku. Wśród przyczyn upośledzonej drożności przełyku kardioskurcz zajmuje trzecie miejsce po raku przełyku i pooparzeniowych zwężeniach blizn.

Patologia z tą samą częstotliwością dotyka kobiety i mężczyzn, częściej rozwija się w wieku 20-40 lat. Przy achalazji wpustu w wyniku zaburzeń nerwowo-mięśniowych spada perystaltyka i napięcie przełyku, nie dochodzi do odruchowego rozluźnienia zwieracza przełyku przy połykaniu, co utrudnia ewakuację pokarmu z przełyku do żołądka.

Powody

Wysunięto wiele etiologicznych teorii pochodzenia achalazji mięśnia sercowego, które wiążą rozwój patologii z wrodzoną wadą splotów nerwowych przełyku, wtórnym uszkodzeniem włókien nerwowych w gruźliczym zapaleniu oskrzeli, chorobach zakaźnych lub wirusowych; niedobór witaminy B itp. Koncepcja zaburzeń centralnej regulacji funkcji przełyku jest szeroko rozpowszechniona, biorąc pod uwagę achalazję mięśnia sercowego jako następstwo urazów neuropsychicznych prowadzących do zaburzeń neurodynamiki korowej, unerwienia przełyku i zaburzeń w pracy zwieracza serca. Jednak do końca czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby pozostają niejasne..

Wiodącą rolę w patogenezie achalazji wpustu przypisuje się pokonaniu części przywspółczulnego układu nerwowego, który reguluje ruchliwość przełyku i żołądka (w szczególności splotu Auerbacha). Wtórna (objawowa) achalazja wpustu może być spowodowana naciekiem splotu przez nowotwór złośliwy (gruczolakorak żołądka, rak wątrobowokomórkowy, limfogranulomatoza, rak płuc itp.). W niektórych przypadkach na splot Auerbacha mogą wpływać miastenia, niedoczynność tarczycy, zapalenie poliomięśniowe, toczeń rumieniowaty układowy.

Patogeneza

Faktyczne odnerwienie górnego odcinka przewodu pokarmowego powoduje zmniejszenie perystaltyki i napięcia przełyku, niemożność fizjologicznego rozluźnienia otworu serca w trakcie połykania oraz atonię mięśni. Przy takich naruszeniach pokarm dostaje się do żołądka tylko z powodu mechanicznego otwarcia otworu serca, które następuje pod ciśnieniem hydrostatycznym płynnych mas pokarmowych zgromadzonych w przełyku. Długotrwała stagnacja bolusa pokarmowego prowadzi do rozszerzenia przełyku - megaesophagus.

Zmiany morfologiczne w ścianie przełyku zależą od czasu trwania cardia achalazji. Na etapie objawów klinicznych dochodzi do zwężenia wpustu i poszerzenia światła przełyku, jego wydłużenia i deformacji w kształcie litery S, zgrubienia błony śluzowej i wygładzenia fałdów przełyku. Mikroskopowe zmiany w achalazji mięśnia sercowego są reprezentowane przez przerost włókien mięśni gładkich, proliferację tkanki łącznej w ścianie przełyku, wyraźne zmiany w splotach międzymięśniowych.

Klasyfikacja

W zależności od nasilenia dysfunkcji przełyku wyróżnia się etapy kompensacji, dekompensacji i ostrej dekompensacji cardia achalazji. Spośród wielu proponowanych opcji klasyfikacji największe znaczenie kliniczne ma następująca opcja zaawansowania:

  • Etap I. Charakteryzuje się przerywanym skurczem okolicy serca. Nie obserwuje się zmian makroskopowych (zwężenia wpustu i nadprastenotycznego rozszerzenia światła przełyku).
  • Etap II. Skurcz Cardia jest stabilny, występuje niewielkie rozszerzenie przełyku.
  • Etap III. Ujawnione bliznowaciejące zniekształcenie warstwy mięśniowej wpustu i ostry suprastenotyczny rozrost przełyku.
  • Etap IV. Postępuje z wyraźnym zwężeniem oddziału kardiologicznego i znacznym poszerzeniem przełyku. Charakteryzuje się zjawiskiem zapalenia przełyku z owrzodzeniem i martwicą błony śluzowej, zapaleniem okołoprzełyku, włóknistym zapaleniem śródpiersia.

Zgodnie z objawami radiologicznymi wyróżnia się dwa typy achalazji cardia. Pierwszy typ patologii charakteryzuje się umiarkowanym zwężeniem dystalnego odcinka przełyku, jednoczesnym przerostem i dystrofią jego mięśni okrężnych. Poszerzenie przełyku jest umiarkowanie wyrażone, obszar rozszerzenia ma kształt cylindryczny lub owalny. Achalazja pierwszego typu wpustu występuje u 59,2% pacjentów.

O drugim typie achalazji wpustu mówi się ze znacznym zwężeniem dystalnej części przełyku, zanikiem jego błony mięśniowej i częściową wymianą włókien mięśniowych na tkankę łączną. Występuje wyraźna (do 16-18 cm) ekspansja przełyku nadenotycznego i jego deformacja w kształcie litery S. Achalazja pierwszego typu wpustu może z czasem przejść do drugiego typu. Znajomość rodzaju achalazji wpustu pozwala gastroenterologom przewidywać ewentualne trudności w przeprowadzeniu pneumokardiodilacji.

Objawy achalazji cardia

Klinicznymi objawami patologii są dysfagia, niedomykalność i ból w klatce piersiowej. Dysfagia charakteryzuje się trudnościami w połykaniu pokarmu. W niektórych przypadkach naruszenie aktu połykania rozwija się jednocześnie i przebiega stabilnie; dysfagię zwykle poprzedza grypa lub inna choroba wirusowa, stres. U niektórych pacjentów dysfagia jest początkowo epizodyczna (na przykład przy pospiesznym posiłku), następnie staje się bardziej regularna, co utrudnia przekazywanie zarówno gęstego, jak i płynnego pokarmu.

Dysfagia z achalazją sercową może być wybiórcza i występować, gdy spożywany jest tylko określony rodzaj pokarmu. Przystosowując się do upośledzonego połykania, pacjenci mogą samodzielnie znaleźć sposoby regulacji przepływu mas pokarmowych - wstrzymać oddech, połykać powietrze, pić pokarm z wodą itp. Czasami przy achalazji wpustu rozwija się paradoksalna dysfagia, w której przejście płynnego pokarmu jest trudniejsze niż stałe.

Niedomykalność z achalazją wpustu rozwija się w wyniku powrotu mas pokarmowych do jamy ustnej ze skurczem mięśni przełyku. Nasilenie niedomykalności może mieć charakter łagodnej niedomykalności lub wymiotów przełykowych, gdy obfita niedomykalność rozwija się z „pełnymi ustami”. Niedomykalność może być przerywana (np. Podczas jedzenia, jednocześnie z dysfagią), występować bezpośrednio po jedzeniu lub 2-3 godziny po jedzeniu. Rzadziej, przy cardia achalazie, podczas snu można rzucać pokarmem (tzw. Niedomykalność nocna): w tym przypadku pokarm często dostaje się do dróg oddechowych, czemu towarzyszy „nocny kaszel”. Niewielka niedomykalność jest typowa dla I - II stopnia achalazji mięśnia sercowego, wymiotów przełykowych - dla III - IV stopnia, gdy występuje przepełnienie i nadmierne rozciągnięcie przełyku.

Ból z achalazją wpustu może być zaburzony na czczo lub w trakcie jedzenia podczas połykania. Ból jest zlokalizowany za mostkiem, często promieniujący do szczęki, szyi, między łopatkami. Jeśli na I - II etapie achalazji ból wpustu jest spowodowany skurczem mięśni, to na III - IV etapie - rozwija się zapalenie przełyku. W przypadku achalazji wpustu typowe są okresowe bóle napadowe - kryzysy przełyku, które mogą rozwijać się na tle podniecenia, aktywności fizycznej, w nocy i trwać od kilku minut do godziny. Bolesny atak czasami ustępuje samoistnie po wymiotach lub przedostaniu się mas pokarmowych do żołądka; w innych przypadkach zatrzymuje się za pomocą środków przeciwskurczowych.

