Ząbkowany gruczolak okrężnicy

Główny Zapalenie wyrostka robaczkowego

Ząbkowany gruczolak okrężnicy jest łagodnym nowotworem. Jest zlokalizowany w miejscach, w których występuje tkanka złożona z nabłonkowych komórek gruczołowych. Nabłonek gruczołowy to rodzaj tkanki nabłonkowej, której zadaniem jest wytwarzanie wydzieliny. Dlatego gruczolak często atakuje różne części jelita grubego..

Pierwsza wzmianka o nowotworach zębatych pochodzi z lat 80-tych XX wieku. Koncepcja „gruczolaka ząbkowanego” została zaproponowana i wprowadzona do użytku w 1990 roku. Prawdziwe znaczenie kliniczne nowotworu pozostawało nieznane do 2003 roku. Następnie pojawienie się formacji było ostatecznie związane z procesami onkologicznymi w okrężnicy..

Grupa ryzyka obejmuje głównie osoby starsze. Ale choroba może rozwinąć się u każdej osoby, niezależnie od płci i wieku. Nowotwór nie zagraża życiu człowieka, ale ignorowanie objawów i brak leczenia prowadzi do poważnych konsekwencji. Choroba postępuje szybko i przechodzi w ciężką postać. Od 2010 roku znajduje się w klasyfikacji zmian przedrakowych Światowej Organizacji Zdrowia.

Odmiany choroby

Rodzaj polipów zależy od wielu znaków:

  1. Rozmiar.
  2. Architektura.
  3. Cechy zewnętrzne.
  4. ilość.

Tradycyjny gruczolak występuje pojedynczo, ale może również charakteryzować się wieloma nowotworami. Istnieją typy:

  • Cewkowy typ gruczolaka z dysplazją. Najpopularniejsza odmiana. Lokalizacja jest możliwa w okrężnicy lub esicy, również w żołądku. Charakteryzuje się pojawieniem się małych guzów. Częściej nie przekracza centymetra. Powierzchnia guza jest gładka z dobrze określonymi granicami.
  • Villous. Nazywa się tak, ponieważ guz powstaje z kosmków pokrywających błonę śluzową przewodu pokarmowego. Niebezpieczny rodzaj choroby. Wynika to z szybkiego postępu choroby, która aktywuje procesy onkologiczne w organizmie. Nowotwory mają miękką strukturę i aksamitną powierzchnię. Może tworzyć się w jelicie ślepym.
  • Tubular kosmita. W praktyce medycznej jest to dość rzadkie. Wielkość guza ze szczegółowym typem gruczolaka sięga 2,5 cm.

W narządach z nabłonkiem gruczołowym może rozwinąć się brodawkowaty typ gruczolaka. Charakteryzuje się naroślami brodawkowatymi.

Podczas diagnozy ważne jest ustalenie rodzaju choroby. Zapobiegnie to możliwym komplikacjom..

Przyczyny ząbkowanego gruczolaka

Dokładna przyczyna rozwoju choroby jest wciąż nieznana nauce, pomimo licznych badań. Naukowcom udało się określić główne czynniki rozwoju choroby. Głównym powodem jest infekcja jelit i występowanie dalszych procesów zapalnych.

Do czynników wystąpienia gruczolaka ząbkowanego należą również:

  • Naprężenie. Ciągła nerwowość przyczynia się do rozwoju wielu chorób.
  • Niewłaściwe odżywianie. Szkodliwe pokarmy, takie jak niezrównoważone odżywianie, prowadzą do nieprawidłowego funkcjonowania narządów wewnętrznych. Choroby przewodu pokarmowego aktywują proces powstawania guza.
  • Złe nawyki. Alkohol i palenie mają negatywny wpływ na wszystkie narządy wewnętrzne.
  • Brak aktywności fizycznej. Siedzący tryb życia prowadzi do zaburzeń w przewodzie pokarmowym.
  • Warunki pracy. Kontakt z materiałami toksycznymi i substancjami trującymi narusza ilość niezbędnych pierwiastków śladowych. Zmienia to strukturę komórek, co ostatecznie powoduje rozwój ząbkowanych nowotworów w jelicie..
  • Otyłość. Osoby z nadwagą są bardziej podatne na występowanie nowotworów i procesów onkologicznych. Powodem jest niewystarczające wchłanianie witamin i mikroelementów do organizmu, a także ich słaba przyswajalność.
  • Zła ekologia. W związku z pogarszaniem się ekologii środowisko ma destrukcyjny wpływ na organizm. Zmniejsza się odporność człowieka. Staje się to przyczyną poważnych negatywnych zmian w komórkach organizmu, przyczyną rozwoju choroby.
  • Dziedziczność. Naukowcy odkryli, że genetyka wpływa również na rozwój patologii przedrakowych. Jeśli u rodziców zostanie zdiagnozowana ta choroba, z czasem dzieci stają się podatne na jej rozwój..

Klasyfikacja formacji zębatych

W medycynie rodzaj nowotworów okrężnicy determinują cechy cytologiczne i architektoniczne. Istnieją 3 kategorie:

  • Tradycyjny gruczolak ząbkowany.
  • Polip lub gruczolak na podstawie siedzącej.
  • Hiperplastyczny polip.

Cechy choroby

Cechą ząbkowanego gruczolaka okrężnicy jest brak wyraźnych objawów w początkowych stadiach choroby. To komplikuje diagnozę, co prowadzi do rozwoju zaawansowanych form aż do onkologii..

Ząbkowany gruczolak postępuje szybko. Komórki, które uległy deformacji podczas rozwoju choroby, wpadają w głębokie warstwy tkanki. Aby tego uniknąć, należy systematycznie odwiedzać lekarza i wykonywać niezbędne badania. Musisz także uważnie monitorować zmiany w organizmie, aby zdiagnozować chorobę i skuteczne leczenie..

Ząbkowane objawy gruczolaka

Pomimo tego, że na początkowych etapach objawy mogą się nie pojawić, nie można zignorować zmian w samopoczuciu i ciele. Częściej stają się wyraźne, gdy formacja osiąga co najmniej 2 cm Objawy choroby obejmują:

  • Ciężkość w brzuchu. Dotyczy to podbrzusza. Przyczyną dyskomfortu jest niewydolność w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego.
  • Bolesne odczucia podczas wypróżnień. Ból pojawia się, gdy guz rośnie, odbyt jest zraniony i zwęża się.
  • Swędzący.
  • Śluz w kale. Składa się z zakrzepów krwi lub limfy.
  • Krew w stolcu. Z powodu stagnacji kał w organizmie powstaje w dużych ilościach. To komplikuje proces wypróżniania, błony śluzowe są uszkodzone. To jest przyczyna niewielkiego krwawienia.
  • Wrażenie ciała obcego. Kiedy formacja osiąga duży rozmiar, pojawia się stan zapalny, który wpływa na zakończenia nerwowe, co prowadzi do podobnych wrażeń.
  • Biegunka / biegunka. Zgodnie z praktyką medyczną przy gruczolaku zębatym problemy te występują naprzemiennie.

Diagnoza choroby

We wczesnych stadiach trudno jest zdiagnozować gruczolaka z powodu braku objawów. Często podczas badania lekarskiego wykrywa się obecność nowotworów w okrężnicy lub jelicie ślepym. Jeśli pojawi się co najmniej jeden objaw gruczolaka, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza i przejść dalsze niezbędne badania kliniczne. Rozpoznanie choroby jest możliwe przy użyciu następujących metod:

  • Badanie palpacyjne odbytnicy. Przeprowadzone jako pierwsze. Potrzebne do określenia wielkości i konsystencji guza. Za pomocą badania palpacyjnego wyklucza się również inne możliwe choroby żołądkowo-jelitowe.
  • Badanie krwi. Pacjent oddaje krew na obecność markerów nowotworowych.
  • Kolonoskopia. Bada się wnętrze okrężnicy.
  • Endoskopia. Bada się oddzielny odcinek okrężnicy.
  • Sigmoidoskopia. Metoda kliniczna, w której bada się odbyt i określa ewentualną obecność innych chorób.
  • Irygoskopia. Rentgen pomaga uwidocznić złośliwy polip i ustalić lokalizację.

Dodatkowo wykonywane są badania histologiczne. Po potwierdzeniu diagnozy przepisuje się odpowiednie leczenie.

Leczenie gruczolaka zębatego okrężnicy

Rodzaj leczenia wynika z rodzaju edukacji. Sposób terapii uzależniony jest od stanu zdrowia i cech fizjologicznych pacjenta. W łagodnym stopniu można zastosować kompleksową terapię. Gdy leki nie dają pozytywnego wyniku, wskazana jest operacja. W większości przypadków tradycyjne leczenie nie gwarantuje pozytywnego wyniku..

Interwencja chirurgiczna jest możliwa na 2 sposoby:

Elektrokoagulacja

Powszechny sposób zwalczania nowotworów złośliwych. Chirurg usuwa guz za pomocą ciepła. Metoda nie jest traumatyczna.

Całkowite wycięcie

Jest stosowany w przypadku rozpoznania złośliwości. Guz i sąsiednią okrężnicę są usuwane. Przy dużych rozmiarach nowotwór jest usuwany częściowo.

Interwencja chirurgiczna wykonywana jest przy użyciu endoskopu lub metody małoinwazyjnej.

Hospitalizacja zależy od rodzaju leczenia i trwa do 8 tygodni.

Niezależnie od wyboru metody leczenia, pacjent przed zabiegiem poddawany jest specjalnemu zabiegowi oczyszczania jelit. W tym celu stosuje się środki przeczyszczające lub lewatywy..

Powikłania w obecności ząbkowanego gruczolaka

Powikłanie choroby jest możliwe w 2 przypadkach:

  1. Z błędną diagnozą.
  2. Jeśli technologia nie jest przestrzegana podczas operacji.

W pierwszym przypadku pogorszenie stanu pacjenta następuje z powodu źle dobranej strategii leczenia. W drugim przypadku zwiększa się ryzyko krwawienia. Rozwój krwawienia wewnętrznego jest możliwy nawet wtedy, gdy chirurg pomyślnie przeprowadził operację. Niebezpieczeństwo tego utrzymuje się przez pierwsze 10 dni..

Aby zapobiec ewentualnym powikłaniom, po usunięciu nowotworów należy przez cały okres rehabilitacji odwiedzać lekarza. Lepiej jest, jeśli systematyczne badanie nastąpi w ciągu pierwszych 2 lat po operacji.

Rokowanie leczenia

Dzięki rozpoznaniu i odpowiednio dobranej terapii rokowanie w wyleczeniu gruczolaka jest korzystne. Zależy to od wyniku operacji i ścisłej realizacji zaleceń lekarza prowadzącego.

Zapobieganie chorobie

Zapobieganie gruczolakowi jest znacznie łatwiejsze niż jego leczenie. Środki zapobiegające chorobie ograniczają się do realizacji ogólnych zaleceń, ponieważ dokładna przyczyna wystąpienia nie jest znana. To zawiera:

  • Odrzucenie złych nawyków.
  • Prawidłowe i zbilansowane odżywianie.
  • Stosowanie sprzętu ochronnego podczas pracy z substancjami toksycznymi.
  • Prowadzenie aktywnego trybu życia.
  • Leczenie chorób przewodu pokarmowego.
  • Unikanie przejadania się i podjadania w biegu.
  • Zgodność z dietą, jeśli była diagnoza i leczenie gruczolaka.
  • Systematyczne badania lekarskie i profilaktyczne badania kliniczne.

Gruczolak to guz o łagodnym charakterze, który może nabrać złośliwości pod wpływem różnych czynników.

Nowotwory okrężnicy

Guzy okrężnicy są łagodne lub złośliwe. Gruczolak rurkowy okrężnicy i rakowiak wyrostka robaczkowego (wyrostek robaczkowy) to łagodne nowotwory. Gruczolakorak okrężnicy jest złośliwym nowotworem, który rozwija się z komórek nabłonka gruczołowego. Jest to jeden z histologicznych typów raka okrężnicy..

W szpitalu Jusupow obecność nowotworów okrężnicy określa się za pomocą nowoczesnych metod diagnostycznych. Histolodzy weryfikują rodzaj guza, badając próbki tkanek pobrane podczas biopsji pod mikroskopem. W przypadku gruczolaka rurkowatego okrężnicy przeprowadza się opis mikropreparacji.

W zależności od lokalizacji i typu histologicznego guza, stanu pacjenta oraz obecności chorób współistniejących, onkolodzy opracowują indywidualny plan leczenia pacjenta. Ciężkie przypadki raka okrężnicy są omawiane na posiedzeniu rady ekspertów. W jej pracach biorą udział kandydaci i doktorzy nauk medycznych, lekarze najwyższej kategorii. Czołowi moskiewscy onkolodzy podejmują wspólną decyzję dotyczącą taktyki postępowania z pacjentem.

Gruczolakorak może rozwinąć się z gruczolaka cewkowo-kosmkowego okrężnicy z dysplazją. Sekwencję „gruczolak - rak” potwierdzają liczne badania naukowców. Ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych odbytnicy i okrężnicy u osób z polipami gruczolakowatymi jest 3-5 razy większe niż w populacji ogólnej. Ze względu na wysokie ryzyko złośliwej transformacji gruczolaka kanalikowego jelita grubego z dysplazją, onkolodzy szpitala w Jusupowie przeprowadzają wczesną diagnostykę i podejmują działania zapobiegawcze w celu zmniejszenia częstości występowania gruczolakoraka okrężnicy..

Histologiczne typy gruczolaków jelita grubego

Istnieją 3 typy histologiczne gruczolaków okrężnicy:

  • Rurowy;
  • Tubular kosmita;
  • Villous.

Kryterium separacji jest stosunek struktur kosmicznych i rurowych. Gruczolak rurkowy okrężnicy - co to jest? Mikroskopowo gruczolak rurkowy jest reprezentowany przez proliferujący nabłonek gruczolakowaty. Guz składa się z rozgałęzionych i znacznie skręconych kanalików gruczołowych, dłuższych niż w prawidłowej błonie śluzowej jelita. W gruczolaku rurkowym nie występuje więcej niż 25% tkanki kosmków. Gruczolak kanalikowy okrężnicy ma podłoże śluzowe. Jest reprezentowany przez tkankę łączną, komórki mięśni gładkich i naczynia krwionośne. gruczolaki rurkowe mają szypułkę i gładką zrazikową powierzchnię. Rzadziej znajdują się na szerokiej podstawie. Pełzające gruczolaki rurkowe, które wystają nieco ponad powierzchnię błony śluzowej, są bardzo rzadkie.

W gruczolakach cewkowo-kosmkowych zwiększa się liczba kosmków, co można określić zarówno na powierzchni polipa, jak i wewnątrz dużych gruczołów. Gruczoły wydłużają się, nabierają nieregularnego kształtu i ściśle przylegają do siebie. Stopień dysplazji nabłonka wzrasta. W gruczolaku cewkowo-kosmkowym odsetek tkanki kosmków waha się od 25 do 75%. Guz składa się z wyraźnych zrazików, ma małe obszary z kosmkami lub bardzo małymi zrazikami.