Komplikacje

Zakłócenia przepływu pokarmu i ciągła regurgitacja z achalazją wpustu prowadzą do utraty wagi, niepełnosprawności i zmniejszenia aktywności społecznej. Na tle charakterystycznych objawów u pacjentów rozwijają się stany podobne do nerwic i stany afektywne. Często pacjenci są leczeni przez długi czas i bezskutecznie przez neurologa z powodu tych zaburzeń. Tymczasem zaburzenia neurogenne prawie zawsze ustępują po wyleczeniu achalazji sercowej..

Diagnostyka

Oprócz typowych dolegliwości i danych z badania fizykalnego, wyniki badań instrumentalnych są niezwykle ważne w diagnostyce achalazji sercowej. Badanie pacjenta z podejrzeniem achalazji sercowej rozpoczyna się od zwykłego RTG klatki piersiowej. Jeśli na rentgenogramie zostanie wykryty cień powiększonego przełyku z poziomem płynu, zostanie pokazane zdjęcie rentgenowskie przełyku ze wstępnym spożyciem zawiesiny baru. Zdjęcie rentgenowskie w cardia achalazja charakteryzuje się zwężeniem końca przełyku i rozszerzeniem obszaru nadrzędnego, narządu w kształcie litery S.

Za pomocą ezofagoskopii określa się stopień i rodzaj achalazji wpustu, obecność i nasilenie zapalenia przełyku. Aby wykluczyć raka przełyku, wykonuje się biopsję endoskopową, a następnie badanie morfologiczne biopsji. Aby ocenić funkcję skurczową przełyku i napięcie zwieracza serca, wykonuje się manometrię przełyku, rejestrując ciśnienie śródprzełykowe i perystaltykę. Typowym manometrycznym objawem achalazji jest brak odruchu otwarcia wpustu podczas połykania.

Cennym kryterium diagnostycznym cardia achalazji są wyniki badań farmakologicznych z karbacholiną lub acetylocholiną: po ich podaniu dochodzi do niepędnych chaotycznych skurczów mięśni przełyku piersiowego i wzrostu napięcia dolnego zwieracza przełyku, co wskazuje na nadwrażliwość odnerwienia narządu. Diagnostyka różnicowa cardia achalazja jest wykonywana z łagodnymi guzami przełyku, uchyłkami przełyku, rakiem serca i przełyku, zwężeniami przełyku.

Leczenie achalazji wpustu

Leczenie polega na eliminacji kardioskurczu i można je przeprowadzić metodami zachowawczymi lub chirurgicznymi, a niekiedy farmakoterapią. Konserwatywną metodą eliminacji achalazji sercowej jest pneumokardiodylacja - ekspansja balonowa zwieracza serca, która odbywa się etapami, za pomocą balonów o różnych średnicach z sekwencyjnym wzrostem ciśnienia. Za pomocą kardiodilacji uzyskuje się nadmierne rozciągnięcie zwieracza przełyku i zmniejszenie jego napięcia. Powikłaniami związanymi z rozszerzeniem balonu mogą być pęknięcia i pęknięcia przełyku, rozwój refluksowego zapalenia przełyku i bliznowaciejące zwężenia zwieracza serca.

Stabilny wynik leczenia achalazji wpustu uzyskuje się po interwencji chirurgicznej - kardiomiotomii przełyku - wypreparowaniu wpustu z późniejszą plastyką (fundoplikacja). Operacja jest wskazana przy połączeniu achalazji sercowej z przepukliną rozworu przełykowego, uchyłkiem przełyku, rakiem części sercowej żołądka, niewydolnością instrumentalnego rozszerzenia przełyku, jego pęknięciem.

W przypadku połączenia achalazji wpustu z chorobą wrzodową dwunastnicy dodatkowo wskazana jest selektywna wagotomia proksymalna. W przypadku ciężkiego refluksowego zapalenia przełyku wrzodziejąco-erozyjnego i ciężkiej atonii przełyku wykonuje się resekcję proksymalną żołądka i brzusznej części przełyku z nałożeniem wgłębienia przełyku i odźwiernikiem..

Terapia farmakologiczna cardia achalazja pełni rolę pomocniczą i ma na celu przedłużenie remisji. W tym celu wskazane jest przepisywanie leków przeciwdopaminergicznych (metoklopramid), przeciwskurczowych, małych środków uspokajających, antagonistów wapnia, azotanów. W ostatnich latach leczenie toksyną botulinową jest stosowane w leczeniu achalazji serca. Ważnymi punktami w cardia achalazja są przestrzeganie delikatnej diety i diety, normalizacja tła emocjonalnego, eliminacja przeciążenia.

Prognozy i zapobieganie

Przebieg achalazji wpustu postępuje powoli. Przedwczesne leczenie patologii obfituje w krwawienie, perforację ściany przełyku, rozwój zapalenia śródpiersia i ogólne wyczerpanie. Achalazja wpustu zwiększa ryzyko zachorowania na raka przełyku. Po przeprowadzeniu pneumokardylacji nie wyklucza się nawrotu po 6-12 miesiącach. Najlepsze wyniki prognostyczne wiążą się z brakiem nieodwracalnych zmian motoryki przełyku i wczesnym leczeniem chirurgicznym. Pacjentom z achalazją wpustu prowadzi się ambulatoryjną obserwację gastroenterologa z wykonaniem niezbędnych procedur diagnostycznych.

Achalasia

Achalazja (achalazja wpustu, achalazja przełyku) jest chorobą neurogenną dolnego zwieracza przełyku, w której całkowicie lub częściowo traci zdolność odprężania się podczas połykania pokarmu.

Ogólna charakterystyka choroby

W przypadku rozpoznania achalazji dolny zwieracz przełyku (sercowy) (pierścień mięśniowy) nie pełni funkcji przekazywania pokarmu z przełyku do żołądka. W trakcie połykania nie rozluźnia się, pokarm zatrzymuje się w przełyku, w wyniku czego przełyk rozszerza się z czasem tak bardzo, że traci swoją aktywność napędową, a tym samym zdolność wepchnięcia pokarmu do żołądka.

Tak więc w przypadku achalazji ruchliwość przełyku jest upośledzona, jego ton jest zmniejszony, a zwieracz serca całkowicie lub częściowo utracił zdolność do odruchowego otwierania..

Uważa się, że przyczyną choroby jest niedopasowanie między neuronalnymi mechanizmami regulacyjnymi odpowiedzialnymi za perystaltykę przełyku a pracą jego dolnego zwieracza. Achalazja przełyku u dzieci jest często wrodzona i ma skłonność genetyczną, czasami towarzyszy chorobom takim jak choroba Hirschsprunga, zespół Downa, zespół Alporta i inne.

Dobra wiadomość jest taka, że ​​achalazja jest raczej rzadką chorobą, występuje tylko u 3% osób z różnymi chorobami przełyku. Dzięki szybkiej diagnozie i właściwemu leczeniu kliniczne i subiektywne objawy achalazji całkowicie znikają.

Objawy achalazji przełyku u dzieci i dorosłych

W przypadku achalazji przełyku charakterystyczna jest triada klasycznych objawów: trudności w połykaniu (dysfagia), odwrotny ruch pokarmu z wrzuceniem do ust (niedomykalność) i zespół bólowy.