Gruczolak kosmiczny składa się z cienkich, przypominających palce wyrostków tkanki łącznej blaszki właściwej, które są pokryte nabłonkiem. W gruczolakach kosmkowych można znaleźć niewielką liczbę gruczołów i 75% składnika kosmkowego. Makroskopowo gruczolaki kosmkowe mają szeroką podstawę i „owłosioną” powierzchnię. Istnieje szczególny histologiczny typ gruczolaka okrężnicy - gruczolak ząbkowany. Guz ma podobną budowę do hiperplastycznego polipa, ale może być złośliwy.

Nabłonek gruczolakowaty należy do kategorii nowotworów. Z tego powodu każdy gruczolak ma objawy dysplazji o różnym nasileniu. Histolodzy rozróżniają 3 stopnie dysplazji gruczolaka cewkowego okrężnicy:

  • 1 stopień - słaby;
  • 2 stopnie - umiarkowane;
  • 3 stopnie - ciężkie.

Gruczolak cewkowy jelita grubego niskiego stopnia z dysplazją jest guzem słabo zróżnicowanym. Może przekształcić się w gruczolakoraka.

Klasyfikacja

Histolodzy wyróżniają następujące typy nowotworów złośliwych jelita grubego:

  • Wysoce zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy;
  • Umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy g2;
  • Gruczolak słabo zróżnicowany.

Rak gruczołowy może być zwykle reprezentowany przez następujące typy raka okrężnicy: cewkowy, śluzowy, pierścieniowaty, płaskonabłonkowy. Gruczolakoraki rurkowe składają się ze struktur kanalikowych. Guzy tego typu występują u ponad 50% chorych na raka gruczołowego. Mają smarowane kontury i małe wymiary.

Gruczolakorak śluzowy składa się ze składników śluzowych i struktur nabłonkowych, nie ma wytyczonych granic. Przerzuty zachodzą drogą limfogenną. Wysokie ryzyko nawrotu z powodu niewrażliwości na radioterapię.

Gruczolakoraki pierścieniowe sygnetowe charakteryzują się bardzo agresywnym przebiegiem klinicznym. Większość pacjentów z tego typu guzami, którzy najpierw szukają pomocy medycznej w szpitalu Jusupow, ma już przerzuty do węzłów chłonnych i wątroby. Rak występuje najczęściej u młodych pacjentów.

W kanale odbytu tworzą się gruczolakoraki płaskonabłonkowe. Guz składa się z płaskonabłonkowych komórek nabłonka. Przebieg kliniczny gruczolakoraków płaskonabłonkowych charakteryzuje się wysokim stopniem złośliwości. Często powracają, atakując tkanki pochwy, moczowodów, pęcherza i gruczołu krokowego. Próg pięcioletniego przeżycia dla gruczolakoraka płaskonabłonkowego nie przekracza 30%.

Powody edukacji

Rozwój gruczolaka cewkowego okrężnicy ułatwiają czynniki odżywcze: wysoka zawartość tłuszczu i niska zawartość błonnika pokarmowego. Zmiany w diecie mają wpływ na prawdopodobieństwo wystąpienia gruczolaka i gruczolakoraka. Rafinowane tłuszcze mogą prowadzić do upośledzonej proliferacji komórek nabłonka. Składniki odżywcze zawarte w owocach, warzywach i innych produktach spożywczych mogą regulować karcynogenezę okrężnicy, wpływać na progresję gruczolaka do raka.

Indywidualne ryzyko wystąpienia gruczolaka okrężnicy wzrasta u osób z pierwszym stopniem pokrewieństwa z chorymi na raka jelita grubego. Prawdopodobieństwo rozwoju raka jelita grubego wzrasta, jeśli dana osoba ma krewnych pierwszej linii, którzy mają raka okrężnicy przed 50 rokiem życia. Ryzyko jest szczególnie duże, jeśli ci krewni są braćmi lub siostrami. Czynniki środowiskowe mogą oddziaływać z czynnikami genetycznymi organizmu, prowadząc do wystąpienia lub progresji „gruczolaka-raka”.

Wzrost wielkości polipa, liczba kosmków i ciężka dysplazja zwiększają ryzyko złośliwego gruczolaka okrężnicy. Według danych statystycznych 4,8% cewkowatych, 22,5% rurkowatych kosmków i 40,7% kosmicznych gruczolaków ulega konwersji do gruczolakoraka. Ryzyko przekształcenia się łagodnych nowotworów w nowotwory złośliwe wzrasta wraz ze stopniem dysplazji. 5,7% gruczolaków z łagodną dysplazją, 18% z umiarkowaną dysplazją i 34,5% z ciężką dysplazją przekształca się w gruczolakoraka okrężnicy.

Gruczolaki kosmkowate, cewkowo-kosmkowe i gruczolaki większe niż 1 cm zwiększają ryzyko późniejszego gruczolakoraka okrężnicy. Ryzyko to jest większe u pacjentów z wieloma polipami..

Objawy i diagnoza

Większość gruczolaków okrężnicy nie objawia się klinicznie. Są odkrywane przypadkowo podczas badań przesiewowych lub egzaminów na skargi, które nie są z nimi związane. Czasami gruczolaki powodują znaczne krwawienie lub prowadzą do przewlekłej anemii z powodu przedłużającej się utajonej utraty krwi. Dużym gruczolakom odbytnicy może towarzyszyć parcie, wydzielanie śluzu. Produkcja śluzu w dużych ilościach powoduje zaburzenia równowagi elektrolitowej. Gruczolaki dystalne odbytnicy mogą wypadać przez odbyt.

Lekarze w szpitalu Jusupow rozpoznają gruczolaki okrężnicy za pomocą sigmoidoskopii i kolonoskopii. Gruczolak jelita grubego często wygląda jak polip umieszczony na szerokiej podstawie lub połączony nogą ze ścianą jelita. Jego długość nogi zależy od tempa wzrostu lokalizacji polipa. Szybko rosnące gruczolaki mają szeroką podstawę. Wolno rosnące znajdują się na szypułce, która powstaje w wyniku perystaltyki i trakcji polipa falą perystaltyczną.

Niektóre gruczolaki okrężnicy mają płaski lub płaski wygląd. Nie wznoszą się ponad powierzchnię błony śluzowej. Można je wizualnie zidentyfikować po zmianie koloru, strukturze błony śluzowej, braku sieci naczyń włosowatych. W szpitalu Jusupow stosuje się prostą i skuteczną metodę ich identyfikacji - chromoskopię z indygo karminem.

Taktyki zarządzania pacjentami

Kiedy podczas sigmoidoskopii proktolodzy szpitala w Jusupowie znajdą mały polip, którego rozmiar nie przekracza 1 cm, wykonuje się biopsję. Jeśli gruczolak jest zweryfikowany morfologicznie, wykonuje się kolonoskopię w celu wykrycia możliwych zmian synchronicznych w proksymalnej części okrężnicy. W takim przypadku dystalny gruczolak zidentyfikowany wcześniej jest usuwany. Kolonoskopię wykonuje się nawet wtedy, gdy podczas sigmoidoskopii zostanie wykryty gruczolak cewkowy jelita grubego o niewielkich rozmiarach.

Jeśli podczas sigmoidoskopii lekarz wykryje polip o wielkości 1 cm lub więcej, nie ma potrzeby wykonywania biopsji. Nowotwór usuwa się podczas kolonoskopii, która jest wykonywana w celu sprawdzenia zmian synchronicznych w górnej części okrężnicy. W przypadku wykrycia polipa nienowotworowego (hiperplastycznego, zapalnego) nie ma potrzeby monitorowania kontrolnego.

Po całkowitej kolonoskopii i usunięciu wszystkich polipów kolejną kolonoskopię wykonuje się po 3 latach. Przy niepełnym usunięciu polipa, usunięciu dużych gruczolaków na szerokiej podstawie, wielu polipach, kolejna kolonoskopia jest wykonywana we wcześniejszym terminie. Jeżeli w trakcie kontrolnej kolonoskopii nie wykryje się nowych gruczolaków, odstęp między obserwacjami wydłuża się do pięciu lat.

W przypadku obecności dużych polipów na szerokiej podstawie, których usunięcie endoskopowe wiąże się z dużym ryzykiem powikłań, zabieg chirurgiczny wykonuje się z dostępu laparotomicznego. Po całkowitym endoskopowym usunięciu polipów gruczolakowatych z ciężką dysplazją nie ma potrzeby dodatkowego badania ani leczenia pacjentów. Kolejna kolonoskopia jest wykonywana przez trzy lata. W przypadku braku nowych gruczolaków odstęp między obserwacjami wydłuża się do 5 lat.

Po endoskopowym usunięciu polipa gruczolakowatego z objawami złośliwego guza dalsze taktyki ustala się na podstawie kryteriów prognostycznych. Jeśli endoskopista jest przekonany, że polip został całkowicie usunięty, w badaniu morfologicznym stwierdzono gruczolakoraka silnie zróżnicowanego lub średnio zróżnicowanego, nie doszło do inwazji na naczynia krwionośne i limfatyczne, a na marginesie resekcji nie stwierdzono komórek złośliwych, polipektomię endoskopową uważa się za radykalną. W przypadku braku pewności co do całkowitego usunięcia gruczolaka, w badaniu morfologicznym stwierdzono słabo zróżnicowany gruczolakorak, dochodzi do nacieku naczyń chłonnych lub krwionośnych, na brzegach resekcji stwierdza się komórki nowotworowe, chory poddawany jest zabiegowi chirurgicznemu ze względu na duże ryzyko resztkowego gruczolakoraka i przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych.

W przypadku objawów dolegliwości jelitowych, które mogą być spowodowane gruczolakiem cewkowym lub rurkowatym kosmówki jelita grubego, gruczolakorakiem bardzo zróżnicowanym lub słabo zróżnicowanym, rakowiakiem wyrostka robaczkowego, prosimy o kontakt z onkologiem poradni. Zostaniesz umówiony na wizytę u lekarza w szpitalu Jusupow. Otrzymasz porady od czołowych proktologów, onkologów w dogodnym dla Ciebie terminie. Terminowe leczenie gruczolaka okrężnicy zapobiega rozwojowi gruczolakoraka.

Gruczolak rurkowy - rodzaje, przyczyny, objawy i usuwanie

Nowotwory jelit mogą nie objawiać się przez długi czas. Z tego powodu są odkrywane po znacznym zwiększeniu rozmiaru. Jest to możliwe w przypadku gruczolaka rurkowego. Jest to łagodny nowotwór, który występuje u 5% pacjentów z podobnym guzem. Gruczolak jest niebezpieczny, ponieważ może stać się złośliwy.

Co to jest gruczolak rurkowy

Wiele narządów wewnętrznych człowieka składa się z nabłonka gruczołowego. Z tej tkanki może powstać gruczolak - łagodny nowotwór o rozmiarach od małego polipa do dużego płaskiego guza. W jelicie często występuje typ rurkowy. Edukacja ma gładką powierzchnię, wyraźne granice, szeroką podstawę i czerwony odcień.

Guz może wpływać na różne części jelita:

Na ostatnią część jelita częściej niż inne wpływa gruczolak. Mechanizm rozwoju oparty jest na hiperplazji - nadmiernym wzroście komórek błony śluzowej jelita. Proces ten rozpoczyna się pod wpływem procesów zapalnych w tym narządzie, które z czasem powodują atrofię tkanek..

Dlaczego gruczolak rurkowy okrężnicy jest niebezpieczny?

Głównym ryzykiem, jakie niesie taki nowotwór, jest prawdopodobieństwo zwyrodnienia w raka jelita grubego. Wszystko zależy od wielkości gruczolaka. Jeśli jego średnica nie przekracza 1 cm, ryzyko zachorowania na raka jest niskie. Duże nowotwory w 40% przypadków mają ogniska złośliwe.

Przyczyny powstawania gruczolaka

Dokładna etiologia rozwoju takiego guza w jelicie nie została jeszcze wyjaśniona. Lekarze podają jedynie listę czynników ryzyka, które mogą wywołać początek aktywnego podziału komórek.

Inne czynniki ryzyka dla guzów typu rurkowego:

  • zapalenie żołądka, wrzody i inne patologie przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • praca z toksynami lub w zapylonym środowisku;
  • zła sytuacja środowiskowa;
  • brak aktywności fizycznej;
  • narażenie na promieniowanie;
  • stresujące sytuacje;
  • podeszły wiek;
  • niewłaściwa dieta, obfitość tłuszczów zwierzęcych;
  • dziedziczność;
  • nadwaga;
  • przekrwienie w małej miednicy;
  • przeniesiona cholecystektomia;
  • cukrzyca typu 2;
  • miażdżyca, wysoki poziom cholesterolu.

Klasyfikacja gruczolaków polipowatych

W zależności od liczby nowotwory mogą być pojedyncze lub wielokrotne. Zgodnie z główną klasyfikacją gruczolak dzieli się na typy, biorąc pod uwagę wielkość, wygląd i ryzyko zwyrodnienia złośliwego guza. W procesie diagnozy ważne jest ustalenie rodzaju polipa, ponieważ wpływa to na taktykę leczenia: czy będzie to lekarstwo, czy zabieg chirurgiczny. Ponadto po określeniu rodzaju guza często można uniknąć jego zwyrodnienia w raka..

Łagodny gruczolak rurkowy

Ten typ polipa składa się z komórek w postaci rozgałęzionych lub wydłużonych kanalików otoczonych tkanką łączną. Częściej reprezentują go małe nowotwory, które składają się z małych, zaokrąglonych gruczołów. Chociaż guz jest łagodny, w większości przypadków przekształca się w polipa kosmków, który ma wysokie ryzyko raka.

Tubular-kosmiczny

Ten guz jest również nazywany brodawkowatym. Łączy w sobie cechy 2 typów gruczolaków: rurkowatych i kosmków. Badanie histologiczne ujawnia komórki kanalików i obszary zwłóknienia. Średnica nowotworu może przekraczać 30 mm.

Gruczolak Villousa okrężnicy

Jest to najniebezpieczniejszy rodzaj guza tego typu, ponieważ w 40% przypadków staje się złośliwy, dlatego uważa się go za stan przedrakowy. Średnica gruczolaka sięga 100 mm, jego struktura jest miękka, a powierzchnia aksamitna. Sam guz powstaje z kosmków wyściełających wyściółkę okrężnicy. Zewnętrznie nowotwór jest podobny do wodorostów.

Gruczolak odbytnicy z dysplazją

W tym obszarze jelita rozwija się gruczolak rurkowaty, cylindryczno-kosmiczny lub kosmówkowy. Może mieć różne stopnie dysplazji. Jest to odwracalny proces patologiczny, który może prowadzić do złośliwości (złośliwości).