  1. Trudności w połykaniu pojawiają się u człowieka nagle (zwykle na tle silnych uczuć, stresu) lub rozwijają się stopniowo. Na początku ma charakter epizodyczny i można go zaobserwować w odpowiedzi na spożycie niektórych pokarmów lub w wyniku nadmiernego podniecenia emocjonalnego. Trudności w połykaniu sprawiają, że pacjenci szukają sposobów na złagodzenie swojego stanu. Niektórzy wstrzymują oddech, inni wolą wypić szklankę wody. Takie zachowanie można uznać za charakterystyczny objaw achalazji..
  2. Odwrotny ruch niestrawionego pokarmu jest drugim najczęstszym objawem achalazji. Występuje w wyniku przepełnienia przełyku pokarmem z powodu niemożności jego przejścia do żołądka. Niedomykalność ma zróżnicowany charakter: może wystąpić w trakcie lub po jedzeniu, występuje w postaci niedomykalności (1-2 etapy) lub w postaci obfitych wymiotów (3-4 etapy). Czasami dochodzi do nocnej regurgitacji, w której podczas snu następuje odwrotny ruch pokarmu, co prowadzi do jego przedostania się do dróg oddechowych i powoduje napady kaszlu. Prawdopodobieństwo regurgitacji wzrasta wraz z wygięciem tułowia do przodu.
  3. Zespół bólowy jest trzecim klasycznym objawem achalazji przełyku. Z reguły jest to ból w klatce piersiowej promieniujący do obszaru między łopatkami, szyją, a nawet szczęką. Czasami nawracające ataki bólu są bardzo silne i wiążą się z poza połykaniem skurczów przełyku. Taki atak kończy się niedomykalnością lub przedostaniem się pokarmu do żołądka. Aby złagodzić stan, możesz wziąć lek przeciwskurczowy. W ostatnich stadiach achalazji zespół bólowy jest ściśle związany ze stanem zapalnym przełyku i innymi powikłaniami.

Pacjenci z achalazją tracą na wadze, zmniejsza się ich zdolność do pracy, często cierpią na zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc, czują dyskomfort z powodu nieświeżego oddechu.

Objawy achalazji przełyku u dzieci zasadniczo nie różnią się od objawów u dorosłych. Charakterystycznym objawem achalazji „dziecięcej” jest niski poziom hemoglobiny.

Etapy choroby

Jasność manifestacji wszystkich powyższych objawów achalazji zależy bezpośrednio od stadium choroby.

Tak więc na pierwszym (początkowym) etapie, gdy nie ma rozszerzenia przełyku, a zwężenie samego zwieracza ma rzadki, epizodyczny charakter, osoba odczuwa tylko okresowe trudności w połykaniu.

Bardziej wyraźne objawy achalazji występują w drugim (stabilnym) etapie, gdy przełyk jest nieznacznie, ale poszerzony, a zwieracz jest w stanie ciągłego skurczu (to znaczy nie otwiera się równomiernie).

Trzeci etap achalazji przełyku jest etapem zmian bliznowaciejących w tkance zwieracza. Blizna nie posiada właściwości sprężystych, zastępuje naturalną tkankę zwieracza, przez co staje się nieelastyczna i nie może się otworzyć. W tym przypadku przełyk jest już znacznie rozszerzony, wydłużony i / lub zakrzywiony.

Gdy w stanach wyraźnego zwężenia zwieracza i znacznego poszerzenia przełyku dochodzi do zapalenia przełyku, martwiczych owrzodzeń na nim i innych powikłań, rozpoznaje się czwarty etap achalazji.

Diagnostyka i leczenie achalazji

Rozpoznanie achalazji opiera się na:

  • skargi pacjentów;
  • wyniki RTG przełyku z kontrastem;
  • wyniki przełyku - badanie endoskopowe błony śluzowej przełyku;
  • wyniki manometrii - badanie, które pozwala zarejestrować ciśnienie w przełyku.

Celem leczenia achalazji jest poprawa drożności dolnego zwieracza przełyku. Do jego realizacji wykorzystywane są:

  1. Terapia nielekowa.
  2. Terapia lekowa.
  3. Poszerzenie zwieracza balonika.
  4. Wstrzyknięcie toksyny botulinowej do zwieracza.
  5. Chirurgiczne rozwarstwienie zwieracza.

Wybór metod leczenia achalazji przełyku zależy od stopnia zaawansowania choroby, wieku pacjenta, chorób współistniejących, stanu przełyku i innych czynników.

Terapia nielekowa jest powiązana z dowolną z wymienionych metod. Jego istota polega na stosowaniu diet terapeutycznych, a także w ustalaniu reżimu żywieniowego danej osoby..

Leczenie achalazji jest skuteczne we wczesnych stadiach choroby i obejmuje przyjmowanie leków obniżających ciśnienie w zwieraczu serca oraz środków uspokajających. Wśród nich: preparaty azotanowe (Kardiket, Nitrosorbide, Nitrogliceryna itp.), Leki blokujące kanał wapniowy (Cordaflex, Cordipin, Isoptin, Finoptin itp.), Prokinetyka (Motilium, Cerucal, itp.), Uspokajające (wyciągi z waleriany) i Motherwort, Persen itp.).

Łatwość wykonania, niski uraz, niskie prawdopodobieństwo powikłań sprawiają, że metoda balonowego rozszerzania (rozszerzania) zwieracza jest najpopularniejszą metodą leczenia achalazji przełyku u dzieci i dorosłych. Oczywiście metoda ta ma też swoje wady, w szczególności wysokie prawdopodobieństwo nawrotu i zmian bliznowaciejących w tkance zwieracza serca.

Eliminacja achalazji poprzez wstrzyknięcie toksyny botulinowej do zwieracza jest możliwa tylko we wczesnych stadiach choroby. Toksyna botulinowa powoduje paraliż mięśni zwieraczy i tym samym przyczynia się do ich otwarcia.

Chirurgiczne leczenie achalazji przełyku u dzieci i dorosłych jest dość rzadkie. Jednak to właśnie zabieg chirurgiczny zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu do 3%, podczas gdy przy zastosowaniu innych metod leczenia achalazja występuje wielokrotnie u ponad połowy pacjentów.

Ten artykuł został opublikowany wyłącznie w celach edukacyjnych i nie jest materiałem naukowym ani profesjonalną poradą medyczną..

Napięty przełyk z achalazją wpustu

Przełyk jest narządem łączącym gardło z żołądkiem i jest bezpośrednio zaangażowany w przepływ spożywanego pokarmu do miejsca trawienia. Zakłócenia w jego pracy negatywnie wpływają na ten proces, powodując nieprzyjemne objawy i pogarszając ogólny stan pacjenta. Achalazja wpustu, inaczej nazywana skurczem serca, jest właśnie taką chorobą.

Mechanizm i przyczyny rozwoju

Przyczyny rozwoju achalazji wpustu przełyku W przypadku achalazji wpustu zwieracz przełyku jest napięty

Przełyk kończy się zwieraczem, który rozluźniony wspomaga przemieszczanie się spożytego pokarmu do żołądka. Kardiospazm to przewlekła patologia, która powoduje niezdolność do rozluźnienia zwieracza podczas połykania pokarmu. Pod tym względem pokarm pozostaje w przełyku, rozszerzając go.

Achalazja wpustu przełyku jest częstą chorobą, która może wystąpić w każdym wieku u mężczyzn i kobiet. Dla wygody diagnozy i leczenia stworzono klasyfikację patologii, podkreślając następujące etapy:

  1. Pierwszy etap charakteryzuje się okresowym skurczem zwieracza, podczas gdy ściany samego przełyku pozostają w tym samym stanie, bez rozciągania.
  2. Przy drugim stopniu choroby występują regularne problemy z wnikaniem pokarmu z rozdętego przełyku do żołądka.
  3. Na trzecim etapie pojawiają się wyraźne powikłania - na tkankach przełyku tworzą się blizny.
  4. Przy ostatnim stopniu achalazji dochodzi do zapalenia błony śluzowej przełyku - zapalenia przełyku.

Naukowcom nie udało się jeszcze ustalić dokładnych przyczyn rozwoju tej choroby, istnieją jedynie przypuszczenia dotyczące możliwych czynników prowokujących. Mogą to być zaburzenia neurologiczne, na przykład częsty, silny stres, długotrwała depresja, uraz psycho-emocjonalny lub choroba psychiczna. Na rozwój achalazji wpustu mogą również wpływać procesy patologiczne w samym narządzie, wpływające na włókna nerwowo-mięśniowe.

Istnieje kilka innych teorii dotyczących przyczyn choroby, ale nie zostały one potwierdzone klinicznie. W szczególności uważano, że skurcz mięśnia sercowego może być spowodowany brakiem witaminy B, uciskiem odcinka serca, zapaleniem węzłów chłonnych płuc, prowadzącym do zapalenia nerwu błędnego..