W przypadku polipa rurkowego nie ma takiego procesu, ale w przypadku polipa kosmicznego charakterystyczne są przegrupowania komórkowe. Biorąc je pod uwagę, wyróżniono następującą klasyfikację:

  1. Gruczolak rurkowy z dysplazją nabłonkową stopnia 1, która odzwierciedla względnie prawidłowy podział komórek. Zmiany w tkankach nie są wyraźne.
  2. Gruczolak z umiarkowaną dysplazją. Nietypowe komórki stają się coraz bardziej, są hiperchromiczne. Proces patologiczny jest odwracalny, granice między warstwami tkanek nie są jeszcze tak rozróżnialne.
  3. Z hiperplazją stopnia 3. Jest to stan przedrakowy z minimalnym prawdopodobieństwem odwrotnego rozwoju procesu patologicznego. Na etapie terminalnym pacjent wymaga stałego nadzoru onkologa.

Etapy rozwoju patologii

Tworzenie się gruczolaka rozpoczyna się od nieszkodliwej formacji polipowatej. Jego wzrost do znacznych rozmiarów może zająć 3-4 lata, po czym może nastąpić przemiana komórek w komórki rakowe. W sumie wyróżnia się 3 etapy rozwoju gruczolaka:

  1. Pierwszy. Ze względu na klapowaną powierzchnię polipowatość jest podobna pod względem wyglądu i wielkości do jagody maliny. Nie ma dysfunkcji jelit, ponieważ średnica guza jest niewielka.
  2. Druga. Guz rośnie do średnicy 10 mm lub więcej. Na tym etapie u pacjenta pojawiają się nieprzyjemne objawy w postaci problemów z przewodem pokarmowym..
  3. Trzeci. Średnica guza przekracza 30 mm, guz zaczyna się degenerować w nowotworowy. Może to dotyczyć innych narządów: mózgu, płuc, wątroby. W ciężkich przypadkach rozwija się zapalenie otrzewnej.

Objawy gruczolaka rurkowego

Podobnie jak wiele chorób nowotworowych, ten typ gruczolaka we wczesnym stadium przebiega prawie niezauważalnie. Pacjenci z niskim stopniem dysplazji tkanek nie odczuwają żadnego dyskomfortu. Objawy pojawiają się, gdy nowotwór rozrasta się i zaburza trawienie.

Przy średnicy 10 mm może już wystąpić krwawienie, które nie jest związane z czopkami hemoroidalnymi. W stolcu pojawiają się jasne, szkarłatne smugi krwi, co ostatecznie prowadzi do anemii. Ze względu na wzrost guza występują problemy z wypróżnianiem. Dalsze próby powodują jeszcze większy wzrost polipa, więc stan tylko się pogarsza. Inne charakterystyczne objawy gruczolaka rurkowego:

  • przewlekłe wzdęcia;
  • dyskomfort i swędzenie w okolicy odbytu;
  • uczucie obcego ciała w jelicie;
  • pojawienie się śluzu w kale;
  • ból podczas wypróżnień;
  • niestabilność stolca, naprzemienne zaparcia i biegunka;
  • niedrożność jelit.

Diagnostyka

Gruczolak rurkowy esicy i innych części jelita wymaga kompleksowego badania. Pierwszym etapem diagnozy po zbadaniu wywiadu jest badanie dotykowe. Podczas badania lekarz może wyjaśnić wstępną diagnozę, określić konsystencję i wielkość nowotworu. Aby potwierdzić swoje przypuszczenia, specjalista przepisuje następujące badania:

  • Sigmoidoskopia. Konieczna jest ocena stanu jelit dolnych. Do odbytu pacjenta wprowadza się specjalne urządzenie wyposażone w kamerę. W trakcie badania specjalista pobiera fragment nabłonka do biopsji.
  • Kolonoskopia. Wykonuje się go w taki sam sposób, jak sigmoidoskopię, ale pomaga zbadać stan głębszych części jelita. Pod koniec kolonoskopii pobierany jest również materiał biopsyjny.
  • Irygoskopia. To jest metoda badania rentgenowskiego. Do odbytnicy pacjenta wstrzykuje się zawiesinę baru, która działa jako środek kontrastowy. Kiedy roztwór wypełnia całe jelito, wykonuje się kilka zdjęć..

Jeśli pacjent ma przeciwwskazania do badań endoskopowych (irygoskopia lub sigmoidoskopia), przepisuje mu się rezonans magnetyczny i USG. Pomagają w wizualizacji guza, określeniu jego lokalizacji i wielkości. Ponadto pacjentowi przepisuje się kilka dodatkowych procedur:

  • badanie krwi;
  • badanie kału;
  • badanie krwi na markery nowotworowe.

Czy gruczolak rurkowy jest uleczalny?

Jeśli pacjent ma 1 stopień neoplazji, lekarze wybierają taktykę obserwacyjną. Specjaliści monitorują dynamikę rozwoju patologii. Jednocześnie prowadzona jest terapia, która zapobiega dalszemu wzrostowi polipów. Rokowanie leczenia zależy od etapu, na którym wykryto guz. Im wcześniej została zdiagnozowana, tym większy procent całkowitego wyzdrowienia..

Na wynik ma wpływ rodzaj gruczolaka. Cewkowata kosmówka częściej odradza się w postaci raka, dlatego ma mniej korzystne rokowanie w terapii. Leczenie chirurgiczne to jedyny możliwy sposób na pozbycie się gruczolaka. W celu poprawy stanu pacjenta stosuje się leki. W schemacie leczenia zawarte są następujące leki:

  • Witaminy A, C, E4 i kwas foliowy.
  • Probiotyki: Linex, Bifiform, Normobact.
  • Preparaty wapniowe: Calcium D3 Nycomed, SupraVit.

Usunięcie nowotworu

W przypadku gruczolaka typu rurkowatego wskazane jest wycięcie nowotworu, czasem razem z częścią jelita. Operacja wykonywana jest po badaniu histologicznym, które potwierdza lub zaprzecza obecności komórek nowotworowych.

Przy 2 stopniach dysplazji możliwa jest minimalnie inwazyjna interwencja - elektrokoagulacja, czyli kauteryzacja patologicznych tkanek. Duże polipy są wycinane w częściach. Możliwe sposoby usunięcia nowotworu:

  • Laparoskopia. Jest to usunięcie guza przez małe nakłucia w przedniej ścianie jamy brzusznej.
  • Wycięcie przezodbytnicze. Pokazane tylko dla gruczolaków odbytnicy zlokalizowanych w pobliżu odbytu.
  • Laparotomia. Jest to otwarta operacja, w której guz usuwa się przez nacięcie w ścianie brzucha.
  • Całkowita resekcja gruczolaka. Jest wskazany, jeśli podejrzewa się raka lub jeśli polip jest wyraźnie złośliwy. Częściej całkowite wycięcie wykonuje się w przypadku stwierdzenia gruczolaka z dysplazją 3. stopnia.

Metody medycyny alternatywnej dla gruczolaka rurkowego

Przed użyciem środków ludowych należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli są przeciwwskazania lub niewłaściwe podejście, stan może się tylko pogorszyć. Jeśli lekarz na to pozwoli, możesz użyć jednego z następujących przepisów ludowych:

  • Wymieszaj 200 g pietruszki i 100 g ostropestu plamistego. Zalej 3 litry wrzącej wody, pozostaw na 1 tydzień w ciemnym miejscu. Odcedź i przelej do butelek. Pij 50 g 3 ruble / dzień. Powtarzaj procedurę w trakcie formalnego leczenia.
  • Weź kilka grzybów veselka, wlej wódkę w proporcji 0,4 litra na 1 szt. Nie można używać alkoholu, ponieważ zabija pożyteczne mikroorganizmy. Nalegaj na lekarstwo przez 30 dni. Pij 1 łyżkę codziennie rano. l. napar. Kontynuuj leczenie przez cały okres formalnej terapii.