Jak objawia się choroba

Objawy achalazji wpustu przełykowego Stopniowo dyskomfort w przełyku zostaje zastąpiony bólem

Objawy achalazji wpustu mogą być różne w zależności od indywidualnych cech organizmu i stopnia rozwoju choroby. Pierwszym objawem patologii, który obserwuje się u prawie wszystkich pacjentów, jest dyskomfort podczas połykania, niemożność jego realizacji.

Może przypominać guzek w klatce piersiowej lub łaskotanie. Zjawisko to ma początkowo charakter okresowy i występuje w określonych warunkach, na przykład, gdy duża ilość powietrza jest połykana wraz z pożywieniem lub gdy spożywana jest określona żywność..

Warto zauważyć, że w przypadku achalazji wpustu śniadanie jest dla pacjentów łatwiejsze niż obiad i kolacja. Wyjaśnia to fakt, że po każdym posiłku gromadzi się w przełyku..

Drugim charakterystycznym objawem patologii jest przedostawanie się pokarmu z żołądka do przełyku. Nie objawia się to nudnościami ani wymiotami, występuje tylko odbijanie. Najczęściej zjawisko to obserwuje się bezpośrednio po jedzeniu lub gdy pacjent leży na plecach..

Wraz z rozwojem choroby stopniowo pojawia się ból. Występuje z powodu rozciągania ścian przełyku i nacisku gromadzącego się pokarmu. Ból w klatce piersiowej jest odczuwalny w postaci rozdęcia, pojawia się po połknięciu pokarmu lub kilka godzin po jego zażyciu. Ponadto dyskomfort może pojawić się bez przywiązania do jedzenia, na przykład podczas wysiłku fizycznego..

Gdy przyjmowanie pokarmu zaczyna powodować dyskomfort u pacjenta, apetyt stopniowo się zmniejsza, a masa ciała zaczyna się zmniejszać. Zależy to zarówno od składników psychologicznych, jak i fizjologicznych, ponieważ dochodzi do naruszenia wchłaniania składników odżywczych przez organizm..

Diagnoza choroby

Diagnostyka cardia achalazja Ezofagomanometria w cardia achalazja

Jeśli zauważysz niepokojące objawy, skonsultuj się z lekarzem w celu zbadania. Choroby układu pokarmowego, w tym przełyku, leczy gastroenterolog, ale możesz również skonsultować się z terapeutą, jeśli nie możesz samodzielnie zidentyfikować narządu problemowego. Lekarz rodzinny przepisze wstępne testy, które pomogą określić, na czym polega problem, a następnie przejdzie na leczenie do wysoko wyspecjalizowanego lekarza.

Rozpoznanie achalazji wpustu obejmuje następujące procedury:

  1. RTG. Za pomocą promieni rentgenowskich wykonuje się zdjęcie, które pokazuje rozszerzenie przełyku i zwężenie zwieracza, który podlega skurczowi.
  2. Badanie kontrastu rentgenowskiego. To jest ten sam obraz rentgenowski, ale ze wstępnym wprowadzeniem środka kontrastowego, który poprawia klarowność obrazu.
  3. Esophagoscopy. Ta metoda badawcza pozwala wizualnie określić stan błony śluzowej przełyku.
  4. Ezofagomanometria. Ta procedura mierzy ciśnienie w przełyku w spoczynku i podczas połykania. Rzadko stawia się dokładną diagnozę bez tego badania..

Objawy achalazji są podobne do innych schorzeń, takich jak rak przełyku czy zwężenie przełyku. W związku z tym diagnozę powinien przeprowadzić wykwalifikowany specjalista. W niektórych przypadkach, aby odróżnić skurcz serca od innych chorób, wymagana jest biopsja - pobranie tkanki narządu do późniejszych badań.

Jak leczy się tę chorobę

Zabiegi na achalazję wpustu Leki - podstawa terapii achalazji wpustu

Leczenie achalazji wpustu jest przepisywane przez specjalistę po postawieniu dokładnej diagnozy. W zależności od stopnia zaawansowania choroby terapia może być nielekowa, czyli ukierunkowana na dostosowanie stylu życia i diety, zachowawcza (lekowa) lub chirurgiczna. Tradycyjna medycyna oferuje własne środki do leczenia tej patologii, ale można je stosować tylko jako część złożonych środków.

Najczęściej przepisuje się leczenie achalazji wpustu lekami. W tym celu stosuje się następujące grupy leków:

  1. Preparaty nitrogliceryny. Wspomaga rozluźnienie mięśni gładkich przełyku.
  2. Środki uspokajające. Pomagają złagodzić napięcie nerwowe i stres, mogą być stosowane w tabletkach lub zawiesinach. Stosowany przy achalazjach wywołanych czynnikami psychoemocjonalnymi.
  3. Prokinetyka. Leki te pomagają normalizować motorykę przewodu pokarmowego..
  4. Antagoniści wapnia. Pomóż złagodzić skurcz i przywróć zwieracz przełyku do normalnego stanu.
  5. Produkty do otoczkowania. Leki te zapobiegają stanom zapalnym w późniejszych stadiach skurczu serca..

Niemożliwe jest przyjmowanie tabletek bez wiedzy lekarza, tylko specjalista może przepisać odpowiedni lek w prawidłowej dawce. Należy również pamiętać, że wszystkie leki mają przeciwwskazania i skutki uboczne, dlatego mogą zaszkodzić organizmowi, jeśli istnieją ograniczenia w ich przyjmowaniu..

Jeśli terapia lekowa jest nieskuteczna, zaleca się chirurgiczne leczenie achalazji. Minimalnie inwazyjną metodą leczenia, czyli lekko uszkadzającą zdrowe tkanki, jest pneumokardylacja. Jest to procedura polegająca na sztucznym rozszerzaniu zwieracza przełyku poprzez umieszczenie balonów o odpowiedniej wielkości.

Bezpośrednie leczenie chirurgiczne cardia achalazji przeprowadza się na 3 i 4 etapie rozwoju choroby. Interwencja chirurgiczna polega na wycięciu tkanki mięśniowej przełyku, a następnie jej zszyciu. Pozwala to przywrócić naturalną strukturę narządu, w którym nie będzie problemów z połykaniem pokarmu.

Alternatywne leczenie achalazji wpustu przełyku Leczenie alternatywne obejmuje przygotowanie wywarów i nalewek

Lekarze nie zalecają stosowania alternatywnego leczenia achalazji wpustu jako głównej metody, należy ją łączyć z główną terapią lekową. W przeciwnym razie możesz nie tylko nie osiągnąć pożądanego efektu, ale także pogorszyć sytuację, ponieważ choroba jest poważna i wymaga podjęcia nie mniej poważnych działań.

Najczęściej zalecane są następujące środki zaradcze:

  1. Nalewka z korzenia żeń-szenia. Konieczne jest zmielenie suchego korzenia do stanu proszku, zalanie 30 g tego surowca litrem wysokiej jakości wódki i naleganie na miesiąc w suchym, ciemnym miejscu. Odcedź produkt i spożywaj 2 ml trzy razy dziennie przed posiłkami.
  2. Nalewka z trawy cytrynowej. Należy wlać 100 g owoców chińskiej winorośli magnolii 0,5 litra alkoholu, nalegać na 10 dni. Odcedź produkt i zażywaj 30 kropli 3-4 razy dziennie przez 2 tygodnie.
  3. Ziołowe wywary. W przypadku procesu zapalnego i bólu przełyku można przyjmować wywary na bazie oregano, nasion lnu lub prawoślazu. Narzędzie jest przygotowywane w ilości 2 łyżki. surowce na szklankę wody.
  4. Środki uspokajające. Jeśli kardioskurcz jest spowodowany przyczynami psycho-emocjonalnymi, konieczne jest przyjęcie kozłka lekarskiego lub babki lekarskiej zgodnie ze schematem przepisanym przez lekarza.

Pacjent może sam złagodzić swój stan. Aby to zrobić, należy najpierw znormalizować codzienną rutynę, wyraźnie wskazując czas pracy, odpoczynku i spożycia pokarmu. Po drugie, należy częściej przebywać na świeżym powietrzu, codziennie spacerować przez co najmniej pół godziny. Po trzecie, musisz spać w dobrze wentylowanym pomieszczeniu z lekko uniesioną głową. Po czwarte, konieczne będzie dostosowanie zasad żywienia, częste jedzenie, ale małymi porcjami, unikanie przejadania się.

Achalazja wpustu: przyczyny, objawy, metody leczenia

Achalazja wpustu jest dość powszechną przewlekłą chorobą przełyku w gastroenterologii, charakteryzującą się brakiem odruchowego rozluźnienia dolnego zwieracza przełyku, który oddziela dolny przełyk od żołądka. Naruszenie perystaltyki otworu serca układu pokarmowego objawia się podczas połykania, gdy bryła pokarmu prawie nie wnika do żołądka.
Ponadto patologię kliniczną w terminologii medycznej można zdefiniować jako skurcz rozworu przełykowego lub kardioskurcz przełyku..
Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób 10 rewizji achalazja wpustu (ICD10) ma kod K22.0 i należy do klasy „Choroby przełyku, żołądka i dwunastnicy 12”..

Przyczyny patologii klinicznej

Do tej pory eksperci medyczni nie podają dokładnej definicji przyczynowej naruszenia niedrożności przełyku, ponieważ zwężenie kanału przełyku przed wejściem do żołądka nie jest stałe. Chaotyczny skurcz nerwowo-mięśniowy mięśni gładkich dystalnej i środkowej części przełyku występuje w przypadkowej amplitudzie, a następnie gwałtownie maleje, a wręcz przeciwnie, wzrasta.
Stany Zjednoczone próbowały wyjaśnić naturę choroby, eksperymentując na świnkach morskich. Zwierzęta przez pewien czas nie otrzymywały w diecie tiaminy, czyli witaminy B, która pobudza metaboliczne procesy metaboliczne w organizmie ssaków.
Jednak badania laboratoryjne nie znalazły potwierdzenia klinicznego u osób przewlekle chorych..
Kolejną bardzo powszechną wersją przyczyny cardia achalazji jest zaburzenie układu nerwowego i psychiki. Długotrwała depresja, niestabilność psychoemocjonalna i inne stany mogą zakłócać aktywność trawienną organizmu człowieka. To założenie przyczyny dysfunkcji przełyku ma sens..

Jednak klinicyści w większości skłaniają się do innej teorii występowania przewlekłej patologii. Choroba zakaźna węzłów chłonnych układu oddechowego prowadzi do zapalenia nerwu błędnego, co prawdopodobnie powoduje achalazję wpustu przełyku.
Mimo braku potwierdzenia klinicznego gastroenterolodzy jednogłośnie uważają, że przyczyną rozwoju choroby jest nadwrażliwość komórek przełyku na wydzielane przez żołądek hormony peptydowe..

Klasyfikacja chorób

W badaniu rentgenowskim można zaobserwować dwa stopnie achalazji wpustu, gdy przełyk jest umiarkowanie rozszerzony lub jego ściany mięśniowe są całkowicie lub częściowo zanikłe, a odcinek wpustu jest znacznie zwężony.
Ponadto istnieją cztery etapy achalazji wpustu przełyku (patrz tabela).

Pierwszy etapW przypadku braku patologicznej ekspansji przełyku określa się krótkotrwałe zaburzenia w przepływie pokarmu. Mięśnie dolnego zwieracza przełyku są lekko rozluźnione.
Etap drugiUstala się stabilny wzrost napięcia mięśni zwieracza podczas połykania.
Trzeci etapPotwierdzone radiologicznie twory bliznowaciejące dystalnej części przełyku, którym towarzyszy znaczne zwężenie.
Czwarty etapPrzełyk ma kształt litery S i wyraźne zwężenie bliznowaciejące. Często rozpoznaje się powikłania - zapalenie okołoprzełyku i / lub zapalenie przełyku.

Objawy kliniczne

Stan kliniczny achalazji sercowej charakteryzuje się powoli postępującym przebiegiem choroby, której główne objawy są wyrażone w dysfagii przełyku.
Ten objaw choroby jest uważany za najbardziej stabilny objaw achalazji cardia i ma charakterystyczne cechy:

  • uczucie utrzymującej się śpiączki pokarmowej w klatce piersiowej;
  • po połknięciu, 3-5 sekund po rozpoczęciu aktu, występują trudności w przechodzeniu pokarmu;
  • skargi pacjentów na uczucie wchodzenia pokarmu do nosogardzieli.

Zazwyczaj te objawy dysfagii przełyku są aktywowane przez spożywanie pokarmów stałych. Aby wzmocnić akt połykania, osoba musi wypić ciepłą wodę..

Kolejnym objawem jest niedomykalność, kiedy zawartość żołądka lub przełyku biernie wraca do jamy ustnej. Proces regurgitacji, czyli regurgitacji, może wystąpić nawet kilka godzin po jedzeniu. Przez cały ten czas masa pokarmowa może znajdować się w dolnej części przełyku, nie powodując nudności i odruchu wymiotnego u osoby. Niewygodna pozycja ciała, szybki marsz lub bieganie, zginanie tułowia itp. Mogą nasilać takie objawy..
W większości przypadków objawy achalazji wpustu po przepełnieniu przełyku są związane z bólem w klatce piersiowej promieniującym do okolicy szyjnej, barkowej i łopatkowej..
Częste objawy bólu, powodujące dyskomfort organizmu, powodują u człowieka świadome uczucie ograniczenia spożycia pokarmu, co wpływa na jego wygląd. Osoba zaczyna tracić na wadze, a jednocześnie odczuwa ciągłe uczucie głodu.
Alahazja wpustu przełyku, której towarzyszą i inne objawy charakterystyczne dla wielu chorób przewodu pokarmowego:

  • odbijanie się zgniłą zawartością;
  • zły oddech;
  • zgaga i uczucie ciężkości;
  • niekontrolowane nudności i odruch wymiotny;
  • zwiększone wydzielanie śliny;
  • naruszenie stanu ogólnego (osłabienie, zawroty głowy, arytmia serca).

Złożoność patologii klinicznej polega na tym, że objawy achalazji sercowej nie mają stałego przebiegu i mogą występować spontanicznie z różną częstotliwością i intensywnością. Każdy bolesny dyskomfort w przełyku należy dokładnie zbadać i zastosować odpowiednie środki terapeutyczne.

Badanie diagnostyczne

Ze względu na podobieństwo objawów objawowych z innymi chorobami przewodu pokarmowego konieczne jest zróżnicowane rozpoznanie achalazji wpustu.

Tradycyjnie stosuje się następujące metody instrumentalnego badania choroby:

  • Radiografia przełyku z kontrastem barowym.
  • Przełykomanometria - ocena czynności skurczowej przełyku, gardła, zwieracza górnego i dolnego.
  • Endoskopia przełyku i żołądka.

Ostatnia metoda diagnostyczna pozwala na ocenę stanu ścian przewodu pokarmowego, określenie stopnia powikłania achalazji wpustu, aw przypadku podejrzanych nowotworów i innych wad powierzchniowych, wykonanie biopsji błony śluzowej przełyku i / lub żołądka.

Leczenie choroby

Leczenie achalazji wpustu obejmuje eliminację głównych objawów klinicznych za pomocą terapii lekowej, diety, leczenia środkami ludowymi lub interwencji chirurgicznej. Wybór metody leczenia achalazji wpustu przełyku uzależniony jest od ciężkości choroby i indywidualnej fizjologii pacjenta.

Niechirurgiczne leczenie achalazji wpustu

Początkiem środków terapeutycznych jest eliminacja głównych objawów bólowych za pomocą leków znieczulających z grupy nitrogliceryny.

Do najpopularniejszych i najskuteczniejszych leków farmakoterapii, które mają pozytywny wpływ na perystaltykę przełyku i żołądka należą Maalox®, Almagel®.
Leki mają działanie otaczające i adsorbujące, dzięki czemu zewnętrzna agresja na ściany śluzowe żołądka i przełyku jest znacznie zmniejszona.