Leczenie raka esicy za pomocą środków ludowej

Jeśli łagodny nowotwór przekształcił się w raka, konieczne jest radykalne usunięcie chorej części jelita w połączeniu z radioterapią i chemioterapią. Jeśli to konieczne, pacjent otrzymuje sztuczny odbyt - kolostomię. Tradycyjne metody mogą być stosowane tylko jako uzupełnienie oficjalnej terapii w celu zwiększenia odporności i tylko za zgodą lekarza.

Zapobieganie nowotworom

Aby wykluczyć rozwój chorób jelit, ważne jest prawidłowe odżywianie. Dieta powinna zawierać sfermentowane produkty mleczne, świeże owoce i warzywa. Pikantne i tłuste potrawy są całkowicie wykluczone, ponieważ podrażniają błonę śluzową przewodu pokarmowego. Aby zapobiec gruczolakowi jelit, musisz przestrzegać kilku dodatkowych zasad:

  • regularnie odwiedzać lekarza;
  • prowadzić aktywny tryb życia;
  • odmówić złych nawyków;
  • odmówić przyjmowania środków przeciwbólowych;
  • utrzymuj normalną wagę;
  • wykluczyć hipotermię.

Wideo

Znalazłem błąd w tekście?
Wybierz, naciśnij Ctrl + Enter, a my wszystko naprawimy!

Co to jest gruczolak rurkowaty i kosmówki okrężnicy

Gruczolak okrężnicy (polip gruczolakowaty) to niezłośliwy guz (neoplazja), który rozwija się wraz ze wzrostem (przerostem) nabłonka gruczołowego w postaci mięsistych węzłów wystających ponad powierzchnię błony śluzowej jelita grubego lub brodawkowatych pełzających narośli. Uważany za patologię przedrakową, ponieważ często przeradza się w raka jelita grubego.

Polipy jelitowe rozpoznaje się zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn (16-40% populacji), u prawie połowy pacjentów po 50 roku życia.

Powody

Przyczyny, które prowadzą do pojawienia się i wzrostu gruczolaka okrężnicy, są badane, ale nie do końca ustalone. Proktolodzy twierdzą, że mechanizm powstawania choroby opiera się na wielu czynnikach przyczynowych:

  • choroba uchyłkowa, w której w warstwie mięśniowej ściany jelita tworzą się wypukłości;
  • długotrwałe procesy zapalne (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie uchyłka - zapalenie uchyłka);
  • czynnik dziedziczny;
  • długotrwałe zaparcia;
  • cechy dietetyczne, które prowadzą do dysbiozy flory jelitowej (przy spożywaniu dużych ilości pokarmu zwierzęcego, tłuszczów, rafinowanej żywności, wędlin, konserw);

Zawartość jelit o dużej zawartości tłuszczu, substancji rakotwórczych kwasów żółciowych, fenoli, dłużej oddziałuje na ściany jelit, zwiększając prawdopodobieństwo rozwoju nowotworów. Prawdopodobieństwo rozwoju patologii wzrasta wraz z wiekiem..

Klasyfikacja

Istnieje kilka rodzajów łagodnych guzów gruczolakowatych nabłonka jelita grubego, klasyfikowanych według cech morfologicznych (struktury):

  1. Gruczolak rurkowaty lub rurkowaty okrężnicy jest najczęstszym wyrostkiem polipowatym jelita grubego, składającym się z wąskich kanalików rurkowych. W porównaniu z innymi typami nowotworów ten typ jest najmniej podatny na zmiany nowotworowe. Ale im większy gruczolak rurkowy okrężnicy, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworu z powodu tworzenia większej liczby ognisk kosmków i ekspansji podstawy nowotworu.
  2. Gruczolak Villousa okrężnicy. Ta anomalia, zwana również kosmkowatym gruczolakiem brodawkowatym, charakteryzuje się maksymalnym prawdopodobieństwem zmiany zwyrodnieniowej na raka (60 - 89%). Wygląda jak węzeł nowotworowy o szerokiej podstawie lub rozwija się jako pełzająca forma pokrywająca powierzchnię ściany jelita. Zwykle ten typ gruczolaka ma szeroką podstawę i na zewnątrz przypomina kosmkowo-aksamitne brodawkowate narośle typu kwiatostanów kalafiora, penetrowane przez naczynia krwionośne. Wielkość takiego guza polipowatego waha się od 15 do 50 mm, w niektórych przypadkach rośnie do 8-10 cm Powiększony gruczolak brodawkowaty obficie wydziela śluzową wydzielinę, czasami nawet do 3 litrów dziennie.
  3. Gruczolak cewkowo-kosmiczny okrężnicy (rurkowato-kosmkowaty). Odnosi się do gruczolaków brodawkowatych typu mieszanego, ponieważ zawiera elementy guzów kanalikowych i kosmkowych. Gruczolak kanalikowo-kosmkowy ma wysokie ryzyko transformacji nowotworowej, a prawdopodobieństwo powstania raka z tego typu narośli sięga 35-40 procent lub więcej.
  4. Ząbkowany gruczolak okrężnicy (piłokształtny, ząbkowany). Ten guz brodawkowaty jest rzadko rozpoznawany (0,6 - 1,8%); jego budowa przypomina gruczolaka kosmkowatego, ale różni się obecnością ząbkowanych wgłębień rurkowych (krypt). Najczęściej rozwija się „osiadły” typ formacji o szerokiej podstawie. Ząbkowane zmiany okrężnicy są również prekursorami raka jelita grubego, zwyrodnieniowego w 30% przypadków.

W zależności od liczby węzłów nowotworowych wyróżnia się: pojedynczy nowotwór (węzeł izolowany) oraz liczne gruczolaki (gruczolakowatość) jelita.

Dziedziczna gruczolakowatość kanalikowa i kosmówkowa jelita charakteryzuje się wczesnym (w dzieciństwie) rozwojem i tworzeniem setek i tysięcy polipów jelita cienkiego. Choroba może postępować z wiotkimi, wymazanymi objawami (krew w stolcu, niedokrwistość, niestabilne stolce), aż do degeneracji w postępującego raka okrężnicy.

Objawy

Jeśli gruczolak jest pojedynczy, a jego wielkość nie przekracza 3 - 10 mm średnicy, choroba przebiega bez niedogodności dla pacjenta. Ciężkie objawy pojawiają się w przypadku wielu gruczolaków okrężnicy lub dużego proliferującego (rosnącego) guza.

Główne oznaki rozwoju kosmków i gruczolaka rurkowego okrężnicy:

  • napięcie w jamie brzusznej, ból, swędzenie, drętwienie odbytu, uczucie ciężkości w odbytnicy, niestabilne stolce;
  • uczucie niepełnego opróżnienia, zaparcia;
  • ból i krwawienie z owrzodzeniem gruczolaka;
  • niedokrwistość, zmiana zawartości białka we krwi, naruszenie równowagi wodno-elektrolitowej (typowe dla dużych gruczolaków kosmków).

Wraz z postępem patologii istnieją:

  • obfite lepkie wydzielanie śluzu, podobne do białka jaja, częste opróżnianie jelit śluzem (manifestacja kosmkowatych gruczolaków);
  • poważne osłabienie, nagła utrata masy ciała;
  • powiększona wątroba;
  • oznaki obrzęku jamy brzusznej (wodobrzusze), pęknięcie ściany jelita;
  • całkowita lub częściowa niedrożność jelit różnego typu.

Przy długotrwałej obecnej chorobie 20-45% łagodnych wyrostków jest przekształconych złośliwie (złośliwie), czemu towarzyszy krwawienie i ból.

Ryzyka i zagrożenia

Maksymalnym zagrożeniem jest złośliwa transformacja gruczolaków okrężnicy, które ulegają degeneracji w gruczolakoraka.