Dawkowanie i przebieg leczenia lekami z grupy leków zobojętniających sok żołądkowy określa lekarz prowadzący, ponieważ leki mają działanie niepożądane i przeciwwskazania.

Preparaty farmakologiczne nie są zalecane dla osób z niewydolnością nerek, pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, młodzieży poniżej 15 roku życia.

Interwencja operacyjna

Najskuteczniejszym leczeniem są operacje chirurgiczne z powodu achalazji serca. Najbardziej zaawansowaną metodą chirurgiczną jest małoinwazyjna metoda laparoskopii. Wejście do środowiska wnękowego przewodu pokarmowego odbywa się w przypadku, gdy dana osoba nie może jeść. Jeśli ta metoda leczenia nie przyniesie pożądanego rezultatu, wówczas bardziej radykalnym sposobem wpływania na patologię kliniczną jest usunięcie przełyku.

Leczenie środkami ludowymi

Należy pamiętać, że medycyna tradycyjna nie wyklucza tradycyjnych metod leczenia operacyjnego czy farmakologicznego, a jest jedynie dodatkiem do oficjalnie uznanej medycyny. Leczenie achalazji wpustu w domu nie zwalnia osoby z głównych problemów klinicznych, a jedynie osłabia w przewlekłym przebiegu choroby.

Najpopularniejsze leczenie achalazji wpustu środkami ludowymi:

  • Nalewka z korzenia żeń-szenia pomoże przywrócić funkcję roboczą dolnego zwieracza przełyku.
  • Odwar z oregano, trawy cytrynowej lub nasion lnu pomoże złagodzić ludzkie cierpienie i zmniejszyć proces zapalny w jamie przełyku.

Przewlekły problem achalazji to nie tylko bolesny atak przełyku, ale także uraz psychiczny człowieka. Aby złagodzić stres, lekarze zalecają nalewkę z matki pospolitej lub waleriany.

Zalecenia dietetyczne

Dieta dla cardia achalazja jest najważniejszym warunkiem skutecznego leczenia przewlekłych patologii. Zaleca się posiłki frakcyjne 5-6 razy dziennie, przy spożyciu posiłków w małych porcjach. Dieta powinna być całkowicie wolna od trudnych do strawienia pokarmów, które mogą uszkodzić ściany przełyku.

Jedzenie powinno mieć optymalną, komfortową temperaturę, tj. Niezbyt wysoką ani zbyt zimną.
Po jedzeniu pacjenci powinni unikać pochylania się, poziomej pozycji ciała i zbyt aktywnych działań.

Możliwe powikłania i zapobieganie achalazji sercowej

Przebieg choroby postępuje powoli, dlatego przedwczesne leczenie może prowadzić do tragicznych konsekwencji w postaci różnych powikłań:

  • Perforacja przełyku, gdy naruszona jest anatomiczna integralność wszystkich warstw przełyku.
  • Rozwój zapalenia śródpiersia objawiający się bolesnymi objawami za mostkiem, gorączką, zaburzeniami rytmu serca, uczuciem ciągłych dreszczy.
  • Krwawienie z przełyku.
  • Ogólne wyczerpanie organizmu.

Rokowanie w wyzdrowieniu jest korzystne, gdy przeprowadza się terminowe badanie diagnostyczne przełyku, pacjent wypełnia wszystkie zalecenia i zalecenia lekarza prowadzącego, monitoruje dietę i ogólny stan fizyczny organizmu.
Profilaktyka lecznicza będzie polegała na wdrażaniu zasad racjonalnego żywienia, przestrzeganiu standardów sanitarno-higienicznych schroniska. Podobne czynności powinni wykonywać zarówno dorośli, jak i dzieci..
Dbaj o siebie i bądź zawsze zdrowy!

Achalazja wpustu: przyczyny, objawy, diagnoza i leczenie

Achalazja wpustu przełyku - objawy, rozpoznanie i leczenie Achalazja wpustu jest chorobą przełyku spowodowaną brakiem odruchowego otwarcia wpustu podczas połykania, któremu towarzyszy upośledzenie perystaltyki i obniżenie napięcia przełyku piersiowego.

Informacje o jego rozpowszechnieniu są bardzo sprzeczne, ponieważ opierają się na danych dotyczących możliwości odwołania. Achalazja wpustu stanowi od 3,1 do 20% wszystkich uszkodzeń przełyku. 0,51 - 1 przypadek na 100 000 mieszkańców.

Najczęściej achalazja wpustu występuje w wieku 41-50 lat (22,4%). Najniższy współczynnik zapadalności (3,9) występuje między 14 a 20 rokiem życia. Kobiety nieco częściej cierpią na achalazję sercową niż mężczyźni (odpowiednio 55,2 i 44,8%).

Przyczyny występowania

Istnieje ogromna liczba teorii, które próbują ustalić warunki wstępne rozwoju choroby..

  1. Niektórzy naukowcy kojarzą patologię z defektem splotów nerwowych przełyku, wtórnym uszkodzeniem włókien nerwowych, chorobami zakaźnymi i brakiem witaminy B w organizmie..
  2. Istnieje również teoria, zgodnie z którą rozwój choroby wiąże się z naruszeniem centralnej regulacji funkcji przełyku. W tym przypadku choroba jest uważana za uraz neuropsychiczny, który doprowadził do zaburzenia neurodynamiki korowej i innych zmian patologicznych..
  3. Uważa się, że na samym początku proces jest odwracalny, ale z czasem przekształca się w chorobę przewlekłą.

Istnieje inna opinia, że ​​rozwój choroby jest związany z przewlekłymi chorobami zapalnymi, które atakują płuca, węzły chłonne wnęki i zapalenie nerwu błędnego. [adsense1]

Możliwe komplikacje

Najczęściej, jeśli występuje niewydolność zwieracza, refluks żołądkowo-przełykowy i zwężenie przełyku rozwijają się później.

Brak leczenia może prowadzić do rozwoju raka, statystyki w tym przypadku są rozczarowujące - od 2% do 7%.

Możliwe jest również, jako powikłanie, pojawienie się przełyku, czyli dramatyczny wzrost szerokości przełyku. Diagnozę tę stawia się u około 20% pacjentów.

Ciekawy! Jak leczyć wrzód przełyku w domu - dieta

Klasyfikacja

Biorąc pod uwagę objawy morfologiczne i obraz kliniczny, wyróżnia się następujące etapy rozwoju tego patologicznego procesu:

Pierwszy etapprzełyk nie rozszerza się, zaburzenia w przepływie pokarmu są okresowe;
Etap drugipojawia się umiarkowane rozszerzenie przełyku, dysfagia i stabilny ton zwieracza serca;
Trzeci etapco najmniej dwukrotnie rozszerza się przełyk, co jest spowodowane zmianami bliznowaciejącymi i znacznym zwężeniem przełyku
Czwarty etapzapalenie pobliskich tkanek i deformacja przełyku.

Należy zauważyć, że te etapy procesu patologicznego mogą rozwinąć się w ciągu miesiąca lub kilku lat. Wszystko zależy od historii pacjenta i ogólnego stanu zdrowia..

Leczenie metodami zachowawczymi jest możliwe tylko do trzeciego etapu - do rozpoczęcia zmian bliznowaciejących. Począwszy od trzeciego etapu tylko leczenie chirurgiczne z farmakoterapią i dietą.

etnoscience

W leczeniu skurczu serca stosuje się następujące przepisy tradycyjnej medycyny:

  • 1 łyżka. Łyżkę szyszek olchy zaparzyć kubkiem wrzącej wody, pozostawić na 2-4 godziny, przefiltrować. Weź 2 łyżki. łyżki trzy razy dziennie;
  • Weź 15 gr. korzeń prawoślazu lekarskiego, zioło oregano, pestki pigwy, zmiel, wymieszaj, 1 łyżka. łyżkę gotowej kolekcji zalać 200 ml wrzącej wody, odstawić na 4 godziny. Przefiltruj, weź ¼ filiżanki 4 razy dziennie;
  • Codziennie wypijaj łyżeczkę soku z aloesu na pusty żołądek;
  • 2 łyżki stołowe. Łyżki kwiatów piwonii zalać 300 ml wódki, odstawić na 2 tygodnie w ciemne, zimne miejsce, okresowo wstrząsając zawartością. Po kilku tygodniach nalewkę przefiltruj, weź 10 kropli dwa razy dziennie, rozcieńczając w 50 ml wody.