Następujące czynniki wpływają na prawdopodobieństwo zwyrodnienia nowotworowego:

  1. Struktura guza. Gruczolak więzadłowy jest mniej niebezpieczny niż formacja „siedząca” na szerokiej podstawie.
  2. Wielkość guza. Im większy wzrost gruczolakowaty, tym większa skłonność do złośliwości. Przy wielkości polipa 5-10 mm ryzyko zwyrodnienia jest ograniczone do 1-5%, przy rozmiarze 11-20 mm prawdopodobieństwo zachorowania na raka okrężnicy wzrasta do 22-45%, większe guzy są złośliwe w 70% przypadków.
  3. Stopień kosmiczności. Najbardziej niebezpieczny jest gruczolak kosmówkowy, ząbkowany i cewkowo-kosmkowy okrężnicy..
    Wskaźnik złośliwości gruczolaka kanalikowego wynosi 5 - 6%, guz tubulo-kosmosa ulega złośliwej transformacji u 23 - 30 pacjentów na 100, a stopień złośliwości formacji kosmków sięga 57 - 90%.
  4. Stopień dysplazji (nieprawidłowe zmiany w komórkach tkankowych). Im więcej segmentów z nieprawidłowymi komórkami, tym większe ryzyko ich dalszej progresji w raka.
  5. Liczba nieprawidłowych narośli. Szczególnie groźna jest gruczolakowatość pochodzenia dziedzicznego - procesy złośliwe rozwijają się u 80 - 98 pacjentów na 100.

Chociaż elementy rakowe nie są często wykrywane w guzach mniejszych niż 20 mm, lekarze nalegają na usunięcie wszystkich wykrytych łagodnych struktur, aby zminimalizować prawdopodobieństwo zachorowania na raka.

Diagnostyka

Problemami gruczolaka zajmuje się proktolog i gastroenterolog. Przed metodami instrumentalnymi lekarz musi przepisać pacjentowi badanie krwi w kale, ogólną i kliniczną analizę krwi, moczu.

Metody diagnostyki sprzętu:

  1. Sigmoidoskopia to metoda, w której jelita bada się za pomocą endoskopu (giętkiej rurki z optyką) na 20 - 30 cm, lekarz odciąga niewielki kawałek tkanki (biopsja) do histologii i cytologii, aby mieć wyobrażenie o obrazie morfologicznym (budowa gruczolaka okrężnicy) i wykluczyć zmiany nowotworowe.
  2. Irrigoscopy - badanie rentgenowskie jelita ze środkiem kontrastowym (zawiesina baru). Metoda pomaga wykryć guzy jelita grubego o różnej wielkości, ale nie jest skuteczna w lokalizacji gruczolaka w jelicie ślepym.
  3. Kolonoskopia to badanie endoskopowe służące do wczesnego wykrywania ognisk nowotworowych w jelicie. Umożliwia wykrycie nowotworów do 5 mm, które nie są wykrywane metodami rentgenowskimi, sprawdzenie krzywizn jelita grubego na całej długości, w tym w górnej części niedostępnej do sigmoidoskopii, natychmiastowe usunięcie stwierdzonego gruczolaka.

Jeśli to konieczne, wyznaczyć USG endorektalne, tomografię miednicy. Informacyjnymi markerami wskazującymi na prawdopodobieństwo rozwoju pierwotnych guzów jelita są CA-19-9, CA-50.

Metody leczenia gruczolaka okrężnicy

Niemożliwe jest wyleczenie gruczolaka jelit metodami niechirurgicznymi, przyjmowaniem leków lub fizjoterapią..

Techniki operacyjne

Skuteczne leczenie gruczolaka okrężnicy obejmuje wyłącznie technikę chirurgiczną, która obejmuje zastosowanie kilku metod:

  1. Endoskopowe wycięcie elektro lub polipektomia kolonoskopowa. Odbywa się przy użyciu sprzętu endoskopowego (rektoskop, kolonoskop). Za pomocą pętli na elektrodzie lekarz odcina węzeł i kauteryzuje naczynia loży operacyjnej metodą elektrokoagulacji. Jednoczesne usuwanie polipa za pomocą elektrody pętlowej przeprowadza się, jeśli guz guzkowy jest przyczepiony do szypułki, jego rozmiar nie przekracza 40 mm, a kiełkowanie w ścianie jelita jest ograniczone do błony śluzowej. Usuwanie dużych gruczolaków okrężnicy, nawet na krótkiej łodydze, lub kosmicznych formacji pełzających przeprowadza się w częściach - przez fragmentację. Wynika to z faktu, że jednoczesne usuwanie dużych formacji jest niebezpieczne z powodu intensywnego krwawienia, oparzeń i pęknięcia ściany jelita. Podczas usuwania fragmentacji pętla diatermiczna stopniowo odcina poszczególne cząstki polipa, aż do całkowitego usunięcia. Metoda jest bezbolesna, nie wymaga znieczulenia dożylnego, przechodzi bez znacznego uszkodzenia ściany jelita. Przy małych formacjach pacjent jest wypisywany na 2-3 dni. Wadą kolonoskopowej polipektomii jest wysokie prawdopodobieństwo krwawienia, znaczna liczba nawrotów po operacji (do 45%).
  2. Wycięcie przezodbytnicze. Endomikrochirurgia przezodbytnicza (TEM) jest bardziej radykalną metodą wycięcia gruczolaka odbytnicy przez kanał odbytu. Metoda polega na usunięciu gruczolaka wraz z fragmentem ściany jelita za pomocą proktoskopu operacyjnego. Resekcja ściany (wycięcie fragmentu) jest wymagana, jeśli zostanie znaleziony guz z ciężką lub umiarkowaną dysplazją, dużymi kosmkami. TEM jest przepisywany tylko wtedy, gdy gruczolak znajduje się blisko odbytu. Wskaźnik nawrotów - 12-15%.
  3. Kolotomia. Radykalna operacja usunięcia gruczolaka okrężnicy z otwartym dostępem z nacięciem ściany jamy brzusznej (przezbrzusznej) jest wykonywana w przypadku gruczolakowatości mnogiej, dużych, pełzających form, guzów o podwyższonym ryzyku złośliwości. W znieczuleniu dożylnym chirurg usuwa część okrężnicy dotkniętą guzem (wytępienie) poprzez nacięcie w ścianie brzucha. Okres rekonwalescencji po operacji brzucha jest dłuższy. Obecnie kolotomię wykonuje się przy użyciu sprzętu laparoskopowego, wykonując wszystkie zabiegi poprzez 4 nakłucia, do których wprowadza się laparoskop i mikroinstrumenty. Gojenie się tkanek po laparoskopii jest znacznie bardziej aktywne. Usunięty polip należy przesłać do badania histologicznego, aby wykluczyć zmiany złośliwe.

Należy przepisać dietę po usunięciu gruczolaka okrężnicy (w zależności od wielkości operacji). Jeżeli po zabiegu usunięcia nie zostaną stwierdzone dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w ciągu 2 dni pacjent obserwuje „płynny stolik”. Przy radykalnej operacji pacjent jest na diecie dłużej - do 1 - 2 miesięcy. Do żywności wprowadza się półpłynne i puree, w tym lekkie płatki zbożowe, tłuczone ziemniaki, warzywa, śluzowate zupy warzywne, galaretki, galaretki. Wszystkie potrawy duszone są bez oleju lub gotowane na parze. Jedzenie jest często spożywane w małych porcjach. Ogranicz sól. Nie obejmuje smażonych, wędzonych, marynat, marynat, surowych warzyw i owoców, żywności z grubym błonnikiem.