Objawy achalazji przełyku

W przypadku achalazji wpustu charakterystyczne są następujące objawy:

  • dysfagia,
  • niedomykalność,
  • ból w klatce piersiowej,
  • utrata masy ciała.

Upośledzone połykanie pokarmu (dysfagia) następuje w wyniku spowolnienia ewakuacji pokarmu do żołądka. W przypadku skurczu serca ten objaw ma charakterystyczne cechy:

  • przejście pokarmu nie jest natychmiast przerywane, ale 3-4 sekundy po rozpoczęciu połykania;
  • subiektywnie uczucie niedrożności występuje nie w szyi lub gardle, ale w okolicy klatki piersiowej;
  • paradoksalność dysfagii - płynny pokarm przechodzi do żołądka gorzej niż stały i gęsty.

W wyniku naruszenia aktu połykania masy pokarmowe mogą dostać się do tchawicy, oskrzeli lub nosogardzieli. Powoduje chrypkę, chrypkę i ból gardła..

Bóle w klatce piersiowej mają charakter pękający lub spastyczny. Są spowodowane rozciąganiem ścian przełyku, uciskaniem okolicznych narządów oraz nieregularnymi gwałtownymi skurczami warstwy mięśniowej. Z powodu bólu pacjenci boją się jedzenia, więc stopniowo tracą na wadze. Utrata wagi wiąże się również z niewystarczającym spożyciem składników odżywczych przez skurczowy zwieracz przełyku.

Innym objawem cardia achalazji - niedomykalności - jest bierny (mimowolny) wyciek śluzu lub niestrawionego pokarmu przez usta. Regurgitacja może wystąpić po zjedzeniu dużej ilości pokarmu, podczas zginania tułowia i leżenia podczas snu.

Ta dolegliwość przebiega falami: okresy zaostrzeń i silnego bólu można zastąpić czasem, gdy stan zdrowia jest zadowalający. [adsense2]

Zalecenia dietetyczne

Dieta dla cardia achalazja jest najważniejszym warunkiem skutecznego leczenia przewlekłych patologii. Zaleca się posiłki frakcyjne 5-6 razy dziennie, przy spożyciu posiłków w małych porcjach. Dieta powinna być całkowicie wolna od trudnych do strawienia pokarmów, które mogą uszkodzić ściany przełyku.


W przypadku choroby przełyku zalecane są posiłki frakcyjne

Pożywienie powinno mieć optymalną temperaturę zapewniającą komfort, tj. Nie za gorąco ani za zimno.Po jedzeniu pacjenci powinni unikać przechylania tułowia, poziomej pozycji ciała i zbyt energicznego działania.

Diagnostyka

Najczęstsze metody diagnozowania choroby to:

  • diagnostyka aparatem RTG klatki piersiowej;
  • zastosowanie radiografii kontrastowej;
  • badanie przełyku za pomocą przełyku;
  • manometria przełyku (badanie to jest niezbędne do postawienia trafnej diagnozy). Pomaga ustalić zdolność przełyku do kurczenia się.

Jednak choroba ta znacznie komplikuje diagnozę, ponieważ takie objawy mogą być charakterystyczne dla raka przełyku i innych formacji w nim. Dlatego w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek wad w przewodzie pokarmowym należy wykonać biopsję..

Badanie diagnostyczne

Ze względu na podobieństwo objawów objawowych z innymi chorobami przewodu pokarmowego konieczne jest zróżnicowane rozpoznanie achalazji wpustu.


Achalazja wpustu w obrazie USG

Tradycyjnie stosuje się następujące metody instrumentalnego badania choroby:

  • Radiografia przełyku z kontrastem barowym.
  • Przełykomanometria - ocena czynności skurczowej przełyku, gardła, zwieracza górnego i dolnego.
  • Endoskopia przełyku i żołądka.

Ostatnia metoda diagnostyczna pozwala na ocenę stanu ścian przewodu pokarmowego, określenie stopnia powikłania achalazji wpustu, aw przypadku podejrzanych nowotworów i innych wad powierzchniowych, wykonanie biopsji błony śluzowej przełyku i / lub żołądka.

Leczenie achalazji wpustu

Terapia chorób obejmuje farmakoterapię i leczenie chirurgiczne.

We wczesnych stadiach choroby zaleca się prowadzenie zabiegów małoinwazyjnych w połączeniu z leczeniem zachowawczym, aby zapobiec rozwojowi powikłań i zwyrodnieniom bliznowatym dolnego zwieracza przełyku. W późniejszych etapach wskazane jest leczenie chirurgiczne w połączeniu z przyjmowaniem leków.

W leczeniu farmakologicznym achalazji wpustu przepisywane są następujące grupy leków:

  1. Azotany są analogami nitrogliceryny. Wyraźnie działają rozluźniająco na mięśnie dolnego zwieracza przełyku, a ponadto przyczyniają się do normalizacji motoryki przełyku. Z tej grupy częściej przepisywany jest nitrozorbid - przedłużona forma nitrogliceryny. Możliwe działania niepożądane, takie jak silny ból głowy, zawroty głowy i niskie ciśnienie krwi.
  2. Antagonistami wapnia są werapamil i nifedypina (corinfar). Mają podobny wpływ do nitrogliceryny.
  3. Prokinetyka - motilium, ganaton itp. Promuje prawidłową ruchliwość przełyku i innych części przewodu pokarmowego, zapewniając przemieszczanie się bolusa pokarmowego do żołądka.
  4. Leki przeciwskurczowe - drotaweryna (no-shpa), papaweryna, platifilina itp. Skutecznie oddziałują na włókna mięśni gładkich wpustu, eliminując skurcz dolnego zwieracza przełyku.
  5. Terapia sedacyjna służy do normalizacji tła emocjonalnego pacjentów. Stosuje się zarówno preparaty ziołowe (dziurawiec, szałwia, pospolity, waleriana), jak i lecznicze.

Rozszerzenie płucno-sercowe odnosi się do małoinwazyjnych metod leczenia i składa się z serii zabiegów w odstępie 4-5 dni. Rozszerzanie przeprowadza się poprzez wprowadzenie balonu o określonej średnicy (30 mm lub więcej) do światła wpustu pod kontrolą RTG lub bez niego. Przed zabiegiem wskazana jest premedykacja - dożylne podanie roztworów atropiny i difenhydraminy w celu zmniejszenia bólu i wymiotów. Istotą metody jest uzyskanie ekspansji wpustu poprzez rozciągnięcie lub zerwanie włókien mięśniowych w strefie zwężenia. Już po pierwszym zabiegu znaczna część pacjentów zauważyła ustąpienie przykrych objawów cardia achalazji..

Leczenie chirurgiczne przeprowadza się w późnych stadiach choroby, a także w przypadkach, gdy zastosowanie kardiodylacji nie przyniosło rezultatu. Istotą operacji jest wypreparowanie warstwy mięśniowej okolicy serca, a następnie szycie w drugą stronę i zakrycie zszytej części ścianą żołądka. [adsense3]

Odpowiednie odżywianie

W przypadku achalazji sercowej konieczne jest przestrzeganie diety. Prawidłowe odżywianie ma na celu zapobieganie powikłaniom i progresji choroby.