Leki i środki ludowe

Leczenie farmakologiczne nie wpływa na sam gruczolak jelit i nie usuwa go, ale pomaga złagodzić objawy związane z bolesnością, skurczami, stanami zapalnymi, infekcjami i zaburzeniami trawienia. W razie potrzeby przepisywane są antybiotyki, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Ale leki do leczenia samej choroby nie zostały jeszcze opracowane..

Zmniejsz ryzyko gruczolakowatości i raka jelita grubego, zapobiegaj nawrotom:

  • długotrwałe przyjmowanie kwasu foliowego (o 50-75%), ale przy już istniejących ogniskach nowotworowych duże dawki witaminy B9 zwiększają ryzyko i tempo wzrostu guzów esicy, odbytnicy;
  • witaminy D3, E, A, C, selen, preparaty wapniowe;
  • leki z kwasem acetylosalicylowym, inhibitory COX-2 (powodują powikłania na sercu, dlatego przed zastosowaniem należy skonsultować się ze specjalistą).

Dobre wyniki wykazuje metformina, lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który według badań zmniejsza częstość występowania nowotworów jelit.

Leczenie środkami ludowymi na gruczolaka jelit (w szczególności jelita grubego i jelita cienkiego) nie jest szeroko stosowane ze względu na jego wątpliwą skuteczność. Używanie domowych przepisów z chaga, glistnikiem, nagietkiem, propolisem jest dozwolone tylko za zgodą lekarza. Samoleczenie ziołami i substancjami biologicznymi jest niewłaściwe, ponieważ prowadzi to tylko do odroczenia operacji i progresji guza do procesu nowotworowego.

Prognozy i zapobieganie

Zapobieganie chorobom obejmuje:

  • prowadzenie kolonoskopii lub sigmoidoskopii co 3-5 lat dla osób powyżej 40 roku życia;
  • prawidłowe odżywianie - minimum tłuszczów zwierzęcych, produkty wędzone i konserwowe, maksymalnie sfermentowane napoje mleczne, twarożek, posiłki nasycone błonnikiem;
  • zwiększenie aktywności ruchowej w celu przyspieszenia przepływu krwi w narządach jamy brzusznej;
  • terminowe leczenie procesów zapalnych narządów trawiennych;
  • ograniczenie alkoholu, nikotyna.

Prognozy dotyczące łagodnych guzów (gruczolaków) jelita grubego, odbytnicy i okrężnicy esicy mogą być dość optymistyczne, jeśli nowotwory tkanek zostaną zdiagnozowane i usunięte na czas.

Po wycięciu łagodnych formacji od 20 mm, gruczolaków z elementami kosmków, wielu polipów (od 4 do 5), wymagana jest endoskopia kontrolna w ciągu roku. Jeśli ognisko raka znajdowało się w ciele gruczolaka, ale nieprawidłowe komórki nie wnikały w nogę, wówczas pacjent jest badany 3-4 razy w roku. W pierwszych 24 miesiącach po operacji w 15% przypadków dochodzi do nawrotu rozwoju guzowatych narośli..

Pojęcie gruczolaka jelita grubego i jego objawy

Gruczolak jelita grubego (kod ICD-10 - D12) jest guzem o łagodnym przebiegu. Jest różnego typu, powstały w wyniku wzrostu nabłonka gruczołowego. Najczęściej występuje u osób powyżej 40 roku życia.

Powody

Naukowcy zwracają uwagę na kilka czynników, których wpływ może powodować rozwój gruczolaka jelita grubego. Ich lista obejmuje:

  • Palenie.
  • Nadużywanie alkoholu.
  • Życie w niekorzystnym środowisku ekologicznym.
  • Spożywanie fast foodów.
  • Genetyczne predyspozycje.
  • Procesy zapalne w jelitach.
  • Choroba metaboliczna.
  • Nadwaga.
  • Patologie wirusowe.

Osoby dotknięte tymi czynnikami są zagrożone. Ważne jest, aby corocznie sprawdzali jelita pod kątem procesów patologicznych..

Odmiany

Lekarze wyróżniają następującą klasyfikację gruczolaka okrężnicy:

  • Rurowy. W większości przypadków jest diagnozowany. Taki guz charakteryzuje się miękkością, gładkością i ma czerwonawy odcień. Jego granice są jasno określone, a podstawa szeroka. Formacja powstaje z komórek gruczołowych i łącznych.
  • Villous. Najczęściej atakuje błonę śluzową odbytu, ale może też tworzyć się w jelicie grubym. Guz jest zewnętrznie podobny do kalafiora. Ognisko powstaje z kosmków tkanki włóknistej, a także komórek nabłonka i śluzówki. Ta patologia ma duży potencjał do złośliwej transformacji..
  • Tubular kosmita. Jego drugie imię to gruczolak cewkowo-naczyniowy okrężnicy. Jest to mieszany typ formacji, który ma głównie charakter rurkowy, ale zawiera również kosmki.
  • Zębaty. Nazywa się to również gruczolakiem brodawkowatym, brodawkowatym. Powierzchnia wzrostu pokryta jest postrzępionymi cząstkami, sam guz ma głównie szeroką podstawę, ale czasami znajdują się polipy o wąskiej podstawie lub z szypułką.

Gruczolak okrężnicy z dysplazją tkanek wymaga pilnego zbadania złośliwości.

Objawy

Gruczolak okrężnicy zaczyna się objawiać, gdy osiąga 2 cm, a głównymi objawami patologii są zespół bólowy, który ma ostry charakter i występuje podczas opróżniania jelit.

Oprócz bólu możliwe są następujące objawy:

  • Zaburzenia stolca.
  • Zwiększone tworzenie się gazów.
  • Wzdęcia.
  • Krwawe lub śluzowe zanieczyszczenia w kale.
  • Czernienie kału.
  • Wrażenie ciała obcego w jelicie.
  • Wypływ krwi z odbytu.

Objawy te są w dużej mierze podobne do innych chorób jelit, dlatego wymagane jest dokładne badanie..

Diagnostyka

Możliwe jest wykrycie gruczolaka w jelicie za pomocą następujących metod instrumentalnych:

  1. RTG.
  2. tomografia komputerowa.
  3. Rezonans magnetyczny.
  4. Rektoromanoskopia.
  5. Kolonoskopia.

Wykonując dwie ostatnie metody badania, lekarze pobierają dotkniętą tkankę i wysyłają ją do badania histologicznego. Pokazuje, jaki charakter ma patologia - złośliwy lub łagodny.

Leczenie

Leczenie gruczolaka okrężnicy odbywa się chirurgicznie. Jeśli nowotwory są małe, usuwa się je natychmiast podczas diagnozy za pomocą sigmoidoskopii lub kolonoskopii. Przy takim badaniu lekarz może nie tylko zbadać jelita, ale także przeprowadzić polipektomię.

Ponadto leczenie chirurgiczne przeprowadza się przy użyciu następujących rodzajów interwencji:

  1. Laparoskopia. Najbardziej preferowana metoda, ponieważ ma niewielką traumę. Usunięcie następuje poprzez nakłucia wykonane w jamie brzusznej. W ten sposób guzy można wyeliminować, jeśli mają ponad 2 cm..
  2. Operacja brzucha. Wycięcie wykonuje się przez nacięcie w ścianie brzucha, więc rehabilitacja po nim trwa dłużej niż przy laparoskopii.
  3. Resekcja. Dzięki niemu dotknięta część jelita jest usuwana. Jest przepisywany tylko w przypadku wykrycia objawów złośliwości guza.

Po operacji usunięcia gruczolaka okrężnicy choroba całkowicie zanika, więc rokowanie jest korzystne.

  • Poprzedni Artykuł

    Leki żółciowe na przegięcie pęcherzyka żółciowego: klasyfikacja

Artykuły O Zapaleniu Wątroby