Oto podstawowe zasady diety:

  • Musisz jeść bardzo powoli, przeżuwając pokarm tak dokładnie, jak to możliwe.
  • Możesz pić jedzenie. Płyn wywiera dodatkowy nacisk na dolny zwieracz. To znacznie ułatwia przedostanie się połkniętych mas do żołądka..
  • Należy zmniejszyć ilość spożywanego jedzenia. Nie powinno być dozwolone przejadanie się. Lepiej jest jeść 5-6 razy dziennie, ale w małych porcjach.
  • Jedzenie powinno być ciepłe. Pokarmy, które są zbyt gorące lub zimne, powodują skurcze i pogarszają stan pacjenta.
  • Po jedzeniu nie musisz przyjmować pozycji poziomej ani pochylać się do przodu. Zalecane jest nawet spanie pod kątem 10 stopni. W pozycji poziomej pokarm zatrzymuje się w świetle.
  • Konieczne jest zrezygnowanie z potraw wędzonych, pikantnych, słonych, smażonych i pikantnych. Sosy, przyprawy i konserwy są również zabronione. Nadal nie możesz jeść świeżego miękkiego chleba, tłustego mięsa, gotowanych ziemniaków, brzoskwiń, jabłek, persymonów i kefiru.

Generalnie dieta powinna być łagodna mechanicznie i chemicznie. Zaleca się spożywanie pokarmów pochodzenia roślinnego, zwłaszcza bogatych w witaminy z grupy B. Dieta powinna być urozmaicona o zupy z przecierów warzywnych, puree zbożowe, galaretki, soki owocowe. I pij zwykłe słabe herbaty i napary ziołowe.

Operacja

Stabilny wynik leczenia achalazji mięśnia wpustowego uzyskuje się po operacji - kardiomiotomii przełyku - rozwarstwieniu wpustu, a następnie operacji plastycznej (fundoplikacja).

Operacja jest wskazana przy połączeniu achalazji sercowej z przepukliną rozworu przełykowego, uchyłkiem przełyku, rakiem części sercowej żołądka, niewydolnością instrumentalnego rozszerzenia przełyku, jego pęknięciem.

W przypadku połączenia achalazji wpustu z chorobą wrzodową dwunastnicy dodatkowo wskazana jest selektywna wagotomia proksymalna. W przypadku ciężkiego refluksowego zapalenia przełyku wrzodziejąco-erozyjnego i ciężkiej atonii przełyku wykonuje się resekcję proksymalną żołądka i brzusznej części przełyku z nałożeniem wgłębienia przełyku i odźwiernikiem..

Objawy choroby

Pierwszym i głównym objawem achalazji sercowej są zaburzenia połykania, które u większości pacjentów pojawiają się nagle. Na samym początku patologii objaw może nie być trwały, ale może to wywołać zbyt pochopne jedzenie lub niektóre pokarmy, na przykład soki, twarde owoce.

Pacjenci zauważają, że śniadanie jest dla nich znacznie łatwiejsze niż obiad czy kolacja. Wynika to z faktu, że pokarm stopniowo gromadzi się w przełyku, powodując ból, dyskomfort, uczucie ciężkości i ucisk w okolicy klatki piersiowej. W przypadku wystąpienia takich objawów zaleca się wypicie szklanki wody lub wstrzymanie oddechu na 10-15 sekund. Według opinii pacjentów było jasne, że ta metoda w większości przypadków pomogła.

Drugim częstym objawem choroby jest odwrotny ruch pokarmu przez żołądek, któremu nie towarzyszą nudności ani wymioty. Ten objaw może wystąpić przy wysiłku fizycznym, a nawet w spokojnej pozycji..

Trzecim objawem jest ból lub uczucie ciężkości w okolicy klatki piersiowej. Czasami takie nieprzyjemne objawy można podać na szyję lub między łopatkami..

Jeśli choroba nie jest leczona, po pewnym czasie zaczynają pojawiać się objawy podobne do zapalenia żołądka lub wrzodów. Pacjent może odczuwać pieczenie i nudności, obserwuje się również odbijanie.

Złożoność choroby polega na tym, że nie ma ona stałego przebiegu, a wszystkie objawy występują w różnych odstępach czasu. Dlatego trudno jest od razu określić patologię..

Prognoza

Przebieg achalazji wpustu postępuje powoli. Przedwczesne leczenie patologii obfituje w krwawienie, perforację ściany przełyku, rozwój zapalenia śródpiersia i ogólne wyczerpanie. Achalazja wpustu zwiększa ryzyko raka przełyku.

Po przeprowadzeniu pneumokardiodilacji nie wyklucza się nawrotu achalazji cardia w ciągu 6-12 miesięcy. Najlepsze wyniki prognostyczne wiążą się z brakiem nieodwracalnych zmian motoryki przełyku i wczesnym leczeniem chirurgicznym. Pacjentom z achalazją wpustu pokazano ambulatoryjną obserwację gastroenterologa z wykonaniem niezbędnych procedur diagnostycznych.

Dieta

Posiłki na achalazję wpustu powinny być częste, w minimalnych porcjach co najmniej 5-6 razy dziennie. Pokarm podawany jest w formie zmiażdżonej, którą po posiłku dokładnie przeżuwa i popija ciepłą wodą. Należy unikać potraw, które są zbyt gorące lub zimne.

  • Zupy wegetariańskie;
  • Chude mięso, drób, ryby;
  • Zboża, zboża;
  • Warzywa, jagody, owoce;
  • Zieleń;
  • Chleb pszeniczny;
  • Kisiel, rosół z dzikiej róży;
  • Sfermentowane produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • Herbata Kawa.
  • Jedzenie w puszce;
  • Pikantne, smażone, słone, tłuste, marynowane potrawy;
  • Kefir;
  • Jabłka, brzoskwinie, persymony;
  • Olej roślinny, sos pomidorowy, majonez;
  • Świeży chleb;
  • Ziemniaki;
  • Przyprawy, zioła;
  • Półprodukty;
  • Napoje alkoholowe i gazowane.

Jak przebiega choroba u dzieci

Pomimo tego, że choroba ta jest najbardziej podatna na osoby powyżej 30 roku życia, achalazja przełyku występuje również u dzieci po pięciu latach. U niemowląt i małych dzieci poniżej czwartego roku życia takie problemy praktycznie nie są rozpoznawane. Jeśli jednak tak się stanie, lekarze stwierdzą, że wpust nie może się poprawnie otworzyć..

Jeśli mówimy o dzieciach, nie można przeprowadzić terapii lekowej. Dlatego w przypadku wykrycia achalazji wpustu przełyku u niemowląt operacja staje się jedyną możliwą opcją pozbycia się choroby. Jednak powiększenie narządów chirurgicznych nie daje długotrwałych rezultatów..

Interwencja chirurgiczna

Jeśli stan pacjenta się pogorszy, a leczenie farmakologiczne nie przyniesie rezultatów, konieczne jest podjęcie poważniejszych działań w celu zwalczania choroby. Kardiomiotomia obustronna to operacja achalazji przełyku, która jest uważana za najskuteczniejszą metodę zwalczania patologii..

W procesie interwencji chirurgicznej warstwy sekcji chorego narządu są dokładnie wycinane. Jeśli choroba nie osiągnęła poważnego stadium, możliwa jest prostsza procedura - jednostronna kardiomiotomia.

Patogeneza

Faktyczne odnerwienie górnego odcinka przewodu pokarmowego powoduje zmniejszenie perystaltyki i napięcia przełyku, niemożność fizjologicznego rozluźnienia otworu serca w trakcie połykania oraz atonię mięśni. Przy takich naruszeniach pokarm dostaje się do żołądka tylko z powodu mechanicznego otwarcia otworu serca, które następuje pod ciśnieniem hydrostatycznym płynnych mas pokarmowych zgromadzonych w przełyku. Długotrwała stagnacja bolusa pokarmowego prowadzi do rozszerzenia przełyku - megaesophagus.

Zmiany morfologiczne w ścianie przełyku zależą od czasu trwania cardia achalazji. Na etapie objawów klinicznych dochodzi do zwężenia wpustu i poszerzenia światła przełyku, jego wydłużenia i deformacji w kształcie litery S, zgrubienia błony śluzowej i wygładzenia fałdów przełyku. Mikroskopowe zmiany w achalazji mięśnia sercowego są reprezentowane przez przerost włókien mięśni gładkich, proliferację tkanki łącznej w ścianie przełyku, wyraźne zmiany w splotach międzymięśniowych.

Artykuły O Zapaleniu Wątroby